مدیر فنی

محمدعلی سلیمانی/ چهل سال پیش در چنین روزهایی، ایران آبستن وقایعی بود که سرنوشت منطقه و جهان را تحت تاثیر خود قرار داد. مردم انقلابی ایران به رهبری امام خمینی رحمه الله علیه، پس از سال‌های مدید به سلسه ی نظام طاغوت پایان داده و با شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی راهی نو برای همه ی ملت های مستضعف جهان ترسیم نمودند.

مسئله ی فرهنگ در شکل گیری، پیشبرد و در نهایت آرمان های انقلاب اسلامی ایران، نقشی بی بدیل و بسیار راهبردی را ایفا نمود. از موتورهای محرک بسیار نیرومندی که شاید بتوان آن را عمده دلیل قَلَیان و خروش انقلابی ملت ایران در عهد پهلوی دانست، عنصر فرهنگ و علی الخصوص فرهنگ اسلامی بود. حکومت پهلوی با روی کار آمدن خود تمام همت و تلاش خود را برای نابودیِ شئون، آداب و فرهنگ اسلامی و جایگزینی آن با فرهنگ غربی و گسترش آن در قالب سبک زندگی آرایامهری معطوف نمود.

شدت ابتذال سینمای قبل از انقلاب از مباحث مورد توافق عموم مردم و حتی هنرمندان بود و در این میان فضای حاکم بر آثار و تولیدات سینمایی به ارایه محتوای پوچ و تهی از معنا و مفهوم و از طرفی عدم برخورداری از ساختار حرفه ای در حد و اندازه ی سینمای جهان و… به عنوان چالش های جدی موجود در این عرصه موجب شد تا مسئولان فرهنگی و متولیان سینمایی در کنار هنرمندان و فعالان صنعت سینمای ایران، جملگی نیاز به ایجاد تغییر و تحول  در روند کنونی این عرصه را درک کرده و برای ارایه طرحی نو مجاب شوند.

۱. سینمایی عاری از هرگونه ابتذال، چه در محتوی و مضمون و چه در فرم و ظاهر

۲. انتقال پیام مهم انقلاب اسلامی مبنی بر توحید در کلمه

۳. رواج ارزش های دینی

۴. احیای کرامت انسانی

۵. آزادی بیان

۶. زمینه سازی برای رشد و تکامل انسان ها

در تاریخ بزنگاه های مختلفی وجود دارد که فرصتی فراهم می آورد تا کمی بر گذشته ی خود تامل کنیم و ببینیم چه آورده ایی داریم و آیا راه را درست آمده ایم؟ چقدر به اهدافی که در ابتدای راه برای خود متصور بوده ایم نزدیک شدیم و به کدام اهداف دست  یافته ایم؟ آیا سرعت پیشرفتمان در ادوار مختلف متناسب با مقتضیات زمان بوده؟ اصلاً آیا پیشرفت داشته ایم یا صرفاً درجا زده ایم؟ در چه مقاطعی پسرفت داشته ایم و در کدام مقاطع دچار پس رفت شده ایم!؟

در این میان با نگاهی اجمالی به آثار و تولیدات سینمای ایران در موعد
چهل سالگی انقلاب و در قالب جشنواره فیلم فجر؛ باید گفت متاسفانه کمتر نشانی از آرمان ها و شعائری که روزگاری ملت ایران در سودای رسیدن با آن انقلاب نمودند، در این آثار مشاهده شده و این در حالی است که اساسا در طی چند سال اخیر، فضای به شدت تکنیک زده ی حاکم بر جشنواره ی فجر مجال و رغبتی برای تولید و ارایه آثاری در قواره ی سینماتوپیا و آرمانگرایی تصویری انقلاب باقی نگذاشته است.

چرا آنگونه که می خواستیم نشد؟

پاسخ به سوال فوق کاری است که نیازمند مطالعه و بررسی دقیق و عمیق سینمای ایرانِ بعد از انقلاب دارد است، که عزم جدی مدیران فرهنگی کشور و علاقمندان و دغدغه مندان این عرصه را فارق از هرگونه نگاه جناحی و سیاسی می طلبد.

۱. توجه بیش از حد به ساخت فیلم های جشنواره ایی که عمدتا قرابتی با ارزش های انقلاب اسلامی نداشته و بعضا در مقابل این ارزش ها قرار می گیرند.

۲. نگاه گیشه گرایانه تهیه کنندگان و سرمایه گذاران آثار سینمایی که منجر به دست یازی به هر ابزاری برای کشاندن مخاطب به سینما می شود. این موضوع عمده ی دلیل نشر و گسترش عناصر مبتذل در سینمای ایرانِ بعد از انقلاب است.

۳. ایجاد هجمه ی سنگین رسانه ایی علیه فیلم سازانی که سعی در ساخت آثاری با مضامین انقلابی دارند و زدن برچسب هایی با عناوینی نظیر سفارشی ساز و حکومتی و… و. که مجال و انگیزه ای برای فعالیت علاقمندان به کار در این حوزه باقی نمی گذارد.

۴. عدم حمایت و برنامه ریزی مناسب در جهت تولید آثاری در قد و قواره ی انقلاب اسلامی و بعضاً حمایت های بدون استدلال منطقی از آثاری و موثری که قرابتی با سینمای انقلاب ندارند.

۵. عدم مطالبه گری برای پاسخگویی مدیران فرهنگی و سینمایی در ادوار مختلف در جهت نیل به اهداف و سینماتوپیای انقلاب اسلامی.

سینماپرس: نقد و بررسی کتاب های مصطفی رحماندوست در نشست پاتوق کتاب کتابخانه فجر با حضور این نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان برگزار می شود.

سینماپرس: از اواسط دهه ۷۰ بود که با برگزاری جشنواره‌ای با عنوان «جشنواره سیما» برنامه‌های تلویزیونی نیز صاحب یک جشنواره رقابتی شدند.

به گزارش سینماپرس این مراسم که در جوار یک گورستان قدیمی با حال و هوایی سرد برگزار شد دارای حواشی قابل توجهی بود که در جشن چهل سالگی انقلاب هر فردی را متحیر می سازد!  سخنان داروغه زاده نیز در مورد مکان برگزاری افتتاحیه جشنواره به زعم اهالی رسانه فرافکنی محسوب شد.

ضابطیان مجری این مراسم که جذابیتی نیز برای آن ایجاد نمی کرد در بخشی از مراسم اعلام کرد: سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از سخنرانی امتناع کرده و گفته در جایی که هنرمندان حضور دارند ما مسئولان باید شنونده باشیم.

فاطمه معتمدآریا هنگام بزرگداشتش برخی جملات پر ابهام و حاشیه ای را در رابطه با سینما بیان کرد و به زعم خود از کسانی که او را مورد توقف قرار داده بودند گلایه کرد.  نکته عجیب دیگر سیمین خطاب کردن متوالی فاطمه معتمدآریا در این مراسم رسمی بود که بسیار دون از شأن اجرایی افتتاحیه جشنواره بود و حکایت از برنامه‌ریزی نابجا توسط برگزارکنندگان مراسم و یا هماهنگی حساب شده بین تقدیرشوندگان داشت!  اصولا معلوم نیست با چه تدبیری در این جشن مهم سینمایی در دهه فجر برای بازیگری که به عنوان فردی حاشیه دار در سینما مطرح است و بعضا در جشنواره های خارجی بدون حجاب حاضر شده، بزرگداشت برگزار می شود تا در یک تریبون رسمی شاهد سخنان تند او علیه فضای فرهنگی کشور و دفاع از بیضایی به عنوان کارگردان معلوم الحالی که ترک وطن کرده باشیم!

در ادامه نیز خوانندگی یک زن در بخشی از اجرای یک فیلم-تئاتر به کارگردانی فرد معلوم الحالی همچون محمد رحمانیان، همزمان با ۴۰ سالگی انقلاب تعجب و بهت حاضران در مراسم را به همراه داشت.

در بخش دیگر مراسم با دعوت سوال برانگیز از بهمن فرمان آرا که در فیلم هایش به گونه های مختلف نسبت خود را با انقلاب اسلامی ایران کتمان کرده است از گنجوی تقدیر شد و گنجوی در حین این تقدیر با سیبل قرار دادن اسلام(!) عنوان کرد  «شما راویان ۱۴۰۰ساله چه می کنید که مردم هنوز ترانه ای ایران مرا گوش می دهند ولی نتوانستید تغییری ایجاد کنید؟» جمله ای عوامانه و مغلطه آمیز که بهت و حیرت همه حاضران را دربرداشت!

معلوم نیست چرا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی در برابر این همه حاشیه‌ی بی سابقه در مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم فجر و در چهل سالگی انقلاب اسلامی سکوت می کنند؟! به راستی چه کسی باید پاسخگوی این اتفاقات در مهمترین جشن سینمایی کشور باشد؟

******

در ابتدای این مراسم ابراهیم داروغه زاده، دبیر سی و هفتمین جشنواره در ابتدای مراسم اظهار داشت: یاد و نام صدیقه کبری حضرت زهرا سلام علیه ها که این ایام متعلق به آن بانوی بزرگوار است را گرامی می داریم و سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر را در چهلمین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران با نام و یاد آن حضرت آغاز می کنیم.  

وی افزود: به همه سروران عزیز، مهمانان ارجمند و هنرمندان گرامی و مردم عزیزمان خصوصا اهالی گرانقدر جنوب تهران که امسال میزبان ما شدند خوش آمد می گویم. آمده ایم که سهم کوچکی از آن همه تلاش شان برای پیروزی انقلاب اسلامی را قدرشناسی کنیم. در این مناطق تهران کوچه به کوچه که نه حتی خانه به خانه نام شهیدانمان نام گذاری شده است و ما آمده ایم تا بگوییم به ایثارهای و فداکاری های شمایان در جای جای میهن عزیزمان ایران است که سینمای ایران جان گرفت، رشد کرد، بالغ شد و امروز افتخار آفرین برای این مرز و بوم شده است.  

داروغه زاده ادامه داد: سینمای ایران اکنون و در چهل سالگی پیروزی انقلاب اسلامی از دور دست های ایران تا سراسر جهان پیام آور نجابت، انسانیت، صداقت، درستکاری و همه ی فضایل است. ادعای بزرگی نیست اگر بگویم سینمای نوین ایران خود بزرگترین دستاورد انقلاب اسلامی است و مظهر شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی به معنای واقعی آن است. آوازه افتخارات سینمای ما در همه ی جهان طنین انداز است و این سینما به سهم خود همه ی تلاش خود را کرده است که ندای آزادی و آزادگی باشد.  

وی افزود: به پیروی از وصیت امام راحلمان که دردمند و آرمان خواه است و به فرموده رهبر عزیزمان کلید توسعه کشور است. چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران را به همه ی شما مردم عزیز، هنرمندان و سیینماگران تبریک می گویم و امیدوارم روزهایی سرشار از طراوت و جوشش که در آثار امسال جشنواره نمایان است، در این ایام داشته باشیم. قدردان محبت همه ی همکارانم در ستاد برگزاری و همه ی سرورانم در سازمان سینمایی و وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی هستیم که این جشنواره حاصل کمک و حمایت همه این عزیزان است.

 پس از اظهارات  ابراهیم داروغه زاده کلیپی از تصاویر فیلم های شاخص سینمای ایران پس از انقلاب و با آهنگ «دلبر» از محسن چاوشی پخش  شد.

 در ادامه مراسم با معرفی داوران بخش تبلیغات ادامه پیدا کرد. علی نیک رفتار، آرش معیریان، احسان برآبادی داوران مسابقه تبلیغات سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بودند که با تشویق حاضران در سالن به روی سن آمدند تا جوایز این بخش را اهدا کنند.

سیمرغ بلورین بخش بهترین عکس به حبیب مجیدی برای «بمب یک عاشقانه» تعلق گرفت.

سیمرغ بلورین بهترین طراحی پوستر به طاها داکر برای «کوپال» اهدا شد.  

سیمرغ بلورین بهترین آنونس به روح الله موحدی برای فیلم «گرگ بازی» تعلق گرفت.

در بخش دیگری از این مراسم کلیپ درگذشتگان یک سال سینمای ایران پخش شد که موجب تأثر حاضران در سالن گردید. چهره هایی همچون زنده یادان سیدضیاالدین دری، عزت الله انتظامی، حسین محب اهری، یدالله صمدی و… مورد تشوق فراوان حاضران در سالن قرار گرفتند.

این مراسم با نکوداشت زنده یاد عزت الله انتظامی ادامه پیدا کرد. منصور ضابطیان این بخش را با نقل قولی از کتاب «آقای بازیگر» عزت الله انتظامی آغاز کرد و پس از آن کلیپی با تصاویری از نقش آفرینی های این هنرمند در فیلم ها و سریال های مختلف پخش شد.

سیدعباس صالحی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی)، حسین انتظامی (رئیس سازمان سینمایی) و ابراهیم داروغه زاده روی صحنه رفتند و با اهدای هدایایی به مجید انتظامی یاد و خاطره عزت الله انتظامی را گرامی داشتند.

در ادامه این مراسم علیرضا شجاع نوری و علیرضا تابش برای بزرگداشت عزیزالله حمیدنژاد کارگردان سینمای ایران روی سن حاضر شدند.

 شجاع نوری در سخنانی درباره حمیدنژاد گفت: می گویند اگر کسی را می خواهی خوب بشناسی باید با آن کار کنی یا سفر بروی. سال ۱۳۶۱ بود که سیف الله  داد اولین فیلمش را می ساخت و من و حمیدنژاد دستیاران او بودیم و از او یاد گرفتیم و چند سال بعد در نیویورک مسوول معرفی فیلم بودم که در آنجا «هور در آتش»  به نمایش درآمد و بالاخره در آخرین همکاری سریال بانوی عمارت را کار کردیم.  حمیدنژاد یکی از شخصیت های دوست داشتنی است و مثل یک چتر سیاه است در یک سفر بارانی. آنقدر عزیز و حامی است که همواره تو را از خیلی آسیب ها حفظ می کند. ممکن است لبخندهای او را کم ببینی، اما بسیار به جان می نشیند. من تاکنون غیر از خیر از او چیزی ندیده ام.

تابش نیز در سخنانی درباره عزیزالله حمیدنژاد گفت: آقای حمیدنژاد شاید ۲۰ساله بودند که با مرحوم سیف الله داد وارد سینما شدند و در این ۴۰ سال ثمره کارشان فیلم های هنری و ارزشمند است که در جشنواره های خارجی وقتی نمایش داده می‌شد مخاطبان باورشان نمی شد که زیبایی های سرزمین عزیز ما است و فکر می کردند در استودیو ساخته شده است. برای عزیزالله حمیدنژاد طول عمر و عزت روزافزون می خواهم. ان شالله همیشه عزیز باشی.

 حمیدنژاد نیز در سخنانی گفت: آقای شجاع نوری و آقای تابش من را خجالت دادند. اینطور هم نیست. از نظر کمی و کیفی تعداد کارهای من انقدر نیست که نیاز به بزرگداشت داشته باشم. دوست داشتم زمانی اینجا می آمدم که تعداد بیشتری فیلم ساخته بودم که متاسفانه با شرایط موجود نتوانستم و نشد. اما خوشحالم که هر یک از کارهایم را با عشق ساختم و شرایط و دشواری های زندگی مانع این نشد که دست به هر کاری بزنم و هر فیلمی را بسازم. در این راستا باید از همسرم تشکر کنم چون در این سال ها او مرا حمایت کرد برای این که دست به هر کاری نزنم و دوست دارم از منتقدین نام ببرم که وفتی «هور در آتش»  را ساختم در همین فضای جامعه از فیلم حمایت کردند و باعث شدند من فیلم بعدی ام را بسازم: حمید صدیقی، هوشنگ گلمکانی، خسرو دهقان و مسعود محرابی. در زمانی که ما این فیلم را ساختیم ویژوال افکت کامپیوتری نبود و باید با جلوه های ویژه میدانی می ساختیم و من باید تقدیر کنم از کسانی که برف و بوران را برای ما ایجاد کردند. آقای شوقی و دستیارشان. آن زمان کار بسیار دشواری بود و همچنین خوشحالم که در آخرین کارم با آقای شجاع نوری همکاری داشتم و خانم مومن که در نقش فخرالزمان درخشیدند و خوشحالم که در هر کارم یک تعداد چهره جدید به تلویزیون و سینما معرفی کردم. امیدوارم خدا توفیق بدهد فیلم های دلخواهم را بسازم.

سپس رسول صدرعاملی، آتیلا پسیانی و استاد علی اکبر صادقی برای بزرگداشت ابراهیم حقیقی به روی سن آمدند.

علی اکبر صادقی استاد هنرهای تجسمی در این آیین گفت: افتخار من این است که چهل و پنج شش سال است که با ابراهیم حقیقی دوست هستم که یک هنرمند واقعا والا و برجسته است.

رسول صدرعاملی خطاب به ابراهیم حقیقی گفت: پوستر هویت فیلم بوده و فیلم ها مشخص نیست کجا هستند ولی پوسترها هویت و شناسنامه فیلم هستند و من بسیار خوشحالم که در این سال ها همکاری زیادی با شما داشتم. خواهش می کنم در این دوران کپی کاری های مفتضحانه قدر گرافیست های خوبمان را بدانیم؛ جای مرتضی ممیز و فرشید مثقالی خالی.

آتیلا پسیانی هم در این مراسم گفت: خوشحالم که در این مراسم هستم. تناسبی که بین فکر، طرح و اجرا در کارهای ابراهیم حقیقی است اعجاب آور است و او این نظم گرافیکی اش را در تمام کارهایش به کار می برد.

ابراهیم حقیقی در سخنانی گفت: دوستان پرسیدند گرامیداشت چگونه است گفتم برای من قطعا خوشحال کننده است. از دومین جشنواره که پوستر کشیدم همراه جشنواره شدم. در سال چهارم سیمرغ و در سال پنجم تندیس را طراحی کردم که تکامل یافته اش تقدیم به هنرمندان می شود وزندگی  آدم ها همیشه پر از خوشی و حسرت است. خوشی من امشب از این است که در کنار عزیزانی هستم که افتخار سینمای ایران‌اند. آقای خسروشاهی که همه با صدایش بزرگ شدیم، عباس گنجوی و آقای حمیدنژاد را از سال ۵۰ می شناسم. آقای گنجوی آن زمان مثل امروز یکی از حرفه ای ترین تدوینگران سینمای ایران بود و خانم معتمدآریای عزیز که خوشحالم کارهای مشترک بسیاری  با ایشان داشتم و این بزرگوارانی (خطاب به صدرعاملی، پسیانی و صادقی) که به من افتخار دادند اینجا هستند و همچنین آقای شجاع نوری عزیز. یاد اقای بهشتی هم می کنم که تندیس و سیمرغ از آن زمان طراحی شد. آن حسرت هم این است که از ۶ نفری که گرامیداشت می گیرند عزیزی بین ما نیست که پانزده یا شانزده سال حداقل ماهی یک بار بر سر میزی می نشستم که عزت الله انتظامی بود و مایه افتخار همه بود و انسانیت و تفکرش برای خانه هنرمندان بسیار راهگشا بود.

در ادامه مراسم افتتاحیه جشنواره سی و هفتم نوبت به آیین بزرگداشت فاطمه معتمدآریا رسید که با پخش فیلم بزرگداشت این  هنرمند آغاز شد. در این کلیپ که به کارگردانی کیارش اسدی زاده ساخته شده بود، هنرمندانی مثل کمال تبریزی، سیف الله صمدیان، شبنم مقدمی، پانته آ پناهی ها، حمیدرضا آذرنگ، بهرام دهقان،  و همایون اسعدیان درباره او حرف زدند. همچنین احمد حامد همسر معتمدآریا تعدادی از ویژگی های او را برشمرد.  

پیش از این کیارش اسدی زاده از یک غافلگیری برای معتمدآریا و هوادارانش خبر داده بود. این غافلگیری حضور این هنرمندان در یک کافه بود که ترانه ای که با اسامی فیلم های معتمدآریا ساخته شده بود خوانده می شد و معتمدآریا با حضور در این کافه و دیدن دوستانش غافلگیر شد.

رضا کیانیان، علیرضا رئیسیان و همایون اسعدیان برای بزرگداشت معتمدآریا روی صحنه آمدند.

کیانیان در صحبت هایش گفت: برای سیمین خیلی دیر بزرگداشت گرفته شد. زمانی که من وارد سینما شدم سیمین یک ستاره بود. حالا حساب کنید چند ساله است؟

همایون اسعدیان در این مراسم گفت: دوستان زیادی تلاش کردند تا شان و منزلت سینما را برگردانند تا وقتی بچه ها و دخترهایشان به سینما می آیند شریف و سالم باشند. بازیگران و تهیه کنندگان سینما تلاش های زیادی در این مورد کردند. یکی از آن بازیگرانی که تلاش کرد سیمین معتمدآریا بود تا این شرافت را سر سفره ها بیاورد. من به خانم معتمدآریا افتخار می کنم.

سپس علیرضا رئیسیان درباره این بانوی هنرمند گفت: دو نکته بگویم. اول اینکه دیگر چطور ممکن است خداوند به یک نفر بگوید هوایت را دارم. از ۶بزرگداشت امسال ۵نفرشان در فیلم اول من ریحانه حضور داشتند و این بزرگترین افتخار زندگی من بود. به اضافه استاد محمود کلاری عزیز که امسال داور هستند.

نکته دوم اینکه جایی خواندم که خداوند در دو شکل ممکن است به کسی لبخند بزند. یکی زمانی که خیلی ها بخواهند آدم بزرگی نشود و خدا بخواهد  بشود و دیگری برعکسش. وقتی مردمی که با هنر جدی برخورد می کنند از ته دل دوستش داشته باشند و در قلب آنها جا داشته باشد و او کسی نیست جز معتمدآریا.

سه خصلت در ایشان را بگویم چون من در اولین و  دومین فیلمم با ایشان همکاری داشتم. اولی اخلاق حرفه ای به معنای واقعی آدمی است که به حرفه اش احترام می گذارد موقعیت خودش را به عنوان ستاره درک می کند و شما به شدت با او راحت هستید وقتی با او کار می کنید.

دوم درک والا از نقشی است که کار می کند. اصلا نیاز به توضیح آن پرسوناژ ندارد. آنقدر کیف می کنید زمانی که جلوی دوربینتان است که هیچ نکته ای را لازم نیست به او بگویید و سوم شعور اجتماعی بسیار بالا که یک نخبه می تواند داشته باشد و این سه تا اگر در کسی بود حتما آدم بزرگی است و خوشحالم که امشب برای یک آدم بزرگ بزرگداشت گرفتیم.

فاطمه معتمدآریا گفت: دست تک تک همکارانم را می بوسم و خوشحالم به عنوان یک زن گوشه ای از احساساتم را با سینما انتقال می دهم. الان یاد حرف خودم می افتم که به اقای داروغه زاده گفتم بزرگداشت سخت است چون جای خیلی بزرگی چون بهرام بیضایی را خالی می کنم؛ کسانی که سهم عظیمی در این سینما دارند.

 خوشحالم که خانواده سینما در اینجا جمع هستند و من سهم کوچکی در این جمع آوری دارم. باعث افتخارم است که بگویم تمام تیغ تیزهای سیاسی فرهنگی به سوی ایران است چون گوهر دست نیافتنی است. ما هرجا قرار داریم پیکان تیز انتقادها به سویمان است اما ما خانواده معتقد و دوست داشتنی هستیم. صنعت سینمای ما بزرگترین سفیر فرهنگ ما است و این دلیل حملات به‌ سمت ماست.

دلخور نیستم که هرجا رفتم برایم مانع ایجاد کردند زیرا این کارها به من جهش داد و به من کمک کرد که بگویم زن ارزش والایی دارد. ار خانه سینما و دوستانم که حقوق صنفی سینماگران را حفظ می کنند متشکرم.

خسرو خسروشاهی، رسول صدرعاملی، منوچهر شاهسواری، فرشته طائرپور، بهمن فرمان‌آرا، دیبا زاهدی، غلامرضا موسوی، علیرضا شجاع‌نوری، رضا کیانیان، مجید مظفری، مسعود ردایی، مرتضی رزاق کریمی، علیرضا تابش، شاهرخ دولکو، سیروس الوند، ناصر ممدوح، فرید سجادی حسینی، شبنم مقدمی، جواد رضویان، جواد نوروزبیگی، محمد احسانی، نیره فراهانی،  پژمان بازغی، محمدرضا هنرمند، مهرداد صدیقیان، علیرضا کمالی از جمله سینماگران حاضر در پردیس تئاتر تهران هستند.

در ادامه مراسم افتتاحیه جشنواره سی و هفتم، کلیپ تجلیل از عباس گنجوی پخش شد.

در کلیپ تجلیل از گنجوی، بهمن فرمان آرا، رضا کیانیان، مسعود کیمیایی، رسول صدر عاملی و احمد طالبی نژاد به تعریف و تمجید  از او پرداختند.

بهمن فرمان آرا و مسعود کیمیایی برای تجلیل از عباس گنجوی روی سن حاضر شدند.

مسعود کیمیایی در صحبت هایش درباره عباس گنجوی گفت: در سال های دور خیلی با هم کار کردیم. در کارهای سیاه و سفید من قبل انقلاب با عباس کار کردیم. خاک، گوزن ها، سفر سنگ و بقیه فیلم هایم. عباس گنجوی بیشتر از یک مونتور سینما می داند و دانسته دارد. قرص و محکم همه چیز را می فهمد، فیلمت را می شناسد، فکر می کند و بعد از یکی دو هفته یک جدول می دهد. عباس گنجوی فوق العاده است. ما روزهای سختی را با هم گذراندیم. روزهای برف و سرما.  

سپس بهمن فرمان آرا گفت: من در مدتی که در کار سینما بودم شاید با هزاران نفر آشنا شدم اما فقط یک دوست دارم و او عباس گنجوی است. تفاوت آشنا و دوست را همه می دانید ولی من می خواهم از ناصر تقوایی یاد کنم. زمانی که مستند نوروز و خاویار را ساخته بودم پرسیدم مونتور چه کسی را پیشنهاد می کنی گفت بهتر از عباس پیدا نمی کنی. هر چه فیلم من ساختم عباس مونتاژ کرده ولی سوای از این قضایا من شاهد عقدش هم بودم، بچه ها را دیدم بزرگ شدند، اگر تن صدای من زمانی تلفنی صحبت می کنیم افسرده باشد هر جا باشد می آید. دوستی در ارتباط ما خیلی مهم است. سوای اینکه عباس مشابه ندارد. همه کسانی که امروز کار می کنند شاگردهای عباس بودند ولی عباس خودش یاد گرفته. هر چه درباره عباس بگویم کم گفته‌ام. برای اینکه این روزها درباره کسانی که سنشان بالاست حرفی زده نمی شود. بعضی وفت ها هم که حرف زده می شود ناخوشایند است. امروز فیلمی در اینستاگرام دیدم که عکس جوانی خانم شهلا ریاحی که آلزایمر دارد جلوی او آوردند و می گویند می شناسی؟ چقدر بی احترامی می کنید. اینها بزرگان سینما بودند. این خانم اولین کارگردان زن سینمای ایران بوده چرا سو استفاده می کنید؟ مثل کسانی که کنار تخت بیمار عکس می گیرند. این چه عیادتی است و چرا باید این عکس در اینستاگرام گذاشته شود؟ خوشحالم تا عباس سرپا است این بزرگداشت گرفته شده و افتخار می کنم همه کارهایم مونتورش عباس گنجوی بوده.

عباس گنجوی هم در آیین بزرگداشتش گفت: خیلی بلد نیستم حرف بزنم به خصوص چنین جایی. من می گویم اگر یک اتاق نیمه تاریک یا پنجره نیمه روشن بدهید من می توانم خیلی حرف بزنم اما همه حرف ها در طول همه این سال‌ها که کار کردم گفته شد. اما چیزهایی اینجا یادآوری شد و تقریبا در دوره ای که من شروع کردم قبل از اینکه با فرمان آرا و کیمیایی و ناصر تقوایی کار کردم در دوبله کار می کردم که بخشی از این افراد این جا هستند. آدم وقتی در این جمع قرار می گیرد حالش خوش می شود.

در ادامه مراسم افتتاحیه سی و هفتمین دوره از جشنواره فیلم فجر،کلیپ تجلیل از خسرو خسروشاهی به روی پرده رفت.

ناصر ممدوح، منوچهر والی زاده و منوچهر اسماعیلی برای بزرگداشت خسرو خسروشاهی به روی سن آمدند.

منوچهر اسماعیلی در این مراسم گفت: برای من لحظه دل انگیزی است. امشب شبی است که در بزرگداشت کسی شرکت می کنم که ۶۰ سال با او همراه بودم. از آغاز با هم بودیم. این استاد گرانمایه که با صدای نازنینش در این کار موفق و بعد مدیر دوبلاژ شد و من در خدمتش بودم، در خیلی از فیلم ها با او همکاری کردم چه ایرانی و چه خارجی.

در ادامه ناصر ممدوح گفت: آقای خسروشاهی با صدایش، کارش و اخلاقش همه را شگفت زده کردند. خوشحالم که در جمع این عزیزان رشد کردم.

سپس منوچهر والی زاده گفت: این روزهای خوب و دیدنی را به همه تبریک می گویم. من قبل از هر سخنی که درباره خسرو بخواهم بگویم اول بگویم که از برگزارکنندگان جشنواره، هر ارگانی که هست، می خواهم تشکر ویژه کنم که به پشت صحنه سینما آمدند و دوبله و تدوینگر را دیدند. ان شالله دکور و گریم و … را هم ببینند. در این مدت اخیر به دوبله خیلی توجه کردند. من افتخار می کنم که در حضور شما هستم و آرزوی سلامتی و طول عمر برای برگزارکنندکان و شما حاضرین دارم.  

درباره خسرو خسروشاهی چه بگویم که ما از دبستان با هم رفیقیم. بچه محل بودیم، با هم بزرگ شدیم، با هم سینما رفتیم، با هم صبح های جمعه به سینما ایران می رفتیم لورل هاردی می دیدیم.  

نزدیک به ۶۰ سال است در کنار خسرو خسروشاهی کار می‌کنم. ایشان آنقدر جنم این را داشتند که فیلم‌های بسیاری دوبله کردند. آلن دلون و آل پاچینو و نقش های دیگر. من هم افتخار داشتم در کنارش باشم و بعضی از نقش هایی که احیانا خودش خسته بود نمی گفت به من می داد.

یک تشکر دیگر می خواهم از انجمن گویندگان داشته باشم که امروز ما را به اینجا رساندند تا ما در کنار شما باشیم.

سپس خسرو خسروشاهی در میان تشویق حاضران برای برگزاری مراسم بزرگداشتش به روی سن آمد.  

او در سخنانی گفت:من سال ها در کنار شما بودم، در سایه، حالا زیر این نور آمدم و کمی دستپاچه ام. ۵ فیلم صداگذاری کردم که اکثر آدمهایی که کار کردند را اینجا می بینم. وقتی سینماگرها کارشان تمام می شد کارگردان می ماند و مدیر دوبلاژ. همه می رفتند و ما می ماندیم و دوبله شبانه روز و بالاخره می رساندیم و لی هیچ وقت به این حرفه توجه نشد. یک بار در فارابی یک لیستی گذاشتند و گفتند می خواهیم از این آقایان تجلیل کنیم و بعد هم پیشمان شدند. این کار دوبله را به حساب نمی آوردند ولی الان اوضاع تغییر کرده. هر چند من فعالیت چندانی در دوبله ندارم. از مقام وزارت، از معاونت و دیگران تقاضا می کنم به این حرفه بیشتر توجه کنند.

یک زمان برای دوبله خوب جایزه می دادند، یک بار من خودم جایزه گرفتم زمانی که آقای داروغه زاده در موسسه رسانه های تصویری بود. شما که بیننده هستید می گویید فیلم خوب دوبله نشده ولی هنوز این هایی که اینجا هستند در کار دوبله هستند و فیلم ها هم خوب هستند ولی به بدترین شکل دوبله می شود و متاسفانه به این فیلم ها پروانه نمایش داده می‌شود. من خودم با جورج لوکاس برای جنگ ستارگان حرف زدم. کوبریک برای فیلمش از ما نمونه صدا می گرفت. برای فییلم جن گیر از مدیر دوبلاژ اسم خواستند.  

من با آقای کیمیایی وقتی می خواستیم یک فیلم دوبله کنیم به هزاران راه فکر می کردیم به این آسانی ها نبود. بیایید داوری کنید و ببینید تا کجاها رفتیم. گروهبان و دندان مار را ببینید. اصلا یک دنیای عجیب غریبی بود. یا فیلم شیرین که با کیارستمی کار کردیم. ایشان درباره دوبله حرف های زیادی زدند. آقای اسماعیلی به ایشان یادآوری کردند که این حرف ها در تاریخ می ماند.  

ما با بزرگترین هنرپیشه های دنیا سر کار داشتیم بعد در فیلم فارسی آمدیم.  

فیلمی بوده که من برایش خورد و خمیر شدم گلویم زخم شده. روزگار عجیبی را گذراندیم ولی من فروشنده صدایم نبودم.

پخش کلیپی با موضوع مادر و به مناسبت ایام فاطمیه پایان بخش مراسم افتتاحیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بود.

از نکات دیگر این مراسم حضور گسترده مردم و افرادی که نه به سینما ارتباطی دارند و نه به رسانه ها  نیز در این مراسم چشمگیر است و باعث تعجب اهالی رسانه شده است. در بخشی از مراسم حضور کودکان در مراسم افتتاحیه که بعضا صدایشان مراسم را مختل کرده بود باعث شد تا ضابطیان به کنایه عنوان کند که گویا کودکان حوصله شان سررفته است.

سینماپرس: لوگوی سریال«دلدار» برادران محمودی توسط محمد موحدنیا طراحی شد.

سینماپرس: در حالی که پیشتر ژولیت بینوش به عنوان رییس هیات داوران جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۹ معرفی شده بود، امروز اعضای گروه داوران نیز معرفی شدند.

سینماپرس: اسامی آثار راه یافته به نخستین جشنواره تئاتر محیطی موزه اعلام شد.

سینماپرس: کارلوس آکالا کوردونس سفیر ونزوئلا در ایران مهمان نادر طالب‌زاده در جدیدترین برنامه تلویزیونی «عصر» است.

سینماپرس: برنامه هفتگی «سینما آی‌فیلم» چهارشنبه ۱۰ بهمن ماه به معرفی انیمیشن سینمایی «امین اکوان» می‌پردازد.