اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، محمد مهدی اسماعیلی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) ظهر امروز یک‌شنبه (۳۰مهرماه) در حاشیه نشست شورای معاونان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به ایسنا در مورد کنار رفتن مهدی سالم (مدیر بنیاد رودکی) و ارتباط آن با اخراج ۴۰ نوازنده ارکستر سمفونیک تهران، گفت: این دو موضوع به هم ارتباطی ندارد.

وی افزود: کارهای اداری ۴۰ نوازنده اخراج شده ارکستر سمفونیک تهران نیز برای بازگشت به ارکستر در حال طی شدن و موضوع حل شده است و تنها فرآیند اداری آنها در حال انجام است.

شایان ذکر است در تیرماه امسال خبر رسید که نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران اعلام کردند، ۴۰ نفر از آنها به‌ خاطر مشکلاتی که با منوچهر صهبایی (رهبر ارکستر) داشتند و البته به علت شرکت نکردن در آزمون نوازندگی ارکستر اخراج شده‌اند.

اما مهدی سالم (مدیرعامل بنیاد رودکی) استفاده از کلمه اخراج را نادرست و بنیاد رودکی هم طی بیانیه‌ای اعلام کرد که هیچ نوازنده‌ای اخراج نشده است. طبق نظر بنیاد رودکی، این افراد در آزمون نوازندگی شرکت‌ نکرده‌اند و حضور و اجرا در ارکستر هم صرفا حق پذیرفته‌شدگان در آزمون نوازندگی است.
بنیاد رودکی این بیانیه را در حالی منتشر کرده بود که تقریبا همه نوازندگان اخراجی از نوازندگان قدیمی ارکستر سمفونیک از چهره‌های بنام موسیقی کلاسیک محسوب می‌شدند.

بر اساس گفته‌های نوازندگان اخراجی، یکی از دلایل شرکت نکردن این نوازندگان در آزمون بنیاد رودکی، یک اقدام اعتراضی بوده است؛ آنها به تصمیمات هیات ژوری در زمینه نحوه برگزاری آزمون‌ها، اصرار شورای ارکسترها برای آزمون از نوازندگان ثابت و با سابقه ارکسترها طی سال‌های اخیر، کم‌توجهی به مطالبات نوازندگان در حوزه‌های مختلف صنفی و فعالیت‌های مرتبط با آن‌ها در بدنه ارکستر انتقاد داشتند و معتقد بودند در شرایط فعلی باید اول به این موارد توجه کرد.

به گزارش سینماپرس، بهرام ارک، حسین دارابی، زهره زمانی، بهروز شعیبی، سعید قطبی‌زاده، محمود کلاری و محمدحسین لطیفی مسئولیت داوری فیلم‌های کوتاه بخش مسابقه سینمای ایران چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران را برعهده دارند.

چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌کوتاه تهران به دبیری مهدی آذرپندار تا ۲ آبان ۱۴۰۲ در حال برگزاری است.

به گزارش سینماپرس، حسین سلطان محمدی، منتقد سینما و تلویزیون درباره برنامه «سید خندان» نوشت:
تلویزیون تعاریفی بنیادین به عنوان یک رسانه امروزی دارد و تنوع و تکثر شبکه هایش در هر کشوری نشان می دهد که برای گروه های متفاوت اجتماع، می تواند برنامه داشته باشد. کمتر شبکه در جهان وجود دارد که طیف بسیاری از مخاطب را درگیر کند مگر آنکه در حوزه محلی یا بومی باشد و طیف فعالیت رسانه هایش، علاوه بر ویژگی های ساختاری رسانه، متکی به ویژگی های بومی باشد. برای همین قضاوت با معیار استاندارد یا معیاری ظاهری و روزمره، کامل نیست. در ایران خودمان، تعدد شبکه های اصطلاحا سراسری و همچنین شبکه های استانی را داریم. هر کدام از اینها نیز با بنیانی تعریف شده مستقر شده اند و امکان انتخاب به بیننده داده شده تا برنامه های خود را یافته و آن را تماشا کند. کسی هم نگفته یا نمی تواند ادعا کند که بر خلاف استانداردهای آغازین تلویزیون در جهان، صددرصد جریان سازی و سوگیری دادن به مخاطب، صرفا از دریچه تلویزیون رخ می دهد. حتی در جامعه خودمان که بظاهر ساختار صداوسیما، منحصر و حاکمیتی است، چنین ادعایی به تمامه، گزاف است. این روزها تلویزیون ما می کوشد با استفاده از توسعه نفوذ آن در سطوح گوناگون اجتماعی، اعم از شهرها و روستاها و حتی در میان اجتماعات متحرک چون عشایر، برنامه های خاص و گاه عام بسازد. این نیز طبیعی است. دنیای امروز در حال گذر و تجربه بسیاری از رفتارهای رسانه ای و درگیرسازنده مخاطب است. از برکت تحولات فناورانه نیز، دسترسی به برنامه ها، برای همگان میسر است که با تبلیغ و اطلاع رسانی، می توان انتظار داشت، مخاطبان با آگاهی کامل به دیدن برنامه ها بنشینند. اما از این مقدمه نسبتا مطول و بنیادین عبور کنیم تا به نکته اصلی، یعنی خنده، برسیم.
«خنده» را می توان بر لبان همه افراد دید، از تبسم در هنگام دیدن یکدیگر تا حداکثر تلاش برای نقل نکات خنده دار و شادی آور. بنابراین توجه به خنده و خنداندن و سرور، یکی از بدیهیات زندگی است. تأکیدات دینی نیز بر مثبت انگاشتن همه مردمان، تا پیش از بروز هرگونه رفتاری، مستقر است. بنابراین می توان با دیدن هر فردی، شاد هم بود؛ یعنی بدون قضاوت آغازین. توجه برنامه سازان به این رفتار انسانی، توجهی طبیعی است. تلویزیون ما در سال های گوناگون به ویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خنده را در الگوها و ساختارهای متعدد مورد توجه قرار داده و بسیاری از برنامه ها را می توان ردیف کرد که اصطلاحا، شاد یا طنازانه اند. چه مجموعه های داستانی و چه به زبان امروزی talk show های بسیار. الگوهای موفق نیز همیشه امکان استمرار داشته اند. ما در داستانی ها، نمونه های متأخری چون «پایتخت» با شش سری ساخت را داریم یا «نون خ» که به فصل پنجم نزدیک می شود. در الگوهای دیگر متأخر، «خندوانه» را داشتیم و مشابه آن را شاید بتوان برنامه نوظهور «سیدخندان» که به فصل دوم آن، نزدیک شده ایم. کاری ندارم که برنامه‌سازان، هر کدام برنامه خود را برتر می انگارند، طبیعی است. به این هم کاری ندارم که در قیاس با یکدیگر، ممکن است تشابهاتی باشد، که هست و نباید به اینها توجه داشت؛ که در نکته ای بنیادین باید گفت، همه این برنامه ها، مخاطب مشابه دارند، همان انسان با ویژگی اجتماعی بودن که در الگوی ما، بسیار بر واژه خانودگی آن، توجه داریم. برای همین ساخت برنامه ای که بتواند ساعاتی پس از لحظات فعالیت سالم برای تأمین معاش یا کسب علم و تحصیل، شبانگاه در کنار خانواده، آرامش و شادی داشت یا نکات تلنگرآمیزی برای کاربرد در ساعات بعدی زندگی به دست آورد، اصلی بدیهی است. واژه مصطلحی داریم که رسانه ملی ما را دانشگاه می انگارد. بر این مبنا، طراحی یا انتقال محتوا به مخاطب، باید واجد خصوصیات دانشگاهی باشد. یعنی هر آنچه طراحی می شود، باید بر محوری روشن باشد و از تنوع و پراکندگی بسیار دور باشد. شاید ساده تر آن است که همانند ویژگی اسلامی، مرکزمحور باشد، مانند کعبه به دور آن محور مرکزی باشیم، محتوای نهایی یا برایند نهایی ما را به آن مرکزیت یعنی فطرت الهی متمرکز دارد و از لغو و بیهوده گویی و آشفتگی، پرهیز شود.
برنامه «سیدخندان» بیشترین تلاش را برای تنوع آیتمی کرده است و مبتنی بر تجربه فصل نخست، وارد دومین فصل می شود. بازتاب های بسیاری دریافت کرده و نقدهای متنوع، دیدگاه های مثبت و منفی هم به همراه داشته است. کاری به بازخوردها ندارم، اما ضروری است از هر حاشیه ای پرهیز شود. نه در آیتم ها، نکته ای نادیده گرفته شود و نه تعدد بسیاری ایجاد شود که بعد از دیدن هر قسمت، بیننده نتواند محور یکسان فطری بیابد. مجری تجربه پس داده فصل نخست نیز، فراتر از بازخوردهای بیرونی که بخشی به رفتار شخصی خودش و بخشی به نگرش های او بر می گردد، در این فصل حتما تأکید بسیاری بر بهتر کردن برنامه خواهد داشت. نباید از خیلی از بازخوردها برآشفته شود و البته نباید هم بی خیال باشد. عملکرد او در برنامه هایی چون «پاورقی»، قطعا بر قضاوت اجرای او در «سیدخندان» تأثیر می گذارد. اما این قضاوت باید بر این محور ارزیابی شود که مخاطب این دو برنامه متفاوت هستند، ضمنا شبکه دو نیز ادعای عام مانند شبکه سه نداشته و ندارد و این برنامه نیز در اندازه خودش، مخاطب خواهد داشت و برداشت اینکه فصل نخست ۵ درصد بیننده در نظرسنجی کسب کرده و فلان برنامه شبکه سه بالای ۵۰ یا ۶۰ درصد، قضاوت بی مبنایی است. مخاطب امروزی نه در انحصار سیماست، نه در انحصار یک شبکه. او همزمان با بهره مندی از تلویزیون، با ابزار و مجاری گوناگون به دریافت نکات موردنظر می پردازد. حتی ۵ درصد مخاطب هم، قطعا اعدادی چند میلیون مخاطبی را می تواند نمایندگی کند و چنین تعداد مخاطبی در وانفسای ادعای شبکه های مجازی که به ندرت عضو یا فالورشان، به چندصدهزار یا یک میلیون می رسد، بسیار خوب است. امید که فصل دوم «سیدخندان» همان محور مرکزی متمرکز نگاه داشتن مخاطب با محتوای سالم و سرورانگیز، بر مبنای فطرت الهی انسان را بروز دهد.

«سید خندان» کاری از گروه اجتماعی و اقتصاد شبکه دو سیما به تهیه‌کنندگی محمدحسین بزرگی‌راد و اجرای محمدرضا شهبازی است که به زودی روانه آنتن شبکه دو خواهد شد.

به گزارش سینماپرس، ابوالقاسم طالبی در تجمع هنرمندان و سینماگران که در اعتراض علیه جنایات رژیم صهیونیستی امروز-شنبه- ۲۹ مهرماه در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، از هنرمندانی که علیه این رژیم موضع نمی‌گیرند انتقاد کرد و اظهارداشت: اینها هنرمند نیستند، به آنان هنرمند نمی‌گویند. بله دیگران به شما هنرمند می‌گویند، جایزه هم می‌دهند، جشنواره صهیونیستی هم می‌برند اما بدانید شما مُبلغ صهیونیست هستید.

این کارگردان پیشکسوت با اشاره به سخنان رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا گفت: بایدن صحبتی کرد که در عمرش یک حرف خوب بود؛ اینکه صهیونیست حتما نباید یهودی باشد. مسیحی که صهیونیست باشد داریم، سینماگر که صهیونیست باشد داریم مجتهد که صهیونیست باشد داریم شاعر، بازیگر و … داریم کسانی که می‌بینند، پدری گوشت چرخ شده بچه‌اش را در پلاستیک می‌برد و از مقاومت حرف می‌زند و اینها باز کرکس گونه در مراسم تشییع پیکر عزیزی، ‌وقتی برومندی حرفی می‌زند او را هو می‌کنند.

طالبی افزود: امام علی (ع) با متحجرین و متعصبین برخوردهای زیادی انجام داد. شبیه آنان، همین متعصبینی هستند که امروز در اسراییل زندگی می کنند. در آن روزگار شکم یک مادر باردار که فکر می‌کردند شیعه مولاست را دریدند و بچه اش را سر بریدند. یک بار یکی شان خرمای خشکیده‌ای از باغ کسی کند و به او گفتند تو کار حرامی می کنی درحالیکه چنین جنایاتی می‌کردند. در نهایت نیز مولا دست به شمشیر برد و آنان را از میان برد و در آخر نیز آنان بودند که مولا علی را به شهادت رساندند.

کارگردان سریال «به کجا چنین شتابان» همچنین بیان کرد: من از ته دل تاسف خودم را از این انسان‌ها ابراز می‌دارم که کرکس‌هایی هستند در لباس پرستو و هنرمند واقعی نیستند. ما می‌دانیم که هر کس طرف اسرائیل و رژیم صهیونیستی بود از بین رفت. چرا که صهیونیست ها می‌کشند و نمی‌گذارند سر و صدا علیه‌شان باشد.

به گزارش سینماپرس، مهدی سالم از مدیرعاملی بنیاد رودکی کنار رفت و سرپرست روابط عمومی پتروشیمی خلیج‌فارس شد و البته این در حالی است که بنیاد رودکی در این باره اطلاع‌رسانی رسمی نکرده و صرفا وبسایت این هلدینگ حضور سالم در سمت جدید را تایید کرده است.

حالا با رفتن مهدی سالم از بنیاد رودکی، منابع آگاه می‌گویند که محمد الهیاری فومنی (مدیر کل دفتر موسیقی) قرار است به بنیاد رودکی برود و این مجموعه را به جای مهدی سالم مدیریت کند.

از طرفی الهیاری که یکی از مدیران خوشنام عرصه موسیقی است و با مدیریت ۴ ساله‌اش در دفتر موسیقی یکی از طولانی‌ترین مدیریت‌ها را در این مسند داشت، به احتمال زیاد صندلی‌اش را به بشیر بی‌آزار واگذار می‌کند.

محمد الهیاری اردیبهشت‌ماه سال ۹۸ به سمت مدیرکلی دفتر موسیقی وزارت ارشاد منصوب شد و تا حدی رضایت اهالی موسیقی را جلب کرد. حالا خبر رسیده که او قرار است از این به بعد مدیریت بنیاد رودکی که یکی از مهمترین نهادهای فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است را بر عهده گیرد.

اما در عین حال گفته می‌شود، در صورت کوچ الهیاری به بنیاد رودکی گزینه احتمالی مدیریت دفتر موسیقی بشیر بی‌آزار خواهد بود.

بشیر بی‌آزار، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان مقیم لندن و مدیر تولیدات دفتر موسیقی و سرود صداو سیما است. او مدرک کارشناسی را از دانشکده علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد را در رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه حیدرآباد هند گرفت و از آنجا به لندن رفت. آنجا در دانشگاه کینگستون، رشته فیلمسازی شروع به تحصیل کرده و بعد از انتخابات سال۸۸ وارد انجمن اسلامی می شود. او نویسنده مستند «۳۳ سال سکوت» است که به کارگردانی حسین شمقدری تولید شده است.

به گزارش سینماپرس، بیژن میرباقری فیلمساز و عضو هیات انتخاب آثار داستانی این دوره از جشنواره درباره اهمیت جشنواره‌ها به ایرنا گفت: فیلمساز باید وارد جشنواره‌ها شود چراکه مسیر پیش روی فیلمساز همین است. فیلمساز باید فیلم بسازد و راهی ندارد جز اینکه برای نمایش فیلم‌اش از جشنواره‌ها بهترین استفاده را داشته باشد.

این عضو هیات انتخاب آثار داستانی جشنواره را تنها راه نمایش فیلم به مردم دانست و اظهار داشت: مگر چند نفر از مردم عادی در اینجا حضور دارند؟ فیلم کوتاه از دریچه تلویزیون به مردم نشان داده نمی‌شود و ما هیچ کانالی نداریم تا مردم فیلم کوتاه ببینند. پس راهی نیست جز اینکه بساط فیلم کوتاه در همین جشنواره‌ها پهن شود و فیلم‌ها اندکی دیده شوند.

کارگردان فیلم «دوزخ، برزخ، بهشت» درباره اهمیت‌ متفاوت هر دوره از جشنواره عنوان کرد: جشنواره‌ها اهمیت‌های مختلفی دارند. در جشنواره ایسفا عده‌ای متخصص فیلم کوتاه فیلم‌ها را گلچین می‌کنند. ارزش جشنواره‌ها متفاوت است، برای همین هیچ ایرادی ندارد فرهنگ جشنواره‌ای بین بچه‌ها شکل بگیرد. این فرهنگ بین همه فیلمسازانی که فیلم‌هایشان در جشنواره حضور دارد و ندارد، شکل می‌گیرد و این نکته مثبتی است.

میرباقری با اشاره طرح امیرشهاب رضویان به مناسبت چهل‌سالگی جشنواره فیلم کوتاه گفت: در همین برداشتی که شهاب رضویان از سال‌های دور جشنواره در فرهنگ‌سرای بهمن داشت می‌بینیم که فیلمسازان در آن سال‌ها چه گروه‌های ماندگاری تشکیل دادند. با هم خواهر و برادر شدند، به هم کمک کردند و یک دور همگی با هم کار کردند.

وی در پایان ماهیت جشنواره‌ها را نزدیک‌تر کردن فیلمسازان به یکدیگر دانست و افزود: جشنواره ما را به هم وصل کرد و باعث شد در سال‌های بعد اتفاقات خیلی خوبی برای هرکدام‌شان بیفتد.

چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران تا دوم آبان ماه در پردیس سینمایی ملت در حال برگزاری است.

کارگردان فیلم های سینمایی «دینامیت» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: باید بپذیریم در سال های اخیر سطح سلیقه و ذائقه مردم بالا رفته و به راحتی هر اثری را انتخاب نمی کنند. البته نه فقط در سینما و حوزه فرهنگ و هنر که در هر زمینه ای وضعیت چنین است؛ از خورد و خوراک و سبک زندگی گرفته تا مسائل دیگر مردم دوست دارند در ابتدا اطلاعات زیادی را در فضای مجازی کسب کنند و سپس دست به گزینش بزنند.

وی ادامه داد: یک فیلم زمانی می تواند پر مخاطب شود که استاندارهای ساخت و صدا و تدوین و ریتم قصه گویی را رعایت کرده باشد. فیلم باید دارای جذابیت بصری باشد و به خصوص مولفه های تصویری جلوی دوربین مانند انتخاب بازیگران، ترکیب بازیگران در کنار یکدیگر و… نیز همه نیاز به هوشمندی ویژه ای دارد که یک فیلمساز باید آن ها را رعایت کند تا مردم از تماشای فیلم خسته و دلزده نشده، از آن لذت ببرند و تماشایش را به دیگران نیز توصیه کنند.

این سینماگر تأکید کرد: امروزی بسیاری از افراد جامعه درگیر مسائلی شده اند که روی روح و روان شان راه می رود و آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. این اتفاق باعث شده تا مردم بیش از گذشته نیازمند آرامش و نشاط باشند. مردم باید از روزمرگی خارج شده و بتوانند ساعتی تفریح سالم داشته باشند. در این اوضاع ضروری است که همه ما باید نیازهای مردم را بشناسیم و در خدمت رفع نیازهای ایشان باشیم.

اطیابی با بیان اینکه یک فیلمساز برای اینکه اثرش پر مخاطب شود باید همواره در بین مردم باشد و با آن ها همدل و همراه و هم کلام شود اظهار داشت: اگر یک فیلمساز با بدنه جامعه در ارتباط باشد می تواند سلیقه، ذائقه و نیازهای روز مخاطب را به درستی مورد ارزیابی و تجزیه تحلیل قرار دهد و بهترین انتخاب را داشته باشد.

کارگردان فیلم های سینمایی «خروس جنگی» در بخش دیگری از این گفتگو در خصوص نحوه اکران «هتل» و میزان رضایش از وضعیت فروش این اثر سینمایی گفت: ما در حال حاضر با انبوه فیلم های در حال اکران روبرو هستیم. این روزها سالن های سینما تراکم زیادی دارند و برخی فیلم ها بیش از شش ماه است که روی پرده مانده اند. ما به نسبت امکان نمایشی که داریم فروش مان خوب است. مثلاً در روزهای سه شنبه، پنجشنبه و جمعه بلیت های ما در سینماهایی مانند کوروش، آزادی و… کامل به فروش می رسد و صندلی ها کاملاً پر می شود.

کارگردان فیلم های سینمایی «تگزاس» و «بخارست» تأکید کرد: البته ایده آل بنده این بود که در بقیه روزهای هفته هم چنین شرایطی حاکم باشد چرا که ظرفیت فروش «هتل» بالاتر از این ها است و من امیدوارم مدیران سالن های سینما در آینده نزدیک ظرفیت بیشتری را برای نمایش این اثر که با استقبال مردم مواجه شده است اختصاص دهند.

اطیابی در پایان این گفتگو در پاسخ به این پرسش که به نظر شما آیا «هتل» می تواند رکورد فروش «فسیل» را بشکند یا خیر گفت: رکورد زدن شرایط خاص خود رادارد؛ طول اکران و ظرفیت نمایش و حوادث آینده بسیار تعیین کننده هستند. «هتل» پتانسیل آن را دارد که پر مخاطب ترین فیلم سال شود. بدیهی است که من از فروش «فسیل» خوشحالم چون این فیلم توانست انبوه مخاطب را به سالن های سینما بیاورد؛ این مخاطبان کسانی هستند که بالقوه می توانند مخاطبان فیلم های بعدی باشند و این اتفاق نیکی است که همه ما سینماگران باید از آن استقبال کنیم. طبیعتاً «هتل» هم هر مخاطبی را به سینما بیاورد می تواند برای فیلم های بعدی اکران شرایط بهتری را از نظر ترغیب مخاطب برای حضور در سالن سینما رقم بزند.

به گزارش سینماپرس، سید مسعود اطیابی تهیه کننده و کارگردان و مدیر تولید سینما و تلویزیون می باشد و در سال ۱ /۶/ ۱۳۴۳ در گلپایگان اصفهان متولد شده است. پس از طی کردن دوره دبیرستان در سال ۱۳۶۱ وارد دانشگاه سوره تهران گردید و در رشته مدیریت تولید تحصیلات خود را ادامه داد. وی در سال ۱۳۶۹ در فیلمی به کارگردانی «حسن کاربخش» به عنوان تهیه کننده و مجری طرح ظاهر شد و به این ترتیب رسما وارد سینمای حرفه ای گردید. از فیلم های سینمایی ساخته او میتوان به «مصائب دوشیزه»، «خروس جنگی»، «خاک و مرجان»، «برج آرام»، «تگزاس»، «تگزاس ۲ »، «شرط اول»، «دینامیت»، «انفرادی»، «اخلاقتو خوب کن»، «صبح روز هفتم»، «ماه گرفتگی» و… اشاره کرد.

به گزارش سینماپرس، بیژن نوباوه وطن، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در استودیوی شبکه خبر در پاسخ به این سوال که چقدر موضوعات فرهنگی و رسانه در فصل ۱۵ برنامه هفتم توسعه با نگاه مسئله محوری گنجانده شده؟ گفت: از آنجایی که سه دوره در مجلس شورای اسلامی هستم، نمی‌توانم ادعا کنم هر سال بهتر از سال قبل شدیم. با وجود اینکه هر سال نیازمان به مسائل فرهنگی بیشتر می‌شد، ولی به لحاظ نگاه حاکمیتی رشد و توسعه فرهنگی نداشتیم.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس ادامه داد: در کشورمان بعضی از مسائل اقتصادی و سیاسی خیلی زودتر به نتیجه می‌رسد و حساسیت نسبت به آنان بیشتر است. در حالی که درباره مسائل فرهنگی حساسیت کمتری وجود دارد. به بودجه سنواتی کشور نگاه کنید، معمولاً مقدار بودجه در بخش فرهنگ و در کشورهای جهان حدود ۷ درصد است. بودجه بخش فرهنگ در کشورهای در حال توسعه کمتر از ۵ درصد نیست. در امریکا رسماً برای بخش فرهنگ ۱۱ درصد بودجه کنار گذاشتند و بودجه پنهانی هم دارند؛ قطعاً مقدار بودجه پنهانشان به اندازه بودجه اساسی‌شان هست.

نوباوه وطن، افزود: الان این بودجه حدود ۲ درصد است. درحالی توجه به بخش فرهنگ نداریم، که ضربه‌پذیری‌مان از این بخش خیلی زیاد است. الان تمرکز دشمن بر روی تغییر باور در اندیشه و اعتقادات مردم کشورمان هست. مثلاً دختر ۱۵ ساله به این باور رسیده که بی‌حجابی بهتر از حجاب است!

وی به صحبت‌های جرج دبلیو بوش، رئیس جمهور وقت امریکا اشاره کرد و گفت: آقای بوش بعد از وقایع ۱۱ سپتامبر اعلام کرد شما ۳ دهه به من فرصت دهید، جامعه ایران را از لحاظ ساختار فکری تغییر می‌دهم. آیا ما در این دو سه دهه اخیر در مقابل دشمن پاتک زدیم؟ صحبت‌های مقام معظم رهبری مبنی‌بر برنامه محور بودن وظایف ما را صد برابر کرد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با بیان اینکه تولیدات فرهنگی‌مان هیچ انطباقی با نیازمان ندارد، توضیح داد: ما در همه بخش‌ها و وزارتخانه‌ها براساس نیازها برنامه‌ریزی کردیم.

سید محمد هاشمی، جانشین و معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره مهمترین مسائل بخش فرهنگ و رسانه در برنامه هفتم توسعه گفت: در سنوات گذشته بخش فرهنگ با کمبود بودجه مواجه بوده است. برنامه هفتم ناظر بر بودجه نیست و به برنامه‌های کلان کشور پرداخته است.