مدیر فنی

 به گزارش سینماپرس، فیلم مستند «نیوکمپ» با موضوع روایتی متفاوت از ترک اعتیاد چند جوان و زندگی پس از اعتیادشان آماده نمایش شد.

در جامعه صفر و صدی همیشه نگاه به کسانی که موفق به شکست دادن غول بزرگ اعتیاد شده‌اند یکسان نیست، برخی این افراد را بیماران رها شده از چنگ یک غول می دانند و برخی دیگر همچنان با شک و تردید به این افراد نگاه می‌کنند و مستند «نیوکمپ» روایتی متفاوت از قهرمانان زنگ زده‌ای است که دیگر نمی‌خواهند بیمار باقی بمانند را ارائه می‌دهد.

 این مستند روایتی از زندگی ۵ فرد با تمرکز بر شخصیتی به نام علی است. این افراد همگی توانسته‌اند از اعتیاد عبور کرده و دوران پاکی خود را شروع کنند و علی که مالک یک خانه و زمین‌های کشاورزی است حالا خانه خود را در اختیار افرادی قرار می‌دهد که اعتیاد را ترک کرده باشند و این خانه که آنرا «نیوکمپ» می‌نامند تبدیل به محلی برای آرامش روحی و روانی این قهرمانان خاموش شده است.

این مستند به سبب سختی نزدیک شدن به هرکدام از شخصیت‌ها فیلمبرداری آن سه سال به طول انجامید، این افراد پس از بهبودی حتی موفق می‌شوند برعلیه یک ظلم به منطقه خود نیز اعتراض کرده و در نهایت پس از پیگیری‌های فراوان موفق می‌شوند حق خود و اهالی روستایی که در آن ساکن هستند را استیفا کنند.

فیلم مستند نیمه بلند «نیوکمپ» در ۵۰ دقیقه به نویسندگی و کارگردانی محمد محمودی و تهیه‌کنندگی مهدی مطهر تولید شده در خانه مستند و محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است.

به گزارش سینماپرس، دیوارنگاره جدید میدان ولی‌عصر بامداد امروز (شنبه ۱۷ اسفند) با شعار «سلامت را به ایران می‌رسانیم» رونمایی شد.  

‌این طرح توسط خانه طراحان انقلاب اسلامی طراحی شده و در راستای تشکر و حمایت از تلاش و فداکاری جامعه پزشکی و پرستاران کشور برای مبارزه با ویروس کرونا است.

‌برخی عوامل این کار عبارتند از:

 ایده‌پردازی: گروه ایده‌پردازی خط

طراحی کانسپت: سیدکمال‌الدین منتظری

طراحی گرافیک و عکاسی: محمد شکیبا، محمد تقی‌پور

شعار: پویا سرابی

نوشتار: مجتبی حسن‌زاده

مسئول کارگاه گرافیک: محمود آراسته‌نسب

‌دیوارنگاره‌های قبلی میدان ولی‌عصر(عج) به پویش‌های «آه از غمی که تازه شود با غمی دگر»، «انتقام سخت»، «خانواده ایرانی»، «با جوانان کارها دشوار نیست»، «در لشکر حسینم»، «آسان و آسمانی»، «ای حرمت بهشت من»، «بهشتی می‌شود هرکس حسینی است»، «وقت عمل است»، «فَأَغرَقناهُم أَجمَعینَ» و «دیگری را به خود مقدّم دار» اختصاص داشته است.

به گزارش سینماپرس، این روزها با توجه به لزوم تلاش برای پیشگیری از شیوع بیشتر بیماری کرونا بسیاری از مشاغل به تعطیلی کشانده شده اند. از جمله همه فعالیت های هنری که تا پایان این هفته هم تعطیل هستند. تعطیلی سینماها هم جزئی از آن است.

حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی در واکنش به این موضوع با انتشار توئیتی نوشت:

«سینماهای خصوصی به‌طور متوسط روزی ۶۰۰ میلیون تومان فروش داشته‌اند که قریب نصف آن، سهم سینمادار بوده؛ اما الان تعطیل‌اند.

سایر مشاغل هم چنین وضعی دارند. باید برای جبران ضرر تعطیلی ناشی از ⁧ کرونا ⁩ در ⁧ مشاغل خرد بسته‌های حمایتی طراحی کنیم.»

به گزارش سینماپرس، زمانی بود که پدر و مادرها اجازه دیدن فیلم و سریال‌های خارجی به ویژه تولیدات کشور ترکیه را به فرزندانشان نمی‌دادند، زیرا به گمان آن‌ها فیلم‌های ترکیه از خط قرمزهای اخلاقی و خانوادگی عبور کرده و حتی رفتارهای مستهجن به نوجوانان و جوانان یاد می‌دادند. البته این نگرانی آن‌ها تا حد زیادی درست و منطقی بود.

اما دیری نگذشت که سینمای ایران هم به این ساختار شکنی‌ها پیوست و متاسفانه فیلم‌های ضد اخلاق، ضد فرهنگ و ضد سنت به آثار پرفروش گیشه تبدیل شدند. اما گویا سینما به تنهایی نتوانست پاسخگوی فیلمسازانی باشد که فقط مسائل جنسی و صحنه‌های مورد دار را از سینمای آمریکا و غرب آموخته اند و همچنان در بخش شناخت ژانر و تولیدات فاخر ضعف دارند، از این رو با سرمایه‌های نامعلوم و با خط گرفتن از اتاق فکری که در خارج از کشور بنا شده و هدفشان از هم پاشیدن زندگی خانواده‌های ایرانی است، بستری به نام نمایش خانگی پدید آمد.

اگر یک مروری بر سریال‌های نمایش خانگی در چند سال اخیر داشته باشیم متوجه می‌شویم که درون مایه این آثار اغلب ترویج ازدواج سفید، عادی جلوه دادن خیانت، بی تفاوتی خانواده‌ها نسبت به روابط فرزندانشان با دوست‌های اجتماعی و… است. البته در این میان سریالی مانند «قهوه تلخ» به گفته منتقدان، سریال نسبتا استانداردی بود، اما حتی در سریال پرطرفدار «شهرزاد» هم خیلی به اصول اخلاقی ایرانی پایبند نماندند. در صورتی که در سریال‌های ترکیه‌ای که از تلویزیون این کشور پخش می‌شود، غیرت مردانه، از خودگذشتگی مادر برای فرزند، فعالیت اجتماعی صحیح بانوان و تمام مواردی که یک روز فرهنگ ایران را تشکیل می‌داد برای مردمش تبلیغ می‌شود.

سوال اینجاست چه شد که ما از اخلاق دور شدیم و بی اخلاقی را به راحتی در سینما و رسانه‌های تصویری مان منعکس می‌کنیم؟ چرا مسئله دوست اجتماعی در این حد عادی شده که در فیلم‌ها هم به راحتی زن شوهر داری که دوست اجتماعی دارد را نشان می‌دهند و به مرور زمان روابط زن و شوهر را به نابودی می‌کشانند؟

درست است که اصلاح برخورد والدین با فرزندان و تحکیم رابطه دوستی آن‌ها برای جامعه مفید است، اما باید در نظر گرفت که آثار فعلی ما طوری ساخته شده و می‌شود که نه تنها این مسائل را به ما نمی‌آموزند بلکه بدتر از آن تعصب و توجه مردان ایرانی را زیر سوال می‌برند.

باز هم باید از مسئولان بخواهیم تا قبل از صدور پروانه ساخت به محتوای فیلمنامه‌ها توجه بیشتری داشته باشند و بر طرح فروپاشی خانواده‌ها مهر تایید نزنند.

*باشگاه خبرنگاران جوان