مدیر فنی

سینماپرس: مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس به مناسبت فرارسیدن روز ملی هنرهای نمایشی و روز جهانی تئاتر، پیامی را صادر کرد.

به گزارش سینماپرس، مهدی زنگه هنرمند عرصه موسیقی کشور در نامه سرگشاده‌ای به عبدالعلی علی‌عسگری، رئیس سازمان صداوسیما از وضعیت برنامه سازی در رسانه ملی انتقاد کرد که متن آن به این شرح است:

جناب آقای دکتر علی‌عسگری

رییس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران

با سلام و احترام

سال جدید را به شما و خانوادۀ محترم  صداوسیما تبریک می‌گویم و امیدوارم در پناه حضرت حق از آفات و بلایا به دور باشید. آگاهم که شما و همکاران‌تان مانند تمام مردم ایران سال سختی را پشت سر گذاشته‌اید. به خوبی می‌دانم که شخص شما نیز این روزها از یک سو به مناسبت سال جدید و از سوی دیگر به خاطر شیوع بیماری کرونا، در مقام تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری برای تولید و پخش برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، همانند بسیاری از مدیران و مسئولان کشور، در وضعیتی حساس و بحرانی قرار دارید. حالا که روزها و شب‌های پر از استرس و حرص و جوشی را سپری می‌کنید می‌خواهم به سنت نامه‌نگاری‌های گذشتگان سخنم را با چند بیت شعر آغاز کنم. البته با اجازۀ شما به جای مراجعه به گنجینۀ گرانبهای ادبیات فارسی، متن ترانه‌ای را که در یکی از برنامه‌های تحویل سال، چندین و چند بار از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد، پیشکش محضرتان می‌نمایم:

یه کم با خودت عشق و حال کن؛ غم و استرس ها رو چال کن
نَشین از خودت هی سوال کن؛ که بعدش چی میشه؟
چون هیچی نمیشه!
طلا و دلارو ولش کن؛ در غصه رو کاگلش کن
دیگه سخت نگیر و شُلش کن

بابا بسه دیگه! ببین دل چی میگه…؟
عمروُ به خوشی سر کن و
حرص و جوش و کمتر کن و دنیا رو رها کن

زندگی به مو بنده؛ حال بد کیلو چنده؟
خوش باش و صفا کن
یه مدت بسه غصه خوردن؛ یه مدت بسه غم شمردن
یه چند وقت خبرا رو ول کن؛ یه فکری واسه حالِ دل کن

بله آقای دکتر! این ترانه از تلویزیون ملی ما پخش شده است! و یکی از مخاطبان آن خود شما هستید! پیام این قطعه در شرایط بحرانی فعلی این است که سخت نگیرید و درد و غم را رها کنید. ترانه‌سرا و خوانندۀ آن، در کنار همۀ مردم ایران به حضرتعالی هم می‌گوید: “دیگه سخت نگیر و شُلش کن! ” اما شکر خدا دقیقا نمی‌گوید چه چیزی را باید شُل کنید؟ وگرنه حتما از آن سازمان محترم مجوز پخش نمی‌گرفت. البته بنده فراز پایانی ترانه را برای شما ننوشتم زیرا مربوط به مجردهاست. خوانندۀ محترم به جوانان تنهای این سرزمین توصیه‌ای پدرانه می‌کند و می‌گوید:

اگه یار و عشقی نداری؛ که سر روی شونش بذاری
نمیخوابی؛ شب زنده داری
به حرفم عمل کن؛ خودت رو بغل کن

لکن باز هم شکر خدا بحث را ادامه نمی‌دهد. چون جوانان مجرد و تنهای ما، علاوه بر سرگذاشتن روی شانۀ معشوق، نیازهای دیگری نیز دارند؛ اگر قرار باشد بر اساس شیوۀ توصیۀ خوانندۀ عزیز، جای خالی شانۀ معشوق را با بغل کردن خودشان پُر کنند، شیوۀ رفع بقیۀ نیازها اصلا قابل پخش نیست!

جناب آقای علی‌عسگری!

در طول سال‌های ریاست شما در سازمان صداوسیما انتقادات بسیاری توسط دوست و دشمن به سیاست‌گذاری‌های شما و همکاران‌تان مطرح شده است؛ لکن دیدن نیمۀ خالی لیوان هیچ گاه شایسته نبوده و نیست. مضاف بر این که ادارۀ رادیو و تلویزیون ملی، با این همه شبکه کار ساده‌ای نیست. در کشوری که این همه نهاد سیاسی و فرهنگی و امنیتی موازی و صاحب‌نظر  وجود دارد، برآورده کردن توقعات تمام آنها، در کنار جلب رضایت مردم تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسد؛ ولی الحمدالله شما در طول ریاست خود با تعاملات فراوان در هر حال توانسته‌اید صدا و سیما را اداره کنید.

صداوسیمای جمهوری اسلامی همچون تمام رسانه‌های حکومتی دنیا، صرفا رسانه‌ای فرهنگی نیست. ابعاد سیاسی و اجتماعی و امنیتی توامان با یکدیگر، با ابزاری فرهنگی منشوری رنگارنگ را می‌سازند، که هرکس از دریچۀ نگاه خویش به آن می‌نگرد. مع‌الاسف در روزگار سیاست‌زدۀ کنونی هر حرف و نقد و تحلیلی، از منظر سیاست بررسی می‌شود. در حال حاضر اگر کسی به برنامه‌های تلویزیون نقدی داشته باشد یا در جبهۀ سیاسی دولت انگاشته می‌شود یا به چشم اپوزوسیون به او می‌نگرند؛ و آن چه در این میانه ناجوانمردانه ذبح می‌شود فرهنگ و ارزش‌های فرهنگی است.

آقای دکتر!

ما در کشوری زندگی می‌کنیم که پس از انقلاب هر دو رهبر آن ادیب و شاعر بوده و هستند. حضرت امام (ره) ادعای شاعری نداشت اما پس از رحلت، دیوان اشعارش به چاپ رسید و به عالم نشان داد در پس پردۀ آن چهرۀ آرام که  تمام معادلات سیاسی جهان را برهم زد، شخصیتی عارف و عاشق پنهان بوده است. رهبر معظم انقلاب نیز در میان تمام شخصیت‌های فرهنگی و ادبی کشور اعم از موافق و مخالف، جایگاه ویژه‌ای دارد و نظریات فرهنگی و به خصوص ادیبانه ایشان، مورد وثوق خیلی‌هاست. اتفاقا ایشان نیمۀ ماه رمضان گذشته در دیدار با شعرا نسبت به ترانه‌ها و اشعاری که از صداوسیما به گوش ملت فرهیخته و فهیم ایران می‌رسد، اعتراض کرده و گفتند: “من حتّی گاهی اوقات می‌بینم در رژیم طاغوت که خب همه‌ چیزشان به فرنگی‌ها و به خارجی‌ها بسته بود، روی مسئله‌ی زبان، یک تعصّبی وجود داشت، یک چیزهایی داشتند؛ ما هم اوایل انقلاب از این جهت خیلی خوب بودیم، بعد یواش‌یواش خیلی ولنگ‌ و واز شد. حالا در عالَم شعر هم همین حالت ولنگاریِ زبانی وارد شده، منتها در بحث ترانه‌سازی‌ها، سطح بعضی از این ترانه‌هایی که ساخته می‌شود، واقعاً خیلی پایین است؛ حالا از لحاظ مضمون که معیوب است، از لحاظ ساخت لفظی هم بعضی از این ترانه‌ها بسیار ساخت‌های بدی دارد. آن ‌وقت این ترانه‌ها می‌آید با همین ساخت -حالا در فضاهای زیرزمینی و مانند اینها که بحث دیگری است- در تلویزیون، رادیو خوانده می‌شود، در تیتراژ فیلم‌ها تکرار می‌شود، پخش می‌شود و اینها شایع می‌شود. “

هنوز یک سال از ابراز نگرانی رهبر نگذشته است که در برنامه‌های تلویزیونی به مناسبت تحویل سال بدترین و سخیف‌ترین و ضعیف‌ترین ترانه‌ها پخش می‌شود. ترانه‌هایی که بعضی از آنها محض رضای خدا دو بیت با قافیۀ صحیح ندارد. چه بلایی بر سر ادبیات ما آمده است که ترانه‌سرایی به خود اجازه می‌دهد که می‌رقصی و نمی‌ترسی و شمسی را به عنوان قافیه استفاده کند؟

شنیده‌ام بی نقصی پروانه وار میرقصی

به دور شمع میچرخی از عاشقی نمیترسی
شنیده ام زیبایی کل آرایش دنیایی 
نمی آید مث تو هیچ کسی در تقویم شمسی
همه از تو عکس شهزاده زیبایی کشیدن 
همه گفتند و حتی یک لحظه تو را ندیدن
همه غیر من فقط وصف حال تو را شنیدن 
شنیدم که شنیدن کی بود مانند دیدن

در میان قطعاتی که شب تحویل سال از صداوسیما پخش شد از این نمونه‌ها کم نیست. خواننده‌ای دیگر که به “چشم و چال و چالۀ روی صورت” علاقۀ بسیاری دارد، در قاب دو شبکۀ مختلف حاضر شده و ترانه‌های عجیب و غریبی خوانده است. ترانه‌هایی که معلوم نیست به زبان معیار سروده شده یا زبان عامیانه!؟   ترانه‌هایی که ترانه‌سرایش گاهی نیاز به قافیه را احساس نکرده! گاهی نکرده!  

ترانه اول:

زندگی یه حرف سادس
امروز فوق العادست
بیا با من هی بخند
که این دنیا بی ارادست
هر روز صبح میریم کلاس عاشقی یاد میگیریم که هی بخندیم
انرژی مثبت بین هردوتامون رو چشم و چاله خنده هامون
انرژی مثبت بین هردوتامون رو چشم و چاله خنده هامون
میدونی هستم / آخه من به تو دل بستم / من و تو باهم آره حالمون بهتره
هی میمونی پیشم / گیجم میرم / قربون نگاه جذابت از همه سر تره
انرژی مثبت بین هردوتامون رو چشم و چاله خنده هامون
انرژی مثبت بین هردوتامون رو چشم و چاله خنده هامون

ترانه دوم:

خوشم با تو / چنان مستم / من عاشق آرامش چشمان تو هستم
چقدر خوبه / که تو هستی / معشوقه من نیمه ی جانم تو هستی
به عهدی که /  به هم بستیم / هرگز نگذارم که تو از من برنجی
که من با تو / پر از شوقم / با هر نفست چاله خندت به این دل نشستی
تو شدی جسم و جان من / گل مهربان من / تو شدی بهار من
من به تو دل دهم که چون / برسم به قلب تو / بشوم فدای تو
 

این که چه اندیشه‌ای پشت تولید آثاری این چنین است به تلویزیون دخلی ندارد. اما حقیقتا ملاک و معیار انتخاب و دعوت از خوانندگان و مهمانان ویژه‌برنامه‌های تحویل سال چیست؟ به نظر شما چرا در یک برنامه چند خواننده و ترانه‌سرا و مدیربرنامه که با یک تهیه‌کننده موسیقی قرارداد همکاری دارند دعوت می‌شوند؟ چرا یک ماه قبل از عید میان خوانندگان شایعه راه می‌افتد که هرکس پول بیشتری خرج کند امسال در برنامه‌های نوروز روی آنتن می‌رود؟ چرا حکایت مهمانان برنامه‌های شب عید مانند پخش بانوان بدحجاب در راهپیمایی ۲۲ بهمن شده است؟ چرا خوانندگانی که مبتذل‌ترین آثار را تولید کرده‌اند و در طول سال مجوز حضور تلویزیونی ندارند، به بهانۀ جذب مخاطب جوان در قاب سیما ظاهر می‌شوند؟ احتمالا پاسخ شما این است که در اوضاع و احوال نابسامان کنونی می‌خواهیم مردم را شاد و امید تازه‌ای در جامعه ایجاد کنیم. قطعا نیت خوبی داشته‌اید اما  اتفاقا توانمندی‌ها و نقاط قوت و ضعف مدیران در همین بحران‌ها و وضعیت‌های قرمز نمایان می‌شود. وگرنه در وضعیت سفید، همگان توانا و خبره‌اند!

این روزها مدام از خود می‌پرسم چرا هنرمندان اصیل و متفکر این مرز و بوم جای چندانی در این برنامه‌ها ندارند؟ چه اتفاقی افتاده که خودی و غیرخودی از وضعیت صداوسیما ناراضی‌اند؟ اما کاسب‌ها و دلال‌ها روز به روز پُرکاتر و پررنگ‌تر می‌شوند؟ اصلا چرا باور خوانندگان تازه‌کار و جویای نام این است که تا وقتی به دلال‌های رسانه، شیرینی ندهند نمی‌توانند تیتراژ تلویزیونی بخوانند؟ اصل قصه آنقدر نمایان است که دست‌اندکاران فلان برنامه برای فرار از اتهامات، چوپان خوش‌صدایی که ویدئوی آوازش سه روز قبل در فضای مجازی منتشر شده بود را به استودیو آوردند تا نمایش حمایت از خوانندگان جوان را به ظاهر تکمیل کنند!

 روزگاری اگر خوانندگان زیرزمینی می‌خواستند به روی زمین نقل مکان کنند تغییر روش می‌دادند و قطعات آبرومندتری می‌ساختند؛ اما این روزها همان شاهکارهایی را که زیر زمین می‌خواندند، روی آنتن سیما لب می‌زنند. چند سال پیش چه کسی باورش می‌شد که روزی این جملات سطحی و سخیف به عنوان ترانه‌ای عاشقانه از شبکه یک شبکه هر ایرانی پخش شود؟

وقتی تورو دارم همه چی ردیفه / منو میکشه چشمات که همه رو حریفه
جز توئه دیوونه هیشکی نمیدونه / وقتی پیش منی حالم چه میزونه
جون و دلم میره برات / مگه میشه دل تورو نخواد
یه جوری میخوام تورو عزیزم / چشم همه حسودامون دراد

بوم بوم میزنه دلم وای / نگو دیگه منو نمیخوای
منی که دل بهت دادم و / حالا حالاها عاشقتم ای وای
بوم بوم ضربان قلبم / داره میره بالا نم نم
بیا حواستو بده به منِ / دیوونه دل بده تو کم کم
جون و دلم میره برات / مگه میشه دل تورو نخواد
یه جوری میخوام تورو عزیزم / چشم همه حسودامون دراد

 آقای رییس!

شما کارگردان و تهیه‌کنندۀ دقیقه به دقیقۀ برنامه‌های صداوسیما نیستید. این سازمان عریض و طویل عوامل و کارمندان فراوانی دارد که باید ۲۴ساعته برای این همه شبکه برنامه تولید کنند. اما شما در بارگاه الهی و پیشگاه روح و روان مردم این سرزمین پاسخگو هستید. بابت تمام برنامه‌های خوب و مفید و سرگرم کننده‌ای که مردم را به درستی پای تلویزیون می‌نشاند، دست مریزاد! بابت تولید «عصر جدید» و «پایتخت» و پخش فیلم‌های سینمایی خوش‌ساختی مانند «سرخپوست» و «تختی» و دوبله و پخش بهترین فیلم‌های سینمای جهان در تعطیلات نوروز از شما ممنونیم. اما چه کسی جز شما باید دربارۀ لطمات جبران‌ناپذیری که این روزها به فرهنگ اصیل ایرانی وارد می‌آید پاسخ دهد؟ اگر رادیو و تلویزیون حکومتی نبود و توسط اشخاص به صورت خصوصی اداره می‌شد، ماجرا چیز دیگری بود. در تمام دنیا صاحبان رسانه‌های خصوصی حق دارند طبق قوانین موجود، بر مبنای منافع اقتصادی‌شان برنامه تولید کنند. اما حالا که در ایران خبری از رسانۀ خصوصی نیست، رییس سازمانی که توسط رهبری تعیین می‌شود، دربارۀ محصولات رسانۀ ملی و اثرات مخرب فرهنگی آنها باید پاسخگو باشد.

سینماپرس: محمد حسین رنجبران در صفحه شخصی خود ازنظرسنجی سریال‌های نوروزی خبر داد.

به گزارش سینماپرس، در یادداشت دکتر مرتضی میرباقری آمده است.

سال٩٨ برای همه همکاران ما در رسانه ملی یکی از مقاطع زمانی پر کار و همراه با اتفاقات تلخ و شیرین بود. در این میان، سیما توانست علی رغم فشارهای مالی و اقتصادی، هم برنامه‌های تولیدی خود را به حد مطلوب برساند و هم اینکه به اتفاقات مختلفی که در کشور رخ می‌داد، واکنش به موقع و مناسب نشان دهد.

ابتدا باید به برنامه‌های نوروزی تلویزیون اشاره کنم که موفقیت تازه‌ای را رقم زدند. طبق نظرسنجی مرکز تحقیقات سازمان صداوسیما، این برنامه‌ها توانستند بیش از ۸۰ درصد مردم را به خود جذب کنند.

البته ایام نوروز، متأسفانه برخی از مناطق کشور عزیزمان با سیل مواجه شدند. در این حوادث نیز سیما تلاش کرد که درکنار مردم قرار گیرد و هم به بازتاب دقیق حوادث و اخبار و بسیج امکانات و فرصت‌های مردمی و حاکمیتی برای حل مسئله بپردازد و هم اینکه درباره چند و، چون مسئله، آگاهی رسانی کند. در وانفسای سیل به گونه‌ای که حتی شبکه‌های امید و پویا هم برای کودکان و نوجوانان از مناطق سیل زده برنامه تولید و پخش کردند که یک اتفاق ویژه بود.

در ماه مبارک رمضان نیز به واسطه پخش برنامه‌های متنوع، سیما جشنواره‌ای برنامه‌های معنوی و سرگرم کننده را برای روزه داران عزیز فراهم کرد. به همین دلیل هم مانند ایام نوروز، استقبال بیش از ۸۰ درصدی از برنامه‌های مناسبتی سیما حفظ شد.

در فصل تابستان همچنین ستاد طرح جامع تابستانی سیما تشکیل شد. این ستاد به خاطر غنی سازی اوقات فراغت دانش آموزان و دانشجویان شکل گرفت و با همفکری و تلاش اعضای ستاد تلاش شد تا در تمام طول تعطیلات، مخاطب جوان و نوجوان هم به سرگرمی لازم دست پیدا کند و هم اینکه این سرگرمی توأم با آموزه‌ها و یادگیری مهارت‌های فرهنگی و اجتماعی باشد. به این ترتیب، سیما توانست خلاء‌های موجود در حوزه اوقات فراغت را جبران کند و البته ماموریت این ستادها با اتمام تابستان پایان نیافت وهمچنان پویا هستند.

با آغاز ماه محرم و سوگواری ملت ایران برای سرور و سالار شهیدان، سیما نیز تبدیل به یک خیمه عزاداری در تمام ساعات شبانه روز شد. در روزها و شب‌های دهه اول محرم، سیما علاوه بر پخش مجموعه‌ای نمایشی مرتبط با مفاهیم عاشورایی، تصاویر مختلف و متنوعی را هم از هیئت‌های بزرگ و مهم از سرتاسر کشور پخش می‌کرد.

در ایام برگزاری پیاده روی اربعین نیز سیما به مهمترین ستاد اطلاع رسانی درباره این گردهمایی بزرگ جهانی تبدیل شد. شبکه‌های مختلف سیما با بسیج همه امکانات و نیروی انسانی خود و همچنین ایجاد استودیوهای پخش زنده تلویزیونی در شهرهای مختلف زیارتی در عراق و در مسیر راهپیمایی، نقش بسزایی در انعکاس این رویداد عظیم داشت.

اما یکی دیگر از نقاط عطف کارنامه سیما در سال ۹۸ حماسه بدرقه پیکر شهید حاج قاسم سلیمانی و یارانش بود. در این رستاخیز نیز سیما با استفاده از صدها نفر از نیروهای خودش در بخش‌های مختلف و پشتیبانی ۱۰ واحد سیار، توانست سکانس تاریخی و ماندگار بدرقه سردار ملی را به رخ جهانیان بکشد و رکورد پخش زنده ١٢ ساعته آن تشییع بی نظیر در تهران را از خود بجای بگذارد.

با آغاز دهه فجر انقلاب اسلامی نیز سیما با رویکردی جدید و مطابق با نیازهای روز جامعه و نسل جوان به تبیین واقعیت‌های رژیم ستمشاهی و انقلاب اسلامی پرداخت. ازجمله برنامه‌های سیما در این جهت می‌توان به مجموعه مستند «در برابر طوفان ۳»، «قصه‌های انقلاب»، «ترانه همیشگی»، «پلاک ۵۷»، «دوران سیاه» و … اشاره کرد.

یکی دیگر از اتفاقات مهم در سال ۹۸ که سیما نقش مهمی در شکل گیری مطلوب آن داشت، یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی بود. در این موقعیت نیز سیما کوشید تا هم شور و گرمای انتخاباتی ایجاد کند و هم به مردم کمک کرد تا بتوانند جریان‌ها و نامزدهای رقیب در انتخابات را بهتر بشناسند و از این طریق به انتخاب اصلح و درست نزدیک‌تر شوند.

در این دوره شبکه‌های سیما با تولید حدود ٢ هزار قسمت برنامه انتخاباتی حدود ۶۰۰ ساعت ویژه برنامه برای آگاهی و بصیرت بخشی در امر انتخابات روی آنتن بردند.

با وجود تبلیغات گسترده رسانه‌های بیگانه برای عدم شرکت مردم در انتخابات، اما در نهایت، با تلاش‌های رسانه ملی و ازجمله سیما، انتخابات به طور مطلوب برگزار شد.

اما کارویژه دیگر سیما در روزهای پایانی سال، مواجهه با ورود ویروس کرونا به کشور بود. در این مقطع نیز، تلویزیون چند کار عمده انجام داد. یکی از این کارها ارائه هشدارهای بهداشتی و پزشکی لازم جهت پیشگیری از ابتلا به این ویروس بود. سیما اصلی‌ترین منبع کسب اطلاع مردم درباره این بیماری بود. همان طورکه پزشکان و پرستاران دراین ایام با مجاهدتی ویژه برای سلامت جسم مردم تلاش می‌کنند همکاران ما هم برغم همه سختی‌ها کمر همت بسته اند تا علاوه بر صدها برنامه آگاهی بخش، آموزشی و پیشگیرانه تخصصی درباره کرونا با برنامه‌هایی مفرح، سلامت روح و نشاط جمعی را نیز فراهم کنند. ضمن اینکه با تعطیلی مدارس برای کنترل شیوع ویروس کرونا، سیما مسئولیت آموزش به فرزندان کشور را نیز به عهده گرفت. طی این روزها، شبکه آموزش با همیاری شبکه چهار سیما، مدرسه تلویزیونی ایران را برای تدریس از راه دور و مجازی دانش آموزان راه اندازی کردند.

درمجموع، سال ۹۸ یکی از دوره‌های موفقیت آمیز برای سیما محسوب می‌شود. برنامه‌ها و مسابقات استعدادیابی سیما در این مقطع به رشد ۲۰۰ درصدی رسیدند و توانستند مخاطبان بسیاری را جذب و راضی کنند. از جمله و موفق‌ترین شان مسابقه عصر جدید بود که پس از موفقیت در فصل اول، فصل دومش نیز روی آنتن رفته است. همچنین تولید و پخش سریال‌ها به طور منظم و مستمر انجام شد و در حال انجام است.

در این سال همچنین صنعت تولید سریال سازی با آغاز تصویربرداری عظیم‌ترین سریال تلویزیونی ایران «سلمان فارسی» دوباره احیا شد.

همچنین سریال حضرت موسی نیز به سریال «سلمان» خواهد پیوست و کار تصویربرداری اش آغاز می‌شود. در سال آینده همچنین بخش‌های خارجی سریال سلمان تصویربرداری خواهد شد.

مقدمات لازم برای ساخت بیش از ده سریال فاخر نیز فراهم شده است که احتمالا کار تصویربردرای این سریال‌ها نیز در سال آینده آغاز خواهد شد. قرار داشتن دو سریال الف ویژه در مراحل مختلف تولید، گویای رشد و توسعه چشمگیر صنعت تولید سریال در سیماست.

تشکیل ستاد رسانه‌ای رونق تولید با دستور ریاست محترم سازمان یکی از دستاوردهای بزرگ سال ۹۸ رسانه ملی بود که با ایجاد هم افزایی بین دستگاه‌های مسوول و موثر و نیز مطالبه گری جدی تلاش کرد گام‌هایی اساسی در تحقق شعار سال بردارد و به لطف خدا توفیقاتی در فعال شدن سامانه مجوزها و شفافیت بدنبال داشت و توانست نقش یک مشاور و همراه را برای صاحبان سرمایه و کسب کار ایفا کند.

در این روزها حتی با وجود شیوع ویروس کرونا و برخی نگرانی‌ها برای سلامتی عوامل تولید مجموعه‌های تلویزیونی، اما سیما با تدابیر خود، یعنی حضور پزشک و معاینه عوامل تولید و پیش بینی تمهیدات بهداشتی و پزشکی لازم مانع از تعطیلی کارها شده است.

نوروز ٩٩ با توجه به شرایط خاص پیش آمده جدول پخش متفاوت تری را می‌طلبد.

خوشبختانه تلویزیون با پخش سریال‌های پایتخت، کامیون، دوپینگ و میان بر رنگ و بوی طنز و مفرحی دارد. بیش از ١٤٠ فیلم سینمایی ایران و جهان و پویانمایی هم در جدول پخش شبکه‌ها جانمایی شده است. علاوه بر مستندهای جذاب علمی و فوتبالی و حیات وحش مسابقات جذاب فراوانی همچون ایران، دستپخت، ۴۳۲۱، ۵ستاره، برخط شو، هوش برتر مخاطبان را با خود همراه خواهد کرد. شبکه نسیم هم با تدارک دورهمی، کودک شو، شکرستان، نسیم آوا و … با توجه به ماموریت خود برنامه ریزی ویژه‌ای برای نوروز دارد.

سیما در سال ۹۸ با وجود همه تهدیدات و فشارهای خارجی برای ایجاد تفرقه و تنش در جامعه ایرانی، اما با اقدامات و برنامه‌های خود قدرت بسیج کنندگی، سازمان دهی، و انسجام و وحدت ملی را در دستور کار خود قرار داد.

اما این روند با قدرت بیشتر در سال ۹۹ نیز ادامه خواهد داشت. تولید سریال‌های سیما در سال آینده افزایش خواهد یافت و حدود ۷۰ مجموعه تلویزیون تولید می‌گردد که بر اساس رویکرد جدید سازمان ٤٠ مجموعه ابتدا در فضای مجازی پخش خواهد شد.

ماه مبارک رمضان نیز نزدیک است و تدابیر لازم برای تولید سریال‌های رمضانی نیز اندیشیده شده که برخی از این آثار نیز طنز است.

در حوزه برنامه‌های فکری و ستادی و برنامه ریزی نیز علاوه بر تدوین دقیق برنامه سال٩٩ سامانه ثبت اطلاعات حوزه سیما در بخش‌های برآورد، طرح و برنامه، مراحل پیشرفت اجرایی برنامه ها، پرداخت اعتبارات پروژه‌ها و نیز سامانه مدیریت کمی و کیفی مجریان و کارشناسان و نیز ساماندهی برنامه‌های زنده از جمله اقدامات اساسی دیگر است.

سینماپرس: رضا شفیعی جم به مجموعه نوروزی «میانبر» شبکه پنج سیما اضافه شد.

به گزارش سینماپرس، پخش تبلیغات تلویزیونی در شبکه‌های دنیا(خصوصا شبکه‌های دولتی) اغلب بر اساس پروتکل نوشته‌شده‌ای اتفاق می‌افتد که صاحب شبکه را به رعایت آن موظف می‌کند اما اینکه رسانه ملی ما تا چه اندازه به رعایت این پروتکل‌ها خود را موظف می‌کند نکته‌ی قابل بحثی است که در نهایت به نظر می‌رسد به پاسخ منفی در این زمینه برسیم.

از عملکرد گذشته رسانه در قبال تبلیغ چای لاغری و کرم حلزون و تبلیغ انواع خوراکی‌های مضر که بگذریم، این روزها به پدیده جدیدی در تبلیغات تلویزیونی می‌رسیم که در روزهای کرونایی به شدت قابل بحث است؛ چراکه صداوسیما از یک طرف تبلیغ در خانه ماندن می‌کند و از سویی دیگر با تبلیغ خرید انواع کالاها در فروشگاه‌ها (از فرش گرفته تا کت و شلوار و …) مردم را به خرید کالاهایی دعوت می‌کند که برای تهیه آنها حتما به حضور در محل نیاز است!

اما ماجرا صرفا به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ چراکه جریان بزرگ‌تری به نام «اسپانسر» در صداوسیما مدت‌هاست که محتوای برنامه‌های تلویزیونی را تهدید می‌کند و هرچه به جلوتر می‌رویم بیشتر و بیشتر ریشه می‌دواند.

وابستگی برنامه‌های تلویزیونی به اسپانسر در نوروز امسال به وضوح قابل مشاهده بود و این جریان که زمانی شاید به تبلیغ یک کالا یا خدمات محدود می‌شد پا را فراتر گذاشته و با تعیین مهمان‌های برنامه و آوردن چهره‌های جویای نام، در حقیقت تبلیغ آدم می‌کند!

حجم بالای تبلیغات به قیمت آزار مخاطب که بعضا از سوی صداوسیمایی‌ها هم با تایید و ابراز تاسف مواجه می‌شود، در نهایت این توجیه را به همراه دارد که برای تامین بخشی از هزینه‌های صداوسیما چاره‌ای جز پخش این تبلیغات نیست و رسانه ملی موظف شده که بخشی از درآمد خود را از این راه تامین کند.

اما پرسش جدی‌تر اتفاقا آنجایی مطرح می‌شود که پای اسپانسر به برنامه‌ها باز می‌شود و این اسپانسرها گاه در حد دلال‌های اقتصادی با آوردن چهره‌های جویای نام و یا بالعکس افراد مشهور به آنتن تلویزیون، سودهای کلانی را عاید خود و دیگری می‌کنند.  

و اینجاست که دقیقا طرح چنین پرسش‌هایی لازم و ضروری به نظر می‌رسد که آیا بر این ورودی و خروجی‌های مالی که بخشی از آن به بهانه دستمزد برای حضور در یک برنامه تلویزیونی به مهمان پرداخت می‌شود، نظارت کافی صورت می‌گیرد؟

و چرا رسانه ملی درباره محدوده مبالغی که یک تهیه‌کننده مجاز است به عنوان دستمزد برای حضور در یک برنامه تلویزیونی به مهمانان پرداخت کند، شفاف‌سازی نمی‌کند تا این شبهه‌ که سال‌هاست ذهن رسانه‌ها، کارشناسان و حتی بیننده‌ها را به خود معطف کرده است برطرف شود؟

خبرنگار بخش رسانه ایسنا برای یافتن پاسخ احتمالی این پرسش‌ها با یک استاد ارتباطات و دبیر شورای نظارت بر صداوسیما گفت‌وگو کرده است که اتفاقا هر دو زمانی با این رسانه‌ همکاری داشته‌اند.

** برخی صحنه را خریدند و برخی برای صحنه خریداری شدند!

سید محمدرضا خوشرو – استاد ارتباطات – در ابتدای صحبتش با تاکید بر اینکه «برای رسانه مخاطب مهم‌ترین سرمایه است»، ادامه داد: نکته مهمی که صاحبان رسانه باید به آن توجه کنند این است که هیچ چیز مهم‌تر از ماهیت و اعتبار رسانه وجود ندارد و مهمترین سرمایه هر رسانه‌ای مخاطبانش هستند. اگر رسانه‌ به واسطه مخدوش کردن یک‌سری از امور، مخاطبانش را از دست بدهد دیگر چیزی از آن باقی نمی‌ماند.

خوشرو اسپانسرینگ و حمایت مالی از فعالیت‌های رسانه را یکی از چالش‌های اصلی انواع رسانه‌ها دانست و افزود: در نظام بین‌الملل – چه در رادیو و تلویزیون و چه در سینما – قواعدی برای حضور اسپانسرها رایج شده است. رسانه‌ها برای رسیدن به استقلال و وابسته نبودن به دولت ها از طریق اسپانسرها تامین مالی می شوند. اما در عین حال برای این موضوع قواعدی وجود دارد تا حضور اسپانسر به رسانه آسیب نزند.

او با تصریح این مطلب که «متاسفانه همچنان فرهنگ اینگونه امور بین برنامه‌سازها و اسپانسرهای ما درست جا نیفتاده است»، متذکر شد: در چنین شرایطی اسپانسر می‌خواهد مرتب نامش برده شود و در دعوت مهمان‌ها، دخل و تصرف داشته باشد و بعضا برنامه‌سازها تمکین می‌کنند و اصول حرفه‌ای رسانه را زیر سوال می‌برند؛ این مساله هم به ضرر تامین‌کننده مالی است و هم برنامه‌ساز و درواقع یک بازی باخت باخت است.

خوشرو درباره برنامه‌های اخیر صداوسیما و حضور چهره‌هایی که بعضی صحنه را خریدند و بعضی دیگر برای صحنه خریداری شدند، گفت: قطعا قوانینی برای صداوسیما تعریف شده است اما بحث نظارتی و عدول از این قواعد و قوانین وجود دارد.

او افزود: رسانه‌های دیگر مثل خبرگزاری‌ها می‌توانند با نگاه انتقادی‌شان به این موضوع، آگاهی‌دهنده باشند و به اصلاح این مسائل کمک کنند.

این پژوهشگر و مدرس رسانه در عین حال افزایش آگهی‌های بازرگانی در تلویزیون را مربوط به شرایط اقتصادی کل کشور و به تبع آن مسائل مالی سازمان صداوسیمادانست و گفت: بر اساس ابلاغیه دولت بخش قابل توجهی از بودجه سازمان صداوسیما توسط این آگهی‌ها تامین می‌شود و در این شرایط که خیلی از برنامه‌ها هم متوقف شده‌اند طبیعتا رکود اقتصادی و فشارهابی وجود دارد اما می‌توان با تدبیر این شرایط را مدیریت کرد.

او در این زمینه مجموعه «پایتخت ۶» را مثال زد و گفت: در قسمت اول دو باکس آگهی پخش شد که انتقادهایی به دنبال داشت و بعد به یک باکس کاهش پیدا کرد. پخش دو نوبت اگهی میان یک سریال پرمخاطب برای بیننده آزاردهنده است و باید از قبل برایش تدبیری اندیشیده می‌شد.

** صداوسیما بهترین‌های موسیقی را معرفی کند

دبیر شورای نظارت بر صداوسیما دیگر فردی است که به پرسش‌های ایسنا درباره تاثیرات مخرب پخش بی‌رویه تبلیغات تلویزیونی و راه‌حل‌های احتمالی برای حل این مشکلات پاسخ داده است.

محمدحسین صوفی از  پخش آگهی‌های بازرگانی به عنوان یک معضل و مزاحم یاد کرد و افزود: اگر اعتبارات مورد نیاز سازمان صداوسیما از سوی نهادهای مسوول تامین شود، سازمان برای تامین هزینه‌هایش به آگهی‌های بازرگانی مراجعه نمی‌کند.

او با اشاره به قسمت اول سریال «پایتخت» که حجم بالای آگهی‌های بازرگانی‌اش انتقادهایی را به دنبال داشت، گفت: در قسمت اول این مجموعه تلویزیونی حجم تبلیغات آزاردهنده بود اما با تذکراتی که داده شد و پذیرش از سوی مدیران سازمان در قسمت‌های بعد تبلیغات کاهش پیدا کرد و این روند کاهشی تبلیغات باید در تمام برنامه‌ها ادامه داشته باشد.

صوفی درباره‌ی اسپانسرهای برنامه‌های صدا و سیما که این روزها اغلب برنامه‌ها را در دست دارند و محتوا و مهمانان را تعیین می‌کنند، گفت: این مشکل هم مربوط به تامین اعتبارات سازمان صداوسیماست. باید دولت، مجلس، سازمان صدا و سیما و  شورای نظارت بر سازمان، جلسه ای را تشکیل بدهند و هزینه‌های سازمان را در یک سال بررسی و برآورد کنند. هر سال بخشی از بودجه سازمان صداوسیما را دولت پرداخت می‌کند و بخشی دیگر از طریق تبلیغات و اسپانسرها تامین می‌شود. من پیشنهادم این است که هزینه‌های سازمان توسط دولت پرداخت و نیز در آمد حاصل از آگهی ها و اسپانسر ها به حسابی که توسط اعضای جلسه معین شده واریز شود تا صدا و سیما مجبور نشود برای تامین هزینه‌های مورد نیازش به اسپانسر و آگهی مراجعه کند.

 صوفی درباره‌ی وظایف متقابل صداوسیما گفت: رسانه ملی دو وظیفه مهم دارد؛ یکی اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی و دیگری ایجاد فضایی مفرح و شادی‌بخش است. در این شرایط که همه را دعوت به خانه‌نشینی می‌کنیم، یکی از محورهایی که مردم را به ماندن در خانه ترغیب می‌کند، برنامه‌های مفرح و شاد  و برنامه‌های آگاهی‌بخشی است.

او در عین حال بحران کرونا را تجربه‌ای نو دانست که هیچکدام از نهادها آمادگی مقابله با آن را نداشتند.   صوفی درباره این بحران گفت: بحران بیماری کرونا تجربه‌ای نو بود؛ نه تنها برای ما بلکه برای همه جهان؛ از این رو هیچکدام از نهادها آمادگی مقابله با آن را نداشتند و صداوسیما هم ۱۰ روز مانده به عید ناچار به تغییر کنداکتور شد. با این وجود به نظر می‌رسد رسانه ملی کم کم دارد به جایی که باید می‌رسد.

معاون پیشین صدا ادامه داد: رسانه ملی باید برنامه‌های مفرح خود را افزایش دهد و فقط به سریال‌ها توجه نکند. سازمان در حوزه اطلاع‌رسانی، خوب عمل کرده است. صدا و سیما چه در رادیو و چه در تلویزیون باید برنامه‌های سرگرم کننده و امیدآفرین را افزایش دهد.

صوفی در ادامه در پاسخ به پرسشی درباره افرادی که به اسم خواننده در برنامه‌های تلویزیونی حاضر و تبلیغ می‌شوند، ضمن تاکید بر اینکه برخی از موسیقی‌های ارائه‌شده در رادیو و تلویزیون، موسیقی نازل است، گفت: رسانه ملی تولیدکننده هنر نیست بلکه بهره‌بردار و استفاده‌کننده از هنر است. بنابراین هنر و هنرمندان را نهادهایی مثل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان تبلیغات اسلامی پرورش می‌دهند و رسانه از آنها بهره می برد. اما یکی از آفت‌هایی که در رسانه ملی دیده می شود این است که سطح بعضی از موسیقی‌ها بسیار نازل است. سازمان صداوسیما لازم است تا در گزینش موسیقی دقت بیشتری داشته باشد و بهترین‌ها را در این حوزه معرفی کند.

او تاکید کرد: حتی اگر اسپانسر ها در این زمینه دخالتی داشته باشند و برخی را تحمیل کنند، سازمان صداوسیما باید تراز داشته باشد و از آن پایین نیاید.

صوفی که دبیر شورای نظارت بر سارمان صدا و سیما است با اشاره به عملکرد این شورا گفت: در سال‌های اخیر با تقویت بنیه کارشناسی، شورا نظارت  با سازمان صدا و سیما تعامل خوبی داشته و مساعدت‌ها و همکاری‌های خوبی صورت گرفته است. ما توانستیم نظرات کارشناسی و دقیقی نسبت به انواع تولیدات و عملکرد رسانه تهیه کنیم و در اختیار سازمان صداوسیما قرار دهیم. بخش قابل توجهی از این نظرات مورد عنایت و توجه قرار گرفته است؛ به ویژه در حوزه موسیقی. لذا در سال پیش‌رو ان‌شاءالله شاهد رونق بیشتری در حوزه موسیقی در رادیو و تلویزیون خواهیم بود.

معاون سابق صدا برای پشت سر گذاشتن بحران کرونا ابراز امیدواری کرده و افزود: ان‌شاءالله به برکت اعیاد بزرگی که در ابتدای سال پیش رو داریم مثل ولادت امام حسین(ع) و نیمه شعبان، مردم بتوانند با صبر و مقاومت آرامش را در آغوش بگیرند.

صوفی در پایان گفت: مردم باید به بدنه مدیریتی سازمان صدا و سیما و شورای نظارت اعتماد داشته باشند. در این شرایط که ما همه را دعوت به خانه‌نشینی می‌کنیم، تعداد قابل توجهی از نیروهای فکری کشور در جای جای  صدا و سیما شبانه روز مشغول هستند تا لحظات مفرحی برای مردم ایجاد کنند و در این ایام همراه آنان باشند.

*ایسنا

سینماپرس: مسعود اطیابی کارگردان سریال نوروزی «کامیون» از ادامه پخش مجموعه تا ابتدای ماه مبارک رمضان خبر داد.