سینماپرس: آرزو ارزانش کارگردان سینما که به تازگی اولین اثرش با عنوان «آهنگ دو نفره» روی پرده سینماها رفته گفت: متأسفانه در اکثر سینماها سانس های مرده و بد را در اختیار فیلم ما گذاشتند به نحوی که بخش کثیری از سانس های ما در ساعات آغازین صبح یا ظهر است که مردم اغلب درگیر کار و… هستند و امکان رفتن به سینما را ندارند؛ البته ما نسبت به این قضیه معترض شده ایم و امیدواریم که مسئولان هرچه سریع تر ترتیب اثر دهند و تا ما زمان مفید اکران مان را از دست نداده ایم بتوانیم سانس های بهتری برای «آهنگ دو نفره» که تا اینجا با استقبال بسیار خوب مردم روبرو شده است را در اختیار بگیریم.
این سینماگر در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: فیلم هایی مثل ما که جزو فیلم های هنر و تجربه نیستند باید سانس های بیشتر و بهتری در اختیار داشته باشند؛ خوشبختانه مخاطب تا همین زمان و علیرغم اینکه فیلم سانس های مناسبی را در اختیار نداشته ثابت کرده که از «آهنگ دو نفره» لذت می برد و ما شاهد استقبال بسیار خوبی از فیلم بوده ایم و کامنت های بسیار مثبتی از مخاطبان دریافت کردیم.
وی ادامه داد: «آهنگ دو نفره» در واقع یک فیلم-کنسرت است و مخاطب با یک تیر دو نشان می زند؛ هم فیلمی مفرح می بیند و هم در کنسرت شرکت می کند؛ هدف اصلی بنده از ساخت «آهنگ دو نفره» این بود که بتوانم برای مردم کشورم لحظاتی شاد ایجاد کنم و حداقل بتوانم چند درصدی از جامعه که به سینما می روند را سرگرم کرده ولبخند را به لبان شان بیاورم.
ارزانش سپس در پاسخ به این پرسش که چطور به سمت تولید یک فیلم کمدی به عنوان اولین ساخته سینمایی تان رفتید اظهار داشت: آغاز به کار یک فیلمساز با فیلم کمدی یا ترسناک راه رفتن بر لبه تیغ است! چرا که اگر فیلمساز کار خود را درست بلد نباشد فیلم ترسناک بدل به فیلمی خنده دار می شود و فیلم کمدی ضعیف از کار در می آید اما من این ریسک را به جان خریدم و از آنجا که فیلمنامه و قصه را دوست داشتم مبادرت به تولید این فیلم کردم که و در عین آنکه کار سخت و دشواری بود با لذت آن را به ثمر رساندم و اکنون نیز از ماحصل کار راضی هستم.
وی همچنین در مورد سابقه فیلمسازی خود یادآور شد: من سال ها قبل درس سینما با گرایش کارگردانی خواندم و مدرک کارشناسی ارشد سینما دارم؛ سال های سال هم در زمینه های مختلف کار کردم و به ویژه در حوزه مستندسازی برای نهادهایی مانند سازمان زیباسازی شهرداری تهران فعال بودم. مدتی شاگرد زنده یاد عباس کیارستمی بودم و چند فیلم برای وورک شاپ های این کارگردان فقید تولید کردم و چند سالی هم خودم موسسه فرهنگی هنری کوچکی داشتم و به تهیه کنندگی آثار فرهنگی به صورت مستقل می پرداختم تا اینکه در نهایت تصمیم گرفتم اولین اثرم سینمایی را جلوی دوربین ببرم.
ارزانش خاطرنشان کرد: زمانی که طرح آقای مصطفی زندی به دستم رسید و آن را مطالعه کردم از فضای موسیقایی، شاد و مفرح آن خوشم آمد. «آهنگ دو نفره» فیلمی با مخاطب هدف نسل جوان از سنین ۱۷-۱۸ سال به بالا است و بنده بعد از نگارش فیلمنامه توسط آقای بابک کایدان با میل زیاد مبادرت به تولید این فیلم به تهیه کنندگی آقای نوروزبیگی کردم.
این کارگردان در پاسخ به این پرسش که چند سالی است آفتی در سینمای ایران باب شده که بخشی از فیلمسازان به ویژه فیلمسازان جوان خودشان نگارش فیلمنامه های شان را بر عهده می گیرند و ضمن فیلمساز بودن خود را فیلمنامه نویس نیز قلمداد می کنند، چطور این تب فیلمنامه نویسی سراغ شما نیامد اظهار داشت: فیلمنامه نویسی تخصص من نیست! تخصص بنده در حوزه کارگردانی است. بنده باید قطعاً در تخصص خودم فعالیت کنم. درست است که بنده به عنوان یک کارگردان از فیلمنامه نویسی چیزهایی سر در می آورم اما تخصصی در این زمینه ندارم؛ شاید برخی فیلمسازان که خودشان مبادرت به نگارش فیلمنامه های شان می کنند بر این باور هستند که در این زمینه نیز تخصص دارند.
وی در مورد کارهای آتی خود نیز گفت: طرح هایی به دستم رسیده که در حال مطالعه روی آن ها هستم؛ من به ژانرهای دیگر از جمله فیلم های جنگی و پلیسی معمایی نیز علاقه دارم و شاید فیلم بعدی ام در یکی از این ژانرها باشد.
ارزانش در پایان این گفتگو اظهار داشت: فیلم ما در مورد خواننده ای است که صدایش به مشکل می خورد. ما باید یک بازیگر خواننده را برای کارمان در نظر می گرفتیم و حضور فرزاد فرزین که در هر دو حوزه تخصص دارد برای ما غنیمت بود. ایشان بسیار خلاق، پر ایده و با انرژی بودند و مشاوره بسیار خوبی برای صحنه های کنسرت به من دادند. ضمناً آقای فرزین در نقش خود نیز بسیار خوش درخشیدند و به نحوی دیالوگ های خود را با صدای خش دار بیان می کردند که برخی مخاطبان فکر کرده بودند ما روی صدای ایشان صداگذاری کردیم در صورتی که همه این ها از هنر و تحبر آقای فرزین بود. به هر صورت بنده امیدوارم در این فرصت باقی مانده مخاطبان عزیز فیلم ما را ببینند و از تماشای آن لذت ببرند.
