مدیر فنی

سینماپرس: مدیر شهرک غزالی درباره وضعیت رسیدگی به عروسک‌های خاطره‌سازی که در موزه عروسکی این شهرک نگهداری می‌شوند به ارائه توضیحاتی پرداخت.

سینماپرس: الکساندر دسپلا، اولیویه آسایاس، پاتریک واچسبرگر برای کمیته انتخاب فیلم اسکار ۲۰۲۴ فرانسه تعیین شدند.

به گزارش سینماپرس، مختار سائقی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با مهر درباره تازه‌ترین فعالیت‌های خود توضیح داد: در حال حاضر مشغول ایفای نقش در سریال «رستگاری» به کارگردانی مسعود ده‌نمکی هستم که احتمالاً فیلمبرداری آن تا دو ماه دیگر هم ادامه داشته باشد اما درباره جزییات آن نمی‌توانم توضیح بدهم.

وی ادامه داد: در زمینه سینما هم آخرین تجربه‌ام مربوط به اسفندماه سال گذشته بود که در فیلمی با عنوان «قلهک» به کارگردانی مصطفی شایسته ایفای نقش داشتم. «جایی برای دو نفر» هم یکی از آخرین کارهای تلویزیونی‌ام بود. چند روز قبل هم یک نمایشنامه‌خوانی در مجموعه ارغوان داشتیم که مربوط به فعالیت‌های تئاتری‌ام می‌شود.

سائقی درباره حضور پررنگ‌ترش در آثار تلویزیونی توضیح داد: الان شرایطی است که من وقتی با پیشنهادی مواجه می‌شوم خیلی به حق انتخاب خودم توجه نمی‌کنم! شاید باورتان نشود، من امسال وارد هجدهمین سالی شده‌ام که سیگار را ترک کرده‌ام، اما همچنان در برخی از آثار نقش معتاد به من پیشنهاد می‌شود و من هم می‌پذیرم و کار می‌کنم. مسئله اصلی، امروز امرار معاش است. متأسفانه هیچ‌وقت به این مرحله نرسیدم که بتوانم حق انتخابی داشته باشم و نقشی را رد کنم!

وی ادامه داد: برای حضور در یک فیلم سینمایی هم ابتدا باید با پیشنهادی مواجه شوم. امروز سینما به گونه‌ای است که بیشتر آثار به بازیگران پول‌ساز پیشنهاد می‌شود تا نقش‌های اصلی را ایفا کنند. در بدنه فیلم‌ها هم نقش‌هایی وجود دارد که گویی بود و نبودشان چندان فرقی نمی‌کند و اگر در آن‌ها حضور نداشته باشیم بهتر است! در فیلم «قلهک» اما نقش خوبی به من پیشنهاد شده بود. در آن فیلم با هادی کاظمی، علیرضا استادی، گوهر خیراندیش و نیما شعبان‌نژاد هم‌بازی بودم و لحظه‌های کمدی‌ای هم داشت.

این بازیگر باسابقه ادامه داد: در سینمای ما شرایط به‌گونه‌ای است که یا باید آن بالابالاها باشی، یا اصلاً نباشی! حد وسط و زیردست اگر باشی، در واقع نابود می‌شوی. یک سوپراستار برای یک فیلم پول میلیاردی می‌گیرد که ان‌شالله خدا برای او زیاد کند و حتماً روزی‌شان اینگونه است، اما برای من نوعی که برای یک یا دو سکانس به یک کار دعوت می‌شویم، شرایط اینگونه است که حتی مبلغ را هم برای‌مان تعیین می‌کنند و ما هر مبلغی بگوییم با آن مخالفت می‌شود! خیلی راحت هم اگر مبلغ اعلامی را نپذیری، با فرد دیگری جایگزین می‌شوی!

روی پیشانی‌ام نوشته‌اند؛ بازیگر نقش‌های کوتاه!

سائقی گفت: کتابی با عنوان فرهنگ بازیگران منتشر شده است که وقتی به حرف «سین» می‌رسد، اولین نام، نام من است و نوشته است «مختار سائقی؛ ایفاگر نقش‌های کوتاه»! گویی روی پیشانی ما اینگونه نوشته شده است! واقعاً چرا باید بعد این همه سال چنین تصوری از ما داشته باشند؟ جالب اینکه با هر کارگردانی هم که کار می‌کنیم، می‌گویند چقدر خوب هستی! من سال‌ها روی صحنه کار کرده‌ام و خودم را بچه تئاتر می‌دانم. بعدها با حسین فرحبخش و از سال ۶۱ بود که وارد سینما شدم.

وی ادامه داد: همزمان عضو انجمن طراحان صحنه و لباس هم هستم و تا زمانی که کمی جوان‌تر بودم در این حوزه هم کارهای بیشتری می‌کردم، اما دیگر این کارها را نمی‌پذیرم. خوشحالم که بعد از سال‌ها دستیاری در عرصه صحنه، اولین کارم به عنوان طراح صحنه متعلق به استاد مرحوم، ساموئل خاچیکیان بود. در حدود ۲۰ فیلم مسئولیت طراحی و لباس را داشته‌ام.

این بازیگر درباره تثبیت شمایل نقش‌آفرینی خود در برخی نقش‌های منفی و دلیل آن گفت: به‌خدا خودم هم نمی‌دانم چرا اینگونه شده است؟ شرایط به گونه‌ای شده که وقتی به دفتر کاری دعوت می‌شوم، بعد از تعارفات اولیه وقتی نوبت به صحبت درباره نقش می‌شود، خودم جلوتر می‌پرسم، نقش یک معتاد است!؟ در بهترین حالت اگر بخواهند جواب منفی بدهند می‌گویند قبلاً معتاد بوده! نمی‌دانم چرا؟ خدا نکند بازیگری در یک نقش کلیشه شود! فکر می‌کنم بعد از سریال «پنجمین خورشید» که در آن نقش یک معتاد را ایفا کرده بود، آن نقش خیلی دیده شد و باورتان نمی‌شود از آن به بعد هفته‌ای دو الی سه تماس برای ایفای نقش معتاد داشتم! هنوز هم این پیشنهادها ادامه دارد.

بیشترین همکاری را با مهران مدیری داشته‌ام

وی ادامه داد: من در میان بازیگرانی که با مهران مدیری کار کرده‌اند فکر می‌کنم بیشترین همکاری را با او داشته‌ام. از «ساعت خوش» تا «شب‌های برره» و خیلی کارهای دیگر. در هیچ‌کدام هم نقش منفی و معتاد نداشتم. نقش‌های متنوعی در این کارها به من سپرده شد. من نقش‌های بسیاری بازی کرده‌ام و حرفم این است که اگر هم می‌خواهید نقش منفی به من پیشنهاد دهید، چرا همیشه خرده فروش را به من می‌سپارید، لااقل یک بار نقش «گادفادر» را به من پیشنهاد دهید!

این بازیگر باسابقه با اشاره به اینکه گاهی از ورود به حرفه بازیگری پشیمان هم شده است، گفت: این حس ممکن است برای هر کسی پیش بیاید. شاید اگر به عقب برگردم، بازهم به این عرصه وارد شوم، اما مسیرم را متفاوت طی می‌کنم. من به‌صورت تجربی وارد این میدان شدم. آنچه باعث شده است بعد از این همه سال همچنان اجاره‌نشین باشم، بابت شغلی است که دارم. باید منتظر بنشینم تا کسی پیشنهاد کار بدهد و گاهی تا ۶ ماه شده که بی‌کار مانده‌ام!

سائقی درباره ماندگارترین نقش‌هایش در حافظه مردم هم توضیح داد: خیلی‌ها هنوز من را سرجوخه صدا می‌کنند که مربوط به نقشم در «شب‌های برره» است. گاهی پیش می‌آید اسم من را نمی‌دانند، اما نقشم در «شب‌های برره» را به یاد دارند. من نزدیک به ۲۶۰ فیلم و سریال و تئاتر بازی کرده‌ام اما در میان آن‌ها «شب‌های برره» برای مردم محبوب‌تر بوده است چرا که به نظرم مردم ایران با این سریال هم‌ذات‌پنداری می‌کنند. من خودم اما «پنجمین خورشید» را در میان آثارم بیشتر دوست دارم.

وی درباره جذاب‌ترین خاطره خود از واکنش‌های مردم هم گفت: زمانی که سریال «ستایش» در حال پخش بود، در حال شستشوی ماشینم در خیابان بودم که پیرمردی نزدیک شد و با لهجه ترکی گفت: «شما خجالت نمی‌کشی!؟» گفتم چرا؟ گفت: «آدم جنس جاساز می‌کنه و پسر مردم را به کشتن می‌ده؟» گفتم نه پدرجان من آن آدم نیستم. گفت: «برو. دیگه به من نگو که غلومی!» متوجه شدم به دلیل شباهت ظاهری من را با مهدی میامی در سریال اشتباه گرفته است. کلی با او صحبت کردم که بگویم نقش من در سریال «شعبانی» بود که در صحنه‌ای با ستایش دعوا می‌کند. عصبانی شد و گفت: «چه بدتر، مگه آدم با یه خانوم دعوا می‌کنه!؟» آخر سر همسرم برای پادرمیانی آمد و گفت: «پدرجان، این مرد، آن بازیگر نیست» پیرمرد با عصبانیت جواب داد: «من پدر شما نیستم، برو شوهرت رو آدم کن!» (می‌خندد)

این بازیگر باسابقه در پایان گفت: من حتی در ایفای نقش‌های منفی هم سعی می‌کنم شیرین بازی کنم و به همین دلیل شکر خدا اکثراً برخوردهای مردم با من در کوچه و خیابان خیلی خوب است. واقعاً مردم به ما لطف دارند و برای شخص خودم هم رضایتمندی مردم بسیار مهم است. به قول آن جمله معروف «با اینکه هیچ چیز در زندگی طبق میل من نیست، اما حالم خوب است» شاید علتش این است که من حتی در خلوت هم از خودم رضایت دارم.

به گزارش سینماپرس، محمود بابایی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بعد از رفتن» به کارگردانی رضا نجاتی در گفتگو با مهر درباره برنامه‌ریزی برای اکران عمومی این فیلم پس از دریافت پروانه نمایش از سازمان سینمایی، توضیح داد: فیلم «بعد از رفتن» سال گذشته ساخته شد و از همان زمان تولید، به اکران آن در فصل تابستان فکر می‌کردم. تلاشم این بود که در تابستان ۱۴۰۲ بتوانیم فیلم را اکران کنیم.

وی ادامه داد: از چهارشنبه ۲۵ مردادماه این فیلم با پخش «شهر فرنگ» و به سرگروهی پردیس ملت روانه پرده سینماها می‌شود و امیدوارم با توجه به مضمون اجتماعی، قصه‌گو بودن فیلم و ترکیب بازیگران، فیلم بتواند ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار و اکران خوبی را تجربه کند.

این تهیه‌کننده درباره ویژگی‌های فیلم «بعد از رفتن» برای رقابت با دیگر فیلم‌های در حال اکران گفت: فیلم تا زمان ساخت متعلق به سازندگان است و بعد از اتمام فرآیند ساخت، مردم و مخاطبان تبدیل به صاحبان اصلی اثر می‌شود، به همین دلیل آن‌ها هستند که می‌توانند درباره ویژگی‌های یک فیلم در حال اکران صحبت کنند. اما از نگاه من این فیلم هم ریتم مناسبی دارد و هم به‌خوبی قصه‌اش را روایت می‌کند. تلاش شده است که این فیلم مولفه‌های جذب مخاطب را داشته باشد. «بعد از رفتن» یکی از فیلم‌های پربازیگر محسوب می‌شود، از نظر تعدد لوکیشن، فضاهای بصری متنوعی دارد؛ از جزیره کیش گرفته تا سیرک و پیست اتومبیل‌رانی. این تنوع به جذابیت فیلم افزوده است.

خیلی به رقابت با فیلم‌های دیگر فکر نمی‌کنم

وی افزود: با وجود آنکه هر فیلمی به محض اکران در معرض رقابت با دیگر فیلم‌ها قرار می‌گیرد اما من امروز خیلی به این رقابت فکر نمی‌کنم چرا که هدف اصلی‌ام ساخت یک فیلم اجتماعی سالم بود که قصه آن برشی از واقعیت‌های امروز باشد. چنین فیلمی باید مخاطب خود را پیدا کند. اگر بتوانیم فیلم را به‌خوبی معرفی کنیم، این اتفاق خواهد افتاد. دغدغه اصلی فیلم «بعد از رفتن» عشق و خانواده است و امیدوارم بتوانیم اکران خوبی را تجربه کنیم.

بابایی درباره رقابت «بعد از رفتن» با دیگر فیلم‌های اجتماعی در حال اکران هم گفت: با توجه به ترکیب فیلم‌های کمدی و اجتماعی که این روزها در حال اکران در سینماهای کشور است، می‌توانیم بگوییم فیلم ما رقبای سرسختی در اکران دارد و ما همه برنامه‌ریزی خود را کرده‌ایم که در این شرایط فیلم بتواند به خوبی به مخاطبان معرفی شود.

وی ادامه داد: باید به همزمانی اکران فیلم با ایام ماه محرم هم توجه داشته باشیم و رجوع به روند آمار فروش فیلم‌ها به‌خوبی نشان می‌دهد که تا پیش از ایام محرم سینماها چه تعداد مخاطب داشته و در این ایام چقدر. برای پیش‌بینی استقبال از فیلم‌هایی که در این ایام اکران می‌شوند باید این نکته را مدنظر داشته باشیم که طبیعتاً مخاطبان کمتری خواهد داشت. امید ما این است که مردم با وجود این شرایط باز هم به سینما بیایند و مانند تجربه محرم سال قبل از فیلم‌ها استقبال کنند.

این تهیه‌کننده که فیلمی اجتماعی را روانه پرده سینماها کرده است، درباره استمرار اکران فیلم‌های کمدی تأکید کرد: اکران فیلم‌های کمدی و استقبال مخاطب از آن‌ها موجب رونق سینماها می‌شوند. من جدای از بحث تهیه‌کنندگی سینما در حوزه سینماداری هم فعالیت‌هایی داشته‌ام و ارتباط بی‌واسطه با مخاطب را هم تجربه کرده‌ام به همین دلیل می‌دانم فیلم‌های کمدی انتخاب طیف گسترده‌ای از مخاطبان سینماست و ما هم باید به این انتخاب احترام بگذاریم. سینمای ایران به‌واسطه بحران کرونا آسیب‌های زیادی دید و این فیلم‌های کمدی بودند که توانستند ناجی سینمای ایران در این شرایط باشند.

قائل به مرگ سینمای اجتماعی نیستم، اما…

وی افزود: به‌عنوان تهیه‌کننده، قائل به مرگ سینمای اجتماعی نیستم. درست است که وضعیت سینمای اجتماعی ما کمی افت داشته است اما می‌توان آن را درمان کرد. این درمان با برخی ابزارها امکان‌پذیر است. این سینمای اجتماعی ایران است که در جهان پرآوازه و پرافتخار شده است.

بابایی با اشاره به فیلم‌سوزی در فرآیند چینش فیلم‌های اکران گفت: باید فکری به حال این سازوکار داشته باشیم تا عدالت هم برای سینمای اجتماعی و هم سینما کمدی برقرار شود. درست است که به دلیل حال عمومی جامعه، اقبال به فیلم‌های کمدی بیشتر است اما باید این نکته را هم مدنظر داشته باشیم که با ساخت فیلم‌های اجتماعی درست و تأثیرگذار است که ما می‌توانیم از بحران‌های اجتماعی عبور کنیم.

ساخت فیلم‌های اجتماعی مصداق بارز کار فرهنگی است و مشکل اصلی این است که مسئولان ما بعضاً مصداق کار فرهنگی را اشتباه می‌گیرند! برخی از مسئولان می‌خواهند با کارهایی مانند نصب بنر و بیلبورد، کار فرهنگی کنند در حالی که این کار در بهترین حالت می‌تواند یک کار تبلیغی باشد، نه فرهنگی

وی افزود: فیلم ساختن و مشخصاً ساخت فیلم‌های اجتماعی مصداق بارز کار فرهنگی است و مشکل اصلی این است که مسئولان ما بعضاً مصداق کار فرهنگی را اشتباه می‌گیرند! برخی از مسئولان می‌خواهند با کارهایی مانند نصب بنر و بیلبورد، کار فرهنگی کنند در حالی که این کار در بهترین حالت می‌تواند یک کار تبلیغی باشد، نه فرهنگی.

تهیه‌کننده «بعد از رفتن» ادامه داد: ما باید کمک کنیم تا سینمای اجتماعی همچنان زنده بماند و رونق هم پیدا کند. این مسئولیت هم صرفاً متوجه مسئولان نیست و فیلمسازان، تهیه‌کنندگان و دفاتر فیلمسازی هم باید به این موضوع توجه داشته باشند. بعد از رکوردی که یک فیلم کمدی در گیشه ثبت کرده است، همه دفاتر سینمایی می‌خواهند یک «فسیل» دیگر بسازند و همه آن‌ها چنین برنامه‌ای دارند! این فی‌نفسه بد نیست اما به شرط آنکه حواس‌مان به سینمای اجتماعی و افتخاراتی که برای ما آورده است هم باشد.

وی با اشاره به ظرفیت‌های حمایتی نهادهایی مانند صداوسیما و شهرداری ادامه داد: این حمایت‌ها امروز هم وجود دارد اما باید به سمتی برویم که حمایت از سینمای اجتماعی در همه جا، تبدیل به یک اصل شود. هر چه ما از سینمای اجتماعی فاصله بگیریم، در آینده با بحران‌های اجتماعی و حتی سیاسی مواجه خواهیم شد. من قائل به یک سبد مصرفی برای مخاطبان هستم که در آن هم فیلم کمدی قابل تعریف است و هم فیلم اجتماعی و هم فیلم سیاسی و حتی اکشن. کامل بودن این سبد مهم است و این همان اتفاقی است که هنوز از آن محرومیم.

بابایی تأکید کرد: ما فیلمسازان می‌توانیم سلیقه مخاطبان را جهت‌دهی کنیم. وقتی همه به یک سمت حرکت و هم‌جهت با جریان غالب شنا کنند، فیلم‌ها یکدست می‌شود و طبیعتاً در جهت‌دهی سلیقه مخاطب هم اثرگذار می‌شود. به همین دلیل ما در مقام سازندگان اثر باید به این نکته توجه داشته باشیم. امیدوارم فیلمسازان اجتماعی پرافتخار ما که مدتی است از عرصه فیلم‌سازی فاصله گرفته‌اند، باردیگر به میدان بازگردند چراکه سینمای اجتماعی امروز، تشنه نگاه این فیلمسازان است.

به گزارش سینماپرس، سجاد مهرگان کارگردان سریال «آقای قاضی» در گفت‌وگو با میزان علت ساخت این سریال را آموزش حقوقی و قانونی دانست و گفت: رویدادی برایم رخ داد که سبب شد به فکر ساخت سریال «آقای قاضی» بیفتم. در عین حال بررسی‌ها نشان داد که علاوه بر من اکثریت افراد جامعه اطلاعات چندانی در مورد حقوق و قانون ندارند، همین خلأ اطلاعاتی حقوق مدنی، فردی و عمومی زمینه را برای افزایش دغدغه‌های افراد در جامعه فراهم کرده است. به همین دلیل تلاش کردم تا با یک کار نمایشی به معضل برخی از این مشکلات قانونی کمک کنم.

وی ادامه داد: برای ساخت سریال «آقای قاضی» موضوع را با مرکز رسانه قوه قضاییه در میان گذاشتم و در نتیجه همراهی بسیار خوب آنان سبب ساخت با کیفیت سریال «آقای قاضی» شد.

مهرگان به زمان ساخت سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: در اواسط سال ۱۴۰۰ بود که پیش تولید و نگارش سریال آغاز شد. این بخش هفت ماه طول کشید و در این مدت انتخاب بازیگران و تمرین با بازیگران انجام شد. در ادامه فیلمبرداری اثر سه ماه زمان برد و در نهایت سریال سال ۱۴۰۱ روی آنتن رفت. این سریال با ۴۲ قسمت که هر قسمت آن دو پرونده را مطرح می‌کند در ۸۴ اپیزود به تصویر کشیده شد.

وی در مورد استقبال مخاطبان از سریال «آقای قاضی» اظهار کرد: از همان ابتدا معتقد بودم که سریال «آقای قاضی» مورد استقبال قرار می‌گیرد، اما مدیران سازمان صداوسیما این سریال را ریسک قلمداد می‌کردند. با این حال تصور نمی‌کردم که این اثر با چنین استقبالی روبه‌رو شود. نکته قابل توجه دیگر اینکه بازپخش سریال «آقای قاضی» اقبال بیشتری را در برداشت و بیشتر دیده شد و مورد استقبال قرار گرفت، تا جایی که کلیپ‌هایی که به واسطه خود مردم از این سریال ساخته شد ۴ تا ۵ میلیون بازدید خورده است.

مهرگان به فضای فیلمبرداری سریال «آقای قاضی» اشاره و تصریح کرد: من اصرار فراوانی داشتم تا سریال «آقای قاضی» در یک محیط بسته با بازیگران غیرمشهور و اپیزودهای فراوان دنبال شود. این نکته‌ای بود که سبب می‌شد مدیران صدا و سیما به این نتیجه برسند که سریال دیده نمی‌شود. از سوی دیگر پافشاری من برای پخش سریال در ساعت خاصی، شک مسئولان در مورد اقبال جامعه را افزایش می‌داد. تاکید من در سریال «آقای قاضی» انعکاس دغدغه‌ها و نیاز مردم به شکل قصه و فارغ از هرگونه شعار بود و به این امر ایمان داشتم که مورد استقبال قرار می‌گیرد.

این کارگردان تلویزیون نتایج پخش سریال «آقای قاضی» و بُعد آموزش و فرهنگ‌سازی در حوزه قانون و حقوق را مورد بررسی قرار داد و تاکید کرد: برای اینکه بتوانیم سریال «آقای قاضی» را به یک سریال باکیفیت تبدیل کنیم، اقدام به پژوهش سه تا چهار ماهه کردیم و برای این منظور کتاب‌های بسیاری را مورد مطالعه قرار دادم؛ از جمله خاطرات قضات و آداب قضاوت و کتاب‌های حوزه قضا، حتی قضاوت‌های امیرالمومنین (ع) را مورد مطالعه قرار دادم. کتاب‌های کاتوزیان در حوزه قضاوت و کتاب «جان به لب» که حاوی خاطرات قضات بود را مورد مطالعه قرار دادم تا اثری با کیفیت و مناسب را تولید کنیم.

مهرگان تصریح کرد: نکته‌ای که علاقه داشتم به آن پرداخته شود و به صورت غیرمستقیم نکاتی را به قضات یادآوری کند، از جمله مقوله‌هایی بود که در ساخت این اثر مد نظر قرار داده بودم. این سریال آداب یک قاضی نمونه را یادآوری می‌کند، زیرا در برخی موارد نکات ریزی در جامعه قضات وجود دارد که نیاز بود آن را انتقال دهم و در این زمینه سریال «آقای قاضی» توانست این شرایط را فراهم کند و هنر در کنار حقوق و قانون قرار داده شود و نقش آگاهی‌رسانی را ایفا کند. نکته دوم اینکه آموزش به مردم از لحاظ حقوقی و قانونی مطرح بود که در اولویت قرار داده شد و به عنوان اهداف اصلی این برنامه مد نظر قرار داشت.

وی به برخورد مخاطبان در فضای مجازی اشاره و بیان کرد: همواره به همکارانم می‌گویم که معتقدم دعای خیر مردم به دنبال من است، زیرا با ساخت این سریال «آقای قاضی» پیام‌های متعددی دریافت کردم که مردم طی آن به من اعلام می‌کردند که با دیدن این سریال توانستند نکاتی ارزشمند در مورد قوانین و حقوق مدنی خود بیاموزند و طی آن از بسیاری از چالش‌ها و مشکلات دور شده‌اند.

این کارگردان به پیشینه ساخت سریال‌های حقوقی اشاره و بیان کرد: از سال ۱۹۷۰ یعنی حدود ۵۰ سال پیش و همزمان با روی کار آمدن تلویزیون، ساخت سریال‌های حقوقی رواج پیدا کرد، اما در غرب شیوه ساخت این آثار متفاوت بود. در کشور ما نیز این ژانر و یا سوژه به شیوه‌ای متفاوت در پیش گرفته شد که در نهایت با ساخت سریال «آقای قاضی» به صورت مشخص پیگیری شد. نکته دیگر اینکه آیین و قانون اساسی ما تفاوت بسیاری با سایر کشورها دارد، به همین دلیل سریال «آقای قاضی» با فرمتی متفاوت روی آنتن رفت، البته این سریال نقص‌هایی دارد، ولی تمام تلاش ما این بوده که هرچه جلوتر می‌رویم این مشکلات مرتفع شود.

وی به چالش‌های پیش روی ساخت فصل دوم سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: سری جدید سریال «آقای قاضی» به دلیل کمبود بودجه دچار مشکلاتی شده و نتوانستیم کار را در زمان مقرر پیش ببریم، زیرا علی رغم میل مدیران صدا و سیما برای ادامه و ساخت هرچه سریع‌تر سریال بودجه لازم فراهم نشده است.

مهرگان به ویژگی‌های سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: سریال «آقای قاضی» تلاش دارد تا با فرمتی جدید و محتوایی متفاوت در سری دوم به تصویر کشیده شود تا بتواند علاوه بر آموزش، به نکاتی جدیدتر که دغدغه‌های فراگیرتر و به روزتری از جامعه را مطرح می‌کند، بپردازد و آنها را به تصویر بکشد.

وی ادامه داد: فصل دوم سریال «آقای قاضی» در بخش پیش تولید متوقف شده و در نوبت ساخت صدا و سیما قرار دارد. متاسفانه بروکراسی که در این حوزه وجود دارد، زمینه و شرایط را برای ساخت هرچه سریع‌تر فصل دوم سریال «آقای قاضی» فراهم نکرده است.

وی به همکاری قوه قضاییه (مرکز رسانه) با فصل جدید سریال «آقای قاضی» اشاره و بیان کرد: پخش فصل اول سریال «آقای قاضی» و جلب اعتماد سبب شد تا پرونده‌های پیچیده‌تر و جدیدتری از سوی این حوزه و در عین حال راهنمایی‌های بیشتری به ما ارائه شود تا بتوانیم سری دوم را پربارتر به جامعه ارائه کنیم. در سری نخست حساسیت‌هایی از جنس توجه به قانون آیین دادرسی قانون حقوقی و گزینه‌های دیگری مطرح بود، اما یک همکاری خوب بین قوه قضاییه و بخش هنر سبب شد تا کاری قابل توجه تولید و به مخاطبان عرضه شود.

وی رویکردهایی را که در فصل جدید سریال «آقای قاضی» به اجرا گذاشته خواهد شد، مورد بررسی قرار داد و خاطرنشان کرد: برای اینکه به ورطه تکرار نیفتیم و مخاطبان خود را از دست ندهیم، در سری دوم سریال «آقای قاضی» محور سریال تنها به اتاق دادگاه منحصر نمی‌شود، بلکه محیط بیرون آن و محیط دادسرا مثل اتاق بایگانی و راهروها نیز به تصویر کشیده شده است تا تنوع بصری ایجاد شود. بنابراین تعداد لوکیشن‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند و نکاتی که عموم مردم از نظر حقوقی درگیری بیشتری با آن دارند، مطرح و به تصویر کشیده می‌شود.

این کارگردان در ادامه تاکید کرد: بررسی‌های فصل اول سریال «آقای قاضی» نشان می‌دهد موضوع کودک و نوجوان بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، به همین دلیل پرونده‌های مربوط به کودک و نوجوان در فصل دوم بیشتر مطرح شده و مفاسد اقتصادی سازمان یافته مثل قاچاق اعضای بدن، پول‌های تقلبی، سکه‌های تقلبی و موضوعاتی از این دست که جدیدتر هستند، مطرح و به نمایش گذاشته می‌شود.

مهرگان یادآوری کرد: در سری جدید علاوه بر بهزاد خلج که در نقش قاضی ثابت به ایفای نقش می‌پردازد، سه قاضی دیگر حضور ثابت خواهند داشت و به عنوان بازیگران در نقش قاضی حضور دارند. البته یکی از این سه قاضی از چهره‌های مطرح بازیگری خواهد بود.

سینماپرس: جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۲۳ سرانجام فیلم‌های حاضر در رویداد امسال را معرفی کرد.