سینماپرس: محمدرضا فرجی عنوان کرد که در طول یک سال گذشته حدود ۱۸ سینما به ناوگان سینمایی کشور افزوده و باعث شده است حدود ۴۰ درصد در این حوزه افزایش داشته باشیم.
به گزارش سینماپرس، محمدرضا فرجی مدیرکل توسعه فناوری، سینمایی، سمعی و بصری با ارائه گزارشی از اقدامات انجام شده دراین حوزه گفت: در طول سال های اخیر سعی شده که سالنهای نمایشی فیلم را مخصوصا در شهرهای محروم، کم برخوردار و شهرهایی که سالن سینما نداشتند و از این رسانه فرهنگی محروم بودند، افزایش دهیم.
وی سالن سازی را از اهداف مهم حوزه کاری خود عنوان و تصریح کرد: در طول یک سال گذشته حدود ۱۸ سینما و ۱۰۶ سالن سینما به ناوگان سینمایی کشور افزوده شده که حدود ۴۰ درصد در این حوزه افزایش داشتیم و این سالنها بیشتر در مناطقی ساخته شده که نیاز فرهنگی آن مناطق بوده است.
این مدیر سینمایی با توضیح اینکه سیاست کلی سازمان سینمایی افزایش کمی و کیفی سالنهای سینمایی در مناطق مختلف کشور است، گفت: ما سعی کردیم در طول سال با هماهنگی «سینما شهر»، تجهیزات سمعی و بصری سینماهای کشور را فراهم کنیم و کیفیت آن را بالا ببریم که در این خصوص تجهیزات ۱۵ سینما به روز رسانی شده است. از سوی دیگر با توجه به شفاف سازی و قانون گرایی که در دستور کار سازمان سینمایی قرار گرفته است، متقاضیان زیادی برای ساخت سالنهای سینما درخواست دادهاند.
وی یادآور شد: ما سرمایهگذاران بخش خصوصی را تشویق می کنیم در مناطق نیازمند به سالن، طرح های خودشان را اجرا کنند. در این خصوص ما مجوز بیش از ۲۳ پردیس سینمایی را صادر کردیم که این پردیس ها در مراحل مختلف آماده سازی قرار دارند. علاوه بر این تا پایان مهر حدود ۲۳ سالن سینمایی به ۱۰۶ سالنی که از قبل آماده کرده بودیم، اضافه خواهند شد که مجموع سالنهای ساخته شده در یک سال گذشته به ۱۲۹ سالن خواهد رسید.
فرجی در پایان درباره تجهیز و به روز رسانی سالنهای سینما گفت: در طول یک سال گذشته اولین پردیس سینمایی در شهر پرند افتتاح شد. همچنین در این مدت تجهیزات حدود ۳۰ سالن سینما بهروز رسانی شده است. یعنی هم به وضعیت خود سالن مثل پرده سینما، کیفیت، صندلی و غیره هم به مسایل دیگری مثل ارتقای تجهیزات صدا و سایر ملزوماتی که نیاز به بازسازی داشتند، پرداخته شده است.
سینماپرس: محمدرضا اسلاملو کارگردان سینما گفت: اگر نگاهی کلی به فرمایشات مقام معظم رهبری و ابلاغیه ایشان در خصوص برنامه های ۵ ساله هفتم داشته باشیم متوجه می شویم که تحکیم بنیان خانواده و سبک زندگی ایرانی اسلامی مورد نظر ایشان بوده است از این رو مدیران سینمای کشور باید تدبیری برای خانوادگی شدن سینمای ایران داشته باشند.
کارگردان فیلم های سینمایی «شهابی از جنس نور» و «باغ سید» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: ما اگر بخواهیم به سینما صادقانه نگاه کرده و آن را منصفانه تحلیل و بررسی کنیم متوجه می شویم که در بیشتر جوامع یک جایگاه ویژه در خانواده ها داشته و دارد به نحوی که خانواده به سینما به عنوان یک سهم نگاه می کند.
وی ادامه داد: اصولاً هنر-صنعت سینما با خانواده در دنیا رشد کرد و متحول شد؛ سینما از بدو تولدش رها نبود و با خانواده به دنیا آمد و با خانواده بزرگ شد و پا به سن گذاشت. اغلب فیلمسازان جهانی نیز بر اساس ذائقه و نیازهای مردم و بنا به فرهنگ خودشان فیلم های خانوادگی تولید می کردند که با استقبال خوب مخاطبان همراه می شد.
اسلاملو در همین راستا با بیان اینکه با ورود مدرنیسم کم کم سینما در برخی جوامع تغییر جهت داد متذکر شد: یکی از علت هایی که سینما از فرهنگ عمومی کشور ما جدا شد به دلیل بی توجهی فیلمسازان و مدیران فرهنگی به عنصر خانواده در آثار سینمایی بود؛ بی تردید راهکار رهایی از این پدیده شوم آن است که خانواده ها خود را در سینما ببینند و با هنرهفتم قهر نباشند.
این سینماگر در همین راستا تأکید کرد: این سخن بنده به آن معنا نیست که باید به زور خانواده را جمع کنیم و به سینما ببریم؛ همه ما باید بدانیم و آگاه باشیم که اگر خانواده های سالم و مومن و معتقد تصویر خود را بر پرده سینما ببینند قطعاً از آن استقبال خواهند کرد اما امروز این خانواده ها از خود سوأل می کنند که ما کجای این سینما و این فیلم ها هستیم؟ متأسفانه امروز خانواده های مومن و معتقد تصویر خود را در آثار سینمایی نمی بینند و این اتفاق بسیار بد است.
وی تصریح کرد: مسئولان باید فرمایشات مقام معظم رهبری به عنوان رهبر و هدایت کننده و بزرگ کشور را سرمشق خود قرار داده و بر اساس آن جلو بروند. آن ها باید تلاش کنند که خانواده ها خود را در سینما ببینند. مدیران اگر می خواهند سینما را سرپا نگه دارند باید به نکاتی که معظم له اشاره فرمودند عنایت و توجه ویژه داشته باشند و اجازه ندهند برخی نااهلان سینما را از مسیر اصلی خود خارج کنند.
این کارشناس فرهنگی در پایان این گفتگو افزود: یک بخش جدانشدنی و دائمی سینمای ایران باید سینمای خانواده باشد. ما باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا خانواده ها را به سمت سالن های سینما بکشانیم و برای آن ها خوراک سالم فرهنگی تهیه کنیم.
سینماپرس: تصمیم به ساخت فصل جدید یک سریال قدیمی و خاطرهانگیز، تصمیم پر ریسکی که میتواند علاوه بر آسیب زدن به تصویر نوستالژیک مخاطب از آن سریال و بازیگرانش، مخاطب را از تماشای داستانهای جدید و بهروز، متناسب با دورهای که در آن زیست میکند، محروم کند.
به گزارش سینماپرس، ساخت سریالهای دنبالهدار و چندفصلی، مدتی است که بیش از گذشته باب شده اما در این میان برخی از سازندگان پا را فراتر گذاشته و به دنبال ساخت دنباله سریالهایی رفتهاند که چندین سال از ساختشان میگذرد.
سریالهای قدیمی که سازندگان به ساخت سری جدیدشان تمایل پیدا میکنند، غالبا برای مخاطبان تلویزیون، سریالهایی خاطره انگیزاند که در زمان پخششان پربیننده هم بودهاند. در حقیقت این تمهید میتواند راه فراری تلقی شود برای برونرفت از شرایطی که تلویزیون این روزها به لحاظ بحران مخاطب با آن مواجه است.
در همین راستا فصل جدید چند سریال قدیمی تلویزیونی در یکی ـ دو سال اخیر ساخته و پخش شده است؛ اما آیا تضمینی وجود دارد که فصل جدید سریالی که بیش از ۱۰ سال قبل از تلویزیون پخش شده، همچون فصلهای قبل پربیننده باشد؟ آیا هر داستانی که چند سال قبل به آن پرداخته شده در زمان حال قابلیت بازسازی و یا ادامهدار شدن را دارد؟ موضوعی که ۱۰ سال قبل دغدغه مردم بوده الان هم به همان اندازه حائز اهمیت است؟ آیا سپردن نقشهایی که در ذهن مخاطب دیروز نقش بسته به بازیگرهای جدید، به همان اندازه برای مخاطب لذتبخش و پذیرفتنی خواهد بود؟ تصویر خاطرهانگیزی که یک بازیگر از خود با بازی در یک سریال در ذهن مخاطب بر جای گذاشته، با بازی مجدد او در نسخه جدید همان سریال بر هم نخواهد خورد؟
اینها پرسشهای متعدد و البته جدی ای است که در این حوزه شکل میگیرد و پاسخ به این پرسشها، چالشهایی است که سبب شده بازیگران و سازندگان بسیاری از سریالهای موفق تلویزیونی، از ساخت ادامه سریال و یا بازی در سریال موفق گذشته خود منصرف شده و به همان خاطرات خوش گذشته و تصویر خاطرهانگیزی که در ذهن مخاطب بر جای گذاشتهاند، اکتفا کنند.
برای مثال یکی از آن سریالهای خاطره انگیز دهههای گذشته که زمزمههای ساخت ادامهاش به گوش رسیده بود اما خاموش شده و به کلی ساکت شد، سریال «زیر آسمان شهر»، ساخته مهران غفوریان است.
«زیر آسمان شهر»
سریال «زیر آسمان شهر ۱ و ۲و ۳»، به تهیهکنندگی و کارگردانی مهران غفوریان در دهه ۸۰ تولید شد. یک سریال طنز محبوب که اگر همین الان هم بازپخش شود، مخاطب خودش را پیدا میکند.
مهران غفوریان در سال ۹۶ در گفتوگو با ایسنا دربارهی روند ساخت مجموعه «زیر آسمان شهر» توضیحاتی داده بود و گفته بود که رضا عطاران که نویسنده فصل اول «زیر آسمان شهر» بوده، به عنوان مشاور پروژه در فصل جدید حضور خواهد داشت؛ غفوریان حتی ابراز امیدواری کرده بود که عطاران برای ایفای نقش در فصل جدید «زیر آسمان شهر» هم راضی شود. اما تا کنون خبری از ساخت «زیر آسمان شهر» نشده و مشخص نیست که سازندگان درباره موفقیت فصل جدید شک داشتهاند یا با تلویزیون به توافق نرسیده و ترجیح دادهاند پرونده «زیر آسمان شهر» همچنان بسته بماند.
در «زیر آسمان شهر ۱» که سریالی آپارتمانی بود، بازیگرانی چون: حمید لولایی، ملکه رنجبر، مهران غفوریان، رضا ژیان، زنده یاد کیومرث ملک مطیعی، نصرالله رادش، یوسف تیموری، معصومه کریمی، آرام جعفری، اشکان اشتیاق و … به ایفای نقش پرداختهاند.
مجید صالحی ـ بازیگر و کارگردان ـ هم مدتی قبل با انتشار ویدئویی از سریال طنز «سه در چهار» در فضای مجازی، از کاربران سوال کرد که «این سریال را دوست داشتهاند؟ و آیا موافق ساخت سری دوم این سریال طنز هستند؟» که حمید لولایی ـ بازیگر شناختهشده طنز ـ در جواب صالحی نوشت: «این جنس طنز دیگه ساخته نمیشه». کامنت حمید لولایی با واکنش چندین کاربر همراه شد و تعدادی از مخاطبان در جواب لولایی ابراز علاقه کردند که هنوز هم مشتاق دیدن سریالهایی مثل «خانه به دوش» و «بزنگاه» هستند. پیشنهاد مجید صالحی هم هنوز مسکوت مانده و خبری از آغاز ساخت سری جدیدی «سه در چهار» به گوش نرسیده است.
«سه در چهار»
سریال طنز «سه در چهار» در سال ۱۳۸۷ از شبکه یک سیما پخش شد. این سریال در زمان پخش مورد استقبال قرار گرفت و بر این اساس چند بار هم بازپخش شد.
مجید صالحی به عنوان بازیگر و هم کارگردان در سریال «سه در چهار» حضور داشت و رضا عطاران نیز به عنوان مشاور کارگردان او را همراهی کرده است. در سریال «سه در چهار» به قلم علیرضا مسعودی که روایتگر داستان زندگی دو باجناق از طبقه پایین جامعه است، بازیگرانی همچون محمد کاسبی، مهران رجبی، شهره لرستانی، مرحومه نادیا دلدار گلچین، علی صادقی، آناهیتا افشار و… و. ایفای نقش کردهاند.
ترس از افتادن در وادی تکرار به ویژه برای سریالهای طنز، از جمله عوامل مهمی است که جلوی سازندگان را برای ساخت فصلهای جدید میگیرد. ترسی که اغلب بیجا هم نیست و از سلیقه سخت مخاطبان تلویزیون نشأت میگیرد. مخاطبی که با شوخیهای سریالهای عطاران دهها بار میخندد اما ممکن است تکرار همان شوخیها در اثری مشابه، ناامید و حتی خشمگینش کند!
فرزین پورمحبی ـ طنزپردازی است که درباره ساخت ادامه سریالهای طنز، چنین عقیدهای دارد. او که با ساخت ادامه سریال طنز «لیسانسهها»، ساخته سروش صحت موافق نبود و گفته بود که بهتر بود فصل دوم این سریال هم ساخته نمیشد، گفته است: «به شخصه معتقدم که ای کاش این سری هم ساخته نمیشد، تا لیسانسهها و خلق لحظات ناب آن در اثر تکرار بیش از حد هجویاتش مستهلک نمیشد و آن سریال و شوخیهای منحصر بفردش بهعنوان یکی از آثار خوش ساخت نظیره گویی باقی میماند. البته این سری هم مختصات خاص خودش را دارد از جمله سرگرم ساختن بخش قابل توجهی از عموم جامعه که چیز کمی نیست.»
با وجود تمام این چالشها و ترسها، برخی از سازندگان به سراغ ساخت ادامه سریالهای موفق گذشته رفتهاند و در سالهای اخیر نسخههای جدیدی از این سریالها را روانه آنتن تلویزیون کردهاند.
در همین راستا فصل سوم از مجموعه تلویزیونی «داستان یک شهر» به تهیهکنندگی فرشید محمودی و کارگردانی محمدرضا آهنج از چهارم تیر ماه از آنتن شبکه پنج سیما روی آنتن رفت.
مجموعه تلویزیونی «داستان یک شهر» یکی از سریالهای پرمخاطب تلویزیون در دهه ۸۰ بود که دو فصل ۲۶ قسمتی آن به تهیه کنندگی و کارگردانی اصغر فرهادی از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ روی آنتن رفت و اکنون بعد از ۲۰ سال، پیمان عباسی نگارش نسخه جدیدی از این مجموعه تلویزیونی را بر عهده گرفته است.
آتنه فقیه نصیری، فرامرز صدیقی، رامبد شکرابی، علی قربان زاده، امیر حسین صدیق و مرحوم علی سلیمانی از بازیگران نسخه اولیه و اصلی «داستان یک شهر» هستند.
فصل جدید «داستان یک شهر»، روایت تازهای از تلاش ۲۶ ساله تیم برنامه ساز برنامه گزارشی «در شهر» شبکه پنج سیما است و قصه از اینجا شروع میشود که تیم جوان و جسور برنامه درشهر با تماس مردمی برای تهیه گزارشی از تخریب و گود برداری غیر اصولی یک ساختمان راهی می شوند و …
دانیال عبادی، هلیا امامی و امین ایمانی در این سریال در نقش گزارشگران در شهر ظاهر می شوند و علی دهکردی جایگزین فرامرز صدیقی در فصل قبلی شده است.
سری جدید «داستان یک شهر»
فرشید محمودی ـ تهیه کننده ـ با اشاره به تعامل با کارگردان دو فصل قبلی این سریال گفته است: «من متنی را نوشتم و به رسم ادب از آقای فرهادی اجازه گرفتم و گفتم اگر نقطه نظری دارید بفرمایید. دوستی که مدیر تولید کارهای آقای فرهادی هستند، متن را برای ایشان ارسال کردند و آقای فرهادی نیز برای فصل جدید این سریال آرزوی موفقیت کردند.»
اما به نظر میآید آرزوی موفقیت فرهادی سبب نشد تا «داستان یک شهر» در قرن جدید به همان اندازه قرن پیش دیده شود.
فصل جدید سریال «روزگار جوانی» نیز سال گذشته به روی آنتن شبکه پنج سیما رفت.
فصل اول «روزگار جوانی» سال ۱۳۷۷ به تهیهکنندگی اصغر توسلی، کارگردانی شاپور قریب و اصغر توسلی و نویسندگی اصغر فرهادی روی آنتن شبکه پنج رفته بود.
همچنین فصل دوم این مجموعه در سال ۱۳۷۸ به تهیهکنندگی و کارگردانی اصغر توسلی و نویسندگی علیاکبر محلوجیان و فرهاد نقدعلی برای این شبکه تولید شد. امین حیایی، کیهان ملکی، بیوک میرزایی و نصرالله رادش از بازیگران این سریال بودند.
فصل سوم این سریال که پخش آن سال گذشته در شبکه پنج سیما به پایان رسید و با عنوان «روزگار جوانی ۲» معرفی می شود، به کارگردانی اصغر توسلی و تهیه کنندگی سپهر محمدی ساخته شد و بیوک میرزایی، رسول نجفیان، آریا توسلی، سعید زارعی، سینا کرمی، امیر مسعود واعظ و عیسی حسینی در آن ایفای نقش کردند.
همانطور که انتظار میرفت «روزگار جوانی» سال ۱۴۰۰ هم با «روزگار جوانی» که زمانی اصغر فرهادی آن را نوشته بود و امین حیایی درآن ایفای نقش کرده بود، قابل مقایسه نبود و نتوانست حرفی برای گفتن داشته باشد.
بهزاد خداویسی در برنامه تلویزیونی «سریالیست» درباره سریال «روزگار جوانی ۱» گفته بود: «این سریال را شاپور قریب ساخت. اولین نفری بودم که برای این کار انتخاب شدم. جالب این است که حمید فرخ نژاد دستیار و برنامه ریز کار بود و بعد رفت و بهرام بهرامیان آمد. خیلی فضای خوبی بود. فیلمنامه نویس فصل اول اصغر فرهادی بود که هر هفته سر صحنه می آمد و با تمام بازیگران متن ها را می خواندیم و نظراتمان را می دادیم. همه دانشجو بودیم و این دوره را گذرانده بودیم. از تجربیاتمان می گفتیم و اگر جذاب و جالب بود او به متن ها اضافه می کرد. تبادل فکری داشتیم و او بسیار خوب کار می کرد. او در خوابگاه دانشجویی زندگی کرده بود و یک طوری همه این اتفاقات را با گوشت و پوستش لمس کرده بود.»
«روزگار جوانی»
بازیگر «روزگار جوانی» با بیان اینکه کاری که تازه ساخته اند «روزگار جوانی» نیست، تصریح کرده بود: «فقط اسمش روزگار جوانی است. یکی دوبار نشستم کار را دیدم هیچ نشانه ای از «روزگار جوانی» ندارد. وقتی ماشینی به تو می دهند که می گویند فراری است وقتی بروی داخلش بنشینی و ببینی فیات است می گویی ما را مسخره کرده ای!؟ در فصل جدید روزگار جوانی اصلا هیچ کدام از بچه ها نقششان را باور نکرده اند و فقط انگار می آیند که دیالوگ را بگویند. باید این حس ها درونی شود. برخی می گویند اینها تئاتری هستند. استفاده از تئاتری ها خیلی خوب است اما تئاتری باشد که کار کرده باشد و ۲۰ سال خاک صحنه خورده باشد. این خیلی هم خوب است و ایرادی ندارد.»
وی در پاسخ به اینکه آیا او و دیگر بازیگران «روزگار جوانی» زمانی که برای این سریال انتخاب شدند صاحب این تجربه چندین ساله بودند؟ گفته بود: «بله من سابقه داشتم. متن خیلی خوب بود و امین حیایی، کیهان ملکی و نصرالله رادش هم سابقه کار داشتند و اگر آقای صبایی سابقه کمی داشت همه بار روی دوش او نبود. اما الان همه بار روی دوش پنج نفر است که اصلا کار نکرده اند. کسانی سریال را نوشته اند که اصلا نمی شناسی. ۱۵ نفر اسم می آید اما هیچ کدام را نمی شناسم. خیلی خوب است که بدهی دانشجویان کار را بنویسند اما برای یک کار کارگاهی. برای کاری که همه از آن انتظار دارند نباید اینطور باشد. باید آدمی مثل اصغر فرهادی بیاید این ۱۵ نفر را درست کند. اشکالی ندارد بنویسند اما پایه اصلی را باید یک نفر مثل اصغر فرهادی مدیریت کند.»
به گزارش خبرنگار مهر، عصر چهارشنبه ۶ مهر و در مجتمع فرهنگی هنری پیامبر اعظم (ص) هنرمندان گردهم آمدند تا مراسم یادبود امین تارخ را برگزار کنند؛ هنرمندی که در میان بهت و ناباوری همگان، دار فانی را وداع گفت و غمی سنگین را بر دل دوستان، همکاران، اقوام و دوستداران خود بر جای گذاشت.
عصر چهارشنبه ۶ مهر، هنرمندان نسلهای مختلف در مراسم یادبود امین تارخ حضور پیدا کردند تا از هنرمندی یاد کنند که در عرصه بازیگری تأثیرگذار بود و از همه بالاتر انسانی شریف و دوستداشتنی.
در این مراسم که با تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید آغاز شد، حاضران به احترام امین تارخ یک دقیقه سکوت کردند و قطعهای با نوای نی و شعری از سایه اجرا شد و در پایان قطعهای موسیقایی در احترام به مقام پدر از طرف نیما، مانی، و نامی تارخ فرزندان این هنرمند فقید پخش شد.
رضا رویگری، فاطمه معتمدآریا، فرهاد اصلانی، بهزاد فراهانی، قطبالدین صادقی، اصغر همت، علی عمرانی، مهدی امینیخواه، عبدالرضا اکبری، عباس محبوب، امیرحسین رستمی، شهرام قائدی، حسین فرحبخش، رضا کیانیان، داود فتحعلیبیگی، اکرم محمدی، شاهین باباپور، حسن رضایی، علیرضا قاسمخواه، محمدمهدی عسگرپور، مازیار میری، مصطفی شایسته، امیر فیضی، قاسم زارع، نسیم ادبی، باران کوثری، رخشان بنیاعتماد، اکبر سنگی، سیروس اسنقی، مجید مظفری، محمد ساربان، حبیب رضایی، مهوش وقاری، الهام پاوهنژاد، پریزاد سیف، جمشید هاشمپور، محمدحسین لطیفی، غلامرضا رمضانی، احمد حامد، فرهاد شریفی، لیلا بلوکات، مجید جعفری، کوروش سلیمانی، عبدالجبار کاکایی، قاسم قلیپور، جلال معیریان، حسین یاری، کاظم بلوچی، مجید قناد، مسعود رایگان، سعید پورصمیمی، غلامرضا موسوی، حبیب اسماعیلی، هوشنگ گلمکانی، عباس یاری، رضا توکلی، جواد طوسی، امیر آقایی، مرتضی رزاقکریمی، مسعود کرامتی، پوریا پورسرخ، نیره فراهانی، سیمون سیمونیان، امیر عابدی، رسول صدرعاملی، حسن آقاکریمی و منصور خلج از هنرمندانی بودند که در مراسم یادبود امین تارخ حضور پیدا کردند.
اما نکته قابل تأمل این بود که همچون مراسم خاکسپاری زندهیاد امین تارخ، هیچکدام از مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صدا و سیما در این مراسم نیز حضور پیدا نکردند.
بهرام عظیمی کارگردان انیمیشن در گفتگو با خبرنگار مهر درباره سرانجام انیمیشن «پسری با ابروهای ضخیم» گفت: قرار بود فروردین ماه ۱۴۰۰ انیمیشن «پسری با ابروهای ضخیم» را با تهیه کنندگی زنده یاد محمد ابوالحسنی استارت بزنیم که تبدیل به فیلم دوم سینمایی در کارنامه کاری من شود. در همین راستا با مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و پویانمایی قراردادی بستیم تا بخشی از هزینه تولید از سوی این مرکز تامین شود. متاسفانه بعد از درگذشت آقای ابوالحسنی که تهیهکننده این پروژه به شمار میرفت، هرچند مرکز گسترش پیگیریهای زیادی برای تولید این پروژه کرد، اما این اتفاق رخ نداد.
وی ادامه داد: در واقع به دوستان مرکز گسترش گفتم که با سرمایهای که از سوی شما دریافت میکنیم هم نمیتوانیم پروژه را جلو ببریم و ما نیاز به یک سرمایه کامل داریم و جذب سرمایه هم با حضور تهیهکننده امکانپذیر بود و با توجه به اینکه ما تهیهکننده نداشتیم و نتوانستیم تهیه کننده جایگزینی نیز پیدا کنیم، این پروژه متوقف شد. تاکید میکنم که مرکز گسترش در این زمینه همکاریهای بسیاری با ما داشت و تمام تلاش خود را در این زمینه انجام داد.
این کارگردان انیمیشن تاکید کرد: زمانی که آقای ابوالحسنی زنده بود با هم به دیدن بسیاری از مدیران در دولت قبل رفته بودیم و همه میگفتند که برای ساخت این پروژه همکاری میکنند اما با تغییر دولتها قولها به فراموشی سپرده شد.
«پسری با ابروهای ضخیم» یک پروژه بینالمللی است
وی ادامه داد: مساله مهمی که در حال حاضر وجود دارد این است که یک انیمیشن سینمایی با نام «پسری با ابروهای ضخیم» وجود دارد که میتوان آن را یک اثر بینالمللی دانست. انیمیشنی که نگارش فیلمنامه آن بیش از ۸ ماه طول کشید، بسیاری از کسانی که از دستاندرکاران انیمیشن چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی هستند، در جریان این فیلمنامه بوده و به خوبی میدانند که این انیمیشن قرار بود ساخته شود و من بارها گفتهام که اگر این انیمیشن ساخته شود باعث به وجود آمدن یک اتفاق بزرگ ملی و بینالمللی میشود.
عظیمی گفت: این انیمیشن درباره تاریخ کشورمان است و براساس داستان، چندبار سفر زمان خواهیم داشت به گونهای که ۵ هزار سال قبل از شهر سوخته، ۵۰ سال پیش و زمان حال را داریم. این انیمیشن درباره فرهنگ و هنر ایران است و مخاطب داخلی و خارجی با دیدن آن اطلاعات بسیاری را بهدست میآورد. نباید فراموش کنیم که تمدن شهر سوخته جزو ۵ تمدن بزرگ دنیا بوده، اولین جراحی مغز در این شهر صورت گرفته، اولین چشم مصنوعی در این شهر پیدا شده و بسیاری از اولینها در این شهر وجود داشته است.
وی تاکید کرد: در این داستان یک پسربچه ای از ۵ هزار سال قبل به ۵۰ سال قبل از تاریخ امروز سفر میکند و اتفاقات جالب و تاثیرگذاری را بهوجود میآورد. فیلمنامه این پروژه با استاندارد فیلمنامههای آمریکایی نوشته شده است.
چرا «تهران ۱۵۰۰» جذابیتهای لازم را نداشت؟
کارگردان انیمیشن «سیم ششم» با اشاره به ساخت انیمیشن «تهران ۱۵۰۰» که ساخت و نمایش آن جریان بزرگی را در سینمای ایران راه انداخت و مورد استقبال قرار گرفت، توضیح داد: بارها گفتهام که این فیلم درست است از نظر انیمیشنسازی یک اتفاق بزرگ بود اما به عنوان یک انیمیشن سینمایی جذابیتهای لازم را نداشت آن هم به دو دلیل، که اولی ضعف کارگردانی من در ساخت انیمیشن بلند بود که تجربهای در آن نداشتم و بلد نبودم که یک انیمیشن سینمایی بسازم.
وی بیان کرد: با خود فکر میکردم که انیمیشن بلند سینمایی شبیه همان انیمیشنهای کوتاهی است که میسازم، فکر میکردم که میتوان انیمیشنهای کوتاه را کنار هم گذاشت و یک انیمیشن سینمایی ساخت. در صورتی که من نمیدانستم چگونه باید یک انیمیشن سینمایی ساخت، هر چند در ابتدا فکر میکردم که میدانم! اما بعد از تمام شدن کار، تازه متوجه ضعف خود در کارگردانی شدم، بسیاری فکر میکردند که فیلمنامه «تهران ۱۵۰۰» ضعف دارد، اما اینگونه نبود چرا که من فیلمنامه نسبتاً خوبی داشتم اما کارگردانی من ضعف داشت.
آنقدر از این پروژه سینمایی مطمئن هستم که هرکسی پا پیش بگذارد و سرمایه گذاری کند و حتی کارگردانی آن را کسی دیگر برعهده گیرد، اما به شرط آنکه جمله به جمله این فیلمنامه ساخته شود. یکی از مواردی که مانع حمایت از این پروژه میشود مساله بودجه است که معتقدند بودجه این پروژه بسیار زیاد است عظیمی گفت: دومین مشکل بزرگ انیمیشن «تهران ۱۵۰۰» سختگیریهایی بود که به این انیمیشن کردند. ارگان، نهاد یا هر وزارتخانهای که در این کشور بود انگشت خود را روی این انیمیشن گذاشت، چرا که «تهران ۱۵۰۰» اولین فیلم آیندهنگر سینمای ایران بود و تا آن زمان هیچ فیلمی در ایران وجود ندارد که بگوید مثلاً ۱۱۰ سال آینده قرار است چه اتفاقی در این کشور رخ دهد.
وی تاکید کرد: بارها و حتی در تلویزیون هم گفتهام که به کسانی که آن زمان به این انیمیشن گیر میدادند میگفتم که ۱۱۲ سال دیگر نیز جمهوری اسلامی هست و ما میخواهیم از ایران در این انیمیشن بگوییم. از جمله مواردی که من در این انیمیشن به آن اشاره کرده بودم این بود که ما همچنان به سنتهای دیرینه خود وابسته هستیم و همچنین میخواستم نشان دهم که بسیاری از مشکلات امروز ما مانند آلودگی، هنوز برطرف نشده و باید به فکر آن باشیم. آن زمان هرچند چند سالی از آغاز ساخت مصلا میگذشت اما هنوز کامل نشده بود و من میخواستم به طنز نشان دهم در سال ۱۵۰۰ نیز هنوز مصلا ساخته نشده است و باید برای آن فکری کرد اما زمان از جاهای مختلفی به من فشار آوردند که باید مصلا را در انیمیشن خود بسازی.
اگر شمقدری نبود «تهران ۱۵۰۰» اکران نمیشد
این کارگردان انیمیشن توضیح داد: با تمام این خط قرمزهایی که برای من میکشیدند اگر همین آقای شمقدری معاون سینمایی وقت نبود، این انیمیشن هیچگاه اکران نمیشد.
وی ادامه داد: تاکید میکنم که ضعف اصلی «تهران ۱۵۰۰» کارگردانی آن بود، به همین دلیل حدود ۱۰ سال مطالعه کرده و در کارگاههای آموزشی کارگردانان معتبر در جشنوارههای بینالمللی حضور داشتم، انیمیشنهای بسیار زیادی دیدم و آنقدر تلاش کردم و یاد گرفتم تا بتوانم فرمول ساخت یک انیمیشن بینالمللی را فرا بگیرم.
کارگردان مجموعه انیمیشن «سیاساکتی» تاکید کرد: با تمام تجربههایی که طی این ۱۰ سال بهدست آوردهام، فکر میکنم اگر «پسری با ابروهای ضخیم» ساخته شود تبدیل به یک انیمیشن بینالمللی میشود. هرچند بسیاری از ارگانها و نهادهایی که به انیمیشن مربوط میشوند از این پروژه اطلاع دارند، تمایلی به حمایت از این پروژه ندارند. حتی به برخی از این افراد گفتم حاضر هستم تا کارگردانی این پروژه را به تیم دیگری بدهم اما این پروژه ساخته شود تا آخرین کار زنده یاد ابوالحسنی نیمه کاره نماند. شاید بسیاری از دوستان به این فکر میکنند که اگر قرار است، این انیمیشن تولید شود، افتخارش برای محمد ابوالحسنی و بهرام عظیمی است و چیزی به آنها نمیرسد.
عظیمی در پایان گفت: آنقدر از این پروژه سینمایی مطمئن هستم که هرکسی پا پیش بگذارد و سرمایه گذاری کند و حتی کارگردانی آن را کسی دیگر برعهده گیرد، اما به شرط آنکه جمله به جمله این فیلمنامه ساخته شود. یکی از مواردی که مانع حمایت از این پروژه میشود مساله بودجه است که معتقدند بودجه این پروژه بسیار زیاد است. مساله دیگر این است که میگویند انیمیشن در سینما نمیفروشد این درحالی است که طی سالهای گذشته انیمیشنهایی ساخته شده که فروش خوبی داشته است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد خبری سی و نهمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، دبیرخانه جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران با انتشار فراخوانی، آغاز ثبتنام اولیه در سی و نهمین دوره این جشنواره را اعلام کرد.
تمامی فیلمسازان راهیافته به بخشهای مختلف جشنواره، هنرمندان، خبرنگاران، منتقدان، اهالی رسانه و … میتوانند از طریق لینک http://festival.iycs.ir/film39/participate/ وارد سایت جشنواره شده و نام و مشخصات خود را جهت ثبتنام برای حضور در این رویداد وارد کنند.
فرآیند ثبت درخواستها از روز شنبه ۹ مهر آغاز شده و تا پایان روز پنجشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۱ ادامه دارد.
این فرآیند صرفا شامل ثبت درخواستها برای حضور در جشنواره بوده و تاییدیه ثبتنام و صدور کارت در ادامه به درخواست کننده اطلاع داده خواهد شد.
