مدیر فنی

سینماپرس: محمد خراسانی‌زاده معتقد است خطرپذیری بالاتر جوان‌ها، خلاقیت‌های آنها و قدرت رهایی‌شان از محدودیت‌ها همواره کمک کرده است که تحول و تعالی شکل بگیرد.

سینماپرس: سازمان تنظیم مقررات رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی(ساترا) طبق مصوبه شورای رقابت کشور، عضو کارگروه اقتصاد دیجیتال شورای رقابت شد.

به گزارش سینماپرس، حسن آخوندپور ـ کارگردان سریال «عشق کوفی» ـ درباره‌ی حساسیت‌های تولید آثار تاریخی به ایسنا گفت: تجربه در ژانرهای مختلف، همیشه مورد توجه فیلمسازان و کارگردانان بوده است. من هم علاقه شدیدی به ژانر تاریخی داشته‌ام و از طرفی همیشه منتظر ساخت اثری درباره سیدالشهدا (ع) بودم. چه اتفاقی بهتر از آنکه امکان ساخت سریال تاریخی با موضوع قیام سید الشهدا(ع) برای من فراهم شود. قطعا با جان و دل پذیرفتم. سینما و تلویزیون ما تجربه ساخت سریال‌ها و فیلم‌هایی با موضوع قیام سیدالشهدا (ع) را داشته است که سخت تولید و سخت پخش شده‌اند. حتی در مواردی بنا به دلایلی شاید نامعلوم و غیرقابل پیش‌بینی، تولید تمام نشده یا پخش نشده‌اند. با تمام سختی‌ها و پیچیدگی‌های این کارها، سریال «عشق کوفی» یکی از راحت‌ترین و بی‌دردسرترین کارهای من بود که در تمام مدت، انرژی مثبت دریافت می‌کردم و آن را به راحتی ساختم؛ صد البته که صاحبان اثر و تهیه‌کننده نیز در این مهم نقش اساسی داشته‌اند.

سریال‌های روز با مضامین مذهبی را به سریال‌های تاریخی ترجیح می‌دهند

او درباره‌ی اینکه چرا ساخت فیلم و سریال‌های تاریخی ـ مذهبی به نسبت سال‌های گذشته کاهش داشته است؟ اظهار کرد: شاید یکی از مهمترین دلایلی که می‌شود در این مورد بیان کرد میزان هزینه تولید آثار مشابه سریال «عشق کوفی» یا همان سریال‌های تاریخی مذهبی است. غالبا سریال‌های تاریخی، سریال‌های پرهزینه، سنگین، زمان‌بر و دارای فرسودگی‌هایی از جنس تولید هستند که گونه‌های دیگر سریال‌سازی این خاصیت را ندارند. صاحبان اثر و حتی تهیه‌کنندگان و کارگردانان با این پیش فرض ذهنی، یعنی پرهزینه و زمان‌بر بودن در این چند سال اخیر به دلیل تورم پی در پی، کم‌تر به سراغ سریال‌های تاریخی مذهبی رفته‌اند و ترجیح داده‌اند سریال‌های تاریخی مذهبی را تبدیل به سریال‌های روز با مضامین مذهبی و در اتمسفر زمان حال تولید کنند. در بین مدیران هم شاید انگیزه یا اراده‌ای برای شروع کارهای تاریخی سنگین وجود ندارد؛ دلیلش هم طولانی بودن زمان تولید این‌گونه کارها و به نتیجه نرسیدن پروژه در دوران مدیریتی مدیران بوده است. حالا اگر سیستم هوشمندی بتواند به پشتوانه تحقیق چند ساله و پشتیبانی به موقع از یک تیم توانمند و باانگیزه و باکم‌ترین هزینه البته در قیاس با آثار مشابه، ریسک کند و پروژه‌ای استارت بزند و به سطحی از استاندارد سریال‌سازی برای سرگرم کردن، تاثیر گذاشتن و مدل ارائه دادن برسد قطعا از این دست پروژه‌ها شروع خواهد شد و تلویزیون با مشارکت دیگر متولیان و همراهی هنرمندان می‌تواند سالی چند سریال تاریخی داشته باشد.

نیاز امروز مخاطب سریال‌های تاریخی با داستان‌ها و افسانه‌های ایرانی است

این کارگردان با بیان اینکه یکی از نیازهای امروز تلویزیون ما ساختن سریال‌های تاریخی با داستان‌ها و افسانه‌های ایرانی است، یادآور شد: خوشبختانه تولیدات موفقی ساخته شده است و سریال موفق «مستوران» هم در همین مدل می‌گنجد. وقتی تولیدات زیاد شود، فرصت پرداختن به داستان‌های دراماتیک و بی‌نقص اسطوره‌ای و تاریخی ایرانی هم فراهم خواهد شد. بر این باور هستم سریال‌های تاریخی ایرانی مخاطب‌ بین‌المللی دارد و قطعا می‌توانند درآمدهای ارزی داشته باشند.

قرار بود «عشق کوفی» نسخه ی سینمایی داشته باشد

وی درباره سختی‌ها و چالش‌های ساخت سریال «عشق کوفی» گفت: شاید محدودیت‌های مالی نسبت به جنس کار و موارد مشابه و همچنین محدویت‌های زمانی چالش اصلی بود. ولی در طول کار به لطف صاحب کار هیچ چالش و مشکلی نداشتیم جز آنکه قرار بود نسخه سینمایی برای جشنواره آماده کنیم که به دلیل شرایط جوی و آب و هوای آبادان که منجر به سیل در دشت‌های آن منطقه شد برنامه‌های ضبط تغییر کرد و نسخه سینمایی نرسید. اگر نه همانطور که گفتم سرتاسر کار و تمام فرایند تولید، روان و بدون دردسر و بدون مشکل جلو رفت.

۸۰ درصد «عشق کوفی» در شهرک سینمایی غزالی ساخته شد

این کارگردان در ادامه درباره تجربه ساخت سریال «عشق کوفی» بیان کرد: اساسا اگر بخواهیم درباره بهره‌وری از جنس سرعت تولید و هزینه سریال‌های تلویزیونی صحبت کنیم، بیشتر باید درباره برنامه‌ریزی حرف بزنیم. اینکه برنامه‌ریزی سریال به شکلی جلو رفت که ما بتوانیم حدود ۷۰ ـ ۸۰ درصد کار را در شهرک سینمایی غزالی ضبط کنیم و جابه‌جایی دکور و لوازم نداشته باشیم یکی از مهمترین مسایل بالا بودن سرعت کار و همچنین کنترل هزینه‌های مالی بود که در حوزه گروه تهیه و تولید و برنامه‌ریزی رقم خورد. ولی اگر بخواهیم در مورد کارگردانی و دکوپاژ صحبت کنیم باید در نظر داشته باشیم که طراحی دکوپاژ حدود ۸۰ درصد سریال ۱۵ قسمتی تاریخی در یک لوکیشن محدود مثل شهرک سینمایی غزالی با امکانات محدود دکور، صحنه، هنرور و لباس، کار پیچیده‌ای است که من به پشتوانه سال‌ها تجربه در حوزه تهیه‌کنندگی و کارگردانی فیلم‌های مستقل با بودجه‌ها و لوکیشن‌های محدود، نسبتا از پس کار برآمدیم و به لطف دوستان و همراهی تهیه‌کننده به خوبی انجام کار شد.

وی با اعتقاد بر اینکه پرداختن به جزییات یکی از مهمترین دلایل موفقیت یک کارگردان می‌تواند باشد، در عین حال گفت: بر این باورم مهمتر از آن نپرداختن کارگردان به موضوعات غیرضروری است که می‌تواند نجات‌دهنده یک گروه تولید با محدودیت‌های بالا باشد. اگر تمام تیم سریال «عشق کوفی» با ذهنیت‌ها، توقعات و ایده‌آل‌گرایی تجربه‌های قبلی در حوزه تولیدِ سریال تاریخی مذهبی، رفتار می‌کردند هیچگاه شاید سریال «عشق کوفی» کلید نمی‌خورد.

این کارگردان درباره بهره بردن از استوری بُرد در سریال «عشق کوفی» توضیح داد: باید بگویم که ابتدا قصد آن بود که استوری برد همه سکانس‌ها زده شود اما به دلیل پیش تولید بسیار کم فرصت استوری برد همه سکانس‌ها فراهم نشد و همچنین محدودیت‌های تولیدی، صحنه‌ای، هنروری و … سر صحنه باعث شد ما با حفظ ارزش‌ها و پایبندی به دکوپاژ کلاسیک به یک مدل از دکوپاژ در سر صحنه برسیم که با موجزترین پلان‌ها (تعداد کم) مناسب‌ترین جای دوربین را پیدا کنیم که محدودیت‌ها نه تنها مانع فیلمبرداری نشود بلکه به چشم مخاطب نیز نیاید و قصه را روان و سلیس بیان کنیم. یکی دیگر از موارد روان بودن کار همکاری تیم نویسنده با گروه تهیه و تولید بود که همه محدودیت‌های ذکر شده را کاور می‌کردند.

تاثیر انتخاب بازیگران محبوب در «عشق کوفی»

آخوندپور درباره انتخاب بازیگران سریال «عشق کوفی» نیز توضیح داد: از همان ابتدا سعی بر این بود که این کار متفاوت با آثار مشابه خود باشد. قطعا در جزییاتی مثل بازیگر که تاثیر زیادی در کلیات دارد نیز همین رفتار را داشتیم. سعی کردیم از چهره‌های شناخته شده و محبوب استفاده کنیم که اتفاقا در آثار تاریخی بازی نکرده‌اند. پس به جمعی از بازیگران توانمند و باانگیزه مانند لعیا زنگنه، نادر سلیمانی، سیدجواد هاشمی، ثریا قاسمی، نادر فلاح و دیگر عزیزان رسیدیم. به شدت از این انتخاب راضی هستیم. وقتی از لحاظ فنی سوار فیلمنامه و جزییات آن می‌شوم بازیگران را حسی انتخاب می‌کنم. قطعا کاری که از احساس آدم شکل گرفته باشد، به دل نیز می‌نشیند. امیدوارم که به دل مخاطب هم نشسته باشد.

وی درباره‌ی دو بازیگر اصلی این سریال شبنم قربانی و سعید شریف که با وجود سابقه بازیگری نخستین بار است نقش اصلی به آن‌ها می‌رسد، در پاسخ به اینکه آیا می‌خواسته مخاطب بدون پیشینیه ذهنی با آنها مواجه شود؟ توضیح داد: بر اساس قضاوت‌های آتی مخاطب این انتخاب را نکردم چون نظرات مخاطبان در ابتدای کار یعنی پیش تولید خیلی قابل پیش‌بینی نیست و اساسا یک کارگردان نباید به این موضوعات توجه کند. احساسم این بود که به جز این عزیزان افراد دیگری به درد این نقش نمی‌خوردند و هر دوی این عزیزان نیز اینطور نشان دادند که نقش اول شایسته‌شان است.

به گزارش ایسنا، «عشق کوفی» ماجرای قیام عاشورا را از طریق اتفاقات کوفه سال ۶۱ هجری روایت می کند و نخستین سریال حسن آخوندپور است که آن را بر اساس فیلمنامه فائزه یارمحمدی و یزدان محمدکاظمی کارگردانی کرده است. لعیا زنگنه، نادر سلیمانی، سعید شریف، شبنم قربانی، حسین سلیمانی، نادر فلاح، سوگل طهماسبی، مریم کاویانی، مهسا مهجور، محمد اشکان فر، مژگان اخلاقی، جمال الدین بیات، معصومه زینتی صافی، احسان محسنی کیاسری، عمار تفتی، سید جواد هاشمی، ثریا قاسمی بازیگران اصلی سریال «عشق کوفی» هستند.

تعدادی از سینماگران مطرح کشور در خصوص اجرای عدالت در سینما به ویژه در حوزه اکران متذکر شدند: واژه عدالت محوری و عدالت طلبی که توسط مدیران مطرح می شود تنها در حد همان حرف و شعار باقی می ماند و اگر بخواهیم واقع بینانه به تاریخ سینمای کشورمان نگاه کنیم باید بگوییم هیچ گاه شاهد عدالت محوری در سینما نبودیم؛ این افراد تأکید کردند: امروز در سینما همه چیز با حق و حساب جلو می رود و هر اجحافی در حوزه اکران فیلم های سینمایی وجود دارد به دلیل آیین نامه ناقصی است که وجود دارد.

به گزارش سینماپرس طی ماه های اخیر شورای صنفی نمایش با چراغ سبز سازمان سینمایی در اقدامی مبادرت به اکران تعداد زیادی از فیلم ها بدون برنامه ریزی کرد و همین باعث شد بسیاری از فیلم ها در اکران نادیده گرفته شوند.

برخی سینماگران با انتقادهای مکرر خود تأکید دارند اگرچه شرایط برای بازگشت مخاطب و رونق پیدا کردن گیشه تا حدودی مهیا شده اما صف فیلم‌ های در نوبت اکران بسیار شلوغ است، و اگر قرار باشد ناگهان تعداد زیادی فیلم با هم اکران شوند بیشتر آن‌ها می‌سوزند و در فروش موفقیتی کسب نمی‌کنند.

اما مدیران سینمایی و مسئولان شورای صنفی نمایش بدون توجه به انتقادات و اعتراضات اهالی سینما و پیگیری رسانه ها مبادرت به اکران فیلم ها کردند و قابل تأمل تر آنکه تعداد زیادی فیلم کمدی و اصطلاحاً بفروش را در کنار آثار مهجور سینمای اجتماعی، ملودرام و… به نمایش درآوردند.

نکته قابل تأمل آنجا است که مدیران سینمایی همواره دم از عدالت طلبی و عدالت محوری و عدالت گستری در سینمای کشور می زنند اما در عمل شاهد ناعادلانه ترین نحوه اکران در سینماها هستیم و هیچ دغدغه و نظارتی برای رفع معضل فیلمسوزی وجود ندارد.

در همین راستا ۱۰ تن از سینماگران مطرح کشور آقایان: داود توحیدپرست، محمدرضا لطفی، عبدالله علیخانی، سیدضیاء هاشمی، مهدی صباغ زاده، علی رویین تن، پولاد کیمیایی، جواد مزدآبادی، کاوه سجادی حسینی و علی توکل نیا با سینماپرس گفتگو کرده و نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را در این خصوص مطرح کردند که ماحصل گفتگوهای ایشان برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است.

داود توحیدپرست کارگردان سینما در خصوص اجرای عدالت در سینما به ویژه در حوزه اکران گفت: اگر ما ایرانی مسلمان و شیعه هستیم قطعاً عدالت طلبی و عدالت گستری در ذات مان باید ریشه کرده باشد و ما باید برای همه افراد جامعه هنری شرایطی فراهم کنیم که در میدان مسابقه توانایی های خود را بروز بدهند و بهترین ها در شرایط برابر شناخته و تشویق بشوند! بنده معتقدم در ابتدا باید برای همه فیلم ها شرایط مساوی در اکران به وجود بیاید! به این معنا که همه فیلم ها این امکان را داشته باشند که حداقل یک هفته به اجبار مثلاً در ۲۰ سینما اکران بشوند اما فروش فیلم در اینجا تعیین کننده است! فروش فیلم در زمینه اکران یعنی همان برنده شدن در مسابقه انتخابی در کشتی و طبیعی است که هر فیلمی که از نظر عموم مردم مورد استقبال قرار گرفت باید مدت زمان بیشتری اکران بشود.

سیدضیاء هاشمی تهیه کننده سینما نیز در این خصوص اظهار داشت: ما زمانی می توانیم از عدالت دم بزنیم که بستر عادلانه ای برای تمامی فیلم ها در اکران فراهم کرده باشیم. بطور مثال بگوییم همه فیلم ها از ۱۵ سالن سینما و ۴ هفته اکران برخوردار هستند، همه فیلم ها از این تعداد تیزر تلویزیونی و تبلیغات شهری و امثالهم برخوردارند. آن وقت درحالی که توامان کف فروش فیلم را دولت تضمین کرده که به صاحبان سینما ها خسارتی وارد نشود در تبلیغات نیز بالسویه از فیلم ها حمایت کند. تاسفانه این روزها شاهد فیلم سوزی همکاران مان در اکران عمومی هستیم. اما چرا؟ معتقدم بعد از بحران کرونا که منجر به شرایط سخت اقتصادی برای همه مشاغل شد سینمای ایران نیز دستخوش همین وضعیت قرار گرفت و ازآنجایی که مثل الباقی مشاغل در کشور وابسته به سیاست ها و دستورالعمل های دولتی بود؛ به دلیل آنچه من، بی تجربگی، عدم درایت و نبود شناخت از مسائل و مشکلات سینما می نامم، آثار تخریبی این بحران همچنان سایه اش بر سینمای ایران حاکم مانده و متاسفانه نتایج تخریبی آنرا نیز این روزها شاهدیم.

محمدرضا لطفی کارگردان و منتقد سینما به سینماپرس گفت: فیلمسوزی محصول بی توجهی مدیران سینمایی تمامی ادوار به سینما است؛ فیلمسوزی یک ماهیت جداگانه نیست و نتیجه آفتی است که تا آن را درست نکنیم اتفاق مثبتی برای سینما رخ نمی دهد. نمی شود کودکانه و ابلهانه به این مسائل نگاه کرد. سینما محصول غافل ماندن از برنامه ریزی هایی است که باید در این سال ها صورت می گرفت اما نگرفت. ما سینمایی داریم که نه نظام اکران درست دارد نه تولیدات متنوع و ژانر داریم نه روانشناسی ترکیب اکران و مخاطب داریم که موضوع بسیار مهمی است که چه فیلمی در چه فصلی باید اکران شود.

عبدالله علیخانی تهیه کننده سینما متذکر شد: امروزه هر اجحافی در حوزه اکران فیلم های سینمایی وجود دارد به دلیل آیین نامه ناقصی است که وجود دارد، این آیین نامه اکران از ریشه خراب است و اگر اصلاح نشود اوضاع بدتر از این نیز خواهد شد! عدم مدیریت دغدغه مند در سینما باعث ایجاد بحران در حوزه اکران و پخش آثار سینمایی شده است. تمامی اجحاف هایی که این روزها در حق برخی فیلم ها می بینیم رسماً قانونی است! شک نکنید که خود مدیران و سیاست گذاران سینما می خواهند که این اتفاقات رخ بدهد و الا چنین آیین نامه را تنظیم نمی کردند تا در حق فیلم های کمی ضعیف تر ظلم مضاعف شود.

مهدی صباغ زاده تهیه کننده و کارگردان سینما در خصوص اجرای عدالت در سینما به ویژه در حوزه اکران گفت: فیلم های کمدی در سانس های صبح هم می فروشند پس باید سانس های خوب را به سایر فیلم ها که فروش کمتری دارند اختصاص داد اما متأسفانه اغلب شاهد این اتفاق هستیم که سینماداران یک تک سانس در ساعت های مرده را به فیلم های دیگر اختصاص داده و در ساعات خوب تنها فیلم های کمدی را اکران می کنند. سینماداران باید حداقل یک هفته به فیلم ها فرصت بدهند تا این آثار دیده شود. وقتی فرصت برابری برای فیلم ها وجود نداشته باشد معلوم نمی شود که مخاطبان از فیلم استقبال می کنند یا نه! این وظیفه سینماداران است که فضای عدالت محور ایجاد کرده و فرصت یکسان برای همه فیلم ها در نظر بگیرند.

علی رویین تن تهیه کننده و کارگردان سینما به سینماپرس گفت: ما همه قربانی وضعیت نابسامان اکران هستیم چرا که در این زمینه پول حرف اول و آخر را می زند! وضعیت امروز سینما مصداق این بیت شعر شده که «هر آنکس که در کیسه اش زر بود، کلامش متین است اگر خر بود!» امروز در سینما همه چیز با حق و حساب جلو می رود. کسی که فیلم می سازد باید پول کلانی به سلبریتی ها و شبکه های خارجی بدهد که فیلمش را تبلیغ کنند. شاید معضل اصلی ما در این حوزه تلویزیون است که تبلیغ فیلم های سینمایی را نمی کند تا مردم جذب شوند به سینما بروند.

پولاد کیمیایی بازیگر و کارگردان سینما در این خصوص اظهار داشت: در کشورهایی که اصولاً دولت و حاکمیت می خواهند به هر چیزی دسترسی داشته باشد و سهمیه بندی کند و دخالت مستقیم داشته باشند شاهد رانت و بی عدالتی هستیم و دخالت مستقیم دولت باعث ایجاد رانت و بی عدالتی در حوزه تولید و پخش شده است. اساس کار سینمای ایران از سال ها قبل دچار بحران و نقصان است؛ ما از سال ها قبل مسیر را اشتباه رفتیم و به جای اینکه روی اصناف سینما سرمایه گذاری کنیم و اجازه دهیم که اصناف سینما خودشان با اعضای شان تأثیر مستقیم بر امور سینما داشته باشند دولت را جلو انداختیم و تمامی بحران های امروز سینما حاصل همین رویه غلط است.

جواد مزدآبادی کارگردان سینما و تلویزیون تأکید کرد: اگر بخواهیم واقع بینانه به تاریخ سینمای کشورمان نگاه کنیم باید بگوییم هیچ گاه شاهد عدالت محوری در سینما نبودیم چرا که همیشه در طول تاریخ و در هر دولتی بی عدالتی در سینما وجود داشته است. همه چیز به انصاف مدیران و توجه آن ها به شعارها و وعده های شان قبل از گرفتن پست و سمت مدیریتی باز می گردد؛ بی تردید اگر مدیران پایبند به اصول و قوانین و عدالت و اخلاق باشند وقتی متصدی حوزه های خود می شوند نیز همان روش و منش را ادامه خواهند داد اما افسوس آنچه ما سال ها است در سینمای کشور شاهدیم این است که بعد از اینکه مدیران پست می گیرند همه چیز عوض می شود و شرایط به شکل دیگری رقم می خورد.

کاوه سجادی حسینی کارگردان سینما در خصوص اجرای عدالت در سینما به ویژه در حوزه اکران گفت: بنده جزو کسانی هستم که هیچ گاه در اکران عدالت برایم رعایت نشده و همیشه فیلم هایم در شرایط بد به معرض دید عموم گذاشته شده اند. مدیران سینمایی بیشتر در بخش نظارتی و مجوز دادن و پروانه ساخت و نمایش اثرگذاری دارند البته بنده منکر این نیستم که آن ها باید دغدغه داشته باشند و سازوکاری تعریف کنند تا فیلم های اندیشمند و مستقل هم بتوانند در کنار فیلم های کمدی تولید شده و به اکران درست و واقعی با سانس های خوب برسند، اما مسأله اینجا است که ما با پخش کنندگان و سینمادارانی روبرو هستیم که فقط به منافع خود می اندیشند.

علی توکل نیا تهیه کننده و کارگردان سینما تصریح کرد: در کدامیک از بخش های سینما و وزارت ارشاد عدالت جاری است که توقع داشته باشیم در حوزه اکران عدالت وجود داشته باشد؟ این واژه عدالت محوری و عدالت طلبی که توسط مدیران مطرح می شود تنها در حد همان حرف و شعار باقی می ماند! مدیران می توانند زیرساخت های سینمای کشور را اصلاح کنند؛ دولت به جای تولید فیلم های زائد که در گیشه اغلب با شکست روبرو می شوند باید سالن بسازد! چرا بنیاد سینمایی فارابی این همه بودجه سینما را صرف تولید فیلم های کم اثر و کم فروش می کند؟

سینماپرس: ابراهیم اصغری گفت: خیلی از سینماگران با سابقه، متعهد، کاربلد و علاقمند به این عرصه نمی توانند فعالیت کنند.

سینماپرس: یک کارگردان تئاتر گفت: حمایتگران حمایت تئاتر را جدی نمی‌گیرند و این موضوع منجر به کمرنگ شدن تئاتر در بحث فرهنگی خانواده‌ها شده است.

سینماپرس: دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور گفت: بخاطر قانون انتخابات شرایطی پیش آمده که ذی‌نفعان سیاسی و اقتصادی بیشتر به سمت مجلس کشیده شدند.

سینماپرس: فیلم سینمایی «کن – پامنار» ساخته اشکان درویشی از پنجمین دوره جشنواره فیلم پاتریکی روسیه جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرد.