از گارد برخی دانشجویان موسیقی نسبت به روحانیون تا نگاهی متفاوت به ازدواج دانشجویی
از گارد برخی دانشجویان موسیقی نسبت به روحانیون تا نگاهی متفاوت به ازدواج دانشجویی
مدیر فنی
حضور ۲۱ فیلم کوتاه ایرانی درجشنواره ای انگلیسی – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: ۲۱ فیلم کوتاه و انیمیشن ایرانی به جشنواره بینالمللی Kinofilm انگلستان راه یافت.
به گزارش سینماپرس، فیلمهای کوتاه «پرواز ماهیها» ساخته محمد توریوریان، «سه روک» ساخته ژیوار فرجزاده، «سور بز» ساخته سعید زمانیان، «آزاده» ساخته میرعباس خسروینژاد، «بلاک» ساخته مصطفی ربانی، «کلینر» ساخته محمدرضا میقانی، «تشریح» ساخته سیاوش شهابی، «امروز را فراموش نکن» ساخته احمد منجمی، «هراش» ساخته آذین حمیدنیا، «من بازیگر نیستم» ساخته علی جلالی، «جابر» ساخته ریحانه میرهاشمی، «فراموشی» ساخته فاطمه محمدی، «یک شب» ساخته آیدا علیمحمد، «پازلم ساخته میثم حسنلو، «سمعک» ساخته حمید یوسفی، «او که اهلی نشد» ساخته صالح کاشفی، «شوان» ساخته بیژن زرین، «گرسنگی» ساخته زهرا رستمپور، «تالسا» ساخته سیدپرویز شجاعی، «تاریکی» ساخته سعید جعفریان و «منو ببین» ساخته رضا مهرانفربه نمایندگی از ایران در شانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی Kinofilm انگلستان حضور خواهند داشت.
گفتنی است این جشنواره با الویت نمایش فیلمهای کوتاه و انیمیشن دانشجویان و جوانان برگزار میشود.
شانزدهمین دوره جشنواره بینالمللی Kinofilm انگلستان ۲۴فوریه تا ۱مارس ۲۰۲۰(۵ تا ۱۰ اسفند) در شهر منچستر برگزار میشود.
تصویربردای «ایل دا» به نیمه رسید/ تدوین همزمان – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: تهیه کننده مجموعه تلویزیونی «ایل دا» گفت: در حال حاضر تصویربرداری مجموعه تلویزیونی «ایلدا» به ۵۰ درصد رسیده است و تدوین سکانسهای تصویربرداری شده نیز به صورت همزمان در حال انجام است.
به گزارش سینماپرس، «سید علیرضا سبط احمدی» تهیه کننده سریال «ایل دا» به کارگردانی راما قویدل، درباره مراحل پیشروی این سریال به فارس گفت: در حال حاضر تصویربرداری مجموعه تلویزیونی «ایلدا» به ۵۰ درصد رسیده است و تدوین سکانسهای تصویربرداری شده نیز به صورت همزمان در حال انجام است.
وی در ادامه نیز بیان داشت: تمامی بازیگرانمان مقابل دوربین رفتند و به زودی و ظرف چند روز آینده رضا خسروی به عنوان آهنگساز این سریال فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.
تهیه کننده سریال «ایل دا» ادامه داد: در حال حاضر گروه تولید بعد از یک استراحت چند روزه کار تصویربرداری را در لرستان آغاز کردند. البته در روزهای قبل گروه دکور، صحنه و تدارکات بدون استراحت جهت اتمام دکورهای ساخته شده و آماده سازی صحنههای درگیری و جنگ در منطقه حضور داشتند.
این تهیه کننده همچنین در ادامه با اشاره به سختیهای تولید این سریال گفت: به خاطر ویژگیهای خاص سریال «ایل دا» باید گفت به یقین یکی از سختترین و سنگینترین آثار در حال تولید سیما فیلم است. این سریال حدود ۱۴۰ نفر بازیگر دارد و البته بیش از ۵۰۰۰ نفر هنرور که همگی میبایست لباس محلی مربوط به ۴۰ تا ۵۰ سال پیش را به تن داشته باشند.
وی با بیان تعدد لوکیشنهای سریال «ایل دا» نیز ادامه داد: تعداد بسیار زیاد لوکیشنهای سریال در مناطق سخت و کوهستانی و گاهی اوقات صعب العبور قرار دارند که تصویربرداری صحنههای اکشن، جنگی، پرتنش و سوار بر اسب را بسیار سخت کرده است. اتومبیلها و موتور سیکلتهای قدیمی با عمر ۵۰ سال، امکانات و وسایل صحنه و دکور قدیمی، لباس های محلی و خاص مردمان عشایر و مرزنشین لر، روستاهایی که تداعی کننده معماری ۵۰ سال گذشته را داشته باشد و دکورهایی که توسط گروه صحنه و دکور به روستاها اضافه می شود، همگی روند بازدهی سریال را با وسواس و دقت و گاهی با کندی مواجه میکند.
سبط احمدی همچنین عنوان داشت: از دیگر موارد باید سرما، باد، باران و برف را جزو یکی از بزرگترین مشکلات پیش روی پروژه دانست که تاثیر بسزایی در بازدهی برنامه ریزی و تصویربرداری پروژه دارد، چرا که سریال ایلدا یک سریال کاملا کوهستانی با صحنه های فراوان خارجی است و به دلیل تغییرات آب و هوایی در این مناطق کوهستانی و مرتفع شرایط تولید را سخت و طاقت فرسا میکند.
به گزارش فارس، سریال «ایل دا» قصه سالهای پر تنش و پرخطر سالهای ۵۸ و ۵۹ است. دورانی که دشمنان داخلی و خارجی چشم طمع به خاک کشور عزیزمان ایران را داشتند و یادآور حماسه های دلیرمردان و شیرزنان مرزنشین است که نیازمند حمایت جدی و ویژه ای دارد تا جانمایۀ افتخارات دفاع از خاک و ناموس و وطن و انقلاب در آن سالها به درستی به تصویر کشیده شود.
عوامل تولید پروژه: محمدرضا نجفی مدیر تولید، مصطفی احمدیان مدیر تصویربرداری، محمدجواد رجب زاده مدیر برنامه ریزی، محمدرضا قومی طراح گریم، محمدحسین غفاری صدابردار، رضا حاجی درویش طراح صحنه، رضا خسروی آهنگساز، مهدی شفیعی ناظر کیفی، جناب سرهنگ شیخ زاده ناظر انتظامی، عظیم محمدی جلوه های ویژه میدانی، عادل مدنی جلوه های ویژه، دلیله صوفیانی طراح لباس، سید محمدعلی سبط احمدی دستیار تهیه کننده، الهام افشاریان روابط عمومی، سعید یاسی پور تدوینگر، رضا شهریاری دستیار یک کارگردان، عباس آقاخانی دستیار دو کارگردان، علی بهرمند جانشین تولید، محمدکاظم داوطلب دستیار اول تصویر، مرتضی اسکندری مدیر تدارکات، سحر شهبانی نوری منشی صحنه، آرتا گوهری و علی شعبانی عکاس و فیلمبردار پشت صحنه، سید مهدی نجفی ساخت دکور، محمدرضا اله وردی مدیر صحنه هستند.
مجید مظفری (صالح خان)، پوریا پورسرخ (ایرج)، فاطمه گودرزی (دا گل)، خسرو شهراز (نصیر خان)، علی دهکردی (دکتر هوشنگ)، جعفر دهقان (کاکاوند)، کاظم هژیر آزاد (شیر علی خان)، کوروش سلیمانی (شیرزاد)، امیرمحمد زند (فرهاد)، مینا نوروزی فرد (دا خاتون)، غلامرضا علی اکبری (شیخ رحیم)، سینا رازانی (کریم)، مهدی صبایی (منصور)، شهین تسلیمی (بی بی)، مسعود چوبین (مثقالی)، رضا نجفی (عمو برفی)، آوا دارویت (هاویر)، بهروز چاهل (دکتر هندی)، محمدصادق ملک (جابر و قادر)، سیامک ادیب (قباد)، معصومه بافنده (آساره)، رائد عبدالرضا (طارق)، علی بوریان (سرگرد راشد)، پویان گنجی (یاور)، دریا مرادی دشت (گندم)، زینب قادری (گلاره)، مسعود امین ناجی (بهادر)، طیبه دوست (زیور)، منصور نواصری (کامل)، امید محمد نژاد (کیومرث)، فاطمه آقا بابایی (ننه نازار)، ناهید عساکره (راحیل)، سید امیر سالار قوامی (سیاوش) و یاسین مسعودی (امید) و همچنین بازیگران تئاتر و تلویزیون استان لرستان در سریال ایلدا به ایفای نقش پرداختند.
چرا آتیلا پسیانی در اقتباس از یک فیلم خارجی هم ناتوان است!؟ – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: رامبد جوانی که سه روز پس از بازگشت از کانادا به این نمایش پیوست و همواره این سئوال وجود دارد که رامبد جوان چگونه قرار بود در این نمایش استفاده شود!؟
به گزارش سینماپرس، مل بروکس، با نام اصلی ملوین کامینسکی، در سال ۱۹۲۶ در بروکلین نیویورک به دنیا آمد او تباری روسی دارد و حرفهاش را با شوخینویسی و اجرای استندآپ آغاز کرد و پس از مدتی توانست در نگارش نمایشهای تلویزیونی مشارکت کند و به تدریج به عنوان بازیگر شناخته شد و پس از مدتی کوتاه با فیلم «دوازده صندلی» (۱۹۷۰) خود را در عالم سینمابه عنوان کارگردان معرفی کرد و سبک هجو آمیز آثارش با تباری کمدی شناخته شد.
از معروفترین آثار بروکس، میتوان به هجویههای زینهای شعلهور (۱۹۷۴ )فرانکشتاین جوان (۱۹۷۴ )سینمای صامت ( ۱۹۷۶ ) اشاره کرد. فرانکنشتاین جوان (Young Frankenstein) فیلمی به کارگردانی مل بروکس، نویسندگی جین وایلدر (براساس رمان فرانکنشتاین اثرمری شلی) و تهیهکنندگی مایکل گروسکوف محصول سال ۱۹۷۴ میلادی است. بروکس یکی از پیشگامان کمدیهای هجو آمیز است. بروکس قبل از ساخت این اثر در قالب فیلم سینمایی، چندین بار آنرا به صورت نمایش آنرا در دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی روی صحنه برده بود.
نمایش «قصر موروثی خاندان فرانکنشتاین» با نویسندگی، طراحی و کارگردانی «آتیلا پسیانی» برداشتی مستقیم از فیلم «فرانکشتاین جوان» اثر مل بروکس است. این نمایش طی یک ماه اخیر روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفته و نمایشی کاملا بیکیفیت است. این نمایش در سال ۲۰۱۷ در تئاتر «گاریک» شهر لندن با نام اصلی خودش یعنی «فرانکشتاین جوان» به صورت موزیکال با کارگردانی سوزان استرومن که کسب جایزه معتبر تئاتری «تونی» را در کارنامه کاری خود دارد، روی صحنه رفت و طی سالهای اخیر در شهرهای مختلف جهان اجراهای متعددی از این نمایش اجرا شده است. اما برای اینکه کیفیت بسیار ضعیف این نمایش را دقیقتر ارزیابی کنیم باید ساختار، محتوا و فرم آن را از چند زاویه بررسی کنیم.
۱- کدام طراحی!؟ کدام صحنهآرایی!؟
چون اجراهای مشابه خارجی این نمایش به صورت ویدئو قابل دسترسی است، مستقل از اینکه مرجع اقتباسی را مد نظر قرار دهیم، میتوان ساختار نمایش را با نمونههای خارجی در دسترس مقایسه کنیم. این نمایش برای ارتقاء کیفیت اجرا باید طراحی قصر فوق العادهای داشته باشد تا صحنه نمایش جذابیت و شکوه متفاوتی داشته باشد، در چنین نمایشنامههایی طراحی صحنه اثر مستقیمی روی نحوه اجرا میگذارد. چون پسیانی در فرآیند گرتهبرداری از نسخه سینمایی و نمایش فرانکشتاین جوان را مبنا قرار داده و حتی نام آنرا به «قصر موروثی خاندان فرانکنشتاین» تغییر داده، به صورت طبیعی نخستین مسئلهای که تماشاگر را مشتاق تماشای چنین اثری میکند طراحی قصر مخوف فرانکشتاین در ترانسیلوانیا روی صحنه تئاتر است.
در اینباره میتوان یک مبحث جدید را در مورد تفکر رایج در تئاتر و نمایش ایرانی مطرح کرد. غیر از موارد استثنایی در تئاتر، تفکر، گرایشات ساختاری در نمایش ایرانی همچنان تخت حوضی است و این تفکر طی یکصد سال گذشته بر صحنه نمایش ایران سایه افکنده است. همانطور که سایه فیلمفارسی سینمای ایران را رها نمیکند و پیوستها و ملزومات آن سینمای ایران را در چنبره خود دارد. سیطره تفکر ساختاری تخت حوضی بسیار ساده است. اهالی تئاتر تصور میکنند که یک شی نمایشی را به عنوان ابزار در میان صحنه میگذارند و برای آرایشهای مختلف صحنه از آن استفاده کنند.
قبل از هر تفسیری دیگر درباره آرایش صحنه به کارنامه پسیانی در تئاتر و بازیگری سینما و تلویزیون نگاهی بیندازیم. او همیشه در رده متوسطها قرار دارد و از یک سطح مشخصی فراتر نرفته است. سبک متوسط بودن مشمول کلیه خانواده پسیانی میشود، خسرو و ستاره پسیانی فرزندان آتیلا در این نمایش حضور دارند و هر دو زیر متوسط هستند، تا جایی که سبک و ساختار نمایش را نمیشناسند. بازی ستاره پسیانی در صحنههای مختلف میان هجو، هزل و کمدی در رفت و آمد است، خسرو پسیانی فاجعهای در سیر بازیهای این خانواده است و در تئاتر نیمه خانوادگی این هنرمند، ستاره خانواده پسیانی، ستاره پسیانی نیست، بلکه مادر خانواده یعنی فاطمه نقوی است که اجرای وفادارانهای را ایفا میکند. او از آن دست هنرمندانی است که متاسفانه علی رغم توانایی و استعداد فوقالعادهاش، کمتر در عرصه نمایش در این سالها حضور داشت.
پسیانی متوسط با همان تفکر تخته حوضی ۶۰ سال قبل، با طراحی نقلی یک لوکیشن، قصری که به ما نشان نمیدهد فاقد کیفیت است. مستقل از هر تحلیل محتوایی، رضا ثروتی کارگردانی که فعلا نسبت به سایر همکارانش حاشیههای کمتری در تئاتر دارد، با خلق یک دکور بزرگ و یک طراحی صحنه عالی «نمایش جنایت و مکافات» را چنان با شکوه و دلپذیر اجرا کرد که هرکسی نمایشنامههای متعدد، رمان مرجع، اجراهایی متعدد رادیویی را شنیده بود، با درک صحنه، بازهم مشتاق میشد چندین و چندبار اجرای حماسی رضا ثروتی را سلول به سلول تماشا کند. از طرفی ثروتی به شکل نامحسوسی این نمایش را با ساختارهای اخلاقی جامعه هدف (یعنی مخاطب) همسو کرد.
نکته جالب این است که آتیلا پسیانی کارگردان و طراح نمایش قصر موروثی خاندان فرانکنشتاین، بازیگر باشکوهترین اجرای جنایت و مکافات در تاریخ تئاتر و نمایش ایران است و عظمت صحنه ثروتی را درک نکرد. متاسفانه مخاطبان از صحنه اجرا یک تخته متحرک را میبینند که گاهی آنرا به عنوان قطار، گاهی به عنوان تخته عمل دکتر فرانکشتاین، گاهی به عنوان پیانو، گاهی به عنوان گاری کاراکتر زیگفرید استفاده میشود. به همین دلیل آتیلا پسیانی اجازه عکاسی از صحنه نمایش خود را نمیدهد.
کمبودها را چگونه با رامبد جوان پر کردند؟
پسیانی این نمایش را در سالن سمندریان اجرا میکند، در صورتیکه در سالن مقابل یعنی ناظرزاده میتوانست صحنه تزیین شده مناسبتتری را فراهم کند. کما اینکه نمایش جمع و جور «سوختن» در سالن مقابل در حال اجراست و علی رغم کوچک بودن نمایش، طراحی صحنه بسیار فوق العادهای دارد که مخاطب را با نورپردازی سادهای جذب صحنه میکند. به این مسئله باید دقت کرد که مخاطبان و علاقهمندان صحنه تئاتر فریب نامها را نخورند، پسیانی هیچ نقشه راه مشخصی برای طراحی صحنه ندارد و این خلأ را حضور رامبد جوان پرحاشیه پرمیکند. رامبد جوانی که سه روز پس از بازگشت از کانادا به این نمایش پیوست و همواره این سئوال وجود دارد که رامبد جوان چگونه قرار بود در این نمایش استفاده شود!؟
رامبد در این نمایشنامه نقش مهمی جز زامبی بودن را ایفا نمیکند و چهار خط بیشتر دیالوگ ندارد. رامبد جوان همواره در حوزه نمایش یک بازیگر سطح پایین محسوب میشود، او بازیگری است که کت جادویی محمد حسین لطیفی با یک بازی پراکنده و عدم شناخت روانشناسی نقش نابود کرد. در کارگردانی یک فیلم نیمه موفق دارد که آنرا مدیون متن پیمان قاسمخانی است و با چهره شدن در خندوانه، در یک مرداب هنری گرفتار شد و فیلمهایی که در مقام کارگردان ساخت نه میان مردم محبوب بود و نه در میان منتقدان. در این نمایش هم نقش مخلوق فرانکشتاین را بازی میکند که به فرامتن فعالیتهای رامبد شباهت دارد، نام مغزی که به بدن این هیولا پیوند میخورد، غیرطبیعی است، دقیقا مثل تمامی فعالیتهای رامبد.
چرا آتیلا پسیانی در اقتباس از یک فیلم خارجی هم ناتوان است!؟
اما در فرآیند این نمایش اقتباسی باید به این مسئله اشاره کرد که پیکره این نمایش صدمات بسیاری در فرآیند اقتباس و گرتهبرداری دیده است. آثار مل بروکس هجویههایی به سبک قدیم هستند و در فرانکشتاین جوان، رمان مری شلی که اقتباس سینمایی آنرا به شهرت رساند، مل بروکس به هجو این فیلم و رمان میپردازد. سبک هجوآمیز بروکس در اواخر دهه هشتاد و در دهه نود میلادی تبدیل به یک جریان شد و مجموعههایی مثل اسلحه برهنه، فرودگاه، آستین پاورز، جاسوس سخت و از سال ۲۰۰۰ به بعد با مجموعه سینمایی هجوآمیز scary movie ساخت چنین آثاری تبدیل به یک روند شد.
این هجویهنگاری از آثار سینمایی در هالیوود پس از مدتی به دلیل عدم استقبال مخاطبان دیگر ساخته نشد و مل بروکس نیز علی رغم اینکه به عنوان کمدین با آب و تاب دربارهاش مینویسند، امروز که آثارش را تماشا میکنیم، غیر از موتیفهای سطح پایین هجوآمیز، آثارش فاقد لحظات کمدی ماندگار است.
طبیعی است که نمایشنامه و فیلم فرانکشتاین برای هجو داستان مری شلی به نگارش درآمده و هر تغییری در فرآیند اقتباس به پیکره نمایشنامه صدمه میزند. به شکل منطقی اگر در هجونگاری مل بروکس خللی ایجاد شود، نمایش خاصیت خود را از دست میدهد.
آتیلا پسیانی با هر طرز تلقی سادهانگارانه از کمدی و هجو به سبک برنامه محله بهداشت (برنامه کودکانهای در دهه شصت)، به طرز عجیب و ناشیانهای در این اقتباس تغییراتی ایجاد کرده است که تمام هجونگاری در متن مرجع اقتباسی را تحتالشعاع قرار میدهد. مهمترین ابزار هجو استفاده از تکرارهای ماهرانه در نمایشنامه برای تمرکز روی چند شوخی با یک سوژه واحد است. در نسخه سینمایی دکتر فردریک فرانکنشتاین به ترانسیلوانیا باز می گشت تا تجارت اسرارآمیز خانواده را آغاز کند. اما داستان در فرآیند اقتباس به جای آنکه صیقل بخورد و به یک نمایش برادویی شبیه شود، ساختاری تخت حوضی پیدا میکند و جمع کردن کاراکترهای بی نهایت اضافه عجیب و غریب به نمایش صدمات فراوانی میزند. در نیمه نمایش مخاطب نمیداند کدام قصه، کدام شخصیت و کدام موتیف از هجونگاری را دنبال کند.
پسیانی یک داستان موازی به یک نمایشنامه و نسخه سینمایی آن اضافه کرده است. روایت پدربزرگ فرانکشتاین اساسا یک دوگانگی در متن بوجود آورده است. بارون فون فرانکشتاین در مرجع اقتباسی مرده است.
در نمایشنامه پسیانی پدربزرگ فرانکنشتاین زنده میشود و عمل اصلی پیوند زدن مغز «غیرطبیعی» را با بدن جنایتکار اعدامی انجام میدهد. در صورتیکه در نسخه اصلی دکتر بارون فردریش ون فرانکنشتاین این کار را انجام میدهد. اگر فرانکنشتاین پدربزرگ عمل اصلی را درباره پیوند مغز انجام میدهد، حضور بارون فردریش ون فرانکشتاین در این نمایش چه ضرورتی دارد. در نسخه اصلی هر دو کار یعنی پیوند مغز و جابجایی مغزها را بارون فردریش ون فرانکشتاین انجام میدهد و مرده بودن پدربزرگ رمز و راز این هجونگاری را جذابتر میکند. هدف پسیانی مشخص است، صحنه خالی از آرایش است، در نتیجه برای پرکردن صحنه شخصیتهای متنوع را میتوان درون آن ریخت آیا این رمز و راز جذابیتی در صحنه ایجاد میکند؟
در هجویه فرانکشتاین جوان شخصیت پدبزرگ مرده است و تاثیری در قصه ندارد، روابط پنهانی او و بلوخر (بلوهه در روایت پسیانی) نقطه عطف داستانی نیست، بلکه ابزاری برای هجو میراث پدربزرگ است. شخصیت ایگور یک گوژپشت اسرار آمیز مذکر است.
اما ایگور در نمایش پسیانی یک دوجنسه است که در زیر ظاهر گوژپشت گونه خود کاراکتر اینگا را پنهان کرده است. در صورتیکه اینگا در هجویه مل بروکس یک کارکرد و ایگور کارکردی دیگری دارد. کاراکتر مارتا و زیگفرید فرانکنشتاین و فرزندانشان هم کاراکترهایی هستند که پسیانی برای شلوغ کردن صحنه به قصه بروکس اضافه کرده، تا حضور زامبیگونه مخلوق فرانکنشتاین را کمرنگ کند و یک قصهخاله زنکی از رابطه مارتا و زیگفرید و فرزندانشان که بشدت که بدنه روایت را تحت الشعاع قرار میدهد را خلق کنند. با این تغییرات ایگور دیگر تکان دهنده و خنده دارنیست و وجه زنانه و اغواگرانهاش شخصیت را دوپاره میکند. بروکس با نمایش فرانکشتاین از ترس، خنده پدید میآورد و متن نمایشنامه او بدون آذینهای مدرن و امروز سبک بصری متمایز و خاصی ندارد و اینجا هم تماشاگر نمیتواند با این نمایش تخته حوضی متوسط ارتباط برقرار کند.
*مشرق
قاچاق فیلمهای سینمایی چگونه اتفاق میافتد؟ – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: چند سینماگر درباره انتشار غیرقانونی فیلمهای سینمایی در فضای مجازی و راه چاره آن توضیحاتی ارائه دادند.
به گزارش سینماپرس، قاچاق فیلمهای سینمایی طی ماههای اخیر روند بی سابقهای را به خود گرفته و فیلمها با کیفیتهای بالا در فضای مجازی به دست مخاطبانی که تمایل به دانلود و مشاهده دارند، میرسد. البته برخی از این فیلمها مجوز اکران عمومی و یا توزیع در شبکه نمایش خانگی نداشته و ندارند و برخی هم مجوز پخش ندارند.
اینکه چرا این اتفاق افتاده، چه بلایی بر سر کلیت سینما میآورد و چه باید کرد، سوالی است که درباره آن از چند سینماگر پرسیدیم و جوابشان را در ادامه این گزارش میخوانید:
قوه قضاییه و دادسرای فرهنگ و رسانه پیگیر پدیده قاچاق فیلمها شوند
مسعود ردایی تهیهکننده سینما، درباره قاچاق فیلمها و راهکار مقابله با آن گفت: پیگیریهای لازم باید از طریق مراجعی که میتوانند کاری انجام بدهند، صورت بگیرد. این امر میتواند از سمت قوه قضاییه و بازوهای اجرایی آن مانند دادسرای فرهنگ و رسانه، ناجا و … باشد. برخی فیلمها که اجازه نمایش خانگی ندارند، به نوعی قاچاقشان زیر سوال است؛ اینکه چرا فیلمشان قاچاق شده و به صورت عادی در دست مردم قرار میگیرند!
تهیهکننده فیلم «سال دوم دانشکده من» افزود: قاچاق فیلمهایی که میتوانند به صورت قانونی در شبکه نمایش خانگی ارائه شوند، باید از طریق دادسرای فرهنگ و رسانه بررسی و پیگیری شود.
تهیهکننده فیلم «مالاریا» ادامه داد: قاچاق فیلم ها در کل موضوع خوشایندی نیست؛ چون به فیلم و اقتصاد آن ضربه میزند. فکر میکنم باید این موضوع هرچه سریعتر از طریق سازمان سینمایی رسیدگی شود.
قاچاق فیلم، تولید و فروش در سینما را به قهقرا میبرد
عبدالله علیخانی دیگر تهیهکننده سینما هم گفت: موضوع قاچاق فیلمهای سینمایی، از طرف آدمهای سودجو و یا سهلانگاری برخی افراد است. اگر اینطور پیش برود، سینما به نابودی کشیده میشود؛ چون روی تولید، اثر منفی شدیدی میگذارد و فروش را به قهقرا میبرد و در این میان تهیه کننده و اصل سینما فنا میشوند.
این تهیه کننده با اشاره به بی سابقه بودن این حجم از قاچاق فیلمهای سینمایی در مدتی اندک، افزود: قبلاً هم قاچاق فیلم داشتیم؛ از روی پرده فیلم میگرفتند و کیفیت خوبی هم نداشت؛ اما این حجم از قاچاق فیلم در مدت زمان کم آن هم با کیفیت بالا بی سابقه است!
قاچاق فیلم چگونه اتفاق میافتد؟
داریوش باباییان دیگر تهیهکننده سینما هم گفت: قاچاق فیلمها از طریق دفتر بازبینی پروانه نمایش وزارت ارشاد و یا در زمانی که برای پخش تیزر را بازبینی میکنند، اتفاق میافتد و راه سومی ندارد.
این سینماگر ادامه داد: وقتی فیلمی به صورت قاچاق به بازار بیاید، یا هنوز اکران نشده و یا اکران شده است. اگر اکران نشده باشد که به کل نابود خواهد شد. اگر هم نمایش داده شده که روی پخش خانگی آن اثر میگذارد؛ یعنی دیگر قابل فروش نیست. در کل قاچاق فیلم، به لحاظ مالی و معنوی روی کل سینما تاثیر میگذارد و فلج کننده است.
پیش از این سید محمد مهدی طباطبایی نژاد معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، درباره مقابله با قاچاق مکرر فیلمهای سینمایی در فضای مجازی، در گفتوگو با خبرنگار سینمایی ما گفته بود: «ما به خودی خود ابزار اجرایی لازم را نداریم و باید در این باره به دادسرا شکایت کنیم. در مورد قاچاق همه این فیلمها هم شکایت کرده ایم و مسئولان امر هم اکنون در حال بررسی هستند؛ مطلعین را احضار و بازجویی کرده اند و به ما نتیجه کار را خواهند گفت».
*خبرنگاران جوان
فیلمبرداری «قصیده گاو سفید» از نیمه گذشت/ اضافه شدن یک بازیگر – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: «قصیده گاو سفید» دومین فیلم سینمایی بهتاش صناعیها در تهران در حال فیلمبرداری است.
به گزارش سینماپرس، فیلمبرداری فیلم «قصیده گاو سفید» دومین فیلم سینمایی بهتاش صناعیها به تهیه کنندگی غلامرضا موسوی همچنان در تهران ادامه دارد و به تازگی علیرضا ثانیفر برای ایفای یکی از نقشهای اصلی به این فیلم پیوسته است.
مریم مقدم ایفاگر نقش اصلی زن فیلم «قصیده گاو سفید» است. این دومین فیلم سینمایی صناعیها بعد از فیلم «احتمال باران اسیدی» است.
به زودی یک بازیگر دیگر به جمع بازیگران اصلی این فیلم اضافه خواهد شد.
عوامل فیلم عبارتند از کارگردان: بهتاش صناعی ها، تهیه کننده: غلامرضا موسوی، نویسندگان: بهتاش صناعیها، مریم مقدم و مهرداد کوروشنیا، مدیر فیلمبرداری: امین جعفری، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، طراح گریم: کامران خلج، صدابردار: عبدالرضا حیدری، دستیار اول و برنامه ریز: آرش مشورت، مدیر تولید: میثم معراجی، منشی صحنه: مریم شقاقی، عکاس: حمید جانی پور، روابط عمومی: نگین موسوی- محصول: فیلمسازان.