جزئیات وبلاگ

دفتر سینمایی

تماشا خانه فجر

تماشاخانه فجر

روزهای اول جشنواره است و هر بار که فیلم به قول فراستی ماقبل بد روی پرده سینما دیده می شود

من یاد این جمله می افتم که چه کسانی بر جای بزرگان تکیه به کزاف زده اند؟

کدام هیئت داورانی  این فیلمها را انتخاب کرد با چه مقیاس و میزانی؟

هیئت ناداروران ،انتخاب بهتری برای گروهی است که حتی سلیقه هم ندارند سواد که لابد قبل سلیقه است!

فیلمهای بدی برای روزهای نخست جشنواره انتخاب شده اند.

فیلمهای وقت تلف کن و …

سوال اینکه چه کسی این فیلمها را ساخته و با خودش چه فکر می کرده؟! بماند،

اما اینکه چه کسی این فیلمها را کاندید نمایش در فیلم فجر کرده؟!

راه گلوی آدم را سد می کند طوری که با دومشت و ده عطسه و چیز های دیگر هم اینهمه سد و سنگینی در انتخاب بد پایین نمی رود، که هضم بشود.

فیلمهای روز اول دست گرمی چند جوان هستند با فکر ها و داستانهای و فرم های ماقبل اولیه،

ماقبل بد ،ماقبل اخ ما قبل….طرف چون میتوانسته، لابد به جایی وصل بوده، شاید فکر می کرده سواد داشته،

حتما امر بر او مشتبه شده که سیمرغ بر شانه هایش نشسته است .

اما این یک طرف قضیه است ،طرف دیگر داوران هستند.

داور جشنواره سینمایی یعنی” سواد و دانش و هنر و عقل” چرا باید داوری به خودش اجازه بدهد که در تلف کردن وقت مردم سهیم شود‌؟

البته که تجربه بد نیست ،تمرین و ممارست اشکالی ندارد .

اما نه در حد بازی با داستان و دوربین و نه برای مهمترین جشنواره فیلم ایران!

داوران بجای اینکه دست برخی از افراد که در روزهای اولیه جشنواره فیلمشان نشان داده شد را بگیرند و از روی پله های تماشاخانه فجر بالا بیاورند

بهتر است دستی حواله پشتشان کنند و بگویند: برو یه کم بیشتر سعی کن عزیز دل برادر!
ناداوری فجر را تا چه حدی پایین آورده؟

باورم نمی شود که بتوان به این راحتی تکیه بر جای بزرگان زد و بر جای کار درست خرابی ببار آورد  و بروی خود نیاورد.

این طور که پیش برود جشنواره بین المللی فجر اعتبارش را از دست خواهد داد .

زهرا صفایی زاده

مجله الکترونیک دفتر سینمایی

0
اشتراک گذاری

نظرتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × پنج =