مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، داستان تراژیک آلان کردی، کودک سه ساله سوری که در ساحل ترکیه در سال ۲۰۱۵ غرق شده بود، با عنوان «آیلان کوچولو» ساخته می‌شود. فیلمبرداری آن در جنوب‌غربی ترکیه، جایی که بدن بی‌جان کودک یافته شده، آغاز شده است. تصاویر متعاقب روزگار تلخ مهاجرانی را برجسته می‌کند که در حین تلاش برای ورود به اروپا در مدیترانه جان خود را از دست می‌دهند.

فیلم به کارگردانی عمر ساریکایا ساخته می‌شود که پیش‌تر خودزندگی‌نامه «اسلام‌هراسی» را در ۲۰۱۸ با بازی ژان کلود وندوم ساخته بود و تحمل فرایندهای بینامذهبی را تشویق می‌کرد. این فیلم که با عنوان «دریای مرگ» هم از آن یاد شده قرار است با حضور استیون سیگال ساخته شود.

ساریکایا به خبرگزاری ترکیه گفته است زمانی که برای اولین بار تصویر این کودک را دیده «نتوانستم برای مدتی بخوابم. همیشه در ذهنم بود. فکر می‌کردم، امیدوارم، کسی فیلمی درباره آن خواهد ساخت و پیامی به جهان مخابره می‌کند؛ اما کسی چنین نکرد. خودم دست به کار شدم.»

فیلم قرار است دوم سپتامبر در بدروم اکران شود، جایی که فیلمبرداری آن در جریان است. به نظر می‌رسد تدوین و پست‌پرداکشن فیلم با سرعت زیادی انجام می‌گیرد.

الان که نامش در ابتدا آیلان اعلام شد، به همراه برادر و مادرش پس از غرق شدن قایق کوچکی در مسیر جزیره یونانی کوس، درگذشت. بدن او همراه با کودک دیگری به سوی ساحل رسید و توسط یک عکاس خبری از بدنش عکاسی شد. تصویر به شکل وسیعی در رسانه‌ها منتشر شد تا شرایط برای اعتراض به بحران مهاجرت به اوج برسد.

به گزارش سینماپرس، آیت‌الله سیدمحمد مهدی حسینی‌همدانی در مراسم معارفه و تکریم مدیران جدید و سابق کل تبلیغات اسلامی استان البرز که پیش از ظهر امروز در سالن میلاد کرج برگزار شد، با تبریک ایام ولادت حضرت معصومه (س) و دهه کرامت اظهار داشت: حضرت معصومه (س) شخصیت بی‌نظیری در عالم خلقت است و شخصیت شفیعیه کبری دارد و برخی از احادیث از سوی حضرت معصومه (س) به دست ما رسیده است.

امام جمعه کرج با اشاره به اینکه سازمان تبلیغات از یادگارهای امام راحل است، بیان کرد: مقام معظم رهبری روی این سازمان و وظایف آن تاکیدات فراوانی دارد، چرا که این سازمان تبلیغات نقش مهمی در کشور دارد.

نماینده ولی‌فقیه در استان البرز با بیان اینکه مقابله با تبلیغات سوء دشمن یکی از وظایف سازمان تبلیغات اسلامی است، عنوان کرد: حجم وسیعی از فعالیت‌های مختلف بر عهده سازمان تبلیغات اسلامی است و تقویت جبهه فرهنگی انقلاب نیز جزو وظایف سازمان است.

وی با بیان اینکه در این عرصه دشمن با تمام امکانات و ابزار در اختیار برای ضربه زدن به فکر و ذهن مردم در حال تلاش است، گفت: دشمن سعی می‌کند که نظام را ناکارآمد جلوه دهد و قسمتی از اهداف دشمن این بود که انقلاب را در جایی که هست متوقف کرده و بر روی افکار عمومی کار کند تا باورها را تغییر و رفتارها را تغییر داده و با تغییر رفتار به ساختار نظام ضربه بزند و آن را از بین ببرد.

امام جمعه کرج با بیان اینکه در این زمان نباید دستگاه‌های منفی یا فعالانه عمل کنند، تصریح کرد: بیانیه گام دوم انقلاب دستورالعمل چهل سال آینده است که باید با این مدل و راهبرد پیش رفت و یکی از دستگاه‌هایی که می‌تواند جلوی شعاری شدن را بگیرد سازمان تبلیغات است، برش استانی این موضوع باید در استان‌ها فعال شود و مسیر حرکتی ما مشخص و به سمت تمدن نوین اسلامی است و رهبری در این زمینه دستورالعمل‌ها را داده و باید به این راه وارد و پیش رفت.

وی با بیان اینکه افراد با انگیزه بالا باید در این سازمان به کارگیری شوند، گفت: بدون برنامه کار کردن و باری به هر جهت و پرکردن ساعت نباید در این سازمان وجود داشته باشد. در حوزه سازمان تبلیغات کار بر روی زمین مانده زیاد است و نباید به گونه‌ای باشد که کارهای تداخل پیدا کند، گفتمان‌سازی مقاومت باید در دستور کار سازمان تبلیغات قرار بگیرد.

نماینده ولی‌فقیه در استان البرز با بیان اینکه سینما مبتذل شده است، متذکر شد: فضای مجازی غوغاست و امروز به اسم کوروش و ایرانیت به اسلام هجمه و مخامصه می‌کنند و سعی در انحراف افکار عمومی دارند.

به گزارش سینماپرس، محمود گبرلو منتقد سینما و مجری اسبق برنامه سینمایی «هفت» در اینستاگرام خود نسبت به کنجکاوی برخی در زندگی خصوصی دیگران واکنش نشان داد و نوشت: «ورود به حریم خصوصی افراد کاری زشت، غیراخلاقی و غیرشرعیه. در هر شرایط به ما ارتباطی نداره، اما وقتی مسایل خصوصی درون خانواده رو آشکار می‌کنن و فریاد می‌زنن، دیگه نباید انتظار داشته باشن اطرافیان سکوت کنن…

لازمه تحکیم اخلاقی بنیاد خانواده‌ای که بهترین سالای عمر رو کنار هم بودن اینه که آبروداری کنن و اختلافاتشون رو در درون حل کنن. اگه هم حل نشد دلیلی نداره جار بزنند و همه بفهمنن.

و البته متاسفم در شرایطی قرار داریم که فرهنگ غلط هر کی هر چی رو می‌تونه توی فضای مجازی بگه، در جامعه رواج پیدا کرده که متأسفانه بنیان روابط‌ انسانی و خانواده‌ها رو داره از هم می‌پاشونه و جز بی آبرویی و بی‌اعتباری چیزی باقی نمی‌زاره. هر کی هم می‌خواد باشه فرقی نمی‌کنه، چه سیاستمدار چه هنرمند و… و بدتر آنکه عده‌ای (و رسانه‌هایی) به عمد به اون دامن میزنن تا از آب گل آلود ماهی بگیرن. همه مواظب باشن و باشیم؛ بخصوص سلبریتی‌هایی که دورانی به آنها عشق می‌ورزیدیم.»

به گزارش سینماپرس، محمدحسین مهدویان کارگردان جوان سینما ایران که این روزها مستند «ترور سرچشمه» اش درباره واقعه انفجار حزب جمهوری اسلامی حسابی خبرساز شده، درحالی که هنوز فیلم سینمایی «رد خون» را در نوبت اکران دارد، به سراغ پنجمین اثر سینمایی بلندش می‌رود.
او پس از کار ستایش‌آمیز «ایستاده در غبار»   درباره زندگی جاویدالاثر احمد متوسلیان به سراغ «ماجرای نیمروز» رفت. ماجرای ترورهای دهه ۶۰ و گروه‌های تروریستی. فضایی مستند داستانی که به نظر می رسد ایده‌آل او برای کارهایش است.
فیلمی که در جشنواره فجر در رقابت با «ابد و یک روز» جایزه‌های زیادی نبرد و بهروز افخمی در برنامه «هفت»  ادعا کرد دو داور مقیم کانادای آن هیات داوران از ترس حملات بازماندگان این گروه‌های تروریستی به آن جایزه نداده‌اند.
او در ادامه سراغ قصه جنجالی «لاتاری» رفت. فیلمی که قصه تجارت دختران جوان ایرانی به حاشیه خلیج فارس بود. قصه‌ای جنجالی که خودش نوشته بود و می‌گفت ماجرایش را از ترانه «دبی»، کار مشترک اوج و محسن چاوشی الهام گرفته و می‌خواست با دوست تهیه‌کننده‌اش، بنان که قبل‌تر در «ایستاده در غبار» با هم کار کرده بودند آن را بسازد ولی نشد.
او بعدتر فیلم را با محمود رضوی ساخت و رضوی درباره اینکه چطور این کار ابتدا با مهدویان تنها مجوز نگرفت اما با آمدن او و تغییر تهیه‌کننده به مجوز رسید، گفت: «با هم حرف زدیم و مدل قصه را کمی تغییر دادیم تا حساسیت‌ها از بین برود. ما قصه را تقریبا از آخر به اول ساختیم!»

«لاتاری» فیلم بدی نبود اما خیلی موفقیت‌آمیز نشد تا زوج رضوی و مهدویان برای جشنواره قبل به سراغ «ماجرای نیمرز» بروند و سری دومش را بسازند. داستانی که هنوز اکران نشده اما در فجر سال قبل خیلی هم تحسین نشد.  
مهدویان اما امروز مجوز پنجمین فیلم بلندش را گرفته است. «داستان درخت گردو» که تهیه‌کننده‌اش، تهیه‌کننده همه کارهای اخیر مهران مدیری است. از «دورهمی» تا «هیولا» و باقی کارها!
او حالا با سرمایه تبلیغاتی یک شرکت اپلیکیشنی که «ساعت پنج عصر» را در سینما داشته، چه خواهد ساخت؟

هنوز جزئیاتی در این‌باره منتشر نشده اما فقط دوستانش می‌گویند مدتی است که به بابل برگشته و احتمالا روی بازنویسی یک فیلمنامه کار می‌کند.
حالا باید دید او این «داستان درخت گردو»  را به فجر امسال خواهد رساند و آیا داستانش قرار است ملودرامی پلیسی تاریخی امنیتی مثل دیگر آثارش باشد یا سینمایی برای گیشه و به امید بازگشت سرمایه.

*خبرآنلاین

به گزارش سینماپرس، بهرام عظیمی، کارگردان انیمیشن و فیلمنامه‌نویس، یکی از کارگردانانی است که در این دوره از جشنواره فیلم شهر شرکت کرده است. او درباره برگزاری این جشنواره گفت: من از اولین دوره برگزاری جشنواره فیلم شهر در آن حضور داشتم، برنده جایزه شدم و دو دوره هم داور بودم، همیشه در این جشنواره حضور فعال داشتم و برای من همیشه خوب بوده است.

عظیمی افزود: جشنواره فیلم شهر جشنواره بزرگ و شناخته شده‌ای است و این یک حسن است. کسانی که تاکنون ۶ دوره گذشته را با کیفیت بسیار خوب برگزار کرده‌اند، حرفه‌ای بوده‌اند و جشنواره‌های دیگری را هم برگزار کرده‌اند، در واقع این جشنواره از همان اولین دوره برگزاری با حرفه‌ای‌ها در زمینه سینما و برگزاری جشنواره شکل گرفت. تاکنون هم همین‌طور بوده است.

وی با اشاره به موضوع شهر و شهرنشینی که موضوع اصلی این جشنواره است، ادامه داد: به طور کلی این جشنواره در این سال‌ها اهمیت زیادی پیدا کرده و آن هم به دلیل برخورد خوب دست اندرکاران آن، داوری و جوایز است که برای فیلمسازان تبدیل به جشنواره مهمی شده است. همیشه در این جشنواره اتفاقات خوبی افتاده است.

کارگردان انیمیشن سینمایی «تهران ۱۵۰۰» ادامه داد: بسیاری از فیلمسازان و بازیگران و مستندسازان، فیلمنامه‌نویسان و… که معمولا آنها را در جشنواره فیلم فجر می‌بینیم همه در این جشنواره به عنوان داور و یا شرکت‌کننده حضور دارند. می‌توان گفت جشنواره فیلم شهر جزو جشنواره‌های مهم ماست و همیشه دوست داشتم در این جشنواره شرکت کنم. به عنوان یک فیلمساز دوست دارم در اینجا داور باشم یا در آن جایزه بگیرم چرا که این جشنواره برایم مهم است.

وی بیان کرد: نمی‌دانم در این دوره چه کارهایی به این جشنواره فرستاده شده ولی می‌دانم انیمیشن‌های خوبی طی سال‌های اخیر ساخته شده و در جشنواره شرکت می‌کنند. جایزه‌ای که این جشنواره برای انیمیشن می‌دهد همانند جایزه جشن خانه سینما و یا جشنواره پویانمایی تهران برایم مهم است. بهترین انیمیشن‌هایی که ساخته می‌شوند با هم رقابت می‌کنند و حال و هوای خوبی دارد.

عظیمی با بیان اینکه کسی که در رابطه با موضوعات شهری انیمیشنی می‌سازد هیچ وقت کارش کهنه نمی‌شود، عنوان کرد: کسانی که می‌گویند بعد از جشنواره از فیلم‌های ما استقبال نمی‌شود کسانی هستند که کارهای ضعیف می‌سازند. حتی اگر مختص جشنواره کاری ارائه شود و فیلم درباره شهر، ترافیک، شلوغی، گدایان سطح شهر و آپارتمان‌نشینی باشد هم کاری نیست که در آرشیو خاک بخورد.

وی درباره اثری که در این دوره به جشنواره فیلم شهر ارائه کرده است، گفت: انیمیشنی که به جشنواره ارائه داده‌ام حدود ۱۵ دقیقه است که دو سال ساخت آن طول کشید، دیالوگ ندارد و داستانش مربط به ۹۳ سال پیش است. تاکنون در هر جشنواره‌ای شرکت کرده مورد توجه قرار گرفته است. داستان آن بر اساس واقعیت است و اساس کار موسیقی است.

عظیمی اضافه کرد: این انیمیشن درباره یک آهنگساز است، او اولین کسی است که در ایران در سوانح رانندگی کشته شده و بعد از آن قوانین راهنمایی و رانندگی وضع شد، چرا که فرد مهمی بود. فکر می‌کنم این فیلم موضوع خوبی دارد. خود من به همراه مرکز مستند تجربی برای ساخت این فیلم هزینه کرده‌ایم.

هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر از ۲۶ تا ۳۱ تیرماه سال جاری توسط موسسه تصویر شهر و به دبیری هاشم میرزاخانی در شهر تهران پردیس سینمایی ملت برگزار می‌شود.

به گزارش سینماپرس، مهدی هاشمی، بازیگر مطرح سینما، تلویزیون و تئاتر، پس از حاشیه‌هایی که درباره ازدواجش با مهنوش صادقی برایش در فضای مجازی به وجود آمد، در یادداشتی درباره برخی از موضوعات مطرح‌شده توضیحاتی را ارائه کرده است. در بخشی از این یادداشت که خطابش به کاربران فضای مجازی است، آمده: «من یک همسر دارم و او مهنوش صادقی است. این روزها متهم به دو همسری شده‌ام و گویا به واسطه اعلام ازدواجم، خانم آدینه و دخترم نورا را شوکه کردم، در حالی که این‌گونه نیست. ما یعنی من و خانم آدینه سال‌هاست با توافق جدا از هم زندگی می‌کنیم، زیرا به دلیل عدم تفاهم فکری که با هم داشتیم، نمی‌شد زیر یک سقف ماند و همچنین هیچ رابطه عاطفی هم بین ما نبود که بشود اسمش را ارتباط زناشویی گذاشت، اما به دلایل شخصی و همچنین محدودیت‌هایی که شغل‌مان برایمان ایجاد می‌کند، ترجیح دادیم به این جدایی رسمیت نبخشیم. از آنجا که خانم آدینه به ویترین و ظواهر علاقه دارند، با منتشر کردن عکس‌هایی دونفره که مربوط به گذشته بود و همچنین درست کردن صفحه‌ای به نام من در فضای مجازی و منتشر کردن اخباری از طرف من خواستند از زندگی ما اسطوره‌ای بسازند و زندگی عاشقانه‌ای را نمایش دهند. من پس از آن جدایی محرمانه بدون آنکه زندگی آن دیگری را خراب کنم، بعد از مدتی با خانم مهنوش صادقی (نویسنده و بازیگر) که همفکر، هم‌سلیقه و همکار بودیم، ازدواج کردم تا به آن جدایی رسمیت ببخشم، آیا این معنایش دوهمسری است!؟»

به گزارش سینماپرس، براساس یک نظرسنجی معتبر دانشگاهی که اردیبهشت‌ماه سال جاری و در سطح ملی برگزار شده است به نتایجی برمی‌خوریم که قابل تامل و تحلیل است. در این نظرسنجی سوالاتی با محوریت رسانه و چهره‌های معروف تلویزیونی مطرح شده است و پاسخ‌هایی به آنها داده شده است که شاید با آنچه در ذهن عمومی جامعه می‌گذرد هم‌راستا و همگن نباشد و نگاهی نزدیک به معیارهایی دارد که از شوخی‌ها یا تحلیل‌های روزمره و دم‌دستی فاصله گرفته و می‌تواند حتی منبع و ماخذی برای طراحی‌های رسانه‌ای بعدی باشد. این نظرسنجی‌ها از نظرسنجی‌هایی که از داخل ماشین یا به روش‌های مبدعانه دیگری بهره می‌برند کاراتر و جدی‌تر است. از فضای هیجانی مجازی و داخل تاکسی‌ها فاصله داشته و پشتش شاید اندکی مکث یا تفکر وجود دارد.

شگفتی یا واقعیت

معمولاً ایران را کشور پدیده‌ها می‌خوانند. مردم ایران در چند انتخابات پیاپی، چندین اقبال و ادبار غافلگیرانه از شخصیت‌های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و با چند نوع موضع‌گیری عاطفی در برابر مسائل مختلف، برخلاف پیش‌بینی‌های معمول عمل کردند. اما آیا این مردم ایران هستند که عجیب رفتار می‌کنند یا تصورات عمومی از باورها و علایق این مردم همیشه درست و شفاف نبوده است. مردم ایران مثل هر مردم دیگری گاهی به یک سمت، به یک گروه، به یک شخص یا به یک جریان رو می‌کنند و گاهی از آن رو می‌گردانند. این عجیب نیست. چیزی که باعث ایجاد غافلگیری از رفتار اجتماعی این مردم می‌شود، غفلت از واقعیت‌های جاری در آن و جدی گرفتن تلقینات خودساخته است. مثلاً شاید وقتی که هیچ صدایی از جامعه ایران، از آن صدایی که نسبت به عدم ورود زنان به استادیوم اعتراض می‌کند بلندتر نیست، ده‌ها برابر کسانی که از این موضوع دلخورند، افراد دیگری در جامعه وجود داشته باشند که بحران اجاره مسکن مهم‌ترین دغدغه‌شان است و صدای آنها شنیده نمی‌شود.

یک نظرسنجی علمی و فراگیر، یک رویداد اجتماعی بزرگ و هر چیز دیگری که ناگهان پرده‌ها را فرو بیندازد و باعث مشخص‌شدن واقعیت جامعه بشود، ممکن است در کسانی که فکر می‌کردند مثلاً ورود زنان به استادیوم واقعاً برای مردم ایران مهم‌ترین مساله است، حیرتی بزرگ ایجاد کند؛ اما مردم ایران عجیب نیستند. عجیب رفتار کسانی است که با یک ظاهربینی سطحی، جامعه را همان چیزی پنداشتند که دور و برشان بود. تقریباً نتیجه تمام نظرسنجی‌های فراگیر علمی در ایران با باورهای غالب درمورد مسائل فرق دارد؛ آن چهره‌ای که گمان می‌شود محبوب‌ترین است، درواقع نیست. آن یکی که تصور می‌شود مهم نیست و حتی منفور است، وضعیت خیلی بهتری دارد. دغدغه مردم آن چیزی نیست که معمولاً بیشتر در رسانه‌های رسمی راجع‌به آن حرف زده می‌شود. حب و بغض مردم به شخصیت‌های اجتماعی با فضاسازی رسانه‌های جریان غالب همپوشانی کامل ندارد و در یک کلام؛ ادبیات مسلط، مرتباً درحال انکار واقعیت جامعه و جازدن میزانسنی جعلی به‌عنوان حقیقت اجتماع است و هر گاه که یک اتفاق باعث پدیدارشدن نیمه نادیده موضوعات شد، چرت زودباوران پاره می‌شود و می‌گویند ایران کشور پدیده‌هاست.

سهم اینترنت

یکی از اولین سوالاتی که در این نظرسنجی پرسیده شده درباره میزان استفاده از سایت‌های اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی است. دو پایگاهی که حالا قدرتی به‌دست آورده‌اند و محبوبیتی کسب کرده‌اند. براساس این نظرسنجی میزان استفاده‌کنندگان از سایت‌های اینترنتی حتی به ۵۰ درصد هم نمی‌رسد و عدد ۵/۴۹ درصد را نشان می‌دهد. در نگاه اولیه شاید این عدد صحیح به‌نظر نرسد و نتوانیم تصور کنیم که ۵/۳۴ درصد از این جمعیت آماری اصلاً از سایت‌های اینترنتی استفاده نمی‌کنند. در روزگاری که آن را عصر دیجیتال می‌خوانند وجود چنین بخشی در یک جامعه حتماً نیازمند مطالعه و بررسی دقیق است. اوضاع در حوزه شبکه‌های اجتماعی نسبت به زمینه‌های ذهنی جامعه کمی بهتر است. جایی که ۵/۵۷ درصد گفته‌اند که از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. زمانی مهم‌ترین مساله برخی از دولتمردان ما فیلترشدن تلگرام بود، حتی مهم‌تر از مسائل اقتصادی. اما جالب است بدانند و بدانیم که ۵/۳۰ درصد از این جمعیت آماری اصلاً از شبکه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کنند. مابقی هم به‌ندرت در این فضا فعالیت می‌کنند. این آمارها نشان می‌دهد مطالبات مردم و مسئولان از هم فاصله دارند و مردم آن‌طوری که نشان داده می‌شوند، نیستند.

مرگ یا زندگی روزنامه‌ها؟

آنهایی که به تئوری «مرگ روزنامه‌ها» معتقدند شاید بد نباشد که به این بخش از آمار نگاه کنند. این آمار حتی برای مخالفان این تئوری هم جذاب است. ۲۱ درصد از مخاطبان گفته‌اند که همیشه از روزنامه استفاده می‌کنند و ۵۷ درصد هم اصلاً از این رسانه مکتوب استفاده نمی‌کنند. ۲۲ درصدی که گفته‌اند به‌ندرت روزنامه می‌خوانند شاید به کمک مخالفان تئوری «مرگ روزنامه‌ها» آمده‌اند. برای اینکه نزدیک به ۶۰ درصد اصلاً روزنامه نمی‌خوانند هم بررسی لازم است، اما نباید از دلایل کاسته‌شدن کارکرد روزنامه در دهه اخیر به‌سادگی عبور کرد.

مورد عجیب خیابانی

بخش دیگری از این نظرسنجی به محبوبیت مجریان نزد مخاطبان برمی‌گردد. نکته‌ای که در زمان‌های مختلف و به‌دلایل متفاوت دستخوش تغییرات می‌شود. در این بخش هم ثابت می‌شود نگاهی که در نظرگاه اولیه رسانه‌ها وجود دارد الزاماً همان واقعیت نیست. در فهرست مجریان محبوب، احسان علیخانی رتبه اول را دارد. پخش برنامه عصر جدید از سال گذشته و ادامه آن تاکنون شاید در این میزان بی‌تاثیر نبوده، اما نکته مهم این فهرست حضور عادل فردوسی‌پور، رامبد جوان و جواد خیابانی در رتبه‌های بعدی است. عده‌ای معتقد بودند که تعطیلی برنامه نود در سال جدید باعث افزایش میزان محبوبیت عادل شده است؛ اما این نظرسنجی نشان می‌دهد آن فضا، موقتی و هیجانی بوده و واقعیت کمی متفاوت‌تر است.

جواد خیابانی که برخی گزارش‌ها یا جملاتش باعث شوخی و خنده در فضای مجازی و حتی حقیقی می‌شد با این حال جزو چهار رتبه اول از لحاظ محبوبیت برای مخاطبان قرار گرفت تا باز هم ثابت شود که موج‌های رسانه‌ای می‌توانند به‌صورت موقتی، حقایقی را پنهان کنند. مورد قابل تعمق در این فهرست حضور رامبد جوان است. گفتنی است این نظرسنجی قبل از حاشیه‌های به‌دنیا آمدن بچه رامبد جوان در کانادا بوده و شاید اگر الان این نظرسنجی تکرار شود نتیجه متفاوت باشد، اما حضور جوان در رتبه سوم نمی‌تواند بی‌ارتباط با تعطیلی موقت «خندوانه» هم باشد. محبوبیت سلبریتی‌ها بالا و پایین دارد و با هر خبر، شایعه یا فیلمی دچار تغییر می‌شوند. شاید اگر انتهای سال، نظرسنجی دیگری انجام شود نتایج دیگری رقم بخورد اما در این مقطع، حضور خیابانی در رده چهارم پیام‌هایی در دل خود دارد.

اعداد عادل

بخش دیگری از این نظرسنجی مربوط به عادل فردوسی‌پور و برنامه نود است. دو سوال در این بخش پرسیده شده است. مخاطبان درباره مهم‌ترین خبر درمورد فردوسی‌پور و برنامه‌اش واکنش‌های جالبی از خود نشان داده‌اند. ۳۸ درصد آگاهی از خبر «توقف نود» و «عدم اجرای آن توسط عادل» را عنوان کرده‌اند و ۴۹.۵ درصد گفته‌اند چیزی درمورد آن نمی‌دانند. مابقی، اخباری درباره موضوعات دیگر شنیده‌اند. میزان اهمیت کنار گذاشته‌شدن فردوسی‌پور از نود بین مخاطبان هم حکایت جالبی دارد. کمی بیشتر از نصف مخاطبان گفته‌اند این اتفاق برایشان مهم نبوده و ذهن‌شان را درگیر نکرده است. برای ۴۹ درصد اما مهم بوده است. نیم‌درصد هم اصلاً به این سوال جواب نداده‌اند. اینکه فردوسی‌پور در رتبه دوم علاقه‌مندی مخاطبان است، اما نیمی از آنها وضعیت و موقعیت شغلی عادل برایشان مهم نبوده، قابل تحلیل و البته مهم است. این آمارها در بخش‌هایی متفاوت با چیزهایی است که به اسم مردم گفته می‌شود. آنچه دلشان می‌خواهد یا دلمان می‌خواهد را به اسم افکار عمومی می‌گوییم یا منتشر می‌کنیم فارغ از اینکه ممکن است واقعیت چیز دیگری باشد.

*مشرق

به گزارش سینماپرس، قاسم زارع، بازیگر سینما و تلویزیون، با بیان این‌که سینما اخلاقمداری را سرلوحه کارهایش قرار دهد، به خیرگزاری حوزه اظهار کرد: سینمای ایران بعد از گذشت ۴ دهه هنوز نتوانسته به نقطه آرمانی برسد، زیرا هر از گاهی، تن به اقتضائات گیشه داده و اصول دینی و اسلامی خود را فراموش کرده است، البته نگاه به گیشه اتفاق بدی نیست، زیرا اقتصاد سینما از این راه تامین می‌شود، اما این خواسته باید با ابزار خاص خود صورت گیرد. بگذارید برای آن گفته مثالی از دهه شصت بزنم.

وی افزود: در دهه شصت به دلیل جنگ، مشکلات مالی بسیار بیشتر از زمان حال بود، اما به دلیل تنوع موضوع و ژانر، سینمای ایران رونق خوبی داشت. در آن دوران تماشاگر هر نوع فیلمی که دوست داشت را روی پرده می‌دید، اما امروز جز فیلم‌های طنز و معدود آثار اجتماعی کار دیگر روی پرده دیده نمی‌شود، هرچند ممکن است در این میان استثناهایی نیز وجود داشته باشد، اما در کلیت، اتفاقی مطلوبی را هم اکنون در سینما شاهد نیستیم.

بازیگر فیلم «آژانس شیشه‌ای» ادامه داد: ممکن است این سوال پیش آید که فیلم‌های کمدی با استقبال تماشاگران روبه‌رو می‌شود، برای همین چرا باید مقابل آن عکس‌العمل نشان داد، چون به واسطه همین آثار سینما رونق مالی پیدا کرده است. این گفته در نگاه خوشبینانه یک ساده‌اندیشی محض است، چون اگر رقم فروش، فیلم کمدی را ارزیابی کنیم متوجه خواهیم شد که بخشی از مردم بیننده چنین آثاری هستند و اکثریت با سینماها قهر هستند، درصورتی‌که اگر فیلم‌های خوبی در دیگر ژانرها تولید شود مطمئن باشید آن کارها با استقبال مواجه خواهد شد. بهترین مثال هم فیلم «شبی که ماه کامل شد» است. این فیلم از داستانی امنیتی سود برده که در آن به موضوع تکفیریها پرداخته می‌شود، ولی به دلیل ساختار زیبای آن، فیلم مورد استقبال واقع شده است.

زارع در بخش دیگری از این گفت‌وگو به سینمای دفاع مقدس اشاره کرد و گفت: میهن اسلامی ما، هر از گاهی پذیرای پیکر پاک شهدای هشت سال دفاع مقدس است. در این آیین‌ها همیشه توده مردم در آن حضور دارند. گواه روشن در این میان تشیع پیکر ۱۵۰ شهید گمام در تهران بود که میزان جمعیت با توجه به گرمای هوا شگفت انگیز بود. این مثال را زدم تا بگویم وقتی جمعیتی چند صد هزار نفره در هوای گرم برای تشیع شهدا حضور پیدا می‌کنند، آیا اگر فیلمی خوب در حوزه دفاع مقدس ساخته شود، حاضر نیستند در سینما بیننده آن باشند؟

وی در پاسخ به این سوال که چرا برخی فیلم‌های دفاع مقدسی قادر نیستند، تماشاگر را به سینماها بکشانند، بیان کرد: به نکته خوبی اشاره کردید، چون این‌که فکر کنیم هر فیلمی می‌تواند در این حوزه مقبول مردم باشد اشتباه محض است، چون در گام اول، اثر باید کیفیت لازم را داشته باشد به ویژه در آن از شعارگویی و سطحی‌نگری پرهیز شده باشد. باز برای این گفته فیلم «شبی که ماه کامل شد» را مثال می‌زنم. این فیلم اگر توانسته نظر مردم را جلب کند به دلیل ساختار زیبا و پیام رسانی خوب آن است، والا کارهای بسیاری در این حوزه تولید شده‌اند که هیچکس آنها را ندید.

این بازیگر تاکید کرد: برخی مواقع می‌شنویم موضوعات دفاع مقدسی تکراری شده و دیگر قدرت جذب تماشاگر را ندارد. این گفته مثال این است که بگوییم در اقیانوس آب کم است. دلیلم این است ما هزاران شهید، جانباز و آزاده داریم که هر یک داستان و قصه مستقل دارند، پس چگونه می‌گویم این حوزه تکراری شده است. لازم به ذکر است اگر در این میان تکراری وجود دارد به دلیل ضعف کارگردان و نویسنده در انتخاب قصه و موقعیت است.

وی در پاسخ به سوالی دیگر مبنی بر این‌که آیا باید به سینمای دفاع مقدس در قالب داستان‌های روز پرداخته شود یا این‌که باید به آن به صورت مستقیم توجه کرد؟ چنین توضیح داد: این سخن نیز از آن دسته بهانه‌هایی است که در چند سال اخیر برای حاشیه راندن سینمای دفاع مقدس رایج شده است، والا همانگونه که گفتم دفاع مقدس را نباید شقه شقه کرد، بلکه برای اعتلای آن باید موضوعات جدید و جذاب انتخاب کرد. برای رسیدن به این خواسته هم بهره بردن از نیروهای متعهد و جوان می‌تواند اقدام خوبی باشد.
بازیگر فیلم سینمایی «نفوذی» تاکید کرد: برای اعتلای سینما جنگ نباید تنها از سینماگر متوقع بود، چون خوب می‌دانیم در شرایط فعلی هیچ فیلمساز یا تهیه‌کننده‌ای به تنهایی قادر نیست در این حوزه قدم بردارد، بلکه باید ارتش و سپاه با حمایت خود، شرایط سخت افزاری را برای سینماگران مهیا کنند. این اتفاق اگر به طریق مطلوب رخ دهد مطمئن باشید ما سینماگران داریم که قادرند  در این حوزه کارهایی نزدیک به استانداردهای جهانی تولید کنند.

زارع در انتهای سخنانش تاکید کرد: سینمای اجتماعی ما طی چند سال اخیر توانسته در جشنواره‌های خارجی جوایز مختلف را به دست آورد، اما به شخصه به عنوان بازیگر دوست دارم، کارهای این حوزه جدا از افتخار آفرینی تصویر درست از خانواده ایرانی در دنیا ترسیم کنند.

به گزارش سینماپرس به نقل از هالیوود ریپورتر، کیسی افلک که در جشنواره کارلووی واری حضور یافت تا دومین فیلمی را که کارگردانی کرده در آنجا معرفی کند، در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت نخستین بار در مهد کودک در نقش یک شیر ظاهر شد و این نمایش در حضور رزا پارکس فعال حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا برگزار شده بود.

افلک ۴۳ ساله که یکشنبه شب فیلم جدیدش با عنوان «نور زندگی من» را در جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری به نمایش درآورد با یادآوری اولین نقشش گفت: رزا پارکس به مدرسه ما آمده بود و برای استقبال از او یک نمایش ترتیب داده شده بود که من در آن در نقش شیر بازی کردم.

وی افزود: یادم نمی‌آید آنجا چه کار کردم اما می‌دانم بدون لباس خاص فقط غرش شیر را انجام می‌دادم. بعد از نمایش هم گروه بازیگران به رزا پارکس معرفی شدند و او وقتی به من رسید سرش را پایین آورد و گفت: غرش‌هایت را دوست داشتم.

وی با تاکید بر اینکه این تجربه را هیچگاه فراموش نکرده افزود: همیشه احساس غم و اندوه می‌کنم که برای رزا پارکس غرش کردم.

رزا پارکس سال ۲۰۰۵ در ۹۲ سالگی درگذشت و کسی بود که سال ۱۹۵۵ در مونتگومری در اتوبوس روی صندلی سفیدپوست‌ها نشست و برای این کار به دادگاه رفت.

افلک در کارلووی واری با آنا پینوسکی حضور یافت که در فیلم «نور زندگی من» نقش دختر او را بازی کرده است. وی در نقش پدر باید از دخترش در دورانی آخرالزمانی که بر اثر یک بیماری همه زنان کشته شده‌اند مراقبت کند. وی گفت بر مبنای تجربه خودش این فیلم را نوشته و کارگردانی کرده و نظر ۲ پسرش موجب شد تا شخصیت فرزند فیلم را دختر انتخاب کند.

افلک که وگان است و همواره در تلاش بوده است تا آگاهی مردم را از مسایل زیست محیطی و اجتماعی بالا ببرد، افزود گرچه این فیلم با ایده افزایش شناخت از مسایل اکولوژیکی ساخته نشده اما امیدوار است چنین تاثیری هم داشته باشد. وی افزود: واقعاً به قدرت هنر در دورانی مثل حالا باور دارم. مردم مسایل مختلف را می‌گیرند و از آن داستان می‌سازند و این ربطی به اینکه آنها سیاسی باشند یا نه ندارد. این به دیالوگ بین مردم کمک می‌کند و آنها را به هم نزدیک‌تر می‌سازد.

افلک در پاسخ به اینکه در پلات این فیلم بیشتر مردان هم مرده‌اند گفت: اینطوری خشونت فیلم کمتر می شد. خشونت در فیلم چیزی است که شخصیت اصلی تلاش دارد در برابر آن از خودش دفاع کند.

به گزارش سینماپرس، در دوره‌ای که شرکت‌های بزرگ فیلم سازی در سراسر دنیا به ساخت سریال روی آورده­اند، در هر خانه‌ای سی‌دی، فلش مموری یا هاردهایی پر از سریال‌های مختلف دست به دست می‌شود، و سلیقه‌ی مخاطب هم گام با استانداردهای جهانی در حال ارتقاست. ساخت و پخش سریال گاندو در گروه فیلم و سریال شبکه سه را می­‌توان گامی مثبت در عرصه تولید سریال­‌های ایرانی در تلویزیون ملی دانست چرا که با انتخاب و پرداخت موضوعی جذاب در ژانری کمتر تجربه شده توانسته مخاطب جدید و جوانی را پای تلویزیون بنشاند؛ از آنجا که سال‌هاست که سریال‌های ملودرام صرف در تمام شبکه‌های تلویزیونی ما جا خوش کرده‌اند. سریال‌هایی با موضوعات و بعضا لوکیشن‌های تکراری. موضوعاتی چون عشق، مشکلات خانوادگی، بیماری و مرگ. لوکیشن‌هایی نظیر بیمارستان و قبرستان و… پای ثابت همه­ سریال‌­های تلویزیونی ما شده­‌اند و ذائقه و سلیقه مخاطب را در حدی تنزل داده‌­اند که مخاطب در کنار سریال‌­های وطنی نمونه‌­های سخیف‌­تر ترکیه‌ای را از طریق ماهواره دنبال کند.

«گاندو» با انتخاب درست بازیگران جوان در نقش افرادی توانمند، خوش فکر و جذاب، گروه جدیدی از نقش‌­ها را برای مخاطب تعریف می‌­کند. مخاطبی که به نقش‌­های عاشق، معشوق، ظالم و قربانی عادت کرده است. تاکنون برای جذب مخاطب جوان در سریال­‌های ایرانی از نمایش جوانی و جوانی کردن اغلب در مفهوم مبتذل و نابخردانه آن استفاده می­شده، اما گاندو با معرفی گروهی کمتر دیده شده از جوانان ایرانی، نقش‌­هایی را به تصویر می­‌کشد که در حوزه حرفه‌ای‌شان با وجود سن کم توانمند بوده و با تسلط به حوزه‌­های مختلف دانشی اعم از زبان انگلیسی، فعالیت‌های سایبری و… به شدت واقعی و باورپذیرند.

«گاندو»، را می‌­توان نه یک گام که جهشی در انتخاب و پرداخت موضوع در سریال‌­های ایرانی دانست. در شرایط فعلی پرداختن به موضوع جدی و جدیدی چون امنیت ملی و به تصویر کشیدن فعالیت­‌های تهدیدکننده آن در زیرپوست شهر هیجانی کم­تر تجربه شده را برای مخاطب به ارمغان می­آورد و معادلات ذهنی مخاطبی را به هم می­زند که به ملودرام صرف عادت کرده است و اینجا با جذابیت­‌هایی جدیدی در داستان، شیوه روایت و بازیگری روبرو می‌­شود که برایش دلچسب و شگفت­ انگیز است.

با تمام این تفاسیر همیشه اولین‌­ها بهترین نخواهند بود. قطعا کاستی‌هایی از ابعاد مختلف در سریال گاندو به چشم می­خورد و انتقادهایی به وجه خانوادگی شخصیت­‌های داستان وارد است. شخصیت اول که در دوران نامزدی است حتی در خلوت و زمان کوتاهی که در کنار همسرش می‌­گذراند درباره مسائل و موضوعات کاری صحبت می­‌کند. یا دیگری، در شب تولدش وقتی به خانه می‌­رسد که همه خواب هستند و این بخش به مخاطب اینگونه القا می‌­کند که در صورت نادیده گرفتن فضاهای خانوادگی می­‌توانی در کار حرفه‌­ای شوی.

به هر ترتیب به جرأت می‌توان گفت که گاندو یک شروع موفق برای سبک جدیدی از سرگرمی تلویزیونی است که با ارتقای سلیقه مخاطب این توقع را ایجاد می­‌کند که تلویزیون از ملودرام دست کشیده و به ژانرهای دیگر اقبال نشان دهد.

نمایش این سریال و بازگشت دوباره مخاطب جوان به واسطه آن، فرصتی طلایی برای رسانه ملی فراهم آورده است که می‌شود با تداوم تولید و پخش سریال­‌هایی با موضوعات متفاوت این مخاطبان را نگه داشته و افزایش داد.

*فارس