مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، متن پیام تسلیت مجید زین‌العابدین به مناسبت درگذشت آتیلا پسیانی خطاب به خانواده این مرحوم و خانواده بزرگ سینمای ایران بدین شرح است: «بازگشت همه به سوی اوست

درگذشت آتیلا پسیانی بازیگر فقید و توانمند عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون که موجب تألم خاطر گردید را به خانواده محترم و هنرمند ایشان و همچنین جامعه بزرگ سینما و هنرهای نمایشی ایران تسلیت می‌گویم.

مرحوم آتیلا پسیانی از کارگردانان و بازیگران با دانش و خوش‌فکر عرصه صحنه و از جمله بازیگران توانمند عرصه‌های سینما و تلویزیون بود که از او نقش‌آفرینی‌های متعدد و متفاوتی در گونه‌های مختلف به یادگار مانده است و میراث تصویری، اخلاق نیکو و مرام حرفه‌ای او تا ابد در یاد و خاطر مخاطبان باقی خواهد ماند.

او شاخه‌ای پربار از درخت تنومند هنرهای نمایشی ایران بود و خلاء هنرمند بزرگی چون مرحوم پسیانی در عمق جان اهالی فرهنگ و هنر باقی خواهد ماند.

از پروردگار مهربان، برای زندگی ابدی او مغفرت و رحمت واسعه و برای بازماندگان عزیزش صبر جمیل و عافیت مسئلت می‌نمایم.»

پیام تسلیت مدیر تماشاخانه‌ ایران‌شهر

حمید نیلی مدیر تماشاخانه‌ ایران‌شهر نیز در پی درگذشت آتیلا پسیانی پیام تسلیتی صادر کرده است، وی در این پیام نوشته است؛ «تئاتر ایران عزادار درگذشت آتیلا پسیانی هنرمند تاثیرگذار و نوآور عرصه‌ هنرهای نمایشی شده است.

خاطرات حضور ایشان در تماشاخانه‌ ایران‌شهر فراموش نشدنی‌ است؛ و همه‌ پوسترهای نقش بسته بر دیوارهای این تماشاخانه‌- از اجراهای گروه تئاتر بازی به سرپرستی آتیلا پسیانی- یادآور تمام لحظات زیبایی است که او برای مخاطبان تئاتر و علاقه‌مندان به تئاتر تجربی خلق کرده است.

درگذشت آتیلا پسیانی هنرمند بزرگ و صاحب‌ نام را تسلیت گفته و از درگاه خداوند متعال برای او، رحمت واسعه‌ الهی و برای بازماندگان و خانواده‌ شریف تئاتر ایران، صبر و اجر مسئلت دارم.»

آتیلا پسیانی کارگردان، بازیگر مسیحی و پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون پس از تحمل دوره بیماری سرطان ۱۴ مهرماه در ۶۶ سالگی دارفانی را وداع گفت.

وی متولد دهم اردیبهشت سال ۱۳۳۶ و فرزند جمیله شیخی بازیگر فقید سینما، تئاتر و تلویزیون بود، پسیانی فارغ‌التحصیل کارگردانی و بازیگری تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود که بازی در تئاتر را از سال ۱۳۵۶ آغاز کرده و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۰ با فیلم «عفریت»، کاری از فرشید فلک‌نازی تجربه کرد.

پسیانی از دهه ۶۰ به بعد حضور فعالی در عرصه تئاتر ایران داشته که شامل اجراهای جشنواره‌ای و آزاد می‌شود. وی با آثارش در چندین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشته که از این میان می‌توان به جشنواره فجر سال ۱۳۷۰ اشاره کرد. پسیانی در این دوره «واقعه‌خوانی جهاز جادو» نوشته محمد چرمشیر را کارگردانی کرد و در کنار آثاری نظیر «سایه ماه» به کارگردانی انوشیروان ارجمند، «مرگ یزدگرد» به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی گلاب آدینه، دلدار به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری و «مال‌کنون» به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزت‌الله مهرآوران به روی صحنه برد.

فیلم‌های «کشتی آنجلیکا»، «دو فیلم با یک بلیت»، «مسافران»، «خاکستر سبز»، «هیوا»، «شام آخر»، «فرزند صبح»، «پاداش سکوت»، «آتش بس»، «مجردها»، «کما»، «پل چوبی»، «زندگی خصوصی»، «نیمه شب اتفاق افتاد»، «نگار»، «کارگر ساده نیازمندیم» و سریال‌های «محله برو بیا»، «محله بهداشت»، «اولین شب آرامش»، «زیر تیغ»، «پرده نشین»، «برف بی‌صدا می‌بارد» و تئاترهای «جنایت و مکافات» «باغ آلبالو» «مخمل آبی»، «پروفسور بوبوس»، «کالیگولا شاعر خشونت»، «قهوهٔ قجری»، «درد دل با سگ»، «رستخیز» از آثار زنده‌یاد پسیانی است.

مراسم هجدهمین دوره شب کارگردانان تئاتر ایران در قالب آیین نکوداشت آتیلا پسیانی اردیبهشت ماه امسال به همت انجمن صنفی کارگردانان تئاتر با حضور جمعی از هنرمندان و بازیگران در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

به گزارش سینماپرس، اکبر عبدی در گفت وگو با ایرنا درباره وضعیت این روزهای سینمای ایران، اظهار داشت: یک زمانی در سینمای ایران، «مادر» و «اجازه‌نشین‌ها» ساخته می‌شد. البته منظورم این نیست چون من در این فیلم‌ها بزای کردم آثار خوبی هستند اما برخی از فیلم‌هایی که امروز ساخته می‌شود شباهتی با فیلم‌های فاخر سینمای ایران ندارد. آیا می‌شود این‌ها را در یک قاب گذاشت؟ در حالی که هر چه جلوتر می‌رویم باید بهتر شود.

عبدی افزود: بازیگران این فیلم‌ها فوق‌العاده بچه‌های بااستعدادی هستند ولی به خاطر این‌که سطح سلیقه مردم پایین است، تهیه کننده و کارگردان از آنها همان کاری که در فیلم قبلی بازی کرده‌اند. حتی بعضی وقت ها می‌گویند همان لباس را بپوش که در فلان سریال پوشیده بودی. می‌شود از فیلم پژمان جمشیدی پلان‌ برداری کرد و در فیلم دیگر بگذاری و یک روز بگویی بیا دوباره جای خودت حرف بزن.

این ها، بازیگران را خراب می‌کنند. انگار سینما زحمتی ندارد در حالی که بعد از معدن دومین کار سخت جهان بوده است. (با خنده)

وی گفت: این ها، بازیگران را خراب می‌کنند و سطح سلیقه عوامل تولید فیلم هم دارد پایین می‌آید. انگار سینما زحمتی ندارد در حالی که بعد از معدن دومین کار سخت جهان بوده است (با خنده). به همین دلیل است که با هر جوانی می‌خواهی حرف بزنی می‌گوید می خواهم هنرپیشه شوم. ولی سینما به این راحتی نیست.

این پیشکسوت سینما، تلویزیون و تئاتر درباره ایجاد وحدت ملی در سینمای ایران گفت: کسی با سینما قهره نکرده است اما وقتی کسی به آنها محلی نمی‌گذارد چه کار باید بکنند؟ بروند دم در دفتر تهیه کننده بایستند بگویند می‌خواهیم کار کنیم؟ من با کسی قهر نیستم و کسی با من قهر نکرده است اما چیزی که پیشنهاد مزخرف است یا باید کار کنم یا نروم و عقبه‌ای که دارم را حفظ کنم.

با حقوق بازنشستگی ۵ میلیون تومانی چه کار باید کنم؟

عبدی همچنین درباره وضعیت تئاتر گفت: استاد فردوس کاویانی مدرک دکترای پانتومیم و تئاتر از آلمان داشت، ۱۰ سال یک نفر هم به او زنگ نزد. خانواده او با اجاره‌نشینی و خرج تحصیل دختر دانشجوی دانشگاه آزاد چه کار خواهند کرد؟

او اظهار داشت: بالاترین حقوقی که به من پیشکسوت و به آدم‌هایی که مثل ما ۴۰ سال است در سینما بودند، قرار است در دوران بازنشستگی داده شود ۴ یا ۵ میلیون تومان است. خداوکیلی با ۵ میلیون تومان یک آدم بازنشسته چه کند؟

مشدی عباد برای سومین بار اجرا می‌شود

عبدی همچنین از بازگشت مجدد خود به صحنه تئاتر با اجرای مجدد «مشدی عباد» خبر داد و گفت: بعد از عید (۱۴۰۳)، «مشدی عباد» را کار و آن را به هم استانی‌های عزیزم، اردبیل و کل آذربایجان تقدیم می‌کنم.

بعد از عید (۱۴۰۳)، «مشدی عباد» را کار و آن را به هم استانی‌های عزیزم، اردبیل و کل آذربایجان تقدیم می‌کنم

او گفت: در ابتدا، اجرای مشدی عباد را از آذربایجان و شهرستان (اردبیل) شروع می‌کنم.

شایان ذکر است که مشدی عباد و دخترانش به کارگردانی اکبر عبدی آخرین کار تئاتر این بازیگر پیشکسوت سینما، تلویزیون و تئاتر در سال ۱۳۹۶ است.

مشدی عباد دو بار تاکنون یکی در سال ۱۳۸۸ و دیگری در سال ۱۳۹۳ به روی صحنه رفته است.

رستوران عمو اکبر به کارگردانی اکبر عبدی در سال ۱۳۹۴، پنجره فولاد به کارگردانی سیدجواد هاشمی (۱۳۹۰)، سوپر بقال ایرونی به کارگردانی اکبر عبدی (۱۳۸۹)، از خاک تا افلاک به کارگردانی محمود فرهنگ (۱۳۸۵)، اکبرآقا آکتور تئاتر به کارگردانی اکبر عبدی (۱۳۸۵)، دوستان با محبت به کارگردانی رضا ژیان (۱۳۷۷) و بنگاه تئاترال به کارگردانی محمود استادمحمد( ۱۳۷۱) از جمله آثار نمایشی است که این بازیگر پیشکسوت سینما، تلویزیون و تئاتر کارگردانی و یا در آن‌ها ایفای نقش کرده است.

رضا فیاضی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با مهر درباره تازه‌ترین فعالیت‌های خود گفت: من حوالی سال ۹۷ بود که به کیش رفتم و چند سالی هم آنجا زندگی کردم. یک کتابفروشی هم آنجا راه‌اندازی کردیم که هنوز هم فعال است. یک سالن کوچک تئاتر هم آنجا راه‌اندازی کردم که البته هیچ‌کس به آن اهمیتی نداد. بعد از دوران کرونا و بیماری‌ که به آن مبتلا شدم شرایطی به‌وجود آمد که مجبور به بازگشت به تهران شدم و در حال حاضر سه سالی است که در تهران زندگی می‌کنم. این روزها هم مشغول ایفای نقش در سریالی به نام «غریبه» به کارگردانی سروش محمدزاده هستم.

وی درباره حضورش در سینما و تلویزیون توضیح داد: در سال‌های اخیر بیشتر در تلویزیون کار کرده‌ام اما تجربه‌های سینمایی زیادی هم دارم که مربوط به این سال‌ها نیست. شاید حق من در سینما بیشتر بود. پیش‌تر هم گفته‌ام که من بازیگر بدشانس سینما هستم چرا که همین امروز هم ۵ یا ۶ فیلم اکران‌نشده دارم. فیلم‌هایی داشته‌ام که در زمان تازگی، فرصت اکران پیدا نکردند و طبیعتاً دیده نشدند. از «گزارش مریم» و «سبز کوچک» بگیرید تا فیلم‌های دیگری که هنوز اکران نشده‌اند.

این بازیگر باسابقه با ابراز ناراحتی از فیلم‌های اکران‌نشده کارنامه‌اش ادامه داد: در دوره‌ای که کار یک نفر می‌تواند دیده شود، این اتفاق رخ نمی‌دهد. بعدها که سفرم به کیش هم به فعالیتم در سینما لطمه زد. حالا که برگشته‌ام مشغول بازی در سریال هستم.

هفت سال از حرفه‌ام دور ماندم

فیاضی درباره انگیزه خود برای مهاجرت به جزیره کیش هم توضیح داد: این تصمیم را همسرم گرفت و من هم به آن تن دادم. تصمیم اولیه این بود که برای ۲ سال به آنجا برویم اما این ۲ سال، ۷ سال طول کشید و من به مدت هفت سال از حرفه‌ام دور ماندم. کاری هم که می‌خواستم در آنجا انجام بدهم موفق نشد. آرزو داشتم یک سالن تئاتر کودک در آنجا راه‌اندازی کنم اما هر چه پیگیری کردم، به سرانجام نرسید. تنها توانستم یک کتابفروشی راه‌اندازی کنم که آن هم به دلیل بروز کرونا، ضربه خورد.

این بازیگر باسابقه درباره دغدغه‌مندی‌اش برای فعالیت فرهنگی و هنری در حوزه کودکان، گفت: بسیار در این زمینه دغدغه دارم. آخرین کار تئاتری هم که روی صحنه داشتم، نمایش «سیندرلا» بود. حدود یک ماه و نیم پیش با مریم کاظمی این نمایش را در تالار هنر روی صحنه داشتیم. همواره در این سال‌ها دنبال رویاهای کودکی‌ام بودم؛ اینکه همه کودکان همواره سلامت باشند و امکان بازی کردن داشته باشند.

وی افزود: خودم دوران کودکی سختی داشتم و حتی به نوعی کودک کار بودم! البته نه اینکه یتیم بودم، بلکه پدرم ماشینی داشت که روی آن کار می‌کرد و یک مغازه فروش روغن اتومبیل هم داشتیم که من هر روز از مدرسه به مغازه می‌رفتم و تا شب همانجا درس هم می‌خواندم تا فردا صبح دوباره به مدرسه بروم. یعنی از همان کلاس اول و دوم دبستان، کار می‌کردم. مجموعه داستان‌های بسیاری درباره آن سال‌ها و تجربه‌هایم نوشته‌ام.

فیاضی با اشاره به آثار منتشرشده خود در بازار کتاب ادامه داد: در این سال‌ها هم رمان چاپ کرده‌ام و هم مجموعه شعر. مجموعه داستان و نمایشنامه هم نوشته‌ام که خوشبختانه می‌توانم از آن‌ها دفاع کنم. آخرین کاری هم که از من منتشر شده رمانی به نام «خری که نمی‌خواست خر بماند» بود.

این سریال‌ها شناسنامه کاری من است

این بازیگر باسابقه درباره نقش‌هایی که مردم بیشتر آن‌ها را به یاد می‌آورند هم گفت: یکی سریال «امیرکبیر» به‌عنوان یک کار تاریخی فاخر در ذهن مخاطبان باقی مانده است و بعد از آن هم «زی‌زی‌گولو» و «دنیای شیرین». این کارها به‌نوعی شناسنامه کاری من هستند. یکی در حوزه بزرگسال، ۲ تا برای کودک و نوجوان. برخی از مردم هنوز من را «آقای جمالی» صدا می‌کنند و ادای من در سریال «زی‌زی‌گولو» را درمی‌آورند! (می‌خندد)

وی با اشاره به اینکه خاطرات بسیاری از برخوردهای مردم در کوچه و خیابان داشته است، عنوان کرد: خیلی از واکنش‌های مردم ناشی از خاطرات ذهنی‌شان است. مجموعه «قصه‌های تابه‌تا» یا همان «زی‌زی‌گولو» مربوط به اوایل دهه ۷۰ بود و ۳۰ سال از پخش آن می‌گذرد. خیلی از افرادی که امروز با آن‌ها مواجه می‌شویم، از پزشک و پرستار تا راننده تاکسی، از آن سال‌ها خاطره دارند. برخوردهای مردم هم عالی و حتی عاشقانه است. خاطراتی از این مواجهه‌های مردمی دارم که هیچ قیمتی برای آن‌ها نمی‌توانم تعیین کنم.

فیاضی ادامه داد: در سفری که به میناب داشتم، دختربچه‌ای سیه‌چرده که لهجه غلیظی داشت، دست مرا گرفت و در حالی که گویی هم می‌خندید و هم گریه می‌کرد، با من صحبت کرد، انگار چیزی را به دست آورده بود که برایش بسیار جذاب است. لبخندهای مردم در این موقعیت‌ها، اصلاً چیز کم ارزشی نیست. این‌ها دارایی‌های ارزشمندی است که ما در این سال‌ها به دست آورده‌ایم.

تلویزیون دو شبکه داشت اما سرشار از عشق بود

این بازیگر باسابقه درباره دلایل جذابیت و ماندگاری سریالی مانند «قصه های تابه‌تا» و امکان تکرار تولیدات مشابه آن برای نسل جدید گفت: واقعیت این است که بچه‌های نسل امروز، دیگر نوستالژی ندارند. آن زمان‌ها تلویزیون ۲ شبکه داشت اما سرتاپای تولیدات کودک در آن سال‌ها سرشار از عشق به بچه‌ها بود. امروز واقعاً تولیدات مشابهی نداریم. در آن کار از تخیل و داستان فانتزی گرفته تا موسیقی، چیزهایی بود که بچه‌ها عاشقانه دوست داشتند و با آن زندگی می‌کردند. «زی‌زی‌گولو» در همان دوران جذابیت‌هایی را خلق می‌کرد، که امروز دیگر مشابه آن را نداریم.

وی افزود: مرضیه برومند به‌عنوان کارگردان این مجموعه، در آن سال‌ها زبان کودکان را خیلی خوب می‌فهمید، هر چند این سال‌ها کمی از آن فضا دور شده است. تخصص این کارگردان کار برای کودکان است و هر چه در آن سال‌ها ساخته است از «مدرسه موش‌ها» تا همین «زی‌زی‌گولو» ماندگار بوده اند.

فیاضی در پایان درباره علاقه خودش به کار کودک یادآور شد: همین امروز اگر ۲ پیشنهاد با شرایط مشابه داشته باشم که یکی کودک و دیگری بزرگسال باشد، حتماً انتخاب کار کودک اولویتم خواهد بود.

سینماپرس: مستند «یک سال روی سیاره زمین» با گویندگی ۷ نفر از گویندگان گفتار فیلم در واحد دوبلاژ اداره کل تامین و رسانه بین الملل سیما دوبله شد.

سینماپرس: فیلمبرداری فیلم سینمایی «گمشده» به نویسندگی و کارگردانی مریم برزگر به پایان رسید.