مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، آرام و بی‌حاشیه است اما وقتی پای صحبت‌هایش می‌نشینید و سوالی سر ذوقش می‌آورد گویی یک دنیا حرف در سینه دارد و آنقدر در انتخاب واژگانش وسواس دارد که این‌طور به نظر می‌رسد که با هر جمله‌اش می‌خواهد یکی از مهمترین رازهایش را با شما در میان بگذارد.

هادی مقدم‌دوست کارگردانی صاحب فکر و صاحب قلم است. او هم در موضع فیلم‌نامه‌نویسی سهم مهمی در شکل‌گیری بخشی از خاطرات سینمایی و تلویزیونی ما دارد و هم از مقطعی که تصمیم گرفت ردای کارگردانی بر تن کند، جهانی مختص به خودش را در سینما خلق کرده است که حتی اگر با آن ارتباط برقرار نکرده باشید، بازشناسی آن در آثار مختلف او، برای‌تان دشوار نیست.

حالا او با دومین فیلم بلند سینمایی‌اش در مقام کارگردان راهی جشنواره فیلم فجر شده است.

به بهانه رونمایی فیلم سینمایی «عطر آلود» در چهل‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر میزبان هادی مقدم‌دوست کارگردان و یوسف منصوری تهیه‌کننده این فیلم در مهر بودیم.

آنچه در ادامه می‌خوانید، ماحصل گفتگو با عوامل این فیلم به عنوان از محصولات سازمان سینمایی سوره در ویترین جشنواره فجر است.

* اصلی‌ترین کنجکاوی درباره فیلم «عطرآلود» این است که چرا هادی مقدم‌دوست با وجود آنکه خودش دست به قلم دارد و فیلم‌نامه‌نویس خوبی هم هست، برای دومین تجربه کارگردانی‌اش سراغ فیلم‌نامه‌ای از فرد دیگری رفته است؟ چرا «عطرآلود» را با فیلمنامه خودتان نساختید؟

هادی مقدم‌دوست: فکر می‌کنم اصولاً آدمی که فیلم می‌سازد و کارگردان است، اگر به فیلم‌نامه خوبی برسد که از جنس خودش باشد و به تعبیر ساده‌تر آن را بپسندد، رویکرد منطقی این است که آن را کارگردانی کند. چه چیز باید مانع شود که آدم فیلمنامه‌ای که دوست دارد را کارگردانی نکند؟ یکی شاید این باشد که من خودم نویسنده‌ام و خودم می‌توانم، چرا باید از فیلمنامه‌نویس دیگری متن بگیرم؟ معمولاً این قبیل دلایل است که احتمالاً باعث می‌شود کارگردانی فیلمنامه فرد دیگری را نسازد و جمله بعدی‌اش هم این می‌شود که من فقط فیلمنامه‌های خودم را کار می‌کنم! اما من فکر می‌کنم حالت طبیعی است همین است که آدم فیلمنامه‌ای را که می‌پسندد، کارگردانی کند. به نظرم رفتار طبیعی همین کار است و حاصلش هم می‌شود فیلم خود کارگردان.

* اینجا کنجکاوی دیگری شکل می‌گیرد و آن اینکه مواجهه‌تان با فیلمنامه «عطرآلود» چگونه بود؟ آیا ساخت آن به شما سفارش شد؟

مقدم‌دوست: یوسف منصوری و حسین حسنی، طرحی داشتند که وقتی من آن را خواندم احساس کردم موضوعات، مضامین و موقعیت‌هایی در آن هست که من به آن‌ها فکر کرده بودم و آن‌ها را کنار گذاشته بودم تا زمانی آن‌ها را در فیلمی بسازم.

مقدم دوست: وقتی فیلمنامه «عطرآلود» را خواندم دیدم عناصر اصلی آن همان عناصری است که من دوست داشتم زمانی درباره آن‌ها فیلم بسازم و اگر این طرح به دستم نمی‌رسید هم بعید نبود عنقریب من فیلمنامه‌ای با همین مضامین بنویسم. احساس کردم چقدر تجربه جالبی است که این دو مسئله با هم مصادف شد

* خیلی هم این مضامین به جهان فکری شما نزدیک است.

مقدم‌دوست: قطعاً همین‌طور است. این همان «پسند» است که به آن اشاره کردم. تا زمانی که این پسند اتفاق نیفتد، کارگردان نمی‌تواند آن فیلمنامه را بسازد. من وقتی فیلمنامه «عطرآلود» را خواندم دیدم عناصر اصلی آن همان عناصری است که من دوست داشتم زمانی درباره آن‌ها فیلم بسازم و اگر این طرح به دستم نمی‌رسید هم بعید نبود عنقریب من فیلمنامه‌ای با همین مضامین بنویسم. احساس کردم چقدر تجربه جالبی است که این دو مسئله با هم مصادف شد. چقدر این اتفاق معنادار بود. همان چیزی که دوست داشتم روی آن کار کنم، داشت به من پیشنهاد می‌شد. بر همین مبنا هم جلو رفتیم و کار شکل گرفت.

* آقای منصوری اینجا روایت شما هم می‌تواند جالب باشد؛ زمانی که این طرح را در دست داشتید چقدر به قرابت فضای آن با فضای فکری هادی مقدم‌دوست آگاه بودید؟

یوسف منصوری: ابتدا که می‌خواستیم کاری را آغاز کنیم، با حسین حسنی نشستیم و در قالب هم‌فکری ایده‌هایی را مطرح کردیم. اگر محدوده ایده‌ها هر فرد را یک دایره در نظر بگیریم، این دایره‌ها گاهی سطوح مشترکی دارد و اگر بتوانیم روی این وجوه مشترک تمرکز کنیم می‌توانیم در کنار یکدیگر تولیداتی داشته باشیم که برای هر دو طرف خوب است. فارغ از سایر اختلاف نظرها و سلیقه‌ها که شاید داشته باشیم.

فضای این فیلم از کارهای دیگری که حسین حسنی در آن‌ها سهم داشته متفاوت است. مانند فیلمنامه‌های «درخت گردو»، «زخم کاری» و یا همین فیلم سال گذشته‌شان یعنی «مرد بازنده». فضای این فیلم از کارهای قبلی حسین کاملاً متفاوت است. وقتی نشستیم هر یک ایده‌هایی را مطرح کردیم تا اینکه به چند ایده مشترک رسیدیم. وقتی به طرح نهایی رسیدیم این سوال را مطرح کردیم که دنیای این طرح به چه کسی نزدیک‌تر است. فارغ از اینکه من از قدیم شاگرد هادی مقدم‌دوست بودم و این شاگردی به رفاقت رسیده است، دیدیم دنیای این طرح به دنیای سینمای هادی مقدم‌دوست بسیار نزدیک است. همین شد که با آقا هادی تماس گرفتم. از این به بعد مسیر خیلی خوب پیش رفت. ما در مرحله پس از طرح اولیه، همراهی هادی مقدم‌دوست را در کنار خود داشتیم. جلسات متعدد و مکرر داشتیم و حسین مدل فیلمنامه‌نویسی خود را در خدمت سبک فیلمسازی هادی مقدم‌دوست قرار داد. نگارش فیلمنامه با همراهی کامل هادی مقدم‌دوست بود و به همین دلیل هم هر کس که فیلم را می‌بیند نمی‌تواند بگوید این فیلم از دنیای هادی مقدم‌دوست دور است.

* ولی فیلمنامه‌های شما جزئیاتی از زندگی روزمره دارد که بسیار آن را برای مخاطب ملموس می‌کند. چیزی که در سریال «سرباز» به دل می‌نشست همین جزئیات بود و فکر می‌کنم وجه تمایز این فیلم با آثاری که براساس فیلمنامه‌های خود ساخته‌اید، همین نکته باشد. ثبت این لحظه‌های خاص آنقدر برخاسته از تجربه زیسته خود شماست که مخاطب به راحتی آن را درک می‌کند و همه‌اش برایش ملموس است. احساس می‌کنم جای این جزئیات در «عطرآلود» خالی است.

مقدم‌دوست: از نظر خودم اینکه در کنار روایت جزئیات زندگی معمولی و روزمره، گاهی سراغ سوژه‌های مهمتری مانند مرگ بروم را نه از خودم بعید می‌دانم و نه خودم را از آن محروم می‌کنم. من کاملاً متوجه منظور شما هستم. لحظه‌هایی از زندگی معمولی را در کارهای قبلی من لمس کرده‌اید که گویی زیبایی‌شناسی آن‌ها از دل زندگی عادی استخراج شده و شما هم طبیعتاً آن را درک می‌کنید. لحظه‌هایی که به شدت به اتفاقات بکر و کلیشه‌نشده در زندگی عادی نزدیک است و شما هم احتمالاً در زندگی خود آن‌ها را تجربه کرده‌اید. تکرار این اتفاق و استمرار آن اما می‌تواند این معنا را پیدا کند که تو دیگر نباید درباره مرگ فیلم بسازی چرا که مرگ دیگر جزو آن موضوعات روزمره و تکراری نیست. برای اغلب مردمی که در قید حیات هستند هم تجربه مواجهه با آن رقم نخورده است. آنچه شما لطف دارید و درباره کارهای قبلی به آن اشاره می‌کنید، تجربه‌ای است که نمی‌خواهم به‌واسطه استمرار و تکرار آن، خودم را از تجربه‌های دیگر محروم کنم.

*می‌توانم اینگونه برداشت کنم که سوژه فیلم «عطرآلود» یعنی مرگ‌اندیشی را آنقدر بزرگ می‌دانستید که لازمه‌اش فقدان چنین جزئیاتی در فیلمنامه بوده است؟

مقدم‌دوست: طبعاً این سوژه شما را به سمت و سوی دیگری می‌برد. زندگی روزمره در شکل‌گیری جزئیات چنین فیلمنامه‌ای نقش کمی می‌تواند داشته باشد. مسائل می‌توانند هم مهم باشند و هم ساده اما مرگ موضوع مهمی است که در عین حال ساده نیست. دیگر این سوژه، سادگی امور روزمره را ندارد. مرگ دیگر چیزی از جنس اندوه تنهایی یک آدم نیست. موضوعی است که شدت بیشتری دارد و خود به خود هر کس که درگیر آن شود، زندگی‌اش به شکل دیگری تغییر می‌کند. اگر چیزهای ساده و غیرکلیشه‌ای را در فیلم‌های قبلی من به یاد می‌آورید که دیدن آن‌ها شما را به هیجان می‌آورده است، اینجا دیگر نمی‌توانم سراغ آن جزئیات بروم. در موقعیتی که شخصیت فیلم من در آن قرار گرفته است دیگر چنین جزئیاتی راه ندارد.

مقدم‌دوست: این مدل از فیلم‌ها قرار است برای شما از تجربه‌های رخ‌نداده بگوید. در آن مدل فیلم‌ها شما با مرور تجربه‌های رخ‌داده مواجه می‌شوید. ما تجربه مرگ نداریم اما دشواری خرید یک خانه را احتمال دارد تجربه کرده باشیم. تجربه‌های متنوع دیگری را هم شاید در زندگی داشته باشیم اما تجربه مواجهه با مرگ، تجربه‌ای است که همه چیز را تحت تأثیر خود تغییر می‌دهد

فرض کنید بخواهید فیلمی با موضوع جنایی بسازید، طبیعتاً نمی‌تواند فضای فیلم‌های دیگر شما را داشته باشد. طبیعتاً ساخت فیلمی درباره مرگ هم نمی‌تواند همان جزئیات فیلم‌های دیگرم را داشته باشد. من خودم پیش‌تر در یک اپیزود به نام «چسب زخم» در یک فیلم دیگر هم به موضوع مرگ پرداخته بودم اما آنجا با آدم‌هایی طرف بودم که خودشان درگیر مرگ نشده بودند. در آن فیلم هم جزئیاتی که شما مدنظر دارید وجود داشت اما فکر می‌کنم این مدل از فیلم‌ها قرار است برای شما از تجربه‌های رخ‌نداده بگوید.

در آن مدل فیلم‌ها شما با مرور تجربه‌های رخ‌داده مواجه می‌شوید. ما تجربه مرگ نداریم اما دشواری خرید یک خانه را احتمال دارد تجربه کرده باشیم. تجربه‌های متنوع دیگری را هم شاید در زندگی داشته باشیم اما تجربه مواجهه با مرگ، تجربه‌ای است که همه چیز را تحت تأثیر خود تغییر می‌دهد. پرداختن به این تجربه همان چالشی است که آدم را وادار می‌کند به گونه دیگری فیلم بسازد.

* با این توضیحاتی که دادید می‌خواهم بدانم «عطرآلود» درباره مرگ است، یا زندگی؟

مقدم‌دوست: وقتی از «درباره» صحبت می‌کنیم، الزاماً ً همه فیلم را به خود اختصاص نمی‌دهد. یکی از «درباره» های این فیلم «مرگ» است اما در عین حال این فیلم درباره رشد و ارتقا هم هست. به نوعی درباره درک متفاوتی از زندگی کردم با فهمیدن حضور مرگ است. از این منظر نمی‌توان گفت فیلم فقط درباره مرگ است، بلکه همزمان درباره رشد در زندگی هم هست.

* آن هم همزمان با داشتن امید. کاراکتر فیلم با وجود اطلاعی که از ۵ ماه زنده بودن خود دارد، هنوز از تلاش برای خانواده‌اش دست برنمی‌دارد.

مقدم‌دوست: بله و همین ویژگی‌هاست که این کار را برای من تبدیل به تجربه تازه‌ای می‌کرد در عین اینکه ویژگی‌های دیگری دارد که با آثار قبلی من مشترک است. مانند مسئله تغییر آدم‌ها. چه در فیلم «سر به مهر» و چه در سریال «سرباز» برنامه عمده من نمایش تغییر آدم‌ها بوده است. در کارهایی که با حمید نعمت‌الله کرده‌ام هم همین ویژگی درباره تغییر آدم‌ها وجود دارد.

* اجازه دهید این تعبیر را دقیق‌تر کنیم؛ درباره «تغییر درونی آدم‌ها» صحبت می‌کنید. یعنی این تغییر الزاماً متأثر از شرایط پیرامونی فرد نیست و او خودش درگیر یک جنگ درونی با خودش می‌شود.

مقدم‌دوست: این تغییر درونی است که گریبان آدم‌ها را می‌گیرد و می‌توان به‌عنوان یک عنصر دراماتیک به آن نگاه کرد. دغدغه این است که این تغییر چگونه می‌تواند اتفاق بیفتد؟ زندگی هم همین‌طور است. گاهی با آدمی مواجه می‌شوید که از خودتان می‌پرسید چگونه اینقدر عوض شده است!

* البته این نظریه هم وجود دارد که معتقد است آدم‌ها از سنی به بعد گویی دیگر تغییر نمی‌کنند.

مقدم‌دوست: آدم‌ها همیشه تغییر می‌کنند. لااقل به نظر من همیشه در حال تغییر هستند. از سنی به بعد شاید به آن سمتی که مطلوب نظر شما هست تغییر نکنند اما حتماً دارند به سمت دیگری تغییر می‌کنند. صرفاً هم منظورم تغییر فیزیکی نیست. حتی خلق و خوی آدم‌ها هم تغییر می‌کند. آدم‌ها به سمت منفی صفر حرکت می‌کنند یا به سمت مثبت در حال تغییر هستند. اما نکته اینجاست؛ آن تغییری برای آدم مطلوب است که خودش در آن سهمی داشته باشد. آدم‌ها خودشان باید بخواهند که تغییر کنند تا بتوانند سهم تأثیر خود را متوجه شوند. نمایش چنین تغییری قطعاً شگفت‌انگیز است.

گاهی یک فرد وارد دنیای بزه‌کاران می‌شود و تبدیل به بزه‌کار می‌شود و این یعنی فرد تحت تأثیر شرایط تغییر کرده اما آنچه شگفت‌انگیز است این است که یک آدم، خودش خودش را تغییر بدهد. اینکه به کدام جهت حرکت می‌کند، بحث دیگری است اما این شگفت‌انگیز است که در یک فیلم بتوانید اثبات کنید که یک آدم روی تغییرات خود می‌تواند مؤثر باشد. در کارهایی که تا به امروز ساخته‌ام این مسئله همواره برایم چالش بوده است که یک فرد سازوکار تغییر خود را بفهمد و بتواند بر آن تأثیر بگذارد. شما تا امروز تایم‌لپس‌ها را دیده‌اید. یک دانه را در خاک می‌کارند و بعد جوانه می‌زند و از خاک بیرون می‌آید و برگ می‌دهد. اگر یک نفر بگوید آخر این فرآیند که معلوم است چه می‌شود، به او می‌گوئید ساکت باش، برای من تماشای این روند تغییر مهم است.

* یعنی زیبایی اصلی این فیلم‌ها در ثبت این روند تغییر است.

مقدم‌دوست: دقیقاً. عنصر اصلی جذابیت، تماشای روند تغییر است. این یک اصل دراماتیک است که در متون درسی این حوزه اسمش را قوس شخصیت می‌گذارند. اینکه بدانیم شخصیت چه مسیری را برای این تغییر طی کرده T این یک شرط دراماتیک است. در همین فیلم «عطرآلود» متوجه شدید که این شخصیت از ابتدا تا انتهای فیلم چقدر تغییر کرده است؟ خودمان که کار را تدوین می‌کردیم، با خود می‌گفتیم این اساساً یک کاراکتر دیگر شده است. نشان دادن روند این تغییر یک چالش جالب برای من است. مانند نمایش همان روند تبدیل یک دانه به گل. ثبت این روند حتی از منظر جذابیت، برای مخاطب هم سرگرم‌کننده است. خیلی از فیلم‌های ماندگار تاریخ سینما، در واقع نمایش همین تغییر آدم‌ها هستند. به تصویر درآوردن این تغییر بسیار سخت است و جان کندن می‌خواهد.

منصوری: وقتی مصطفی زمانی شروع به صحبت درباره کاراکتر علی کرد، شاید زایش‌هایی بودیم که حاصل همان زیست فردی خودش بود. همان زیستی که معتقدم بر روی چهره او هم تأثیر گذاشته است. از مرحله‌ای به بعد به جایی رسیدیم که برای نقش علی دیگر نمی‌توانستیم به بازیگر دیگری غیر از مصطفی زمانی فکر کنیم

* حالا که صحبت از نمایش روند تغییر یک کاراکتر است بد نیست درباره انتخاب مصطفی زمانی برای نقش اصلی و چیدمان دیگر بازیگران فیلم هم توضیح بدهید.

منصوری: ما برای انتخاب ترکیب بازیگران، تمرکز خود را روی شخصیت اصلی یعنی علی گذاشتیم. باید آدمی را انتخاب می‌کردیم که نمایش روند تغییر او برای مخاطب باورپذیر باشد. باید این روند تغییر را در چهره او می‌دیدیم. مصطفی زمانی هم ویژگی‌های خاصی دارد که یکی از آن‌ها این است که از وقتی پا به سن گذاشته، جنسی از دردکشیده بودن در چهره‌اش نمایان است. گویی با آن جوان صرفاً خوش سیمای دهه ۸۰ فرق کرده است. اگر همین امروز پای صحبت با خودش بنشینید و حرف بزنید، متوجه تجربیاتی که در این سال‌ها کسب کرده است می‌شوید. او بازیگری است که با زحمت و رنج به جایگاهی که امروز دارد رسیده و اهداف بزرگ‌تری هم پیش روی خود دارد. وقتی برای بازیگران بحث می‌کردیم، احساس کردیم شخصیت علی خیلی به مصطفی زمانی نزدیک است. وقتی هم که پیشنهاد همکاری را مطرح کردیم، مصطفی زمانی با انرژی بسیار بالای پای کار آمد و این انرژی بالا هم برای من خوب بود و هم برای آقاهادی.

وقتی مصطفی زمانی شروع به صحبت درباره کاراکتر علی کرد، شاهد زایش‌هایی بودیم که حاصل همان زیست فردی خودش بود. همان زیستی که معتقدم روی چهره او هم تأثیر گذاشته است. از مرحله‌ای به بعد به جایی رسیدیم که برای نقش علی دیگر نمی‌توانستیم به بازیگر دیگری غیر از مصطفی زمانی فکر کنیم. اصلاً وقتی می‌گفتیم، علی چهره مصطفی جلوی چشم‌مان می‌آمد. تصمیم گرفتیم مابقی شخصیت‌ها را حول همین کاراکتر علی، انتخاب کنیم. خانم زین‌العابدین در میان گزینه‌هایی که برای نقش‌آفرینی در کنار مصطفی زمانی داشتیم، به نظرمان می‌رسید که زوج جالبی را شکل می‌دهد. زوجی که می‌توانست داستان فیلم ما را برای مخاطب باورپذیر کند. به‌خصوص که برای مخاطب هم بکر بودند. برای باقی شخصیت‌ها هم از ابتدا ویژگی‌هایی را مدنظر داشتیم که براساس همان بازیگران را انتخاب کردیم. کورش تهامی را در ابتدا برای کاراکتر شمس در فیلم درنظر گرفته بودیم. از ابتدا هم فیلمنامه را به او دادیم تا همین نقش را بخواند. وقتی داشتیم با او حرف می‌زدیم، هادی گفت این شمس نیست، بیشتر پدر حسام است.

* کورش تهامی به نسبت قبل‌ها خیلی هم تکیده و شکسته شده است.

منصوری: بله همین‌طور بود و با گریم هم کمی تشدید کردیم. به او گفتم که تو باید نقش پدر حسام را بازی کنی، او هم پذیرفت و در حاصل کار هم دیدیم که چقدر بهتر روی این نقش نشسته، این جزو آن اتفاقاتی است که می‌توان گفت خدا روزی ما کرد و جزو برنامه‌ریزی‌های ما نبود.

* استفاده از شهروز ابراهیمی هم خیلی جالب بود. او هم از بازیگرانی بود که سال‌ها حضور نداشت برخلاف سال‌هایی که خیلی در اوج بود.

منصوری‌: وقتی با هادی درباره نقش بهارلو صحبت می‌کردیم، شهروز یکی از گزینه‌های اول ما بود. اتفاقاً همان زمان برخی به ما می‌گفتند او دیگر در جریان بازیگری حضور ندارد و غایب است. ولی براساس شناختی که هادی مقدم‌دوست از او داشت، متوجه شدیم او هنوز این توانمندی را دارد و اتفاقاً به همین نقش هم نزدیک است. یکی از ویژگی‌های آقاهادی در کارگردانی این است که به‌گونه‌ای با بازیگران ارتباط برقرار می‌گیرد و صحبت می‌کند که آن‌ها را به حد اعلی با شخصیت نزدیک می‌کند. گاهی تک جمله‌های ویژه‌ای را حین اجرا به بازیگر می‌گوید که آن‌ها جنس بازی‌شان را تغییر می‌دهند. می‌توانم یکی از نمونه‌ها را بگویم؟

مقدم‌دوست: بگو اتفاقاً برای خودم جالب است!

منصوری: یکی از سکانس‌های جذاب بازی مصطفی زمانی در فیلم که معتقدم تا سال‌ها در سینما باقی خواهد ماند مربوط به رقص او در مجلس عروسی می‌شود. حین اجرای این صحنه هادی یک جمله در گوش مصطفی زمانی گفت. خودت یادت می‌آید؟

مقدم‌دوست: نه!

منصوری: وقتی اجرای آن صحنه تمام شد، به مصطفی گفتم چطور بود؟ گفت همه چیز خوب بود، ولی هادی هم خیلی خوب است! گفتم چرا؟ گفت لحظه آخر آمد و در گوشم گفت: «تو داری رقص مرگت را انجام می‌دهی؛ عادی نرقص، برای مرگ برقص!» مصطفی زمانی می‌گفت همین تک جمله باعث شد که کلاً جنس بازی‌اش در آن صحنه تغییر کند. از این دست تک‌جمله‌ها از بازیگران زیاد شنیده‌ام اما روایت همین یکی کفایت می‌کند.

* قبول دارید این فیلم به نسبت مثلاً سریال «سرباز» که ریتم خیلی کندی داشت، ضرباهنگ بالاتری در روایت دارد؟ دلیل این تفاوت چیست؟

مقدم‌دوست: وقتی قرار است شما یک سریال بسازید، سعی می‌کنید پر از آدم‌ها و لحظه‌های گوناگونی باشد که برای مخاطب تکراری نباشد. در این شرایط خیلی میلیمتری و گاهی تا حد اعشاری، روند تغییر یک آدم را نشان می‌دهید. مسئله اصلی زمان و تغییر است. نکته این است که آیا تغییر را می‌خواهیم در خلوت یک آدم به تصویر بکشیم و یا در شلوغی؟ غالباً تصور بر این است که اگر بخواهیم تغییرات را ثبت بکنیم باید به‌صورت پرتره به یک آدم نزدیک شویم و به‌گونه‌ای رفتار کنیم که انگار داریم همین یک آدم را مطالعه می‌کنیم. این تنها یک مدل از رویکرد است آن هم مربوط به زمانی که شما می‌خواهید درباره تأثیر تنهایی بر تغییر یک آدم صحبت کنیم. چنین آدمی، مسئله‌اش تنهایی است. اما وقتی می‌خواهیم در یک فضای شلوغ مانند تحریریه یک نشریه که روزانه ۵۰ نفر در آن رفت و آمد دارند یک تغییر را روایت کنید، طبعاً باید رویکرد متفاوتی داشته باشید. مانند زندگی معمولی که آدم‌ها در یک بازه زمانی مشخص متوجه تغییر آدم‌های دیگر می‌شوند.

وقتی روی خلوتی و تنهایی یک آدم تمرکز می‌کنید، خود به خود روایت شما خلوت‌تر و آرام‌تر می‌شود اما وقتی می‌خواهید یک آدم را در ارتباط با آدم‌های دیگر به تصویر بکشید و چند خط روایی متفاوت از ساخت عطر تا مشکلات اقتصادی و حتی تولد فرزند دارید، خود به خود فضای قصه شلوغ‌تر می‌شود و ریتم روایت هم بالاتر می‌رود. مثل سریال «وضعیت سفید» که آنجا هم فضا شلوغ بود و آدم‌ها در روابط با یکدیگر تغییر می‌کردند. شما آنجا احساس نمی‌کردید که ریتم روایت آرام است. روایت کردن تغییر آدم‌ها در فضاهای شلوغ هم البته خودش یک چالش جالب است.

* دوست دارم حس و حال‌تان از حضور «عطرآلود» در ویترین جشنواره فجر را هم بدانم، به‌خصوص که شما پیش‌تر شکار سیمرغ را هم تجربه کرده‌اید و سال‌ها هم در جشنواره بوده‌اید. چقدر بابت حضور فیلم تازه‌تان در جشنواره هیجان داشتید؟

مقدم‌دوست: ما زمانی که پارسال می‌خواستیم تولید فیلم را کلید بزنیم می‌توانستیم فیلم را به جشنواره برسانیم اما باید با شتاب کار می‌کردیم. امسال با علاقه تمام فیلم را آماده حضور در جشنواره کردیم. جشنواره فیلم فجر جشنواره مهمی است و اگر پارسال هم می‌توانستیم کار را با کیفیت تمام کنیم، حتماً همان سال گذشته آن را می‌رساندیم.

منصوری: اقتصاد سال آینده سینمای ایران به‌شدت به جشنواره فجر گره خورده است. برخی احساس می‌کنند جشنواره فجر در همین ۱۰ روز برگزار می‌شود و تمام می‌شود اما اگر از عقب‌تر نگاه کنیم و به یاد بیاوریم که زندگی ۵ هزار عضو خانواده سینما در گرو شکل‌گیری این چرخه اقتصادی است، متوجه می‌شویم که بخشی از این چرخه تحت تأثیر جشنواره فجر است

* یعنی حضور در جشنواره فجر بعد از این همه سال هنوز برای شما تکراری نشده است؟

مقدم‌دوست: حضور در جشنواره فیلم فجر، برای هر فیلم تازه‌ای یک اتفاق ویژه است. به همین دلیل هم سازندگان هر فیلمی دوست دارند که فیلم‌شان در جشنواره حضور داشته باشد. فیلمی که متعلق به سینمای ایران است، عواملش دوست دارند در جشنواره حضور داشته باشد. جشنواره فیلم فجر بخشی از سازه بزرگ سینمای ایران است. جشنواره‌ها اصولاً بخشی از صنعتی سینما هستند که کارشان فقط جایزه دادن و خوشحال کردن من نیست. این رویدادها قسمتی از اکوسیستم سینما به حساب می‌آیند که حضورشان برای حیات طبیعی سینما ضروری است. در همه جای دنیا هم کار جشنواره‌ها تنها جایزه دادن و خوشحال کردن آدم‌ها نیست. جشنواره‌ها کارهای دیگری هم می‌کنند که می‌توان بر روی آن‌ها مطالعه کرد.

منصوری: اساساً حضور در هر محفلی که محل دیده شدن کار شما باشد، همواره آدم را سر ذوق می‌آورد. در هر حوزه‌ای هم که فعالیت می‌کنید، اینکه درباره حاصل کارتان صحبت و گفتگو شکل بگیرد بسیار جذاب است. از این منظر حضور در جشنواره فجر برای من بسیار جذاب است. این دورهم جمع شدن و صحبت کردن درباره کارها، باعث پیشرفت ما می‌شود.

فارغ از این مسائل، اقتصاد سال آینده سینمای ایران به‌شدت به جشنواره فجر گره خورده است. برخی احساس می‌کنند جشنواره فجر در همین ۱۰ روز برگزار می‌شود و تمام می‌شود اما اگر از عقب‌تر نگاه کنیم و به یاد بیاوریم که زندگی ۵ هزار عضو خانواده سینما در گرو شکل‌گیری این چرخه اقتصادی است، متوجه می‌شویم که بخشی از این چرخه تحت تأثیر جشنواره فجر است. از این منظر جشنواره فجر هیچ‌گاه نباید از رونق بیفتد.

زمانی که در برنامه هفت بودیم، یکی از بازیگران مطرح سینما، مهمان ما بود. سیمرغ دوم یا سوم را گرفته بود و بعد از اختتامیه قرار بود در برنامه حضور داشته باشد. دستیارم از او پرسید شما که سیمرغ گرفته بودید، هنوز هم هیجان دارید؟ او گفت من اگر ۲۰ سیمرغ هم بگیرم، موقع دریافت سیمرغ بیست‌ویکم بازهم ضربان قلب خواهم داشت. چرا باید این اتفاق برای من عادی شود؟ معنی اهدای این جایزه این است که به من می‌گویند تو هنوز هم خوبی و جای تو را نگرفته‌اند. جشنواره فجر از این منظر محلی است برای اینکه به خودمان یادآوری کنیم هنوز هم خوبیم یا باید برخی بدی‌هایمان را اصلاح کنیم.

به گزارش سینماپرس، نشست خبری فیلم سینمایی «کت چرمی» روز یکشنبه ۱۶ بهمن در سانس دوم از پنجمین روز چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر برای اصحاب رسانه و جامعه منتقدان در سینمای رسانه (پردیس سینمایی ملت) با حضور عوامل فیلم برگزار شد.

در نشست خبری فیلم سینمایی «کت چرمی»، حسین میرزامحمدی (کارگردان)، کامران حجازی (تهیه‌کننده)، سارا حاتمی (بازیگر)، مسعود هاشمی نژاد (نویسنده)، آرمان فیاض (مدیر فیلمبرداری) حضور دارند.

کامران حجازی تهیه کننده در ابتدا بیان کرد: ضمن همدردی با مردم عزیز ایران و مردم شریف خوی باید بگویم این تیم به نمایندگی از کل تیم سازنده کت چرمی در اینجا حضور دارند.

حسین میرزامحمدی کارگردان اثر نیز در سخنانی درباره دلیل ساخت این فیلم اظهار کرد: سال ۹۹ من فیلم کوتاهی داشتم که موضوع آن به پسربچه‌های بدسرپرست و بی‌سرپرست می‌پرداخت و در ادامه مستند خارج از محدوده را ساختم رگه‌های کت چرمی از آنجا شکل گرفت. من با نویسنده سه فیلم کوتاه دیگر هم کار کردیم و ماحصل آنها به این کار بدل شد.

وی اضافه کرد: من در فیلم کوتاه هم که کار می‌کردم روایتگری و قصه گویی برایم مهم بود و تلاش داشتم تصویر را در درام مورد نظرم شکل دهم. نمی‌شود گفت ما به ازا ندارد و همه تحقیقات ما را در بر می‌گیرد.

وی درباره انتخاب جواد عزتی و اینکه چقدر نقش او از فیلم خورشید مجیدی گرفته شده است توضیح داد: زمانی که ما به چنین فیلمی پرداختیم یعنی سال ۹۹ فیلم خورشید ساخته نشده بود و جواد عزتی گزینه اول ما بود.

هاشمی‌نژاد نویسنده در توضیحاتی از فیلم بیان کرد: تصمیم داشتیم قصه‌ای اجتماعی را برپایه عکس‌العمل‌ها بسازیم. عقیده من این است که فیلم درباره اندوه عیسی و مسائل اجتماعی است. باند مواد مخدر در فیلم بال‌هایی است که فیلم ما را کامل می‌کند وگرنه فیلم بیشتر درباره اندوه عیسی برای از دست دادن دخترش است. او قهرمان بزن‌بهادری نیست مثل خیلی از کلیشه‌ها بلکه قهرمانی مثل خیلی از افراد جامعه است که عمل قهرمانانه انجام می‌دهد.

سارا حاتمی بازیگر نیز درباره همکاری با این فیلم عنوان کرد: اولین تجربه بازیگری من سریال زخم‌کاری بود و این دومین تجربه کاری من است.

وی درباره رسیدن به نقش گفت: ما در پیش تولید تمرین‌های مختلفی داشتیم تا باورپذیر نقش شکل بگیرد. به کمپ‌های ترک اعتیاد می‌رفتیم. پرس و جو کردیم و تحقیقات مختلفی داشتیم.

کارگردان درباره انتخاب بازیگران تصریح کرد: ما جلسات مختلفی با تهیه کننده و نویسنده برای بازیگران داشتیم. وقتی مشغول نگارش فیلمنامه بودیم ناخودآگاه برخی بازیگران را تصور کردیم و اکثر نقش.ها را با همان انتخاب اول سراغشان رفتیم. جواد عزتی هم برای من فراتر از یک بازیگر است و مثل برادر کنار من بود خیلی در این مسیر کمک کرد.

هاشمی نژاد درباره الگوی سفر قهرمان در این فیلم اظهار کرد: قهرمان نوآر قهرمانی است که یا به دنبال عدالت است یا انتقام و در مسیر او موانعی هم وجود دارد که جزو ویژگی های ژانری چنین فیلم هایی است بنابراین داستان‌های فرعی فیلم هم جزو قواعد ژانر بود.

تهیه کننده در پاسخ به سوالی درباره شباهت جواد عزتی در این فیلم با کاراکتر مرد بازنده گفت: به نظرم هیچ شباهتی ندارند و متفاوت هستند. شاید فضای قصه شبیه باشد ولی آقای عزتی بسیار متفاوت است آنجا نقش مرد ۶۰ ساله را دارد و اینجا ۴۵ ساله است.

وی درباره اینکه این فیلم رپورتاژی برای بهزیستی شده بود گفت: دغدغه ما آسیب.های اجتماعی و مردم است. ما از بهزیستی کمک نخواستیم و آنها هم کمک نکردند ولی هر موضوعی درباره جایی یا نهادی ساخته می‌شود دلیل نیست که آنها کمک کرده باشند.

حاتمی در ادامه در پاسخ به سوالی درباره نقش خود گفت: آقای عزتی برای رسیدن به نقش خیلی به من کمک کرد.

حجازی در ادامه درباره نقش مبارز در فیلم عنوان کرد: من در پروژه مرد بازنده هم تلاش کردم در فیلمم چشم بیداری وجود داشته باشد که درنهایت ماجرا حل شود. من به فساد سیستماتیک اعتقاد ندارم. ما قصه را مطرح کردیم قهرمان مسأله را حل کرده و به سمت روشنی رفته است.

کارگردان درباره شباهت قهرمان فیلم با قهرمان‌های مسعود کیمیایی توضیح داد: کیمیایی بسیار استاد محترم است ولی من وامداری از او نداشتم فیلم‌های ایشان را دیدم ولی قهرمان ما با قهرمان‌هایی که آقای کیمیایی می سازند فاصله دارد.

کارگردان درباره شباهت اثر با مرد بازنده گفت: ایده این فیلم قبل از ساخت مرد بازنده شکل گرفت و من قبل از مرد بازنده با آقای حجازی گفتگو می‌کردم.

آرمان فیاض درباره همکاری با فیلم عنوان کرد: فیلمنامه را مطالعه کردم و به تدریج با کارگردان و کارهای او آشنا شدم. برای من چالش جالبی بودم چون تا به حال فیلمی به این اندازه روایتگر کار نکرده بودم. تمرکز فیلم در روایت بود و سخت است هم روایت کنید هم زیبا باشید و هم صاحب لحن بصری.

کارگردان در پاسخ به حضور مهدویان در فیلم عنوان کرد: روحیه‌ای در پروژه ما وجود دارد که هرکسی که به تیم ما اضافه شد برای ما آورده‌ای داشت. مهدویان شاید زبان روایتگری و تصویری‌اش با فیلم من متفاوت باشد اما به شدت نکته‌های درستی را در زمان فیلمبرداری و در مرحله تدوین به ما گفت. او سینما را می‌شناسد و من حتما می‌خواستم از کمکش استفاده کنم و در پست پروداکشن ایده‌های خوبی داد.

نویسنده درباره محافظه کاری فیلم و شباهت با کارهای مهدویان گفت: اینکه شباهتی با فیلم و آثار مهدویان دیده شود برای ما مسرت‌بخش است او ایستاده در غبار و ماجرای نیمروز یک و دو را ساخته است که در تاریخ سینما ماندگار است. با این حال به نظرم از حیث شباهت، کار ما با کارهای او متفاوت است. در مرد بازنده درام سیاسی است و اینجا سفر درونی و درون‌مایه اجتماعی است.

نویسنده درباره استفاده از برخی از کلیشه‌ها گفت: ما پرهیز کردیم که روی برخی نکات مانور دهیم. هدف ما از برخی اتفاقات برانگیختن احساسات نبود و این حتی می‌تواند به نوعی ضدکلیشه هم باشد.

تهیه‌کننده درباره اینکه چالشی برای دریافت پروانه ساخت داشته است یا خیر گفت: پروسه پروانه ساخت ما طولانی شد چون موضوعات این چنینی دستخوش تغییرات می شود و شاید در چنین مواردی فیلمنامه اولیه را نتوان ساخت. پروسه‌ای که طی کردیم اما اینگونه نبود که از چیزی که می‌خواستیم صرف‌نظر کنیم. یک تعامل دو طرفه بین ما و شورای پروانه ساخت وجود داشت. اینکه بگوییم فیلمی برای دریافت پروانه ساخت چالش ندارد شاید درست نباشد اما مهم تعاملی است که بین گروه ما و شورا شکل گرفت و در نهایت فیلم ساخته شد.

تهیه کننده فیلم در پایان در پاسخ به سوالی برای بیان علت عدم حضور همه بازیگران در نشست خبری گفت: ما به دموکراسی معتقدیم و برخی بازیگران به دلایلی در این مکان حاضر نشدند اما این دلیل بر خط کشی میان آن‌ها و مردم نیست و همه بازیگرانی که در این دوره جشنواره حضور دارند به سینما کمک کرده‌اند.

به گزارش سینماپرس، در گروه «ادبیات» ۱۷ کتاب در موضوع‌های «متون قدیم»، «نقد ادبی (ترجمه)»، «ادبیات عربی» و «ادبیات زبان‌های دیگر» به مرحله دوم داوری چهلمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران راه یافتند.

کتاب‌های زیر در موضوع «متون قدیم» به عنوان نامزد معرفی شدند:

ـ مشکاه المصابیح [مصطفی بن قباد لاذقی]، تصحیح و تحقیق: امین حق‌پرست، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار؛ سخن، ۱۴۰۰، ۹۷۰ ص.

ـ کلیات اشرف مازندرانی (۱۰۳۷ـ۱۱۲۰ق)، تألیف محمدسعید بن محمدصالح، تصحیح و تحقیق هومن یوسفدهی، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار؛ سخن، ۱۴۰۰، ۸۸۲ ص.

ـ سیرت شیخ کبیر ابوعبدالله محمد بن خفیف شیرازی، تألیف ابوالحسن علی بن محمد دیلمی، ترجمة تاج‌الدین کربالی، تصحیح و تحقیق مجتبی مجرد، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار؛ سخن، ۱۴۰۰، ۳۵۹ ص.

ـ وحی بر توفان: اشعار مقبل اصفهانی (آقامحمد شیخا ـ قرن دوازدهم هجری) براساس پانزده نسخۀ خطی؛ تدوین و تصحیح امیرحسین مدرس، تهران: مرکز آفرینش‌های ادبی، دفتر شعر؛ سورۀ مهر، ۱۴۰۰، ۵۸۰ ص.

نامزدهای موضوع «نقد ادبی (ترجمه)» نیز به شرح ذیل است:

ـ نقد، نظریه و ادبیات کودک، تألیف پیترهانت، ترجمة سهراب رضوانی و امین ایزدپناه، تهران: مدرسه، ۱۴۰۰، ۳۲۸ ص.

ـ ناخودآگاه سیاسی: روایت همچون کنش نمادین اجتماعی، تألیف فردریک جیمسن، ترجمة حسین صافی، تهران: نیماژ، ۱۴۰۰، ۳۹۲ ص.

هفت کتاب زیر نیز در موضوع «ادبیات عربی» به عنوان نامزد معرفی شدند:

ـ ایرانیان، فرهنگ و ادبیات عربی، تألیف عنایت‌الله فاتحی‌نژاد، تهران: فرهنگ معاصر، ۵۳۸ ص.

ـ درخت نخل و همسایه‌ها، نوشتۀ غائب طُعمه فرمان، ترجمة موسی اسوار، تهران: هرمس، ۱۴۰۰، ۳۲۴ ص.

ـ خاکستر، نوشتۀ نجیب محفوظ، ترجمة محمدرضا مرعشی‌پور، تهران: نیلوفر، ۱۴۰۰، ۴۶۰ ص.

ـ دروازۀ خورشید، نوشتۀ الیاس خوری، ترجمة سیدحمیدرضا مهاجرانی، تهران: روزنه، ۱۴۰۰، ۶۰۸ ص.

ـ در بیروت دریایی نیست، نوشتۀ غاده ‌السمان، ترجمة سرمد اغوالی، تهران: نگاه، ۱۴۰۰، ۱۸۵ ص.

ـ عزازیل، نوشتۀ یوسف زیدان، ترجمة فریبا حزباوی، تهران: ققنوس، ۱۴۰۰، ۴۰۰ ص.

ـ موسم هجرت به شمال، نوشتۀ طیب صالح، ترجمة سیدعطاء‌الله مهاجرانی، تهران: امید ایرانیان، ۱۴۰۰، ۱۷۰ ص.

در موضوع «ادبیات زبان‌های دیگر» کتاب‌های زیر به مرحله دوم داوری راه پیدا کردند:

ـ لانومالی، ایرادی در کار است، نوشتۀ اروه لوته‌لیه، ترجمة مسعود سلطانیه و حامد فولادوند، تهران: شما؛ بهجت، ۱۴۰۰، ۳۶۶ ص.

ـ همة رویاهایتان را به یاد می‌آورم، نوشتۀ رنه فرنی، ترجمة منصور انصاری، تهران: نگاه، ۱۴۰۰، ۱۷۱ ص.

ـ نقشه و قلمرو، نوشتۀ میشل اوئلبک، ترجمة ابوالفضل الله‌دادی، تهران: نشر نو، ۱۴۰۰، ۳۷۴ ص.

ـ خاطرة استانبول، نوشتۀ احمد امید، ترجمة عارف جمشیدی، تهران: ثالث، ۱۴۰۰، ۶۸۴ ص.

مراسم پایانی چهلمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بهمن‌ماه سال جاری برگزار می‌شود.

سینماپرس: رئیس جمهور با اشاره به اهتمام مسئولان وزارت فرهنگ در برگزاری موفق جشنواره‌های فرهنگی هنری ایام دهه فجر تصریح کرد: جریان انقلابی فعال در عرصه‌های فرهنگی و هنری، تلاش کرده‌اند جلوه‌ای از هنر انقلابی را به نمایش بگذارند که این تلاش‌ها ستودنی است.

سینماپرس: دکتر ترکی معاون حقوق عامه و پیشگیری از وقوع جرم دادستانی کل کشور در اظهار نظری قابل تامل و پس از تماشای فیلم ضد قصاص «پرونده باز است» عنوان کرد که این اثر سینمایی در حد خودش مناسب بود!

به گزارش سینماپرس، نشست مطبوعاتیِ فیلم سینمایی «بعد از رفتن» روز یکشنبه ۱۶ بهمن در سانس اول از پنجمین روز چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر برای اصحاب رسانه و جامعه منتقدان در سینمای رسانه (پردیس سینمایی ملت) با حضور عوامل فیلم در حال برگزاری است.

در نشست خبری فیلم سینمایی «بعد از رفتن»، رضا نجاتی (کارگردان)، محمد بابایی (تهیه‌کننده)، امیرحسین حداد (طراحی صحنه)، چکامه میرخانجانی (طراحی لباس)، آرمان فیاض (مدیر فیلمبرداری) و محمد برادران (جلوه‌های ویژه بصری) حضور دارند.

در ادامه این نشست رضا نجاتی، کارگردان «بعد از رفتن» با اشاره به نگارش فیلمنامه بیان کرد: این فیلم را پس از فیلم کوتاه «شوفر» و «ارفاق» کار کردم. در این سه سال، اتفاق‌های خوب و بد بسیاری برای من رخ داد و نتیجه آن فیلم «بعد از رفتن» شد.

محمد برادران، مدیر جلوه‌های ویژه بصری این فیلم در ادامه نشست بیان کرد: «بعد از رفتن» پروژه خوبی برای ما بود، من هر پروژه‌ای که ما را به چالش بکشد، دوست دارم، این کار هم ما را به چالش کشید.

برادران ادامه داد: کار کردن در این پروژه با چالش بسیاری همراه بود. زیرا در چند سال اخیر که همه یاد گرفته‌اند با کامپیوتر جلوه‌های ویژه درست کنند، این حوزه تبدیل به دستمال شیشه پاک‌کن تهیه‌کننده شده بود. من تلاش کردم جلوه‌های ویژه، چیزی به فیلم اضافه کند و ساده به آن نگاه نکنیم. کار باید به گونه‌ای باشد که در خدمت فیلمنامه و به اصطلاح اضافه بر سازمان باشیم. برای مثال ما در کار اتفاقاتی مثل غرق شدن، باران، سیرک و …‌. داشتیم که بخش اعظمی از آن‌ها به وسیله جلوه‌های ویژه آماده شد.

امیرحسین حداد، طراح صحنه فیلم نیز اظهار کرد: گروه تولید این فیلم بسیار میل به خلاقیت داشت و گاهی مجبور بودیم این حجم از خلاقیت را کنترل کنیم. فضایی که کارگردان به ما می‌داد، منجر می‌شد ما تعاریف جدیدی را خلق کنیم که به فیلم‌نامه آسیب نزد.

کارگردان «بعد از رفتن» با اشاره به تصاویر بصری فیلم اعلام کرد: ما در هر شات و پلانی که گرفتیم به سینما فکر می‌کردیم تا بتوانیم سواد بصری مخاطب را هم بالا ببریم. من سالهاست که با آرمان فیاض (مدیر فیلمبرداری فیلم) کار می‌کنم و تمام فیلم‌های کوتاهم را او انجام داده است. باید بگویم که او یکی از بهترین‌های فیلمبرداری‌ ایران است.

فیاض مدیر فیلمبرداری این فیلم با اظهار به اینکه همه تیم ما درجه یک هستند، بیان کرد: وقتی با آقای نجاتی فیلم کوتاه کار می‌کردیم هم این طور بود که رضا یک ایده را تعریف می‌کرد و من قبل از آنکه ایده را روی کاغذ بیاورم، می شنیدم و درباره آن حرف می زدیم. برای این فیلم هم همین طور بود، رضا ایده‌ای را مطرح کرد و بازه زمانی یک ساله طول کشید تا تبدیل به این فیلم شد، تغییراتی هم در آن اعمال شد. ما توانستیم فیلم را دارای لحن بصری ویژه کنیم، اما نمی‌دانم چقدر موفق بودیم.

در ادامه این نشست نجاتی درباره پایان‌بندی فیلم توضیح داد: این پایان بندی برای مخاطب سوال ایجاد می‌کند و ما در زمان تدوین تصمیم گرفتیم که این سوال را در ذهن مخاطب ایجاد کنیم.

وی افزود: مهم‌ترین چالش یک فیلمساز، جمع کردن گروه بازیگری است زیرا به قدری حجم تولیدات سریال‌های نمایش خانگی زیاد است که دور هم جمع کردن گروه دشوار است. البته این را هم بگویم زمانی که یک بازیگر چهره را انتخاب کنیم، دیگر بازیگرانی هم که به آن‌ها پیشنهاد می‌کنیم، اعتماد می‌کنند و نقش را می‌پذیرند.

محمود بابایی تهیه‌کننده فیلم در رابطه‌با دلیل عدم حضور بازیگران در جشنواره گفت: این اشل کوچکی از دموکراسی است که هر کسی بخواهد میاید و هرکسی بخواهد حضور نخواهد داشت.

وی ادامه داد: فیلم ما در آذرماه و در التهابات ساخته شد و همه از ما می‌پرسیدند که آیا لازم است در این شرایط فیلم بسازیم و به‌نظر من کار فرهنگی تعطیلی بردار نیست.

به گزارش سینماپرس، حامد علامتی در این نشست ابتدا مروری داشت بر فعالیت‌ها و ماموریت‌های مشخص کانون در حوزه کودک و نوجوان و گفت: در بخش تولید کتاب پیش از انقلاب تعداد ۲۰۰ کتاب و نشریه و بعد از انقلاب ۲۷۰۰ عنوان کتاب و نشریه در کانون پرورش فکری تولید و چاپ شده است که در مجموع نزدیک به ۳ هزار عنوان کتاب در اختیار کودکان و نوجوانان قرار دارد.

وی افزود: تمام فعالیت‌های کانون بر پایه کتاب و کتابخوانی است. اگر فیلم یا انیمیشنی تولید می‌شود همه بر پایه کتاب است.

علامتی تصریح کرد: پیش از انقلاب ۱۱۰ عنوان فیلم شامل ۷۱ فیلم بلند و کوتاه و ۳۹ عنوان پویانمایی کوتاه و پس از انقلاب ۳۵۴ عنوان فیلم شامل ۱۳۸ فیلم بلند و کوتاه و ۲۱۶ پویانمایی تولید شده که همه برپایه کتاب است.

وی ادامه داد: درحال حاضر هم اولین فیلم بلند پویانمایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در جشنواره فیلم فجر رونمایی شده است و تنها فیلم پویانمایی حاضر در این دوره از جشنواره فیلم فجر محسوب می‌شود.

مدیرعامل کانون بیان کرد: حدود ۹ میلیون جلد کتاب در نزدیک به هزار کتابخانه‌های کانون در سراسر کشور در اختیار کودکان و نوجوانان قرار می‌گیرد.

علامتی با بیان اینکه پیش از انقلاب اسلامی نزدیک به ۲۰۰ مرکز تاسی شده بود از فعالیت هزار مرکز در قالب‌های سیار روستایی و عشایری، کتابخانه‌های پستی و ثابت نام برد و به حضور حدود ۴ هزار مربی و کتابدار در مراکز کانون اشاره داشت.

مدیرعامل کانون اظهار کرد: علاوه بر اینها کانون یک کتابخانه مرجع در خیابان خالد اسلامبولی دارد و ۱۷۰ هزار نسخه(جلد) کتاب تخصصی درحوزه کودک و نوجوان آن‌جا نگهداری می‌شود. همچنین علاوه بر کتاب از نشریات حوزه کودک و نوجوان که در سراسر دنیا منتشر می‌شود یک نمونه برای کتابخانه تهیه‌ می‌شود.

وی افزود: در کتابخانه مرجع ۲۵ هزار کتاب غیرفارسی وجود دارد و در بخش نشریات، مشترک ۹۴۲ عنوان نشریه هستیم که از این تعداد ۲۶۹ نشریه غیرفارسی است.

علامتی همچنین از فعالیت ۴۳ مرکز کانون با عنوان مراکز فراگیر خبر داد که پذیرای کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه است.

مدیرعامل کانون در بخش دیگری از صحبت‌های خود استفاده از فضای مجازی را از برنامه‌های پیش رو در کانون پرورش فکری عنوان کرد.

وی با بیان اینکه در قالب کتاب، فعالیت‌های پیرامونی مانند نقاشی، عکاسی، تئاتر، فیلم، خوانش کتاب و قصه‌گویی انجام می‌شود، ادامه داد: ماده ۶۳ قانون برنامه ششم توسعه، کانون را به توسعه کتاب و کتابخوانی در مراکز روستایی و عشایری موظف می‌کند.

علامتی در ادامه درباره طرح «کانون مدرسه» بیان کرد: در روزهای آغاز اجرای این طرح هستیم و کانون پرورش فکری مدارس پیرامون هزار مرکز ثابت و سیار خود را تحت پوشش فعالیت‌های فرهنگی، هنری و ادبی قرار می‌دهد که این فعالیت‌ها هم بر پایه کتاب است.

وی افزود: درحال حاضر ۸ میلیون نفر از دانش آموزان تحت پوشش این طرح قرار گرفتند.

مدیرعامل کانون تصریح کرد: هدف ما تا پایان سال تجهیز مراکز و اهدای کتاب برای مراکز روستایی است و ۳میلیون کتاب در دست چاپ داریم که تا پایان سال به مراکز کانون از جمله مناطق روستایی و عشایری ارسال خواهد شد.

حامد علامتی در پایان گفت: حدود ۵۰۰ عنوان کتاب هم در قالب این ۳ میلیون در دست چاپ داریم که از این تعداد ۳۵۰ عنوان کتاب چاپ دوم و ۱۵۰ عنوان کتاب چاپ اول است. این کتاب‌ها در شورای کتاب کانون پرورش فکری براساس کتاب‌های پرمخاطب انتخاب شده است و در چند روز آینده رونمایی خواهد شد. همچنین تعدادی کتاب از حدود ۴۰ ناشر کودک و نوجوان خریداری و کتابخانه‌های کانون پرورش فکری در سراسر کشور تجهیز خواهد شد.

نشست خبری رؤسای کتابخانه‌های بزرگ کشور با موضوع دستاوردها و اقدام‌های مهم نهادهای مختلف در حوزه کتابخانه‌های تحت پوشش صبح روز یکشنبه ۱۶ بهمن همزمان با ایام دهه فجر در مرکز همایش‌های بین‌المللی سازمان اسناد و کتابخانه ملی برگزار شد.