Archives آذر 1398

«بازی با انگشت‌ها» به چاپ نهم رسید
کتاب شعر «بازی با انگشت‌ها» سروده مصطفی رحماندوست و با تصویرگری هاله لادن که تاکنون ۵۵هزار و ۵۰۰ نسخه از آن به فروش رسیده است، به چاپ نهم رسید.
«بازی با انگشت‌ها» کتابی است با ۱۶ شعر و ۱۶ قصه از «پنج‌انگشت دست» از بازی ایرانی و کهن «لی‌لی حوضک» برگرفته‌شده است.
رحماندوست در مقدمه این کتاب ضمن اشاره به این موضوع که این بازی در هر مکان و زمانی امکان‌پذیر است و با تأکید بر این موضوع که اصل بازی به گذشته‌های دور ایران و دیگر کشورها تعلق داشته می‌افزاید: در روزگاری که گرفتاری‌ها و کار زیاد و خستگی بزرگ‌ترها از یک‌سو و امکانات متنوع بازی و سرگرمی از سوی دیگر ارتباط عاطفی میان بزرگ‌ترها و بچه‌ها را بسیار محدود کرده است و نعمت قصه‌گویی را از بچه‌ها گرفته است بازی با انگشت‌ها راه خوبی برای ایجاد ارتباط عاطفی و شاد و هیجان‌انگیز میان بچه‌ها و بزرگ‌ترهاست.
دریکی از اشعار این کتاب که چهار فصل سال را به کودکان آموزش می‌دهد، آمده است: «اولی گفت: من سه ماهم، بهارم هوای خوبی دارم/ دومی گفت: سه ماه دارم، تابستانم میوه‌دارم، باغبانم/ سومی گفت: من سه ماهم پاییزم، برگ درخت می‌ریزم/ چهارمی گفت: سه ماه دارم، زمستانم، سرما و برف و بارانم / پنجمی گفت: هفته و ماه و سالم، بچه‌ها خوش به حالم.»
کتاب «بازی با انگشت‌ها» با شمارگان ۲هزار و ۵۰۰ نسخه در ۴۸ صفحه رنگی با قیمت ۱۳هزار تومان به چاپ رسید. این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۳۸۳ منتشر شد.

«خانه‌ی خاله» به چاپ پنجم رسید
کتاب شعر «خانه‌ی خاله» سروده مصطفی رحماندوست و با تصویرگری حسام‌الدین طباطبایی که تاکنون ۳۲هزار و ۵۰۰ نسخه از آن به فروش رسیده است، به چاپ پنجم رسید.
شعرهای کتاب «خانه‌ی خاله»، قصه‌های کوتاهی است که بزرگ‌ترها می‌توانند به کمک انگشتان دست برای بچه‌ها بگویند.
رحماندوست در مقدمه این کتاب آورده است: شنیدن، خواندن، اجرای آهنگین و تکرار ترانه‌های نمایشی کتاب «خانه‌ی خاله» کودکان را به تمرین مهارت‌هایی راهنمایی می‌کند که برای یک زندگی شاد و خلاقانه به آن‌ها نیاز دارند.
در بخش دیگری از مقدمه این کتاب، نویسنده خطاب به بزرگ‌ترها می‌گوید: دست‌های کودکان خود را به بازی بگیرید، از انگشت‌های آن‌ها شخصیت‌های خیالی بسازید، ترانه‌های کتاب را با آهنگی شاد و خودساخته بخوانید و لحظه‌های شاد، شیرین و آرامش‌بخش برای خودتان و آن‌ها فراهم آورید.
بخشی از شعر این کتاب را می‌خوانیم: خانه‌ی خاله/ پنج‌تا بزغاله/ یکی از اونا/ نقاشی شده/ رفته رو دیوار/ چند تا بز مانده؟ / چهارتا، چهار…
کتاب «خانه‌ی خاله» با شمارگان ۲هزار و ۵۰۰ نسخه در ۲۴ صفحه رنگی باقیمت ۸هزار تومان به چاپ رسید. این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۳۸۸ به چاپ رسیده است.

به گزارش سینماپرس، ‌ بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه تهران (آرمان)، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به علی‌عسگری، رییس سازمان صداوسیما، بخش‌هایی از نقدهای خود به وضع موجود رسانه ملی را بیان کردند و او را به حضور در دانشگاه و پاسخ به مطالبات دانشجویان دعوت کردند.

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای مهندس علی عسگری، ریاست محترم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی

سلام علیکم

«از حدود ۲۲۰ نفر نیرویی که مشمول قانون منع به کارگیری بازنشستگان می‌شدند،   ۲۰۰ نفر از آنها بازنشسته شده و تنها ۲۰ نفر باقی ماندند که به آنها احتیاج داشتیم و بعد از ۲۲ بهمن به تدریج این تعداد هم بازنشسته خواهند شد.»
جملات فوق، بخشی از صحبت‌های حضرتعالی در جلسه با اعضای تشکل‌های دانشجویی است؛ جلسه‌ای که در ۱۶ آذر سال گذشته برگزار شد و ما را به تحقق اصلاحات اساسی در رسانه ملی امیدوار کرد. حالا اما قریب به ۱۰ ماه از آن ۲۲ بهمنی که قولش را داده بودید گذشته و متاسفانه آش همان آش است و کاسه همان کاسه.

مهمترین و اثرگذار ترین ارکان رسانه ملی را می‌توان معاونت سیما، معاونت سیاسی و اداره کل بازرگانی دانست و بی‌تعارف اصلاح رسانه ملی بسته به اصلاح این سه رکن اساسی صداوسیماست. با وجود این درجه از اهمیت، متاسفانه هنوز ریاست این سه بخش در انحصار مدیران بازنشسته و واپسگرا قرار دارد و بدتر اینکه عزمی هم برای پایان دادن به این مدیریت منفعل از سوی شخص شما دیده نمی‌شود. سوال این است که به راستی این مدیران همیشگی رسانه ملی چه دست‌آورد شاخص و قابل ملاحظه‌ای را به ارمغان آورده‌اند که اینقدر بر باقی ماندن‌شان در مسند مدیریت اصرار می‌کنید!؟

می‌توان از مصادیق این مدیریت ورشکسته و منفعل نمونه‌های زیادی را ذکر کرد؛ از اداره کل بازرگانی صداوسیما که در آن رسماً سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی در برابر اسکناس اسپانسرها لگدمال می‌شود تا معاونت سیاسی که با مواضع منفعلانه خود در بزنگاه‌های جنگ رسانه‌ای، قافیه را باخته و خبر مسرت‌بخشی را به اردوگاه دشمن مخابره کرده است. هجوم مردم به منابع خبری ضدانقلاب در شبکه‌های اجتماعی را می¬توان از نتایج همین نگاه پوسیده و منفعل آقایان مجید آخوندی (معاون سیاسی صداوسیما) و سید مهرداد سید مهدی (رییس خبرگزاری صداوسیما) دانست. مع‌الاسف از این دست ناکارآمدی‌ها سخن بسیار می‌توان گفت اما در این مجال اندک فقط به یکی از این موارد متعدد می‌پردازیم.

جناب علی‌عسگری! همانطور که مستحضرید، معاونت سیمای جمهوری اسلامی قریب به ۱۰ سال در مقاطع مختلف تحت مدیریت آقای «مرتضی میرباقری» بوده است؛ مدیری که سال‌هاست تقریباً در هیچ جمع نخبگانی پاسخگوی عملکردش نبوده که اگر می‌بود هرگز این توهم به وجود نمی‌آمد که صداوسیما بدون ایشان دچار بحران می‌شود! واقعیت این است که متاسفانه مدیرانی از جنس آقای میرباقری با سوءمدیریت‌های متعدد، تا به امروز صداوسیما را از تجربه‌ی هیچ بحرانی بی‌بهره نکرده‌اند؛ از بحران ریزش مخاطب گرفته تا بحران حاکمیت سلبریتی‌ها و حالا هم که بحران هجوم فیلم‌ و سریال‌های سادیستی!

طنز تلخ ماجرا اما آنجاست که پاییز ۹۷ تعدادی از همین مدیران بازنشسته و ناکارآمد از جمله جناب میرباقری، با کارنامه‌ای کم فروغ به واسطه سؤمدیریت ها، ناباورانه از قانون منع به کارگیری بازنشستگان استثناء شدند با این توجیه که رفتن مدیران باسابقه، صداوسیما را دچار بحران می‌کند! حالا یک سال از آن روزها گذشته و سوال این است که بود و نبود آقای میرباقری و امثال ایشان چه تاثیری بر عملکرد صداوسیما در یک سال اخیر داشته که اینچنین آینده صداوسیما به وجود ایشان گره زده می‌شود؟ اصلا آقای میرباقری در مدیریت ۱۰ ساله‌شان بر سیمای جمهوری اسلامی چه کارنامه دست نایافتنی را از خود به جا گذاشته اند که مدیران جوان دیگر از رقم زدن آن ناتوان بوده‌اند؟

جناب آقای علی عسگری! دو احتمال بیشتر وجود ندارد؛ یا شخص حضرتعالی تعمداً و بر خلاف وعده‌ای که ۱۶ آذر سال گذشته دادید، در حفظ مدیران بازنشسته و ناکارآمد مصرّید که در این صورت مِن بعد شما را هم بایستی به عنوان بخشی از مدافعان وضع موجود در رسانه ملی تحلیل کرد و باید از منافع احتمالی‌تان در حفظ وضع موجود پرسید. احتمال دیگر اما این است که فشارهای بیرونی مانع شما در اعمال تغییرات می‌شود که در این صورت از شما می‌خواهیم شجاعانه وجود این فشارها را رسانه‌ای کنید تا بر همگان عیان شود که چه کسانی از حفظ وضع موجود در صداوسیما منفعت می‌برند و بهشت‌شان مدیریت ناکارآمد بازنشسته‌هاست!

در انتها و برای چندمین بار در دو ماه اخیر از جنانبعالی دعوت می‌شود تا برخلاف سال گذشته، این بار در صحن دانشگاه و در میان دانشجویان حاضر شده و پاسخگوی مطالبات صریح و تخصصی ایشان باشید.

و من الله توفیق

به گزارش سینماپرس، گروه موسوم به کانون نویسندگان که متشکل از نویسندگان هوادار حزب توده و سازمان منافقین و جبهه ملی و وابستگان به غرب است، به مناسبت روز جهانی مبارزه با سانسور، علیه آنچه ملی شدن اینترنت در ایران خوانده‌اند بیانیه صادر کردند!

این کانون بدون توجه به حق اولیه یک کشور برای داشتن اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بومی در بیانیه خودشان نوشتند که حکومت با اجرای «اینترنت ملی» تلاش دارد تا رسانه حاکم تنها صدایی شود که حق سخن و حکم راندن بر مردم را دارد. این کانون همچنین انتقادی از تلاش‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی برای جاسوسی و دخالت در امور ایران نکرده است. همچنین این مدعیان آزادی بیان، انتقادی از تلاش‌های غرب برای محدود ساختن و سانسور صفحات مخالف خود در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نکرده است.
گفتنی است، جریان بومی‌سازی اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، مدتی است به یکی از اهداف حمله گروه‌های معاند ایران تبدیل شده است. این گروه‌ها در حالی از اینترنت ملی ابراز نگرانی می‌کنند که برخی از کارشناسان سابق سازمان سیا مانند «ادوارد اسنودن» قبلا در افشاگری‌های خود از کنترل تمامی داده‌های سایبری جهان توسط این سازمان جاسوسی و تروریستی، افشای فروش اطلاعات کاربران فیس‌بوک به شرکت‌های حامی ترامپ، رسوایی کنترل ایمیل‌های رهبران سیاسی جهان همچون مرکل و کلینتون توسط سرویس جاسوسی آمریکا، برداشت اطلاعات شخصی کاربران فیس‌بوک و توییتر توسط سرویس جاسوسی اسرائیل و… یاد کرده بودند.
حال باید پرسید که یک تشکیلات به ظاهر ادبی با عنوان «کانون نویسندگان» چرا نگران کوتاه شدن دست مراکز جاسوسی و تروریستی از طریق اینترنت به ایران شده‌اند؟
پیش‌تر برخی از اعضای کانون، در تهران و در دیدار با سفرای دو کشور اروپایی، خواستار اعمال تحریم بیشتر علیه ایران و در نهایت تهاجم نظامی غرب به ایران شده بودند!

*کیهان

به گزارش سینماپرس، امضاء کنندگان این بیانیه که البته تعداد قلیلی را شامل می‌شود، سینماگرانی دوزیست هستند که هم وابسته به حمایت‌های دولتی‌اند و هم از طریق جوایز جشنواره‌های غربی ارتزاق می‌کنند. آنها باز هم با هدف جلب توجه محافل خارجی بیانیه‌ای سراسر ابهام و تحریف را صادر کرده‌اند و بدون ‌اشاره به مسئولیت خود در فریب افکار عمومی، طوری وانمود کرده‌اند که گویی آنها نبودند که در دوره‌های اخیر انتخابات، از مسئولان کنونی حمایت کرده و موجب روی کار آمدنشان شدند! همین جماعت، سال ۸۸ نیز از دروغ‌های بزرگ فتنه‌گران حمایت کردند و در ریخته شدن خون بی‌گناهان در آن فتنه نقش ایفا کردند. ۱۰ سال بعد، آنها باز هم فراموشکار شده‌اند و ژست حق‌طلبی گرفته‌اند، گویی یادشان رفته است که چگونه از شهرت خود برای به قدرت رسیدن عاملان بی‌تدبیری استفاده کردند!

ای کاش یک بار هم که شده، این جماعت خودبرتربین و روشنفکرپندار، از برج عاج خود پایین می‌آمدند تا حال این روزهای مردم را درک کنند. ‌ای کاش کمی از غرور و تکبر خود می‌کاستند و به جای چنین بیانیه‌ای، یک بار از مردم به خاطر تبلیغات جاهلانه خود عذرخواهی می‌کردند. اما جوایز جشنواره‌های خارجی و هوای بردن خرس و خروس‌ها و اسکار و سواحل کن و کوچه‌های ونیز، مگر می‌گذارد دست از اطوارهای خود بردارند؟ به ویژه اینکه مدتی است، جشنواره‌های خارجی نیز آنها را نادیده می‌گیرند و امروز فرصت خوبی است تا با برخی دولت‌های غربی، همنوا شوند، بلکه بار دیگر رنگ فرش قرمز فستیوال‌ها را ببینند!

نکته جالب اینکه یکی از امضاکنندگان بیانیه حمایت از اغتشاش، چند روز پیش شامل رأفت اسلامی واقع شد و حکم برائت گرفت.

البته، شاید متن اعترافات و بازجویی وی برای همکارانش خواندنی باشد و میزان صداقت وی را در همراهی با همکاران سینمایی‌اش روشن کند!

*کیهان