مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، پوستر یازدهمین دوسالانه ملی نگارگری ایران در حالی که تنها چند ساعت تا افتتاح رسمی این رخداد هنری زمان باقی است، با طرحی از مهدیه روستایی منتشر شد.

این پوستر، نگاهی متفاوت به نگاره‌های آشنای نگارگری با موضوع معراج پیامبر اکرم (ص) دارد و با استفاده از سیلوئتِ پیکره‌ها، فضاسازی نگاره‌ها و بهره‌گیری از فضای مثبت و منفی، چیدمان و طراحی شده است.

در طراحی پوستر دوسالانه یازدهم، تلاش شده است تا رنگ‌هایی به دور از کلیشه‌های همیشگیِ نقاشی ایرانی انتخاب شوند؛ اگرچه این انتخاب، با اصالت هنر نگارگری بیگانه نیست.

آئین گشایش یازدهمین دوسالانه ملی نگارگری ایران، عصر امروز شنبه ۱۳ اسفند ماه از ساعت ۱۷ در فرهنگستان هنر، مؤسسه فرهنگی هنری صبا برپا می‌شود و نمایشگاه آثار منتخب هنرمندان تا ۲۰ فروردین ۱۴۰۲ دایر خواهد بود.

این رخداد هنری به همت مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر، دانشگاه‌ها و جامعه هنری به‌منظور توسعه و اعتلای جایگاه نگارگری در ایران معاصر، ایجاد زمینه‌ای مناسب برای رشد و شکوفایی نگارگری متناسب با حفظ و تداوم اصول بنیادین این هنر و حمایت از هنرمندان مستعد این عرصه، در گرایش‌های نگارگری، گل و مرغ، تذهیب و طراحی نگارگری برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره یازدهمین دوسالانه ملی نگارگری ایران می‌توانند به سایت www.۲salane.ir مراجعه کنند.

به گزارش سینماپرس و به نقل از هالیوود ریپورتر، تام سایزمور که هفته پیش پزشکان اعلام کردند از وی قطع امید کرده‌اند، از دنیا رفت. وی ۶۱ ساله بود.

این بازیگر که همواره با مشکلات قانونی و مسایل مربوط به اعتیاد درگیر بود، در فیلم‌های دیگری چون «عتیقه»، «روزهای عجیب» و «سقوط شاهین سیاه» هم حضور شاخصی داشت.

تام سایزمور که بیشتر در نقش افراد نظامی بازی می‌کرد و نقش شخصیت مایک هوروات را در فیلم «نجات سرباز رایان» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ ایفا کرده بود دیروز جمعه از دنیا رفت.

چارلز لاگو، نماینده او اعلام کرد که سایزمور در مرکز پزشکی پراویدنس سنت جوزف درگذشت. این بازیگر ۲ هفته پیش در خانه‌اش در لس‌آنجلس دچار سکته مغزی و آنوریسم مغزی شده بود و با توجه به اینکه پزشکان اعلام کردند دیگر امیدی برای بازگشت وی وجود ندارد، در نهایت اعضای خانواده تصمیم گرفتند تا با پایان زندگی وی موافقت کنند.

این بازیگر که متولد دیترویت بود در نقش افراد سرسخت بازی می‌کرد و در فیلم «قاتلان بالفطره» الیور استون در سال ۱۹۹۴ در نقش پلیسی در جستجوی یک قاتل سریالی، در نقش یکی از اعضای باند رابرت دنیرو در فیلم کلاسیک «مخمصه» مایکل مان در سال ۱۹۹۵، در نقش پلیس شیکاگو در فیلم «جسد» یا «عتیقه» ساخته پیتر هایمز در سال ۱۹۹۷ و در نقش بازپرس در «روزهای عجیب» کاترین بیگلو در سال ۱۹۹۵ بازی کرده بود.

در پرونده کاری سایزمور فیلم‌های برجسته متعددی جای دارد که «وایات ارپ» لارنس کاسدان در سال ۱۹۹۴، «شیطان در لباس آبی» ساخته کارل فرانکلین در سال ۱۹۹۵، «احیای مردگان» ساخته مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۹۹، «سقوط شاهین سیاه» ریدلی اسکات در سال ۲۰۰۱ و «پرل هاربر» مایکل بی در سال ۲۰۰۱ از جمله آنها هستند.

در سال ۲۰۰۳ سایزمور به ایجاد مزاحمت برای یک بازیگر ۱۱ ساله در حین فیلمبرداری متهم شد، اما در نهایت اجازه یافت تا ماه‌ها بعد به فیلم بازگردد اما از فیلم ترسناک «درها» کنار گذاشته شد.

در سال ۲۰۱۸، این اتهامات دوباره مطرح شد اما شکایت توسط یک دادگاه در یوتا رد شد.

وی سال ۲۰۱۷ اعتراف کرد که «سال‌ها با سوء مصرف مواد و شیاطین مرتبط با آن مبارزه کرده است» و چندین بار در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۰۷ در مراکز بازپروری به سر برده و حتی در ارتباط با این مسایل ۹ ماه زندانی شده است.

سایزمور در کتاب خاطراتش که سال ۲۰۱۶ منتشر شد بسیاری از این موارد و نیز اتهام به آسیب رساندن به نامزدش را روشن کرده است.

وی نوشته است در ۱۴ سالگی فیلم «راننده تاکسی» با بازی دنیرو را دید و از همان زمان آرزوی بازیگر شدن را در سر پروراند.

از دیگر فیلم‌های او «فولاد آبی» سال ۱۹۹۰ و «نقطه شکست» سال ۱۹۹۱ هر ۲ ساخته کاترین بیگلو، «داستان عاشقانه واقعی» تونی اسکات در سال ۱۹۹۳ و «سمی» آلن پائو در سال ۲۰۱۰ را می‌توان نام برد.

به گزارش سینماپرس، روزنامه خراسان با همایون اسعدیان کارگردان سینما در باره حال و روز کنونی سینمای ایران مصاحبه کرده است.

بخشی از این مصاحبه را می خوانید:

سینما مدت‌هاست که حال خوبی ندارد. با این که فیلم تولید می‌شود، ولی خیلی از فیلم‌ها با استقبال مواجه نمی‌شود. شما مشکل اصلی سینما را چه می‌دانید؟

این قضیه به چند سال پیش برمی‌گردد که شیوع کرونا در جهان، در خیلی از حرفه‌ها یک سکته ایجاد کرد و در سینما هم همین‌طور. در ایران هم سالن‌ها تعطیل شد و پلتفرم‌ها رشد کردند. خود به خود مخاطب عادت کرد تا فیلم را در نمایش خانگی ببیند. بعد از ۲ سال کرونا، طبیعتا بازگشت به گذشته زمان می‌برد، اما تماشاگر متوجه شد که خیلی از فیلم‌ها را می‌تواند در خانه‌اش ببیند و چرا به سالن سینما برود؟ من همان موقع هم در گفت‌وگوهایم مطرح می‌کردم که سینما از بین نخواهد رفت، بلکه شکل جدیدی به خود خواهد گرفت. دیگر وقتی آدم‌ها از خانه خارج می‌شوند و یک سفر شهری می‌روند تا یک فیلم را ببینند، باید فیلمی باشد که در صفحه تلویزیون، نمی‌شود خوب دید و باید حتما در سالن سینما دیده شود. تعداد زیادی از فیلم‌ها به سمت نمایش آنلاین در پلتفرم‌ها سوق پیدا می‌کنند، که اتفاقا بد هم نیست.

بعد از کرونا، به تدریج سینما داشت روی غلتک می‌افتاد که بحران‌های اقتصادی شدید و اتفاقات چند ماهه اخیر کشور، سکته دوباره‌ای ایجاد کرد. به هر روی، حال آدم‌ها خوب نیست و خیلی‌ها در وضعیتی‌اند که ترجیح می‌دهند برای این که آرامش داشته باشند، در خانه باشند و به سینما نروند. به همین دلیل با افت خیلی شدیدی روبه‌رو شدیم و الان تقریباً یک ماه است که دوباره کم‌کم بهتر می‌شود. نمی‌گویم به ۲-۳ سال پیش و قبل از کرونا برگردد، اما امیدوارم بتواند مسیر صعودی خودش را طی کند. البته با این شرایط اجتماعی، افت فیلم‌ها هم بوده است. اطلاعاتی که من دارم، می‌گوید خیلی از فیلم‌ها ممکن است نتوانند در سال آینده گیشه خیلی گرمی را ایجاد کنند. بعضی وقت‌ها حواسمان نیست که سینما یک صنعت است و سینمای یک کشور صرفاً با ۵ یا ۱۰ فیلم فاخر و ارزشمند، دوام پیدا نمی‌کند. صنعت سینما فیلم تجاری مبتذل هم نیاز دارد. اگر شما بخواهید سالن‌های سینما را حفظ کنید تا بتوانند فیلم‌های فاخر را نمایش دهند، نیاز است به نوعی از فیلم‌ها که خیلی‌ها ممکن است دوست نداشته باشند، اما می‌تواند مخاطب زیادی داشته باشد و چرخ اقتصادی سینما را به گردش دربیاورد.

در همه دنیا هم همین‌طور است؟

بله، در سینمای آمریکا هم اگر در سال هزار فیلم ساخته می‌شود، شاید از آن‌ها ۱۰ یا ۲۰ فیلم شاخص بشود بیرون کشید و بسیاری از فیلم‌ها صرفاً برای حفظ صنعت و اقتصاد سینما ساخته می‌شود. در ایران متأسفانه نگاه بدی به این قضیه وجود دارد و حتی یک نگاه هست که می‌گوید اگر ما در طول سال فقط ۱۰ فیلم فاخر تولید کنیم، کفایت می‌کند و نباید فیلم دیگری بسازیم! این‌طور می‌توانید بگویید ۱۰ فیلم فاخر داریم، اما دیگر چیزی به عنوان صنعت سینما نداریم. سالن‌ها نابود خواهد شد، مگر این که سالن‌های سینما هم یارانه بگیرند و اصلاً پول داده شود تا خالی باشند.

اوایل کرونا پول می‌دادند.

بسیار اندک بود. اکثر سالن‌های سینما الان با مشکل اقتصادی شدید روبه‌رو هستند. افزایش هزینه‌های سینما سرسام‌آور است، در حالی که افزایش قیمت بلیت سینما نداشتیم. فکر می‌کنم امسال مجبوریم افزایش قیمت بلیت را داشته باشیم.

همین ۴۵ هزار تومان هم خیلی گران است!

در شرایطی که حداقل هزینه تولید یک فیلم از ۳ میلیارد تومان به ۱۰ میلیارد تومان رسیده، هزینه مثلا یک لامپ سالن سینما ۱۰ برابر شده و نرخ دلار ۵۰ هزار تومان را هم رد کرده است، انتظار این که سالن‌های سینما با بلیت ۴۵ هزار تومانی ادامه دهند، عملاً به معنای تعطیلی سینماهاست. باید بلیت‌های شناور را که چند ماه پیش انجام دادیم، محکم پیگیری کنیم و امکان فیلم دیدن را در بعضی سئانس‌ها با قیمت زیر ۴۰ هزار تومان برای تماشاگر فراهم کنیم و در بعضی سئانس‌ها این امکان را فراهم کنیم که بلیت حتی با ۲ برابر این قیمت فروخته شود. الان نمی‌خواهم اسم از سینمایی بیاورم، اما شاید برایتان عجیب باشد که بدانید بخشی از سینماهای مناطق مرفه در روزهای نیم‌بها فروش بسیار پایینی دارند، چون برای خیلی از مراجعان آن، زشت است که بخواهند با بلیت نیم‌بها فیلم ببینند! باید حواسمان به تنوع سینماها در جغرافیای شهری باشد و توجه کنیم که بعضی مخاطبان برای تئاترهای لاله‌زاری به راحتی ۱۵۰ یا ۲۰۰ هزار تومان پول بلیت می‌دهند و آن‌ها هیچ مشکلی برای بلیت ۱۰۰ هزار تومانی سینما ندارند. قشری هم نمی‌تواند این ارقام را پرداخت کند و ما باید کاری کنیم که کسی بتواند با ۲۰ هزار تومان فیلم ببیند و عده‌ای هم که امکانش را دارند، با ۸۰ هزار تومان فیلم ببینند. به طور کلی نگه داشتن قیمت روی ۴۵ هزار تومان در کشوری که روزبه‌روز قیمت همه‌چیز بالا می‌رود، به معنی تعطیلی صنعت سینماست.

به گزارش سینماپرس، دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بهمن‌ماه ۱۴۰۱، مجوز ۲۳۹ تک آهنگ، ۱۷ آلبوم موسیقی، هفت نماهنگ و هشت تأسیس و تمدید استودیوی صدابرداری و مراکز تولید و تکثیر آثار صوتی و تصویری را صادر کرده است.

در میان تک‌آهنگ‌های مجوز گرفته، ۲۰۰ اثر در ژانر موسیقی پاپ، ۱۱ اثر در ژانر موسیقی سنتی، ۱۵ اثر در ژانر موسیقی تلفیقی، شش اثر در ژانر موسیقی نواحی، سه اثر در ژانر موسیقی کلاسیک، سه اثر در ژانر موسیقی الکترونیک و یک سرود تولید شده‌اند.

در بخش آلبوم‌ها نیز، مجوز شش آلبوم موسیقی سنتی، چهار آلبوم موسیقی پاپ، چهار آلبوم موسیقی تلفیقی، دو آلبوم موسیقی نواحی و یک آلبوم موسیقی کلاسیک در بهمن ماه صادر شده است.

در بخش نماهنگ‌ها یک نماهنگ در گونه موسیقی سنتی و شش نماهنگ در گونه موسیقی پاپ مجوز گرفته‌اند.

برای این آثار مجوز انتشار صادرشده و زمان انتشار آن در اختیار مالک اثر است.

در این ماه ۸ مجوز اجرای صحنه‌ای نیز صادر شد و دفعات اجرای صحنه‌ای در بهمن‌ماه نیز به ۱۹ اجرا رسید.

با توجه به تفویض اختیار در بخش اجرای صحنه‌ای به اداره کل ارشاد استان‌ها، این آمار فقط مربوط به مجوزهایی است که توسط دفتر موسیقی صادرشده است.

این فیلمساز و نماینده دور ششم مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: من شخصا با برخی مفاهیم و واژه ها که این روزها باب شده نظیر سینمای استراتژیک و… چندان آشنا نیستم و معتقدم پرداختن به هر موضوع و فیلمی باید جزو علایق و تفکرات هر سینماگری باشد.

وی ادامه داد: کسی که می خواهد در خصوص شخصیت های بزرگ مانند شهدا مبادرت به فیلمسازی کند باید دغدغه داشته باشد؛ بی تردید اگر فیلمساز دغدغه داشته باشد به سمت تولید اثر جذب می شود و نباید به زور به واسطه برخی اصطلاحات کسی برای تولید اثری پیش قدم شود.

مجری برنامه سینمایی «هفت» خاطرنشان کرد: زندگی نامه سازی در دنیا بسیار اهمیت دارد و یکی‌ از با دوام ترین ژانرها در سینما است؛ ما همین حالا در آمریکا شاهد هستیم که همچنان برای شخصیت های مهم و موثرشان فیلم می سازند و این آثار اتفاقا با استقبال خوبی هم روبرو می شود از این رو اهمیت پرداختن به شخصیت های بزرگ نظیر شهدا در سینما و تلویزیون امری ثابت شده و ضروری است اما همانطور که پیش تر عنوان کردم این کار باید با دغدغه قلبی و فیلمنامه خوب رخ بدهد نه به واسطه برخی اصطلاحات!

کارگردان فیلم‌ های سینمایی «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» و «فرزند صبح» در پایان این گفتگو متذکر شد: برای من به عنوان یک فیلمساز همیشه دغدغه قلبی ام مهم بوده؛ خوشبختانه دغدغه های من برخلاف آیین و عقاید جامعه و کشورمان نیست و از این رو با ذوق و جان و دل مبادرت به تولید آثارم می کنم. من معتقدم پرداختن به هر موضوع و سوژه ای باید آگاهانه و با تعمق باشد. ما وقتی می خواهیم برای شهدا کار بکنیم باید با آگاهی و تفکر و دغدغه قلبی جلو برویم نه بر اساس برخی کلیدواژه ها مانند سینمای استراتژیک! بی تردید اگر این اتفاق رخ بدهد سینمای دفاع مقدس ما متحول خواهد شد.