نخستین جشنواره آیین سخن برای پاسداشت زبان فارسی برگزار شد

دبیر جشنواره آیین سخن گفت: فراخوان این جشنواره از اول اردیبهشت آغاز و تا ۲۵ اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی ادامه یافت.

دبیر جشنواره آیین سخن گفت: فراخوان این جشنواره از اول اردیبهشت آغاز و تا ۲۵ اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی ادامه یافت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی حوزه هنری، نشست نقد و بررسی «سینمای ایران از امید تا سیاهنمایی» با حضور مسعود فراستی و با اجرای میلاد دخانچی در تالار سوره حوزه هنری برگزار شد.
دخانچی: کارکرد آینه نفی وضع موجود است
در ابتدا، میلاد دخانچی مجری برنامه به فیلم «کاپرا کجاست؟» اشاره کرد و گفت: عمده استدلال این فیلم روی مفهوم سینما به مثابه آینه و تأیید و رد این گزاره طراحی شده است. فیلم انصاری تلاش میکند این گزاره را به مشکل تبدیل کند و اثبات کند که این گزاره چقدر درست یا غلط است.
وی گفت: موضع فیلمساز در اثر «کاپرا کجاست؟» این است که فیلمساز با مخفی شدن پشت گزاره سینما به مثابه آینه یا انعکاس دهنده وضع موجود از مسئولیت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی خودش شانهخالی میکند.
این مجری در ادامه به تشریح وضعیت آینه پرداخت و با طرح این سوال که اساساً آینه چیست و اگر بخواهیم آن را فلسفی تجزیه و تحلیل کنیم چه کارکردی دارد، عنوان کرد: آینه در قدم اول چیزی است که انعکاس دهنده ماست. ما جلوی آینه قرار میگیریم که بازتابی از خودمان داشته باشیم و این تعریف ساده و منطقی است اما کارکرد آینه ریزهکاریهایی دارد چرا که هیچوقت ما جلوی آینه قرار نمیگیریم که فقط خودمان را ببینیم بلکه خودمان را در معرض آینه قرار میدهیم برای سودای بهتر شدن تا خودمان را بهتر کنیم.
دخانچی با تاکید بر اینکه هیچوقت کارکرد آینه انعکاس نیست، تصریح کرد: آینه سودا و ترغیب بهتر شدن را به مثابه کارکرد همراه دارد؛ کارکرد آینه نفی وضع موجود است. در ادبیات روانکاوی مفهومی وجود دارد و روانشناس معروف فرانسوی درباره مرحله آینهای سخن میگوید. در این مرحله کودک با خودِ متفاخر خودش همذات پنداری میکند. یعنی با خودِ آرمانی خودش همذاتپنداری میکند لذا در تعالیم روانکاوی آینه کارکرد مواجهه ما با نسخه بهتر و متعالیتر از ما دارد.
وی اظهار کرد: آینه فقط انعکاس دهنده ما نیست بلکه آینه تولید خودآگاهی میکند در عین حالی که ما را از خودمان بیگانه میکند. در آینه نفی وضع موجود قرار دارد و سودای متفاخر شدن و بهتر شدن و انعکاس نسخه والا شده ما را قرار است، محقق کند. حال اگر همه این کارکردهای آینه را به سینما نسبت بدهیم آن وقت است که میتوانیم بگوییم آری سینما به مثابه آینه میتواند عمل کند اما آینهای که همه کارکردهای آینه را برای آن متصور شویم.
دخانچی افزود: سینمایی سینماست که تولید خودآگاهی میکند و نسخه آرمانی از ما میتواند نشان دهد و حتی ما را در غفلتی حتی کوتاه میبرد و ضد قهرمان در آن وجود دارد و هرجا ضد قهرمان وجود دارد حتماً قهرمان وجود دارد. خلاصه اینکه سینما مثل آینه است اما با در نظر گرفتن همه کارکردهای پیچیده آینه.
فراستی: سینما آینه اجتماعی خودش نیست؛ این دعوای من با آوینی بود
مسعود فراستی در بخش دیگر این نشست در پاسخ به سوال دخانچی گفت: من معتقدم سینما آینه نیست و ابدا هنر، آینه نیست. هنر بهنظر من اگر هم آینه باشد، آینه هنرمند است. سینما وقتی آینه فیلمساز است (فیلمسازی که من دوست داشته باشم یا نداشته باشم)؛ فیلم مشخص است که متعلق به او یا تهیه کننده و یا هر دو نفر آنها است و در چه دورهای ساخته شده است.
این منتقد سینما با تاکید بر اینکه هیچ فیلمسازی در تاریخ سینما آینه اجتماعی خودش نیست، گفت: این مسئله دعوای قدیمی من و مرتضی آوینی عزیز بود. اما سینمای امروز ما خیلی آینه اوضاع است؛ نهاینکه فیلمساز اینقدر تعهد داشته است که اوضاع را منعکس کند، نه! اصلاً تعهدی ندارد اما این میزان رانتخواری در سینما آینه اوضاع فیلمساز است. این میزان بیارتباطی با مخاطب و مسائل او واقعاً نوبر است.
وی گفت: در سینمای جدی دنیا از شکل و ریتم و شکل آن خواهید فهمید یک اثر متعلق به چه مقطعی از زمان است اما مخاطب از سینمای ایران چنین چیزی نمیفهمد؛ مقدار کهنگی فیلمها میگوید دهه ۶۰ است و یا آپارتمان نشینی آثار ۲۰ سال اخیر نشان میدهد فیلم متعلق به دو دهه اخیر است، همین. سینمای ایران هیچ ارتباطی با مخاطب ندارد و در سال تنها یک یا دو فیلم ممکن است با مخاطب ارتباط جدی داشته باشد.
فراستی با تاکید بر اینکه سینمای ایران آینه آدمهای خودش است، افزود: سینمای ایران بهجای اینکه خودآگاه را به مخاطب نشان دهد، ناخودآگاه را نشان میدهد؛ یعنی تمام بیماریهایش را نشان میدهد. نهفقط درباره ما هنر بازتاب ناخودآگاهی صاحب اوست، بلکه در جهان نیز چنین است. اگر هنر خودآگاه بود هنری خلق نمیشد چراکه انگیزهای برای نوشتن و ساختن آنچه به آن آگاه است وجود ندارد.
این منتقد در پایان پیام را خودآگاه دانست و گفت: فیلمساز اگر قصد انتقال پیام داشته باشد باید به تلگرافخانه برود و ربطی به سینما ندارد چرا که هنر پیام نمیدهد، بلکه حسهای انسانی را برمیانگیزد؛ کاری که فلسفه و هر چیز دیگر از انجام آن عاجز است لذا برانگیختگی حس اساسا کار هنر است.

شورای جهانی صنایعدستی که امروز بیش از ۹۰ کشور جهان، با هدف ارتقای جایگاه صنایع دستی و تقویت ارتباط بین هنرمندان به عضویت آن درآمدهاند، تا کنون ۴۸ شهر و روستای دارای صنایع دستی در سراسر جهان را در فهرست خود به ثبت رسانده است. ایران نیز از سال ۱۳۴۷ به عضویت شورای جهانی صنایع دستی درآمده و در مجمع آسیا و اقیانوسیۀ آن فعال است که تا پایان سال ۱۴۰۰، ۱۴ شهر و روستای صنایع دستی را به نام خود ثبت کرده و در تلاش است برای سال ۱۴۰۱ نیز این آمار را افزایش دهد.

به گزارش خبرنگار مهر، مهرماه سال گذشته بود که احسان محمدحسنی رییس سازمان اوج طی نشستی عنوان کرد که ساخت چند فیلم سینمایی در دستور کار این سازمان است اما به دلیل شرایط کرونایی و بحث درآمدزایی ترجیح این مجموعه بر این بوده است که در عرصه سریال سازی فعال باشند. به طوری که سال گذشته تنها فیلم سینمایی «مسیح پسر مریم» به کارگردانی علی جعفرآبادی به عنوان محصول اوج ساخته شد اما به دلیل مشکلات پروانه نمایش از رقابت در جشنواره فیلم فجر بازماند.
محمدحسنی در همان نشست اعلام کرد که سازمان اوج در نظر دارد فیلمی درباره پیامبر اکرم با نام «خدیجه» به نویسندگی داوود میرباقری، فیلمی درباره امام حسین (ع) با محوریت زندگی یکی از شهدای کربلا و… را سینمایی کند.
بر اساس پیگیریهای خبرنگار مهر، حالا با فروکش کردن کرونا سازمان اوج قرار است در سال جاری ۱۰ پروژه سینمایی را با همکاری فیلمسازان جوان و باسابقه تولید کند که با برخی از آنها پیشتر هم همکاری داشته است.
این فیلمها علاوه بر موضوعاتی که احسان محمدحسنی در نشست رسانهای خود مطرح کرد در حوزه دفاع مقدس، شهدای شاخص، تاریخ اسلام و تبیین وقایع انقلاب هستند. فیلم سینمایی شهید بروجردی و شهید زینالدین نیز از جمله این آثار است.
محصولات سازمان اوج در حال حاضر در مرحله نهایی کردن متن فیلمنامه، انتخاب بازیگر و البته تولید هستند.
این سازمان در نظر دارد این آثار را به چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر برساند.

نسخه سینمایی پویانمایی «سلام بر ابراهیم» با کیفیت ۴K در مرکز پویانمایی صبا آماده شد.

هدف گپ و گفت خودمانی «جیک و پیک» با صاحبان کسب و کار، استفاده از تجربیات آنها در حوزه تولید در فضای مجازی است.

سینماپرس: معاون سیاسی سازمان صداوسیما درباره حذف برخی برندهای خبری از شبکههای سیما و همچنین تعطیلی چند برنامه مطرح در شبکه خبر به ارائه توضیحاتی پرداخت.
به گزارش سینماپرس، علیرضا خدابخشی معاون سیاسی سازمان صداوسیما درباره چرایی حذف برخی برندهای خبری در شبکههای سیما و همچنین شبکه خبر به مهر گفت: این بخشهای خبری حذفشده بخشهای خبری موازی با خود داشتند مثل ساعت ۱۳ که مشروح بود و یا ساعت ۱۴ که آن هم مشروح بود یا در بازههای زمانی دیگر هم اینگونه بود.
گفتگوی ویژه خبری از شبکه کممخاطب به شبکه پرمخاطب آمد
وی درباره حذف «گفتگوی ویژه خبری» از آنتن شبکه دو سیما هم عنوان کرد: بخش خبری ۲۲:۳۰ اصلاً مخاطب جدیای نداشت و اتفاقاً اینگونه وضع بهتر شد گفتگوی ویژه از شبکه دو کم مخاطب به شبکه یک پرمخاطب آمد و به این ترتیب تقویت شد.
«شهر فرنگ» خبری نبود
معاون سیاسی سازمان صداوسیما درباره برنامه «شهر فرنگ» با اجرای حمیدرضا مدقق و پیشینه چندین ساله این برنامه نیز ابتدا با طرح سوالی بیان کرد: آخرین باری که خود شما «شهر فرنگ» را نگاه کردید چه زمانی بوده است؟ مساله این است که شبکه خبر شبکهای خبری است و «شهر فرنگ» فضای خبری نداشت. این برنامه به مسائل صنف سینما میپرداخت و اگر ما یک برنامه خبری درباره سینما راه بیندازیم اتفاق خوبی است. بحثی هم بر سر آن نیست.
وی اضافه کرد: خبر هم اجزایی دارد از گزارش خبری گرفته تا تحلیل خبری که همه این اجزا باید مبتنی بر خبر باشد. آن برنامه به صورت میزگرد و برای صنف سینما برگزار میشد که میتوانست برای یک شبکه دیگر هم خوب باشد. کمااینکه برنامههای دیگری هم در شبکه خبر هست که به طور مثال آموزشی است و من میگویم نباید در این شبکه باشد و باید به جای دیگری برود. مثل این میماند که شما در خبرگزاری مهر آموزش آشپزی داشته باشید؛ آیا آموزش آشپزی بد است خیر خیلی هم خوب است اما با رویکرد شما متفاوت است. «شهر فرنگ» هم خبری نبود.
برنامه «چاپ اول» برنامه چالشی نبود
معاون سیاسی صداوسیما همچنین درباره برنامه «چاپ اول» و اینکه حذف این برنامه چالشی این شائبه را ایجاد کرد که شبکه خبر قرار است به سمت برنامههای غیرچالشی برود تصریح کرد: برنامه «چاپ اول» برنامه چالشی نبود، روایت غلط قضاوت غلط میآورد. تیم عوامل برنامه «چاپ اول»، فضا و مکان آن و حتی مدیریتش منفک از معاونت سیاسی بود. از این حیث هیچ امکانی برای سیاست گذاری در این برنامه وجود نداشت چون این برنامه در معاونت سیاسی تولید نمیشد و نیروی آن هم از این معاونت نبود. حتی بودجه این برنامه از معاونت سیاسی پرداخت نمیشد.
خدابخشی اضافه کرد: تولید این برنامه در شبکه خبر اشتباه بود نه اینکه آن برنامه اشتباه و بد باشد، مساله این است که منفک از ما بود.
وی درباره امکان تولید این برنامه زیر نظر معاونت سیاسی گفت: ما به آنها پیشنهاد دادیم که این برنامه را به ساختمان شیشهای بیاورند که بتوانند از نرم افزار نیوزروم ما استفاده کنند و تعامل کنیم اما امکانش فراهم نشد.

سینماپرس: در حالی عناد و تقابل عوامل تولید کننده فیلم موهن «عنکبوت مقدس» آشکار گردیده و بارها به زبان عوامل مختلف این اثر بیان شده است حالا در اظهار نظری تامل برانگیز احمدرضا معتمدی با فیگوری شبه روشنفکران سعی در برائت ایشان داشته و خواستار عفو عوامل این فیلم سخیف گردید این در حالی است که خود عوامل این فیلم در عناد خود مستحکم بوده و چنین درخواستی ندارند.
به گزارش سینماپرس، احمد رضا معتمدی، دانشیار دانشگاه و کارگردان باسابقه سینمای ایران که فیلمهایی همچون «دیوانهای از قفس پرید»، «آلزایمر»، «قاعده بازی» و «سوء تفاهم» را در کارنامه کاری خود دارد، در واکنش به حواشی مرتبط با رونمایی از فیلم «عنکبوت مقدس» در جشنواره فیلم کن و بازتاب رویکرد وهنآمیز این فیلم به ساحت مقدس حضرت رضا (ع) در داخل کشور، متن کوتاهی را منتشر کرد.
در این متن کوتاه که برای انتشار در اختیار خبرگزاری مهر قرار گرفته آمده است: از آنجایی که بنده هنوز فیلم «عنکبوت مقدس» را ندیدهام، طبعاً نظر خاصی معطوف به فیلم نمیتوانم بدهم، اما توصیهای کلی به همه هنرمندان دارم که خودم بیش از همه به این تذکر نیاز دارم. به تعبیر مارتین هایدگر، شاید بزرگترین فیلسوف معاصر، هنر حقیقی آن است که روزنهای در کوره راه بشری به جانب نور بگشاید، نه آنکه همین کورسوهای موجود را فروبندد.
حرم اولیاء الهی در زمین، پنجرههای گشوده رحمت الهی به جانب نور و حقیقتاند، زمین آسمانی و قطعهای از بهشتاند. برساخته هیچ هنرمند اصیلی، آن هم ایرانی، غبار افروزی بر فراز بهشت و فروبستگی پنجره آسمان نیست.
همه ما در لحظهای از عمر نیاز به آغوشی برای پناه و مِی بیغشی برای آرام داریم؛ انسان کامل مِی صاف و بیغش و آغوش او پناهگاه ماست. به قول حافظ «به جز مقام امن و می بیغش، جمله کار جهان هیچ در هیچ است».
قطعاً سهو شده و باید بهجای شیوع خطا، کرامتمندانه بر آن چشم فرو بندیم و فرزندان خود را به حریم موطن خویش باز خوانیم.»

سینماپرس: جهانگیر الماسی بازیگر و کارگردان سینما در خصوص سیاه نمایی برخی فیلمسازان علیه کشور و لزوم ریل گذاری مدیران سینمای ایران برای حضور در عرصه جهانی گفت: حضور سینمای ایران در عرصه جهانی با سطحی نگری، سیاه نمایی و اباحه گری هیچ نفعی برای کشور ندارد و مدیران سینمایی نباید اجازه دهند هر اثری به اسم سینمای ایران در این رویدادها حضور پیدا کند و تصویری کریه از جامعه ما به جهانیان ارائه نماید.
کارگردان فیلم سینمایی «رنج و سرمستی» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: هدف داشتن و استراتژی مشخص شرط اولیه هر نوع فعالیت فرهنگی و سیاسی در ابعاد بین المللی است. ما در ابتدا باید هدف مان را در سینما مشخص کنیم. جهت گیری های مان باید مشخص شود، اهداف جزئی و کلی مان باید تعریف شود تا پس از آن بتوانیم حضوری موثر در راستای تقویت فرهنگی و سیاسی کشورمان داشته باشیم.
الماسی سپس با بیان اینکه باید قانونی در سینمای ایران به تصویب برسد که هیچ فیلمسازی اجازه نداشته باشد به صورت فردی اثر خود را به جشنواره های جهانی ارائه کند اظهار داشت: متأسفانه چند سالی است رویه ای عجیب در سینمای کشور باب شده که برخی افراد به صورت فردی آثارشان را به جشنواره های غربی می فرستند و همین باعث می شود میزان نظارت به شدت کاهش پیدا کند و بعضاً جز سیاهی و تلخی شاهد ارائه هیچ تصویر امیداوارکننده ای از کشور در جشنواره های سینمایی جهان نباشیم.
این سینماگر تأکید کرد: همانطور که جشنواره های سینمایی جهان برای خود سیاست های مشخص و از پیش از تعیین شده ای دارند ما نیز باید بر اساس سیاست های مشخص خودمان گام برداریم و اجازه ندهیم که دشمنان بتوانند از قبل آثار سیاه ما به منافع خود دست پیدا کنند.
وی با طرح این پرسش که مدیران در پی ترویج چه نوع سینمایی هستند متذکر شد: سینما حساس تر از بقیه رسانه ها است و ما باید توجه ویژه ای به آن داشته باشیم. ما باید سینما را از نو تعریف کنیم و به این سوأل پاسخ دهیم که ضرورت وجودی سینما در جامعه امروزی چیست؟ متأسفانه تا به امروز با سینما به صورت بسیار رها و باز برخورد شده و همین مسأله منجر به اباحه گری برخی سینماگران ایرانی در عرصه های جهانی شده است.
این بازیگر پیشکسوت تأکید کرد: برخی فیلم هایی که به نمایندگی از سینمای ایران در جشنواره های خارجی حضور پیدا می کنند جز تخریب سینمای ملی و هویت ملی و دینی ما هیچ دستاورد دیگری ندارند! این باعث تأسف است که ما همواره در سینمای ایران شاهد حضور مدیرانی هستیم که از این قبیل اتفاقات غافلگیر می شوند و تدبیری برای حل این قبیل معضلات ندارند.
الماسی در پایان این گفتگو افزود: همانطور که تکلیف اغلب جشنواره های سینمایی دنیا با خودشان مشخص است و از برخی سوژه ها و مضامین حمایت ویژه ای دارند ما نیز باید در پی تقویت اهداف فرهنگی، سیاسی و اقتصادی خود در سینمای کشورمان باشیم و اجازه ندهیم فیلم های ما وسلیه ای برای جشنواره های غربی شوند تا آن ها بیشتر به اهداف مورد نظرشان که یکی از آن ها تخریب کشور ما است دست پیدا کنند.

سینماپرس: فصل چهارم مجموعه تلویزیونی «اقیانوس آرام» به زودی روی آنتن سیما میرود.
به گزارش سینماپرس، فصل چهارم مجموعه تلویزیونی «اقیانوس آرام» به کارگردانی هادی نعمت الهی و رضا محبی به زودی روی آنتن سیما میرود.
«اقیانوس آرام» با محور قرار دادن نوجوانها تلاش میکند به دغدغههای هویتی آنها پاسخ دهد و با بازگو کردن تجربیات نوجوانی افراد موفق، به انتقال تجربه کمک کند.
در فصل جدید این برنامه بیش از پنجاه مهمان حاضر شدهاند تا روایت زندگیشان را برای نوجوانان روایت کنند.
برخی از مهمانان برنامه عبارتاند از: احسان عبدیپور (فیلمساز و مستندساز)، حامد عسگری (شاعر و نویسنده)، وحید شمسایی (فوتسالیست)، نجمالدین شریعتی (مجری تلویزیون)، فواد صفاریانپور (تهیهکننده)، سجاد گنجزاده (قهرمان المپیک)، جواد فروغی (قهرمان المپیک)، حبیب احمدزاده (نویسنده)، کورش سلیمانی (بازیگر) و بهرام عظیمی (انیماتور) و …
فصل چهارم اقیانوس آرام به تهیه کنندگی هادی نعمت الهی، محصول سازمان هنری رسانهای اوج است که در ۵۲ قسمت تولید شده و به زودی از تلویزیون پخش خواهد شد.