مدیر فنی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بین المللی فیلم و فیلمنامه ایثار، فرهاد مختاری مدیر کل امور هنری بنیاد شهید و امور ایثارگران و دبیر جشنواره بین المللی «ایثار»، محسن برمهانی معاون کنونی سیمای جمهوری اسلامی ایران و مدیر فرهنگی، محمد حسین نیرومند مشاور هنری و سینمایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیر فرهنگی، حبیب والی‌نژاد از تهیه کنندگان با سابقه سینما و تلویزیون، مهرداد آگاهی عضو هیات موسس خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) و مدیر فرهنگی، انسیه شاه حسینی نویسنده و کارگردان سینمای ایران در عرصه سینمای مقاومت و دفاع مقدس، محمدرضا دزفولی مدیر اسبق امور استان‌های انجمن سینمای جوانان ایران، فیلمساز و مستند ساز و ناصر باکیده مدیر عامل اسبق انجمن سینمای جوانان ایران، فیلمساز و مدیر فرهنگی به‌عنوان اعضای شورای سیاستگذاری جشنواره بین المللی «ایثار» (فیلم و فیلمنامه) معرفی و منصوب شدند.

سیدمحمد صادق هاشمی همچنین در حکمی ناصر باکیده را به‌عنوان مشاور دبیر و دبیر اجرایی جشنواره مذکور منصوب کرد.

آخرین مهلت ارسال آثار برای بخش فیلم تا بیست‌ونهم اسفند ۱۴۰۱ و برای بخش فیلم‌نامه تا پانزدهم فروردین‌ماه ۱۴۰۲ خواهد بود و اسامی آثار منتخب جشنواره در بخش فیلم، روز پانزدهم اردیبهشت و در بخش فیلم‌نامه، دهم اردیبهشت ۱۴۰۲ اعلام خواهد شد.

علاقه‌مندان می‌توانند آثار خود را در مهلت مقرر به دبیرخانه جشنواره به آدرس: تهران خیابان آیت‌الله طالقانی، کوچه غفارزاده ساختمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، معاونت فرهنگی و آموزشی، اداره کل امور هنری (دبیرخانه جشنواره) ارسال و برای کسب اطلاعات بیشتر با تلفن ۸۸۹۰۸۷۱۱ تماس بگیرند. همچنین سامانه navideshahed.com نیز در این زمینه در دسترس متقاضیان شرکت در جشنواره قرار گرفته است.

ثبت نام بخش بین الملل جشنواره فیلم «ایثار» نیز پذیرای آثار هنرمندان سایر کشورهای متقاضی شرکت در این بخش بوده که می‌توانند با مراجعه به آدرس https://filmfreeway.com/isaar نسبت به ثبت نام در این بخش اقدام کنند.

جشنواره بین المللی «ایثار» از بیست‌ و نهم اردیبهشت تا سوم خرداد ۱۴۰۲ با دبیری فرهاد مختاری برگزار خواهد شد.

میلاد محمدی کارگردان مجموعه مستند «سال‌های سرخ» همزمان با پخش تلویزیونی این مجموعه در گفتگو با خبرنگار مهر درباره آن توضیح داد: مستند «سال‌های سرخ» درباره پنج عملیات تروریستی با ابعاد وسیع در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰ است که نقطه تمایز آن‌ها با دیگر عملیات‌ها این است که همه آن‌ها تلفات مردمی داشته‌اند و در عین حال درباره آن‌ها صحبت چندانی نشده است. ما وقتی از بمب‌گذاری‌های اوایل دهه ۶۰ صحبت می‌کنیم، غالباً ذهن‌مان به سمت بمب‌گذاری دفتر نخست‌وزیری و حزب جمهوری می‌رود. بیشتر توجه‌مان به سمت ترور افراد سرشناس سیاسی است. اما درباره این پنج بمب‌گذاری کمتر صحبت شده است و وقتی ما با آن‌ها مواجه شدیم، هم اطلاعات شوکه‌کننده‌ای به دست‌مان رسید و هم برای‌مان سوال شد که چرا کمتر روی این اتفاقات که در همین تهران رخ داده و سال‌های زیادی هم از آن‌ها نگذشته، کار شده است؟

وی ادامه داد: این پنج عملیات بمب‌گذاری به ترتیب وقوع اولی در میدان عشرت‌آباد، دومی در خیابان خیام، سومی در میدان توپخانه، چهارمی در میدان راه‌آهن و پنجمی در خیابان ناصرخسرو اتفاق افتاده است. همه این بمب‌گذاری‌ها در مراکز پرتردد تهران و با هدف قربانی گرفتن از افراد غیرنظامی بوده، از همه قشر هم در میان قربانیان این رویدادها بوده است. ما شروع به کار کردن روی این موضوع کردیم و توانستیم برخی از شاهدان عینی این واقعه را هم پیدا کنیم. ابتدا تلاش کردیم روی انگیزه‌ها و اهداف این عملیات‌ها کار کنیم که منابع آن برخی مصاحبه‌های مسئولان امنیتی آن زمان بود. بعد هم سراغ موشکافی و تحلیل آن‌ها رفتیم و از تصاویر آرشیوی و آرشیو روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها در این زمینه استفاده کردیم. حتی با خبرنگاران و عکاسان حاضر در این صحنه‌ها هم گفتگو کردیم.

وقتی تروریست‌ها با هم مشارکت می‌کردند!

این مستندساز با اشاره به اینکه مستند «سال‌های سرخ» در پنج قسمت چهل‌وپنج دقیقه‌ای ساخته شده است، درباره نتایج بررسی‌های صورت گرفته خود پیرامون انگیزه عاملان این عملیات تروریستی توضیح داد: تعدادی از این بمب‌گذاری‌ها به صورت مستقیم توسط سازمان مجاهدین خلق صورت گرفته و در برخی از آن‌ها هم همکاری داشته است. مثلاً بمب‌گذاری در میدان توپخانه کار گروه‌های جدایی‌طلب کرد بود اما از آنجایی که این گروه‌ها در آن سال‌ها همه از عراق دستور می‌گرفتند، گاهی همکاری‌های مشترکی هم با یکدیگر داشتند. در بمب‌گذاری عشرت‌آباد و یا خیابان خیام اما به‌وضوح می‌دانیم که این اتفاق توسط سازمان مجاهدین رقم خورده است. عوامل بمب‌گذاری خیابان ناصرخسرو هم همین‌طور بودند و دستگیر هم شدند. بمب‌گذاری در میدان‌های توپخانه و راه‌آهن اما حاصل همکاری گروه‌های تروریستی با هم بوده است. آن‌ها هدف واحدی داشتند و با فرض دشمن مشترک در این قبیل عملیات‌ها با هم همکاری می‌کردند.

وی افزود: متأسفانه ما نتوانستیم به اسناد مرتبط با این پرونده‌ها که در قوه قضاییه بود دسترسی داشته باشیم اما براساس گفته‌های مسئولان وقت از فرماندهان سپاه تا فرماندهان اطلاعات وقت، در قالب تحقیقاتی که داشتیم، به این موارد رسیدیم.

محمدی درباره روایت شاهدان عینی از این اتفاقات تروریستی گفت: جمع‌آوری روایت شاهدان عینی کار خیلی سختی بود. حدود ۴۰ سال از این اتفاقات می‌گذرد و اساساً بافت آن مناطق به‌طور کامل تغییر کرده است. اساساً بخش‌هایی از میدان عشرت‌آباد که میدان سپاه امروزی می‌شود، به‌طور کامل تخریب شده است و دیگر مانند گذشته نیست. خیلی از شاهدان عینی این اتفاقات هم فوت کرده‌اند. ما توانستیم در قالب تحقیقات میدانی به برخی از این افراد دسترسی پیدا کنیم. برخی افراد در لحظه انفجار در این صحنه‌ها حضور داشتند و حتی از آن آسیب دیده‌اند. برخی از این افراد عزیزشان را در این اتفاقات از دست داده بودند. یکی از این افراد پسرش را در انفجار میدان راه‌آهن از دست داده بود. همه این افراد هنوز هم شوکه و متأثر هستند و این سوال برایشان مطرح است که اگر شما با حکومت مستقر دشمنی داشته‌اید، فرزندان و عزیزان ما چه گناهی داشتند که باید قربانی می‌شدند؟ هنوز بعد از این همه سال نتوانسته‌اند انگیزه عاملان این حوادث را درک کنند.

وی افزود: خوشبختانه در تحقیقات خود به افرادی رسیدیم که مشاهدات خیلی خوبی از این اتفاقات داشتند. حتی ما عکاسی را پیدا کردیم که بعد از انفجار به صحنه حادثه رفته و عکاسی کرده بودند و حالا با دید دقیق و هنرمندان خود حادثه را روایت کردند. عکس‌های این عکاس را هم در مستند استفاده کردیم. تصاویر، واقعاً تصاویر تکان‌دهنده‌ای بود. ابعاد خسارت در این عملیات‌ها واقعاً شوکه‌کننده بوده است. ابعاد این خسارت‌ها شاید امروز در تصورمان نگنجد. مثلاً در میدان توپخانه یک کامیون که به طور کامل با تی‌ان‌تی پر شده بود، منفجر کردند و این انفجار حفره‌ای به عمق چهار متر و مساحت چهل مترمربع ایجاد کرده بود. مسافرخانه‌ای در آنجا قرار داشت که به‌طور کامل ویران شده بود و حتی بخشی از مسافران این مسافرخانه از بین رفته بودند. از همه این صحنه عکاسی شده بود و ما تا جایی که توانستیم و به آرشیو روزنامه‌ها به‌خصوص روزنامه کیهان دسترسی پیدا کردیم، از عکس‌هایی که خیلی دلخراش نبودند در کار استفاده کردیم.

جنایت‌کارهایی که کارفرما و اسپانسر دارند

این مستندساز درباره اینکه در تحقیقات این مستند آیا به جایگاه و وضعیت امروز سازمان مجاهدین خلق با همان گروهک منافقین هم توجه داشته است یا خیر، توضیح داد: اتفاقاً با یکی از افراد رده‌بالای سازمان که از آن‌ها جدا شده است، در این مستند گفتگو کرده‌ایم و در بخش‌هایی از مستند درباره وضعیت امروز این افراد اطلاعاتی می‌دهیم. این گروهک امروز دیگر مانند دهه ۶۰ انگیزه‌های ایدئولوژیک ندارد و بیشتر شاهد یک کارفرما و تعدادی مجری هستیم. بیشتر اعضای این گروهک امروز صرفاً مجری هستند و به همین دلیل هم شاهدیم که چرخش‌های زیادی در تصمیمات خود دارند. یک زمانی صدام اسپانسر آن‌ها بود و به آن‌ها دستور می‌داد که چه باید بکنند و حالا اسپانسرهای دیگری دارند و آن‌ها هستند که برای‌شان تصمیم می‌گیرند. نکته مهم این است که پزهای حقوق‌بشری آن‌ها در برخی تریبون‌ها به‌گونه‌ای است که انگار دیروز خود را فراموش کرده‌اند. گویی خودشان از یاد برده‌اند و مردم ما هم خیلی درباره برخی از این اتفاقات در دهه ۶۰ اطلاعات ندارند.

محمدی افزود: منافقین یک گروه تروریستی به تمام معنا هستند که هم دستور می‌گیرند و هم آدم اجیر می‌کنند تا ترور کنند. دیگر شرایط هم مثل دهه ۶۰ نیست که آدم‌ها با اهداف ایدئولوژیک با آن‌ها همراه شوند و فریب بخورند. افراد را کاملاً اجیر می‌کنند و دستمزد می‌دهند. آن‌ها تروریست حرفه‌ای استخدام می‌کنند تا یک سری عملیات را به انجام برسانند.

کارگردان مجموعه مستند «سال‌های سرخ» درباره متفاوت‌ترین تجربه خود در مسیر ساخت این مستند گفت: مواجه با شاهدان عینی در مسیر ساخت این مستند برای من تجربه عجیبی بود. شنیدن روایت این افراد برای ما بسیار تکان‌دهنده بود. مثلاً با فروشنده‌ای در میدان راه‌آهن صحبت می‌کردیم که هنوز هم این مغازه را دارد و بسیار هم پیر شده است. او در روز حادثه با پسربچه ۵، ۶ ساله‌اش همراه بوده و از آنجا که در فصل تابستان هوا گرم بوده است، بچه‌اش را به بیرون مغازه می‌فرستند تا کمی خنک شود. وقتی او از مغازه خارج می‌شود انفجار اتفاق می‌افتد و او فرزندش را از دست می‌دهد. شنیدن روایت این پدر واقعاً تکان‌دهنده و روایت آن واقعاً سخت است. او تعریف می‌کرد که فرزندش چندپاره شده و با همان حالت او را به آغوش گرفته تا به بیمارستانی برساند. آن هم در شرایطی که پرده‌های گوش خودش آسیب دیده بود و هیچ صدایی را نمی‌شنیده است. او می‌گوید فقط می‌دویدم. مواجهه با چنین آدمی پس از این همه سال، هنوز هم تکان‌دهنده است.

حسین میرزامحمدی کارگردان جوانی که با فیلم اول خود یعنی «کت چرمی» در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت درباره تجربه ورود خود به عرصه کارگردانی سینما گفت: از آنجایی که من از مسیر ساخت فیلم کوتاه و اساساً از سینمای کوتاه وارد سینمای بلند شده‌ام، معتقدم یکی از مهمترین چالش‌هایی که برای ورود به عرصه کارگردانی وجود دارد، دکوپاژهایی است که پیش از شروع فیلمبرداری صورت می‌گیرد. در فیلمسازی فیلم بلند این تجربه متفاوت از سینمای کوتاه است. زمان‌بندی در فرآیند ساخت فیلم بلند پیچیده‌تر و تعداد اعضا نفرات گروه هم بیشتر است.

وی افزود: فکر می‌کنم قدرت تصمیم‌گیری‌های آنی در حین فیلمبرداری، مهمترین چالشی است که هر فیلمسازی در اولین تجربه بلند سینمایی خود با آن مواجه می‌شود. شما در فیلم کوتاه با یک گروه نهایتاً ۳۰ نفره مواجه هستید اما در یک فیلم بلند تعداد نفرات به ۸۰ نفر و حتی با احتساب هنروران به بیش از ۱۰۰ نفر می‌رسد. همه افراد گروه هم از بازیگران شاخص گرفته تا سایر عوامل در انتظار تصمیم‌گیری‌های آنی شما هستند. فکر می‌کنم این تصمیمات که غالباً هم باید به‌صورت بداهه اتخاذ شود، جزو چالش‌های اصلی برای ساخت فیلم بلند است.

این کارگردان درباره دشواری بیشتر ساخت فیلم‌های کوتاه نسبت به سینمای بلند، به دلیل زمان کمتر برای انتقال مفهوم هم گفت: سال گذشته فیلمی در جشنواره فیلم کوتاه تهران داشتم و همان زمان در گفتگویی گفتم فیلمسازی در سینمای کوتاه را نباید صرفاً پلی برای ورود به سینمای بلند دانست. خیلی از حرف‌ها و خیلی از ایده‌ها و خیلی از دغدغه‌ها هست که تنها در قالب فیلم کوتاه قابل ارائه است. به همین دلیل همه فیلمسازان سینمای کوتاه که وارد سینمای بلند می‌شوند، لزوماً فیلمسازان موفقی نیستند و نمی‌توانند همان موفقیت احتمالی که در سینمای کوتاه داشته‌اند را در سینمای بلند تکرار کنند.

وی افزود: فیلم کوتاه باید به مثابه یک نوع مستقل از سینما قلمداد شود. شاید فیلمسازی بخواهد تا پایان عمر حرفه‌ای‌اش در سینمای کوتاه فعال باشد، کمااینکه در دنیا هم این مسئله بسیار باب و مرسوم است. فیلمسازان بزرگی را سراغ داریم که تنها در حوزه فیلم کوتاه کار می‌کنند.

میرزامحمدی درباره تجربه ساخت فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای هم گفت: من این تجربه را نداشته‌ام و فیلم‌های کوتاهی که تاکنون ساخته‌ام بیشتر حوالی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بوده است. فکر می‌کنم ساخت فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای بسیار سخت است به خصوص برای من که به قصه‌گویی عادت دارم. اگر بخواهید در فیلم خود شخصیت‌پردازی هم داشته باشید و به همه قواعد روایت پایبند باشید، ساخت فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای بسیار سخت است. به همین دلیل است که فکر می‌کنم تجربه ساخت فیلم کوتاه، لزوماً به کارگردانی در سینمای بلند ختم نمی‌شود.

کارگردان «کت چرمی» درباره منحصربه‌فردترین ویژگی فیلم‌های کوتاه هم گفت: خلاقیت در این آثار بسیار بارز است. مهمترین اتفاقی که در یک فیلم کوتاه باید رخ بدهد این است که تو بتوانی با خلاقیت داستانی را روایت کنی. مهمترین رکن فیلمنامه‌نویسی در سینمای کوتاه همین خلاقیت است. شاید گاهی ما سهل‌انگاری می‌کنیم و زمان کمی را برای فیلمنامه می‌گذاریم. گاهی وقت کمی روی بازنویسی می‌گذاریم در حالی که خیلی از ایده‌های خلاقانه در فرآیند بازنویسی به ذهن می‌رسند. به همین دلیل مهمترین اتفاق در فیلم کوتاه خلاقیت در ایده‌پردازی و خلاقیت در نگارش فیلمنامه است.

این کارگردان ادامه داد: در فیلمسازی سینمای کوتاه، ما چه به درست و چه به غلط، بیش از آنکه تحت تأثیر جریان قصه‌گویی و خلاقیت در قصه‌گویی باشیم، به‌دنبال این هستیم که فستیوال‌ها چه نوع داستان‌هایی را انتخاب کرده‌اند و ما براساس آن دست به نگارش فیلمنامه می‌زنیم. به همین دلیل دغدغه و زیست اجتماعی خود را در فرآیند نگارش فیلمنامه نادیده می‌گیریم. بیشتر می‌خواهیم بدانیم رویکرد جشنواره‌ها به کدام سمت و سویی است. نمی‌خواهم بگویم الزاماً این رویکرد اشتباه است به‌خصوص در عرصه فیلم کوتاه بزرگ‌ترین پلتفرم برای دیده شدن آثار همین جشنواره‌ها هستند. اما اگر ما زیست بومی خود را از فیلمسازی‌مان حذف کنیم، شاید در یک بازه زمانی کوتاه موفق باشیم اما دلیل نمی‌شود که در بلندمدت هم موفق باشم.

وی افزود: این ایرادی ندارد که نگاهی به خواست و رویکرد جشنواره‌های جهانی داشته باشیم اما اگر زیست شخصی و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم را از یاد ببریم احساس می‌کنم دچار اشتباه بزرگی شده‌ایم. ما در سال‌های اخیر به سمت سینمایی حرکت کرده‌ایم که فرم خاصی را دنبال می‌کند و این حرکت متأثر از خواست جشنواره‌ها بوده است. اگر در درام، داستانی وجود نداشته باشد، حتی اگر در عرصه فرم، آپولو هم هوا کنید، در عمل هیچ اتفاقی نیفتاده است!

میرزامحمدی درباره اینکه اگر بخواهد روزی فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای بسازد بر روی چه سوژه‌ای متمرکز می‌شود هم گفت: اینکه بخواهم بگویم پیش‌تر به این ایده فکر کرده باشم، اینگونه نبوده است و شاید هیچ‌گاه ایده‌پردازی خاصی هم برای یک فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای نکرده باشم اما در سال‌های اخیر بیشترین نکاتی که در فیلم‌هایی از این دست ذهن من را درگیر کرده، عواطف و احساساتی است که در بازه زمانی صفر تا ۱۰۰ ثانیه، در یک انسان تغییر می‌کند آن هم در یک موقعیت مشخص. چند فیلم ایرانی و خارجی را در این قالب دیده‌ام که بسیار توجه من را به خود جلب کرده است. اینکه در یک موقعیت مشخص عواطف یک انسان در کمتر از ۱۰۰ ثانیه چنان متحول می‌شود که دست به یک تصمیم می‌زند، بسیار جذاب است.

وی در پایان تأکید کرد: من هیچ‌گاه سینمای کوتاه را ترک نخواهم کرد. هیچ‌گاه درگیری‌ام با سینمای کوتاه و جریان ساخت فیلم‌های کوتاه کم نخواهد شد چرا که فکر می‌کنم خیلی از ایده‌های جذاب و زیبا در همین سینمای کوتاه شکل می‌گیرد. در همین جشنواره فیلم فجر امسال شاهد اکران فیلم‌های کوتاهی بودیم که ایده‌های بسیار جذابی داشتند. اگر همان فکر و همان تفکر بتواند وارد سینمای بلند شود، می‌توانیم انتظار شکل‌گیری یک سینمای درخشان را داشته باشیم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره فیلم «۱۰۰»، محمدمهدی دادمان رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی همزمان با شروع سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «۱۰۰» در پیامی نوشت:

«بسم الله الرحمن الرحیم

انسان مجاهد درست در همان مقطعی که نفوس، او را در بن‌بست می‌بینند و انتظار تسلیم و تعظیم یا تدفین و تلقینش را می‌کشند، چونان ققنوسی سپهراحتشام، عالم را به تسخیر درمی‌آورد و دژخیم را به زانو.

خدا را شکر و سپاس که در چنین روزگار سعد و نیکویی زیست می‌کنیم. دورانی که به برکت نهضت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه، ایران عزیز ما به چشمه جوشان و لایزال انسان‌های مجاهد تبدیل شده است. در هر ساحت و عرصه‌ای که می‌نگری، با دلیران بلندنظری مواجه می‌شوی که برای اقامه امر خدا استوارند و برای بندگی، خاضع و فروتن.

سینما صحن وسیعی است که انسان مجاهد ایرانی می‌تواند با روایت ناب و لحن منحصر به فرد و اندیشه متعالی‌اش، آن را مسخر خود کند و جهان را دیگر.

ما جشنواره ۱۰۰ را در این مسیر فهم می‌کنیم.

بسا اگر این نبود، گشودگی کم مثال این دوره و بالندگی استعدادهای استان‌ها در کنار شوق مشتاقان فرامرزی رقم نمی‌خورد.

حرکت پویای جشنواره سیزدهم، خبر از گاه تازه‌ای در سینمای ایران می‌دهد؛ ایدون باد.»

سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «۱۰۰»، به دبیری یوسف منصوری و به همت سازمان سینمایی سوره دهم تا دوازدهم اسفند با نمایش فیلم‌ها در سه بخش ملی، بین‌المللی و مخاطب کودک و نوجوان در پردیس سینمایی ملت برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست رونمایی از مستند «داستان امر و نهی» به کارگردانی محمدهادی نعمتی و با حضور محمد تقی فهیم منتقد سینما و جلیل محبی دبیر سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر امروز چهارشنبه ۱۰ اسفند ماه برگزار شد.

در ابتدای این نشست محمدتقی فهیم گفت: ابتدای مستند می‌گویند فیلم فارسی و این غلط است و باید بگویند فیلمفارسی. وقتی از کلمه فیلم فارسی استفاده می‌کنید بار معنایی مثبتی دارد.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود بیان کرد: آنچه که باعث شده امروز با یک سینمای اخته و بی خاصیت روبرو باشیم حاصل همین اتفاقاتی است که در اوایل انقلاب افتاد و باعث حذف بخشی از بدنه سینما شد که می‌توانست در خدمت سینمای ایران باشد. امثال مخملباف همان کاری را که الان برای اسرائیل انجام می‌دهند آن زمان انجام می‌دادند و به عنوان سرباز جریانات پشت پرده فعالیت می‌کردند.

این منتقد سینما ادامه داد: اگر فیلمی نتواند سرگرم کند و مخاطب را حفظ کند به درد همین محفل‌های خودمانی می‌خورد. اما درباره تندروی‌های ابتدای انقلاب نیز باید بگویم که در همه انقلاب‌ها چنین تندروی‌هایی وجود دارد. در آن زمان برخی از مدیران با فرهنگ بیگانه بودند که از جمله می‌توان به روحانیون و بچه مسلمان‌هایی که با سینما بیگانه بودند، اشاره کرد.

فهیم یادآور شد: سینما برای مردم عادی است و مردم قهرمان و قصه می‌خواهند تا پای فیلم‌ها بنشینند. ما این روزها شاهد سینمای حزبی هستیم که کارکرد آن ارائه بیانیه است. سینمای مردمی باید آدم‌های مورد پسند داشته باشد. بین سلبریتی و محبوب بودن تفاوت بسیاری وجود دارد، همان مسأله‌ای که در ابتدای انقلاب از هم تفکیک نشد.

در بخش بعدی نشست نعمتی کارگردان مستند بیان کرد: این مستند یک سه گانه است، که یکی از بخش‌های آن در حوزه جریان‌های سیاسی روایت می شود.

جلیل محبی نیز در بخش دیگری از این نشست گفت: در سال ۹۷ به یک پژوهشگر پیشنهاد دادم تا درباره مساله امر و نهی در سینما تحقیق کند. محصول بسیار جالبی در اختیار من گذاشت که نمی‌شد آن را منتشر کرد؛ در آن زمان به این نتیجه می‌رسیدید که عده‌ای عامدانه در آن دوران ورود کرده تا امر به معروف و نهی از منکر جای خود ننشیند. در نهایت تصمیم گرفته شد تا مستندی درباره کسانی که از ۷۶ به بعد تبدیل به روشنفکر شده و ابتدای انقلاب روش دیگری را دنبال می‌کردند، تولید شود.

وی در پایان تصریح کرد: در این چهل سال هیچ کس به اندازه مسئولان جمهوری اسلامی در مقابل امر به معروف و نهی از منکر نایستاده است چرا که هیچ کدامشان راضی نیستند تا این کار را از خودشان شروع کنند من هم به این دلیل از سمت خود برکنار شدم چون به کسی امر به معروف و نهی از منکر کردم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره فیلم «۱۰۰»، جدول زمانبندی نمایش و برنامه‌های جنبی جشنواره فیلم «۱۰۰» که از امروز دهم اسفندماه در پردیس سینمایی ملت شروع به کار می‌کند، منتشر شد.

بر اساس این جدول، این جشنواره با اکران ویژه فیلم‌های بخش مسابقه کودکان و نوجوانان از ساعت ۱۴ امروز در سالن‌های ۹ و ۱۰ پردیس سینمایی ملت کلید می‌خورد و در ادامه با نمایش فیلم‌های بخش غیررقابتی ملی A و مسابقه ملی D، A، B و C در سالن ۹ و غیررقابتی بین‌الملل B، مسابقه بین‌الملل A، غیررقابتی ملی C، مسابقه بین‌الملل B و غیررقابتی ملی B در سالن ۱۰ ادامه پیدا می‌کند.

همچنین رویداد پرتاب ۱۰۰*۱۰۰ از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۸ در سالن شماره ۱۲ و کارگاه ویژه «توصیف بصری در سینما با زبان بین‌المللی» با تدریس الکساندروس گاستاپولوس از ساعت ۲۰ تا ۲۱ در سالن ۱۲ برگزار خواهد شد.

روز پنجشنبه یازدهم اسفندماه نیز اکران فیلم‌های سیزدهمین جشنواره فیلم «۱۰۰» از ساعت ۱۴ آغاز می‌شود و براساس برنامه در سالن ۹ به ترتیب فیلم‌های بخش غیررقابتی بین‌الملل A، مسابقه ملی C، مسابقه ملی B، مسابقه ملی D، مسابقه ملی A و مسابقه کودکان و نوجوانان به نمایش درمی‌آیند.

فیلم‌های غیررقابتی ملی B، غیررقابتی ملی C، مسابقه بین‌الملل B، مسابقه بین‌الملل A، غیررقابتی بین‌الملل B , غیررقابتی ملی A نیز از ساعت ۱۴ تا ۲۳ در سالن ۱۰ به نمایش درخواهند آمد.

همچنین در دومین روز برگزاری جشنواره، کارگاه «کارگردانی فیلم کوتاه» با تدریس کاظم دانشی، «صدا، دکوپاژ، طراحی داستان، ژانر و گونه» با تدریس الکساندروس گاستاپولوس و «روایت در فیلم کوتاه» با تدریس لیلی عاج در سالن ۱۲ برگزار خواهد شد.

سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «۱۰۰» به دبیری یوسف منصوری و به همت سازمان سینمایی سوره چهارشنبه و پنجشنبه ۱۰ و ۱۱ اسفند از ساعت ۱۴ تا ۲۳ در پردیس سینمایی ملت برگزار می‌شود.

جدول کامل اکران به همراه اسامی فیلم‌ها را اینجا دریافت کنید.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، پوستر دوزبانه فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» به کارگردانی عاطفه صالحی که همزمان در چندین جشنواره جهانی حضور پیدا کرده است، با طراحی متین خیبلی رونمایی شد.

فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» با نام انگلیسی «Mirage» به صورت همزمان در ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم نپال، هفتمین دوره جشنواره رپیدلیون آفریقای جنوبی، هجدهمین جشنواره بین‌المللی BIFF 2023 آمریکا و جشنواره Gandhara کراچی پاکستان حضور دارد.

در این فیلم کوتاه که اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۰ در جاده‌های اطراف شهر یزد به مدت ۶ شب فیلمبرداری شد، نفیسه زارع و روزبه اختری ایفای نقش دارند.

در خلاصه داستان فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» آمده است: «زنی در جاده با یک راننده تریلی هم‌سفر می‌شود و شبی را با او می‌گذراند. مرد، زن را به شدت یاد پدرش می‌اندازد….»

لیست عوامل فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» عبارت است از: نویسنده و کارگردان: عاطفه صالحی، تهیه کنندگان: عاطفه صالحی و علی صالحی، مدیر فیلمبرداری: حامد بقاییان، دستیار و برنامه ریز: محمدعلی نعمت‌الهی، دستیار کارگردان: ابوالفضل حسینی پور و یوسف بهجتی، تدوین: فروغ عزیزی، منشی صحنه: امیرحسین راستی، دستیار اول فیلمبردار: یوسف صفایی، دستیاران تصویر: علیرضا طالبی و حسین بیات، اصلاح رنگ و نور: میلاد فرج‌الهی، صدابردار: سلمان، صداگذار: سامان شهامت، موسیقی: سراج‌الدین روحانی‌فرد، طراح لباس: عاطفه صالحی، دستیار لباس: فرناز تعمید، دوخت لباس: صالحه صولتی مقدم، طراح صحنه: محمدرضا رضایی، دستیار صحنه: وحید عارف علی، طراح گریم: بهناز علی محمدی، مدیر تولید: سید مصطفی فخاری، جانشین‌تولید: محمد ذنوبی، تدارکات: علیرضا فرید، جلوه‌های ویژه: علی نیکوکار (گروه آرتان)، طراح پوستر: متین خیبلی، عکاس: امین قاآنی، مشاور رسانه‌ای: آزاده فضلی.

سینماپرس: محمد حاج حسینی از بازیگران سینما و تلویزیون، در ۸۰ سالگی درگذشت.