مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، علی کاوه هنرمند عکاس پیشکسوت که نمایشگاه عکس‌های او با عنوان «لحظه» در خانه هنرمندان ایران برپاست، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره این نمایشگاه توضیح داد: من دوازده بهمن سال ۵۷ این افتخار را داشتم که از لحظه ورود امام به بهشت زهرا عکاسی کنم هرچند حوزه اصلی من عکاسی ورزشی بود، ولی با توجه به اینکه در تلویزیون فعالیت می‌کردم به بهشت زهرا رفتم و آنجا عکاسی کردم. از فردای آن روز هم هر روز به مدرسه علوی می‌رفتم و از دیدار مردم با امام (ره) عکاسی می‌کردم. سپس روز ۲۲ بهمن که انقلاب به پیروزی رسید مرتب به قم می‌رفتم تا از امام (ره) عکاسی کنم.

وی افزود: زمانی هم که امام خمینی (ره) بیمار و در بیمارستان رجایی بستری شدند به آنجا رفتم و عکاسی کردم، پوستر این نمایشگاه هم برگرفته از لحظه‌ای است که امام (ره) می‌خواستند از کارکنان بیمارستان خداحافظی کنند که من این عکس را از بالکن بیمارستان گرفتم.

کاوه گفت: در مقطعی دیگر امام (ره) به جماران آمدند؛ در آن زمان واحد سیاسی تلویزیون طی نامه‌ای من را به بیت معرفی کرد که من مرتب در هر نشست و دیدار ایشان حضور پیدا می‌کردم و عکس می‌گرفتم. عکس‌های این نمایشگاه هم بیشتر محصول زمانی است که در حیاط و پشت حسینه جماران مشغول عکاسی بودم. گذشت تا اینکه خرداد ۶۱ قرار بر این شد که عکاسان چند رسانه از امام (ره) در حالی که روی صندلی نشسته‌اند، عکس بگیرند. از همین رو صبح هنگام وقتی امام وارد شدند آفتاب بسیار تندی داشتیم که عکاسی را سخت می‌کرد، در همان شرایط چند فریم از ورود امام (ره) عکاسی کردیم ولی به یکباره هوا بهتر شد و توانستیم چند عکس دیگر بگیریم، من این شانس را داشتم که عکس امام (ره) در جمع عکاسان را هم گرفتم که ماندگار شد.

افتخارم این بود که عکس من از امام خمینی روی اسکانس چاپ شد

وی با اشاره به اینکه عکس حضور امام در حیاط روی اسکانس چاپ شد، توضیح داد: بعد از چند وقت بانک مرکزی به همه رسانه‌ها اعلام کرد که حدود هزار فریم از عکس‌های امام را جمع‌آوری کرده تا عکسی را انتخاب کند و روی اسکانس چاپ کند. افتخار من این بود که عکسی که من از امام گرفته بودم روی پول چاپ شد.

این عکاس پیشکسوت افزود: من خیلی خوشحال بودم چون در مقابل آن همه عکاسی که همه مدرک دکتری، لیسانس و دیپلم داشتند عکس منی که تا دوم راهنمایی خوانده بودم انتخاب شد. به این پی بردم که تجربه در عکاسی مهم‌تر از تحصیلات آکادمیک است، یعنی اگر پروفسور هم باشی اما تجربه نداشته باشی، فایده ندارد. بعدها که اسکناس دو هزار تومانی چاپ شد دیدم عکس من روی آن هم چاپ شده و باز هم خوشحال شدم حتی همین الان بانک مرکزی کتابی دارد که نام پنجاه عکاسی که عکس‌هایشان روی پول چاپ شده در آن درج شده است که یکی از آنها من هستم.

ماجرای رد پیشنهاد ۲ هزار دلاری عکاس خارجی

وی با اشاره به عکاسی در مراسم ارتحال امام، گفت: من آن روز حدود ۱۰ حلقه عکس شامل ۳۶۰ فریم عکس گرفتم. جالب است که بگویم یکی از عکاسان خارجی آمد و به من گفت یکی از عکس‌های تو را که مربوط به شکستن تابوت امام (ره) می‌شود، به مبلغ دو هزار دلار می‌خرم اما گفتم من کارمند صدا و سیما هستم و تعهد داده‌ام هر عکسی که می‌گیرم تحویل تلویزیون بدهم، به همین ترتیب این پیشنهاد را رد کردم و نفروختم. در حالی که آن زمان دو هزار دلار برابر با یک میلیون تومان بود که من با همین مبلغ یک واحد آپارتمان خریده بودم اما خوشحالم که خدا من را دوست داشت و این اشتباه را نکردم.

کاوه در ادامه توضیح داد: با توجه به اینکه فرزندانم زبان انگلیسی بلد هستند، یکی دو ماه پیش فرزندم به من گفت که یکی از آژانس‌های عکاسی خارجی، عکسی را که من از امام گرفته بودم به نام عکاس خارجی دیگری ثبت کرده است، البته این اتفاق پیش از این توسط دو عکاس ایرانی هم رخ داده بود و آنها در پی این بودند مالکیت این عکس را تصاحب کنند. به هر ترتیب پسرم با آن آژانس عکاسی تماس گرفت و با ارائه مستندات عنوان کرد که آن عکس حاصل کار من است البته طرف‌های خارجی هم خیلی سریع موضوع را اصلاح کردند. چندی پیش یکی از عکاسان در برنامه‌ای تلویزیونی عنوان کرد که آن عکس امام که روی اسکانس چاپ شده برای اوست اما من به تلویزیون نامه زدم و مراتب اعتراض خودم را اعلام کردم.

این عکاس پیشکسوت در پایان با بیان اینکه عکاس ورزشی هم بوده، در چند دوره المپیک به عنوان عکاس حضور داشته و حالا هم مسابقات چوگان را عکاسی می‌کند، از برخی ناملایمات در زمان ورود به مسابقات جهت عکاسی گله و مطرح کرد: ای کاش کارت ورود برای عکاسان پیشکسوت طراحی شود که تاریخ انقضایی نداشته باشد تا دچار مشکل در تردد نشویم. من هفتاد سال در حوزه ورزشی عکاسی کردم به همین دلیل هر آنچه اندوخته دارم برای همان زمان است و هیچ پولی از برنامه‌های سیاسی دریافت نکرده‌ام.

نمایشگاه عکس‌های علی کاوه با عنوان «لحظه» تا ۲۶ خردادماه در خانه هنرمندان ایران دایر است.

به گزارش سینماپرس، خسرومنش گفت: من اهل بیرجند هستم که حدود ۳۰۰ هزار نفر جمعیت دارد و حدود ۳۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. از محصولات این منطقه می‌توان به زرشک و زعفران اشاره کرد؛ این شهر همچنین به پاکیزه‌ترین شهر ایران نیز معروف است. من تا ۲۸ سالگی در این شهر زندگی می‌کردم و اکنون ۳ سال است که به تهران آمده‌ام.

خسرومنش ادامه داد: من از نوجوانی تئاتر کار می‌کردم و در سن ۱۸ سالگی به صورت حرفه‌ای فعالیت‌های خود را آغاز کردم. رشته تحصیلی من در دانشگاه تربیت بدنی بود چرا که نتوانستم در رشته هنر قبول شوم. پس از آنکه فراخوانی در رابطه با سریال بچه مهندس دیدم، برای پذیرش در آن اقدام کردم و توانستم تایید مسئولان این سریال را بگیرم و به تهران بیایم.

وی افزود: من برای یادگیری تئاتر و بازیگری آموزش دیدم و استادان بسیاری داشتم. از طریق این کلاس‌ها وارد اجراهای متفاوت شدم که به صورت عمومی پخش می‌شدند. من پیش از قبول شدن برای سریال بچه مهندس حدود ۱۵ کار تئاتر انجام دادم که شامل کار کودک، عروسک گردانی و فعالیت‌های دیگر می‌شوند.

او گفت: من همیشه علاقه داشتم تا در پروژه‌های بزرگ ایفای نقش داشته باشم و همواره تلاش می‌کردم تا بتوانم در سریال‌های تلویزیونی حضور داشته باشم اما تصور نمی‌کردم بتوانم به هدف خود برسم. خوشبختانه با قبول شدن در تست سریال بچه مهندس توانستم به هدف خود برسم.

بازیگر اظهار داشت: آخرین کاری که انجام داده‌ام آقای قاضی است که مدتی پیش کار فیلمبرداری آن به پایان رسید و اکنون از شبکه‌های تلویزیونی نمایش داده می‌شود. این سریال به صورت اپیزودی است و هر قسمت یک ماجرا دارد. من تنها در یک قسمت از این سریال بازی کرده‌ام و تمام بازیگران این سریال نیز تنها یک بار در این سریال حضور دارند.

خسرومنش ادامه داد: در بیرجند مردم می‌توانند از قلعه شهر، مدرسه شوکتیه و باغ اکبریه دیدن کنند که از دیدنی‌های تاریخی شهر به حساب می‌آیند. بیرجند همچنین لباس تاریخی خاصی دارد که به ثبت جهانی یونسکو نیز رسیده است.

گفتنی است؛ برنامه «شب نشینی» به تهیه کنندگی علی شعبانی از شنبه تا جمعه هر هفته ساعت ۲۳:۳۰ به وقت تهران و ۲۱ به وقت وین بر روی آنتن شبکه جهانی جام جم می‌رود. اطلاعات بیشتر درباره «شب نشینی» و مهمان‌های برنامه هر روز در صفحه اینستاگرامی @shabneshini. irani بارگذاری می‌شود.