مدیر فنی

کارگردان فیلم سینمایی «چراغ های ناتمام» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: متأسفانه در اغلب ادوار برگزاری جشنواره خروجی و رأی هیأت داوران سنخیت و قرابتی با ایام الله دهه فجر و سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی نداشت و این مسأله مهمترین و اصلی ترین معضل جشنواره فیلم فجر انقلاب اسلامی است. تا جایی که من مطلع هستم وضعیت به این صورت است که در بخش انتخاب پارامترها متفاوت از بخش داوری است به نحوی که در بخش داوری آثار را از نظر هنری و فنی بررسی می کنند و به محتوا کاری ندارند در صورتی که هیأت انتخاب برایشان مسأله محتوا بسیار مهمتر از مسائل فنی و هنری است.

وی ادامه داد: بنده در همین رابطه چند سال قبل با یکی از داوران گفتگو کردم و ایشان گفتند ما مسئولیت اینکه اگر اثری منافی ارزش های جشنواره فجر انقلاب است نباید به آن بها دهیم را در دستور کار نداشتیم و آثار را با معیار هنری و فنی شان ارزیابی کردیم.

سلطانی سپس با بیان اینکه محتوای آثار باید یکی از پارامترهای رأی داوران باشد متذکر شد: اسم این جشنواره فجر انقلاب است و بابت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برگزار می شود از این رو محتوای آثار باید سنخیت و قرابت جدی با این ایام داشته باشند.

این سینماگر خاطرنشان کرد: در سیستم داوری جشنواره باید حتماً امتیاز ویژه ای به فیلم های ارزشی و استراتژیک که با محوریت اهداف و آرمان های انقلاب اسلامی تولید شده اند داده شود. نباید فیلم های ارزشی با آثار اجتماعی به یک نحو بررسی شوند و آثار ارزشی و متعهدانه باید یک اولویت ویژه نسبت به دیگر آثار در داوری داشته باشند.

بازیگر فیلم های سینمایی «متولد ماه مهر» و «عشق فیلم» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: شخصیت های بزرگ اصولاً تنها مربوط به دوران دفاع مقدس نمی شوند؛ مثلاً ما برای نابغه ریاضی دان مان که دنیا او را ستایش می کند چه کرده ایم؟ مثلاً برای شهید والامقام محسن فخری زاده به عنوان یک دانشمند بزرگ چه کاری انجام دادیم؟ چرا ما قبل از ترور این دانشمند بزرگ کشورمان شناختی نسبت به ایشان نداشتیم؟ این ها همه به دلیل کم کاری دستگاه های فرهنگی و هنری است چرا که آن ها آنطور که باید این شخصیت های ملی را معرفی نکردند. ما باید برای این افراد فیلم و سریال های متعدد می ساختیم که نساختیم.

وی ادامه داد: شهید والامقامی مانند شهید بابایی با آن خدمات ویژه ای که برای کشور کرده بود بعد از سریال «شوق پرواز» به مردم شناسانده شد؛ تأثیر حوزه فرهنگ و هنر و کار فرهنگی کردن را ما نباید فراموش کنیم. ما در نیروی هوایی کشورمان آنقدر شخصیت های بزرگی داشتیم و داریم که زندگی هریک از آن ها می تواند دستمایه تولید ده ها فیلم و سریال باشد.

نادری سپس با انتقاد شدید از ترویج فرهنگ شرق و غرب به واسطه پخش فیلم ها و سریال های خارجی تصریح کرد: چرا باید نسل جوان ما شخصیت های افسانه ای و تخیلی همچون «جومونگ» آشنایی داشته باشند اما قهرمانان واقعی ملی را نشناسند؟ چرا جوان جامعه ما نباید نسبت به معمارهای بزرگ، هنرمندان بزرگ، رزمندگان بزرگ و… شناختی نداشته باشد اما شخصیت انیمیشن ها و فیلم و سریال های خارجی را بشناسد؟

این سینماگر خاطرنشان کرد: همه به خوبی می دانیم که حوزه آثار تصویری حوزه بسیار مهم و اثرگذاری در دنیای امروز است و از این رو اغلب کشورهای دنیا برای اهداف خود از این حوزه بهره برداری می کنند؛ بدیهی است که عملکرد ما نیز در این حوزه باید مثبت شود. ما باید با آثار تصویری الگوسازی کنیم و برای هدایت نسل های بعد راهبرد داشته باشیم. ما باید در نسل جوان انگیزه ایجاد کنیم که شخصیت های بزرگ ملی را بشناسد و به وجود آن ها افتخار کند.

وی در بخش دیگری از این کفتگو در پاسخ به این پرسش که بازی در نقش یک شهید برجسته مانند شهید بابایی چقدر برایتان چالش برانگیز بود اظهار داشت: من خودم را به نوعی متعلق به خانواده نیروی هوایی می دانم؛ عمو و پدر خانم بنده جزو افسران بازنشسته نیروی هوایی هستند و علاوه بر آن من از سال ها قبل علاقه ویژه ای به فضای نیروی هوایی داشته و دارم. در سریال «شوق پرواز» هم که افتخار بازی در نقش شهید اردستانی را داشتم با لذت کار کردم و زمانی که زنده یاد یدالله صمدی از بنده برای بازی در این سریال دعوت کردند واقعاً ذوق زده شدم چرا که علاقه به این شخصیت های بزرگ درونم موج می زند.

نادری یادآور شد: پیشنهاد بازی در «های پاور» در شب های احیا ماه مبارک رمضان به من داده شده و من با جان و دل پذیرفتم که در این اثر بازی کنم چرا که معتقدم تولید این قبیل فیلم ها بسیار ضروری است؛ این نوع آثار باید برای نسل های بعد به کرات تولید شود. خدماتی که این شخصیت های بزرگ به کشور و ملت کردند مثال زدنی است. به عنوان مثال عملیات «اچ ۳» یکی از بزرگ ترین و بی سابقه ترین حملات خوایی است؛ عملیات «های پاور» یکی از سخت ترین عملیات پدافندی است. مسلماً باید به این عملیات های ویژه و بزرگ در سینما پرداخته شود.

بازیگر فیلم های سینمایی «ترنج» و «کمکم کن» خاطرنشان کرد: من زمانی که فیلمنامه «های پاور» را مطالعه کردم شیفته قصه و به ویژه شهید ستاری شدم. شهید ستاری حماسه ای را در این عملیات خلق کردند که مثال زدنی است. من با رغبت فراوان سراغ بازی در این نقش رفتم و مطالعه جدی در خصوص کاراکتر و شخصیت شهید ستاری داشتم. به غیر از مکتوباتی که در مورد این شهید بزرگوار موجود است برخی آثار مستند در مورد ایشان را دیدم و زندگی نامه شان مطالعه کردم و حتی با همرزمان این بزرگوار جلسه داشتم و از آن ها خواستم تا در مورد ویژگی های شهید برایم توضیحاتی بدهند.

وی متذکر شد: در خصوص این شخصیت ها باید دلی جلو رفت و دلی کار کرد؛ این کارها کار دل است و هر کاری که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند! این کارها وقتی با دل پیش برود جواب خوبی هم می گیرد. در این نوع آثار فضا خارج از فضای فیلمسازی رایج و معمول است. آدم وقتی برای شخصیت هایی کار می کند که به آن ها علاقه دارد وارد نوعی رابطه احساسی می شود که برایش بسیار شیرین و دل انگیز است.

نادری تصریح کرد: مگر می شود آدم برای شخصیت های بزرگی همچون باکری، ستاری، بابایی و… که اینقدر خاص هستند بتواند عادی بازی کند و جلوی دوربین برود؟ من شیفته این بزرگان هستم و برایم تمامی رزمندگان دفاع مقدس عزیز و محترم هستند. جامعه ما به این بزرگان باور دارد؛ این نکته نه شعار است نه پروپاگاندای سیاسی! هر ملتی با قهرمانان خود زندگی می کند و به قهرمانانش می بالد.

این بازیگر در بخش دیگری از این گفتگو در رابطه با عدم شباهت خود به شهید ستاری گفت: معتقدم در این نوع آثار بحث شباهت مهم نیست و بحث روایت اهمیت دارد. بازیگر چه شبیه به کاراکتر مزبور باشد و چه نباشد باید بتواند به صورت باورپذیر از عهده کار برآید. ما قرار نیست در فیلم های داستانی کار مستند انجام دهیم و مستندسازی کنیم که شباهت اهمیت داشته باشد. این مردم هستند که باید با این نوع آثار ارتباط برقرار کنند.

وی در پایان این گفتگو تأکید کرد: در «های پاور» بخشی از زندگی شهید ستاری مطرح می شود که کمتر کسی نسبت به آن آگاهی دارد. این بخش مهم از تاریخ دفاع مقدس متأسفانه مغفول واقع شده و کسی نمی داند این شهید بزرگوار نخبه و نابغه پدافند هوایی بوده و کارهای عجیبی کرده که در تاریخ ثبت شده است. امیدوارم روح شهید ستاری عزیز شاد باشد و از کار ما راضی باشد.

تهیه کننده فیلم های سینمایی «نقاب» و «دختری به نام تندر» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: اهالی سیستان و بلوچستان مردم بسیار بامحبت و دارای فرهنگ قابل اعتنایی هستند و این خطه بخش مهمی از ایران اسلامی است با وسعت جغرافیایی بالا و اهمیت سوق الجیشی؛ من خوشحالم که توانستیم در این فیلم کمی از فضای تهران زده دور شویم و فرهنگ و زیبایی های بخش دیگری از کشورمان را به تصویر بکشیم.

وی در پاسخ به این سوأل که آیا تولید فیلم هایی خارج از مرکز را با توجه به عادت مخاطب و همچنین نیاز به سرمایه گذاری بیشتر ریسک نمی دانید؟ اظهار داشت: سینما اصولاً در این زمانه خودش یک ریسک بزرگ شده، حال گاهی آدم بیشتر ریسک می کند و گاهی کمتر! اما باید ریسک کرد و از این فضا دور شد؛ سینما محکوم شده که در مرکز باشد اما باید ریسک کرد و تجربیات تازه را برای مخاطب به ارمغان آورد. ما نباید از تغییر فضا بترسیم چرا که ترس باعث می شود جرأت کار کردن از ما سلب شود و این اتفاق بسیار بد است.

این سینماگر خاطرنشان کرد: تجربیات شخصی خودم راجع به تولیدات سینمایی این است که دوری و نزدیکی به مرکز مهم نیست. سینما امروز به دلیل توجیهات اقتصادی محکوم شده در مرکز باشد اما واقعیت این است که با این جغرافیای وسیع و مهمی که ما در کشور پهناورمان داریم اگر امکانش فراهم شود باید به موضوعات و اقوام مختلف بپردازیم که برای جامعه مفید باشد.

آشتیانی پور تأکید کرد: خوشبختانه مردم ایران اسلامی نسبت به اقوام و کلیت جغرافیایی شان حساس هستند؛ برای همه ایرانیان ایران مهم است. طبیعی است که مشکلات زیادی برای تولید فیلم در شهرستان ها پیش روی فیلمسازان است اما از آن سو در مناطق دوردست قصه هایی متنوع تر و مهیج تر می توانند روایت شوند. ما تمام تلاش مان را کردیم تا چشم انداز دیگری از ایران را در «هوک» نشان دهیم و امیدوارم که این کار مورد توجه مخاطبان قرار گیرد.

تهیه کننده فیلم های سینمایی «نیوکاسل» و «من عاشق سپیده صبحم» در پایان این گفتگو در پاسخ به این پرسش که برخی «هوک» را متعلق به سینمای نوجوان می دانند نظر شما در این باره چیست اظهار داشت: قصه «هوک» در مورد دو برادر ورزشکار بلوچ برای رسیدن به آرزوهای بلندپروازانه خود تلاش می‌کنند؛ این فیلم صرفاً برای کودک و نوجوان نیست و ما تنها در بخشی از فیلم به کودکی کاراکترها پرداختیم.