اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، سیدعباس صالحی در این جلسه با تبریک اعیاد شعبانیه و ایام‌الله دهه مبارک فجر گفت: امسال با چند محدودیت مواجه هستیم اما گاهی اوقات محدودیت‌ها می‌تواند منجر به فرصت‌سازی شود.

وی افزود: محدودیت اول مربوط به مسائل مالی است؛ چراکه امسال دو نمایشگاه قرآن داریم. یک در فروردین و دیگری در اسفند، که هر ۳۳ سال یکبار رخ می‌دهد. در حالی که منابع بودجه‌ای برای دو نمایشگاه پیش‌بینی نشده است.

صالحی تصریح کرد: شرایط برگزاری نمایشگاه در مصلای امام خمینی (ره) نیز وضعیت خاص خودش را دارد چراکه فضای مصلا به‌واسطه این که تا پایان زمستان در اختیار نماز جمعه است، کمتر از نیمی از دوره‌های قبل در اختیار قرار گرفته است.

وی با بیان اینکه مساله سوم تغییرات دولت و استقرار مسئولان جدید است، افزود: مجموعه این ویژگی‌ها موجب‌شده نمایشگاه امسال شرایط ویژه خود را داشته باشد و برهمین اساس توقع نیز متناسب با آن باید تنظیم شود.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه محدودیت‌های امسال می‌تواند فرصت ساز باشد، گفت: مسائل مربوط به فضای برگزاری نمایشگاه و بودجه می‌تواند به انتخاب اولویت‌ها و کنار گذاشتن پیرایه‌هایی که اجرای آن‌ها به سنت تبدیل شده است، بینجامد.

وی افزود: وضعیت فعلی فرصتی برای به‌گزینی و غربال‌گری ایجاد می‌کند و این امر امکانی برای نمایشگاه فراهم می‌آورد تا شرایط اصلاح پیرایه‌ها فراهم شود.

صالحی با بیان اینکه باید از محدودیت‌ها برای بهبود تراز، غربالگری و به‌گزینی بهره برد، تصریح‌ کرد: وضعیت مالی نیز فرصتی برای صرفه‌جویی‌های بیشتر فراهم می‌کند و قدرتِ مدیریتِ مالیِ جدیدی را می‌طلبد تا براساس شرایط جدید کار را پیش بریم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم پنج وجه دارد که باید بین آنها تعادل و توازن ایجاد کرد تا برای مخاطبان عام و خاص اثربخشی و جذابیت بیشتری داشته باشد.

وی در ادامه به وجوه نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم اشاره کرد و افزود: یکی از وجوه آن معرفتی است و به دانش و معارف قرآنی مربوط می‌شود؛ وجوه هنری، فن‌آورانه، بین‌الملل و رسانه‌ای نیز از دیگر ابعاد نمایشگاه قرآن کریم‌ است و باید به گونه‌ای کنار هم قرار گیرند که در جذاب شدن نمایشگاه به هم کمک کنند.

گفتنی است، در این جلسه گزارشی توسط حجت‌الاسلام و المسلمین ارباب سلیمانی از روندهای برگزاری سی‌ودومین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم ارائه شد و اعضای حاضر درمورد سیاست‌های کلی این نمایشگاه و نحوه برگزاری آن به بحث و تبادل نظر پرداختند.

در پایان این جلسه، «قرآن، راه زندگی» به‌عنوان شعار این دوره از برگزاری نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم انتخاب شد.

به گزارش سینماپرس، یازدهمین قسمت از «۱۰۰۱» با اجرای محسن کیایی، امشب، سه‌شنبه ۱۶ بهمن ماه ساعت ۲۲:۳۰ میزبان حامد توکلی (متخصص ساعت) و ایمان سرورپور (روانشناس مدیریت زمان) است.

این قسمت از برنامه به عدد ۲۴ اختصاص دارد و متناسب با این عدد، موضوع ساعت و زمان انتخاب شده است.

«۱۰۰۱» برنامه‌ای در قالب گفت‌وگو-سرگرمی است که با اجرای محسن کیایی و با محوریت اعداد در زندگی تهیه و از شبکه نسیم پخش می‌شود.

جناب‌خان نیز در بخش‌هایی از برنامه، کیایی را همراهی می‌کنند.

هر قسمت از «۱۰۰۱» حول محور یک عدد خاص می‌چرخد که سوژه‌ها و موضوعات مرتبط با آن عدد در برنامه مطرح می‌شود.

این برنامه به تهیه‌کنندگی و کارگردانی فریدالدین نیکجو ساخته شده و طراح و مدیر هنری آن محمد بحرانی است.

به گزارش سینماپرس، در پنجمین روز از چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر، نشست خبری فیلم سینمایی دست تنها» با حضور امیرحسین ثقفی کارگردان، علی اکبر ثقفی و علی اوجی تهیه‌کننده، شکیب شجره، نرگس محمدی، مجید مظفری بازیگران فیلم و… و با اجرای منصور ضابطیان برگزار شد.

در ابتدای این نشست امیرحسین ثقفی کارگردان فیلم گفت: ژانر این فیلم به فضای آثار قبلی‌ام نزدیک است. ابتدا می‌خواهم از اصحاب رسانه تشکر کنم که با تمام زحمت‌هایی که می‌کشند، همراه ما هستند. پیش از این در مقام بازیگر با برخی از عوامل کار کرده بودم و تجربه‌های لذت‌بخشی داشتم. وقتی پیشنهاد فیلم «دست تنها» مطرح شد، دیدم که مجید مظفری مدت‌هاست به ظاهرش دست نزده و مشخص بود که درگیر این پروژه است. تصمیم گرفتیم این فیلم را به‌صورت یک کار تیمی و با انرژی و انگیزه‌ای جدی بسازیم. این پروژه برای من یادآور روزهای شورانگیز سینمای جوان بود. همکاری با گروهی که عاشقانه درگیر کار بودند و این برایم فوق‌العاده بود.

وی ادامه داد: درباره پیام فیلم باید بگویم که من در آثارم به دنبال ارائه پیام مستقیم نیستم. سینما برای من مثل شعر است، بیشتر یک جوشش درونی است تا یک کوشش هدفمند. تماشاگر خودش باید برداشت و استنباط کند. چیزی که برایم اهمیت داشت، روایت دو شخصیت خیابانی بود که نه برای خودشان، بلکه برای دیگری قیام می‌کنند. اینجا اخلاق به معنای دیگری متجلی می‌شود؛ کسی که دخترش نیست، اما مثل دخترش با او برخورد می‌کند. از زاویه‌ای دیگر، شخصیتی که شکیب شجره بازی می‌کند، هیچ چیز ندارد، اما به اصول اخلاقی پایبند است. این تقابل و دیالکتیک میان شخصیت‌ها برای من مهم بود.

مجید مظفری، بازیگر فیلم، اظهار داشت: من خانواده ثقفی را از ۳۰ سال پیش می‌شناسم، زمانی که امیرحسین هنوز کودک بود. او در سینما بزرگ شد و به نظرم بچه سینماست. سال‌ها پیش، پدر امیرحسین مرا به دفترشان دعوت کردند و فیلم‌نامه‌ای به نام کوچه ژاپنی‌ها را به من داد. من زمانی که نقش پیشنهادی مناسب نباشد، کار را نمی‌پذیرم، اما این فیلم‌نامه به من و شخصیتم نزدیک بود. بعدها وقتی کبوترکُشی را با امیرحسین کار کردیم، فهمیدم که قطعاً باید در پروژه‌های بعدی او حضور داشته باشم.

وی ادامه داد: برای نقش در دست تنها، نزدیک به یک سال مو و ریشم را نزدم و حدود ۱۰-۱۲ کیلو چاق شدم. اینها تغییراتی بودند که با عشق و علاقه برای نقش انجام دادم. از پیشنهادات دیگر چشم‌پوشی کردم تا تمام وقتم را برای این فیلم بگذارم. خوشحالم که این فیلم به جشنواره راه پیدا کرد و امیدوارم مورد توجه قرار بگیرد.

نرگس محمدی، بازیگر فیلم درخصوص بازی کردن در این اثر بیان کرد: بازی در دست تنها برای من یک تجربه ویژه بود. زمانی که سناریو را خواندم، جذب داستان شدم. من همیشه علاقه داشتم با کارگردانی کار کنم که به معنای واقعی به هنر سینما احترام می‌گذارد و امیرحسین ثقفی یکی از آن‌هاست. نقش من در این فیلم چالشی بود که به‌راحتی نمی‌توانستم از آن عبور کنم. خوشحالم که در این پروژه حضور داشتم و با تیمی حرفه‌ای و دلسوز همکاری کردم.

شکیب شجره درباره پذیرفتن این نقش در فیلم بیان کرد: وقتی تهیه‌کننده با من تماس گرفت و گفت که امیرحسین ثقفی قرار است فیلمی بسازد، خیلی خوشحال شدم، چون کارهای او را دوست داشتم. وقتی فیلمنامه و شخصیت به من معرفی شد، دیدم این نقش چالشی جدی برای من است؛ نه فقط به لحاظ داستانی بلکه از نظر روانی و شخصیتی. برای آماده شدن با امیر جلسه‌ای داشتم و تمام خصوصیات نقش را با او مرور کردم.

وی ادامه داد: برای درک بهتر نقش، نزدیک به ۱۵-۲۰ روز با لباس کاراکتر به بازار رفتم و با گاری کار کردم. از ساعت ۵ صبح پارچه می‌بردم و با آدم‌های آن محیط در ارتباط بودم. این تجربه به من کمک کرد تا به شخصیت نزدیک‌تر شوم. در طول این مدت، حدود ۱۲ تا ۱۵ کیلو وزن کم کردم، نه به خاطر رژیم، بلکه به دلیل فشار جسمی و روانی نقش. تلاش کردم خودم را در شخصیت غرق کنم تا به‌جای بازی کردن، آن را زندگی کنم.

علی اوجی، تهیه‌کننده فیلم افزود: در شرایطی که بیشتر فیلم‌ها با سرمایه‌های کلان ساخته می‌شوند و بسیاری از آنها به موفقیت نمی‌رسند، ما تصمیم گرفتیم دست تنها را به‌عنوان یک فیلم مستقل و با بودجه محدود بسازیم. این کار ریسک بزرگی بود، اما با توجه به اعتماد به امیرحسین ثقفی و تیم فوق‌العاده‌ای که داشتیم، وارد این پروژه شدیم.

اوجی در پایان توضیح داد: آقای مجید مظفری از دستمزدشان گذشتند و به فیلم کمک کردند. همچنین خانم ناظری و من به‌عنوان سرمایه‌گذاران این پروژه، با عشق و علاقه وارد شدیم، نه برای سود مالی بلکه برای حمایت از سینمای مستقل. امیدوارم این تلاش‌ها دیده شود و فیلم مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار گیرد.

سید عرفان فاطمی/ فیلم سینمایی «شمال از جنوب غربی» اثری در «ژانر سینمای استراتژیک» است که تنها به سبب بازنمایی یکی از مقاطع مهم و موضوعات غفلت‌ شده در «تاریخ انقلاب اسلامی» می‌تواند خود را در گونه «سینمای استراتژیک» مورد دسته‌بندی قرار دهد. اثری که با اتکا و بهره‌مندی از توان کارگردان خود در امر مستندسازی توانسته مخاطب را با یک اثر نسبتا مناسب از لحاظ کارگردانی و از منظر فُرم سینمایی مواجه سازد و این همه در حالی است که موضوعی همچون ایده فیلمنامه «شمال از جنوب غربی» توجیه لازم برای سرمایه گذاری «بنیاد فرهنگی روایت فتح» را دارد، ولی پرداخت بسیار ضعیف فیلمنامه لزوم توجه این نهاد فرهنگی به حداقل استانداردهای لازم برای یک فیلمنامه سینمایی جهت تولید یک اثر موفق را مورد تاکید قرار می‌دهد. اثری با فیلمنامه‌ای لاغر و نحیف که به جز دو کپشن به نمایش گذاشته شده در ابتدا و انتها، آورده مناسب تاریخی و دست‌آورد فکری برای مخاطب سینمایی خود ندارد!

فیلم سینمایی «شمال از جنوب غربی» پس از فیلم سینمایی «شماره ۱۰» توانسته یک تجربه جدید و تا حدی موفق کارگردانی را در کارنامه کارگردان خود به ثبت برساند. اثری که با بومی‌سازی مدل‌های هالیوودی تلاش دارد تا به باز تولید یک اثر سینمایی در «ژانر جاسوسی دلهره‌آور» مبادرت ورزیده و با الهام‌ از «شمال از شمال غربی» به کارگردانی «آلفرد هیچکاک» اقدام به تعریف داستانی کم عمق از ماجرای استقرار «اتحادیه کمونیست‌های ایران» در «جنگل‌های آمل» و تصمیم ایشان برای منفجر کردن یک پل راه‌آهن» به منظور ایجاد خلأ در عملیلات «آزادسازی خرمشهر» می‌نماید. داستانی ضعیف و البته برخوردار از کارگردانی قابل قبول، که با سرمایه «بنیاد فرهنگی روایت فتح» توسط «انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس» ساخته شده است. اثری که متاسفانه نه تنها تقریبا هیچ اطلاع قابل قبولی از مختصات و زوایای فکری و نگرش ایدئولوژیک «فرقه سربداران» به مخاطب خود ارائه نمی‌دهد؛ بلکه به سبب ضعف شدید و لکنت فیلمنامه، عملا از قالب اثر یک درام تاریخی و اقتباسی منطبق بر واقعیت دور می‌شود و با افتادن در ورطه «وسترن جنگلی» در مسیر کلیشه‌های رایج این فرم سینمایی گام برمی‌دارد.

شایان ذکر است که «شمال از جنوب غربی» عنوان یکی از فیلم‌های سینمایی حاضر در «بخش مسابقه سینمای ایران» است که در روز دوشنبه ۱۵ بهمن به عنوان چهارمین روز از برگزاری «چهل و سومین جشنواره ملی فیلم فجر»، در سئانس سوم «کاخ جشنواره» و در محل «برج میلاد» به نمایش درآمد. اثری به کارگردانی «حمید زرگرنژاد» و تهیه‌کنندگی «مهدی مددکار» که خود «حمید زرگرنژاد» در کنار «مدیرعامل انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس» یعنی «سید محمد حسینی» و «محمدجواد اسلامی» نویسندگی آن را عهده‌دار بوده و مصطفی زمانی، امیر آقایی، بهناز جعفری، مهدی زمین پرداز، هومن حاجی عبداللهی، علی دهکردی، امیررضا دلاوری، مهدی احمدی، سیامک صفری، خاطره اسدی، رضا توکلی، مجید پتکی، محمدرسول صفری، بهزاد جعفری و ویهان نوروزی ترکیب اصلی بازیگران این اثر سینمایی را تشکیل می‌دهند.

همچنین سایر عوامل فیلم سینمایی «شمال از جنوب غربی» عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: علی محمد قاسمی، آهنگساز: حبیب خزاعی فر، تدوین: حمید زرگرنژاد، مجید طارمی، طراح لباس: نیاز حمیدی، صدابردار: مسیح حدپور سراج، جلوه‌های ویژه بصری: حسن ایزدی، برنامه ریز: امیر رحمت حیدری، دستیار اول کارگردان: علی غیاثوند، جلوه‌های ویژه میدانی: رضا ترکمان، اصلاح رنگ‌: سامان مجد وفایی، مدیر روابط عمومی: جواد تمدنی، مدیر تدارکات: سید رسول حسینی، مشاور رسانه و تبلیغات: مریم کریمیان.

به گزارش سینماپرس، «دوران حماسه» به تهیه کنندگی بهنود نکویی و کارگردانی بابک نکویی به سفارش مرکز پویانمایی صبا با تکنیک کمیک موشن در چهار قسمت تهیه و تولید شده است.

«دوران حماسه» میان برنامه‌ای درباره دفاع مقدس و دهه فجر است که پخش می‌شود.

محمدرضا مهدوی‌پور/ «ژولیت و شاه» عنوان یکی از انیمیشن‌های سینمایی تولید شده است که در مسیر تحقق اهداف «تهاجم فرهنگی» گام بر می دارد. اثری «ضد ملی» که رسماً نه تنها مخاطب مسلمان ایرانی را «تحقیر» می‌کند و چهره‌ای کریه و عقب افتاده از «سبک زندگی ایرانی» در گذشته تاریخی به نمایش می‌گذارد، بلکه تنها راه جبران این عقب افتادگی را «غربی شدن» معرفی می‌کند. اثری که در حاشیه تمام پیام‌ها و مفاهیم «ضد ملی و ایرانی» خود برای نخستین‌بار در تولیدات داخلی به «حجاب» متعرض می‌شود و چهره‌ای ترسناک و کثیف از «چادر» و «زن چادری» به نمایش می‌گذارد و زنان ایرانی را موجوداتی پست به تصویر می‌کشد که پس از کشف حجاب و کنار گذاشتن چادر و با الگوبرداری از «جولی فرانسوی» می‌توانند به سعادت برسند و در مسیر مدرنیته گام بردارند و …؛ اثری آنچنان غرب زده که نه تنها پلان به پلان آن کپی از آثار خارجی است، بلکه حتی موسیقی و تکنیک‌ها هم کلاژ شده نیز کاملا غربی است.

پس سوای نظر از کارکرد خودتحقیری و غرب ستایی انیمیشن سینمایی «ژولیت و شاه» که همراه با چهره و پوشش کاریکاتوری و توهین آمیز و مضحک زنان ایرانی و حسادت و سبک سری شان در مقایسه با ظاهر و چهره ی زیبای شخصیت زن اروپایی است و با تصویرسازی از نظربازی و از خود بیخود شدن مردان ایرانی و حتی میل گربه مونث ایرانی و گربه مذکر اروپایی و … همراه می‌شود؛ این انیمیشن سینمایی از جمله انیمیشن‌های کم‌نظیر در صنعت پویانمایی کشور است که بیش از هر چیز با الهام گیری از سبک تولیدات پرنسسی «والت دیزنی» تولید شده است. اثری که سوای نظر از محتوای خاص خود، آنچنان اقدام به کپی برداری از تولیداتی غربی نموده که شاید با کمی تامل بتوان پلان به پلان این اثر را در تولیدات غربی استخراج نمود. اثری که از نظریه «گفتگوی تمدن‌ها» عبور کرده و ضمن تحقیر «تمدن ایرانی» سعی دارد تا مدلی از «غرب زدگی» را در عمق جان عموم مخاطبان خود و بالاخص مخاطبان احتمالی «گروه سنی کودک و نوجوان» اثر حقنه ساخته و زمینه‌های لازم برای پذیرش «غرب گدایی» را در وجود ایشان آماده سازد. اثری که نه تنها لازم است در باره منابع مالی تولید آن شفافیت صورت گیرد، بلکه ضرورت دارد تا با ورود نهادهای نظارتی ابعاد تامین این منابع راستی آزمانی و مرور شود.

شایان ذکر است که انیمیشن سینمایی «ژولیت و شاه» به کارگردانی «اشکان رهگذر» و تهیه‌کنندگی «آرمان رهگذر» دومین اثری بود که در روز دوشنبه ۱۵ بهمن، به عنوان چهارمین روز از برگزاری «چهل و سومین جشنواره ملی فیلم فجر» به نمایش گذاشته شد. اثری به نویسندگی «پوریا پرتو» که در «بخش پویانمایی» حضور یافته و حامد بهداد، نصرالله مدقالچی، بهزاد عمرانی و امید نعمتی ترکیب اصلی صداپیشگان و خوانندگان این انیمیشن سینمایی را تشکیل می‌دادند.

همچنین سایر عوامل انیمیشن سینمایی «ژولیت و شاه» عبارتند از: تدوینگر: اشکان رهگذر، مدیر دوبلاژ: امین قاضی، موسیقی: عطا اخگراندوز، طراحی و ترکیب صدا: سیاوش صابری، مدیران پروژه: روزبه مظهری و آزاده محمدی، سرپرست طراحی لی اوت و بکگراند: بابک قریب، سرپرست کامپوزیت: ابوالفضل سعیدی، سرپرست انیمیشن افکت: مسعود مرادی، سرپرست انیمیت: ژیلا قناعی و بهاره خلج، روابط عمومی: زهرا نورا نجفی.

«جواد افشار» که با فیلم سینمایی «صیاد» در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر حاضر شده است؛ در گفت و گوی با خبرنگار سینماپرس به موضوع عدم توجه فیلمسازان ژانر جنگی و دفاع مقدسی به مخاطبان خارجی و بین المللی پرداخت و در این خصوص اظهار داشت: متأسفانه حمایت‌هایی که باید در این بخش صورت بگیرد ضعیف است؛ این مسئله تعارف‌بردار نیست. این فیلم هم مدیون تلاش افراد خاصی بود، نه سیستم و تشکیلات. به‌عنوان مثال، رحیم موسوی، امیر ارتش، به دلیل ارادتی که به شهید صیاد شیرازی داشت، شخصاً تصمیم گرفت که این اتفاق بیفتد. ما با موانع زیادی روبه‌رو بودیم، اما توانستیم به لطف حمایت‌هایی مانند نظر امیر موسوی، یا عقیدتی ارتش و برخی دیگر، از این موانع عبور کنیم و امکانات خوبی را در اختیار بگیریم که در نهایت نتایج بهتری هم به دست آمد.

وی افزود: اما در سیستم، واقعاً نمی‌توان از چنین مشکلاتی عبور کرد. این موانع و دست‌اندازها می‌توانند پروژه‌ها را زمین بزنند. بارها به من پیشنهاد ساخت فیلم‌های جنگی شده است. بعد از کیمیا، چندین پیشنهاد داشتم اما از آن‌ها صرف‌نظر کردم، چون می‌دانستم جمع‌آوری یک تیم تولید حرفه‌ای در سینمای ایران کار سختی است.

افشار با بیان این مطلب که اگر امکانات ضعیف باشد یا روند تولید دشوار پیش برود، خروجی مناسبی نخواهیم داشت؛ تصریح کرد: در چنین شرایطی در عرصه بین‌الملل، ما کوچک جلوه داده می‌شویم؛ چراکه مخاطب خارجی ما را با هالیوود مقایسه می‌کند و آنجا هیچ تعارفی وجود ندارد. آن‌ها از ما انتظار دارند که اثری درجه‌یک ارائه دهیم، اما وقتی ابزار و امکانات لازم در اختیار نیست، طبیعتاً نتیجه هم در حد مطلوب نخواهد بود.

وی ادامه داد: علاوه بر این، محدودیت‌های فکری و اجرایی هم داریم. حتی الان نمی‌دانم این موضوع را مطرح کنم یا نه، چون ممکن است اگر در جای مناسبی مطرح نشود، حرفم به درستی شنیده نشود یا حتی بازخوردهای منفی بگیرم. ما آدم های کوچک زیادی داریم که باید تصمیمات بزرگی بگیرند.

کارگردان صیاد در پاسخ به این پرسش که آیا جریان نفوذ در محقق شدن این اتفاق تاثیر گذار است؟ بیان کرد: اصلا بعید ندانید. مسئله نفوذ در بخش‌های مختلف وجود دارد. نه‌فقط در این حوزه، بلکه در تمام بخش‌های کشور، از سیاست‌گذاری‌ها گرفته تا اقتصاد، تولید، صنعت و حتی حوزه روحانیت. من در مجموعه گاندو حضور داشتم و از نزدیک این مسائل را دیده‌ام. این مسئله، طبیعی است که وقتی پای ساخت چند فیلم ارزشمند به میان می‌آید، برخی تلاش کنند تا اثرگذاری منفی خود را داشته باشند.

افشار همچنین در خصوص مسئله رکود ایده در سینمای ایران اظهار کرد: در مورد رکود ایده، اتفاقاً من برعکس فکر می‌کنم. در سال‌های اخیر، رشد و شکوفایی بیشتری در زمینه ایده‌ها، موضوعات و پرداخت‌های سینمایی دیده‌ام. به نظرم، این حوزه رو به پیشرفت است.

این سینماگر در پایان این گفت و گو و در پاسخ به این پرسش که بنابراین بزرگترین مانع رشد سینمای ایران چیست؟ بی درنگ گفت: نفوذ!