نماهایی از محرم از دریچه دوربین عکاسان سینما و مطبوعات

نمایشگاه عکس «سوی آن» با حضور جمعی از عکاسان مطبوعات و سینما، در گالری پردیس سینمایی ملت افتتاح میشود.

نمایشگاه عکس «سوی آن» با حضور جمعی از عکاسان مطبوعات و سینما، در گالری پردیس سینمایی ملت افتتاح میشود.

سینماپرس: مهوش صبرکن، بازیگر باسابقه تلویزیون که حضورش در سریال «پس از باران» در نقش «خانم بزرگ» هنوز از خاطر بسیاری نرفته است از نحوه برخورد با هنرمندان در زمینه بحث مالی گلهمند است.
به گزارش سینماپرس، او که مدتهاست در تلویزیون حضور ندارد دلیل این دیده نشدن را ابتدا کمبود متنهای خوب میداند و سپس مشکلات مالی که همواره هنرمندان را آزار میدهد.
مهوش صبرکن در گفتوگویی با ایسنا در توضیح این مساله میگوید: مدتی قبل به خاطر پروژههایی که با آنها کار کردم، مشکلاتی برایم پیش آمد و سر پرداختها و قسطهای آخر کارم خیلی اذیت شدم و درگیری زیادی داشتم تا پولم را نقد کنم. طی این مدت هم پیشنهاد داشتم ولی بنا به دلایلی قسمت نشد همکاری کنم، مدتی سفر و درگیر کارهای شخصیام بودم. فعلاً هم کاری برای تلویزیون ندارم. برای شبکه نمایش خانگی هم تا به حال تجربه همکاری نداشتم اما در کل یا متنهای خوبی برای تلویزیون نداریم یا کارها اکثراً در شهرستان هستند و برایم مقدور نیست کار کنم؛ البته من کارِ شهرستان قبول میکنم ولی متأسفانه مبالغی که پیشنهاد میدهند آنقدر کم است که به سختیِ کارش نمیارزد؛ به همین خاطر عطایش را به لقایش میبخشیم.
دستمزدها در شأن هنرمندان نیست
این بازیگر حرفهایش را درباره فضای کاری در شبکه نمایش خانگی اینگونه ادامه میدهد: کارها در تلویزیون زیاد نیستند و بیشتر به سمت شبکه نمایش خانگی رفتهاند. آنجا هم یکسری ارتباطاتی وجود دارد که گروهها خودشان با خودشان کار میکنند. من هم ترجیح میدهم فعلاً استراحت کنم. به نظرم اول از همه کاری که پیشنهاد میشود باید خوب باشد و بعد اینکه مبلغی که پیشنهاد میدهند گاهی در شأن هنرمندان نیست که برایشان ارزش داشته باشد تا تندرستی، سلامت و آرامششان را پای کار بگذارند. به هر حال کار ما سختی زیادی دارد. فعلا ترجیحم این است استراحت کنم تا انشاءالله ببینیم در آینده خدا چه میخواهد.
این بازیگر سپس به مشکلات بودجهای در شبکه نمایش خانگی اشاره میکند و توضیح میدهد: در شبکه نمایش خانگی پیشتر مشکل بدقولی در پرداختها وجود نداشت اما متاسفانه آنجا هم جدیدا باب شده که باعث تاسف است؛ به عنوان مثال برای من هنرمند با سن و سالی که دارم کاری که انجام میدهم باید به سختیهایش بیارزد. تهیهکنندگان هم اکثرا نگاه به جیب خودشان میکنند که کار برایشان دربیاید، به این توجه نمیکنند که هنرمند چقدر سابقه دارد یا چه رزومه کاری دارد، آیا پیشکسوت است یا خیر.
غبطه میخورم از این همه تفاوت بین شبکه نمایش خانگی و تلویزیون!
صبرکن در ادامه همین صحبتهایش در پاسخ به اینکه حضور در تلویزیون را ترجیح میدهد یا شبکه نمایش خانگی؟ خاطرنشان میکند: من بازیگرم و مدیوم برایم فرقی ندارد؛ حالا چه شبکه نمایش خانگی و چه تلویزیون. آنقدر در این سالها برای تلویزیون کار کردیم و ارادت خودمان را به تلویزیون نشان دادهایم که نیازی به ثابت کردنش نیست اما تا به حال برایم تجربه بازی در شبکه نمایش خانگی پیش نیامده است ولی برای همسرم آقای پاکنیت پیش آمده و اولین کارش هم سریال «شهرزاد» بود. به هر حال ما بازیگریم و برایمان فرقی نمیکند کجا کار میکنیم. اگر درخواست داده شود، به تفاهم برسیم و متن را دوست داشته باشیم کار میکنیم. اما من به عنوان کسی که سالهاست در عرصه سینما تئاتر تلویزیون کار کردهام، در اینجا غبطه میخورم که چرا بهایی که به پروژههای شبکه نمایش خانگی داده میشود در تلویزیون نیست.
محمود پاک نیت و مهوش صبرکن در سریال «پس از باران»
بازیگر سریالهای «کهنه سوار»، «پس از باران»، «روزگار خوش حبیب آقا»، «یوسف پیامبر»، «پنجمین خورشید» و «جراحت» در تکمیل همین بحث تصریح م کند: چرا همین نویسندهها برای صداوسیما نمینویسند، چرا همین کارگردانها کارهایی که انقدر مخاطب دارند را برای تلویزیون نمیسازند البته ناگفته نماند در شبکه نمایش خانگی هم سریالهای ضعیف داریم ولی اکثراً مخاطب دارند. چرا همانها در تلویزیون ارائه داده نمیشوند، آیا علتش پوشش و گریم است که من میگویم خیر. به نظرم اینها بهانه است چون قصه حرف اول و اصلی را میزند. وقتی یک قصه خوب به جای شبکه نمایش خانگی به صداوسیما بیاید قطعا اتفاقات خوبی میافتد.
همه بازیگران همین آب و خاکیم اما …
مهوش صبرکن به صحبتهایش اضافه میکند: ما یک عمر است که کار کردهایم و خداراشکر سریالهای خوبی هم برای تلویزیون ساختهایم که مخاطب داشتهاند؛ بنابراین نمیتوانیم بگوییم بنا به دلایلی از جمله ممیزی، سریالهای شبکه نمایش خانگی برای تلویزیون مناسب نیستند. حیف است که این همه انرژی و توان نویسندهها صرفا به سمت شبکه نمایش خانگی سوق داده شود؛ چراکه مجبورند و نیازهای مالیشان در آنجا برطرف میشود. این یک واقعیت است و چیزی نیست که پنهانش کنیم. حتی کارگردانها و بازیگرانمان هم همین طور؛ در حالی که همه ما برای این مملکت کار میکنیم و بازیگرانِ همین آب و خاکیم و یک رسانه ملی هم داریم که قطعا دستاندرکاران رسانه ملی هم این را میدانند.
مهوش صبرکن در پایان به ایسنا میگوید: واقعاً افسوس میخورم که چرا باید تا این حد بین این دو فضا (شبکه نمایش خانگی و تلویزیون) تفاوت باشد. در حالی که هر دو برای یک مملکت و یک فرهنگ برنامه میسازند. همه بچههای خودمان هستند، همه از همین سرزمیناند اما این همه تفاوت برای من یک معماست. امیدوارم روزی برسد این تفاوتها برداشته شود و تلویزیون به همان دوره طلاییاش برگردد.

ارکستر ملی ایران با اجرای ویژه پوئمسمفونی «وداع» در تالار وحدت روی صحنه خواهد رفت.

جلد سوم مجموعه پژوهشی «دایره المعارف سازهای ایران» به قلم محمدرضا درویشی آهنگساز و پژوهشگر موسیقی نواحی با عنوان «هواصداهای زبانهدار نواحی ایران» منتشر شد.

سینماپرس: نمایشگاه عکس «سوی آن» با حضور جمعی از عکاسان با سابقهی مطبوعات و سینما، در گالری پردیس سینمایی ملت گشایش مییابد.
به گزارش سینماپرس، به مناسبت اربعین سرور و سالار شهیدان، نمایشگاه گروهی عکس با عنوان «سوی آن» عصر روز یکشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۲ از ساعت ۱۷ تا ۲۰ در نگارخانه پردیس سینمایی ملت گشایش مییابد.
این نمایشگاه با تعداد ۴۰ اثر از ۶ نفر از عکاسان با سابقه مطبوعات و سینما، با موضوع: محرم و مراسم های آیینی و مذهبی آن، به تماشا گذاشته خواهد شد.
ساتیار امامی، میلاد پیامی، مهدی قاسمی، ابوالفضل نسائی، علی نیک رفتار و محمدحسن هندی از عکاسان حاضر در این نمایشگاه هستند.
بازدید از این نمایشگاه تا پایان روز شنبه ۲۵ شهریورماه از ساعت ۱۱ تا ۱۹ ادامه دارد.
علاقمندان برای تماشای این آثار میتوانند به نگارخانه ملت به نشانی: خیابان ولیعصر (عج)، ابتدای بزرگراه هاشمی رفسنجانی (نیایش)، روبروی بزرگراه کردستان، پردیس سینما گالری ملت، طبقه منفی ۲ مراجعه کنند

نمایشگاه گروهی «۱۰۰ هنر، ۱۰۰ هنرمند» همراه با نمایش جدیدترین آثار نقاشی در سبکهای مختلف هنری در فرهنگسرای اشراق برپاست.
سینماپرس: «کلود روئیز پیکاسو» کوچکترین پسر «پابلو پیکاسو» که مدیریت میراث ارزشمند این هنرمند نامدار اسپانیایی را بر عهده داشت، درگذشت.
به گزارش سینماپرس و به نقل از گاردین، «کلود روئیز پیکاسو» پسر «پابلو پیکاسو»، هنرمند اسپانیایی در سن ۷۶ سالگی در سوئیس درگذشت.
وکیل «کلود» که خبر درگذشت او را روز پنجشنبه اعلام کرد، درباره علت درگذشت فرزند پیکاسو اطلاعرسانی نکرد.
«کلود پیکاسو»، عکاس و فیلمسازی بود که اداره میراث پدرش را از ۱۹۸۹ تا جولای سال گذشته بر عهده داشت. جولای سال گذشته بود که «کلود» این مسوولیت را به خواهر کوچکترش، «پالوما» محول کرد.
«کلود» حدود یک سال به عنوان دستیار با «ریچارد اودان»، عکاس مشهور همکاری کرد و تجربه کار با «تایم لایف»، «ووگ» و مجله آمریکایی «ستردی ریویو» را داشت. در سال ۲۰۱۱، او جایزه «لژیون دونور»، بالاترین نشان افتخار فرانسه را به پاس فعالیت هنری و اداره میراث و بنیاد پدرش دریافت کرد.

«پابلو پیکاسو» چهار فرزند داشت. «کلود» و «پالوما» فرزند این هنرمند و «فرانسواز ژیلو»، نقاش و نویسنده فرانسوی بودند که ماه ژوئن در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. «پائول» پسر بزرگتر «پیکاسو» و یک رقصنده باله در سن ۱۹۷۵ میلادی درگذشت. «مایا» که فرزند «پیکاسو» و یک مدل فرانسوی بود نیز در سال ۲۰۲۲ درگذشت.
پس از آن که «ژیلو»، «پیکاسو» را ترک کرد، ارتباط این هنرمند اسپانیایی با «پالوما» و «کلود» قطع شد.
در سال ۱۹۷۰ میلادی بود که کلود ۲۲ساله در فرانسه دادخواستی را تنظیم کرد که به عنوان پسر برحق و وارث پدرش شناخته شود. در نهایت دادگاه به نفع او و «پالوما» رای دارد و این دو خواهر و برادر یک سال پس از درگذشت «پیکاسو» در سال ۱۹۷۳ میلادی به وارثان او تبدیل شدند.
میراث و داراییهای «پیکاسو» یکی از غنیترینها در جهان هنر محسوب میشود. زمانی که «پیکاسو» در سن ۹۱ سالگی و در سال ۱۹۷۳ میلادی درگذشت، بیش از ۴۵,۰۰۰ اثر از خود به جای گذاشت که در بین آنها ۱,۸۸۵ نقاشی، ۱,۲۲۸ مجسمه، ۷,۰۸۹ طراحی، ۳۰,۰۰۰ چاپ، ۱۵۰ دفترچه طراحی و ۳,۲۲۲ اثر هنری سرامیکی وجود دارد. او همچنین میلیونها پوند پول از خود به جای گذاشت. در آن زمان ارزش داراییهایی او در مجموع به ۶۵۰ میلیون پوند میرسید.
از آنجایی که «پیکاسو» وصیتنامهای از خود به جای نگذاشته بود، مراحل انحصار وراثت او ۶ سال طول کشید. در نهایت توافق شد که آثار هنری «پیکاسو» بین «کلود»، «پالوما»، «مایا» و دو نفر از نوههای او یعنی «مارینا» و «برنارد» تقسیم شود.
در سال ۱۹۸۹ میلادی، «کلود» مسئولیت اداره اموال «پیکاسو» که شامل مدیریت حق کپیرایت و بازتولید میشد را برعهده گرفت.
«پیکاسو» با وجود ۸۰ سال فعالیت هنری در سبکهای مختلف و خلق بیش از ۲۰,۰۰۰ اثر هنری، بیشک یکی از مشهورترین نامهای هنر غرب است. نقش او در شکلگیری «کوبیسم» به اندازهای کافی است که نام او را در کتابهای تاریخ ماندگار کند، اما «پیکاسو» کارنامه پربارتری از خود به جای گذاشت. او در هنر کلاسیک به تسلط رسید و سپس با تغییر آن به سبکی جدید، تازه و مدرن رسید. «گرنیکا» از مشهورترین آثار هنری او محسوب میشود.
پابلو پیکاسو در سال ۱۸۸۱ میلادی متولد شد. والدین او هنرمند بودند و پدر پیکاسو از همان دوران کودکی تکنیکهای رسمی طراحی را به او آموخت و پیکاسو در سن هشت سالگی توانست به مهارت کامل در خلق نقاشیهای رنگ روغن دست پیدا کند. از سال ۱۸۹۷، نقاشیهای پیکاسو از سبک واقعگرایانه فاصله گرفت. نقاشیهایی همچون «لولا، خواهر هنرمند» بدون شک تحت تأثیر «ادوارد مونک» نقاش اکسپرسیونیست و «تولوز-لوترک» نقاش پست امپرسیونیست خلق شدهاند و علاقه روزافزون پیکاسو را به تجربه سبکی آزادتر و آوانگارد نشان میدهد. «پیکاسو» پس از عبور از دوره «آبی» و «رز» به سراغ نقاشیهای انتزاعی و سپس کوبیسم رفت.
کوبیسم ژانری است که موضوعات مورد نظر و اشیا را در قالب اشکالی با زاویههای شکستهشده به تصویر میکشد. «پیکاسو» و «ژرژ براک» از پیشگامان سبکی بودند که به یکی از مهمترین جنبشهای هنری تبدیل شد.
پیکاسو با فاصله گرفتن تدریجی از انتزاع کوبیسم، در سال ۱۹۱۷ سبک نئوکلاسیک را دنبال کرد. این تغییر اندکی پس از اولین بازدید هنرمند از ایتالیا رخ داد، جایی که او از طبیعت گرایی موجود در نقاشی های رنسانس ایتالیا الهام گرفت. از سال ۱۹۲۵ او فعالیت در سبکی را آغاز کرد که به عنوان سبک «سورئال» شناخته میشد.
پیکاسو پس از دوره سوررئالیستی و تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۳ به نقاشی کردن ادامه داد. با این حال، برخلاف کارهای قبلی او، آثار هنری که در این دوران خلق میشدند در سبک خاصی دستهبندی نمیشوند، زیرا هر کدام عناصر متفاوتی از دورههای گذشته او را در برمیگیرند.
موزه پیکاسو، موزه ملی مرکز هنر رینا سوفیا و موزه هنر مدرن(MoMA) از بهترین مکانها برای تماشای آثار این هنرمند به شمار میروند.

«کلود روئیز پیکاسو» کوچکترین پسر «پابلو پیکاسو» که مدیریت میراث ارزشمند این هنرمند نامدار اسپانیایی را بر عهده داشت، درگذشت.

سینماپرس: جایزه «عکس ۵» در اقدامی جالب از پوستری با عنوان روز ملی سینما در گالری لانژ دیان رونمایی کرد.
به گزارش سینماپرس، آیین رونمایی از پوستر روز ملی سینما با حضور جمعی از اهالی سینما، فرهنگ و هنر؛ تهمینه میلانی، محمد نیک بین، ستاره اسکندری، امیرحسین صدیق و علیرضا صمدی جمعه (سوم شهریور) در گالری لانژ دایان برگزار شد.
طیبه مونسان مجری این برنامه سخنان خود را با یادی از ابراهیم گلستان به عنوان یکی از شاخصترین و تاثیرگذارترین افراد در حوزه تصویر، فرهنگ و هنر معاصر آغاز کرد.
طیبه مونسان به نقل از آیدین آغداشلو در کتاب «سالهای آتش و برف» گفت: همیشه ابراهیم گلستان را معلم خود فرض کردهام هر چند که به عمد و از روی نیت معلمی مرا نکرده است. به من نیاموخته است به قصد اما از او بسیار آموختهام به سعی. هر اشارهاش دلیل راهی شده برایم اپرا را از جملهای که گفته، بوستان سعدی را از بیتی که خوانده، نقاشی اسفندیار و سیمرغ آن شاهنامه مصور را از تورقی که کرده، همینگوی را از ترجمهای و قابلیت معاصر شدن نثر کهن پیچیده و فاخر فارسی را از قصههایی که نوشته است.
در ادامه مهدی شادی زاده دبیر جشنواره بینالمللی جایزه «عکس ۵» بیان کرد: از آنجایی روز ملی سینما یکی از برنامههای خاص در همه جای دنیا محسوب میشود ما سعی کردیم برای آغاز این مراسم در روز ۲۱ شهریور برای احترام به این روز خاص یک پیشواز فرهنگی داشته باشیم و برای نخستین بار پوستر این رویداد فرهنگی با حضور تعدادی از هنرمندان رونمایی شود.
سپس بهداد نجفی عضو شورای سیاستگذاری این جشنواره تاکید کرد: فعالیتهای هنری بین رشتهای علاوه بر ایجاد همافزایی موثر بر خلاقیت و نوآوری در فعالیتهای گوناگون به رشد و توسعه عمومی فرهنگ و هنر در سطح جامعه کمک چشمگیری میکند. با رویکرد مطالعه و بررسی این موضوع امسال در رویداد بزرگداشت روز ملی سینما به تعامل، همپوشانی و تاثیر متقابل هنرهای تجسمی و سینما و موضوع تخصصی تاثیر نقاشی بر موج نو سینمای ایران نیز پرداخته میشود.
در ادامه زهره حسنی طراح پوستر اظهارداشت: پوستر به عنوان وسیلهای برای برقراری ارتباط، باید مبتنی بر فرهنگ و زبان آن جامعه باشد. طراح پوستر باید با توجه به پیام و موضوع آن بهترین شیوه تاثیرگذاری را تشخیص داده و برای آن راه حل بصری تجویز کند. حتی گاهی باید فراتر رفته و دست به خلاقیت بزند و در این مسیر نوآوری نماید.
وی افزود: برای طراحی پوستر در درجه اول باید شناخت کافی از مخاطب هدف خود داشته باشیم. پوستر باید نظر مخاطبان هدف را به خود جلب و پیام و اطلاعات مورد نظر را با دقت و سرعت به آنها منتقل کند. در این راستا اطلاعات باید بر اساس اهمیتشان ردهبندی شود. پوستر باید در عین جذابیت، زیبایی و رعایت تمامی اصول طراحی گرافیک پیام کاملی در زمینه جشنواره به مخاطب برساند و گویا باشد.
حسنی بیان کرد: معناسازی با اشیاء در تاریخ سینما سابقهای دیرینه دارد. استفاده از اشیا در فیلمهای سینمایی در وهله اول به عنوان لوازم و عناصر طراحی صحنه و در وهله دوم برای انتقال معانی است. زمانیکه به سینمای یاسوجیرو اوزو پرداخته میشود از دو مورد سخن به میان میآید یکی قاببندیهای تصاویر و دیگری حضور پررنگ اندیشه «ذن» در صحنههای مختلف فیلمهایش. در این پوستر با وجود اطلاعات ضروری زیاد و دو زبانه بودن آن سعی شده با چیدمان و ترکیب بندی مناسب تا حد ممکن از شلوغی بصری پرهیز شود.
این طراح پوستر گفت: یکی از ویژگیهای طراحی گرافیک ژاپن نیز همین نکته است که از نمادهای ساده و آرامشبخش استفاده میشود و همواره سعی میشود از پیچیده به نظر رسیدن طرح دوری شود. طراحی گرافیک ژاپنی چارچوب خاصی دارد و بسیار تمیز و حساب شده بوده و هر نمادی که هدف مشخصی نداشته باشد از طراحی حذف میشود.
همچنین علی فروغی مدیر موسسه فرهنگی هنری دیدنگار گفت: حفظ و بقای هر فرهنگی به واسطه مجموعهای از فعالیتها و ابزارهای فرهنگی در هر جامعهای امکان پذیر است. در این میان سینما اگر نگوییم بهترین اما یکی از موثرترین ابزارهایی است که به نهادینهسازی و انتشار فرهنگ جامعه کمک میکند.
مراسم روز ملی سینما ۲۱ شهریور با همکاری جشنواره بینالمللی جایزه «عکس ۵»، گالری لانژ دیان و مجموعه دیدنگار در خانه هنرمندان برگزار میشود.
عوامل جشنواره عبارتند از: لیلی گلستان شورای سیاستگذاری، مهدی شادی زاده دبیر جشنواره و شورای سیاستگذاری، بهداد نجفی اسدالهی شورای سیاستگذاری، علیرضا شادیزاده شورای سیاست گذاری، زهره حسنی مشاور هنری و طراح گرافیک، پریسا پارسا عکاس، غزاله سعادتی مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه.

«زمستان» عنوان مشهورترین شعر مهدی اخوان ثالث (م. امید) است. این شعر که در دیماه ۱۳۳۴ سروده شده، همواره مورد توجه اهالی موسیقی نیز بوده و منجر به خلق آثاری بدیع در حوزه موسیقی ایرانی شده است.