مدیر فنی

علی ناصری: فیلمنامه «روزی روزگاری هالیوود» به وضوح اقتباس از رمانی نیمه تمام است که شاید کمتر فیلمسازی اعتماد به نفس تبدیل کردن آن به فیلم را داشته اما اعتماد به نفسی تا این حد که قصه‌ای نیمه تمام را به فیلم تبدیل کنی قطعاً حتی اگر تارانتینو باشید هم با وجود تشویق جهانیان نمی‌تواند نتیجه مثبتی داشته باشد.

«روزی روزگاری هالیوود» تارانتینو مقدمه‌ای طولانی بر قصه‌ای است که شروع نمی‌شود و فیلم به پایان می‌رسد با چند موقعیت نسبتاً جذاب که در کنار هم قرار گرفته و به لطف بازیگران محبوب و کارکشته‌ای چون برد پیت و لئوناردو دیکاپریو دیدنی شده اما ارتباطی به سینما و به طور کل سینمای تارانتینو ندارد.

شخصیت جذاب کلیف بوث با بازی درخشان براد پیت موقعیت‌هایی خلق کرده که می‌تواند بار خسته‌کننده «روزی روزگاری هالیوود» را به دوش کشیده و به آن کمی جذابیت ببخشد، هر چند که هویت او نیز در فیلم گنگ و نامعلوم است اما کلیف بوث را می‌توان کامل‌ترین شخصیت فیلم دانست که به پیش‌روی جریان آن در مسیر مورد نظر کوئینتین تارانتینو کمک می‌کند.

تارانتینو قصد دارد در نهمین فیلم سینمایی‌اش حداقل آنچه که مورد علاقه‌اش بوده از واقعیتی تاریخی را تغییر دهد، او این تجربه را به شکل کاملاً موفقی در «حرامزاده‌ های لعنتی» کسب کرده و حال شخصیت بوث نیز برای همین خلق شده تا روح تارانتینو را ارضا کند به همین دلیل قصه ریک دالتون (لئوناردو دیکاپریو) در فیلم «روزی روزگاری هالیوود» جایگاه مشخصی ندارد.

فیلم شکست او در جریان ستاره‌ سازی و ستاره‌ محور بودن دنیای هالیوود را به تصویر می‌کشد و قهرمان شدن او به همراه بدلکارش در نجات جان شارون تیت (مارگوت رابی) شاید کارکردی مضمونی داشته باشد و بتوان آن را ادای دین تارانتینو به ستاره‌های افول‌ کرده هالیوود دانست اما کارکرد دراماتیک این شخصیت در کلیت قصه‌ای که فیلمساز قصد دارد آن را خلق و روایت کند، مشخص نیست.

در واقع فیلم با قصه دالتون آغاز می‌شود و با دغدغه‌های او پیش می‌رود تا جایی که بوث پر رنگ‌تر شده و در مسیری دیگر مخاطب او را دنبال می‌کند، شارون تیت و اتفاقی که قرار است برای او رخ دهد هیچ جایی در قصه کلی «روزی روزگاری هالیوود» ندارد اما در نهایت فیلم به سمتی می‌رود که نجات جان او و احتمالاً تغییر بخشی از تاریخ سینما به مهم‌ترین موضوع مطرح شده در اثر تبدیل می‌شود.

رومن پولانسکی و شاورن تیت هیچ جایگاهی در فیلم تارانتینو ندارند که بخواهد زنده ماندن یا کشته شدن آنها یک دغدغه برای مخاطب شود پس تلاش فیلمساز برای رسیدن به پایانی که کاملاً بار دراماتیکش بر زنده ماندن تیت (رویایی که شاید در ذهن بسیاری از سینمادوستان وجود دارد) استوار است بی فایده بوده و خارج از مسیری است که فیلم طی می‌کند. در واقع «روزی روزگاری هالیوود» نمی‌تواند قصه و دنیایی خلق کند که برای هر مخاطبی قابل درک بوده و امکان دنبال کردنش وجود داشته باشد. فیلم تارانتینو در مباحث فرعی‌اش برای عاشقان سینما و سینمادوستان جذاب و دلنشین است اما در موضوع اصلی‌اش که گویا باید نجات جان یک ستاره واقعی سینما باشد اثری عقیم و اخته است که نمی‌تواند شخصیت خلق کرده، دغدغه‌ساز شود و در نهایت به وجد آمدن مخاطب از نجات جان او را به همراه داشته باشد و حتی برای عاشقان سینما نیز جذابیت و هیجانی که می‌تواند داشته باشد را ندارد.

«روزی روزگاری هالیوود» را می‌توان یکی از ضعیف‌ترین آثار سینمایی تارانتینو دانست و همانطور که در ابتدا به آن اشاره شد تفاوت‌های عجیبش با سینمای این کارگردان نام آشنا باعث شده تا منتقدان به جسارت او در اواخر ششمین دهه زندگی‌اش آفرین بگویند و احتمالاً اگر این فیلم توسط فیلمسازی گمنام با عواملی دیگر ساخته می‌شد هیچگاه شانس چنین تحسین‌ها و تمجیدهایی را نداشت.

به گزارش سینماپرس، سردار غلامحسین غیب‌پرور، رئیس سابق سازمان بسیج مستضعفین و جانشین قرارگاه امنیتی امام علی (ع) در نامه‌ای انتقادی به عبدالعلی علی‌عسکری، رئیس سازمان صداوسیما با اشاره به حواشی اخیر ایجاد شده در برنامه‌های رسانه ملی نوشت: بیش از یک سال است که در کنار کارهای خوب رسانه ملی، مواردی مشاهده می‌شود که قابل هضم و پذیرش برای نیروهای انقلاب نیست. در ادبیات امام و خلف صالحش (امام خامنه‌ای عزیز) قرار بود رسانه ملی به دانشگاه انسان‌ساز و مؤثرترین مرکز نشر معارف و ارزش‌های انقلاب اسلامی تبدیل شود و نقطه ثقل و گرانیگاه فرهنگی کشور در صداوسیما باشد. همگان از مشرب رسانه رفع عطش کنند و در دایره فرهنگ و تربیت حرف اول را از صداوسیما بشنویم. قرار بود شما الگو باشید نه تنها برای ایرانیان، بلکه برای مردمان منطقه و جهان، قرار بود رسانه ملی روح و روان انسان‌ها را مدیریت کند.

آقای علی‌عسکری خود قضاوت کنید وضعیت فعلی رسانه چیست و کجاست؟ آیا شما در تراز انقلاب اسلامی تلاش می‌کنید؟ در سریال‌ها چه اتفاقات تربیتی و ارزشی را می‌توانید ارائه دهید؟ معرف جامعه ایران اسلامی کدام سریال است؟ آدرس یکی را بدهید. به بوی باران دل‌خوش کنیم که در آن قتل پشت قتل را نمایش دادید و بقیه قضایا در این مجموعه یا به سریال کاملاً ضداخلاقی پایتخت یا به سریالی که قرص می‌خورند و اموال مردم را غارت می‌کنند که حتی یک پیام فرهنگی را در آن نمی‌توان دید یا به سریال‌هایی که لودگی را سرمشق قرار داده و زندگی‌های لوکس را ترویج می‌کنند؟

در شرایط سخت اقتصادی آیا تبلیغ اشرافی‌گری رواست؟ چقدر مردمانی که خانه‌های شیک و لوازم زندگی لوکس را می‌بینند و حسرت می‌خورند که بخشی از نقش‌آفرینان این فیلم‌ها معمولاً کسانی هستند که دل در گرو کشور و انقلاب ندارند.

غیب‌پرور در ادامه آورده است: آقای علی‌عسکری؛ این تذهبون، آیا مسئولان رسانه ملی می‌دانند یا در غفلتند یا خدای نکرده بگوییم جریان نفوذ اتفاق افتاده است؟ جناب علی‌عسکری نوشتن این جمله تلخ است، خدا می‌داند تلخ که است، ولی به نظر می‌آید کلاف کار از دست شما خارج شده است.

چگونه است که در برنامه زنده بازیگری نه‌چندان مطرح می‌آید و همه چیز را زیر سؤال می‌برد، به گونه‌ای که شما مجبور می‌شوید آنتن را قطع کنید (فرمول یک و سخنان نسنجیده امیرحسین رستمی)، چرا دقت نیست؟ همان شب با مدیر شبکه یک آقای زین‌العابدین تلفنی صحبت کردم، ولی دیگر فایده‌ای نداشت.

برادر ارجمند برای خدا یا اصلاح کنید یا واگذار نمایید. این انقلاب به برکت خون شهیدان پیروز شد و به ثمر نشست که خط مبارک و سرخ آنان هنوز تداوم دارد که شهید سرافراز قاسم سلیمانی از آن جمله است. شما امانتدارید، بگذارید تاریخ راجع به شما خوب قضاوت کند. به نیروهای مؤمن و انقلابی میدان دهید، مجاهدانه جلوی خط ضدانقلاب و نفوذی بایستید و به نصرت الهی مطمئن باشید. از اینکه این قلم قدری تند و تلخ بود بر این برادرتان خرده نگیرید که جز عمل به وظیفه شرعی چیزی در ذهن و قلبم نبوده و نیست.

برادر شما غلامحسین غیب‌پرور

به گزارش سینماپرس، ضیاء هاشمی تهیه‌کننده سینما و رییس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان طی یادداشتی از تصمیم ابراهیم حاتمی‌کیا برای عرضه اینترنتی فیلم سینمایی «خروج» پیش از اکران عمومی حمایت کرد.

در متن این یادداشت آمده است:

«ابراهیم حاتمی کیا را از سال‌های جوانی‌اش می‌شناسم، از نگاه متفاوت او در سینمای مستند و جنگ و نگرش آرمان‌گرایانه‌اش در سینمای اجتماعی تا پیشرو بودنش در نقدهای تند رویدادهای پیرامون جامعه؛ فیلمسازی که طی دهه‌ها ارتباط با مردم همواره متمایز عمل کرده و این بار نیز خویشتن خود را در آزمون دیگری قرار می‌دهد، قید حال خوب تماشای فیلمش بر پرده سینما در کنار مردم را زده تا در این روزهای سخت، حال مردم را با دیدن خروج آن هم در خانه هایشان بهتر کند.

ابراهیم این بار نیز خط شکن بود تا در زمانه طمع و حسادت و عطش دیده شدن بر پرده عریض سینما، به سان حاج کاظم میدان‌دار روایت مردانی باشد که در این روزگار تلخ و نامراد، جای خالی‌شان سخت پُرشدنی است.

این تصمیم بزرگ و جسارت قابل تقدیر را فتح بابی بدانیم برای شکست هیمنه و انحصار مدیریت پخش و نمایش سنتی سینمای ایران.

اطمینان داشته باشیم خلاقیت، هوشمندی، جسارت، اصالت و جامعه‌پذیری در تصمیم‌های بزرگ، توامان با نقد بی‌خردان، یک سو نگران و کوته نظران روبرو خواهد بود.

امیدوار باشیم این اقدام بزرگ، واهمه مدیران و دیگران را به تصمیمی جسورانه، متفاوت و خلاقانه بدل سازد.»

به گزارش سینماپرس، شبکه ضدانقلاب من و تو روز جمعه ۱۵ فروردین‌ماه ساعاتی پیش از پخش قسمت آخر سریال پایتخت از شبکه اول سیما، یکی از همان فیلم‌های مستهجنی که در این قسمت از سریال پایتخت از آن تقلید شده بود را پخش کرده است.

این خبر را یکی از مخاطبان فارس من از طریق این سامانه برای این خبرگزاری ارسال کرده بود. این مخاطب در خبر همزمانی عجیب پخش فیلم‌فارسی با پایتخت در شبکه من‌وتو ارسالی خود گفته بود: «شبکه ضدانقلاب من‌وتو ظهر همون روز جمعه که قرار بود قسمت آخر سریال پایتخت پخش بشه، فیلم مستهجن همسفر با بازی بهروز وثوقی و گوگوش رو پخش کرده. همون فیلمی که سکانس موتورسواری رحمت و نامزدش از روی اون تقلید شده بود. شما خبر داشتید؟ این موضوع رو بررسی کردید؟ واقعا باور کنیم کاملا اتفاقی بوده؟ هیچ هماهنگی بین عوامل سریال و اون شبکه نبوده!؟»

اشاره این مخاطب به سکانس‌هایی از قسمت پایانی فصل ششم سریال پایتخت است که با حواشی و انتقادات فراوانی در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها مواجه شد.

با بررسی آرشیو سایت شبکه من و تو تمشخص شد که این اتفاق عجیب واقعاً رخ داده است. اتفاقی که به سختی می‌توان پذیرفت «غیر عمدی» و بدون هماهنگی و اطلاع مدیران شبکه ضدانقلابی «من و تو» از سکانس پایانی سریال پایتخت، پیش از پخش آن در رسانه ملی بوده باشد.

به گزارش سینماپرس، سینما عملاً فرصت اکران نوروزی را از دست داد؛ بهترین زمان اکران فیلم در سینماها سال گذشته بیش از ۱۷‌میلیارد تومان برای سینما درآمد داشت، رقمی که امسال به صفر رسید. اکنون صنعت سینما با وضعیت بغرنجی روبه‌رو شده است. درآمد اکران فیلم‌های ساخته شده که باید به باقی چرخه اقتصادی سینما کمک کند، عملاً از چرخه خارج شده است. اکنون در شرایطی که مردم در خانه مانده‌اند، باید سینما را به خانه‌ها برد. کشور چین بسیار زودتر از ایران دستور تعطیلی سینماها را برای کنترل شیوع کرونا صادر کرد. شرکت‌های پخش‌کننده فیلم در این کشور برای جبران خسارت‌های وارده، اکران آنلاین فیلم را اجرایی کردند؛ رویکردی که شاید به ضرر سینمادارها تمام می‌شد، اما حداقل باعث می‌شد شرکت‌های فیلمسازی در چین با ضرر کمتری روبه‌رو شوند.

شجاعت خروج
اکنون در ایران نیز قرار است با آغاز اکران فیلم‌ها روی سامانه‌های ارائه برخط محصولات تصویری، نقطه عطفی در تاریخ سینمای ایران شکل گیرد. اولین فیلمی هم که شجاعانه ریسک چنین کاری را پذیرفته‌است، «خروج» ساخته حاتمی‌کیا است. سومین همکاری مشترک سازمان اوج و حاتمی‌کیا که این‌بار در قالب یک داستان اجتماعی برخاسته از یک واقعه مستند، به بی‌عدالتی‌ها اعتراض می‌کند. این اقدام اوج واکنش‌های متعددی را به دنبال داشته است. علی سرتیپی، پخش کننده «خروج» می‌گوید: «امیدوارم این اتفاق شروع کننده مسیری برای آینده‌باشد تا فیلم‌های دیگری که در نوبت اکران هستند به ویژه آن‌هایی که ممکن است روی پرده فروش بالایی نداشته‌باشند از این طریق عرضه شوند.» سرتیپی درباره این ریسک و پذیرش اینکه اولین اکران آنلاین «خروج» باشد، تأکید می‌کند: «اکران آنلاین باید با یک فیلم خوب شروع شود تا بتوان بر آوردی روی آن انجام داد. از آنجا که فیلم «خروج» اثری خوب و مطرح در جشنواره بود، به لحاظ فروش می‌توانستیم با این مدل اکران روی آن حساب کنیم به همین دلیل در شرایط فعلی این تصمیم را گرفتیم و امیدواریم سالن‌ها که باز شدند شرایطی به وجود آید تا باز هم از این فضا بتوان استفاده کرد؛ چراکه همیشه با این مشکل مواجه بودیم که برخی فیلم‌ها برای اکران روی پرده سینما ساخته نشده‌اند و بهتر است در شکل‌های دیگری از نمایش، اکران شوند.»

این پخش کننده می‌گوید: «تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم ریسک بزرگی انجام می‌دهند و در واقع خط شکنی می‌کنند و اگر من بودم شاید واقعاً جرئت انجام این کار را نداشتم، ولی از اینکه دوستان اینطور خط شکنی کردند امیدوارم نتیجه خوبی بگیریم.» شهاب اسفندیاری، مدرس سینما و رئیس دانشگاه صداوسیما، در یادداشتی با ستایش از اکران آنلاین «خروج» می‌نویسد: «اتفاق مهمی است. اولین تولید بزرگ و دارای پروانه نمایش که پس از یک اکران محدود (در جشنواره فجر) مستقیم در اینترنت عرضه می‌شود. «اوج» کاری را انجام داده که «نتفلیکس» سال‌ها قبل شروع کرد و به تغییر مناسبات پخش و اکران در امریکا انجامید. در ابتدا بحث انگیز بود ولی کم کم جا افتاد.»

نقش آفرینی سازمان سینمایی
سازمان سینمایی از پیش از عید نوروز در پی تنظیم راهکاری برای جبران خسارت تعطیلی سینماها بوده، ولی تا کنون به راهکار مؤثری نرسیده است. با این حال با حمایت از اکران آنلاین فیلم «خروج» از مشوق‌های اکران فیلم‌های سینمایی در سامانه‌های آنلاین خبر داد. سید مهدی طباطبایی‌نژاد، معاون ارزشیابی سازمان سینمایی می‌گوید: «سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از اینکه فیلم‌های تازه، از صف اکران خارج شوند و به سامانه‌های نمایش درخواستی بروند استقبال می‌کند و در بخش خصوصی هم با پرداخت ۲۰‌درصد رقم قراردادشان پس از بارگذاری در شبکه وی‌اودی از آن‌ها حمایت می‌کند. این اتفاق به این دلیل می‌افتد که در حال حاضر سینماها تعطیل هستند و یکی از مسئولیت‌های سازمان سینمایی این است که برای مخاطب فیلم‌های سینمایی خوراک لازم را تدارک ببیند.»

معاون سازمان سینمایی درباره ظرفیت‌های سامانه‌های آنلاین برای رونق‌دهی به سینما بیان می‌کند: «درحال حاضر سامانه نمایش‌های درخواستی بیش از ۲‌میلیون نفر کاربر دارد و فیلم‌های پرفروش ما در بالاترین حد مخاطب به این رقم می‌رسند، در حالی که این کاربرها هر کدام در کنار اعضای خانواده رقمی بیش از این را شامل می‌شوند که با میانگین چهار نفر در هر خانواده تبدیل به ۸ میلیون نفر می‌شود.»

موضوع ارتقای ظرفیت شبکه نمایش خانگی، مسئله‌ای است که مورد توجه معاون سابق سازمان سینمایی نیز قرار گرفته است. ابراهیم داروغه‌زاده، دبیر سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، در توئیتی می‌نویسد: «اگر تعداد مشترکین VO‌ها (سامانه‌های اینترنتی پخش فیلم) به حداقل ۵ میلیون مشترک برسد، بسیاری از مشکلات اقتصادی سینما و اکران حل خواهد شد.» این روزها بسیاری از فعالان حوزه سینما امیدوارند با اکران آنلاین، بن‌بست به وجود آمده در سینما را از بین ببرند. علیرضا داوودنژاد، کارگردان سینما با اشاره به اینکه بیش از ۱۰۰‌فیلم سینمایی اکران نشده در سینمای ایران وجود دارد، پیشنهاد می‌کند با پایین آوردن هزینه اینترنت، همه این فیلم‌ها از طریق سامانه‌های آنلاین به نمایش درآیند. به گفته داوودنژاد با نمایش آنلاین می‌توان فیلم‌های اکران نشده جشنواره‌های قبلی فجر را نیز اکران کرد.

تجربه کنسرت آنلاین یعنی سینما هم می‌تواند
محمد صراف، رئیس انجمن صنفی «وی‌اودی وای پی‌تی‌وی» می‌گوید: طرحی را با عنوان «سینما آنلاین» تهیه کرده و به معاونت علمی ریاست جمهوری و شورای عالی تهیه‌کنندگان داده تا از طریق آن فیلم‌های اکران نشده بر بستر پلتفرم‌های آنلاین به نمایش درآیند. صراف می‌گوید: این روش صرفاً امکان نمایش دارد و مخاطب امکان دانلود فیلم را نخواهد داشت. او ادامه داد: در این طرح با نام «سینما آنلاین» که روی بستر فیلم نت و سیار پلتفرم‌ها اجرا می‌شود، فیلم‌ها و آثار سینمایی که اکران نشده‌اند به شکل سانس‌بندی بلیت‌فروشی می‌شود و مخاطبان فقط با خرید بلیت و به‌صورت آنلاین می‌توانند فیلم‌ها را تماشا کنند.

صراف افزود: در این طرح هر مخاطب در یک سانس مشخص بلیت خود را می‌خرد و فقط می‌تواند فیلم مورد نظرش را در همان سانس و به‌صورت آنلاین تماشا کند و امکان دانلود نخواهد داشت. حتی اگر مخاطب بتواند فیلم را دانلود کند به دلیل رمزگذاری‌های صورت گرفته، فایل دانلود شده قابل اجرا نخواهد بود. صراف با بیان اینکه هم‌اکنون ما تجربه پخش کنسرت‌های آنلاین را داریم که فقط در سه‌روز ابتدایی بیش از پنج‌میلیون نفر به‌صورت زنده کنسرت‌ها را نگاه کردند، می‌افزاید: برای این روزها که مردم در خانه هستند تصور می‌کنیم استقبال خوبی از این طرح شود.

*جوان

به گزارش سینماپرس، واحد تامین برنامه شبکه چهار سیما که هر شب ساعت ۲۲ یک مستند جذاب و تماشایی را در قالب مجموعه ی «چهارسوی علم» روی آنتن می برد، از سه شنبه ۱۹ فروردین مستند «کاوش در اقیانوس ها» را در ۱۰ قسمت پخش می کند.
مستند «کاوش در اقیانوس ها» با نام اصلی (drain the oceans) محصول ۲۰۱۸ است.
این مجموعه مستند تماشایی، اسرار اعماق اقیانوس‌ها در زمان گذشته و حال را مورد بررسی قرار می‌گیرد. این مجموعه با استفاده از داده‌های علمی و تصاویر شبیه‌سازی شده دیجیتالی، به کاوش در کشتی‌های غرق شده، گنجینه‌ها و شهرهای فرو رفته در اعماق دریاچه‌ها، دریاها و اقیانوس‌های سرتاسر جهان می‌پردازد.
در قسمت اول این مستند با عنوان “رازهای نازیها”آمده است: دانشمندان به کمک فناوری های امروزی می توانند تصاویری سه بعدی از کف اقیانوس ها تهیه و بسیاری از پدیده های روی داده که در بستر اقیانوس ها مدفون هستند را بررسی کنند د. ر این قسمت  رازهایی از تکنولوزیها و تجهیزاتی که هیتلر مورد استفاده قرار میداده و در اعماق آب مدفون شده اند بر ملا میشود.
«خلیج مکزیک» عنوان قسمت بعدی مستند کاوش در اقیانوس ها است. در این برنامه خلیج مکزیک وکشتی غرق شده در آن وعلت نابودی دایناسور ها باتوجه به فسیل یافت شده در این ناحیه  وعلل  آن، شهاب سنگ هایی که بازمین در اینجا برخورد آمده است.
“تمدن  های گم شده مدیترانه” عنوان قسمتی دیگر از این مستند است. در این برنامه بقایای تمدنی غرق شده در حوزه مدیترانه بررسی می شود.
تلاش برای کشف کشتی های غرق شده و گنج های درون آنها در قسمت “گنجینه های غرق شده” روایت می شود.
در قسمت “افسانه های آتلانتیس”، چگونگی شکل گیری  رویا گونه ی شهر آتلانتیس ازنگاه  افلاطون  تا بررسی دانشمندان وباستان شناسان  در باره ی این شهر خیالی و آثار بدست آمده ازاین شهر بررسی می شود.
“اقیانوس آرام مرگ” در این برنامه  به هیولایی خفته در اقیانوس آرام که عامل بزرگترین سونامی در جهان  است که از دیده ها پنهان مانده می پردازد.
“عجایب گم شده مصر” دراین برنامه تلاش دانشمندان برای پی بردن به رازهای پنهانی فانوس دریایی  اسکندریه ی مصر که از عجایب دوران باستانی است وبازسازی آن به تصویر کشیده می شود.
دریای چین و مروری بر تاریخ جنگ هایی که در این دریا روی داده  در “رازهای دریای چین”، ” کشتی های جنگی برتر” گورستان کشتی های بزرگ زیر آبهای شمال اروپا و شواهدی از نبردهای بین این کشتیها و کشف معمای بزرگترین راز تاریخ هوانوردی، سقوط هواپیمای مسافربری مالزی با ۲۳۷ سرنشین و ناپدید شدن آن بر فراز اقیانوس هند در قسمت “هواپیمای گمشده ی مالزی” از دیگر قسمت های این مستند دیدنی است.