سینماپرس: در سال ۲۰۱۸ و در ماه های نخست سال ۲۰۱۹ شاهد تولید و اکران فیلم های بسیاری در سطح سینمای جهان بودیم که منتقدان زیادی در رابطه با آن ها قلم زدند و به این ترتیب این آثار به عنوان مطرح ترین فیلم های سینمایی سال گذشته معرفی شدند؛ علاوه بر این بسیاری از این آثار توانستند مخاطبان زیادی را به سالن های سینما بکشانند و موفقیت تجاری زیادی را نیز نصیب تهیه کنندگان شان نمایند.
علی ناصری/ به گزارش سینماپرس هر سال پس از برگزاری مراسم آکادمی اسکار به نوعی یک سال سینمایی در جهان به پایان می رسد و با در نظر گرفتن جشن ها، جشنواره ها و امتیاز منتقدان می توان به لیستی از بهترین فیلم های سینمایی سال در جهان دست یافت.
در لیستی که توسط خبرگزاری سینماپرس منتشر می شود ۳۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۸ که مصادف با سال ۱۳۹۷ بوده اند معرفی می گردد. لازم به ذکر است اسامی عنوان شده در این لیست بر اساس امتیاز منتقدان و جوایزی است که این فیلم ها توانسته اند کسب کنند و هیچ گونه اعمال سلیقه ای از سوی نگارنده در این لیست وجود ندارد و هیچگونه نگاه محتوایی و ساختاری از سوی نگارنده بر این فیلم ها در این نوشته اعمال نشده است و فیلم ها به ترتیب خاصی در این یادداشت آورده نشده اند.
*****************
۱- فیلم سینمایی «روما – Roma» به کارگردانی آلفونسو کوارن
جدیدترین اثر سینمایی آلفونسو کوارن را می توان تحسین شده ترین اثر سینمایی سال ۲۰۱۸ دانست. این کارگردان مکزیکی در این فیلم سینمایی به زادگاه خود بازگشته و فیلم را در مکزیک ساخته است.
اولین اکران فیلم سینمایی «روما» در هفتاد و پنجمین جشنواره فیلم ونیز بود که این فیلم سینمایی در این جشنواره برای اولین بار درخشید و توانست جایزه شیر طلای ونیز را از آن خود کند.
«روما» در جشنواره و جشن های متعددی موفق به کسب جایزه شد؛ این فیلم در مراسم گلدن گلاب و اسکار توانست جایزه بهترین فیلم زبان خارجی را دریافت کند. منتقدان شیکاگو نیز «روما» را بهترین فیلم سال ۲۰۱۸ دانستند و این فیلم در مراسم بفتا موفق به کسب جایزه بهترین فیلم و بهترین فیلم زبان خارجی شد. اسکاری که «روما» برای سینمای مکزیک به ارمغان آورد اولین اسکار این کشور به حساب می آید و از طرفی کوارن با دریافت جایزه بهترین فیلمبرداری نیز توانست تنها کارگردان تاریخ باشد که همزمان جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمبرداری را از اسکار می گیرد.
آلفونسو کوارن نویسندگی، کارگردانی و فیلمبرداری این اثر را بر عهده داشته و این فیلم در کشور مکزیک ساخته شده است.
خلاصه داستان :داستان پیرامون یک خانواده از طبقه متوسط در مکزیکو سیتی سال ۱۹۷۰ جریان دارد و با نگاهی به کشتار کورپوس کریستی ساخته شده است که در آن دانشجویان معترض توسط سربازان مکزیکی زبده قتل عام شدند.
از نکاتی که درباره این فیلم بیش از هر چیز مورد توجه منتقدان قرار گرفت ساختار بصری آن بود که کارگردانش در مقام فیلمبردار نیز توانسته بود با فیلمبرداری خوبش ساختار بصری فاخری به «روما» ببخشد و همچنین موضوع و قصه ای که کوارن برای روایت انتخاب کرده بود نیز برای منتقدان بسیار جذاب بود که بسیاری از منتقدان سینمایی به شکل روایی انتخاب شده توسط نویسنده نیز مهر تأیید زدند.
کنت توران منتقد لس آنجلس تایمز با دادن امتیاز ۱۰ از ۱۰ به این فیلم، درباره «روما» نوشت: «روما» به نوعی به یادآورنده آثار کلاسیک سبک «نئورئالیسم» ایتالیایی است علی الخصوص در استفاده از رنگ های سیاه و سفید، حماسه ای از هر روز زندگی است و به حدی جلاداده شده که هر کس از دیدن آن لذت ببرد.
توماریک لافلکی منتقد تیم اوت به این فیلم امتیاز کامل داد و نوشت: «روما» یک اثر سینمایی فوق العاده شاهکار که دارای بافت های غنیای درون خود است. فیلم «روما» را می توان خال صترین و انسانی ترین اثر سینمایی دانست.
«روما» در سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۶ از ۱۰۰ و در سایت متاکریتیک نیز امتیاز ۹۶ از ۱۰۰ را دریافت کرده است. همچنین این فیلم سینمایی از کاربران گوگل نمره ۸۱ از ۱۰۰ را دریافت کرده و کاربران سایت IMDB به این اثر سینمایی نمره ۷.۹ از ۱۰ را داده اند.
آلفونسو کوارن پیش از این فیلمهای سینمایی مطرحی چون «جاذبه» و «ابنای بشر» را به عنوان کارگردان در کارنامه خود دارد.
۲- فیلم سینمایی «بلک ککلنزمن» (Blackkklansman) به کارگردانی اسپایک لی
جدیدترین اثر سینمایی اسپایک لی کارگردان آمریکایی که اولین نمایشش را در جشنواره فیلم کن تجربه کرد با توجه به نقدهای مثبت و جوایزی که دریافت کرده مطمئناً می تواند در بین بهترین آثار سینمای جهان در سال ۲۰۱۸ قرار بگیرد.
«بلک ککلنزمن» در هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن موفق به دریافت جایزه بزرگ این جشنواره شد و همچنین در آکادمی اسکار نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.
در خلاصه داستان این فیلم سینمایی آمده است: در دهه ۱۹۷۰ یک کارآگاه سیاه پوست به نام «ران استالورث» (بدیوید واشینگتن) در کلورادو در انجمن محلی سازمان نژادپرست «کو کلاکس کلان» (Ku Klux Klan) رخنه میکند، با این هدف که یک حمله را خنثی کند.
می توان نکات مثبتی که منتقدان در این فیلم یافتند را نگاه متفاوت اسپایک لی به یک واقعه تاریخی دانست که شکل روایی جذابی را برای آن انتخاب کرده بود و از طرفی کارگردانی این کارگردان نیز برای بسیاری از منتقدان یکی از نکات جذاب و مثبت «بلک ککلنزمن» محسوب می شود و همچنین اکثر منتقدانی که به تحسین اثر جدید اسپایک لی پرداختند جسارت این کارگردان را مورد تحسین خود قرار دادند.
استفانی زاخارک منتقد مجله تایم با دادن نمره کامل به این فیلم در نقدی بر «بلک ککلنزمن» نوشت: «بلک ککلنزمن» به شدت شگفت آور و سرراست است و با توجه به این که قبل از نوامبر سال ۲۰۱۶ تولید آن به پایان رسیده می توان ساخته اسپایک لی را کمی جنجال برانگیز در نظر گرفت ولی او در هر صورت خویشتن دار است. این یک فیلم خشمگین و در عین حال کاملاً سرگرم کننده است و «لی» توانسته در تک تک دقایق فیلم همه چیز را تحت کنترل خود قرار دهد.
اینکه بگوییم فیلم «اسپایک لی» خشن و بی پرواست کمی زیاده روی کرده ایم. لی هرگز از بحث و جنجال خجالتی نداشته، «بلک ککنزمن» با المان های عبث و ناپسند و نقد اجتماعی نوآورانه اش از این قاعده مستثنی نیست.
جیمز براردینلی منتقد مطرح راتن توماتوز در نقدی بر این فیلم سینمایی با دادن امتیاز ۷ از ۱۰ نوشت: اگر بگوییم فیلم اسپایک لی خشن و بی پرواست کمی زیاده روی کرده ایم. لی هرگز از بحث و جنجال خجالتی نداشته، «بلک ککنزمن» با نشانه های عبث، ناپسند و نقد اجتماعی نوآورانه اش از این قاعده مستثنی نیست. «بلک ککلنزمن» در حد نیاز سرگرمکننده و تا حدی آزاردهنده است و این از اهداف فیلمساز است که به آن دست یافته!
«بلک ککلنزمن» از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۵ از ۱۰۰ و از سایت متاکریتیک امتیاز ۸۳ از ۱۰۰ را از آن خود کرد. همچنین کاربران گوگل به این فیلم نمره ۹۲ از ۱۰۰ و کاربران IMDB به جدیدترین اثر اسپایک لی نمره ۷.۵ از ۱۰ را دادند.
اسپایک لی پیش از این فیلم های سینمایی مطرحی چون «کار را درست انجام بده» و «ساعت ۲۵» را ساخته است.
۳- فیلم سینمایی «کتاب مصور» (The Image Book) به کارگردانی ژان لوک گدار
ژان لوک گدار فیلمساز ۸۷ ساله و مطرح فرانسوی که بسیاری از سینماگران وی را بزرگترین فیلمساز زنده دنیا می دانند با ساخت «کتاب مصور» سال گذشته در بخش جنبی جشنواره فیلم کن حاضر بود و توانست نظرات مثبت بسیاری از منتقدان را به خود جلب کند. «کتاب مصور» نخل طلای افتخاری جشنواره فیلم کن را برای ژان لوک گدار به همراه داشت.
در خلاصه داستان این فیلم سینمایی آمده است: چیزی به جز سکوت نیست. چیزی به جز ترانهای انقلابی. داستانی با پنج فصل، درست مثل پنج انگشت یک دست.
به گزارش سینماپرس شاید نکته جالب توجه در نقدهایی که بر این فیلم شده این باشد که اکثر منتقدان به اینکه نتوانسته اند تمام فیلم گدار را درک کنند اعتراف کرده اند. بسیاری از منتقدانی که طرفدار سینمای خاص این کارگردان هستند با فیلم ارتباط برقرار کرده و آن را اثری درخشان در کارنامه ژان لوک گدار دانستند.
تاد مک کارتی منتقد هالیوود ریپورتر در نقدی بر جدیدترین اثر سینمایی ژان لوک گدار نوشت: «کتاب مصور» از برخی آثار متأخر گدار قابل فهم تر است، آن هم تا حدی به خاطر کلیپ های شگفت انگیزش، که هم آشنا هستند و هم نیستند. گدار با رنگ و نور و سرعت و ریتم بازی میکند، ناگهان صدا را قطع و وصل میکند، در حالی که به تراژدی های جهانی می پردازد که به لحاظ ایدئولوژیکی آشنا و درعین حال هوشمندانه و در برخی اوقات بازی گوشانه هستند. با توجه به سابقه منحصربه فرد او، همانند فیلم های اخیرش، این فیلم نیز تنها توسط مخاطبان بسیار خاص گدار دیده خواهد شد.
استفانی زاخاریک منتقد مجله تایم در نقدی بر «کتاب مصور» نوشت: بی ربط و با ربط، نشاط آور و خواب آور، خودآگاه و ناخودآگاه؛ «کتاب مصور» جمع تناقضات است.
«کتاب مصور» از سایت راتن توماتوز امتیاز ۸۸ از ۱۰۰ و از سایت متاکریتیک امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را دریافت کرده و همچنین کاربران گوگل به این فیلم نمره ۷۳ از ۱۰۰ و کاربران سایت IMDB به جدیدترین اثر ژان لوک گدار نمره ۶.۳ از ۱۰ را دادهاند.
ژان لوک گدار پیش از این فیلمهای سینمایی متعددی از جمله «از نفس افتاده»، «آلفاویل» و «آخر هفته» را ساخته است.
۴- فیلم سینمایی «پلنگ سیاه» (Black Panther) به کارگردانی رایان کوگلر
شاید بتوان بهترین فیلم گیشه ای سال ۲۰۱۸ را «پلنگ سیاه» دانست. جدیدترین اثر سینمایی رایان کوگلر که پیش از این با فیلم هایش مورد توجه منتقدان قرار گرفته است این بار توانست علاوه بر منتقدان، مخاطبان عام سینما را نیز به خود جلب کند.
«پلنگ سیاه» در گیشه توانست با وجود بودجه ۲۰۰ میلیون دلاریاش یک میلیارد و ۳۷۴ میلیون فروش داشته باشد و از این حیث یکی از موفق ترین فیلم های سال ۲۰۱۸ باشد.
در خلاصه داستان جدیدترین فیلم سینمایی رایان کوگلر آمده است: به دنبال اتفاقات فیلم «کاپیتان آمریکا:جنگ داخلی»، پادشاه تچالا به کشورش واکاندا بازمی گردد. اما در آنجا با ۲ دشمن قوی که برای سرنگونی او متحد شده اند مواجه می شود. تچالا باید به عنوان پلنگ سیاه با مأمور سیآیای اورت کی. راس و نیروهای ویژهٔ واکاندا متحد شود تا از وقوع یک جنگ جهانی جلوگیری کند.
شاید مهمترین نکته مثبت در «پلنگ سیاه» جنبه سرگرم کننده بودن آن است که در کنار این مسأله فیلمساز ابعاد هنری اثر را از بین نبرده و «پلنگ سیاه» از لحاظ ساختار سینمایی نیز اثری قابل دفاع است. مطمئناً نگاه متفاوت فیلمنامه نویس و کارگردان به موضوع ابرقهرمانی در سینمای آمریکا و سیاهپوست بودن ابرقهرمان قصه در موفقیت «پلنگ سیاه» بی تأثیر نبوده اما مطمئناً این فیلم سینمایی همانطور که از نقدهای صورت گرفته بر آن برمی آید نکات مثبت بسیاری نیز داشته است که بتواند نظر مثبت منتقدان را به خود جلب کند.
پیتر بردشاو منتقد گاردین در یادداشتی بر فیلم «پلنگ سیاه» نوشت: آخرین نمایش بزرگ داستان ابرقهرمانی نوعی ماجراجویی ویرانگر و جنجالی است که در آن کلیشه ها وارونه شده و تاریخ از نو نوشته می شود. این آینده نگری(فوتوریسم) است که به پلنگ سیاه قدرت متمایزی بخشیده. نکته جذابی که درباره «پلنگ سیاه» وجود دارد این است که شبیه فیلم ابرقهرمانی نیست- بیشتر شبیه به یک عاشقانه فانتزی است: هیجان انگیز، سرگرم کننده و ویرانگر.
جیمز براردینلی با دادن نمره ۸.۸ از ۱۰ به این فیلم نوشت: «پلنگ سیاه» اولین فیلم دنیای سینمای مارول است که ابرقهرمانی سیاه پوست دارد. (این اولین فیلم مارول نیست که چنین تمایزی دارد. «وزلی اسنایپس» در اواخر دهه نود و اوایل دهه ۲۰۰۰ با سه گانه «بلید» مرزهای رنگی را شکست، هرچند که داستان این دو سری کاملاً از هم متمایز است) «پلنگ سیاه» سیاه بودن خود را جشن میگیرد به گونه ای که عموم شخصیتهای فیلم چه بزرگ و چه کوچک دارای بازیگران سیاهپوست است. از برخی جهات «پلنگ سیاه»
یک دهن کجی به نظام سینمایی هالیوود است که از شخصیت های سیاه پوست برای فیلم های جریان اصلی استفاده نمی کند.
«پلنگ سیاه» امتیاز ۹۷ از ۱۰۰ را از سایت روتن توماتوز و امتیاز ۸۸ از ۱۰۰ را از سایت متاکریتیک دریافت کرد. این فیلم سینمایی از کاربران گوگل نمره ۹۲ از ۱۰۰ را دریافت کرد و کاربران IMDB به «پلنگ سیاه» نمره ۷.۳ از ۱۰ را دادند.
«ایستگاه فورتویل» و «کرید» دو فیلم قبلی رایان کوگلر در مقام کارگردان است.
۵- فیلم سینمایی «بیوه ها» (Widows) به کارگردانی استیو مک کوئین
استیو مک کوئین فیلمسازی که طی سال های اخیر به یک نام آشنا در سینمای جهان تبدیل شده و با آخرین فیلمش موفق به کسب جایزه اسکار شد سال گذشته با فیلم سینمایی «بیوه ها» اثری متفاوت در کارنامه خود را ثبت کرد و توانست نظر مثبت بسیاری از منتقدان را به خود جلب کند.
«بیوه ها» جوایز چندانی در آکادمی ها و جشن های پایان سال کسب نکرد و البته در آکادمی های چندانی نیز حضور نداشت.
در خلاصه داستان جدیدترین فیلم سینمایی استیو مک کوئین آمده است: هنگامی که چهار دزد مسلح در آخرین ماموریت سرقت شان به طور ناگهانی کشته می شوند، تنها همسران آن ها است که می توانند ماموریت ناتمام شان را به پایان برسانند. اما در این بین مشکلاتی به وجود می آید که… .
به گزارش سینماپرس بسیاری از منتقدانی که به تحسین «بیوه ها» پرداخته اند اشاره ای کلی به جسارت فیلمساز در پرداختن به موضوعاتی حساس داشته اند و اکثر این منتقدان به جنبه سرگرم کننده بودن «بیوه ها» نیز اشاره کرده اند اما مطمئناً این مسأله که «بیوه ها» اثری خاص اما موفق در بین آثار مک کوئین محسوب میشود در تحسین این فیلم بی تأثیر نبوده چرا که مک کوئین با ساخت این فیلم توانست ثابت کند که تسلطی بر سینما دارد که موفقیتش را نمیتواند تصادفی جلوه دهد.
اریک کوهن منتقد ایندیوایر با دادن نمره ۹.۱ از ۱۰ به این فیلم نوشت: در نهایت، «بیوه ها» به خوبی خود را نشان می دهد همانطور که «مک کوئین» بن مایه اثر را با سرگرمی سطح بالا ترکیب می کند. فیلم با موضوعاتی پیچیده همچون جنسیت گرایی، خشونت پلیس، ازدواج بین دو نژاد مختلف و … دست و پنجه نرم می کند و تمام آنها را در قالب تیراندازی و تعقیب و گریز در ماشین نشان می دهد.
برایان تالریکو منتقد سایت راجر ایبرت با دادن نمره کامل به این فیلم در نقدی بر آن نوشت: می توان گفت که این اثر شاهکار و استادانه استیو مک کوئین به گونه ای است که انگار به طور همزمان، در چندین سطح در حال فعالیت کردن است. از یک طرف می توان این فیلم را یک اثر سرگرم کننده به شدت جذاب دانست و از طرف دیگر همچنین آن را به عنوان یک اثر مستندی شناخت؛ مستندی درباره این موضوع که زمانی که در شرایطی گیر می کنیم که یا باید چیزی را که حق ما است بگیریم، یا باید خطر کنیم و هیچ وقت آن را به دست نیاوریم، چه حسی به آدم دست می دهد.
سایت روتن توماتوز به «بیوه ها» امتیاز ۹۱ از ۱۰۰ و سایت متاکریتیک امتیار ۸۴ از ۱۰۰ را داده اند و کاربران گوگل به این فیلم نمره ۸۱ از ۱۰۰ و کاربران IMDB نمره ۷.۱ از ۱۰ را به «بیوه ها» استیو مک کوئین داده اند.
استیو مک کوئین پیش از این فیلم های سینمایی موفق متعددی ساخته است که «گرسنگی»، «شرم» و «دوازده سال بردگی» از جمله آنها هستند.
۶- فیلم سینمایی «پایه هشتم» (Eighth Grade) به کارگردانی بو بورنام
یکی از گمنام ترین آثاری که به نوعی همه منتقدان را غافلگیر کرد فیلم سینمایی «پایه هشتم» است که توسط بو بورنام ساخته شده و می توان گفت یکی از تحسین شده ترین آثار غیر قابل پیش بینی سال ۲۰۱۸ در سینمای جهان بود.
«پایه هشتم» اولین فیلم سینمایی کارگردانش محسوب میشود که جوایزی نیز برای او به همراه داشت و از جمله آنها می توان به جایزه بهترین فیلم اول از انجمن فیلم نیویورک اشاره کرد.
در خلاصه داستان فیلم سینمایی «پایه هستم» آمده است: کایلا دانش آموز کلاس هشتمی در تلاش است تا از آخرین هفته حضورش در این پایه تحصیلی فاجعه آمیز جان سالم به در ببرد. او پس از آن به دوره بالاتر و دبیرستان خواهد رفت و این در حالی است که او باید برخی از اتفاقات دوران بلوغ و نوجوانی را نیز تحمل کند.
یکی از نکات مثبتی که اکثر منتقدان درباره «پایه هشتم» به آن اشاره کرده اند بازی خوب بازیگران این فیلم بوده و از طرفی نگاه خاص فیلمساز به مسائل روز دنیا در این فیلم توانسته یکی از نکات قوت «پایه هشتم» باشد.
امیلی یوشیدا منتقد مجله نیویورک (ولچر) در نقدی که نمره ۹ از ۱۰ را به «پایه هشتم» داده نوشت: «پایه هشتم» با تمام واقعیت های ترسناکی که کمکم در دنیایی که با یک دوربین به اینترنت وصل شده در حال کنترل است آشنایی دارد اما در عین حال می شود امید را نیز در این اثر یافت.
پیتر دبروژ منتقد واریتی نیز با دادن نمره ۸ از ۱۰ به این فیلم نوشت: «پایه هشتم» بسیار عالی می درخشد. کارگردان اثر یک گوش خوب برای شنیدن صحبت های یک دختر قرن ۲۱ ای داشته است و «فیشر» هم به خوبی هر چه تمامتر توانسته تا این شخصیت را به تصویر بکشد.
«پایه هشتم» از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۹ از ۱۰۰ را گرفت و سایت متاکریتیک نیز به این فیلم سینمایی امتیاز ۹۰ از ۱۰۰ را داد تا پنجمین فیلم سال از نظر منتقدان متاکریتیک شود. همچنین کاربران گوگل نیز به «پایه هشتم» نمره ۸۳ از ۱۰۰ و کاربران IMDB نیز به این فیلم نمره ۷.۵ از ۱۰ را دادند.
بو بورنام با «پایه هشتم» خود را به عنوان کارگردانی با استعداد به سینمای جهان و آمریکا معرفی کرد. او پیش از این در سریال های متعددی ایفای نقش کرده و چند اثر نمایشی تلویزیونی نیز ساخته است.
۷- فیلم سینمایی «سوختن» (Burning) به کارگردانی لی چانگ دونگ
«سوختن» جدیدترین اثر سینمایی لی چانگ دونگ کارگردان کره ای است که برای اولین بار در جشنواره فیلم کن نمایش داده شد و در آنجا با استقبال بسیار خوب منتقدان روبرو شد. «سوختن» را میتوان محبوب ترین فیلم سال در بین منتقدان دانست به طوری که این فیلم در جشنواره فیلم کن نیز در صدر فیلم های این جشنواره از نظر منتقدان قرار گرفت.
با وجود اینکه تقریباً همه منتقدان جهان این فیلم را اثری قابل تحسین دانستند، «سوختن» چندان مورد توجه جشنواره ها قرار نگرفت و آن را می توان ناکام ترین فیلم بزرگ سال در جشن ها و جشنواره های مختلف جهان دانست. یکی از نکات جالب و عجیب در سینمای سال گذشته می تواند عدم راه یابی این فیلم به جمع ۵ نامزد نهایی بهترین فیلم زبان خارجی اسکار باشد.
در خلاصه داستان فیلم سینمایی «سوختن» آمده است: «جانگسو» مأمور تحویل کالا با هائمی دختری که زمانی در محله او زندگی میکرد، روبرو میشود. «هائمی» از «جانگسو» می خواهد وقتی او به آفریقا سفر می کند مراقب گربه اش باشد. «هائمی» از سفر برمی گردد و یک مرد جوان اسرارآمیز به نام «بن» را که در سفر با او آشنا شده است، به «جانگسو» معرفی می کند. یک روز «بن» با «جانگسو» درباره نامعمولترین سرگرمی خود صحبت می کند.
یکی از مهمترین مسائلی که درباره «سوختن» اکثر منتقدان به تحسین آن پرداخته اند اقتباس درست و دقیقی است که فیلمنامه نویس این اثر از داستان کوتاه هاروکی موراکامی داشته است. همچنین نگاه متفاوت فیلمساز به اختلافات طبقاتی در جامعه ای قصه فیلم در آن می گذرد نیز از نکاتی است که مورد توجه منتقدان قرار گرفته ولی مهمترین مسأله ای که منتقدان را به تحسین درباره این فیلم وا داشته پیچیدگی منحصر به فرد «سوختن» در ساختار روایی و بصری اش است که اکثر منتقدان به آن اشاره کرده اند.
تیم گیرسون منتقد اسکرین اینترنشنال با دادن نمره کامل به این فیلم سینمایی در نقدی بر آن نوشت: بار دیگر، «لی» فیلمی را ساخته که پر از ابهامات و پیچیدگی های اعجاب آور است. هر چه قدر که بیشتر «سوزاندن» را میبینیم، کمتر به آنچیزی که با چشم خود میبینیم مطمئن می شویم.
اریک کوهن منتقد ایدوایر با دادن نمره ۹ از ۱۰ به این فیلم نوشت: سبک روایت انتزاعی موراکامی، الگویی ایده آل را برای تعلق خاطر همیشگی چانگ-دونگ فراهم می کند که نتیجه آن نگاهی سیاه و درگیرکننده به مصیبت جان گداز یک جوان منزوی است. نقطه اوج فیلم بازتابی از هنر کارگردانی چانگ-دونگ است. او اغلب با استفاده از زمان فیلم را به جلو می برد و از نشان دادن صحنه های تیره و تار امتناع می کند. این نقطه ی اوج شاید در راضی کننده ترین حالت خود نباشد اما همه چی با هم در می آمیزند.
«سوختن» لی چانگ دونگ از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۴ از ۱۰۰ را دریافت کرد و منتقدان سایت متاکریتیک به این فیلم امتیاز ۹۰ از ۱۰۰ را دادند تا «سوختن» چهارمین فیلم سال در این سایت باشد. کاربران گوگل نیز به این فیلم سینمایی نمره ۸۴ از ۱۰۰ را دادند و «سوختن» توانست از کاربران سایت IMDB نمره ۷.۷ از ۱۰ را دریافت کند.
لی چانگ دونگ پیش از این فیلمهای موفق متعددی از جمله «واحه»، «آفتاب پنهان» و «شاعری» را به عنوان کارگردان ساخته است.
۸- فیلم سینمایی «سوارکار» (The Rider) به کارگردانی کلوئه ژائو
جدیدترین اثر سینمایی کارگردان جوان سینمای آمریکا کلوئه ژائو با عنوان «سوارکار» که در سال ۲۰۱۷ ساخته شد در ابتدای سال ۲۰۱۸ توانست نظرات بسیاری را به خود جلب کند و بسیاری از منتقدان این فیلم را بهترین اثر سینمایی اکران شده در نیمه اول سال ۲۰۱۸ دانستند.
«سوارکار» توانست از انجمن منتقدان آمریکا جایزه بهترین فیلم سال را دریافت کند و همچنین در لیست ۱۰ فیلم برتر سال بیش از ۲۵ منتقد بزرگ دنیا قرار گرفت.
در خلاصه داستان این فیلم سینمایی آمده است: یک کابوی جوان، پس از رنج کشیدن از یک جراحت کشنده در سرش، به جستجوی یک هویت تازه و معنای مرد بودن در دل آمریکا می پردازد.
جزئیات دقیق در قصه پردازی را اکثر منتقدان سینما مهمترین نکته مثبت فیلم سینمایی «سوارکار» دانستند. یکی دیگر از نکات مثبت این فیلم استفاده از بازیگرانی بود که تا به حال تجربه چندانی در بازیگری نداشتند اما توانستند جلوی دوربین ژائو به خوبی ایفای نقش کنند. بسیاری از منتقدان فضای شاعرانه ای برای این فیلم متصور شدند و فیلمساز را در فضاسازی خاصی که مدنظر داشته با پرداخت دقیق به جزئیات موفق دانستند.
ای. اُ. اسکات منتقد نیویورک تایمز با دادن نمره کامل به این فیلم سینمایی در نقدی بر آن نوشت: ژائو میداند که چگونه از اثر خود مراقبت کند و چه زمانی ریسک بکند- بسیار شبیه به تعهد «بردی» است. او حساسیت خاصی به جزئیات داستان خود دارد، دیدی خاص و برجسته که «سوارکار» تبدیل به اثری شاخص در میان فیلم های سبک واقع گرای اخیر آمریکا می کند.
چاستینگ چانگ منتقد لس آنجلس تایمز نیز به تحسین این فیلم پرداخت و با دادن نمره کامل به آن، نوشت: با شاعرانگی و داستان آشنا و صمیمیای که این اثر دارد آن هم از زندگی پسری که فکر میکند باید وظیفه خدادادی خود را انجام دهد، «سوارکار» همچون تجربه روحی عجیبی است که نمونه آن را در سال های اخیر کمتر دیده ام.
«سوارکار» از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۷ از ۱۰۰ و از سایت متاکریتیک امتیاز ۹۲ از ۱۰۰ را دریافت کرد و کاربران گوگل به این فیلم سینمایی ۸۷ از ۱۰۰ و کاربران IMDB به این فیلم نمره ۷.۵ از ۱۰ را دادند.
کلئو ژائو پیش از این فیلم سینمایی «آهنگ هایی که برادرانم به من آموختند» را ساخته که چندان مورد توجه منتقدان قرار نگرفت اما جدیدترین اثر سینمایی او توانست او را به عنوان یک استعداد جدید در سینمای جهان و سینمای آمریکا معرفی کند.
۹- فیلم سینمایی «تصنیف باستر اسکروگز» (The Ballad Of Buster Scruggs) به کارگردانی برادران کوئن
«تصنیف باستر اسکروگز» جدیدترین اثر سینمایی برادران کوئن است که نظرات ضد و نقیض بسیاری درباره این فیلم از سوی منتقدان ارائه شد اما مطمئناً با توجه به حجم نظرات مثبت درباره جدیدترین اثر سینمایی برادران کوئن میتوان «تصنیف باستر اسکروگز» را یکی از بهترین فیلمهای سال ۲۰۱۸ دانست.
«تصنیف باستر اسکروگز» برای اولین بار در جشنواره فیلم ونیز نمایش داده شد و در این جشنواره توانست با استقبال خوب منتقدان روبرو شود که در نهایت جایزه بهترین فیلمنامه در این دوره از جشنواره به این فیلم سینمایی رسید.
در خلاصه داستان جدیدترین اثر سینمایی برادران کوئن آمده است: یک داستان ۶ قسمتی درباره ی: یک درشکه، یک سارق بانک، یک معدن یاب، چند جایزه بگیر، یک مدیر نمایش جاه طلب و یک هفت تیر کش آوازخوان به نام باستر اسکروگز.
به گزارش سینماپرس حفظ دنیای کوئنی ها و وفاداری به ژانر وسترن در هر ۶ اپیزود این فیلم که داستان هایی در یک ژانر اما متفاوت دارند مهمترین نکته ای است که اکثر منتقدان طرفدار فیلم به آن اشاره کردند. سرزندگی در شکل روایی فیلم در عین حال که قصه هایی سیاه و تلخ روایت می شوند دیگر نکته مثبتی است که در فیلم «تصنیف باستر اسکروگز» از دیدگاه منتقدان وجود دارد و در بسیاری از نقدهای نوشته شده بر این فیلم کارگردانی خوب برادران کوئن نیز تحسین شده است.
رابی کالینز منتقد تلگراف با دادن نمره کامل به این فیلم درباره آن نوشت: «تصنیف باستر اسکروگز» یک اثر تکان دهنده است که فرم عجیب و غریب و بعضاً احمقانه اش یک حس کمدی را القا می کنند که ناشی از نبوغ و خلاقیت پشت اثر و همچنین کنترل کارگردانان بر روی لحنی است که بیننده را همیشه درگیر اثر نگه می دارد.
پیتر برادشاو منتقد گاردین با دادن نمره ۸ از ۱۰ به این فیلم درباره جدیدترین اثر برادران کوئن نوشت: برادران کوئن موفق شده اند تا یک مجموعه داستان بامزه، زیبا، بسیار لذت بخش و به گونه ای آزاردهنده از دنیای غرب بدهند که ابتدا قرار بود به تلویزیون بیاید اما به حدی کفایت داشت که به روی پرده نیز برود.
«تصنیف باستر اسکروگز» توانست از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۱ از ۱۰۰ و از سایت متاکریتیک امتیاز ۷۹ از ۱۰۰ را دریافت کند و همچنین کاربران گوگل به این فیلم نمره ۹۱ از ۱۰۰ و کاربران IMDB نمره ۷.۳ از ۱۰ را دادند.
«گذرگاه میلر»، «فارگو»، «لبوسکی بزرگ»، «جایی برای پیرمردها نیست» و «درون لوین دیویس» از جمله آثار مطرحی هستند که این دو کارگردان بزرگ تاریخ سینما ساخته اند و همواره مورد توجه منتقدان، کارشناسان و اهالی سینما قرار گرفته اند.
۱۰- فیلم سینمایی «لازاروی خوشحال» (Happy As Lazzaro) به کارگردانی آلیس رورواچر
آلیس رورواچر پس از موفقیت نسبی فیلم قبلی اش سال گذشته نیز با یک فیلم متفاوت همه منتقدان و اهالی سینما را غافلگیر کرد و باعث شد بسیاری از منتقدان به تحسین این فیلم بپردازند که مطمئناً این تحسین ها «لازاروی خوشحال» را در جمع بهترین فیلم های سال ۲۰۱۸ قرار میدهد. یکی از نکات جالب این است که مارتین اسکورسیزی کارگردان مطرح سینمای آمریکا پس از دیدن «لازاروی خوشحال» به قدری این فیلم مورد توجه او قرار گرفت که تصمیم گرفت تهیه کننده اجرایی آن شود.
«لازاروی خوشحال» برای اولین بار در جشنواره فیلم کن نمایش داده شد و تا آخرین روزهای برگزاری این جشنواره جزو نامزدهای اصلی دریافت نخل طلای کن بود. هر چند که «لازاروی خوشحال» موفق به دریافت این جایزه بزرگ نشد اما بسیاری از منتقدان در همان زمان نقدهای مثبت بسیاری بر این فیلم نوشتند و «لازاروی خوشحال» در همین دوره از جشنواره کن توانست جایزه بهترین فیلمنامه را از آن خود کند.
در خلاصه داستان این فیلم سینمایی آمده است: داستان آشنایی «لازارو» پسر کشاورزی که عده ای او را ساده لوح می خوانند با «تانکردی» که پسری نجیب زاده است. زندگی آنها در روستای دورافتادهای تحت سلطه «آلفونسیا» معروف به ملکه سیگار است. پیوند محکمی بین آن دو شکل می گیرد. این دوستی تا اندازه ای برای «لازارو» ارزشمند می شود که بعد از مدتی برای یافتن «تانکردی» پا به شهر می گذارد، جایی که او مثل یک قطعه از گذشته است که در دنیای مدرن گم شده است.
به گزارش سینماپرس فضای رویایی فیلم در کنار یک فضای واقعی و رئالیستی به قدری دقیق جا گرفته که بسیاری از منتقدان آن را بزرگترین برگ برنده «لازاروی خوشحال» می دانند. همچنین جدیدترین اثر سینمایی رورواچر در قصه اش نیز در نقدهای مختلف به دو بخش تقسیم شده است و بسیاری از منتقدان کنار هم قرار گرفتن این دو بخش کاملاً متفاوت را در کنار هم بسیار دقیق و استادانه تعبیر کرده اند. بازی سرگی لوپز نیز از نکات مثبتی است که بسیاری از منتقدان درباره «لازاروی خوشحال» به آن اشاره کرده اند.
اریک کوهن منتقد سرشناس ایندی وایر در نقدی به تحسین «لازاروی خوشحال» پرداخت و نوشت: در نیمه اول فیلم شاهد محیط روستایی ایتالیایی هستید که در آن نجیب زاده ها و کشاورزان در محیطی بسته و در انزوا زندگی می کنند اما در نیمه دوم که لوکیشن به یک شهر تغییر می کند داستان هم سمت و سویی غیر عادی و ماوراطبیعی می گیرد، به طوری که تغییری از ژانر درام به رازآلود را خواهیم دید.
بوید ون هویج منتقد هالیوود ریپورتر نیز به تحسین این فیلم سینمایی پرداخت و درباره آن این گونه نوشت: در نیمه اول فیلم شاهد رفتار خوب لازارو هستید که معیار خوبی در میان رفتار سایرین می شود. کارگردان سعی در آن دارد که ستمگری در برابر انسانیت را به تصویر بکشد. مردم اسیر سرنوشتی هستند که خودشان انتخاب نکرده اند و بی اطلاع از موقعیت هایی که در بیرون از آنجا برایشان وجود دارد.
«لازاروی خوشحال» از سایت راتن توماتوز امتیاز ۹۰ از ۱۰۰ و از سایت متاکریتیک امتیاز ۸۶ از ۱۰۰ را دریافت کرد. همچنین این فیلم سینمایی از کاربران گوگل نمره ۹۰ از ۱۰۰ و از کاربران سایت IMDB نمره ۷.۷ از ۱۰ را دریافت کرد.
منتظر شماره بعدی این مقاله باشید…
