سینماپرس: نوید فرح مرزی عضو ۲ انجمن «چهره پردازان» و «طراحان فنی و مجریان صحنه» خانه سینما در پی اقدام انجمن سینماداران ایران برای جدایی از خانه سینما، در خصوص لزوم بازیابی هویت اصناف سینمایی گفت: تراژدی مسائل صنفی در سینمای ایران راه درمانی جز یک تفکر و مدیریت بی حب و بغض ندارد؛ تا زمانی که کش و واکش ها کنار گذاشته نشود، ما به فکر یکدیگر نباشیم و روسا و مدیران اندیشه ای برای ایجاد تحولات مثبت در زندگی اعضای شان نداشته باشند وضعیت روز به روز از آنچه شاهدیم و شبیه به یک فاجعه است بدتر خواهد شد!
طراح چهره پردازی فیلم های سینمایی «دوچ» و «مصادره» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: متأسفانه آنچه امروز نه تنها در خانه سینما که در کلیت سینمای ایران بیداد می کند توجه ویژه برخی مدیران و مسئولان به دوستان و رفقای شان است! تا زمانی که این رفیق بازی ها در سینمای ایران ادامه داشته باشد ما نمی توانیم شاهد هیچ تغییر و تحول مثبتی در سینما باشیم.
وی ادامه داد: رسیدگی به مسائل صنفی، معیشتی و رفاهی اهالی سینما امروز رسما وجود خارجی ندارد. عملا در صنوف سینمایی فقط ۴-۵ نفر کار می کنند و بقیه افراد اسما عضو بودن در خانه سینما را به یدک می کشند اما با مخاطبان عادی سینما هیچ تفاوتی ندارند. سال ها است مدیران خانه سینما وعده های شیرینی مبنی بر تأسیس صندوق بیمه بیکاری و… می دهند اما متأسفانه هیچ یک از این موارد تاکنون به نتیجه نرسیده است.
فرح مرزی سپس با بیان اینکه خانه سینما از پای بست ویران است اظهار داشت: اگر استقلال صنوف از خانه سینما می تواند منجر به ایجاد تحولات مثبت درون صنفی شود بی شک همه ما از این اتفاق حمایت می کنیم؛ اما شرط ما برای این استقلال صنفی این است که برای یکایک اعضای صنوف فکری اساسی شود. روسای صنوف بتوانند رفاه را برای اعضای شان به ارمغان بیاورند و از آن ها حمایت ویژه ای داشته باشند در غیر این صورت و اگر قرار باشد چنین اتفاقی رخ ندهد برای ما مستقل و یا عدم مستقل بودن صنوف هیچ اهمیتی ندارد.
این سینماگر سپس با انتقاد و گلایه از مدیران خانه سینما و سایر مدیران سینمای کشور متذکر شد: سوأل بنده از آقایان این است که آیا اصلا ما وجود داریم؟ کسی ما را می بیند؟ دیگر چه اتفاقی باید در زندگی اهالی سینما رخ بدهد تا کمی مدیران به آن ها توجه کنند؟ این خانه سینما برای چه چیزی بنا شد؟ مگر به جز این بود که مأمنی امن برای یکایک اهالی سینما شود و به لحاظ امنیت شغلی و حقوق رفاهی سینماگران از آن ها حمایت کند؟ پس این وعده های زیبا کجاست؟ چرا هیچ یک از این وعده ها محقق نشد؟
فرح مرزی خاطرنشان کرد: متأسفانه مانند گذشته ما شاهد این اتفاق هستیم که در سینمای ایران تنها رفقا زیر پر و بال یکدیگر را می گیرند و در مهمانی های شبانه دور هم جمع می شوند و تقسیم کار می کنند و این وسط سر تمامی سینماگرانی که در باند و گروه و گعده ای قرار ندارند بی کلاه می ماند!
طراح چهره پردازی فیلم های «میگرن» و «بی خود و بی جهت» در بخش دیگری از اظهارات خود با انتقاد شدید از وضعیت تولیدات سینمایی اظهار داشت: اصلا این روزها مگر فیلم و سینمایی هم باقی مانده که ما درگیر مسائل درون صنفی سینما هستیم؟ آیا این تصاویری که به اسم فیلم تولید و روانه اکران می شوند ارزش هنری دارند؟ هجویات در این سینما بیداد می کند. افراد کاربلد و متعهد و باتجربه بیکار و خانه نشین شده اند و کار در سینما به دست افرادی افتاده که کمترین دانش و تخصصی در امور سینمایی ندارند.
وی در پایان این گفتگو افزود: متأسفانه هیچ کس جوابگوی این وضعیت اسفبار و ناراحت کننده نیست؛ هیچ چیز در سینمای ما امروزه درست سرجای خود قرار ندارد و تا زمانی که وضعیت چنین باشد ما هیچ راهی به جایی نخواهیم برد.
