مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، فیلم‌های سینمایی «من برگشتم» ساخته لوکا مینیرو، «مردی که ماه را خرید» ساخته پائولو زوکا، «به حال من گریه نکن، انگلیس» ساخته نستور مونتالبانو و «بکاسین» ساخته برونو پودالیدس چهار فیلم کمدی دیگر از مجموعه فیلم‌های حاضر در بخش «نمایش فیلم‌های کمدی معاصر» است که در سی و هفتمین دوره از جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.
در این بخش از جشنواره جهانی فیلم فجر تعدادی از جدیدترین و متفاوت ترین فیلم های کمدی سینمای معاصر جهان به نمایش درمی آید.
فیلم سینمایی «من برگشتم» I’m Back (۲۰۱۸) نهمین فیلم بلند لوکا مینیرو کارگردان ایتالیایی است که در سال ۲۰۱۸ در ایتالیا ساخته شده است.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: موسولینی پس از هفتاد و دو سال بر اثر اتفاقی عجیب به رم بازمی‌گردد. او به همراه یک فیلمساز سفری در کشور ایتالیا را آغاز می‌کند و با سرزمینی پر از ماجراهای ضد و نقیض روبرو می‌شود. او درصدد برمی‌آید مجددا رهبری ایتالیا را به عهده بگیرد.
فیلم سینمایی «مردی که ماه را خرید» The Man Who Bought The Moon (۲۰۱۸) دومین ساخته بلند سینمایی پائولو زوکا از کشور آرژانتین در سال ۲۰۱۸ است.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: در ساردینیا واقع در ایتالیا مردی ادعا کرده مالک ماه است و ماه را به زنی وعده داده است! سازمان اطلاعاتی ایتالیا این موضوع را در می‌یابد و پس از جستجوی فردی از ارتش که اصلیتی ساردینیایی دارد، جوانی ساده لوح را به ماموریتی غیرممکن می‌فرستد.
این فیلم که با توجه به آیین‌ها و اساطیر مدیترانه‌ای تصاویری غریب از افسانه و واقعیت ارائه داده در جشنواره بوسان شرکت داشته است.
فیلم سینمایی «به حال من گریه نکن، انگلیس» Don’t Cry for Me England (۲۰۱۸) پنجمین ساخته بلند نستور مونتالبانو از کشور آرژانتین در سال ۲۰۱۸ است.
این فیلم دشمنیِ دیرینه دو تیم ملی انگلستان و آرژانتین را با دلایل و ارجاعاتی تاریخی تصویر می‌کند.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: در سال ۱۸۰۶ و در میانه هجوم انگلستان به آرژانتین، ورزش فوتبال به آرژانتینی‌ها معرفی می‌شود. این ورزش فرصتی است که فوتبال میان دو تیم، جایگزین جنگ طرفین شود.
فیلم سینمایی «بکاسین» Bécassine! (۲۰۱۸) دهمین ساخته بلند برونو پودالیدس کارگردان فرانسوی در سال ۲۰۱۸ است که براساس کمیک استریپ مشهور خلق شده توسط کامری (بر اساس نامه‌های ژاکلین ریویر و تصویرگری پینشون) ساخته شده است.

بکاسین؛ تصویر زنی روستایی و ساده از اهالی بریتانی با لباس محلی دهقانی آن منطقه است که یادآور لباس‌های پیکاردی است.
این شخصیت تا به حال در کتاب‌ها و پویانمایی‌های متعددی تصویر شده و فیلم «بکاسین» اولین فیلم مهم بلند زنده‌ای است که بر اساس این داستان‌ها تهیه شده است.    
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: زنی برای پرستاری از فرزند خانواده‌ای بورژوا به خانه آنها می‌رود…
فیلم‌های سینمایی «قاچاق هندریکس» ساخته ماریوس پیپه ریدس، «لایکو – یک کولی در فضا» ساخته بلاژ لانگیال و «با آدولف چطورین؟» ساخته زونکه وورتمن سه فیلم کمدی از دیگر فیلم‌های حاضر در بخش «نمایش فیلم‌های کمدی معاصر» است که در سی و هفتمین دوره از جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.
آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.
سی‌وهفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران برگزار می‌شود.

تهیه کننده سریال های تلویزیونی «دوران سرکشی» و «صاحبدلان» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: البته همه ما نباید فراموش کنیم که این روزها تلویزیون هم مانند سایر بخش های دیگر کشور دچار مشکلات شدید مالی است و از این رو شاید مسئولان رسانه ملی مجبور شده اند سریال ها و فیلم های داخلی را کنار بگذارند و به جای آن فیلم های خارجی را پخش کنند.

وی در پاسخ به این سوأل که به عقیده شما بهتر نیست هزینه ای که برای خریداری رایت این آثار صرف می شود، برای تولید آثار وطنی مناسب با فرهنگ جامعه به کار برود اظهار داشت: شما فکر می کنید مگر رسانه ملی چقدر بابت خریداری این فیلم ها می پردازد؟ دو ریال! رسماً هیچ! اما تولید یک فیلم ایرانی در بهترین شرایط و کمترین خرج حداقل ۴۰۰ میلیون تومان برای سازمان هزینه خواهد داشت.

جودی ادامه داد: وقتی که مشکل مالی وجود دارد و  مسئولان هم فقط می خواهند به هر نحو ممکن آنتن شبکه ها را پر کنند وضعیت همین می شود که ما شاهد پخش انبوهی از فیلم های خارجی در ایام نوروز هستیم و فیلم های ایرانی در مقابل فیلم های خارجی رسماً هیچ محسوب می شوند!

تهیه کننده سریال های تلویزیونی «بچه های ابری» و «اغما» تأکید کرد: بنده باز هم تأکید می کنم که به نظر بنده این اتفاق اصلاً خوب نیست و ما نباید فرهنگ بیگانه را در کشور ترویج کنیم اما متأسفانه به دلیل مشکلاتی که در کشور وجود دارد مجبور به این کار هستیم، مثل اینکه گوشتی که از خارج از کشور میاوریم اصلاً کار درستی نیست اما برای اینکه بتوانیم تقاضای بازار و نیاز مصرف کنندگان را تأمین کنیم مجبور به انجام این کار هستیم و گوشت هایی را وارد کشور می کنیم که شاید کیفیت لازم را نداشته باشند.

وی در پایان این گفتگو تأکید کرد: امیدوارم همه مشکلات اقتصادی کشور به زودی حل شود؛ همه ما باید دست در دست یکدیگر بدهیم و برای احیای فرهنگ غنی و اصیل ایرانی-اسلامی تلاش کنیم و امیدوارم که این امر در سال جدید محقق شود.

به گزارش سینماپرس، پس از آنکه فیلیستی هافمن به پرداخت رشوه درمورد پرونده تقلب دانشگاهی اعتراف کرد، نت‌فلیکس انتشار فیلم  کمدی رمانتیک «دیگران» را  با بازی او به تعویق انداخت. قرار بود  این فیلم بیست و ششم آوریل منتشر شود.     

به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، سیرو گرا کارگردان کلمبیایی سازنده فیلم تحسین شده «پرندگان گذرگاه» به عنوان رئیس هیأت داوران بخش هفته منتقدان جشنواره فیلم کن امسال انتخاب شد.

این بخش به بررسی فیلم‌های اول و دوم کارگردان‌ها می‌پردازد.

گروه داوران این بخش متشکل است از آمیرا کاسار بازیگر «مرا به نام خودت صدا کن»، ماریان اسلات تهیه کننده دانمارکی ساکن پاریس، دیجا مامبو منتقد کنگویی و جوناس کارپینانو کارگردان ایتالیایی.

گرا با فیلم سیاه و سفید «آغوش مار» جایزه بخش دوهفته کارگردان‌های کن را برد و سال ۲۰۱۶ نامزد اسکار خارجی زبان شد. فیلم بعدی وی «پرندگان گذرگاه» بود که آن را با همکاری کریستینا گالگو ساخت و در بخش دوهفته کارگردان‌های کن سال پیش به نمایش درآمد و در سراسر جهان با اقبال روبه‌رو شد.

امسال شصت و هشتمین دوره بخش هفته منتقدان کن برگزار می‌شود که به بسیاری از فیلمسازان کمک کرده است تا شناخته شوند. ژاک اودیار، آلخاندرو ایناریتو، کن لوچ، فرانسواز اوزون، وونگ کار وای و جف نیکولز درخشش خود را از همین بخش شروع کردند.

این بخش آثار خود را ۲۲ آوریل معرفی می‌کند و از ۱۵ تا ۲۳ ماه می برگزار می‌شود.

به گزارش سینماپرس، سه فیلم «الهه دریا»، «مرد یخی» و «آنچه ما را نابود نمی کند» از آثار متفاوت سینمای آلمان در بخش «مروری بر آثار سینمای آلمان» در سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درمی آیند. تعداد فیلم های آلمانی جشنواره جهانی فیلم فجر ۶ اثر است.

معرفی سه فیلم سینمایی در بخش «مروری بر آثار سینمای آلمان»

«الهه دریا» (Styx) ساخته ولفگانگ فیشر (Wolfgang Fischer) تصویرگر زنی تنها است که در قایق کوچک خود و در میان آب های آزاد مشغول سفر است اما در این سفر او به گروهی پناهنده برخورد می کند که برای کمک رسانی به آنها با مقامات درگیر می شود.

نام فیلم برگرفته از نام الهه ای در اساطیر یونان است که به یاری زئوس برخاست تا خدایان را مجبور کنند که به نام او قسم بخورند. در حقیقت کمک زن قهرمان فیلم به پناهجویان، او را به الهه ای در آب های بیکران تبدیل می کند.

«الهه دریا» در بخش رقابتی  جشنواره های متعددی چون هنگ کنگ، استانبول و استکهلم شرکت کرده و برنده جوایز کلیساهای جهانی، هاینر کارو و لیبل سینمای اروپا از جشنواره فیلم برلین، جایزه  ویژه هیات داوران باتومی، بهترین فیلم جشنواره لوبلیانا، جایزه بهترین فیلمبرداری جوایز باواریا و سه جایزه فیلم اتریش بوده است. این فیلم نامزد دریافت ۶ جایزه از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردان و بهترین بازیگر زن یعنی سوزانه وولف (Susanne Wolff) از جوایز فیلم آلمان (لولا) شده است.

فیلم سینمایی «مرد یخی» (Iceman) ساخته فلیکس راندائو (Felix Randau) روایتگر زندگی قدیمی ترین مومیایی یافت شده در اروپا است که قدمت آن به پنج هزار و سیصد سال پیش می رسد.

این مومیایی در سال ۱۹۹۱ در اوتزتال در رشته کوه های آلپ یافت شد و اوتزی نام گرفت. ماجرای «مرد یخی» به نوعی داستان اولین پرونده قتل حل نشده در تاریخ  بشریت است. فیلم در جشنواره لوکارنو و هامبورگ شرکت داشته و نامزد دو جایزه از جوایز فیلم آلمان (لولا) بوده است.

«آنچه ما را نابود نمی کند» (What Doesn’t Kill Us) روایتگر روابط روانپزشکی با بیماران خود است؛ روانپزشکی که به غیر از مشغولیاتی که با بیماران دارد خود نیز در مسایل شخصی و روابط خانوادگی محتاج مشاوره است. فیلم ساخته ساندرا نتلبک (SandraNettelbeck)، کارگردان آثاری به یاد ماندنی چون «اغلب مارتا» (۲۰۰۱) و «آخرین عشق آقای مورگان» (۲۰۱۳) است. این فیلم در جشنواره های کلن، هامبورگ و لوکارنو شرکت کرده است.

سه فیلم «بیست و پنج کیلومتر بر ساعت»، «از این سبزتر نمی‌شد، باغبان این را گفت و پرواز کرد» و «دروازه بان» دیگر آثار بخش «مروری بر آثار سینمای آلمان» است که پیش از این معرفی شده اند.

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است. سی‌وهفتمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر از ۱۸ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ (۲۹ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) به دبیری رضا میرکریمی در تهران برگزار می‌شود.

به گزارش سینماپرس، برنامه تلویزیونی «به اضافه مستند» با پخش و رونمایی مستند «پارک ملی سیاه کوه» روی آنتن شبکه مستند رفت. پس از پخش مستند، نشست کارشناسی برنامه با حضور حمیدرضا میرزاده فعال محیط‌زیستی و نوید قلی‌خانی کارشناس حیات وحش برگزار شد.

در ابتدای بخش کارشناسی برنامه، حمیدرضا میرزاده صحبت کرد و در مورد مستند «پارک ملی سیاه‌کوه» گفت: پارک ملی سیاه‌کوه یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های کشور ما است که در آن گونه‌ بسیار مهمی به ویژه یوزپلنگ آسیایی زندگی می‌کند. مستند پارک ملی سیاه کوه، مستندی علمی است که نیم نگاهی به مسئله حفاظت از محیط زیست دارد. در حقیقت، مستند سعی داشت تا منطقه را توصیف کند و اتفاقات آن را روایت کند. به صورت کلی، ۲ نوع مستند حیات وحش داریم؛ دسته اول، به توصیف حیوانات و منابع طبیعی می‌پردازد و آنان را معرفی می‌کند. دسته دوم، مستندهایی هستند که جنبه حفاظت محیط زیست دارند. در این مستندها علاوه بر نمایش زندگی حیوانات، انسان و فعالیت‌های او نیز دیده می‌شود. در ایران، به دلیل عدم سرمایه‌گذاری مناسب برای مستندهای حیات وحش، آرام تر پیش می‌رویم. البته مسیر خوبی داریم و کم‌کم به سمت حفاظت می‌رویم. آقای اینانلو چنین نگاهی داشتند و به جای این که اطلاعات کتابخانه‌ای فراوان به ما بدهند، به تعامل بین انسان و محیط‌زیست می‌پرداختند. نکته مهمی که در ساخت این مستند دیده می‌شد این است که زمان بسیار کمی برای تصویربرداری اختصاص داده شده بود و از تصاویر آرشیوی بیش‌تری استفاده شده بود. به نظرم، برای معرفی منطقه مهمی به نام سیاه‌کوه، این مستند کافی نبود.

نوید قلی‌خانی در مورد مستند «پارک ملی سیاه کوه» گفت: این مستند را از ۲ دیدگاه می‌توان بررسی کرد؛ دیدگاه کارشناسی و دیدگاه مردمی. از نظر مخاطب عام، این مستند جذبه کافی را برای بیننده داشت اگرچه می‌توانست بهتر هم بشود. در همین راستا، کارگردان می‌توانست که جزئیات بیش‌تری از منابع طبیعی و حیات وحش منطقه را ارائه کند. البته دقت داشته باشید که این مستند، اولین فیلم تخصصی از حیات وحش استان یزد است که تهیه شده است و به خوبی توانست دغدغه‌های حیات وحش را به نمایش بگذارد. این مستند به خوبی این موضوع را بیان کرد که کویر تا چه اندازه می‌تواند شکننده باشد. سیاه کوه اردکان یکی از معدود مناطقی است که یوزپلنگ ایرانی در آن زادآوری کرده است که همین موضوع اهمیت آن را نشان می‌دهد. این منطقه در کنار چند منطقه حفاظت شده دیگر قرار دارد و از تنوع حیات وحشی بسیار زیادی برخوردار است.

میرزاده در مورد ایده شکل‌گیری پارک‌های ملی توضیح داد و گفت: پارک‌های ملی، مناطق حفاظت شده و پناهگاه‌های حیات وحش، نمونه‌های کوچکی از طبیعت بزرگ اطراف ما هستند که با دقت و توجه بیش‌تری مورد حمایت قرار می‌گیرد. در ایران، پارک‌های ملی بالاترین سطح حفاظت را دارا هستند و با دقت بسیار زیادی مورد حمایت واقع می‌شوند. دلیل اهمیت پارک‌های ملی این است که گونه‌های خاص گیاهی و جانوری را در دل خود جای داده‌اند و ویژگی‌های خاصی از نظر اقلیمی، جغرافیایی و … دارند. تاکنون ۳۸ پارک ملی در ایران شناسایی شده است. باید دقت داشت که مهم‌ترین نکته در پارک‌های ملی، تدوین روش‌های صحیح مدیریتی است. این روش‌ها، علاوه بر محدودیت‌های قانونی است و نکات بسیار ریزی را شامل می‌شود. علاوه بر این، تعامل با مردم، یکی از اساسی‌ترین روش‌های مدیریتی در پارک‌های ملی است. دقت کنید که ایجاد یک پارک ملی، محدودیت‌هایی را برای مردم آن منطقه به همراه دارد و هنر حفاظت، تعامل با مردم است. این که بتوانیم ضمن تعامل با مردم منطقه، آسیب کمی به آنان برسانیم و از منابع ارزشمند طبیعی حفاظت کنیم. اکنون، در کل کشور ۲۳۸ منطقه حفاظت شده داریم که از این تعداد، ۳۸ پارک ملی وجود دارد. علاوه بر این، مناطق شکار ممنوع را نیز داریم که در آن تیراندازی ممنوع است. در پارک‌های ملی، حتی بوته‌کنی، آتش زدن آن و علف دادن به دام‌ها ممنوع است.

وی به گونه‌های در حال انقراض در کشور اشاره کرد و گفت: در ایران، بیش از ۱۲۰۰ گونه از حیوانات مهره‌دار وجود دارد. از این تعداد، حدود ۳۸ گونه در خطر انقراض قرار دارند که اصلاحا در فهرست سرخ قرار می‌گیرند. البته به نظرم این فهرست باید به روزرسانی شود تا به آمارهای دقیق‌تری برسیم. باید دقت داشت که انقراض، یک روند طبیعی در حیات وحش است که البته انسان آن را تسریع می‌کند. در حقیقت، دستکاری‌های انسان در طبیعت باعث می‌شود که انقراض یک گونه جانوری تسریع شده و در زمان زودتری اتفاق بیفتد. شیر ایرانی و ببر خزری از جمله گونه‌هایی هستند که در ایران زندگی می‌کردند اما یقینا منقرض شده‌اند. حال این سوال به وجود می‌آید که چرا یک گونه منقرض می‌شود؟ دلیل اول، به خود آن حیوان برمی‌گردد. بعضی از حیوانات زادآوری دیرتری دارند و همین مساله کمک می‌کند که زودتر منقرض شوند. دلیل دوم، تخریب زیستگاه‌ها است. وقتی زیستگاه‌ حیوانات دچار تغییرات می‌شود، انقراض یک گونه جانوری به شدت تسریع می‌شود. عامل سوم نیز شکار غیرمجاز است. البته در کنار این موارد، عوامل دیگری نظیر بیماری و انتقال آن به دیگر حیوانات، گرم شدن زمین، تغییر اقلیم و … وجود دارد.

نوید قلی‌خانی به شرایط یوزپلنگ ایرانی اشاره کرد و گفت: علیرغم تمام تبلیغات و مراقبت‌هایی که بر روی یوزپلنگ ایرانی صورت گرفت، این گونه هنوز هم در خطر انقراض است و اقدامات زیادی باید انجام شود تا این گونه از خطر انقراض دور بشود. البته باید اشاره کنم که اگر آن اقدامات قبلی انجام نمی‌شد، همین وضعیت را نیز نداشتیم و یوز ایرانی به صورت کامل از بین رفته بود. سازمان محیط‌زیست در چند ماه اخیر تلاش‌های زیادی کرده است که اقدامات مربوطه را تسریع کند.

میرزاده در بخش انتهایی صحبت‌های خود به فعالیت‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست اشاره کرد و گفت: اصل ۵۰ قانون اساسی حرف جالبی را راجع به حفاظت از محیط‌زیست می‌زند و می‌گوید «حفاظت از محیط‌زیست یک وظیفه عمومی است». مهم‌ترین نکته این جمله این است که نمی‌گوید وظیفه دولت است، حکومت است و … بلکه حفاظت از منابع طبیعی را وظیفه‌ای همگانی می‌داند.  به نظرم، با توجه به بودجه و اقدامات توسعه‌ای سازمان حفاظت محیط‌زیست، این سازمان به خوبی عمل کرده است.

به گزارش سینماپرس،  لورنس آلمانی «ویلهلم واسموس» همراه دلیران تنگستان اثر «هندریک گروتروپ» با ترجمه جواد سیداشرف از سوی نشر «ققنوس» روانه بازار نشر شده است.

ویلهلم واسموس دیپلمات آلمانی بود. او در اولندورف در نزدیکی هانوور به دنیا آمد. پس از تحصیل در رشته‌های حقوق و شرق‌شناسی در سال ۱۹۰۹ به خدمت وزارت خارجه آلمان درآمد و در سال ۱۹۰۹ با مقام معاون کنسول (کنسول دوم) به بوشهر فرستاده شد. او در سال ۱۹۱۳ پس از اقامت کوتاهی در ماداگاسکار دوباره و این بار با مقام سرکنسول به بوشهر فرستاده شد.

او در دوره جنگ جهانی اول سعی در دامن زدن به مبارزات علیه سیاست بریتانیا در جنوب ایران داشت. گاه او را به قیاس لورنس عربستان که مأمور انگلیسی بود، «لورنس آلمان» خوانده‌اند.

این کتاب براساس مدارک موجود در پرونده اداری ویلهلم واسموس در وزارت خارجه آلمان و سایر اسناد رسمی قابل دسترس درباره فعالیت‌های واسموس (گزارش‌ها، تلگرام‌ها، نامه‌ها و …) که در آرشیو سیاسی وزارت خارجه نگهداری می‌شود و همچنین نوشته‌های شخصی به جامانده از او تدوین شده است.

در اثنای جنگ جهانی اول امپراتوری آلمان تلاش می‌کند مردم هند ــ به‌ویژه مسلمانان شبه قاره ــ را به قیام علیه استعمار بریتانیا برانگیزاند. اما پروژه بزرگ «عملیات افغانستان» شکست می‌خورد و ناکام می‌ماند. در این گیر و دار در گوشه دورافتاده‌ای از ایران، در حاشیه خلیج‌فارس، جنبشی کوچک اما دیرپا علیه نیروهای متجاوز انگلیس در جریان است. در چنین اوضاعی واسموس، این روستازاده اهل شمال آلمان به این جنبش می‌پیوندد.

ویلهلم واسموس در بوشهر با شروع جنگ جهانی اول در به راه انداختن شورش‌هایی علیه منافع بریتانیا کوشش کرد. واسموس پس از پایان جنگ اسیر نیروهای بریتانیا شد. پس از آن به آلمان بازگشت و بر آن شد که خود به جنوب ایران بازگردد و به وعده‌های خود عمل کند که موفق نشد.

انتشارات ققنوس «ویلهلم واسموس» را در شمارگان ۷۷۰ نسخه و ۴۰۰ صفحه روانه بازار نشر کرد.

به گزارش سینماپرس، پس از اینکه دولت آمریکا، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در لیست گروه‌های تروریستی قرار داد، بسیاری از اقشار جامعه نسبت به این موضوع واکنش نشان دادند و با انتشار بیانیه، برگزاری تجمع و کمپین‌های مختلف این رفتار دولت آمریکا را محکوم کردند. سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم یکی از افرادی بود که به این موضوع واکنش نشان داد.
علیرغم راه اندازی کمپین های مردمی وسیع در شبکه‌های اجتماعی در واکنش به این موضوع، سینماگران و خانه سینما هنوز واکنشی نشان نداده‌اند و این موضوع دست مایه‌ای شده است برای مورد مذمت قرار گرفتن اهالی سینما در افکار عمومی.  
انتظار می‌رود مسئولان خانه سینما به عنوان نمایندگان قانونی اهالی سینما به وظایف خویش عمل کرده و با واکنش درست و به موقع، از در مظان اتهام قرار گرفتن اهالی شریف سینما در افکار عمومی پرهیز کنند و نگذارند عده‌ای بگویند سینماگران برای منافع شخصی خود و در خطر قرار نگرفتن رفت و آمدهایشان به غرب، حاضر به محکوم کردن اقدامات ضدایرانی دولت آمریکا نیستند.