بایگانی فینال

دفتر سینمایی

داود روستایی پیشکسوت سینمای مستند ایران درگذشت – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: صبح امروز داود روستایی از نخستین مستندسازان و فیلمسازان آلترناتیو سینمای ایران درگذشت.

به گزارش سینماپرس، داود روستایی از نخستین مستندسازان و فیلمسازان آلترناتیو سینمای ایران صبح امروز ۳۰ مهر در بیمارستان ساری دار فانی را وداع گفت.

فیلم سینمایی «آپارتمان نشینها» با بازی زنده یاد عزت الله انتظامی، رضا کرم رضایی، فخری خوروش و آرام نخستین فیلم داستانی وی بود که هیچ وقت رنگ اکران را ندید و برای همیشه توقیف ماند.

همچنین فیلم «قصری با دیوارهای قرمز» که تنها فیلم مستند به جای مانده از محله «شهرنو» تهران است از دیگر آثار وی است که این فیلم نیز چون سایر فیلم های او برای همیشه در محاق توقیف ماند و نمایش داده نشد.

داود روستایی از نخستین فیلمسازانی بود که آثارش در فستیوال برلین و لوکارنو به نمایش در آمد.

روستایی بیش از هفتاد فیلم مستند منحصر به فرد دارد که به دلیل توقیف و عرضه نشدن و دوری از هیاهوی تبلیغاتی و ژورنالیستی نامش به فراموشی رفته و به غیر از فیلمسازان نسل نخست سینمای ایران کمتر کسی او را امروزه می شناسد. مستند «قصر قرمز» ساخته عباس رزیجی تنها تصویر این فیلمساز فقید و آثار دیده نشده اش است که به تازگی تمام شده و آماده اکران است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

اظهارات متناقض مدیر شبکه کودک و معاون سیما – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: معاون سیما گفت که حذف تبلیغات از شبکه کودک در هدف‌گذاری کلان رسانه ملی قرار دارد اما این کار به تدریج انجام خواهد شد.

به گزارش سینماپرس، سید مرتضی میرباقری معاون سیما درباره خبری مبنی بر قطع آگهی های بازرگانی از شبکه کودک سیما از اول آبان گفت: حذف تبلیغات بازرگانی از شبکه کودک هدف گذاری کلان رسانه ملی است اما این کار به تدریج انجام خواهد شد.

وی با بیان اینکه از مدت ها قبل و به رغم شرایط نامساعد مالی سازمان بنا به درخواست مخاطبان شبکه کودک تبلیغات در این شبکه روند نزولی داشته است، افزود: با توجه به سیاستگذاری صورت گرفته روند کم کردن تبلیغات دراین شبکه همچنان ادامه دارد تا دربازه زمانی مشخص بتوانیم این تبلیغات را به تدریج از شبکه کودک حذف کنیم.

معاون سیما تاکید کرد: سازمان صدا و سیما علاقمند است تا از همین امروز تبلیغات را در شبکه کودک حذف کند اما شرایط سخت مالی و اقتصادی اجازه این کار را نمی دهد و امیدواریم با یاری نهادهای مسئول دراین زمینه با سرعت بیشتری حرکت کنیم.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

اولین قسمت «شب روایت» روی آنتن شبکه چهار – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: اولین قسمت از فصل سوم «شب روایت» با حضور صادق کرمیار نویسنده‌ کتاب «نامیرا» امشب ساعت ۲۲ با اجرای مسعود دیانی روی آنتن می‌رود.

به گزارش سینماپرس، اولین قسمت از فصل سوم «شب روایت» از مجموعه شب های هنر، امشب با موضوع بررسی روایت‌ های اربعینی و کتاب «نامیرا» پخش می شود.

در این قسمت مسعود دیانی مجری برنامه با صادق کرمیار نویسنده‌ کتاب «نامیرا» به گفتگو می‌نشیند.

«نامیرا» داستانی شخصیت محور درباره واقعه عاشورا است. داستان درباره پیوستن عبدالله بن عمیر به سپاه امام حسین(ع) است که در آن دختر و پسر جوانی از اهالی کوفه به دلیل رفتارهای متناقض بزرگان کوفه، بین حمایت از امام حسین(ع) و یزید دچار تردید می شوند و بدون منفعت طلبی برای کشف حقیقت تلاش می کنند.

این کتاب توانسته است جایزه ادبی جلال آل احمد و جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را به خود اختصاص دهد.

در بخش «لذت متن» مرتضی صفائی خوانش بخش‌ هایی از کتاب «آفتاب در حجاب» به قلم سید مهدی شجاعی را بر عهده دارد.

امیررضا دلاوری بازیگر سینما و تلویزیون، این هفته اجرای بخش «معرفی کتاب» برنامه «شب روایت» را عهده دار است که به معرفی مجموعه‌ سه جلدی «روایت براده ها» با موضوع اربعین می‌ پردازد.

آیتم «سرنوشت» نوشته‌ مسعود دیانی، آیتم معرفی مهمان و بخش خبر از دیگر قسمت های این مجله شبانگاهی است.

«شب روایت» به تهیه کنندگی حسین شاهمرادی محصول گروه ادب و هنر شبکه چهار سیما است که در دو فصل روی آنتن رفت و پخش فصل سوم آن از امشب سه شنبه ۳۰ مهر ماه ساعت ۲۲ آغاز می‌ شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

فیلم افتتاحیه جشنواره قاهره مشخص شد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: «ایرلندی» جدیدترین فیلم مارتین اسکورسیزی به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره فیلم قاهره ۲۰۱۹ هم انتخاب شد.

به گزارش سینماپرس به نقل از هالیوود ریپورتر، «ایرلندی» که تاکنون به عنوان فیلم‌ افتتاحیه یا اختتامیه چندین جشنواره معتبر سینمایی انتخاب شده، از سوی دست اندرکاران جشنواره فیلم قاهره نیز به عنوان فیلم آغازگر این جشنواره انتخاب شد.

به این ترتیب فیلم اسکورسیزی تور جهانی خود را کامل می‌کند و با اکران ۲۰ نوامبر (۲۹ آبان) در قاهره، سفرش را به خاورمیانه و شمال آفریقا نیز ادامه می‌دهد.

فیلم جدید اسکورسیزی که با بازی رابرت دنیرو، جو پشی و آل پاچینو ساخته شده اکنون آغازگر چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم قاهره شده است.

«ایرلندی» که نخستین بار ۲۷ سپتامبر در جشنواره فیلم نیویورک دیده شد با اقبال وسیع منتقدان روبه رو شده‌است. فیلم چند روز بعد به عنوان فیلم اختتامیه جشنواره فیلم لندن به نمایش درآمد و نامش برای نمایش در جشنواره‌های میل‌ولی، همپتونز، لومیر، سن دیگو، بمبئی، رم، فیلادلفیا، شیکاگو، توکیو، کمرایمیج و لوس کابوس هم در فهرست قرار گرفت.

محمد حفظی رییس جشنواره قاهره گفت برای این جشنواره افتخاری است که فرش قرمز خود را زیر پای چنین شاهکاری پهن کند و میزبان یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان دنیا باشد.

امسال ۱۵۰ فیلم بلند و کوتاه از ۶۳ کشور در طول جشنواره ۱۰ روزه قاهره اکران می‌شوند. ۳۰ فیلم اولین اکران جهانی خود را در این جشنواره تجربه می‌کنند. ۱۵ فیلم از خاورمیانه و شمال آفریقا در این میان جا دارند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

تشریح جزئیات برگزاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان در همدان – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: نشست خبری بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان در تئاترشهر برگزار شد.

به گزارش سینماپرس، صبح امروز کنفرانس خبری بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان با حضور مجید قناد دبیر این دوره از جشنواره و احسانی مدیر کل ارشاد استان همدان در مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

مجید قناد در این نشست گفت: زمانی که جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان آغاز شد، با تلاش مدیران همراه بود. امیدوارم امسال هم مانند سال‌های دیگر با وجود همه سختی‌ها پیش برود. مسلماً هرجا کاستی بوده با هدایت خوب مدیران پیش رفته است و امسال آثار در حوزه کودک و نوجوان و آثار خیابانی بیشتر شده و همکاران ما نزدیک به ۸ ماه در تلاش برای برگزاری هرچه بهتر این جشنواره هستند. امیدواریم بتوانیم با تلاش همکاران این جشنواره را پیش ببریم.

احسانی مدیر کل ارشاد استان همدان هم در این نشست گفت: امیدواریم با همکاری یکدیگر بتوانیم بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را به خوبی برگزار کنیم.

مهدی قلعه مدیر اجرایی بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان هم گفت: بعد از اینکه در خرداد فراخوان جشنواره اعلام شد، از ۳۱ استان آثار به دست ما رسید. ۸۲ اثر در بخش کودک، ۵۲ اثر در بخش نوجوان، ۴۸ اثر در بخش خردسال، ۶۶ اثر در بخش خیابانی، ۵۵ اثر در بخش نمایشنامه نویسی و بیش از ۱۰۰ اثر در بخش بین الملل حضور دارند. شعار امسال جشنواره «تئاتر، کودک و طبیعت» است. به آثاری که با موضوع طبیعت باشد، از سوی سازمان محیط زیست ۴ جایزه اهدا خواهد شد. در بخش کودک، نوجوان، خردسال و خیابانی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۴ جایزه اهدا خواهد کرد و انجمن نمایش نیز ۱ جایزه برای این جشنواره درنظر دارد و حوزه هنری همدان نیز ۱ جایزه در نظر دارد و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خانه تئاتر نیز ۴ جایزه درنظر گرفته؛ این‌ها جوایز خارج از جوایز جشنواره هستند.

در بخش کودک ۸ اثر، در بخش نوجوان ۷ اثر، در بخش خردسال ۸ اثر، در بخش خیابانی ۸ اثر، در بخش نمایشنامه نویسی ۷ نفر کاندید شده اند که ۳ نفر برگزیده خواهند شد.

وی با اشاره به اینکه برای اولین بار در این دوره از جشنواره سعی شده از داوران شهرستان بیشتر استفاده شود، بیان کرد: پیش از این ۴ داور از تهران و ۱ داور از همدان بودند و امسال داوری‌ها پراکنده شده و در داوری نهایی نیز از داوران خارج از استان تهران و همدان استفاده می‌شود. سال قبل در بخش دانش آموزی گروه‌های برتر داشتیم که امسال در همین بخش اجرا خواهند داشت و این گروه‌ها از استان قم، یزد و هرمزگان هستند. سه نقال برتر سال گذشته نیز در این جشنواره اجرا دارند. ورکشاپ‌های جشنواره در تاریخ ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۴ آبان با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برای کارگردان‌های حاصر در جشنواره برگزار خواهد شد. البته از مرکز هنرهای نمایشی استان‌ها خواسته شده تا هنرمندان تئاتر کودک و نوجوان استان خود را برای شرکت در این و ورکشاپ‌ها اعلام کنند. اسکان گروه‌ها بر عهده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۲ تریلی برای اجرا در شهر همدان ترتیب دیده شده که یک دو نوبت صبح و دو نوبت در عصر اجرا خواهند داشت. با همکاری صداو سیما استان همدان و مدیر شبکه ۴ برنامه زنده مجله تئاتر از همدان به مدت ۶ روز پخش خواهد شد.

قلعه درخصوص کشورهای شرکت کننده در بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان گفت: امسال در بخش بین الملل از کشورهای اسپانیا، ایتالیا، آرژانتین، یونان، بلژیک، فرانسه و تاجیکستان و ورکشاپ‌ها از کشور الجزایر، استرالیا و ایتالیا حصور دارند. هر سال از یک هنرمند پیشکسوت تقدیر خواهد شد که امسال از رضا بابک تقدیر می کنیم. تاریخ شفاهی رضا بابک از تئاتر کودک و نوجوان به صورت یک کتاب چاپ شده است. رو نمایی از پوستر بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان در تاریخ ۸ آبان در همدان انجام خواهد شد و نمایش‌ها در سالن مجتمع بوعلی، شهید آوینی، تالار فجر، تالار اداره کل ارشاد و سینما کانون برگزار می‌شود.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

مستندی با محوریت بازگشت ذهنی آدم‌ها به گذشته – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: تازه‌ترین برنامه‌ی کانون فیلم سینماحقیقت که شامگاه دوشنبه بیست و نهم مهر برگزار شد، به نمایش و نقد و بررسی مستند «فقدان» ساخته‌ی فاطمه ذوالفقاری اختصاص داشت.

به گزارش سینماپرس، در ابتدای این برنامه‌ی نمایش فیلم که پیروز کلانتری به عنوان کارشناس مهمان در آن حضور داشت، ذوالفقاری در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان (مسئول جلسه‌های نمایش فیلم و مجری برنامه) درباره‌ی نحوه‌ی پیدا کردن شخصیت‌ها، آن‌هم پس از شکل‌گیری ایده‌ی اولیه در ذهن خود گفت: «پیش از این که این فیلم را بسازم، ‌ مدت‌ها روی موضوعی با محوریت بازگشت ذهنی آدم‌ها به گذشته، آن‌هم در وضعیت وقوع بحران کار می‌کردم. آدم‌هایی که در چنین شرایطی، با کندوکاو در گذشته، یا چیزهایی را به زمان حال منتقل می‌کنند و یا اجازه می‌دهند همه‌چیز در همان گذشته باقی بماند.»

این مستندساز که در فیلم خود به زندگی یک خانواده‌ی درگیر زلزله در کرمانشاه و تلاش‌های آن‌ها برای پیدا کردن وسایل خود از زیر آوار پرداخته گفت: «برای تحقیق بیش‌تر درباره‌ی این موضوع، پایان‌نامه‌ها و کتاب‌های مختلفی مطالعه کردم که در آن‌ها حتی به نقش تاثیرگذار اشیاء برای باقی ماندن عناصری از گذشته در وضعیت بحرانی پرداخته شده بود.»
وی افزود: «وقتی زلزله‌ی کرمانشاه به وقوع پیوست به من پیشنهاد شد به این منطقه سفر کنم و در آن‌جا فیلم بسازم. اما از آن‌جا که می‌دانستم فیلم‌های متعددی درباره‌ی این موضوع ساخته خواهد شد، از این پیشنهاد استقبال نکردم.»
ذوالفقاری تاکید کرد: «تقریباً چهل روز بعد از وقوع زلزله‌ی کرمانشاه با خودم فکر کردم برای موضوعی که درباره‌اش تحقیق می‌کنم (تلاش برای بازگشت به گذشته) شخصیت‌های مناسب پیدا کنم. در چنین شرایطی شاید خوش‌شانس بودم که توانستم شخصیت‌های محوری فیلم «فقدان» را پیدا کنم.»
وی افزود: «آن روزها به عنوان تصویربردار پروژه‌ای که توسط یکی از دوستانم ساخته می‌شد فعالیت می‌کردم و در حین کار دنبال کسی بودم که حتی دنبال نگهداشتن یک دیوار بود. در لحظه‌ی آخر که داشتم سر پل ذهاب را ترک می‌کردم و تقریباً از پیدا کردن شخصیت‌های مناسب این موضوع منصرف شده بودم، خانمی را دیدم که بالای یکی از ساختمان‌های ویران شده دنبال چیزی می‌گردد. حس ششم به من گفت او احتمالاً به دلیل خاصی جرات کرده بالای آن ساختمان برود. وقتی خودم را به بالای ساختمان رساندم پرسیدم آن‌جا چه کار می‌کند و او پاسخ داد دنبال بعضی وسایل شخصی‌اش می‌گردد. همان‌جا بود که فهمیدم او شخصیت مناسب موضوع تحقیق من است و کار تولید فیلم از همان لحظه شروع شد.»
ذوالفقاری هم‌چنین گفت: «یکی از سختی‌های ساخت این فیلم، کار با افرادی بود که آن‌ها را از قبل نمی‌شناختم اما می‌توانستم احساس‌شان را درک کنم. در حقیقت هر دو ما درگیر نوعی فقدان بودیم و به همین دلیل از همان ابتدا این عنوان را برای فیلم انتخاب کردم.»
وی در پاسخ به پرسش بعدی ناصر صفاریان درباره‌ی نحوه‌ی پیدا کردن تهیه‌کننده برای موضوع ذهنی خود گفت: «تهیه‌کننده در انتهای کار و زمانی وارد تولید پروژه شد که تصویربرداری فیلم رو به پایان بود. در حقیقت زمانی که بخش‌هایی از تصویرهای فیلم را به ایشان نشان دادم، ابراز علاقه کرد که تهیه‌کنندگی فیلم را برعهده بگیرد.»
بخش‌ بعدی جلسه به صحبت‌های کارشناس مهمان اختصاص داشت. پیروز کلانتری در این بخش و در پاسخ به نکته‌ی مطرح شده از سوی مجری برنامه، در خصوص ساختار گزارشی فیلم و حرف نهفته در آن گفت: «فیلم «فقدان» جزو مستندهایی است که سازنده‌ی فیلم، ‌ در آن با سوژه و شخصیت‌های خود زندگی را ادامه داده است. مستندی که نشان می‌دهد سازنده‌اش نسبت به شخصیت‌ها مکث کرده و همراه با آن‌ها این موضوع را سر کرده است.»
کلانتری سپس درباره‌ی شباهت این فیلم با «زندگی و دیگر هیچ» (عباس کیارستمی) گفت: «در هر دو این فیلم‌ها با موقعیت جذابی روبه‌رو هستیم که با عشق گره خورده است. موقعیتی که در این فیلم یک لایه‌ی تازه‌ هم پیدا کرده و آن، جان به در بردن از بحران زلزله است.»
وی هم‌چنین درباره‌ی نحوه‌ی ساخته شدن فیلم، تنها بر اساس یک موضوع گفت: «گاهی یک ایده‌ی موضوعی داریم و گاهی ایده‌هایی برای فیلم‌سازی که البته هر دو باعث می‌شوند موتور محرکه‌ی تولید فیلم به جریان بیفتد.»
در ادامه‌ی جلسه، فاطمه ذوالفقاری در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان درباره‌ی سپردن تدوین فیلم به تدوینگر گفت: «سال‌هاست در همکاری با برخی دوستان، فیلم‌های آن‌ها را تدوین کرده‌ام اما در مورد این فیلم نمی‌خواستم از موضوع نتیجه‌گیری کرده و بیانیه صادر کنم. بیش‌تر می‌خواستم موقعیتی فراهم کنم که مخاطبان در آن، با خود من به عنوان فیلم‌ساز گفت‌وگو داشته باشند؛ نه با شخصیت‌ها.»
وی گفت: «به نظر می‌رسید این فیلم تدوین خیلی سختی خواهد داشت و شاید خودم نتوانم به حذف یا کنار گذاشتن بعضی تصویرها رضایت دهم. به همین دلیل تدوین را به فرید دغاغله سپردم و تلاش کردم مدام با او در تماس باشم تا لایه‌های معنایی که در ذهنم بود را از طریق او به فیلم منتقل کنم.»
در ادامه‌ی جلسه، پیروز کلانتری با اشاره به امکان مکث و تامل بیش‌تر در برخی صحنه‌های این فیلم گفت: «این نوع فیلم‌ها به تماشاگر فعال نیاز دارند. تماشاگرانی که به وقت بیش‌تری برای مکث کردن بر موضوع فیلم نیاز دارند.»
وی گفت: «اگر تماشاگر این نوع فیلم‌ها برای رسیدن به نتیجه‌گیری شتاب داشته باشد، نمی‌تواند با ضرباهنگ به‌ظاهر کُند و حرف‌هایی که در لایه‌های پنهان خود دارند کنار بیایند.»
بخش پایانی این جلسه‌ی نقد و بررسی به جمع‌بندی صحبت‌های سازنده‌ی فیلم اختصاص داشت. فاطمه‌ ذوالفقاری در این بخش با اشاره به جمله‌ای از سوزان سانتاگ که به گفته‌ی او به «دشواری‌های تماشای رنج دیگران» اشاره دارد گفت: «گاهی برای انتقال این رنج به مخاطبان دیگر نیاز نیست در عمق فاجعه کندوکاو کنیم و با نشان دادن برخی جزییات هم می‌توان این حس را منتقل کرد.»
وی گفت: «همواره با نمایش این رنج‌ها از رسانه‌های مختلف مخالف بوده‌ام؛ چرا که تنها باعث می‌شود حساسیت مخاطبان نسبت به بحران‌ها و فجایع کم شود، بی‌آن که در وضعیت و سرنوشت آدم‌های درگیر بحران، چیزی کم شود. افرادی نظیر زلزله‌زدگان کرمانشاه که هنوز به صورت کامل سرپناه ندارند و متاسفانه مخاطبان گزارش‌های تلویزیونی نیز از آن‌ها بی‌خبرند.»

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

امین زندگانی داماد خوب خانواده‌های ایرانی – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: داریوش یاری کارگردان «پناه آخر» امروز سه‌شنبه ۳۰ مهرماه در برنامه «سلام صبح بخیر» در شبکه سه از ویژگی‌های این سریال که این شب‌ها از شبکه یک سیما در حال پخش است سخن گفت.

به گزارش سینماپرس، داریوش یاری کارگردان سریال «پناه آخر» امروز سه‌شنبه ۳۰ مهرماه با حضور در برنامه «سلام صبح بخیر» در شبکه سه از فعالیت‌های سینمایی و تلویزیونی خود سخن گفت و بیان کرد: «دخیل» اولین تجربه سینمایی من بود که بعد از چند کار کوتاه در سال ۸۱ کارگردانی کردم و بعد از آن تا ساخت «کربلا جغرافیای یک تاریخ» نزدیک به یک دهه طول کشید. «لیلاج» سومین تجربه سینمایی‌ام است که ان شاءالله از بیستم آبان اکران می‌شود.

وی درباره آثار تلویزیونی خود هم از سریال‌های «مدرسه ما»، «خانه‌ای روی تپه» و تله فیلم «حبیب» یاد کرد.

یاری در ادامه درباره سریال «پناه آخر» که این شب‌ها از شبکه یک در حال پخش است اظهار کرد: این سریال ابتدا با نام «مجلس حیرانی» تولید شد و بعد با صلاحدید مدیران قرار شد به «پناه آخر» تغییر نام دهد. فیلمنامه این سریال از طرف گروه فیلم و سریال مرکز سیمافیلم برای من فرستاده شد که آقای طاهری نوشته بود و فضاهای خوبی را می‌شد در روایت در آن بوجود آورد. سپس صادق خوشحال به عنوان نویسنده به کار اضافه شد و اکبر نبوی به عنوان مشاور پروژه در جلسات ما حضور یافت.

عاشورا تقابل خیر و شر

وی در واکنش به اینکه چه مفهومی در فیلمنامه به‌عنوان قلاب سریال او را درگیر کرده است، توضیح داد: من در جستجوی یک ایده اصلی در این فیلمنامه بودم. همیشه برای من این مهم بود که وقتی صحبت از عاشورا می‌شود یک تابلوی نقاشی در ذهن ما شکل می‌گیرد که ۳۳ هزار نفر یک طرف و ۷۲ تن یک طرف دیگر می‌ایستند و به نظر می‌رسد این رویارویی تقابلی از کینه، حسادت، بدبختی و… در مقابل محبت و عشق، ایثار و همه ویژگی‌های خوب است.

کارگردان سریال محرمی «هاتف» اضافه کرد: این لحظه لحظه‌ای عاشورایی است و خوشا به حال آدم‌هایی که بهترین انتخاب را انجام می‌دهند تا بستر رستگاری را رقم بزنند.

یاری در بخشی دیگر درباره انتخاب بازیگران سریال «پناه آخر» تصریح کرد: من دوست داشتم بیژن امکانیان در این سریال حضور داشته باشد چون ظرافت‌هایی در بازی‌اش دارد. پیش از این هم تجربه‌ای با هم در «خانه‌ای روی تپه» داشتیم فیلمنامه را به او دادم و بعد دیدم درک درستی از آن دارد و بعد هم درباره مفاهیم داستانی و… گفتگو کردیم.

وی درباره حضور امین زندگانی نیز گفت: امین زندگانی همیشه نقش داماد خوب خانواده‌های ایرانی را دارد در این سریال هم به او گفتم قرار است همان داماد خوب باشد و از قسمت‌هایی به بعد ساختار تغییر می‌کند.  

وسواس‌های غزالی فیلمساز را دیوانه می‌کند

یاری درباره حضور عباس غزالی نیز تصریح کرد: غزالی خیلی با وسواس کارهایش را انتخاب می‌کند. او آنقدر وسواس دارد که گاهی تو را به‌عنوان فیلمساز دیوانه می‌کند! ‌ به اجبار چندین بار رجوع می‌کنی به متن و حتی مجبور می‌شوی با نویسنده حرف بزنی و دلایلی برای سکانس‌های مختلف پیدا کنی.

وی در ادامه بیان کرد: با وجود درخشش همه بازیگران اما معتقدم مهمترین کاراکتری که برگ برنده من به‌عنوان فیلمساز است در این سریال افسر اسدی است؛ دیالوگ‌های شخصیت فاطمه خیلی چاشنی شعار دارد و ممکن است بازیگران مختلفی که قرار بود این نقش را بازی کنند به گونه‌ای این دیالوگ‌ها را بگویند که شعارها بیرون بزند و به همین دلیل سراغ شخصیتی چون افسر اسدی رفتیم.

یاری در واکنش به اینکه خودش هم قبول دارد که برخی از قسمت‌ها به شعار نزدیک می‌شود، اظهار کرد: فاطمه با بازی افسر اسدی تنها شخصیت سریال است که قرار است هیچ نوع تزلزلی در او رخ ندهد.

وی در پایان گفت: ما از قسمت چهارم و پنجم چرخش‌هایی داریم که دیدنی و جذاب است و از مردم می‌خواهیم وقت بگذارند و سریال را ببینند و اطمینان داشته باشند که زمانشان بیهوده از دست نخواهد رفت.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

نمایش خط از اسطوره‌ها و مفاخر خوشنویسی ایران در «خط مهربانی» – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: گالری تازه تاسیس مهرسان اولین نمایشگاه خط با عنوان «خط مهربانی» را با نمایش خطوطی از مفاخر خوشنویسی ایران و اسطوره‌های این هنر، برگزار خواهد کرد.

 به گزارش سینماپرس، گالری این مجموعه با عنوان مهرسان از هفته آینده کار خود را آغاز خواهد کرد که در اولین گام نمایشی از آثار اسطوره‌ها و مفاخر خوشنویسی ایران را روی دیوار خواد برد.

در این نمایشگاه آثاری از بزرگان و زنده‌یادان خوشنویسی درویش عبدالمجید طالقانی، میرزا غلامرضا اصفهانی و علی گلستانه در کنار بزرگان معاصر شکسته‌نویسی ایران محمدحسین عطارچیان، یدالله کابلی خوانساری، محمد حیدری، مجتبی ملک‌زاده و اسرافیل شیرچی به نمایش درخواهد آمد.

«خط مهربانی» نام این نمایشگاه است که در آن ۲۵ قطعه خط از این اساتید به نام روی دیوار خواهد رفت.

نگارخانه مهرسان با این نمایشگاه خود را معرفی خواهد کرد و اعلام می‌کند که در این گالری تلاش خواهد شد که آثار بزرگان هنر ایران به نمایش درآید و نمایشگاه‌های ای گالری همگی یک ماهه و همراه با نکوداشت و برنامه‌های تحلیلی خواهد بود. لوگوی این نگارخانه توسط استاد صداقت جباری طراحی و نوشته شده است.

این نمایشگاه از جمعه دهم آبانماه افتتاح خواهد شد و تا ۵ آذر ماه ادامه خواهد داشت و  علاقه‌مندان برای دیدن آن می‌توانند از به پردیس فرهنگی هنری مهرسان واقع در میدان انقلاب، ابتدای خیابان کارگر شمالی، بعد از خیابان فرصت، پردیس فرهنگی هنری مهرسان، طبقه همکف مراجعه کنند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

تاثیرگذاری بیشتر نقش‌های منفی بر مخاطب در فیلم‌های مذهبی – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: نوزدهمین نشست هم‌اندیشی «سینما، گفتمان فرهنگی» با موضوع «بررسی آیین‌های مذهبی در سینمای ایران» با حضورجمعی از منتقدان و کارشناسان سینما در محل سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار شد.

به گزارش سینماپرس، نوزدهمین نشست هم‌اندیشی «سینما، گفتمان فرهنگی» با موضوع «بررسی آیین‌های مذهبی در سینمای ایران» با حضورکارگردانانی چون: داریوش یاری، دانش اقباشاوی، کیانوش دالوند و یزدان عشیری و امیررضا مافی از منتقدان و کارشناسان سینما در محل سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار شد.

نیاز به خردورزی جمعی سینماگران و علمای دینی

در ابتدای برنامه یزدان عشیری، در خصوص چالش‌های موجود در عرصه سینمای دینی گفت: در این نشست قرار است به بررسی جایگاه آئین‌های مذهبی در سینمای ایران بپردازیم. متاسفانه، آمار تولید فیلم با موضوع آئین‌های مذهبی بسیار کم است. در حالی که سینما می‌تواند به مثابه ابزار و دریچه‌ای برای معرفی این گونه آئین‌ها در جامعه باشد به نظرم این رسانه، از گستره نیاز و مطالبه جامعه عقب مانده است. دست سینما و تلویزیون در این زمینه خالی است و سفره سینما از نظر تولیدات مذهبی و آیینی بسیار فقیر است.

وی افزود: احتمالا مشکلاتی چون: محافظه کاری، وجود قرائت‌های مختلف از مسائل و مفاهیم دینی، عدم اهتمام و کم توجهی برخی دستگاه‌ها و مسئولان ذی ربط، محدودیت امکانات ساخت این گونه فیلم‌ها در کنار تجربه‌های ناموفق صورت گرفته و … مهم‌ترین دلایل بی‌مهری و فاصله سینما از ورود به این عرصه است.

عشیری خاطرنشان کرد: سالانه فیلم‌های زیادی در زمینه تاریخ مذاهب و پیامبران دینی در سینمای غرب ساخته می‌شود که عموما همراه با تحریف و مبتنی بر فلسفه اومانیسم امروز است ولی سینمای ما از این قضیه غافل است. تقریبا،۱۵۰ فیلم اجتماعی سلانه، در ایران تولید می‌شود که در این چشم انداز جای موضوعات دینی کمرنگ است. رفع این مشکل نیاز به بررسی موضوع در بخش‌های مدیریتی، همراهی جامعه سینمایی و فیلمسازان دارد. معتقدم ریشه یابی مشکلات سینمای دینی اقدامی است ضروری که هم اندیشی و خردورزی جمعی سینماگران و علمای دینی را می‌طلبد.

فقدان حکمت و اخلاق
داریوش یاری کارگردان «کربلا جغرافیای یک تاریخ»، اخلاق و حکمت را لازمه جامعه امروز معرفی کرد و اظهار داشت: اساسا همه فیلمسازان و مسئولان نسبت به بیان مشکلات، محافظه کارانه برخورد می‌کنند تا خدای ناکرده مشکلی برای کسی ایجاد نشود؛ درحالی که این محافظه کاری منجر به آزار پیشکسوتان و ماهیت سینما شده است. مسائل تئوری مربوط به آیین‌ها و مذهب حوزه بسیارگسترده‌ای است و به قول استاد بلوک باشی «آیین» لباسی بر تن فرهنگ است. ما سرشار از این آیین‌ها هستیم که به علت عدم آگاهی و شناخت ناکافی به راحتی از آن گذشته‌ایم. در حالی که بخشی از این آیین‌ها به مراسم‌های عزاداری، شور و شادی و … مربوط می‌شود که به مراتب در برنامه‌های تلویزیونی و ایام خاص متناسب با رسوم شهرهای مختلف با آن روبرو شده‌ایم. مراسم نخل گردانی، تشت گذاری، عزاداری، سینه زنی و زنجیر زنی چیزی است که همه ما به نحوی متفاوت آن را دیده‌ایم. اینگونه مراسم‌ها از زیباترین و شگفت انگیزترین جلوه‌های آیینی ایرانی‌ها بوده و به آیین‌های جوانمردی در ایران مربوط می‌شود. جامعه ما نیاز به حکمت و اخلاق دارد.

یاری ادامه داد: ما بازار حکمت و اخلاق را به باد داده‌ایم و تنها به حسینیه داری و موکب داری بسنده کرده‌ایم. رسم سخنوری به منظور آموزش حکمت و اخلاق ایجاد شده و سردسته این آموزش‌ها «حسین ابن علی(ع)» بوده که در وصف آن می‌گوییم ان الحسین مصباح الهدی و السفینه النجاه. جنگ امام حسین(ع) درس حکمت و اخلاق بود تا اندازه معرفت آدم‌ها در داشتن انصاف معلوم شود. اگر ما سینمای آیینی و دینی نداریم به این دلیل است که جامعه به شدت دچار کمبود حکمت و اخلاق است. فقدان حکمت و اخلاق باعث کمرنگ شدن سینمای دینی شده است. مسائل دیگری بر این کمبودها صحه می‌گذارد که بخشی از آن به فیلمسازان و بخش دیگر به مسئولان حکومتی و مدیران فرهنگی مربوط می‌شود.

تولید فیلم‌های شیعی

دانش اقبال شاوی در خصوص وضعیت سینمای دینی گفت: سینمای آیینی می‌تواند نوعی فرم هم محسوب شود. بخش‌های آیینی و زیبایی شناسی آثار دیگر کشورها از جمله: فیلم‌های مارتین اسکورسیزی باعث حسرت آأم می‌شود و او به نحو احسن از آیین‌های کاتولیک برای زیبایی شناسی بهره برده است.

اقباشاوی افزود: مقام معظم رهبری(ره) در بیانات خود بارها گلایه داشته‌اند که چرا تاکنون فیلمی در وصف حال و هوای نماز جمعه ساخته نشده است. این نکته بینی دقیقی از ایشان بوده است که سالی ۵۲ بار در این مراسم شرکت می‌کنیم ولی در سینما از آن غافل مانده و بعضا در ساخت فیلم‌های خود کمتر به نمادهایی از آیین‌های مذهبی و ایرانی می‌پردازیم. سینمای دیگر کشورها با الهام از آیین‌ها مخاطب داخلی و خارجی را با اعتقادات خود آشنا می‌کند. در اکثر فیلم‌های آمریکایی کلیسا و جزئیات اندیشه کاتولیک به وضوح دیده می‌شود. ما هم می‌توانیم استفاده هویت مندی از اعتقادات در سینما داشته‌ایم.

این کارگردان سینما اظهار داشت: ما آیین‌های دراماتیک بسیار جذاب و خوبی داریم که برای مخاطب ملی و بین‌المللی جالب و دیدنی است. بدون نزدیکی به اگزوتیزم می‌توانیم از آیین‌ها و حکمت‌ها به شکل زیبایی در فیلم‌ها استفاده کرده و فیلم‌های شیعی تولید کنیم تا همان قدر که هیات‌ها پرشور برگزار می‌شود سینما هم حجم بالایی از مخاطب را به خود اختصاص دهد.

رنسانس سینمایی
کیانوش دالوند در این نشست گفت: در جامعه با مشکل بزرگی مواجه هستیم که قبل از سینما و ساخت فیلم‌های آیینی و مذهبی باید آن را حل کنیم. جمله معروفی داریم که می‌گوید «سینماگران کاهنان معابد امروز هستند» و هنرمند کسی است که اسطوره را به عصر خود می‌کشد و آن را متناسب با زمانه خود به روز می‌کند. ما در ایران سینمادار را کاهن نمی‌دانیم و سینماگر جرئت ندارد کاهن باشد.

وی افزود: آیین‌ها همیشه دروازه‌ای برای عملی کردن اسطوره‌ها بوده و آن را الگوسازی می‌کنند. ساختار سینما قدرت تاثیرگذاری بر مخاطب را دارد اما متاسفانه سینماگران از این امکان و اجازه محروم هستند. مگر می‌شود برخی از چهره‌ها که قرن‌ها الگوی ماست در فیلم‌ها نشان داده نشود؟ و این الگوها حتی حق داد زدن در فیلم را ندارند و فیلمساز را مجبور به حاشیه کشاندن افراد اصلی و برجسته کردن آدم بدها می‌شود. در فیلم‌های مذهبی ما نقش‌های منفی تاثیرگذاری بیشتری بر مخاطب دارند. در سریال امام علی(ع) عمروعاص به مراتب پررنگ تر از امام علی(ع) است. در سریال امام رضا(ع) و دیگر فیلم‌های مذهبی هم این مشکل وجود دارد. بنابراین مادامی که این معضل حل نشود مشکل سینمای دینی و آیینی ما در بحران قرار دارد.

دالوند یادآور شد: هر کس خوانش متفاوتی از مذهب و اعتقادات دارد و بعضا آن را در سینما اعمال کرده است و حتی مداحی‌ها هم قابل استناد نیست و همه مردم ایران فکر می‌کنند داستان‌های مذهبی را به خوبی می‌دانند اما به علت ناکارآمدی رسانه همه خوانش متفاوتی از مذهب دارند. در حالی که در فیلم‌های آمریکایی افراد به واسطه سینما تبدیل به اسطوره شده‌اند.

وی اظهار داشت: ما برای اسطوره سازی نیاز به دانش و آگاهی از آیین‌ها داریم. ما به رنسانس و الگوسازی از امام حسین(ع) نیاز داریم. نیاز داریم که چهره بازیگران نشان داده شود و این یکی از بزرگترین ایرادات سینمای دینی و آیینی ما است.

فقدان نظام معرفتی

امیررضا مافی گفت: در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که تقاضای مردم برای دیدن فیلم‌های آیینی به تولیدات تلویزیون منحصر شده است. صدها بار «مختارنامه» را مرور می‌کنیم اما در سینما نهایتا با «رستاخیز» و خط قرمزها مواجه می‌شویم. کار به جایی رسیده است که امروز دیگر به فیلم‌های درام هم احتیاجی نداریم و تنها به دنبال فیلم‌های کمدی و خنده دار می‌گردیم.

وی اذعان داشت: خیلی از افراد بر این باورند که محصول دیگری در برابر اینگونه فیلم‌ها وجود ندارد اما من معتقدم که مسئله و پرسش مخاطب امروز علت حادثه کربلا نیست چرا که سالها درباره این موضوع شنیده و می‌داند. در حال حاضر آیین‌ها در تفکرات امروزی به کارناوال‌هایی تبدیل شده است که ذائقه‌ها را ارضا کرده و مردم را به این حد راضی می‌کند. آیین‌ها قرار است از مفاهیم موجود در تاریخ حفاظت و نگهداری کنند.

مافی ادامه داد: قراراست آیین اتفاقات رخ داده در تقویم را به تاریخ تبدیل کنند و آن را نسل به نسل منتقل کنند. آیین‌های ما تا پیش از سده اخیر در این اقدام موفق بوده‌اند اما در سده اخیر بنابر چند اتفاق، از تاریخ فاصله گرفته است. در دوران پهلوی اول آیین‌ها سرکوب شده و از دهه ۴۰، حکومت آیین‌ها را به سبک خوانش خود تبدیل کرده و ما را از پایان دوره قاجار به نحوی دستوری وارد دوره مدرن کرد. در این زمان پروژه مدرن شدن به دستور رضاخان ایجاد می‌شود که بدون اشباع سنت تا پهلوی دوم ادامه پیدا می‌کند که رهبری کلاسیک و انقلاب سنتی را در پی داشت.

وی اضافه کرد: در تلاطم سده اخیر به دنبال دستورالعملی برای آیین‌هایمان بوده‌ایم که در شکل گیری آن طیف‌های سیاسی نیز وارد می‌شوند که نتیجتا جامعه با آیین‌های مصادره شده توسط گروه‌های مرجع مواجه شده و محتوا را مصادره شده می‌داند و به کاناوال روی می‌آورد. این مخاطب دیگر به دنبال دیدن آیین‌ها در سینما نیست. در جامعه امروز ما نه مخاطب نیازش را احساس می‌کند و نه سازنده خود را مکلف به ساخت فیلمی می‌کند که خط قرمزها، محدویت‌ها و سختی‌های بسیاری دارد. چرا این نیاز در مخاطب ما وجود ندارد چون ما نظام معرفتی برای امروز جامعه مان نداریم. بنابراین زمانی که این تشنگی احساس شود مسئول فرهنگی هم به دنبال آن به ساخت فیلم‌ها می‌پردازد. فیلمساز در بال متفکران و استفاده از آنها به ترجمه افکار در فیلم می‌پردازد. فیلمساز امروز ما از متفکران محروم است.

فیلمسازان تنبل/ فیلم «قیصر» نمونه‌ای از یک آیین است

داریوش یاری در ادامه به مبحث تفاوت سینمای دینی و آئینی پرداخت و عنوان کرد: فیلم‌های دینی، آیینی و تاریخی تفاوت بسیاری با هم دارند. چرا همه اصرار دارند که فیلم «رستاخیز» فیلمی آیینی است؟ بلکه «رستاخیز» فیلم تاریخی جان دار و با وجود نقدهای زیاد مذهبی به آن، در نوع خود بسیار محکم است. همچنین فیلم «روز واقعه» فیلمی دینی تاریخی است اما فیلم «قیصر» نمونه‌ای از یک آیین است و شجاعت و جوانمردی را به تصویر کشیده است.

این کارگردان سینما؛ فیلمسازان را آدم‌های تنبلی در پژوهش معرفی کرد و یادآور شد: فیلمسازان برای بیان آیین‌ها وقت نمی‌گذارند. فیلمنامه‌هایی با مضمون محرمی را به ما می‌دهند که در حد محدود هم اطلاعات درستی در آن وجود ندارد. ما ۱۴۰۰ سال زحمت کشیده‌ایم حادثه‌ای را به حماسه تبدیل کرده و شخصیت‌ها را به اسطوره تبدیل کنیم و ایرانی‌ها به واسطه فرهنگ‌ها و اعتقادهایشان در این اقدام موفق بوده‌اند. در تعزیه‌های ایرانی با اصالت، شهادت امام حسین را نمی‌بینیم و در فرهنگ اصیل نباید کشته شدن قهرمان دیده شود تا تبدیل به اسطوره شود. ما با این بینش امام حسین(ع) را به اسطوره تاریخ اسلام تبدیل کرده و توانسته‌ای در برابر عرب بایستیم.

شهدا پرچم دار فتوت و اخلاق
در ادامه اقباشاوی متذکر شد: سینما هنر جوانی است و در مقابل دیگر هنرها ۱۲۰ ساله است. در این سالها ۵۷ سال آن عملا در بی محتوایی زمان پهلوی و نبود فیلم‌های آیینی گذشته است و تنها ۴۰ سال در دست جریان‌های مذهبی قرار گرفته و باید خوش بینانه به آن نگاه شود. در میان فیلم‌های دفاع مقدس، تعداد انگشت شماری از آثار به محتوای آیینی و مذهبی می‌پردازند. مرحوم ملاقلی پور، حاتمی کیا و درویش از جمله فیلمسازانی هستند که در طی این سالها نسبتا آثاری آیینی را به سینمای ما رسانده‌اند.

وی افزود: شعر و ادبیات هنر کم هزینه‌ای است اما صنعت سینما به اندازه مناسب قوام نیافته اما تجربه‌هایی همانند «روز واقعه» و «رستاخیز» را به خود دیده است. باید به سینمای آیینی خوش بینانه نگاه کنیم. نمی‌توان انتظاری که از محتشم کاشانی داشته ایم را از فیلمسازان هم داشته باشیم. معتقدم اگر ما بر فن و صنعت سینما مسلط شویم سینمای آیینی و مذهبی کشورمان با همین تک مضراب‌ها به پیشرفت می‌رسد و من به آن امیدوار هستم.

یاری در واکنش به اقباشاوی عنوان کرد: ما خودمان نخواسته‌ایم به سینمای آیینی بها بدهیم و زیر و رو کشیده‌ایم و به فکر کاسبی و رونق دکان‌های خودمان بوده‌ایم. سینما مرکز انتقال حکمت و اخلاق بوده و این وظیفه را برعهده دارد.

اقباشاوی تاکید کرد: کشور ما از دل یک انقلاب بیرون آمده و همراه جنگ قادر به رشد سینما بوده‌ایم. پرچم‌دار سینمای آیینی فیلمسازان، مردمان مبارز در دهه ۶٠، رزمندگان و شهدا هستند که خود نمادی از فرهنگ فتوت هستند. ناگفته نماند پرده سینما روایتگر قصه‌ها است. فیلم را پول و زمان می‌سازد. سینما یک صنعت پیچیده و هزینه بر است که چرخش تنها با تولید فکر و محتوا نمی‌چرخد. جریان صنعت سازی نیاز به ساختار دارد.

رشد ابتذال در فیلم‌ها

دالوند ادامه داد: ما ملت کم کاری هستیم و در قلمروی فرهنگی کم کاری می‌کنیم. باید فیلم ساخته شود، خرابکاری‌هایی صورت بگیرد که به تجربه برسیم تا به کم و کاستی اشراف پیدا کنیم. تا قبل از انقلاب سیستمی در سینما وجود داشت که بعد از انقلاب دیگر خبری از آن نبود. امروز بدنه سینما از هم جدا شده و همه از جمله فیلمساز، موسیقدان، سینمادار ساز خود را می‌زنند. ما به دانشگاه هم اعتقادی نداریم و به مباحث فرهنگی جور دیگری نگاه می‌کنیم در حالی که از میان مباحث راهکار خوب پیدا می‌شود.

وی ادامه داد: سطح مطالعه فعالان عرصه فیلمسازی و فرهنگ بسیار پایین است و بعضا افرادی هم که مطالعه زیادی دارند رقیبی برای به چالش کشاندن مباحث ندارند. سواد ما درعرصه سینمای آیینی کم است و این بحران جامعه ما را فراگرفته و تا جایی پیش می‌رود که از انجام فعالیت‌های فرهنگی واهمه داریم. تقریبا، الان، ٧٠ درصد فیلم‌ها مبتذل و سطحی است.

کارگردان انیمیشن عاشورایی «ناسور» ادامه داد: کم کاری جامعه فرهنگی و عدم تعامل فرهنگی بین افراد بر کمبود تولید فیلم‌های آیینی و مذهبی در سینمای ایران تاثیر گذاشته و جسارت را از فیلمسازان جوان و اولی گرفته است در حالی که این افراد ذهن جوان و جسوری دارند که در مقابله با نقدهای کوبنده و غیراصولی مسیر رشد را برای آنها دشوار می‌کنند. از هر ١٠ فیلم در سینمای‌ هالیوود، ٧ اثر ضرر کرده، ٢ فیلم هزینه ساخت خود را به دست آورده و یک فیلم در اوج سوددهی قرار می‌گیرد که ضرر بقیه را جبران می‌سازد. تقویت زیرساخت‌ها مهمتر از کمیت و کیفیت آن است. با وجود کمبودها، ایران جزو ١٠کشور برتر سینمای دنیا است و در حوزه انیمیشن نیز یکی از سرآمدان محسوب می‌شویم و جز معدود کشورهایی تلقی می‌شویم که از قبل از انقلاب تاکنون توان تولید بالای ١٠٠ فیلم در سینما را داشته‌ایم. سینمای ایران بسیار نجیب و قوی است اما برای بقا و ماندگاری آن نیاز به زیرساخت، تولید، تجارب، نشست‌های دانشگاهی و استفاده از علوم بینابینی داریم. فیلمسازان ما کمتر به خواندن کتاب، دیدن تئاتر و رفتن به سینما می‌پردازند و در مسیر جریان فرهنگی مسدود قرار گرفته‌ایم.

سینما انعکاسی از احوالات مردم

مافی نیز یادآور شد: ما به لحاظ مطالعات می‌توانیم اسوه‌ها را به اسطوره‌ها تبدیل کنیم این در حالی است که هر کدام از این‌ها ویژگی‌هایی دارند که بخشی از نیازهای معرفتی یک جامعه را حمل کنند. ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که معناخواهی وجود دارد. در این میان افرادی که معنا را به مردم می‌دهند، به سلبریتی‌ها تبدیل شده و در دسترس مردم قرار می‌گیرند. طبقه متوسط جامعه نیز فارغ از بحث ارزشی جذب این سلبریتی‌ها می‌شوند. در این میان مطالبه معنا شکل می‌گیرد. زمانیکه مطالبه معنا شکل گرفته اما متفکری برای پاسخگویی به آن وجود ندارد، بنابراین فیلمساز هم در عرصه سینما قادر به پاسخگویی معنا نخواهد بود.

وی تولیدات سینمایی یک کشور و نمایش آن بر پرده سینما را نشانگر احوالات مردم آن مرز و بوم دانست و عنوان کرد: امروز بر روی پرده سینمای ما چه چیزی دیده می‌شود؟ حتی آدم‌هایی که یک دورانی فیلم‌های معنادار ساخته‌اند دیگر نسبت به تولید این آثار اقدام نمی‌کنند. امروز کمال تبریزی چه فیلمی می‌سازد؟ چه می‌ساخته؟ این اتفاق در همه فیلمسازان در حال تکثیر است حتی مهدویانی که فیلم رد خون را ساخته است با مهدویان ماجرای نیمروز یکی محسوب می‌شود؟ این مطالبات وجود دارد اما سر در سینمای ما معنای آن را مشخص می‌کند. مردم ما به دنبال هزینه برای دیدن آثاری نظیر ستایش هستند و با افتخار هم از بیننده ٨۵ درصدی آن حرف می‌زنند.

این منتقد سینما یادآور شد: واکنش بازیگران نسبت به یک اتفاق منجر به همراهی مردم در جریان سازی می‌شود در این میان داعیه داران متفکر تا توده مردم وارد جریان تازه می‌شوند. حادثه روستای لردگان از جمله این جریان سازی‌ها است. همه روشنفکران ما به ترندها واکنش نشان می‌دهند و تا به حال روشنفکری نداشته‌ایم که به جای واکنش، عکس العمل کنش از خود نشان دهد و به دنبال پاسخ به اتفاقات هستند در حالی که مشخص نیست معنا را باید از چه کسی به دست آوریم.

وی تصریح کرد: چه کسی به ما یاد داده است که چه بخشی از آیین‌ها قابلیت آموزش به کودکان، نوجوانان، بزرگسالان و میانسالان را دارد؟ ما از روز اول درباره عاشورا برای همه گروه‌های سنی یک قصه مشخص رو تعریف کرده‌ایم. علما و روحانیون ما جز گفتن قصه عاشورا و گریاندن مردم چقدر از معرفت و چیزهای دیگر سخن می‌گویند؟ در پاسخ حضرت زینب(س) مبنی بر ما رأیت الا جمیلا چه می‌توانند بگویند؟ مقام این بانو ایستادن در مقابل یزید و بحث با او نیست. حضرت زینب (س) قطعا چیزی جز جمال ندیده‌اند. کجای عاشورا و زجرهای آدم‌هایش زیباست؟ هر چه در دنیا در حسن ذاتی فعل وجود دارد، در لشکر امام حسین (ع) هم موجود است و این نمودی از جمله کل یوما عاشورا است. شاید به مزاج خیلی از افراد خوش نباشد امت جامعه عاشورایی صرفا رفتن به پیاده روی اربعین حسینی نیست، در حالی که این شیوه برای ساختن مناسک خوب است اما قبل از این پیاده روی، نیاز به پیاده روی نفوسی داریم که طریقت امام حسین (ع) را نشان داده و یک قدم بر نفس هر انسانی برداشته شود. متولیان این فرهنگ‌ها برای نفس انسان‌ها چه اقدامی کرده اند؟

مافی اذعان داشت: سینماگران باید آیین‌ها را نه به صورت مستمر بلکه در لابه لای آثار خود بیان و معرفی کند اما ما آیین‌ها را یا له و یا علیه آن چیزی که هست، نشان می‌دهیم. ما هیچ وقت از ظرفیت‌های آیین‌ها استفاده نکرده‌ایم و این معضل بزرگی در سینمای آیینی است و متروک و مستهلک شدن آن هم برایمان اهمیتی نداشته است. در این میان هیچ ارگان و مکانی برای حفاظت از این آیین‌ها نداریم تا از آن نگهداری شود. این در حالی است که در دانشکده‌های آمریکا برای گردآوری آثار خوانندگان دوران شاه در ایران، هزینه‌های بسیاری صورت می‌گیرد تا نسبت به آن پژوهش‌ها و مستندات خوبی داشته باشند. اما ما برای حفظ آیین‌های خود هم کاری انجام نداده‌ایم. مخاطب امروز ما به دلیل نداشتن نظام معرفتی در جامعه، فاقد پرسش بوده و همواره به دنبال صرفا پاسخ هستیم.

نگاه توریستی به حماسه عاشورا

یاری نیز اذعان داشت: ما در سینما دست به هر چیزی که زده‌ایم به کاریکاتور تبدیل شده و خراب کرده‌ایم. فیلم کمدی خوب به «اجاره نشین‌ها» و «مهمان مامان» گفته می‌شود نه فیلم‌هایی که فله‌ای در حال تولید است. در حوزه فیلم‌های تاریخی، «مختارنامه» پز جنگجویان کوهستان را هم زده است؛ چرا که بازیگران از حرکات آکروباتیک برای نمایش جنگ استفاده کرده‌اند. من نمی‌دانم این شیوه فیلمسازی چیست؟ ما اگر به دنبال ساخت فیلم‌های عربی و تاریخی هستیم باید یکبار فیلم «محمد رسول الله» را ببینیم تا نحوه جنگیدن عرب را یاد بگیریم. کشتی فرنگی چه جایگاهی در فیلم‌های آیینی و تاریخی دارد که بازیگران در صحنه جنگ از آن استفاده می‌کنند؟

کارگردان «کربلا جغرافیای یک تاریخ» عنوان کرد: فیلمسازان ما به واقعه عاشورا و آیین‌ها نگاه توریستی دارند و با فیلم‌های خود هیچ چیزی به مخاطب اضافه نمی‌کنند. نگاه این فیلمسازان فاقد عمق و معناست و قرار نیست بینش جدیدی به مخاطب بدهد.

وی در خصوص عدم نمایش «رستاخیز» تصریح کرد: روزی که قید فیلم «رستاخیز» را زدند، در واقع ریشه سینمای دینی را زدند. من این فیلم را به شخصه دوست نداشتم ولی همین که از اکران آن جلوگیری کردند یعنی ترتیب خیلی‌ها را دادند و خیلی از افراد باید دیگر سمت اینگونه فیلمنامه‌ها نیایند و غلاف کنند. بنابراین چند عامل منجر کم کاری در سینمای آیینی می‌شود، که یا نگاه فیلمسازان به سینما، نگاهی توریستی است یا فیلمساز با حال خوب به ساخت اینگونه آثار می‌پردازد اما مدیران فرهنگی بنابر مصلحت خود از فیلم‌ها استقبال نمی‌کنند.

یاری اظهار داشت: ساخت فیلم‌های تاریخی به جای آیینی نتیجه نگاه توریستی فیلمسازان و تهیه کنندگان به سینما است که منجر به مسیری اشتباه شده است. اما اشکال اصلی کارفرمایان فرهنگی این حوزه است که هر دو سال تغییر کرده و حتی فعالان حوزه خود را نمی‌شناسند و از فعالیت‌های تاثیرگذار در این عرصه غافل هستند. من شرمنده سیدالشهدا هستم چرا که چیزهایی را یاد گرفته‌ام اما به خاطر حفظ منافع خود آزادگی نداشته‌ام تا مقابل ظالم ایستاده و حقی که به عنوان فیلمساز بر گردنم افتاده را محقق کنم.

دالوند نیز سینماگران را دو دسته دانست و تاکید کرد: دو نوع سینماگر وجود دارد. عده‌ای ضعف را در مشکلات اجتماعی دیده و به تصویر می‌کشند و عده‌ای نگاه عمیق‌تری به موضوعات داشته و با دغدغه و مطالعه بیشتری به بیان موضوعات قبل از وقوع می‌پردازند. بنابراین، قادر به تشخیص و بیان درمان در قصه است که متاسفانه از این نوع سینماگر محروم هستیم. سینمای دینی و آیینی نیاز به این جنس از آدم‌ها دارد که به دلایل مختلفی نبود آن را احساس می‌کنیم. امروز باید واقعیت‌ها در داستان‌های فیلم‌ها تعریف شود. ما به سینمای آیینی نیاز داریم اما به مصادیق غیرمرتبطی با آن توجه می‌کنیم.

وی اذعان داشت: سینمای یک کشور نماینگر خیلی از موضوعات است و زیر ساخت‌های بسیاری را لازم دارد. تاثیر سینما در بیان موضوعات مهم تا حدی است که در جنگ جهانی دوم ژنرال آلمانی با دیدن فیلم برباد رفته اعتراف می‌کند که ما قادر به شکست این ملت نیستیم چرا که این چنین محصول قدرتمندی را تولید کرده است. بنده معتقدم سینمای آیینی ما توان پیشرفت دارد برای رسیدن به آن نیاز به احیای زیرساخت‌ها دارد تا با تولید فیلم‌های خوب شرایط را برای حمایت و اکران آن فراهم کند و حتی قادر به فروش فیلم‌های خوبی به کشورهای دیگر باشیم.

مافی در ادامه اظهار داشت: آیین‌ها یکی از بزنگاه‌هایی هستند که همانند تابلوی راهنما قادر به راهنمایی مردم به راه درست هستند و اگر نتوانیم اطلاعات و واقعیت‌های آیینی را در غالب فیلم و متن به نسلی منتقل کنیم سینمایی هم نخواهیم داشت. جامعه ما دچار فقدان معنای شدید است.

عشیری خاطرنشان کرد: دلایل مختلفی منجر به فقر سینمای دینی شده است. کم کاری و فقدان مطالعات پشتیبان و پژوهش فیلمسازان از سوی باعث شده ما شاهد خلق فیلم‌های ماندگار و تاثیرگذار نباشیم. همه ما بارها فیلم مصطفی عقاد را دیده‌ایم و هر بار که از تلویزیون پخش می‌شود دوست داریم ببینیم. این هم یک اثر دینی است و با مصادیق و مستندات واقعی تاریخ اسلام ساخته شده است. چرا آثار دینی که در سه چهار دهه اخیر در کشور ساخته شده خیلی طرفدار و خاطرخواه ندارد؟ در این باره، فرافکنی و سوق دادن مشکل به سمت مهندسی اکران و سینمادار شاید نقدی شنیدنی باشد ولی همه علت نیست. البته، نگرانی نسبت به واکنش طیف‌های مختلف اجتماعی هم مزید بر علت است و باعث شده است تا جسارت و جرات در زمینه ساخت فیلم‌های مذهبی کمرنگ شود.
وی اضافه کرد: در جایی خواندم روزانه تنها در تلگرام بیش از ۳ میلیون مطلب منتشر می‌شود. جالب است بدانید حتی در ساعت ۴ صبح که میزان مطالب منتشر شده به کمترین مقدار خود می‌رسد نیز ۲۵۰ هزار مطلب نشر می‌یابد. این میزان تولید محتوا در شبکه‌های مختلف اجتماعی در طول تاریخ بی‌نظیر و فوق العاده است و منجر به پدیده جالبی شده: «همه ما» راجع به «همه چیز» می‌دانیم اما با ویژگی‌هایی خاص.

این منتقد سینما خاطر نشان ساخت: کارل تارو ژورنالیست معروف ژاپنی می‌گوید «هر وقت هر کسی از هر چیزی سخن می‌گوید ما وانمود می‌کنیم که دربارۀ آن می‌دانیم.» همکارانمان دربارۀ فیلم، کتاب، قیمت ارز، حمله نظامی آمریکا صحبت می‌کنند سرمان را بالا و پایین می‌بریم یعنی من هم دربارۀ آن می‌دانم. این درصورتی است که آن‌ها دربارۀ آن موضوع فقط نظرات کس دیگری را در یک شبکه اجتماعی خوانده‌اند و آن را بازگو می‌کنند همان گونه که ما نیز چنین می‌کنیم. ما به شکلی خطرناک به نوعی کپی برداری از دانایی نزدیک می‌شویم، که در واقع الگوی جدید نادانی است. ما با سواد مصنوعی روبرو هستیم.

وی تصریح کرد: متاسفانه جامعه روشنفکری امروز ما دچار نوعی بیماری و سوادی مصنوعی شده است و همه گرفتار شبکه‌های اجتماعی هستند و از دریچه این شبکه‌ها به جامعه و مسائل آن می‌نگرند.

وی گفت: فیلمسازان ما دیگر به دنبال مطالعات پشتیبان و پژوهش‌های گسترده پیرامون مسائل مهم فرهنگی و تاریخی نیستند. و از طرفی با وجود مشکلات چرخه اکران فیلم‌ها، اما در ۴دهه اخیر فیلم‌های آیینی و مذهبی ساخته شده است ولی خاطرخواهی ندارد و هنوز هم به فیلمی مثل روز واقعه دلخوش هستیم. بنابراین نبود مطالعات فرهنگی مشکل بزرگی در عرصه سینمای دینی است. از طرفی دیگر روحیه انقلابی برای بیان مشکلات و ریشه یابی آن در ٩٠درصد فیلمسازان امروز ما وجود ندارد که منجر به ابتذال و افت کیفی و فرهنگی فیلم‌ها شده است.

این کارشناس سینما گفت: نگاهی به جداول پروانه ساخت فیلم‌های سینمایی در چند ماهه اخیر، بیانگر توجه خاص فیلمسازان به ژانر اجتماعی و عدم وجود تنوع ژانر در تولیدات پیش رو است. فقر مطالعه و ابتلای فیلمسازان به سواد مصنوعی و ترس از برخی قرائت‌های شخصیت‌های مرجع و مدیران منجر به خالی ماندن سفره سینمای دینی و آیینی از تولیدات مناسب و مطلوب شده است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

فیلم «برادران محمودی» در آلمان روی پرده می رود – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: فیلم سینمایی «شکستن همزمان بیست استخوان» در دو بخش مسابقه جشنواره مانهایم و هایدلبرگ آلمان به نمایش درمی آید.

به گزارش سینماپرس، «شکستن همزمان بیست استخوان» با نام بین المللی «رونا مادر عظیم» ساخته جمشید محمودی در شصت و هشتمین دوره جشنواره مانهایم و هایدلبرگ  که از ۱۴ تا ۲۴ نوامبر در  آلمان برگزار می شود، حضور دارد.
«رونا مادر عظیم» در دو بخش مسابقه فیلمسازان جوان و استعدادیابی سینمای جهان نمایش دارد و ۱۴، ۱۵ و ۱۸ نوامبر در مانهایم و ۱۵ و ۱۶ نوامبر در هایدلبرگ با حضور جمشید محمودی کارگردان فیلم نمایش و مورد نقد و بررسی قرار خواهد گرفت.
همزمان با نمایش «رونا مادر عظیم» در آلمان پوستر جدید بین المللی فیلم که توسط بهزاد خورشیدی طراحی شده، رونمایی و منتشر شد.
گفتنی است، پیش از این برادران محمودی با فیلم «چند متر مکعب عشق» در این جشنواره حضور داشته اند.
پخش بین المللی فیلم برعهده شرکت فرانسوی نوری پیکچرز به مدیریت  کتایون شهابی است.
محسن تنابنده، مجتبی پیرزاده، فرشته حسینی، فاطمه حسینی، فاطمه میرزایی، محیی رضایی، سعید چنگیزیان وعلیرضا استادی در این فیلم نقش آفرینی کرده اند.

مشاهده خبر از سایت منبع