مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، طبق اعلام رسمی مسابقه بین‌المللی آسترید لینگرن نامزدهای کانون در حوزه نویسندگی و تصویرگری مورد تایید این نهاد قرار گرفت و اسامی آن‌ها در میان ۲۴۵ نامزد این مسابقه از ۶۶ کشور جهان قرار گرفته است.

برهمین اساس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در حوزه نویسندگی جمال‌الدین اکرمی و در حوزه تصویرگری رضا دالوند را برای دریافت جایزه آسترید لیندگرن ۲۰۲۴ معرفی کرده بود.

جایزه جهانی آسترید لیندگرن در سال ۲۰۰۲ با هدف دسترسی کودکان دنیا به داستان‌های خوب از سوی دولت سوئد راه‌اندازی شد. این جایزه به صورت سالیانه به یک فرد یا یک سازمان برای مشارکت ویژه در زمینه ادبیات کودک و نوجوان تعلق می‌گیرد.

این جایزه (با مبلغ ۵میلیون کرون سوئد) بزرگ‌ترین جایزه جهانی ادبیات کودک و نوجوان و دومین جایزه بزرگ ادبی بعد از جایزه اسکار به شمار می‌رود.

آسترید لیندگرن، نویسنده صاحب‌نام سوئدی و صاحب کتاب‌هایی چون «پی پی جوراب بلند» و «کارلسون روی بام» است.

وی در سال ۲۰۰۲ در سن ۹۴ سالگی دیده از جهان فرو بست. دولت سوئد برای گرامی‌داشت یاد وی مسابقه‌ای جهانی با نام او پایه‌گذاری کرد که هر سال در این کشور برگزار می‌شود.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، شورای کتاب کودک، موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودک و انجمن نویسندگان ایران چهار هیأت‌ معرفی نامزدها از ایران برای جایزه سال ۲۰۲۴ هستند.

برنده سال گذشته این مسابقه لاری هالس اندرسون نویسنده کتاب «هاب نوجوان» از کشور آمریکا بود. نقطه عطف کارهای او رمان “Speak” است که در سال ۱۹۹۹ به رشته تحریر درآمد و به چندین زبان زنده دنیا ترجمه شده و فیلم آن نیز ساخته شده است.

او در رمان‌هایی که برای نوجوانان می‌نویسد با صداقتی عمیق صدای نوجوانان را به گوش مخاطب می‌رساند. تعلق و عشق موضوع‌هایی هستند که بیشتر در آثار او دیده می‌شود.

برنده یا برندگان سال ۲۰۲۴ این مسابقه قرار است در روز ۲۱ فروردین ۱۴۰۳ هم زمان با نمایشگاه کتاب بولونیا معرفی شوند.

به گزارش سینماپرس، فیلم سینمایی «زاپاتا» به کارگردانی دانش اقباشاوی و تهیه کنندگی زنده یاد ایرج تقی پور در یازدهمین دوره جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا به نمایش در می آید.

یازدهمین دوره جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا با هدف نمایش طیف متنوعی از برترین‌های سینمای کنونی ایران و معرفی فرهنگ ایرانی به سایر استرالیایی‌ها و تبادل فرهنگی بهتر از تاریخ ۱۶ نوامبر تا ۱۳ دسامبر مصادف با ۲۵ آبان تا ۲۲ آذر ماه در ۶ شهر مهم استرالیا برگزار خواهد شد.

«زاپاتا» که پیش از این با نام «عموزادگان» شناخته می‌شد، دومین فیلم بلند دانش اقباشاوی است و یک اثر ماکیومنتری (شبه مستند)، کمدی تلخ و جنایی محسوب می شود. این فیلم پیش از این در پنجاه و هفتمین دوره جشنواره کارلووی واری- چک نخستین حضور جهانی خود را تجربه کرده بود.

داستان این فیلم روایت‌گر عموزادگان هنرمند و علاقه‌مند به سینماست که در تلاش هستند برای ساخت فیلم خود پول جمع‌آوری کنند و برای این منظور زندگی خود را به خطری بزرگ می‌اندازند. فیلم «زاپاتا» آخرین اثر به جای مانده از هنرمند فقید ایرج تقی‌پور است.

در این فیلم سینمایی هنرمندانی چون رضا مسعودی، مهیا صدر، امیر سماواتی، ایمان غیرتمند، مانی صدیقی و الهام شکیب به ایفای نقش می‌پردازند.

از دیگر عوامل این فیلم می‌توان به نویسنده: کریم نیکونظر، مدیر فیلمبرداری: علی احسانی، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، تدوین: احسان شیبانی، موسیقی: ابوذر کهن‌راده، صداگذاری: محمدمهدی جواهری‌زاده، طراح لباس: الهام شکیب، طراح صحنه: سحر شهامت، طراح گریم: هادی لطفی و تهیه‌کنندگان اجرایی: اویس طوفانی و بهراد مهرجو اشاره کرد. پخش جهانی فیلم بر عهده آریانا فیلم به مدیریت فهیمه (رها) پورقاسم است.

کارگردان فیلم های سینمایی «چک» و «نقاب» در خصوص دستمزدهای نجومی برخی سلبریتی ها در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: دستمزد کسانی که تماشاگران به خاطر آن ها وارد سینما می شوند و فیلم می بینند و تعدادشان از انگشتان یک دست کمتر است، زیاد که هیچ حتی کم هم هست! ما نباید فراموش کنیم که اگر همین افراد نبودند امروز دیگر رسماً چیزی از سینمای کشورمان باقی نمانده بود.

وی ادامه داد: آنچه ما باید به آن توجه کنیم دستمزد اندک سایر عوامل سینما به ویژه فعالان پشت صحنه است. بی شک مدیران و سیاست گذاران فرهنگی و سینمایی باید به جای جلوگیری از افزایش دستمزد بازیگران تدبیری برای جلوگیری از بی عدالتی در حق سایر سینماگران شوند. این اتفاق بسیار تلخ است که بسیاری از فعالان پشت صحنه مجبور می شوند با دستمزدهای اندک کار کنند که اصلاً در شأن شان نیست.

این سینماگر سپس با ذکر یک مثال اظهار داشت: بنده معتقدم اگر برای یک فیلم سینمایی مثلاً به بازیگری خاص یک میلیارد تومان دستمزد بدهیم درست مانند آن است که هیچ پرداختی به او نداشته ایم و حتی ۱۰۰ میلیارد تومان هم از او پول گرفته ایم چرا که حضور او در فیلم تضمین کننده آن است که اثر با استقبال خوب مخاطب روبرو خواهد شد و به فروش بالا دست پیدا خواهد کرد.

راست گفتار در همین زمینه خاطرنشان کرد: از سوی دیگر درست در نقطه مقابل اگر بیاییم و به یک بازیگر متبحر تئاتری که تماشاگر سینما او را نمی شناسد و به خاطر او به سینما نمی رود ۱۰ میلیون تومان به عنوان دستمزد پرداخت کنیم درست مانند این است که به او یک میلیارد تومان دستمزد داده ایم چرا که پول و سرمایه فیلم هدر شده است.

وی در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه عدالت در سینمای کشور وجود ندارد تصریح کرد: بنده به ضرس قاطع عرض می کنم که سینمای ایران از سینمای هالیوود غیر اسلامی تر است. عدل که یکی از ارکان دین مبین اسلام است در هیچ کجای بدنه سینمای ایران وجود ندارد اما در هالیوود ۷۰ درصد به بالا وجود دارد. یک نمونه اش همین که در سینمای ما افراد حرفه ای نمی توانند با دستمزدهای معقول فعالیت کنند اما در سینمای هالیوود این افراد با دستمزدهای معقول و رو به بالا کار می کنند.

کارگردان فیلم های سینمایی «عروس خوش قدم» و «پسر تهرانی» تأکید کرد: ما شاهد فساد وحشتناک اقتصادی و اخلاقی و بی اعتقادی به مبانی ایدئولوژیک و بی اعتقادی به مرز و بوم و اهداف ملت در سینمای مان هستیم؛ دسترسی به سرمایه های کلان توسط کسانی وجود دارد که سرنوشت آینده کشور و فیلمسازان تحصیل کرده برایشان مهم نیست.

راست گفتار در همین زمینه متذکر شد: یک شبه یک پسر ۱۸ ساله به راحتی کارگردان می شود در صورتی که کارگردانان قدیمی امکان کار و فعالیت ندارند. ما اصلاً نمی دانیم عقبه این افراد چیست و با کدام زد و بند به راحتی وارد سینما می شوند و پول های نجومی دارند و در سینما خرج می کنند. این افراد همت همت پول وارد سینما می کنند و در واقع این پول ها را هدر می دهند اما در نقطه مقابل شخصی مثل مازیار شیخ محبوبی باید با آن عبقه با کابل صدابرداری اش خود را دار بزند!

این فیلمساز تصریح کرد: این ها چه کسانی هستند که در سینما امثال فیلم های «ما همه با هم هستیم» را می سازند؟ چرا کسی نیست جلوی این ها را سد کند؟ آیا این باعث تأسف نیست که در همین سینما که همت همت پول هدر می رود بنده آدمی را می شناسم که ۷۲ سال سن دارد و از ۱۲ سالگی در سینما کار کرده و بسیار خوشنام است و تنها حقوق ماهیانه اش ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است؟

وی در پایان این گفتگو گفت: مدیران سینما اگر اهل ایمان و تقوا و عمل صالح هستند باید بروند و جلوی این بی عدالتی ها را بگیرند. باید حق سینماگران را فریاد بزنند و اجازه ندهند در حق هیچ کس اجحاف صورت گیرد.

کارگردان فیلم های کوتاه «تریپلکس» و «آنجلو» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: مهمترین معضل فیلمسازان کوتاه فقدان بودجه برای تولید است؛ متأسفانه نه بخش خصوصی نه بخش دولتی و نه ارگان ها آنچنان که باید از ساخت فیلم کوتاه حمایت نمی کنند.

وی ادامه داد: بنده تجربه ۲ دهه حضور در سینمای ایران را دارم و بعد از این همه سال به نتیجه رسیده ام که فیلمسازان حوزه فیلم کوتاه یا باید صرفاً سرمایه شخصی داشته باشند و از پس انداز خود فیلم بسازند یا اینکه هرگز نباید انتظار بکشند که مدیر و نهادی از آن ها حمایت کند.

کیان ارثی سپس یکی از معضلات مهم حوزه فیلم کوتاه را عدم بازگشت مالی دانست و در این باره اظهار داشت: متأسفانه فیلم کوتاه امکان اکران عمومی و بازگشت سرمایه را ندارد و همین مسأله باعث شده تا اشخاص و نهادها میل کمتری برای سرمایه گذاری در این حوزه داشته باشند؛ البته خوشبختانه به تازگی پلتفرم «فیلم نت» به صورت کاملاً رایگان فیلم های کوتاه را نمایش می دهد و من مطمئن هستم از طریق این پلتفرم مخاطبان فیلم کوتاه می توانند جایی مطمئن برای تماشای فیلم های باکیفیت را پیدا کنند.

این سینماگر تأکید کرد: متأسفانه فیلم کوتاه از هر نظر مهجور است؛ فیلم کوتاه هزینه کافی برای تبلیغات در اختیار ندارد و همین باعث می شود که حتی اگر بهترین فیلم ها در این حوزه تولید شوند نتوانند مخاطبان خود را پیدا کنند.

صدابردار فیلم های سینمایی «پاسیو» و «شهربانو» خاطرنشان کرد: معضلات مالی در حوزه فیلم کوتاه باعث شده تا سازندگان این قبیل فیلم ها مجبور شوند سطح استاندارد کار خود را به حداقل برسانند و با بودجه اندک کارشان را تولید کنند. متأسفانه باوری غلط در سینمای کشور ما وجود دارد که فیلم کوتاه را متعلق به سینما نمی دانند در صورتی که فیلم کوتاه باید همان استانداردهای سینمای بلند و حرفه ای را داشته باشد.

وی متذکر شد: بی تردید برای حوزه فیلم کوتاه کار کردن چه بسا سخت تر از سینمای بلند است چرا که سازنده فیلم کوتاه زمان اندکی برای جذب مخاطب در اختیار دارد و از این رو تولید در حوزه حساس تر از سایر سینمای بلند است.

کیان ارثی در پایان این گفتگو افزود: من بسیار متأسفم که بسیاری از افراد مستعد حوزه فیلم کوتاه به دلیل نبود بودجه و بروکراسی های پیچیده اداری مدت ها است بیکار و خانه نشین شده اند و امکان بروز و ظهور استعدادهای شان فراهم نیست. این روزها تولید یک فیلم کوتاه خوب حداقل به یک میلیارد تومان سرمایه احتیاج دارد و کسی پیدا نمی شود تا این سرمایه را برای تولیدات کوتاه بگذارد. همین معضل است که باعث می شود کار فیلمسازی دشوار شود و بسیاری از افراد مستعد که می توانستند بدل به سینماگران درجه یک شوند نهایتاً به طرفدار سینما تبدیل شوند.