مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی روز گذشته نتایج گزارشی با عنوان رصد فرهنگ رفتاریخانوادۀ ایرانی در سال ۱۳۹۶ منتشر کرد که در آن آمار تازه و جالبی از مصرف فرهنگی خانوارهای ایرانی ارائه شده است.

نتایج این پژوهش که برگزار کننده آن بیان داشته در نقاط شهری و روستایی و برای افراد ۱۵ ساله و بیشتر اجرا شده است، معطوف به سنجش رفتارهای فرهنگی خانواده ایرانی در سال ۱۳۹۶ است و رفتارهایی مثل مطالعه و سرانۀ مطالعه، سینما و تئاتر، ورزش، موسیقی و تماشای تلویزیون داخلی را مورد بررسی قرار داده است

همچنین برگزار کننده تصریح کرده است که در این طرح پژوهشی سرانۀ مصرف شیر، نوشابه، میوه، ماهی، فست‌فود، چگونگی انتخاب پوشاک و نظرات در مورد ازدواج جوانان مورد مطالعه، بررسی و سنجش قرار گرفته است و تاکید کرده که این پژوهش مهمترین و تاحدودی تنها طرح آماری رسمی در کشور است که داده‌های متقنی برای تحلیل سبک زندگی ایرانیان ارائه داده است.

حدود ۵۸ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر باسواد (معادل ۳۰۷۸۶۷۲۶ نفر) طی سال قبل از آمارگیری، مطالعۀ کتاب غیردرسی داشته‌اند،  سرانۀ مطالعۀ کتاب غیردرسی افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۷ ساعت و ۴۱ دقیقه در ماه می‌باشد که از این میزان سرانۀ ماهانۀ مطالعۀ قرآن و ادعیه، ۳ ساعت و ۷ دقیقه بوده است.

حدود ۱۹ درصد (معادل ۱۱۴۱۱۹۷۹ نفر) از افراد ۱۵ ساله و بیشتر، در سال قبل از آمارگیری به سینما رفته‌اند، حدود ۱‌/۵ درصد (معادل ۳۰۹۵۹۸۱ نفر) از افراد ۱۵ ساله و بیشتر در سال قبل از آمارگیری به تئاتر رفته‌اند و ۴‌/۹۱ درصد (۵۵۱۳۲۸۶۰ نفر) افراد ۱۵ ساله و بیشتر برنامه‌های سیمای جمهوری اسلامی ایران را تماشا کرده‌اند که ۵‌/۹۹ درصد مخاطبین در روزهای غیرتعطیل و ۹۴ درصد در روزهای تعطیل سیمای جمهوری اسلامی ایران را تماشا کرده‌اند.

در ادامه گزارش رصدی فرهنگ رفتاری خانوادۀ ایرانی در سال ۱۳۹۶ نیز آمار ذیل عنوان شده است:

سرانۀ تماشای برنامه‌های سیمای جمهوری اسلامی ایران توسط افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۴ ساعت و ۵۲ دقیقه در روز بوده است،

۸‌/۶۷ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر در زمان آمارگیری موسیقی گوش داده‌اند،

سرانۀ هفتگی گوش دادن به موسیقی توسط افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۲ ساعت و ۲۱ دقیقه در روز بوده است.

دود ۵۳ درصد (معادل ۳۱۹۷۸۹۱۰ نفر) افراد ۱۵ ساله و بیشتر، عضو شبکه‌های اجتماعی بوده‌اند و سرانۀ حضور افراد ۱۵ ساله و بیشتر در شبکه‌های اجتماعی، ۱ ساعت و ۴ دقیقه در روز بوده است.
در بخش دیگری از این گزارش در مورد وضعیت ورزش و الگوی مصرف پوشش و لباس خانواده ایرانی موارد زیر به چشم می‌خورد:
حدود ۱‌/۵۱ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر (معادل ۳۰۸۲۹۳۷۵ نفر) اعلام کرده‌اند که ورزش می‌کنند.

سرانۀ انجام ورزش افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۲۷ دقیقه در روز بوده است. اولویت ۴‌/۳۴ درصد از افراد ۱۵ ساله و بیشتر در خرید پوشاک، پوشاک تولید داخل و ۶‌/۷ درصد پوشاک خارجی بوده است و برای ۵۸ درصد افراد نیز اولویت خاصی بین پوشاک داخلی و خارجی وجود ندارد.

همچنین در مورد نحوه تأثیر تبلیغات در انتخاب نوع پوشش و لباس نتایج ذیل به دست آمده است:

‌۵/۸۱ درصد از افراد ۱۵ ساله و بیشتر اعلام کرده‌اند که پوشاک خود را با توجه به ویترین فروشگاه‌های پوشاک انتخاب می‌کنند و همچنین ۳‌/۱ درصد براساس تبلیغات محیطی، ۷ درصد براساس پیشنهاد دوستان و نزدیکان، ۲‌/۶ درصد مطابق مد در جامعه، ۲‌/۰ درصد براساس مشاهدۀ برنامه‌های سیمای جمهوری اسلامی ایران، ۷‌/۰ درصد با توجه به شبکه‌های اجتماعی و ۱‌/۰ درصد براساس برنامه‌های ماهواره‌ای، پوشاک خود را انتخاب می‌کنند.

این گزارش پژوهشی همچنین در مورد الگوی مصرف مواد غذایی خانواده ایرانی در سال ۱۳۹۶ به نتایج زیر رسیده است:

۹‌/۷۸ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر در هفته گذشته شیر مصرف کرده‌اند و سرانۀ هفتگی مصرف شیر ۷‌/۳ لیوان بوده است.

‌/۵۴ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر، در هفته گذشته نوشابه مصرف کرده‌اند و سرانۀ هفتگی نوشابه، ۷‌/۱ لیوان بوده است.

سرانۀ مصرف ماهی افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۱‌/۲ بار در ماه بوده است و ۴۸ درصد افراد ۱۵ ساله و بیشتر، اعلام کرده‌اند که در ماه گذشته فست‌فود مصرف کرده‌اند و سرانۀ مصرف فست‌فود افراد ۱۵ ساله و بیشتر، ۴‌/۱ بار در ماه بوده است.

به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی، در پیمایش رصدی فرهنگ رفتاری خانوادۀ ایرانی در سال ۱۳۹۶ در مورد موضوع مهم ازدواج نیز نتایج ذیل به دست آمده است:

مهم‌ترین معضل ازدواج جوانان از دیدگاه افراد ۱۵ ساله و بیشتر، به‌ترتیب نداشتن شغل دائم با ۳۳ درصد، بیکاری با ۳‌/۳۰ درصد، وضع نامناسب مالی سرپرست با ۷‌/۱۲ درصد و مشکل تهیۀ مسکن با ۲‌/۶ درصد و سپس سایر معضلات با ۸‌/۱۷ درصد بوده است.

در بخش نتیجه گیری این طرح پژوهشی هم موارد ذیل عنوان شده است:

مشخصاٌ آن‌چه تحت عنوان کلی فرهنگ رفتاری در میان خانوادۀ ایرانی و در جمعیت افراد ۱۵ ساله و بیشتر، مورد مطالعه قرار گرفته است با توجه به شاخص‌های ارزیابی و سنجش این مطالعه، می‌تواند به عنوان زیر شاخه‌ای از سبک زندگی مورد بررسی قرار گیرد.

همچنین در تعریف مفهوم «سبک زندگی» به عنوان اصلی‌ترین رکن این طرح پژوهشی عنوان شده است: سبک زندگی به معنای عام آن یعنی دامنه‌ای گسترده از رفتارهای فرهنگی شامل مصرف هنری و رسانه‌ای تا عناصر دخیل در بدن‌مندیافراد مثل خوراک و پوشاک و حتی حوزه‌های نگرشی به مقوله‌ای مهم مثل ازدواج

در ادامه و در تشریح وضعیت زیستی جامعه ایران که از مقایسه و تجزیه و تحلیل این آمار به دست آمده عنوان شده است: نزدیک به نیمی از جمعیت نمونه در ماه، مصرف فست‌فود دارند و کمی بیش از همین نیمی از افراد، در هفته مصرف نوشابه داشته‌اند که به‌نوعی مکمل نوشیدنی فست‌فود محسوب می‌شود.

در ادامه نتیجه گیری این طرح پژوهشی نیز آمده است: با این همه، جالب است که باز هم در عددی نزدیک به نیمی از این افراد گفته‌اند اهل ورزش هستند و سرانۀ ورزش روزانۀ این افراد به چیزی نزدیک به نیم‌ساعت در روز رسیده و باز هم نیمی از همین جمعیت، اولویتی برای انتخاب پوشاک داخلی و خارجی ندارند و احتمالاً براساس جنس و مدل مورد پسند، لباس‌های خود را در طیفی از تولیدات ایرانی و خارجی انتخاب می‌کنند.

در مورد موضوع مهم «شبکه‌های اجتماعی» نیز گزارش رصدی فرهنگ رفتاری خانوادۀ ایرانی در سال ۱۳۹۶ به این نتیجه رسیده است: از ویژگی‌های دیگر این جمعیت مورد بررسی، عضویت در شبکه‌های اجتماعی است که سرانۀ حضور این جامعه آماری در این‌شبکه به ۱ ساعت و ۴ دقیقه در روز رسیده است.

همچنین در مورد آمار تماشای تلویزیون و گوش دادن به موسیقی هم عنوان شده: تماشای تلویزیون داخلی و هم‌چنین گوش‌دادن به موسیقی مقداری بیش از این نیمه را پوشش داده، به خصوص تماشای سیمای جمهوری اسلامی ایران که غالب جامعه آماری مورد پیمایش را در برگرفته است.

در مورد وضعیت تماشای سینما و تئاتر و مطالعه کتاب و روزنامه هم این نتیجه به دست آمده است: تماشای سینما و تئاتر در جامعه آماری مورد تحقیق زیر ۲۰ درصد است و مطالعۀ روزنامه نیز جامعه آماری مورد مطالعه کمتر از ۳۰ درصد است.

سینماپرس: مستند زندگی مایکل شوماخر راننده افسانه‌ای «فرمول یک» مراحل پایانی ساخت خود را پشت سر می‌گذارد.

به گزارش سینماپرس، از سال‌ها پیش درجه بندی سنی فیلم و تئاتر در کشورهای مختلف انجام می‌شد و قوانین مختلفی برای تفکیک فیلم‌های مناسب کودکان از سایر فیلم‌ها تدوین می‌شدند. برای اولین بار انجمن «MPAA» در آمریکا قوانینی را برای رده بندی سنی فیلم و تئاتر و تلویزیون در سال ۱۹۶۸ منتشر کرد و آن را به صورت بخش‌نامه به تمام کمپانی‌های فیلم‌سازی فرستاد.

غلامرضا موسوی تهیه‌کننده سینما و عضو هیات رییسه شورای عالی تهیه‌کنندگان، درباره درجه بندی سنی در آمریکا بیان کرده است: «این طرح با این هدف اجرا شد که به خانواده‌ها گفته شود چه فیلم‌هایی، برای چه رده سنی مناسب است و کودکان می‌توانند چه فیلم‌هایی را در سینماها تماشا کنند و چه فیلم‌هایی را نباید در سینماها برای کودکان به نمایش دربیاید. آن زمان چنین رده‌بندی و توصیه‌هایی کاملاً اختیاری بود ولی این امر چنان قدرتی در دنیا و به خصوص سینمای آمریکا پیدا کرده است و تاثیر زیادی روی مخاطبان سینما داشته است که تهیه‌کنندگان و سازندگان فیلم‌ها آثار خود را به نهادی که کار بررسی فیلم‌ها و رده‌بندی آنها را انجام می‌دهد، به صورت اختیاری ارایه می‌کنند.»

سعید اژدرپور مدیر سینما هروی، درباره اجرای اختیاری این دستورالعمل توسط خانواده‌ها، می گوید: «باید از قبل در مدارس و برای خانواده‌ها فرهنگ‌سازی انجام می‌شد و خانواده را در این باره توجیه می‌کردند ولی متاسفانه خانواده‌ها اهمیتی به این مسئله نمی‌دهند و مشکلی ندارند که فرزندان آن‌ها فیلم‌های نامناسبی برای سن خود را تماشا کنند.»

در تبصره‌ای از این قانون قید شده است که سینمادارها مکلف هستند از ورود افراد زیر ۱۸ سال برای تماشای فیلم‌های ۱۸+ سال جلوگیری کنند. اما اشاره‌ای به چگونگی اجرای این تبصره از سوی سینمادار نشده است و از طرفی بررسی سن افرادی که بلیت سینما را آنلاین خریداری می‌کنند بر دشواری‌های اجرای این تبصره افروده است.

محمد قاصد اشرفی مدیر سینما ماندانا و رئیس انجمن سینماداران درباره اجرای این تبصره از سوی سینماها، گفته است: «این امر شدنی نیست البته می‌شود در پروانه نمایش آثار توصیه‌ای قید شود و ما هم این توصیه را به اطلاع مخاطبان برسانیم اما اینکه عده‌ای را به خاطر این قانون به سینما راه بدهیم و عده‌ای را نه اصلاً امکان پذیر نیست. اصلاً مدیر سینما چگونه می‌تواند از ورود افراد ممانعت کند؟»

وی همچنین ادامه می‌دهد: «ما که نمی‌توانیم از افراد درخواست شناسنامه کنیم بنابراین سینماها چگونه باید این موارد را اعمال کنند؟ ما نمی‌توانیم از همه مخاطبان سن آنها را بپرسیم.»

رئیس انجمن سینماداران اظهار کرده است: «در حال حاضر ۷۰ درصد بلیت‌ها به صورت اینترنتی خریداری می‌شود برای مثال یک نفر برای پنج نفر بلیت می‌خرد همین موضوع نشان می‌دهد که نمی‌شود افراد را کنترل کرد البته اگر خرید بلیت‌ها تنها از طریق گیشه انجام می‌شد، می‌توانستیم برآورد جزئی از سن افراد داشته باشیم اما حالا ما چگونه می‌توانیم با افراد بعد از خرید بلیت برخورد کنیم و اجازه ورود به آنها ندهیم چگونه باید آنها را توجیه کنیم؟»

رضا سعیدی‌پور مدیر سینما آزادی درباره چگونگی ممانعت از افراد زیر ۱۸ سال برای تماشای فیلم‌های نامناسب عنوان می‌کند: «هرچند به صورت حدودی می‌توان متوجه شد که افراد چه سنی دارند ولی وقتی خانواده‌ها جایی برای گذاشتن فرزند خود ندارند چه کاری باید کنند؟ این آئین نامه‌ها باید ضمانت اجرایی داشته باشند برای مثال در پردیس آزادی باید فضایی تعریف شود که یک مربی داشته باشد تا کودک به آنها سپرده شود و حدود دو ساعت برای کودکان برنامه‌های سرگرم کننده انجام دهند و پدر و مادر بتوانند فیلم نگاه کنند ولی وقتی چنین چیزی وجود ندارد چه می‌شود کرد؟»

سینمادار وظیفه دارد از ورود تماشاگر زیر ۱۸ سال برای فیلم‌های ۱۸+ جلوگیری کند ولی در سایر درجه بندی‌ها مسئولیت اجرا بر عهده والدین یا همراه بزرگ‌سال است. گذشته نشان داده است که هرگاه بر فیلمی محدودیت سنی گذاشته می‌شود نه تنها باعث محدود شدن مخاطبان فیلم نمی‌شود بلکه فیلم با استقبال بیشتر تماشاگران مواجه شده است. به طوری که در سال ۹۷ فیلم «هزار پا» با وجود محدودیت سنی توانست فروش چشمگیری داشته باشد.

رضا سعیدی‌پور درباره این موضوع می‌گوید: «قطعا اجرای این آیین نامه موجب افزایش فروش فیلم‌ها می‌شود زیرا زمانی‌که رده‌بندی سنی می‌گذاریم، مخاطب ترغیب می‌شود ببیند چه فیلمی است که کودکان نباید آن را ببینند!؟ به عنوان مثال، زمانی‌که فیلم سینمایی «ورود آقایان ممنوع» اکران شد، به خاطر نوع اسم فیلم، بیشتر آقایان برای دیدنش به سینماها رفتند.»

محمد علی حسین‌نژاد عضور شورای پروانه نمایش درباره تماشا فیلم‌های درجه‌بندی شده در سینمای خانگی، گفته است: «اگر مساله امروز ما در مورد فیلم‌های سینمایی که اکران می‌شوند این است که آنها ممکن است برای برخی افراد به ویژه کودکان مضر باشد و برای آن راه حل را تنها در رده بندی سنی می‌دانیم، باید بیاد بیاوریم که این شیوه در گذشته هم گاهی وجود داشته اما موفق نبوده و تاثیر زیادی به جای نگذاشته است. زیرا اگر هم به غلط فرض کنیم درجه بندی همان فیلم‌ها در سینما رعایت می‌شده زمانی که به شبکه نمایش خانگی آمدند، افراد متعلق به رده‌های دیگر سنی هم آنها را می‌دیدند.»

نظام درجه‌بندی فیلم‌ها، آیین نامه‌ای است که با اجرای درست آن می‌شود به خانواده‌ها در انتخاب فیلم مناسب برای تماشا در کنار فرزندان کمک کرد و همچنین فیلمساز را برای تولید محتوای مطلوب خانواده در جهت رسیدن به تماشاگران بیشتر یاری نمود.

پوران درخشنده کارگردان سینما از درجه‌بندی فیلم‌ها استقبال کرده و در مصاحبه‌ای اظهار داشته: «بارها برای من به عنوان یک فیلمساز پیش آمده است که مخاطبان به من گفته‌اند به دلیل عدم آگاهی از محتوای فیلمی، با خانواده به تماشای آن رفته‌اند اما در هنگام نمایش فیلم به دلیل محتوای خاصش متوجه شده‌اند که نباید فرزندشان را برای تماشای این اثر می‌آوردند. براین اساس باید زودتر از اینها به اجرای چنین آئین‌نامه‌ای پرداخته می‌شد اما با این حال اکنون اگر این موارد برای هر اثری که روی پرده می‌رود مشخص باشد خیال خانواده‌ها نسبت به سینما بیشتر جمع می‌شود و طبیعتاً این حق آنها است که بدانند محتوای فیلم برای چه گروه سنی مناسب است.»

محمد علی حسین‌نژاد درباره طرح درجه بندی فیلم‌ها گفته است: «برای اقدام نسبت به هرگونه رده بندی از جمله رده بنی سنی در آثار نمایشی و فیلم های سینمایی در ایران بیش از هرچیز نیازمند یک مطالعه همه جانبه و منسجم هستیم که هرگز چنین مطالعه ای در این مورد در کشور ما صورت نگرفته است.»

وی در ادامه بیان کرد: «هر کاری راهکار خود را دارد، قطعاً اگر رده بندی کارشناسی شده و با مطالعه دقیق صورت نگیرد بر روی فروش فیلم‌ها هم نتیجه بد خواهد گذاشت اما اگر در چارچوب مطالعه و سیاست طراحی و تدوین شده متناسب با شرایط کشور باشد و همه موارد مهم و ضروری لحاظ شود، می‌توان شاهد اتفاقات خوب در مورد رده‌بندی سنی فیلم‌ها بود.»

*تسنیم

به گزارش سینماپرس، همزمان با فرارسیدن ماه رمضان، دبیرخانه جشنواره مردمی فیلم عمار، مجموعه‌ای از فیلم‌های مناسب اکران در این ماه مبارک را ارائه کرد.

بنابراین گزارش، این مجموعه فیلم‌ها شامل آثار منتخب مستند و داستانی ادوار مختلف این جشنواره هستند و فیلم‌هایی مانند «غریبه در میقان»، «تیهو»، «راننده»، «همدم» «بازگشت»، «یک واقعه» و… از جمله آثار این مجموعه است.

بر اساس این گزارش، مستند «غریبه در میقان» در زمان ۴۹ دقیقه و به کارگردانی امیر پژمان حبیبیان، روایتگر ماجرای زندگی طلبه شهید مجید سلمانیان است که به عنوان مبلغ و پیشنماز وارد روستای میغان می‌شود و با تلاش شبانه روزی اکثر جوانان روستا را جذب مسجد می‌کند و محبوب دل اهالی می‌شود اما این مسئله باب میل بعضی‌ها نیست و …

«تیهو» به کارگردانی سیدصدرالدین فردوسی، از آثار هفتمین جشنواره مردمی فیلم عمار است که جزء نامزدهای دریافت فانوس این جشنواره در بخش داستانی هم بوده است.

«تیهو»، اثری کوتاه درباره‌ «امر به‌معروف و نهی از منکر» است و تردیدها و کشمکش‌های درونیِ جوانی را روایت می‌کند که در ماه رمضان با یک فرد روزه‌خوار مواجه می‌شود.

«راننده»، دیگر اثر داستانی جشنواره عمار برای اکران در ماه مبارک رمضان است. این فیلم داستانی ۱۵ دقیقه‌ای به کارگردانی سیدسجاد قافله‌باشی، داستان راننده‌ای است که مسافرانش راز دلشان را با او مطرح می‌کنند.

فیلم کوتاه «با جماعت»، اثر بعدی فیلم‌های مناسبتی عمار است، این اثر ۵ دقیقه‌ای به کارگردانی هادی نادری به اهمیت نماز جماعت می‌پردازد.

«صف»، فیلم کوتاهی به کارگردانی اسماعیل عظیمی، اثر بعدی این مجموعه فیلم مناسبتی است که با الهام از یک حدیث، اهمیت نماز جماعت را تصویر می‌کند.

«فصل سیب»، مستندی ۲۵ دقیقه‌ای به کارگردانی امیر مهریزدان، درباره امام جماعت مسجد صاحب الزمان محله افسریه تهران است که با فعالیت گسترده خود تاثیر قابل توجهی در محل و نمازگزاران گذاشته است.

نماهنگ «شکر» دیگر اثری است که به کارگردانی محمد حسین بوشهری به مناسبت ماه مبارک رمضان و با موضوع عبودیت و تشکر از نعمات فراوان الهی در سال ۱۳۹۶ تولید و منتشر شده است.

فیلم داستانی «وانت» به کارگردانی محمود جمشیدی، برخوردها و واکنش های افراد مختلف برای تذکر دادن به یک راننده وانت که در قسمتی از خیابان و در ملا عام در حال روزه خواری است را برای مخاطبان به تصویر کشیده است.

«چشمه مطهر» دیگر فیلم داستانی مناسبتی عمار است که به کارگردانی مجید بهجت، ساخته شده است. این فیلم داستانی کوتاه با موضوع نماز و اثرات آن ساخته شده است.

پویانمایی «تسخیر لانه» به کارگردانی مجید آسودگان، درباره تحصن کارکنان ثبت‌اسناد کشور، جهت اعتراض به تحریم اقتصادی بود و رفته‌رفته تبدیل به حرکت سراسری روزه‌ سیاسی می‌شود. این اثر در پایان از مخاطبین درخواست می‌کند که چنین خاطراتی را با امکانات خود به تصویر بکشند.

«به نظت قیامتی وجود داره؟» دیگر کلیپ مناسبتی عمار بوده که به کارگردانی علی شیرزادیان و توسط گروه کبیرت مدیا ساخته شده است و در آن سازندگان آن به خیابان های شهر می روند و از مردم می پرسند که به قیامت اعتقاد داری؟

مستند «همدم» در زمان ۲۲ دقیقه به کارگردانی امیر منیری، روایتی از دختران جوانی است که دیگر به دنبال مقصر کارتون خواب ها نیستند و خودشان برای کمک به آنها دست به کار می‌شوند است.

فیلم داستانی «همسایه» به کارگردانی محمد علیزاده فرد، روایت ماجرای اسباب کشی علی و همسرش به منزل جدیدشان است که علی بی احتیاطی می‌کند و کارتنی از پنجره به پایین می‌افتد و …

«تکلیف» دیگر فیلم داستانی مناسبتی عمار است که به کارگردانی رضا شرفی، دیگر اثر این مجموعه است. این فیلم کوتاه، داستان دختربچه‌ای را روایت می‌کند که تازه به سن تکلیف رسیده و در اتوبوس بین شهری با پدرش در حال مسافرت است و از طرف دیگر، نمازش در حال قضا شدن است.

فیلم داستانی «زمزمه محبت» به کارگردانی سمانه عباس پور، داستان کودک و پیرزنی است که مدتی است پیرزن دچار بیماری آلزایمر شده است و هنگام خواندن نماز ناگهان سوره از یاد او می‌رود و در نهایت کودک کمک می‌کند تا سوره را به یاد بیاورد و نمازش را کامل کند.

مستند «بازگشت» در زمان ۳۹ دقیقه به کارگردانی محمدصادق مبینی، ساخته شده است. این مستند روایتگر ماجرای زندگی «رسول کریمی»، پسری پرجنب‌وجوش و به قول دوستانش، اهل دعواست؛ از همان‌ها که زیر بار حرف زور نمی‌روند. از شوخی با معلم سر کلاس تا شکستن شیشة خانة همسایه، از برخی شیطنت‌های رسول است اما این‌همه بازیگوشی، گره می‌خورد با شرکت در کلاس‌های مسجد که توسط «حسن‌آقا» اداره می‌شود. این آشنایی و پیگیری بی‌حد رسول برای به‌کارگیری آموزه‌هایش، او را در مسیری قرار می‌دهد که انتهای آن به شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان سال ۱۳۶۸ می‌رسد.

به گزارش سینماپرس، حسینعلی شوندی یکی از هنرمندان تئاتر کشور است که سال‌های طولانی در رویدادهای انقلابی تئاتر ایران فعالیت‌های سازنده داشته است. وی از نخستین برگزار کنندگان جشنواره‌های تئاتر حوزه هنری است. جشنواره‌هایی که در دوره‌های اولیه خود با عنوان جشنواره سراسری نمایش «جوان سوره» برگزار می‌شد. شوندی یکی از دستاوردهای تئاتر انقلابی کشور است که حضور ذهن خوبی از روند رشد و شکل‌گیری تئاتر و جشنواره‌های تئاتر حوزه هنری دارد. وی که همچنان در مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری به عنوان کارشناس تئاتر این مجموعه حضور دارد در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری با اشاره به صمیمیت فزاینده در دوره‌های نخست جشنواره‌های تئاتر حوزه هنری گفت: اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ جشنواره تئاتر حوزه هنری با نام «جوان سوره» در حالی برپا می‌شد که تقریبا ساختمان ویژه و بودجه‌های مالی و انسانی گسترده‌ای برای ما وجود نداشت. اما همه همکاران با کمبودهایی که وجود داشت در کنار هم برای برپایی جشنواره و رشد و بالندگی تئاتر انقلابی در حوزه هنری تلاش می‌کردیم. در آن دوران سِمت‌ها و تعریف‌های مدیریتی و احکامی برای کسی اهمیت نداشت؛ چرا که همه یک هدف در ذهن داشتیم و آن هم برپایی یک رویداد تئاتری با ویژگی‌های والای خود بود.

شوندی افزود: کار برای تئاتر در آغاز جشنواره‌های تئاتر حوزه هنری ارزشی بی‌انتها داشت. همین مطلب شرایط و روند برپایی رویدادهای تئاتری حوزه هنری را از حال امروز آن متمایز می‌کند. آن دوران ارزش برپایی جشنواره‌های تئاتر به همدلی‌ها و همکاری‌های بی‌دریغ هنرمندان در کنار هم بود. در حالی که شاید امروزه این ارزش را کمتر شاهد باشیم. به عنوان مثال هر قدمی که من برای برپایی جشنواره برمی‌داشتم لذت‌بخش بود. اما امروزه من که عاشق فعالیت در رویدادهای تئاتری حوزه هنری بودم، کارمند این سازمان شده‌ام. میان کارمند و عاشق فرق بسیاری است.

وی ادامه داد: اولین شرط تولید آثار فرهنگی فاخر که با توجه به ارزش‌های انقلابی ما ارائه شود، حمایت شدید است. یعنی باید هنرمند ذهنی آزاد از هرگونه مشکلات پیش‌روی کاری خود داشته باشد تا اثری با کیفیت تولید کند. اثر با کیفیت همان دستاوردی است که ما باید در پی تحقق آن باشیم. چرا که کیفیت آثار هنری می‌تواند انقلاب را به دیگر نقاط جهان صادر کند. نه اینکه ما آثار تولیدی را به زور به جای جای دنیا برای اجرا و نمایش ارسال کنیم. بلکه از جای جای دنیا برای تماشای این آثار با کیفیت به سراغ تئاتر و هنرهای نمایشی ما بیایند. این در حالی است که متاسفانه مدیریت تئاتر کشور بر پایه کمیت و آمار او ارقام پیش می‌رود. ایراد و مشکل گفته شده به معنای ناتوانی مدیران بخش‌های گوناگون تئاتر کشور نیست، بلکه به دلیل بی‌ثباتی مدیران در جایگاه خود روی می‌دهد.

شوندی با انتقاد از ناپایداری مدیران فرهنگی و هنری کشور به خصوص در حوزه تئاتر کشور گفت: هنگامی که مدیری برای طولانی‌مدت به اداره یک بخش از تئاتر کشور بپردازد، فرصت برنامه‌ریزی درازمدت خواهد داشت؛ چرا که فرهنگ و هنر برای رشد و تعالی به چنین برنامه‌ریزی منظم و آینده‌داری نیاز دارند.

*توان و تاثیر جنگ فرهنگی بیش از هر جنگی دیگری است

این هنرمند باسابقه حوزه هنری افزود: جهان امروز در رقابتی فرهنگی قرار دارد. رقابتی که در پی دست‌اندازی و افزایش نفوذ قدرت‌های جهانی به دیگر کشورها و ملت‌ها آغاز شده است. به این ترتیب در این رقابت نیرویی پیروز خواهد شد که قصه‌گوی بهتری باشد. با اینکه ایران قصه‌های خوبی برای گفتن دارد اما قصه‌گوهای خوبی نتوانسته پرورش دهد. قصه‌گوهایی که بتوانند قصه‌های ما را به گوش جهان برسانند. این موضوع بیش از هرچیزی به نوع مدیریت و درک توان بی‌انتهای هنر در هر زمینه‌ای مربوط می‌شود.

شوندی در ادامه گفت: در هالیوود برای خلق یک شخصیت در سینما پنج‌ نفر به صورت تخصصی تلاش می‌کند و به یک نفر با عنوان نویسنده ختم نمی‌شود. هنر برای آن‌ها تخصصی شده است و به آن حرفه‌ای نگاه می‌کنند. همان‌طوری که در علوم پزشکی از دکترای عمومی به دکترای تخصصی و فوق تخصصی رسیده‌ایم؛ چرا نباید در هنر این‌گونه باشد. کما اینکه هالیوود به این مرحله رسیده است. تا جایی که در خلق شخصیت‌های خود در هر بخش یک متخصص وارد عمل می‌شود. به عنوان مثال یک نفر متخصص خلق لحظات داستانی حماسی و قهرمانی شخصیت است و دیگر متخصص خلق لحظات احساس و عاطفی همان شخصیت است. اما هنر در ایران به چنین شرایطی نرسیده است.

*تئاتر کودک و نوجوان را جدی بگیریم

وی با انتقاد از نگاه سطحی به تئاتر به ویژه تئاتر کودک و نوجوان گفت: هرگاه در تئاتر ایران کسی می‌خواهد کاری شروع کند به او توصیه می‌شود از تئاتر کودک و نوجوان شروع کند تا به تئاترهای جدی‌تر- البته به نظر خودشان جدی‌تر- برسد. در حالی که کودک و نوجوان سنگ بنای مدیریت آینده کشور است و پرداخت‌های سطحی و غیرتخصصی به این قشر از جامعه که بسیار به مسائل هنری واکنش نشان می‌دهد و از آن تاثیر می‌پذیرد به معنای نابودی آینده کل کشور است. ما تاکنون مدیریتی را در تئاتر نداشته‌ایم که بتواند در حوزه‌های تخصصی درست برنامه‌ریزی و عمل کند؛ چرا که یا ناخواسته بوده و برایش اهمیتی نداشته یا اینکه مدیران بالادستی از او برنامه‌های زودبازده و آماری کوتاه‌مدت خواسته‌اند. در نتیجه هیچ مدیری با چنین وضعی نگاه بلندمدت و برنامه‌های بنیادی برای تئاتر ندارد.

شوندی با ابراز تاسف از پرداخت‌های ضعیف و گذرا به دفاع مقدس و انقلاب در تولیدات تئاتر کشور گفت: حماسه جبهه‌ها جایی در تئاتر کشور ما ندارد. چرا که نتوانستیم عمیق و بنیادی به آن بپردازیم و بسیار با حماسه‌هایی که روزهای جنگ خلق می‌شد فاصله دارد. مدیران ما همچنان کَمی به تولیدات خود فکر می‌کنند و در پی افزایش امار و ارقام فعالیت‌های یکساله خود هستند. در حالی که فرهنگ و هنر ایران باید به ماندگاری جهانی فکر کند و برایش گام بردارد.

شوندی افزود: بیش از ۳۰۰ میلیون مخاطب شیعه در دنیا داریم و بیش از ۲۰۰میلیون فارسی زبان در دنیا داریم که هر کدام مخاطبان اول ما هستند. پس باید از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم. پس باید جدی به انقلاب‌مان بپردازیم. باید باکیفیت‌ترین آثار را از حماسه‌های انقلابی و شجاعت‌های قهرمانانه جوانان‌مان در جبهه‌های جنگ تولید کنیم و به رخ مردم جهان بکشیم. این کار به معنای ارسال فیلم آثار به سراسر دنیا نیست. مطمئن باشیم که اگر اثر ماندگاری را خلق کنیم مردم دنیا خودشان برای تماشای آن گام برمی‌دارند و از ما درخواست ارائه می‌کنند.

*جشنواره‌ها باید علمی برگزار شوند نه آماری

شوندی که سابقه دبیری چند دوره جشنواره تئاتر سوره را در کارنامه خود دارد، گفت: جشنواره محلی برای ارائه تحقیقات انجام شده در طول یکسال هنرمند پژوهش‌گر تئاتر است. این یک تعریف علمی برای جشنواره است. تعریفی که در رویدادهای هنری ایران رنگی ندارد. چرا که مدیران ما گزارش کار می‌خواهند و نگاهی آماری دارند. مدیران فرهنگی و هنری ما می‌دانند که مدت خیلی طولانی مدیر نخواهند بود پس تصمیمات چشمگیر کوتاه‌مدت می‌گیرند تا در همین مدت کوتاه مورد توجه قرار گیرد. اما نتیجه‌ای نخواهد داشت.

وی در همین راستا افزود: تعریف جشنواره‌ به ما می‌گوید هنرمندان باید ایده‌های نو و خلاقیت‌های منحصربه‌فرد و حیرت‌آوری را به نمایش بگذارند. اما هنرمندان به همان دلایل مدیریتی هر ساله و گاهی به طور هم‌زمان با یک کار قدیمی که چندین بار در سال‌های گذشته اجرا شده است در رویدادهای فرهنکی و هنری کشور حاضر می‌شوند و تنها در پی دریافت جوایز و حمایت‌های مادی سازمان‌های فرهنگی هستند. پایان این روند چه نتیجه‌ ماندگاری برای هنرمندان و فرهنگ و هنر کشور خواهد داشت؟

شوندی در  ادامه گفت: این راه، راه غلطی است که در پیش گرفته‌ایم و برای نجات و رهایی به سیاست‌گذاری‌های کلان نیاز دارد.  سیاست‌گذاری‌هایی که به ما توان ادعای داشتن یک سبک خاص هنری می‌دهد. سبک زمانی به دست می‌آید که ما جریان‌سازی را آغاز کرده باشیم. این جریان‌سازی زمانی به دست خواهد آمد که هنرمندان ارزش‌های انقلابی و دینی را بشناسند و به آن تسلط داشته‌باشند تا بتوانند اثری درست خلق کنند.

*انقلاب گوهر نایابی برای هنرمندان است

وی در پایان مهم‌ترین دستاورد انقلاب برای هنر و هنرمندان کشور را تغییر و تحول در زاویه دید آن‌ها دانست و گفت: مهم‌ترین دستاورد انقلاب برای هنر و هنرمندان تاثیرگذاری روی نگاه آن‌هاست. انقلاب موجب شد تا هنرمندانی که شاید هیچ‌گاه به آسمان‌ها و ارزش‌ها فکر نمی‌کردند بیدار شوند. انقلاب دنیای جدیدی را به هنرمندان زمان خود نشان داد و ثابت کرد که می‌توان جور دیگر و از زاویه دیگری به دنیا نگاه کرد. انقلاب دریچه‌ای را برای هنرمندان گشود که پیش از آن دیده نمی‌شد و یا اگر می‌دید دغدغه‌اش نبود. بی‌کیفیتی آثار سرجای خود باقی‌است، اما نمی‌توانیم حرکت هنرمندان به سوی محتوای ارزشمند انسانی و انقلابی را در چهل سال گذشته کتمان کنیم. انقلاب تحول بنیادی مهم و بسیار بزرگی در درون‌مایه آثار تولیدی هنرمندان ایجاد کرد.

سینماپرس: آن هاتاوی بازیگر برنده جایزه اسکار در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود صاحب ستاره شد.

سینماپرس: رابرت دنیرو، مورگان فریمن و تامی لی جونز سه بازیگر مشهور سینما با هم در یک فیلم کمدی اکشن همراه می‌شوند.

سینماپرس: تازه‌ترین ساخته خانه مستند انقلاب اسلامی با عنوان «شریعتی بدون روتوش» از معلم انقلاب سخن می‌گوید.

سینماپرس: دومین نشست شورای سیاستگذاری و اتاق فکر چهارمین جشنواره آواها و نواهای رضوی در حالی برگزار شد که توجه به سطح کیفی گروه‌ها و هنرمندان شرکت کننده مورد تأکید قرار گرفت.

سینماپرس: عکاس ایرانی در جشنواره عکس نیویورک – منهتن آمریکا مدال برنز انجمن عکاسی آمریکا را کسب کرد.