سینماپرس: سریالهای شبکه نمایش خانگی فرصت خوبی برای سازندگان سریالهای آبکی است تا پول هنگفتی به جیب بزنند.
به گزارش سینماپرس، نقدها به شبکه نمایش خانگی در ادامه پخش قسمتهای جدید سریالهای این گونه جدید رسانهای نقدها به درام و داستانهای آن موج تازهای پیدا کرده است.
از آنجایی که این سریالها ماهیتاً با فصلبندی همراهاند و شاید تا چند فصل ساخته و نمایش داده شوند، در ایران نیز سازندگان آن قصد دارند تا سریال خود را تا بعضاً تا سه یا چهار فصل بسازند. اما نکته مهم برای ساخت سریال تا چند فصل داشتن پیرنگ، تم و جذابیت کافی در درام برای فراز و فرود داستانی طولانی است.
اما سریالهای نمایش خانگی ما نه تنها عموماً از این نکته مهم تهیاند بلکه خلاف آن در خستهکننده بودن و نداشتن طرح کافی دارای تمشک طلاییاند. بسیاری از این سریالها در بخش کامنتهای خود در بسترهای اینتنرتی خود دارای نقدهای تند و نظرات صریحی درباره بیارزش بودن آن بودند اما یکباره با مطرح شدن نقدهای جدی و تند از سوی منتقدین سینمایی، کامنتهای یکپارچه با تعابیر یکنواختی مانند عالی و بینظیر در ذیل سریالهای مذکور مطرح شده است که به نظر میرسد از سوی هواداران بازیگران سریال است تا بتواند کمی فضا را به نفع سریال تغییر دهد.

اما این تمام ماجرا به عنوان نادیده گرفتن حقوق مخاطب برای گرفتن وقت و هزینه لازم مخاطب نیست، بلکه کارگردانانی مانند منوچهر هادی بعد از ساختن یک فصل سریال «عاشقانه» سراغ ساختن سریال دیگری با نام «دل» میرود و بعد از ساختن یک فصلی که نمایش آن تمام نشده است به سراغ ساخت فصل دوم سریال قبلی با نام دیگری میرود و احتمالاً بعد از ساختن فصل دوم سریال قبلی به سراغ ساختن فصل دوم سریال فعلی –دل- میرود. این بازی با فکر و وقت مخاطب چه توجیهی دارد؟
*زندگی تماشاگر کالایی بیارزش برای سریالسازان آبکی
این شیوه ساخت و نمایش سریال در شبکه نمایش خانگی نشان دهنده عدم توجه به حقوق مخاطبین در این رسانه جدید تصویری است که در آن مخاطب و وقت آن را کالایی بیارزش تلقی میکنند. در این زمینه دو نفر از منتقدان و فعالان رسانهای به تازگی در صفحات مجازی مطالبی را نوشتهاند که مورد توجه قرار گرفت.
یکی از آنان –آرامه اعتمادی- بعد از خبر ساختن فصل دوم سریال عاشقانه با این مضمون که شبکه نمایش خانگی بیشتر شبیه خانه سازندگان این سریالها شده است خطاب به منوچهر هادی از وی خواست که دست از سر شبکه نمایش خانگی بردارد.
وی در حساب توئیتری خود نوشت: «قسمت ۲۳ سریال دل، با ۵۲ دقیقه در بازار پخش و ارایه شده. از سر کنجکاوی دقایق مفیدش را محاسبه کردم؛ با حذف صحنههای «موسیقی(کلیپطور)»، «آنچه دیدهاید» و «آنچه خواهید دید» و «فلش بک» ها، با اغماض، حدودا ۲۹ دقیقه روند داستانگویی این قسمت بوده.»
یکی دیگر از نویسندگان سینمایی نیز در این زمینه اینگونه نوشت که برای نگارش یادداشتی درباره سریال «دل» ۱۵ قسمت را در مدت زمان کوتاهی تماشا کرده است بدون اینکه چیزی از دست برود. او سریال دل را یک زباله عنوان کرده است. وی در بخش نظرات اشاره کرده است که طرفداران بازیگران سریال مذکور برای ابراز خشم خود به صفحه توئیتر او حمله کردهاند و هرچه از دهانشان درآمده است به او گفتهاند. اما این نقطه پایان ماجرا نیست زیرا آنقدر این سریال مخالف و منتقد دارد که بعد از کامنتهای متملقین سلبریتیهای این سریال، آنان به مواجهه با هواداران پرداختند.
*فرصت خوب برای چسباندن سروته سریالهای قبلی و بعدی
به نظر میرسد که این شیفت کردن سازندگان سریالها فرصت خوبی است برای آنان تا زمانی که مخاطبین داستان و فضای سریال قبلی را که بیسروته بوده است فراموش کنند وارد ساخت و نمایش سریال جدید شوند. اتفاقی که دقیقاً برای سریال عاشقانه افتاده است مخاطبین جدیدی که شاید بدون تماشای سریال قبلی نیز بتوانند سریال جدید را که عنوانی جدید نیز پیدا کرده است تماشا کنند.

*برای خرید از بقالی هم کت شلوار و کروات میزنند
این رویه جدای از شیادی و کلاهبردای از وقت و هزینه مردم منجر به تنزل ذائقه و سطح مخاطبین شده است. مخاطبین این سریالها مدام در حال تماشای خیانت و عشقهای چند ضلعی هستند. کاراکترهای این سریالها یا در اوج فقر و بدختیاند یا در اوج رفاه و ثروت. آدمهای سریال دل برای رفتن به یک سوپر مارکت کت و شلوار و کروات میزنند و آخرین ماشینهای گران قیمت را زیر پای خود دارند از آن طرف بخش دیگری از کاراکترها آنقدر بدبخت و بیکس اند که باید از وسط خیابان جمعشان کرد.

این میل شدید برای تبرج و تجمل واقعاً جای تعجب و سؤال دارد!؟
به راستی این جامعه امروز مردم ما است؟ کجای این شهر و کشور این چنین زندگی میکنند که آدمهای سریال دل؟ لاقال کاراکترها را قدری خاکستری کنیم که باورپذیرتر باشند. ما که در نسبت میان اخلاق، فرهنگ و تمدن ایران و مردم زحمت کشیده آن در تاریخ بینسبتیم و رسماً در جزیره تنهایی خود زندگی میکنیم، لااقل داستانی برای آنان تعریف کنیم که وقتشان را حرام نکنیم و به دین و فرهنگ آنان خیانت نکنیم.
باور کنیم که فیلمهای دوران قبل از انقلاب هرچه بود و باهر محتوایی لااقل مردم را از دیدن و وقت گذاشتن برای آن پشیمان نمیکرد و با حس و حال و هوای زندگی مردم در طبقه متوسط و عمومی جامعه یک ربط و منطقی داشت.
اینجا است که باید از مدیران و مسئولان فرهنگی کشور خصوصاً سازمان سینمایی سؤال کرد که متولی این حوزه چه کسانیند؟ آیا جداکردن بخش شبکه نمایش خانگی با توجیه یک کاسه کردن پروانههای ساخت و نمایش آثار شبکه نمایش با فیلمهای سینمایی به منظور صرفهجویی در وقت و هزینه زمینه را برای جولان دادن محتوای غیر متعارف و ساخت آثار بیارزش فراهم نکرده است؟
*تسنیم
سینماپرس: با وضع پروتکلهای جدید فیلمبرداری برای دوران پس از کرونا، هند به از سر گیری کارها فکر میکند.
به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، انجمن تهیهکنندگان هند پروتکلهای جدیدی منتشر کرد که برای فیلمبرداری فیلم در دوران پس از کرونا باید مورد نظر قرار بگیرند.
این سند ۳۷ صفحهای بر مواردی چون ضرورت شستن دستها، استفاده از ماسک سه لایه و دستکش، خودداری از دست دادن و استفاده از سیگار مشترک تاکید دارد و قید شده که فاصله ۲ متری باید در هنگام ساخت فیلم رعایت شود.
در این پروتکل مقررات مربوط به تمرینها هم قید شده و اینکه چگونه در هر تیم باید یک یا دو نفر به عنوان «آنتی کووید بوی» در دسترس باشند تا همه چیز را فراهم کنند. در عین حال ۲ پزشک و یک پرستار نیز باید در سه ماه اول فیلمبرداری پس از کرونا، در گروه حضور داشته باشند. یک آمبولانس هم باید همیشه آماده باشد.
در این سند یادآوری شده که اگر کاری را میتوان از خانه انجام داد بهتر است که حتماً از خانه انجام شود.
در عین حال یک نظرسنجی که در ۵۸ شهر هند انجام شده نشان میدهد ۲۸ درصد مخاطبان سینماها آماده هستند تا با بازگشایی سینماها، به تماشای فیلم بروند. ۴۷ درصد هم گفتهاند دو سه هفتهای صبر میکنند و ۱۹ درصد گفتهاند تا دو یا سه ماه دیگر سینما نمیروند.
در وبیناری (سمینار آنلاین) که هفته پیش در باره ایجاد اعتماد در مخاطبان برگزار شد نیز اقدامات بهداشتی که باید سینماها پس از بازگشایی به آن مبادرت کنند توضیح داده شد.
با این حال مدیرعامل گروه بزرگ سرگرمی «رلاینس» گفته است کمپانی وی تا فصل آخر سال ۲۰۲۰ منتظر میماند تا فیلمهای پرفروشش مانند «سوریاوانشی» با بازی آکشی کومار و «۸۳» با بازی رنور سینگ را به سینماها ببرد.
در همین باره گفته شد احتمالاً تا هفته آخر ژوئن یا اوایل جولای (اواسط تیر) کار تولید فیلم در ابعاد کوچکتر از سر گرفته شود.

در همین حال به گفته منابع داخلی هند دیروز آکشی کومار و آر بالکی فیلمساز کمپینی تبلیغاتی را برای تاکید بر مسئولیتهای پس از کرونا شروع کردند تا ضرورتهای تولید و رعایت اصول سلامت پس از این دوران را یادآوری کنند.
در هندوستان که بخش حمل و نقل داخلی از دیروز (دوشنبه) شروع به کار کرده ۱۳۹ هزار نفر مبتلا به ویروس کرونا شده و طبق آمار رسمی وزارت بهداشت از این میان ۴۰۲۱ نفر جان باختهاند.

سینماپرس: نمایش عروسکی «حادثهای در شهر عروسکها» به کارگردانی عادل بزدوده، که اولین بار حدود ۵۰ سال پیش در مرکز تئاتر کانون پرورش فکری به اجرا در آمد، برای سومین بار روی صحنه میرود.
به گزارش سینماپرس، عادل بزوده در مورد این نمایش توضیح داد: «حادثهای در شهر عروسکها» بهعنوان اولین تئاتر عروسکی مدرن برای کودکان در سالهای ۵۰-۵۱ به کارگردانی واتک اجرا شد. این نمایش از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۶ در مراکز کانون سراسر کشور و همچنین بر روی تریلی تئاتر سیار کانون برای مناطقی که کانون کتابخانه نداشت، بهصورت رایگان اجرا شد.
او گفت: این سومین بار است که این نمایش را با همان تکنیک عروسک دستکشی بازتولید میکنم پیش از این، دو بار در دههی ۷۰ با مرحوم کامبیز صمیمیمفخم و گروهی از هنرمندان در مرکز تولید تئاتر کانون اجرا شد.
این کارگردان افزود: هدف از احیای این نمایش، نشان دادن اهمیت تاریخی آن و معرفی قدرت و توانمندی نمایش عروسکی به علاقهمندان این حوزهی نمایشی است. همچنین دومین دلیل برای اجرای مجدد آن حیاتی است که این نمایش دارد.
او با اشاره به اینکه یک گروه بلغارستانی این نمایش را ۳۰ سال در کشورهای مختلف اجرا کرد، افزود: این نمایش پر از حوادث دوست داشتنی، پندهای خوب و موقعیتهای پرکشش برای کودکان است. شرکت لحظهبهلحظه و مداخله بهجای تماشاگران در طول نمایش از دلایل موفقیت این نمایش در بین مخاطبانش است و مطمئنم کودکان امروز هم از آن لذت میبرند.
این مدرس تئاتر در مورد قصه این نمایش یادآور شد: در شهر عروسکها همه شاد و خوشحال هستند، اما در این شهر کسی زندگی میکند که دوست ندارد زود از خواب بیدار شود و سرکار برود. او با تندخویی و بینظمیاش باعث بر هم زدن آرامش مردم شهر میشود. کمکم این رفتارهای او باعث بروز اتفاقهایی در شهر عروسکها میشود. عروسکها هم تصمیم میگیرند برای حل این مشکل از عروسکساز کمک بگیرند و این داستان با مداخله تماشاگران و تصمیمهایی که بچهها بر روی صحنه میگیرند، ادامه مییابد.
بزدوه با تاکید بر اینکه اجرای این نمایش فرقی با گذشته نکرده است، افزود: حتی از دکور و عروسکهای قدیمی این نمایش هم دوباره استفاده شده است. دو عروسک و تعداد محدودی از آکساسوار صحنه را از ورژن سال ۵۱ و برخی عروسکها و دکور را از نسخه دهه ۷۰ در اجرای تازه استفاده میکنم.
این عروسکساز در پایان سخنانش گفت: گروه بالای ۸۵ درصد آماده و دکور هم تا حدودی آماده است و قرار بود ۲۰ فروردین اجرای خود را آغاز کنیم که متأسفانه با شیوع ناگهانی بیماری کرونا کار متوقف شد که امیدوارم هر چه زودتر دوباره به رونق سالنهای تئاتر کودکان برگردیم. هر چند این نمایش را با تغییراتی در نحوه اجرا میتوانیم برای اجرای آنلاین هم به دست مخاطب برسانیم اما با توجه به شکل مداخلهگر و مشارکتپذیری آن در هنگام اجرا، بهتر است بر روی صحنه و در مقابل تماشاگر حقیقی اجرا شود.
این نمایش قرار است پس از بازگشایی سالنهای تئاتر در مرکز تئاتر و تئاتر عروسکی کانون در پارک لاله بهروی صحنه برود.

سینماپرس: به دلیل همزمانی پخش فوتبال دورتموند و بایرن مونیخ، امشب ۶ خرداد ماه، سریال «#سرباز» روی آنتن شبکه سه سیما نخواهد رفت.
به گزارش سینماپرس، سریال «#سرباز» به کارگردانی هادی مقدم دوست و تهیهکنندگی محمدرضا شفیعی که هرشب از شبکه سه سیما روی آنتن میرود؛ به دلیل پخش فوتبال دورتموند و بایرن مونیخ، سه شنبه ۶ خرداد ماه پخش نخواهد شد.
«#سرباز» که در ۵۰ قسمت ساخته شده، هرشب ساعت ۲۰:۳۰ از شبکه سوم سیما روی آنتن میرود.
آرش مجیدی، الیکا عبدالرزاقی، پدرام شریفی، رویا تیموریان، نیما شعباننژاد، سیاوش خیرابی، علی عامل هاشمی، جمال اجلالی، اسماعیل محرابی، گلوریا هاردی، افسانه کمالی، جواد خواجوی، فرحناز منافیظاهر، کاوه آهنگر، مهتاب ثروتی، محبوبه صادقی، مهدی مستبصری و دریا بخشنده … ازجمله بازیگران این مجموعه هستند.
«#سرباز» حکایت سرباز وظیفهای به نام یحیی، همسرش یلدا و رفقای هم خدمتیاش است.