مدیر فنی

سینماپرس: جدیدترین قسمت از برنامه تلویزیونی «360 درجه» به بهانه معرفی نفرات برتر کنکور امسال به بررسی عدالت آموزشی در کشور می‌پردازد.

سینماپرس: با گذشت چهار هفته از اکران فیلم سینمایی «نیوکاسل»، پوستر جدید این فیلم رونمایی شد.

به گزارش سینماپرس، حجت‌الاسلام احمد مازنی نماینده مردم تهران و رییس کمیته فرهنگ، هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به مساله ورود پول‌های مشکوک به سینما گفت: گزارش‌هایی در کمیسیون فرهنگی مجلس داشته‌ایم که در بعضی از فیلم‌های سینمایی و آثاری که از طریق شبکه نمایش خانگی تهیه می‌شود، شبهاتی در زمینه سرمایه‌گذاری وجود دارد، به همین دلیل با توجه به وظیفه نظارتی خود در مجلس شورای اسلامی بیش از همه خود را مسئول رفع شبهه در این زمینه می‌دانیم.

وی تاکید کرد: ما در مجلس شورای اسلامی قاضی نیستیم که در این زمینه قضاوت کنیم. در صورتی که وظیفه ما این است که اگر در بخش‌های مختلف کشور شبهه‌ای وجود دارد از مسئولان مربوطه برابر با قانون و آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی سوال کنیم و یا تذکرهای لازم را بدهیم.

رییس کمیته فرهنگ، هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی توضیح داد: در همین راستا با توجه به اینکه ساحت سینمای ایران، ساحت مقدسی است و ما در ایران پاک‌ترین سینما را داریم و از طرف دیگر اقتصاد سینما برای ما از اهمیت بسیاری برخوردار است، اقتصادی که پاک و حلال باشد، بررسی‌های لازم را انجام می‌دهیم.

لازم است در کنار شوراهای مختلفی که در سینما برای بخش‌های مختلف ایجاد شده، باید شورایی نیز ایجاد شود که بر پول‌هایی که وارد سینما می‌شود نظارت داشته باشد تا افرادی با قصد پولشویی از سینما استفاده نکنند
وی ادامه داد: من به هیچ وجه فیلم خاص، تهیه‌کننده خاص و یا بازیگر خاصی را متهم نمی‌کنم، شبهه‌ای که وجود دارد این است که پول‌هایی وارد سینمای ایران شده و ساحت سینمای ایران را تحت تاثیر قرار داده است، بنابراین از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سوال کرده‌ایم و از وی خواسته‌ایم که در کمیسیون فرهنگی مجلس حضور پیدا کرده و در این زمینه پاسخگو باشد.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی توضیح داد: انتظار و برداشت ما این است که براساس قانون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در کنار نظارت‌های محتوایی در سینما، نظارت مالی را نیز مدنظر خود داشته باشد.

وی تأکید کرد: فکر می‌کنم لازم است در کنار شوراهای مختلفی که در سینما برای بخش‌های مختلف ایجاد شده، باید شورایی نیز ایجاد شود که بر پول‌هایی که وارد سینما می‌شود نظارت داشته باشد تا افرادی با قصد پولشویی از سینما استفاده نکنند.

مشکلات خانه سینما توسط دولت مدیریت شود

مازنی همچنین درباره مساله انتخابات هیات مدیره خانه سینما و حواشی بوجود آمده در زمینه گلایه و اعتراض بعضی اصناف هم گفت: مساله اصلی اهالی سینما مانند سایر رشته‌های هنری مساله نظام صنفی است و با توجه به اینکه قانون نظام صنفی برای برخی از صنوف وجود ندارد، بنابراین تشکل‌هایی که از طریق صنوف متعدد هنری شکل می‌گیرد، از قوانین مختلف مانند قانون کار و قوانین مربوط به محصولات فرهنگی و انجمن‌های علمی پیروی می‌کنند.

ما در برنامه ششم توسعه دولت را مکلف کردیم تا نظام‌های صنفی فرهنگ و هنر را ایجاد کند اما تا امروز لایحه‌ای از طرف دولت در این زمینه به دست ما نرسیده است، در حالی که بیش از ۲ سال از تصویب قانون برنامه و اجرای آن می‌گذرد
وی با اشاره به اینکه صنوفی که نظام‌ صنفی دارند، براساس قانون نظام صنفی انتخابات به موقع و قانونی برگزار می‌کنند تا حرف و حدیثی در آن ایجاد نشود، توضیح داد: در چنین شرایطی هم تکلیف صنف مشخص است و هم تکلیف مردم با صنف و هم تکلیف دولت با حاکمیت؛ مانند نظام پزشکی، کانون وکلا، نظام پرستاری، نظام روانشناسی که قوانین خود را دارند.

رییس کمیته فرهنگ، هنر و رسانه کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: ما در برنامه ششم توسعه دولت را مکلف کردیم تا نظام‌های صنفی فرهنگ و هنر را ایجاد کند اما تا امروز لایحه‌ای از طرف دولت در این زمینه به دست ما نرسیده است، در حالی که بیش از ۲ سال از تصویب قانون برنامه و اجرای آن می‌گذرد، برنامه ۵ ساله‌ای که ۲ سال از آن گذشته است زمان زیادی است و این آفت مجریان و اجرای برنامه در ایران است که برنامه‌های مورد نظر نوشته و تصویب می‌شود اما اجرا نمی‌شود و کسی نیز نظارتی روی آن ندارد.

وی تاکید کرد: زمانی که متوجه شدیم دولت برای نظام صنفی اقدام نمی‌کند، مجلس طرح سازمان نظام صنفی هنر را ایجاد کرد که به زودی ارائه می‌شود، البته مدتی است که در رابطه با این طرح نظر صنوف مختلف را داشته و باز هم از آن‌ها مشورت می‌خواهیم.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: معتقدم این قانون باید تصویب شود تا نظام صنفی هنر چارچوب لازم را داشته باشد، زمانی که چنین قانونی وجود نداشته باشد، صنوف موجود در چارچوب قوانین موجود اقدام می‌کنند، در حال حاضر نیز بحث انتخابات خانه سینما درباره این است که صنوف و انجمن‌های صنفی باید در وزارت کار به ثبت رسیده و در غیر این صورت مجاز به شرکت در انتخابات نیستند.

مازنی در پایان گفت: با دکتر صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی گفتگوهایی داشتیم و قرار شده است تا این امر به نحوی مدیریت شود که همه صنوف برابر قانون در انتخابات خانه سینما شرکت کنند و اگر اختلافی بین آن‌ها است حل شود و مسئولان سازمان سینمایی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز تلاش کنند تا شأن و منزلت اهالی سینما تامین شود.

سینماپرس: ۶۶ سال است که از ماجرای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ هجری شمسی می‌گذرد؛ واقعه ای که در حافظه تاریخی عموم مردم ایران ثبت و ضبط گردیده و به عنوان یکی از اصلی ترین پروژه های نفوذ در تاریخ معاصر ایران شناخته می شود. پروژه ای که توسط شبکه بِدامَن (BEDAMN)، به عنوان یک شبکه مخفی رسانه ای و با کارکرد ویژه عملیات روانی در ایران اجرا گردید.

سینماپرس: فیلم کوتاه «کلاف» برنده جایزه بزرگ فیلم داستانی از جشنواره «آنتم لاس وگاس نوادا» شد.

سینماپرس: بازیگری که تا به حال جای شخصیت‌های بسیاری در قالب طنز ایفای نقش کرده، گفت: قبلا اوضاع سخت‌تر بود و حتی کسانی که به جایشان بازی می‌کردیم، می‌رفتند شکایت می‌کردند یا آقای پروین گفتند خیلی خوب بود دیدم و خندیدم ولی زیاد کشش ندهید!

سینماپرس: انجمن فیلم کوتاه ایران (ایسفا) با اهدای مدال ایسفا از فیلم برگزیده خود در سومین جشنواره «موج» کیش قدردانی می‌کند.

به گزارش سینماپرس، سال ۹۶ استاد علی نصیریان در پیامی که برای جشنواره اجراهای ایرانی در خارج از کشور منتشر کرد با تاکید بر اجرای نمایش توسط ایرانی‌های مقیم در کشورهای خارجی، تشکیل گروه‌های تئاتری توسط کسانی که در این زمینه تجربه دارند و آموزش کسانی که علاقه‌مند به تئاتر هستند را بسیار مهم عنوان‌کرده و گفته‌بود این کار باعث می‌شود تا فرهنگ ایرانی و زبان فارسی و نمایش ایرانی در جامعه ایرانی ساکن کشورهای دیگر فراموش نشود، به‌خصوص نمایش‌هایی که ارتباط با سنت‌های نمایشی کهن ایرانی دارد.

اگر همین پیام استاد نصیریان را مبنا قرار دهیم، راحت‌تر می‌توانیم حضور گروه‌های نمایشی در خارج از کشور را ارزیابی کنیم. حضوری که ظاهرا نیازی به مجوز ندارد و نهایتا مورد حمایت مالی نسبی اداره کل هنرهای نمایشی ارشاد قرار می‌گیرد. حمایتی که از سال گذشته و امسال کمتر هم شده است. تئاتر به‌عنوان هنری که بودجه کمی نسبت به سینما دارد در این شرایط بد اقتصادی هم سهمش کمتر و کوچک‌تر شد.

درباره چگونگی ارائه مجوز به گروه‌ها اما ظاهرا اوضاع بهتر از سینماست. به‌واسطه زنده‌بودن این هنر که از اساس بر پایه اعتماد به گروه‌ها، جلو می‌روند و ضمانت آینده‌کاری، مهم‌ترین دلیل برای متعهدماندن کارگردان یا تهیه‌کننده به تعهدات‌شان است. آن‌طور که بررسی کردیم گروه‌ها فقط تعهدی می‌دهند که برخلاف متن مصوب عمل نکنند و ابزار نظارتی نیز ممنوعیت گروه‌ها یا افراد از کارهای بعدی است. گفتنی است نزدیک به یک هفته با بخش بین‌الملل اداره کل هنرهای نمایشی تماس گرفته شد تا اطلاعات مورد نظر گروه‌هایی که خارج از ایران اجرا رفته‌اند، ارسال شود اما با وجود تاکیدات فراوان هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاد. سرپرست این بخش در گفت‌وگو با «فرهیختگان» از چگونگی اعطای مجوز و تعداد گروه‌ها گفتند.

  سلطان اجرای خارجی در تئاتر

متولد ۱۳۵۷ است و تاکنون بیش از ۲۰۰ تئاتر در خارج از کشور روی صحنه برده است. کارش را از سال ۷۸ آغاز کرده و ۱۷ نمایش را در این ۲۰ سال خلق کرده است. صحبت از امیررضا کوهستانی است که می‌توان با این کارنامه به او لقب سلطان اجراهای خارجی را در حوزه نمایش داد. اولین نمایشنامه‌اش را در سال ۱۳۷۷ نوشت و هیچ‌وقت به اجرا درنیامد. سال بعد نمایش «قصه‌های درگوشی» را روی صحنه برد.

کوهستانی در کشورهای مختلفی مانند سوئیس، هلند، آلمان، فرانسه، نروژ، بلژیک، ایتالیا، فرانسه، اتریش، یونان، صربستان و مقدونیه روی صحنه رفته است. مبدا سفرهایش سال ۲۰۰۲ میلادی و اجرای «رقص روی لیوان‌ها» در بن آلمان بود. «اتاق یک نفره» (۱۳۸۵)، «خون خشک، سبزی تازه» (۱۳۸۶)، «کوارتت، سفری به شمال» (۱۳۸۶)، «اتوپیاها» (اپیزود ماهی‌های سائومیگل) (۱۳۸۷) و «۱۷ دی کجا بودی؟» (۱۳۸۸) تعدادی از نمایش‌های کوهستانی هستند که در کشورهای اروپایی هم اجرا داشته‌اند. قطعا حضور و معرفی نمایش ایرانی در سرتاسر جهان اتفاق مبارکی است که باید تداوم داشته باشد، اما درمورد کوهستانی نکته مهم اینجاست که او طی ۱۷ سال ۲۰۰ اجرای خارجی داشته است. یعنی به‌طور میانگین سالی ۱۳ اجرای خارجی. عدد عجیبی است و می‌توان حتی به آن افتخار هم کرد. اما سوال اینجاست که آیا معیاری برای سنجش میزان تاثیرگذاری این نمایش‌ها در آشنایی تماشاگران خارجی با آثار ایرانی و بالاتر از آن فرهنگ و هنر ایران وجود دارد؟ یا بزرگی این اعداد آنقدر مبهوت‌کننده است که اجازه نمی‌دهد مسائل پیرامونی آن بررسی شود؟

  گفت‌وگو با سرپرست امور بین‌الملل اداره کل هنرهای نمایشی

 رقیه وکیلی‌آذر که از اسفند سال گذشته به حوزه بین‌الملل آمده است درباره گروه‌هایی که خارج از کشور روی صحنه می‌روند به «فرهیختگان» می‌گوید: «گروه‌هایی که تمایل دارند در خارج از کشور اجرا داشته باشند، ابتدا دعوتنامه‌هایی دریافت می‌کنند که البته تعداد آنها هم بسیار زیاد است. از نظر روال اداری، مرکز هنرهای نمایشی اداره کل هنرهای نمایشی اصلا نمی‌تواند برای اینها مجوز صادر کند. زیرا در کشور دیگری نمایش روی صحنه می‌رود و تحت‌ نظر خود ما نیست و ما آمار خاصی از آنها نداریم.»

از او درباره تعداد این اجراها می‌پرسیم که می‌گوید نمی‌تواند عدد دقیقی بگوید و اضافه می‌کند: «در سال گذشته با توجه به ابلاغیه‌ای که به اداره کل هنرهای نمایشی و دفتر امور بین‌الملل ارسال شد، فعلا ما حمایت‌های مالی را خیلی کم کرده‌ایم. به همین دلیل است که اگر من عدد و رقم حمایت گروه‌های اعزامی را به شما بگویم این تعداد خیلی کم است. به‌نظر من اصلا درست نیست که اطلاع‌رسانی شود. تعداد گروه‌هایی را که مرکز هنرهای نمایشی از آنها حمایت کرده خیلی کم است، فکر می‌کنم حدود ۱۵ گروه در سال ۹۸ است.»

وکیلی در ادامه می‌گوید از ابتدای امسال، با توجه به ابلاغیه‌ای که در ۶ ماه دوم سال ۹۷ به دست ما رسیده است، حمایت‌مان را از ۶ ماه دوم سال ۹۷ خیلی کم کرده‌ایم. به ما گفته‌اند با توجه به مشکلات اقتصادی تا جایی که امکان دارد صرفه‌جویی کنید.»

از او درباره آمار سال گذشته سوال می‌کنیم که جواب می‌دهد برای سال گذشته باید آمار آن را نگاه کند. اتفاقی که هرگز نیفتاد.

از وکیلی درباره روند صدور مجوز برای اجراهای خارجی پرسیدیم که پاسخ داد نمی‌توانند برای گروه‌های خارج از کشور مجوزی صادر کنند و در ادامه توضیح داد: «دلیل اینکه ما نمی‌توانیم برای گروه‌هایی که به خارج از کشور می‌روند مجوز صادر کنیم این است که تئاتر یک هنر زنده است و ممکن است در خیلی از صحنه‌ها دیالوگی فی‌البداهه گفته شود و خیلی اتفاقات دیگر بیفتد. ما نمی‌توانیم مسئولیت آن را بپذیریم. فیلم مقوله‌ای مشخص است که ساخته شده و به استناد آن می‌توانند بروند مجوز بگیرند که به‌عنوان مثال این ۹۰ دقیقه عینا قرار است آنجا اکران شود. درمورد تئاتر چنین کاری را نمی‌توانیم انجام دهیم و فکر می‌کنم شدنی هم نیست.»

  ۲۰۰۰ جشنواره وجود دارد، اشراف کامل نداریم

سرپرست بخش بین‌الملل با بیان اینکه در سال گذشته، ما ۱۶ گروه نمایشی را حمایت کردیم، ادامه داد: «با توجه به اینکه تعداد گروه‌های ایرانی که مشتاق هستند در جشنواره‌های بین‌المللی دنیا شرکت کنند، نسبت به ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته خیلی زیاد شده است و در حال حاضر متاسفانه امکان حمایت از تمام گروه‌هایی که برای ما دعوتنامه می‌آورند، وجود ندارد. دوره‌ای بود که تعامل هنرمندان ایرانی و خارجی به شکل امروزی وسعت نداشت، حدود ۱۵ سال پیش می‌گفتیم که هر گروه نمایشی‌ای که یک دعوتنامه بیاورد، چون می‌خواهد نمایش ایرانی را در یک فستیوال خارجی معرفی کند، ما از او حمایت می‌کنیم. در شورای مدیرکل موقت در سال ۸۳ و ۸۴ این کار را می‌کردیم. مثلا با گروه تئاتری که در آلمان جشنواره داشتند، هماهنگ بودیم و همکاری دوطرفه‌ای داشتیم. اعلام می‌کردیم یک تعداد گروهی را ما به جشنواره شما اعزام می‌کنیم، البته با هزینه‌هایی که خود فستیوال پرداخت می‌کرد، در قبال آن هم ما یک تعداد گروهی را از آلمان دعوت می‌کردیم که در جشنواره فجر اجرا می‌رفتند. آن زمان، زمانی بود که واقعا اعزام گروه مثل امروز زیاد نبود و بسیار محدود بود. در آن بازه زمانی، صلاح بر این بود که بتوانیم هنر تئاتر ایرانی و هنرمندان ایرانی را به کشورهای دیگر معرفی کنیم. ولی می‌توان گفت از چهار، پنج سال گذشته این اعزام‌ها اوج گرفته است و هنرمندانی که مایل هستند در جشـــنواره‌های خارجی شرکــــت کنند، تعدادشان زیاد اســـت. در طرف مقابل هم، فستیوال‌های خارجی که تعداد زیادی در دنیا اجرا می‌شود، بالغ بر ۲۰۰۰ فستیوال تئاتری وجود دارد که ما درمورد همه اینها اشراف کامل نداریم. موضوعیت و ماهیت این جشنواره‌ها از دست ما خارج است. هرکسی که برای اجرا در خارج از کشور دعوتنامه بیاورد ما باید جست‌وجوی اینترنتی انجام دهیم و ببینیم آیا سوگیری دارد یا نه، جشنواره برای کدام ارگان یا موسسه است و در کجا برگزار می‌شود. چنین مسائل جداگانه‌ای هم وجود دارد.»

  اجراهای آزاد و ابهامات زیاد

برخی از اجراها در برخی کشورها حاشیه‌هایی به‌همراه داشته است؛ از نبود شفافیت در حوزه حمایت‌های مالی تا دعواهای بازیگران با خودشان. در این میان کانادا یکی از کشورهایی است که در چند سال اخیر بهشت کارگردانان تئاتر شده است. بازیگران سینما و تلویزیون در قالب گروه‌های نمایشی به‌ این کشور می‌روند و اجراهای آنها نیز طرفداران زیادی دارد. متن یکی از اجراهایی که با حضور دو بازیگر مطرح طنز تلویزیون در آن کشور روی صحنه رفت در ایران قابل اجرا نیست که توسط کارگردانی که خودش ساکن آنجاست، اجرا شد. نمایش‌هایی که برای اجراهای خارج از جشنواره‌های خارجی روی صحنه می‌روند، جنجال‌های بیشتری پیرامون‌شان شکل می‌گیرد.   اسپانسرهایی که معلوم نیست با چه سابقه‌ای وارد می‌شوند و با وجود خلأهای قانونی، نظارتی هم روی آنها نیست و به‌عنوان سرمایه‌گذار یا تهیه‌کننده آن نمایش را در خارج از ایران حمایت می‌کنند. درنهایت مشخص نمی‌شود که دخل و خرج اینها کجا و چطور محاسبه می‌شود. هیچ نگاه شفافی در این بخش وجود ندارد.

از وکیلی درباره گروه‌هایی که از ایران رفتند و در جاهای مختلف اجرای عمومی کردند، سوال پرسیدیم که جواب داد: «هزینه‌های اجرای عمومی بسیار بالاست. ما فقط موضوعیت کار را مدنظر داریم؛ اینکه کار مناسب، معقول و اشاعه‌دهنده تئاتر ایران باشد، به‌صورت کمک‌هزینه حمایت می‌شود. برای ما فرقی ندارد که آنجا اجرای عمومی یا در جشنواره اجرا داشته باشد، فقط موضوعیت جشنواره مهم است و اینکه کاری که ارائه می‌شود باید مورد قبول اداره کل هنرهای نمایشی باشد.»

  اصل بر اعتماد است

با توجه به صحبت‌هایی که گفته شد، می‌توانیم نتیجه بگیریم که در هنرهای نمایشی اصل بر اعتماد است و تا زمانی که اتفاق بدی نیفتاده باشد هر فرد یا گروهی می‌تواند به کارش در داخل و خارج کشور ادامه دهد. در بحث مالی هم با توجه به نبود یک قانون شفاف، نظارت صحیحی بر ورود و خروج منابع مالی وجود ندارد و هر فردی در هر جایگاهی می‌تواند سرمایه‌گذار یک نمایش باشد و آن گروه را با هزینه خودش به خارج از ایران هم ببرد. این شرایط تا زمانی ثابت است که کسی خطایی نکند. درست است که باید به هنرمند اعتماد کرد اما وجود نمونه‌هایی مانند آنچه از سوی یک بازیگر باسابقه مثل علیرضا خمسه در کانادا دیده شد، آیا زنگ خطری برای جامعه تئاتری نیست؟ هنرمند باسابقه‌ای مثل خمسه وقتی تحت تاثیر فضا و مخاطبان خارجی قرار می‌گیرد و چنان تیشه به ریشه فرهنگ و کشور خودش می‌زند دیگر نباید از جوان‌ها توقعی داشت؛ تا یک حادثه بزرگ‌تر و بدتری رخ نداده، بهتر است قانون ورود کند.

*فرهیختگان

به گزارش سینماپرس، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهار داشت: ما در یک دوره خاص تاریخی قرار داریم. به نوعی ورود به جهان سایبری تعریف خودش را پیدا کرده و بسته به تصویری که از آن داریم، مواجهه ما با آن نیز می‌تواند متفاوت باشد. یعنی اینکه ما از انقلاب دیجیتالی در این گذر تاریخ چه تصویری داریم، در عملکرد ما نیز تاثیرگذار است.

محمدرضا بهمنی(ریاست مرکز فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ) در ابتدای این نشست گفت: در این دوره سعی کردیم در جشنواره دو تغییر ایجاد کنیم که موضوع محور شدن و شبکه‌سازی بر محور جشنواره از جمله آنها به شمار می‌آید. به این ترتیب در این راستا ۷ موضوع برای این جشنواره در نظر گرفته شد تا وضعیت بهتری را در جشنواره ایجاد کنیم.

وی ادامه داد: تغییر دومی نیز با موضوع شبکه‌سازی در محور جشنواره برای آن در نظر گرفته شده که نقطه آغاز آن امروز است. در این راستا سعی می‌شود تا تولیدات جشنواره به بازار کار معرفی شود.

فضای سایبری یک آخرالزمان و یک جهان تازه است

سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه این نشست اظهار داشت: ما در یک دوره خاص تاریخی قرار داریم. به نوعی ورود به جهان سایبری تعریف خودش را پیدا کرده و بسته به تصویری که از آن داریم، مواجهه ما با آن نیز می‌تواند متفاوت باشد. یعنی اینکه ما از انقلاب دیجیتالی در این گذر تاریخ چه تصویری داریم، در عملکرد ما نیز تاثیرگذار است.

وی افزود: تاریخ به دوره‌هایی تقسیم می‌شود. اما باید پرسید که آیا عصر سایبری در عصر مدرن قرار دارد یا اینکه جهان سایبری دوره‌ای جدید از جهان است که ورق تازه‌ای را در تاریخ بشریت ثبت کرده است. اگر جهان را به دو دوره پیش از تاریخ و پس از تاریخ تعریف کنیم، جهان بشریت را نیز باید به دو بخش پس از سایبری و قبل از سایبری تقسیم کرد. به نوعی ما وارد جهان تازه‌ای شدیم، نه دوره‌ای تازه. فضای سایبری یک آخرالزمان و یک جهان تازه است.

فضای سایبری در رابطه انسان با حکومت اتفاقات بسیاری را ایجاد کرده است

صالحی با بیان اینکه بسته به تصویری که ما از جهان سایبر داریم، نوع مواجهه ما نیز با آن متفاوت می‌شود، گفت: هر چقدر که این غول مجازی بیرون‌تر آمد، به نظر می‌آید که دیگر نمی‌توان آن را بخشی از دوره مدرن دانست و به نوعی یک جهان دیگر است. در واقع به نظر می‌آید که ما وارد جهان تازه‌ای شدیم که حتی اشیاء در آن تعریف تازه‌ای پیدا می‌کنند. همچنین در این فضا ارتباط انسان با خود تعریف دیگری پیدا می‌کند و ساحت پنجم به نام ساحت سایبری ایجاد می‌شود. به نوعی اگر در ادامه عصر مدرن ما به ۴۰ تکگی هویت می‌رسیدیم، امروز باید از ۴۰ تکگی هویت در فضای سایبری صحبت کنیم. به بد و خوب آن کاری نداریم، اما در فضای سایبری از حریم‌های وجود پرده‌برداری می‌شود.

وی با بیان اینکه فضای سایبری در رابطه انسان با حکومت نیز اتفاقات بسیاری را ایجاد کرده، بیان کرد: ما در حال ورود به مرحله جدیدی از حکومت هستیم.

در پی ایجاد وزارت فرهنگ شماره دومی هستیم

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی یادآور شد: همه این نکات به ما می‌آموزاند که اگر عصر سایبری عصر تازه و دنیای تازه‌ای است، قطعا نیاز به مسائلی برای آن است. اگر ما تاخیر زمانی در این موضوع داشته باشیم، عقب‌ماندگی‌مان هم به مراتب زیاد خواهد بود. ولی اگر به این فکر کنیم که چطور باید با این پدیده مواجه شد، شاید بتوان بسیاری از عقب‌ماندگی‌های گذشته را نیز جبران کرد. اینکه چگونه بتوان با این اتفاق مواجه شد، موضوع مهمی است که باید به آن فکر کرد.

صالحی افزود: سازمان‌های حکومتی ما باید خودشان را با شرایط تازه هماهنگ کنند. ما نیازمند هستیم که وزارتخانه‌های ما به این طرف بروند که در اتفاق‌های مختلف به صورت تازه‌ای برخورد کنند. به این ترتیب ما در پی ایجاد وزارت فرهنگ شماره دومی هستیم که برای آن برنامه ۳ ساله در نظر گرفته شده که ۷۱ اقدام دارد. به نوعی ساختارهای ما باید متناسب با این نگاه تازه تغییر کند و در این راستا اقداماتی در حال انجام است.

وی گفت: همچنین اقدام دیگر ما این است که حرکت‌ها باید رویکرد ملی پیدا کنند. به این ترتیب با همکاری مرکز فناوری فضای مجازی تفاهم‌نامه‌ای امضا شده که براساس آن ما در همه استان‌ها تولید محتواهایی داشته باشیم. امیدوارم این جشنواره مایه برکت برای مردم و کشور عزیزمان باشد و بتوانیم در کنار هم اتفاق خوبی را ایجاد کنیم.

از خصائص عصر جدید این است که ما شاهد تغییرات با سرعت بالا می‌شویم

فیروزآبادی دبیر شورای‌عالی فضای مجازی نیز در ادامه بیان کرد: در ادامه صحبت‌های جناب صالحی باید بگویم، ما در مرکز ملی فضای مجازی معتقدیم که در آغاز یک تحول اساسی قرار داریم. در غرب در پایان دهه ۸۰ میلادی صحبت‌هایی از پست مدرنیسم مطرح شد که در حقیقت این از وحشتی بود که قرار بود وارد عصر جدیدی ‌شویم.

وی افزود: از خصائص عصر جدید این است که ما شاهد تغییرات با سرعت بالا می‌شویم. به نوعی این به یک باره آزاد کردن انرژی زیادی همچون انرژی هسته‌ای است که به نظر می‌آید مدیریت‌پذیر نیست. این تحولات سریع قواعد کمی برای کنترل کردن دارد. همچنین پیش‌بینی آینده در آن دشوار است. البته تلاش‌هایی برای مدیریت و درک این فضا انجام می‌شود که جای تشکر دارد. از خصائص دیگر این فضا، شبکه‌ای بودن ارتباط در آن است که نوعی لامکانی و لازمانی در آن وجود دارد که تا به حال در دنیا سابقه نداشته است.

به اقتصاد فضای مجازی توجه شود

فیروزآبادی در ادامه بیان کرد: این موضوع در فضای سیاسی در کنار قدرت سخت، قدرت نرم را ایجاد کرده است که باید به آن توجه کرد. به نوعی باید گفت هویت چیست و پاسداران هویت در این فضا چه باید بکنند. امروز پاسداران هویت در این فضا تمام ملت هستند. ما نمی‌توانیم ملت قدرتمندی باشیم اما به وجوه قدرت نرم آگاهی نداشته باشیم. چراکه در غیر اینصورت افراد دیگر این قدرت را در اختیار می‌گیرند. امروز ارتش‌های ما فقط ارتش‌های در صف نیستند و کسان دیگری هم هستند که در بخش نرم فضای مجازی، ارزش آفرینی می‌کنند.

وی ضمن بیان اینکه خلق ارزش در این فضا با شاخص اقتصادی در نظر گرفته می‌شود، گفت: خواهش ما این است که به اقتصاد فضای مجازی توجه شود و مشکلاتی که در حوزه مالیات و موارد دیگر آن وجود دارد، حل شود. همچنین ما به دلیل چند حوزه بودن این فضا به مقررات‌گزاری نوین، برای خلق ارزش نیاز داریم که باید همه مردم در آن مشارکت داشته باشند.

واعظی: نباید روی همه محتواها مهر محرمانه و امنیتی زد

همچنین محمود واعظی(رییس دفتر ریاست‌جمهوری) نیز در ادامه این نشست گفت: اکنون وقت آن است که ما بیشتر به بحث محتوای فرهنگی و دینی بپردازیم که اتفاقا در آن غنی هستیم. باید از هر فرصتی در شرایط سختی که در کشور با آن مواجه هستیم برای بهتر کردن شرایط خود استفاده کنیم. با دو مساله مهم مواجه هستیم که نخست جنگ اقتصادی و دیگری جنگ نرمی است که علیه ما در جریان است.

وی ضمن بیان اینکه با رویدادهایی همچون این جشنواره می‌توان قدرت نرم کشور را بالا برد، ادامه داد: پس از آخرین جنگ سرد، شرایط دنیا تغییر کرد و قدرت نظامی به نسبت قدرت نرم جایگاه پایین‌تری پیدا کرد. ما با توجه به دارایی‌های فرهنگی که داریم می‌توانیم قدرت نرم‌مان را اول در کشورهای اسلامی و سپس در نقاط دیگر افزایش دهیم. نمی‌توان در ارتباط با فضای مجازی بحث کرد، اما به خصوصیت و مزایای آن توجه نکرد. متاسفانه در کشور ما به مزایای فضای مجازی توجه نشده و مرتب درباره معایب آن صحبت می‌شود. ما باید از این فضا برای آرمان‌های نظام خود بیشتر استفاده کنیم.

واعظی افزود: امروز با یک جنگ اقتصادی جدی مواجه هستیم که اگر  دشمن بتواند در آن پیروز شود، هدف‌های دیگر خود را پیش می‌گیرد. ما بنای تسلیم شدن نداشته و با همه امکانات مقاومت خواهیم کرد. فضای مجازی یکی از مواردی است که ما با آن می‌توانم از اقتصاد دیجیتال به‌خوبی بهره ببریم چون این اقتصاد می‌تواند کمک کند تا از این میان‌بر عبور کرده و بسیاری از مشکلات را حل کنیم. همین موضوع سبب خودکفایی ما در بسیاری از بخش‌ها می‌شود. همه بخش‌های ما باید به این موضوع اعتقاد داشته باشد تا بتوانیم در این موضوع پیش برویم.

رییس دفتر ریاست جمهوری در ادامه بیان کرد: خوشبختانه در این راستا اقدامات خوبی در حال انجام است. شخص رییس‌جمهور، دولت و اعضای فضای مجازی بر این باورند که نقش اقتصاد دیجیتال در کشور پررنگ شود. البته این موضوع مستلزم اقداماتی از سوی مجلس، دولت و ارگان‌های دیگر است. بستر این کار آماده بوده و تحولات بسیار زیادی درباره این موضوع اتفاق افتاده است. ما ۷۰ هزار کیلومتر شبکه اصلی فیبر نوری در کشور داریم و سرمایه‌گذاری خوبی در این زمینه انجام شده است. علاوه بر این موارد نقاط قوت دیگری نیز وجود دارد که نشان می‌دهد اگر بخواهیم در این زمینه کاری انجام دهیم، می‌توانیم.

وی افزود: امروز زیرساخت‌های دولت الکترونیک و شبکه ملی اطلاعات از لحاظ فنی آماده بوده و ضعف ما در خدمات و تولید محتوا است. البته در بخش خدمات نیز در حال پیشرفت هستیم. این شرایطی است که امروز با آن مواجه‌ایم و با این شرایط باید به حوزه کسب و کار در فرهنگ توجه بیشتری کرد. در دنیای امروز محتوا برابر با ثروت است. ما عملا در بخش فرهنگی خود محتوای بسیار غنی داریم که نمی‌توانیم از آن استفاده کنیم. باید به بخش‌خصوصی اعتماد کنیم چراکه با در اختیار قرار دادن این محتوا به بخش‌خصوصی می‌توان این بخش‌ها را توسعه داد. به‌نوعی اگر بتوانیم مقداری روش خود را تغییر دهیم و از بخش‌خصوصی استفاده کنیم، قطعا می‌توان شکوفایی در کارها و اقتصاد فرهنگی داشته باشیم. نباید روی همه محتواها مهر محرمانه و امنیتی زد. باید به بخش‌خصوصی اعتماد کرد.

واعظی در پایان اظهار داشت: به این ترتیب با درآمدزایی در حوزه فرهنگ می‌توان برای توسعه خود فرهنگ استفاده کرد و سبب ایجاد اشتغال زیادی برای مردم شد. کسب و کارهای فرهنگی ابتدا باید توسط دولت تقویت شود تا خود آنها سبب تقویت کاری که انجام می‌دهند شوند. همچنین باید توجه بیشتری به تولیدکنندگان محتوای فرهنگی و دینی کنیم چراکه محتوا ثروت است. امیدوارم کاری که وزارت‌فرهنگ آغاز کرده، شروع خوبی باشد و ان‌شاالله همه دست به دست هم دهیم و آن را گسترش دهیم.

سینماپرس: سریال «ایل دا» قصه اتحاد، همبستگی و ایستادگی مردان و زنان عشایر و روستایی مناطق مرزنشین و غرب کشور را روایت می‌کند.