اخبار سینمایی

سید احسان نیکبخت کارگردان مجموعه مستند «داستان‌های ناگفته» همزمان با پخش تلویزیونی و عرضه اینترنتی این مجموعه در گفتگو با خبرنگار مهر درباره آن توضیح داد: «داستان‌های ناگفته» در واقع یک مجموعه مستند ۶ قسمتی است که از اتفاقات سه ماه قبل از شروع جنگ تحمیلی تا انتهای چهار عملیات بزرگی که به آزادسازی بخش بزرگی از خاک کشور از محاصره دشمن منتهی شد را روایت می‌کند. بیشتر تمرکز این روایت هم روی نقش نیروی هوایی در این مقطع است. اینکه نیروی هوایی در این مقطع چه نقشی در جنگ داشت را مدنظر قرار دادیم.

وی افزود: در چند ماه ابتدایی جنگ که میدان‌ها از نیرو خالی بود، نیروی هوایی مجبور بود بیش از توان خود مایه بگذارد که در دو قسمت اول به آن پرداخته می‌شود. گام بعدی حفظ دزفول به‌عنوان یک شهر استراتژیک بود که روایت این ماجراها جزو قسمت‌های مغفول جنگ محسوب می‌شود و ما در یک قسمت به آن پرداخته‌ایم. در قسمت چهارم ما درباره افتادن سرعت دشمن در پیش‌روی می‌گوئیم. نیروی هوایی کاری کرد که دشمن ضعیف شود و نیروی زمینی بتواند خودش را برای جنگ آماده کند. بسیج و سپاه در این مقطع تشکیل پیدا کردند. در ادامه روایت به این پرداختیم که نقش نیروی هوایی از این مقطع به بعد چه بوده است. در هر قسمت به‌صورت گذرا اشاره کرده‌ایم که نیروهای زمینی چرا در آن مقطع در جبهه حضور نداشتند و وضعیت نیروهای محدود موجود هم به‌چه صورت بوده است.

این مستندساز تأکید کرد: روایت ما متمرکز بر جبهه جنوب کشور در خوزستان است و بعد از چهار قسمت، یک قسمت را به‌طور کامل به عکاسی‌های دوران جنگ توسط نیروی هوایی اختصاص دادیم. مثلاً عکس‌هایی که از کاخ صدام و یا مجلس اعلای عراق ثبت کرده بودیم. این اسناد تخصص و قدرت یگان مرتبط را نشان می‌دهد. قسمت آخر هم به ماجرای تسویه و پاکسازی نیروی هوایی اختصاص داشت که از این ۶ قسمت، دو قسمت پایانی از تلویزیون پخش نشد.

بحرانی که در ذهن همه بود اما درباره‌اش صحبت نشد!

وی در توضیح جریان تسویه در نیروی هوایی گفت: ما یک بحران داشتیم که سال‌ها در ذهن همه بود اما درباره‌اش صحبت نمی‌شد و آن هم همین ماجرای تسویه در ارتش بود. اینکه ماجرای این تسویه چه بود را از خود خلبانان جویا شدم و هر کدام داستان خود و دوستان‌شان را در این مستند تعریف می‌کنند. از ۱۹ بهمن سال ۵۷ که همافران نیروی هوایی در آن دیدار معروف با حضرت امام (ره) حاضر می‌شوند تا روز ۲۳ بهمن یعنی روز بعد از پیروزی انقلاب، نیروی هوایی خودی نشان می‌دهد اما از مقطع پیروزی انقلاب تا زمان شروع جنگ اتفاقات دیگری در نیروی هوایی رخ می‌دهد. ما این اتفاقات را در این مستند اندکی باز کرده‌ایم. به نوعی می‌توان گفت شاید برای اولین‌بار این مباحث مطرح شد چرا که خودم با اسناد و اظهاراتی مواجه می‌شدم که تا پیش از آن نشنیده و ندیده بودم.

خلبانی بوده که از ارتش تسویه می‌شود و خودش به‌صورت داوطلب و بدون حقوق و مزایا به جنگ برمی‌گردد. او شعاری را ابداع می‌کند که بعد از آن همه خلبانان از آن استفاده می‌کردند. آن‌ها وقتی روی هدف می‌رسیدند و می‌خواستند اقدام به بمباران کنند، رادیوی خود را روشن می‌کردند. رادیوی آن‌ها توسط پدافند دشمن هم شنیده می‌شد و آن‌ها به انگلیسی می‌گفتند: «صدام حسین من آمدم» و بعد بمب‌ها را رها می‌کردند نیکبخت افزود: این خلبانان که من با آن‌ها صحبت کردم و هر کدام امروز امیر و سرتیپ هستند و برخی بازنشسته هم شده‌اند، در پایگاه‌های همدان، تبریز، بوشهر و دزفول حضور داشته‌اند و هر کدام خاطرات خود را از آن ایام تعریف می‌کنند. از کل این روایت‌ها برخی نکات در خاطرم مانده، مثلاً خلبانی بوده است که از ارتش تسویه می‌شود و خودش به‌صورت داوطلب و بدون حقوق و مزایا به جنگ برمی‌گردد. او شعاری را ابداع می‌کند که بعد از آن همه خلبانان از آن استفاده می‌کردند. آن‌ها وقتی روی هدف می‌رسیدند و می‌خواستند اقدام به بمباران کنند، رادیوی خود را روشن می‌کردند. رادیوی آن‌ها توسط پدافند دشمن هم شنیده می‌شد و آن‌ها به انگلیسی می‌گفتند: «صدام حسین من آمدم» و بعد بمب‌ها را رها می‌کردند.

وی در بخش دیگری از مرور نکات جذاب مستند گفت: یکی دیگر از خلبانان که بعد از تسویه به جنگ بازمی‌گردند، آقایی به نام چنگیز سپهر است که وقتی مرخصش هم می‌کنند جنگ را رها نمی‌کند. حتی بدون لباس خلبانی به جنگ می‌رود و نامش را هم با خودکار روی لباسش می‌نویسد. او به دوستانش می‌گفته به جای آمریکا به اینجا آمدم تا اگر ۲۰ سال دیگر پسرم پرسید وقتی عراق به ایران حمله کرد تو کجا بودی، به او بگویم من جنگم را کردم و وظیفه‌ام را انجام دادم. سه روز بعد از این حرف او شهید می‌شود. از این جنس خاطرات و داستان‌های کوتاه در این روایت‌ها بسیار وجود دارد.

این مستندساز ادامه داد: یکی دیگر از این خلبانان تسویه شده، رئیس تیم نمایشی آکروجت ایران بود که از نظر پروازی واقعاً درجه یک بوده است اما او را مرخص می‌کنند که برود، اما جنگ که می‌شود برمی‌گردد و در جبهه شاهکارهای بسیاری را خلق می‌کند تا روزی که هواپیمایش مورد اصابت قرار می‌گیرد. آنقدر خوش پرواز بوده که کسی باورش نمی‌شده توانسته‌اند او را هدف قرار دهند. خانواده‌اش تا مدت‌ها به‌دنبال بدن او می‌گشتند!

وی در تشریح بیشتر موقعیت نیروهای تسویه شده در نیروی هوایی توضیح داد: بعد از انقلاب یک دوگانگی در ارتش اتفاق می‌افتد که عده‌ای از این دوگانگی سوءاستفاده می‌کنند. عده‌ای خلبانان تحصیل کرده در آمریکا را محکوم می‌کردند و عده‌ای دیگر به طیفی از ارتشی‌ها انگ طاغوتی بودن می‌زدند. بحثی تحت عنوان «ارتش توحیدی» شکل می‌گیرد و ذیل آن می‌گویند ما چیزی به نام سرهنگ و سرگرد و سرباز نداریم و همه باید برابر باشند! در این فضا عده‌ای شروع می‌کنند به طرد کردن بخشی از نیروهای ارتش با اتهامات مختلف مانند نداشتن بنیه مذهبی و یا حتی تراشیدن ریش و انگ‌ها دیگر! با کمک این فضا به همراه برخی اغراض شخصی، طیفی از خلبانان از خدمت کنار گذاشته می‌شوند.

این مستندساز افزود: این اتفاق مختص نیروی هوایی ارتش نبود و در همه نیروهای ارتش شاهد این تسویه‌ها بودیم. مستند دیگری هم خودم برای نیروی دریایی ساخته‌ام. در پایگاه هوایی تبریز سه گردان خلبانی بودند که یک گردان به‌طور کامل مرخص می‌شود و نیروهای این پایگاه یک سوم می‌شود! در همدان هم با همین مختصات چنین تسویه‌ای اتفاق می‌افتد. در نیروی دریایی هم در مقطعی در پایگاه بوشهر ۹ ناوچه بوده با ۹ فرمانده که پنج نفر آن‌ها از خدمت مرخص می‌شوند و تنها چهار نفر باقی می‌مانند! در آن فضای پر از هیجان اواخر سال ۵۷ تا دمدمای جنگ تحمیلی متأسفانه این نگاه وجود داشت و برخی به جرم وابستگی به ارتش شاه تسویه می‌شدند! بالاخره همه این‌ها افرادی بودند که در زمان شاه هم در نظام حضور داشتند.

وی افزود: ما تسویه بزرگ‌تری هم در رده‌های بالای ارتش داشتیم، از اعدامی‌ها گرفته تا برخی سرلشگرها که واقعاً حجم تسویه‌ها در رده‌های بالا بسیار سنگین‌تر هم بوده، بالاخره فردی که ارتشبد زمان شاه بوده و تا لحظه آخر هم حامی رژیم گذشته بوده نمی‌توانسته است با نظام جدید کار کند و بر سر کار بماند. همه درجه‌های بالای سرهنگی در ارتش تسویه می‌شوند. این نگاه در میان افسرهای رده پایین هم ادامه می‌یابد به این جمله می‌رسد که ما ارتش شاهنشاهی را باید تسویه کنیم تا به ارتش مردمی برسیم، در این میان کلی اغراض شخصی هم دخیل می‌شود.

دو قسمت مستندم از تلویزیون پخش نشد

این مستندساز با اشاره به برخی روایت‌های دیگر مربوط به شهدای تسویه‌شده از ارتش که در مستند خود به آن‌ها پرداخته است، گفت: متأسفانه قسمت پنجم و ششم مستند من از تلویزیون پخش نشد و وقتی از بنیاد روایت فتح پیگیری کردم، اعلام کردند که مشکل زمان کار بوده است. چهار قسمت اول حدود ۴۶ دقیقه بود و این دو قسمت آخر در حدود ۵۶ دقیقه بود و گفتند به این دلیل در باکس پخش جا نشده، واقعیت اما این است که من از این اتفاق ناراحت هستم. حتی همان چند نوبتی هم که مستند از تلویزیون پخش شد، ساعت آن آنقدر نامناسب بود که خودم هم نتوانستم ببینم! برایم سوال است که چرا این مستند باید اینگونه از تلویزیون پخش می‌شد؟ به‌خصوص که اعلام کردند این مستند از مستندهای الف روایت فتح بوده که به تلویزیون رسیده است.

کارگردان «داستان‌های ناگفته» درباره جذاب‌ترین تجربه خود حین ساخت این مستند، به نقل قولی از یکی از خلبانان تسویه‌شده ارتش اشاره کرد و گفت: این خلبان می‌گفت در جنگ ما هر روز با این استرس از خانه خارج می‌شدیم که نمی‌دانستیم آیا تا یک ساعت به خانه برمی‌گردیم یا نه. در اوایل جنگ این جدا شدن از خانواده روزی دو تا سه بار اتفاق می‌افتاد و هرچه فاصله گرفتیم از روزهای اولیه جنگ، این استرس‌ها به هفته‌ای یک یا دو بار رسید. او می‌گفت جنگ هم که تمام شد، مأموریت‌های ما تمام نشد و این استرس برای خانواده‌های ما باقی ماند. همه خلبانان هم این روزها را تجربه کرده‌اند. او می‌گفت روزی نصاب پرده به خانه ما آمد و از من پرسید تو چه کاره‌ای؟ او در پاسخ می‌گوید من خلبان ارتش هستم و در جنگ بودم. این نصاب جوان از او می‌پرسد، «مگر ارتش هم در جنگ بود؟» این نقل قول برای من بسیار اهمیت داشت و تلاش من در این مستند پاسخ به همین ابهام به اندازه وسعم بود. جواب این خلبان هم به آن جوان این بود: «اول جنگ فقط ارتش بود، هنوز نیروی سازمان‌یافته‌ای به میدان نیامده بود.»

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی و ارتباط با رسانه جشنواره ملی «سایه»، سیزدهمین دوره جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه «سایه» عصر چهارشنبه ۴ خردادماه با معرفی و تجلیل از برگزیدگانش در بخش رقابتی، در سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران به کار خود پایان داد.

در این مراسم که اجرای آن را علی زرمهری برعهده داشت، آزاده صمدی، بهروز شعیبی، میثم مولایی، علیرضا برازنده و سامان سالور از اعضای هیأت داوری سیزدهمین جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه «سایه»، محمدحسین ساعی رئیس دانشگاه سوره، دکتر علی جوادی معاون فرهنگی دانشگاه سوره، کاظم نظری رئیس دانشکده هنر دانشگاه سوره، رامتین شهبازی مدیر گروه سینما دانشگاه سوره، فرشاد عسگری‌کیا، محمود نظرعلیان، مرتضی علی عباس میرزایی، یاسمن نصیری و فیلمسازان و هنرمندان حضور داشتند.

مجری در ابتدا یاد و خاطره جان‌باختگان حادثه متروپل آبادان را گرامیداشت و از حضار خواست تا یک دقیقه سکوت کنند.

کاظم نظری رئیس دانشکده هنر دانشگاه سوره در این مراسم با گرامیداشت سالروز آزادسازی خرمشهر در سخنانی گفت: کار دانشجویی خوبی‌اش در کمبودهایش است و در همین کمبودهاست که خلاقیت ایجاد می‌شود. این جشنواره با همت عزیزان دانشجو و مسئولان در شرایطی سخت برگزار شد. امیدوارم سایه جشنواره بلند باشد و شاهد شکوفایی بیشتر و در عرصه بین‌المللی باشیم و بتوانیم اتفاقات خوبی را رقم بزنیم. امیدواریم سال آینده در شرایط خوب و به دور از وضعیت کرونا و آب و هوا بتوانیم چهاردهمین دوره جشنواره را برگزار کنیم.

دکتر علی جوادی معاون فرهنگی دانشگاه سوره نیز به عنوان سخنران بعدی با خیرمقدم خدمت حضار بیان کرد: علاوه بر اینکه از مسئولان، داوران، دانشجویان، تیم اجرایی و شرکت‌کنندگان در جشنواره سایه تشکر می‌کنم، به لحاظ راهبردی چندین نکته را مطرح می‌کنم؛ علیرغم همه تلاش‌های دوستان و آینده‌نگری جشنواره، این تلاش‌ها به زعم بنده کفایت نمی‌کند البته می‌دانیم شما از باب تمرین در حال تلاش هستید. بخشی از آثار را دیدم و احساس می‌کنم دانشجویان از روی دست یکسری اساتید مشق می‌کنند و عنصر خلاقه‌ای که باید را در آثار ندیدیم لذا همین‌جا دست یاری دراز و از نظر همه نیز استفاده می‌کنیم و قصد داریم کارگاه‌های نقد به منظور بررسی فرم و بالابردن بحث فرم فیلم‌ها برگزار کنیم.

وی تصریح کرد: برگزاری کارگاه‌های ایده نیز به این منظور خواهیم داشت تا کم کم از فضاهای تیره فیلم‌ها دور شویم تا به فضاهای روشن جامعه برسیم. امیدواریم روزی به جشنواره سایه برسیم که وجه ممیزی نسبت به دیگر جشنواره‌ها داشته باشد و فضای رنگی‌تر و شادتری داشته باشد.

معاون فرهنگی دانشگاه سوره همچنین گفت: سعدی، حافظ و ویکتور هوگو در قله ادبیات جهان هستند اما اینها در بدترین زمان اجتماعی خود بوده‌اند لذا هنرمند این سوال فلسفی را باید پاسخ دهد که بالاخره این عنصر خلاقیت از درون هنرمند می‌آید یا بیرون؟ پاسخ را برعهده خودتان می‌گذارم اما این هنرمند است که بر اساس گرفتن زشتی‌ها و بدی‌ها با استفاده از نگاه زیباشناسانه خودش می‌تواند به خلق دست بزند و زیبایی بسازد.

رامتین شهبازی مدیر گروه سینما دانشگاه سوره نیز ضمن ابراز ناراحتی از درگذشت هموطنان‌مان در حادثه متروپل آبادان، گفت: خیلی خوشحالم درخدمت شما هستیم و به رسم ادب از دوستانم در شورای برگزاری جشنواره و دانشجویانی که شبانه‌روز در خدمت جشنواره سایه بودند، تشکر می‌کنم. این دانشجوها در واقع تمرینی برای آنکه مدیران و فیلمسازان آینده هستند، به انجام رساندند. همچنین از سازمان سینمایی تشکر می‌کنم که مجوز برگزاری آن را صادر کرد و امسال توانستیم جشنواره «سایه» را در تقویم رسمی جشنواره‌های کشور ثبت کنیم.

وی بیان کرد: اگر کاری در جشنواره «سایه» صورت می‌گیرد در واقع هم افزایی است که اتفاق می‌افتد و رقابتی برای برگزاری بین جشنواره‌ها نیست و امیدوارم این هم افزایی در عرصه تولید فیلم دانشجویی جلو برود.

در ادامه ویدئوی گزارشی از چندین روز برگزاری جشنواره در سینما سپیده و موزه هنرهای معاصر تهران پخش شد.

محمدحسین یاوری دبیر سیزدهمین جشنواره ملی فیلم کوتاه «سایه» گزارشی از برگزاری جشنواره ارائه کرد و گفت: همه بچه‌های تیم اجرایی جشنواره، دبیر هستند چون آنها حضور داشتند، توانستیم جشنواره را برگزار کنیم. اگر نقصی در جشنواره بود، به گردن من است و امیدوارم دوره‌های بعدی این نقصان جبران شود. از سازمان سینمایی، دانشگاه سوره، پلتفرم ودیو به مدیریت پویان صدقی و از همه شرکت‌کنندگان تشکر می‌کنم.

وی بیان کرد: بودن بسترهایی چون «سایه»، به ما دانشجوها کمک می‌کند که نفسی در روح دانشجویان دمیده شود و ما به این بسترها نیازمندیم. امیدوارم کسانی که معتقدند جشنواره‌های دانشجویی سرمایه هدر می‌دهند و نگرانی از هدررفت سرمایه دارند، بگذارند این سرمایه‌ها برای دانشجویان هدر برود تا چنین جمع‌های دانشجویی و جشنواره‌ها، بازدهی خوب و مثبتی برای هنر خواهد دشت. امیدوارم سال بعد اعتماد به داشنجویان شکل بگیرد و جشنواره بزرگ‌تری شکل بگیرد.

سامان سالور به نمایندگی اعضای هیأت داوران سیزدهمین جشنواره فیلم کوتاه «سایه» نیز در ادامه مراسم پشت تریبون حاضر شد و گفت: چیزی که در فیلم‌ها مشهود بود و جای بحث دارد، ضعف فیلمنامه است، همانطور که در سینمای بلند نیز چنین ضعفی داریم اما خوشبختانه به شکل عجیبی بازیگران خانم خوب و نه آقایان، فیلمبرداری، صحنه پردازی و.. خوب را دیدیم. ما در هیأت داوران، در جلسه اول به برآیند نرسیدیم و واقعاً سعی کردیم حق به حق‌دار برسد و بهرزو شعیبی موکداً تاکید داشت که حق کسی پایمال نشود.

وی با اشاره به ضعف فیلم‌های مستند در «سایه» بیان کرد: سینمای کوتاه جای جسارت کردن است و این جسارت در سوژه می‌تواند خیلی زیبا، جاری و ساری شود. جای تأسف بود که نتوانستیم برای برخی فیلم‌ها بنا به دلیل آئین‌نامه‌ای، کاندیدا انتخاب کنیم، مثلاً نمی‌توانستیم بازیگری را در بخش فارغ‌التحصیلان انتخاب کنیم. امیدوارم دوره‌های بعدی با حمایت دوستان، اتفاقات بهتر بیفتد چراکه جشنواره‌ای که سیزده دوره مداومت داشته، به نظر من باید دست برگزارکنندگانش را فشرد.

در ادامه فیلمی از مراسم بزرگداشت بهرام دهقانی که در جریان برگزاری جشنواره «سایه» از وی تجلیل شد، روی پرده رفت.

محمدحسین ساعی رئیس دانشگاه سوره نیز در ادامه در سخنانی بیان کرد: نسل‌های مختلف از دانشگاه سوره را در سالن می‌بینم و به همه خوشامد عرض می‌کنم. همتی که من در این بچه‌ها دیدم، تا به حال ندیده بودم و ما خیلی پول نداشتیم که به آنها کمک کنیم اما این بچه‌ها جشنواره‌ای سطح یک برگزار کردند و از آنها تشکر می‌کنم و حتماً در آینده اسم آنها را در سینمای ایران خواهیم شنید.

وی تاکید کرد: چیزی که در جشنواره «سایه» پررنگ دیده می‌شد، امیدی بود که پس از دو سال چشم انتظاری کرونا، در دانشگاه شکل گرفت و امید دارم استعدادهایی که در سوره است بتوانیم زمینه‌سازی کنیم که اتفاقات خوبی برایشان بیفتد کما اینکه دانشگاه سوره برند خوبی در سینما به حساب می‌آید.

بر این اساس، در ادامه مراسم اختتامیه، اسامی برگزیدگان سیزدهمین دوره جشنواره فیلم کوتاه «سایه» به شرح زیر اعلام شدند و از آنها تجلیل به عمل آمد:

جایزه دکتر فهیمی:

فیلم کوتاه جبران می‌کنم به کارگردانی جمال احمدی جایزه این بخش را دریافت کرد.

بهترین فیلم سوره:

جایزه این بخش به فیلم کوتاه رهن کامل به کارگردانی مهدی دواچی تعلق گرفت.

اهدای نشان (مدال) ایسفا:

امیرعلی اعلایی و مرتضی علی عباس میرزایی به نمایندگی از انجمن فیلم کوتاه ایران (ایسفا) روی صحنه آمدند تا این نشان را اهدا کنند.

مرتضی علی عباس میرزایی فیلمسازی که از دانش آموختگان قدیمی دانشگاه سوره بوده، به نمایندگی از اعضای «ایسفا» گفت: دانشگاه سوره برای مایی که در بدنه سینما در حال کار هستیم، جایگاه ویژه‌ای دارد چون جنگیدن و موفق شدن را از آنجا یاد گرفتیم؛ چراکه دانشجو بودن یک سختی دارد و دانشجوی دانشگاه سوره بودن سختی دارد که شما را می‌سازد.

دیپلم افتخار ایسفا برای ایده خلاقانه فیلم کوتاه انتروپی، به آرین نوابی رسید.

مدال ایسفا نیز برای نشان دادن موقعیت سخت از جامعه و ظرافت خلاقانه در کارگردانی و ساختار، به نسرین محمدپور برای فیلم کوتاه چپ دست اهدا شد.

بهترین فیلم دانشجویی:

جایزه این بخش به فیلم کوتاه آماس به کارگردانی کیوان سروری اهدا شد.

بهترین طراحی صحنه:

رضا محمدپور برای فیلم کوتاه چپ دست

بهترین صدا:

حسین پوررحیمی، امیرحسین کلاته و ناصر امین برای بیداری

بهترین تدوین:

دیپلم افتخار این بخش به شاهین جلالی برای فیلم مرد ابری اهدا شد.

همچنین جایزه اصلی این بخش به عوارض جانبی به تدوین محمد روح‌بخش رسید.

بهترین موسیقی:

سجاد بهادری برای فیلم کوتاه دریبل

بهترین فیلمبرداری:

دیپلم افتخار این بخش به نوید زارع برای فیلمبرداری فیلم کوتاه مادرزاد اهدا شد.

جایزه اصلی فیلمبرداری به امید مهدوی برای فیلم کوتاه موج‌ها رسید.

بهترین فیلمنامه:

عوارض جانبی به نویسندگی لیلا اخباری

بهترین بازیگر مرد:

در این بخش از یک عمر تلاش در بازیگری، از محمود نظرعلیان تجلیل به عمل آمد.

جایزه اصلی بهترین بازیگر نیز به میثم دامن زه برای خاکخونی و ماهکان اهدا شد.

بهترین بازیگر زن:

دیپلم افتخار این بخش به یاسمن نصیری برای بازی در فیلم کوتاه چپ دست اهدا شد.

جایزه اصلی و تندیس جشنواره به زهره استادی برای فیلم کوتاه عوارض جانبی رسید.

بهترین کارگردانی:

جایزه و تندیس جشنواره به حسام حسینی و عباس حسین‌زاده برای کارگردانی فیلم ماهکان اهدا شد.

بهترین فیلم فارغ‌التحصیلان:

دیپلم افتخار این بخش به شادی کرم‌رودی برای فیلم کوتاه هرگز، گاهی، همیشه رسید.

جایزه اصلی و تندیس جشنواره این بخش به امیرحسین دیباج برای فیلم کوتاه سه هفته قبل اهدا شد.

بهترین فیلم سال اولی:

پناه به کارگردانی ابوالفضل حسینی‌پور

بهترین فیلم تجربی:

برو و ببین به کارگردانی سعید درانی

بهترین فیلم مستند:

روزهای خاکستری به کارگردانی احسان نورتقانی

بهترین فیلم داستانی:

عوارض جانبی به کارگردانی لیلا اخباری

جایزه ویژه هیأت داوران:

نسرین محمدپور برای فیلم کوتاه چپ دست

در پایان آزاده صمدی گفت: از تمام زنانی که در این فیلم‌ها درخشیدند، تشکر می‌کنم و دلم می‌خواهد حضور شما زنان را به ویژه به عنوان فیلمساز قدر بنهم، چون به خلاقیت و کارآفرینی نیاز داریم.

به گزارش سینماپرس، سیزدهمین دوره‌ جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه ‌ «سایه» که از روز پنجشنبه ۲۹ اردیبهشت ماه در سینما سپیده آغاز شد، چهارشنبه ۴ خردادماه با اهدای جوایز به برگزیدگان بخش رقابتی به کار خود پایان می‌دهد.

بهروز شعیبی، آزاده صمدی، احسان عبدی پور، میثم مولایی، سامان سالور و علیرضا برازنده اعضای هیات داوری سیزدهمین جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه ‌ «سایه» را برعهده داشتند.

بر این اساس، نامزدهای سیزدهمین دوره جشنواره فیلم کوتاه «سایه» به شرح زیر اعلام شدند:

بهترین فیلم داستانی:

عوارض جانبی به کارگردانی لیلا اخباری

مرد ابری به کارگردانی شاهین جلالی

ماهکان به کارگردانی حسام حسینی و عباس حسین‌زاده

بیداری به کارگردانی امیرحسین کلاته و ناصر امین

چپ دست به کارگردانی نسرین محمدپور

بهترین فیلم مستند:

زن پدر به کارگردانی مرتضی فرهادنیا

عروس قنات به کارگردانی شیوا مشفق

روزهای خاکستری به کارگردانی احسان نورتقانی

میر و مار به کارگردانی امین پاک‌پرور

بهترین فیلم تجربی:

برو و ببین به کارگردانی سعید درانی

و این رویایی دیگر است به کارگردانی میلاد برزگر

بهترین فیلم سال اولی:

آماس به کارگردانی کیوان سروری

پناه به کارگردانی ابوالفضل حسینی‌پور

یک به کارگردانی کیارا محیطی

چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم به کارگردانی نیما عبدالعظیمی

جبر اختیاری به کارگردانی محمدحسین رمضانی

بهترین فیلم فارغ‌التحصیلان:

هرگز، گاهی، همیشه به کارگردانی شادی کرم‌رودی

سه هفته قبل به کارگردانی امیرحسین دیباج

برای بار دوم به کارگردانی لیلا اخباری

حفره به کارگردانی امیر روئینی

بهترین فیلم سوره:

رهن کامل به کارگردانی مهدی دواچی

یک به کارگردانی کیارا محیطی

برگرد مرا ببین به کارگردانی نگین نشاط

مغزی به کارگردانی نگار تخت‌کشها

برو و ببین به کارگردانی سعید درانی

بهترین کارگردانی:

عوارض جانبی به کارگردانی لیلا اخباری

ماهکان به کارگردانی حسام حسینی و عباس حسین‌زاده

مرد ابری به کارگردانی شاهین جلالی

چپ دست به کارگردانی نسرین محمدپور

بازی علی گیتی‌نورد

بهترین فیلمنامه:

عوارض جانبی به نویسندگی لیلا اخباری

ماهکان به نویسندگی حسام حسینی و عباس حسین‌زاده

چپ دست به نویسندگی نسرین محمدپور

بیداری به نویسندگی امیرحسین کلاته و ناصر امین

چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم به نویسندگی آکو زندکریمی

بهترین فیلمبرداری:

مادرزاد به فیلمبرداری نوید زارع

دریبل به فیلمبرداری علی لاوری منفرد

موج‌ها به فیلمبرداری امید مهدوی

مرد ابری به فیلمبرداری عبدالله شکری

چپ دست به فیلمبرداری حامد بقائیان

بهترین تدوین:

ماهکان به تدوین پویان شعله‌ور

دریبل به تدوین نازآفرین حسن‌پور

خاکخونی به تدوین شیدا گرجی

عوارض جانبی به تدوین محمد روح‌بخش

مرد ابری به تدوین شاهین جلالی

بهترین صدا:

حسن شبانکاره و رامین ابوالصدق برای ماهکان

حسین پوررحیمی، امیرحسین کلاته و ناصر امین برای بیداری

بهنام اسداللهی و حسین قورچیان برای مرد ابری

حسن کرامت‌فر و رامین ابوالصدق برای خاکخونی

احمد محمدی و آرش قاسمی برای چپ دست

بهترین طراحی صحنه:

رضا محمدپور برای چپ دست

اشرف شاه‌حسینی برای جبران می‌کنم

لیلا طاهری برای رم

یاسر حسنی برای فیلم مرد ابری

ایوب شیخ‌احمدی برای چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم

بهترین موسیقی:

مهدی مرادی برای آن دم

فرهاد میرمحمدصادقی برای رم

سجاد بهادری برای دریبل

آنکیدو دارش برای بازی

بهترین بازیگر مرد:

میثم دامن زه برای خاکخونی و ماهکان

مهدی مکاریان برای دریبل

محمود نظرعلیان برای مرد ابری

بهترین بازیگر زن:

یاسمن نصیری برای چپ دست

زهره استادی برای عوارض جانبی

جانان زنداکبری برای بازی

شبنم دادخواه برای بیداری

شراره منصورآبادی برای ماهکان

بهترین فیلم دانشجویی:

مغزی به کارگردانی نگار تخت‌کشها

آماس به کارگردان کیوان سروری

برگرد مرا ببین به کارگردانی نگین نشاط

رهن کامل به کارگردانی مهدی دواچی

اختتامیه‌ سیزدهمین دوره‌ جشنواره ملی دانشجویی فیلم کوتاه ‌ «سایه» دانشگاه سوره به صورت برخط از صفحه‌ اینستاگرام جشنواره پخش خواهد شد.

سینماپرس: مریم کاظم‌زاده عکاس جنگ و همسر شهید اصغر وصالی در ۶۶ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان، آسمانی شد.

سینماپرس: سیاوش حقیقی تهیه کننده سینما در پی تغییرات مدیریتی معاونت سیما در خصوص لزوم ایجاد تحول در سیمای جمهوری اسلامی ایران گفت: توجه به اصل انتقال قدرت به نسل دوم و سوم انقلاب در بیانیه گام دوم با این انتصاب اتفاق افتاد؛ گام دوم انقلاب گام تبادل قدرت به جوانان متعهد و انقلابی است و من امیدوارم برمهانی در این مسیر سرافراز باشد.