مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، مستند «خاطرات موتور سیکلت» به کارگردانی امیرحسین نوروزی از امروز یکشنبه ۲۵  خردادماه از طریق سامانه نمایش آنلاین (VOD) عماریار به آدرس Ammaryar.ir عرضه ‌شد.
مستند «خاطرات موتور سیکلت» به کارگردانی امیرحسین نوروزی روایت همراهی تعدادی از موتورسواران جوان با شهید چمران در ابتدای جنگ است. این مستند داستان موتورسواران جوان و متمولی را روایت می‌ کند که با آغاز جنگ تحمیلی، تحت تأثیر شهید چمران به جبهه‌ های حق علیه باطل پیوستند.
این مستند که از تولیدات خانه مستند انقلاب اسلامی است ضمن اینکه برنده فانوس بخش مستند ملت قهرمان دهمین جشنواره مردمی فیلم عمار شده در بخش شهید آوینی سیزدهمین دوره جشنواره سینماحقیقت نیز حضور دارد.
علاقمندان برای تهیه و دانلود مستند «خاطرات موتور سیکلت» می‌توانند به سایت «عماریار» به نشانی Ammaryar.ir مراجعه کنند.
«عماریار» مرجع عرضه تولیدات صوتی و تصویری جبهه فرهنگی انقلاب است که با شعار «با خانواده فیلم ببینید» درصدد انتشار و عرضه محتوای سالم از فیلم‌های مستند در وهله اول و فیلم‌های سینمایی و پویانمایی و فیلم‌های کوتاه، نماهنگ از تولیدات داخل و خارج کشور در وهله دوم است.

بر این اساس فیلم سینمایی
«کشتارگاه» نه اثری
نئورئالیسم (
Neorrealism
) است تا منتقد وضعیت فقر و وازدگی باشد، و نه
آوانگارد (
Avant-garde
) است تا تفکر و سبک خاصی را به ارمغان بیاورد و حتی
رئالیسم (
Realism
) هم محسوب نمی‌شود زیرا نفی‌کننده عاملیت علت و معلول است. چه اینکه فیلم‌نامه ضعیف کار هم مؤید همین نکته بوده و چه اینکه فیلم،
سمبولیسم (Symbolism) هم محسوب نمی‌شود زیرا فاقد جزئیات است و ضعف قصه را خواسته است با تکنیک جبران کند.

مبتنی بر این دیدگاه، فیلم سینمایی «کشتارگاه» اثری بر بستر «جعل ظاهر بر باطن» است و نگاه توریستی و انضمامی به مظاهر انسان و سینما دارد. اثری که کاملاً یک زیست تصنعی سینمایی محسوب می شود و از این جهت به‌جای پل زدن با واقعیت، صرفاً به آن قلاب میزند تاکمی واقعی و رئالیست بودن را به یدک بکشد و خود را به گونه ای موجه جلوه دهد.

فیلم سینمایی «کشتارگاه» در واقع بزک کردن یک سطل زباله‌ای از تقدیرگرایی و خشونت آنومی جوانان و اثری به شدت زامبی پرور است که متاسفانه حتی بویی از هنر ناب و زیبا نبرده است؛ دُرست مانند همان سکانس چندش حمام کردن جناب متولی با بازی مانی حقیقی که موهای بدن عرق کرده را با اسپری خوشبوکننده، خوشبو می‌کند!

فیلم سینمایی «کشتارگاه» سعی دارد تا یک خراب شهر سینمایی با دیستوپیا را نشان ‌دهد. خراب شهری که متأسفانه به‌واسطه بازنمایی برخی معضلات اقتصادی چند سال اخیر، آنارشی و خشونتش را به‌کل جامعه سرایت داده و تصویرسازی خود را به کُلیت فضای موجود در جامعه اسلامی ایران سرایت می دهد و تلاش می کند تا قواعد تصویرسازی خود را به اجزا حاکمیتی تعمیم بخشیده و متولیان کشور را در قالب متولی کشتارگاه ترسیم نماید.

اینگونه است که می توان فیلم سینمایی «کشتارگاه» را یک متلک گُل‌درشت سیاسی دانست و از این جهت به عنوان مثال سکانسی که امیر در اهواز، در غروب خورشید داخل قطار است و سپس نمایی از گوسفندان کنار چاه نفت می‌بینیم که پشت سر دو الاغ سفید در حال حرکت‌اند؛ تصویری کاملا نمادین که در بهترین حالت می تواند ذهنیت گوسفند بودن ملت و پیروی ایشان از الاغ ها را دلالت نماید. مردمی که با وجود منابع مادی سرشار به خاطر پیروی از الاغ ها در شرایط تحریم، همچون گوسفند به‌زانو درآمده‌اند!

داستان فیلم سینمایی
«کشتارگاه» به قاچاق دلار اختصاص دارد و صاحب کشتارگاهی به نام
متولی را به تصویر می‌کشد که سه نفر از کارگران خود را در سردخانه کشته و اکنون به کمک نگهبان و پسر
امیر او اقدام به دفن آنها می‌نماید. از سوی دیگر، متولی در شرایط تلاطم بازار دلار و طلا در حال قاچاق گوشت و دریافت عرض آن از مرزهای جنوب کشور است تا از این طریق بدهی‌های خود را صاف کند؛ درواقع او دلارهای خود را به تهران منتقل نموده و در قالب حواله، در بازار آزاد و بورس‌های گاراژی به فروش می‌رساند.

مهندس «متولی» موجودی رذل و بداخلاق و البته با ظاهری مذهبی و خیر است که با سرمایه بادآورده، بر مردم آقایی می‌کند و با وجود اینکه دوربین نظاره‌گر، در قالب دوربین‌های مداربسته، حرکات وی را ثبت می‌کنند، اما آن‌قدر صاحبِ سرمایه و قدرت هست، که به‌راحتی هرگونه سندی بر ضد خود را معدوم سازد و هیچ پلیس و قانونی هم حریف او نباشد. او، در این مسلخ مملو از دوربین با دیگر مسئولان کشور بر سرِ تقسیم قدرت همواره در جدال است و شغل ثابتش اختلاس و معاملات ارزی غیرقانونی و درنتیجه گران کردن کالاهای مصرفی مردم است.

اما قاعده دنیا در فیلم سینمایی «کشتارگاه» قاعده بی‌قانونی و شورش است و به یک تعبیر، ‌ در این اثر سینمایی با یک «زامبی لند» مواجهیم! که تمام افراد فیلم وحشی هستند و در یک ماکتی از آنارشی و کابوس، مسخ‌شدگی و جنون و… همگی دارند به سمت کشتارگاه می‌روند.

به عبارتی دیگر می توان بستر فیلم سینمایی
«کشتارگاه» را هجمه به
سبک زندگی اسلامی-ایرانی قلمداد نمود که با معاملات قاچاق ارز و گرانی‌ها ظاهرسازی می‌شود. از این جهت در
«کشتارگاه» سبک زندگی منحطی به تصویر کشیده می شود که مردم همچون گوسفندان ایام می گذرانند و در زیر ساتور
متولی منتظر ذبح شدن می باشند. مردمی بیچاره که سبک غذا خوردن، دورهم نشستن و حتی صحبت کردنشان، به‌سان وحوشِ جنگل یا بدتر از آنان می‌ماند؛ پس تا از چنین سبک زندگی پیروی می کنند، لابد حقشان است که قربانی شوند!

البته نکته جالب آن است که نوع نگاه «کشتارگاه» به انسان ایرانی از گونه ای فراگیر برخوردار بوده و از روش تصویرسازی و الکوی نگاه تروپیکالی مستشرقان به ملل اسلامی پیروی می نماید. از این جهت «کشتارگاه» حتی در نوع استفاده از ظرفیت گُسل قومی برای شوراندن انسان ایرانی عرب زبان، سعی می کند تا ایشان را به صورتی مبتذل نشان دهد تا مخاطب سینمایی با خود بیاندیشد که مردمِ این دیستوپیای حیرت‌زا، چه مردم متحجّر، بدبخت و عقب‌افتاده‌ای می باشند!

البته با تمام این کینه‌توزی‌ها علیه انسان ایرانی، فقط یک صحنه است که در آن انسان ایرانی، مورد تأیید
«کشتارگاه» قرار می گیرد و آن صحنه‌ای است که در یک نقشة از پیش تعیین‌شده،
متولی به دام افتاده و فوراً به قتل می‌رسد و شاید این همان خواسته نهایی سازندگان اثر از انسان ایرانی باشد تا شورش نموده و متولیان را در درجه ۴۰! به فرجام یخ زدگی رسانند!

به گزارش سینماپرس، محمدرضا فرجی مدیرکل نظارت بر عرضه و نمایش فیلم با اشاره به اینکه ۲۰۱ سینما با ۴۶۴ سالن به «سمفا» متصل شده‌اند، گفت: در سال گذشته این سینماها نود و دو درصد از فروش سینمای ایران را داشته‌اند و تمام این سینماها در حال حاضر به سامانه مدیریت فروش و اکران (سمفا) متصل هستند.

مدیرکل نظارت بر عرضه و نمایش فیلم ادامه داد: با توجه به آنکه بازگشایی سینماها امری داوطلبانه است در شروع به کار مجدد سینماها احتمالاً تعدادی از سینماها و سالن‌ها فعال نخواهند بود، پیش بینی می‌شود سایر سینماها و سالن‌های نمایش فعال نیز در چند روزه آینده به ترتیب درخواستشان به سامانه فروش سمفا ارائه شود و مشکلی برای بلیت فروشی نداشته باشند.

فرجی با اشاره به اسامی فروشنده‌های برخط گفت: این فروشنده‌ها عبارتند از آپ، ایرانتیک، سینما بلیت و سینماتیکت، که مخاطب می‌تواند از هر یک از این ۴ سامانه، بلیت خود را خریداری کند. در چنین شرایطی رقابت این سامانه‌ها نهایتاً به نفع فیلم، سینمادار و مخاطب خواهد بود.

بازیگر فیلم های سینمایی «رفقای خوب» و «آسمان هشتم» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: امروزه فقط حال سینما و سینماگران بد نیست! حال بسیاری از اقشار دیگر جامعه نیز بد است. از کشاورز گرفته تا کارگر و کارمند به سختی روزگار می گذرانند.

وی ادامه داد: در اینکه برخی اهالی سینما  گرسنه هستند و کرایه خانه ندارند شکی نیست! این وظیفه یکایک هنرمندان و مدیران و مسئولان فرهنگی و هنری و سینمایی است که به این افراد که سال ها برای اعتلای فرهنگ و هنر کشورشان زحمت کشیده اند کمک کنند.

کاسبی خاطرنشان کرد: البته هرکس راضی به دریافت این کمک ها نمی شود! به عنوان مثال بنده طی ۵۰ سال فعالیتم در سینما و تئاتر بارها دعوت شدم که به حج بروم گفتم نمی روم برای اینکه مگر می شود با پول بیت المال سازمان و نهادی مثل وزارت ارشاد یا تلویزیون پول سفر حج مرا بدهد؟ اگر همه مردم از بیت المال نفری یک سهیمه حج داشتند من هم قبول می کردم.

این هنرمند متذکر شد: دولت باید به همه اقشار فقیر کمک کند و اهالی سینما هم جزو آن ها هستند؛ من امیدوارم روزی برسد که شاهد فقر مالی هیچ انسانی در کشورمان نباشیم و همه از حداقل امکانات و درآمد برخوردار باشند.

بازیگر سریال های تلویزیونی «خوش نشین ها» و «خوش رکاب» در خاتمه اظهاراتش افزود: این سوألات را باید از برخی بازیگران و مجری-بازیگرهای پردرآمد پرسید که خودشان اعلام کردند باید ماهی ۱۵ هزار دلار برای فرزندشان به خارج از کشور بفرستند! این ها باید پاسخ بدهند که چرا کاری انجام نمی دهند؟ این هنرمندان پردرآمد باید در این روزگار کرونایی کمک حال مردم جامعه و سایر همکاران کم درآمدشان باشند و الا بنده و امثال بنده که چیزی نداریم تا بخواهیم به دیگران کمک کنیم!