مدیر فنی

سینماپرس: جولیا رابرتز، بازیگر ۵۱ ساله هالیوود، جایزه امسال «جورج ایستمن» را دریافت خواهد کرد.

سینماپرس: قطعه «کودکانه» مرحوم فرهاد مهراد با گذشت ۴۲ سال از تولید و اجرای آن همچنان در برگیرنده بخش اعظمی از خاطرات نوستالژیک مردم ایران در ایام منتهی به فصل بهار و عید نوروز بوده است.

سینماپرس: درست به همان دلیل که دایی حق دارد مبعلی را و کیروش، رحمتی را و عادل، فلان عامل ۹۰ را تنبیه یا اخراج کند، فروغی هم محق است برای این امور!

سینماپرس: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، «غلامرضا تختی» را نمادی از پهلوانی و پهلوی‌ستیزی معرفی کرده و فیلم سینمایی او را روایتی دلنشین از این اسطوره ایرانی دانسته است.

سینماپرس: علی قائم مقامی نایب رییس انجمن مدیران تولید و عضو هیات مدیره خانه سینما درباره کارت هدیه‌های اهدایی از ارشاد به‌عنوان عیدی به سینماگران، توضیحاتی ارائه کرد.

سینماپرس: سیاوش حقیقی به بیان جزئیات جدیدترین فعالیت سینمایی خود در قالب تولید اثری مشترک با کشور افغانستان و هلند پرداخت.

به گزارش سینماپرس، بیست و پنجمین دوره از حراج کریستیز با عنوان «هنر مدرن و معاصر خاورمیانه» عصر ۳ فروردین ماه با عرضه ۸۵ اثر از هنرمندان ایران، لبنان، عراق، سوریه، مصر، امارات، عربستان، فلسطین، الجزایر و عمان در هتل الجمیرا دوبی برگزار شد.

در این دوره،  ۱۹ اثر از ۱۳ هنرمند ایرانی شامل حسین زنده‌رودی، علی شیرازی، محمد احصایی، پرویز تناولی، منوچهر یکتایی، بهمن محصص، مارکو گریگوریان، رضا درخشانی، فرهاد مشیری، ساسان بهنام بختیار، رکنی حائری زاده، شیرین علی آبادی و رضا آرامش چکش خورد.

مجموع فروش کل این دوره از حراج سه میلیون و ۷۱۹ هزار و ۵۰۰  دلار و مجموع فروش آثار هنرمندان ایرانی نیز  یک میلیون و ۱۵۵ هزار دلار بود.

در این دوره از حراج کریستیز،   هنرمندان ایرانی،   حدود ۳۱ درصد از مجموع فروش این دوره را به خود  اختصاص دادند. این در حالی است که در دوره قبلی این حراج، ۴۰ درصد از فروش کل حراج در اختیار هنرمندان ایرانی بود.

از میان ۸۵ اثر عرضه شده در این دوره، ۱۳ اثر فروخته نشد که از این میان سه اثر فروخته نشده  متعلق به هنرمندان ایرانی شامل محمد احصایی، فرهاد مشیری و علی شیرازی بود.

عنوان گران‌ترین اثر بیست و پنجمین دوره حراج کریستیز خاورمیانه در اختیار اثری از رامیز یونان هنرمند مصری است که این اثر، ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار دلار قیمت پایه داشت و  با فروش ۳۸۷ هزار دلاری توانست رکورد این دوره از حراج را به نام خود ثبت کند.

اثری از «مروان» هنرمند فقید سوری که  قیمت پایه این اثر ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار دلار برآورد شده بود و پیش بینی می‌شد که گران‌ترین اثر فروخته شده این دوره از حراج باشد، تنها با اندکی افزایش از کف قیمت با رقم  ۲۲۵ هزار دلار چکش خورد و بعد از اثر رامیز یونان در جایگاه دوم آثار گران قیمت این دوره از حراج کریستیز خاورمیانه ایستاد.

دو اثر دیگر از مروان که ۹۰ تا ۱۲۰ هزار دلار و ۸۰ تا ۱۰۰ هزار دلار تخمین قیمت داشت، به ترتیب ۹۳ هزار و ۷۵۰ دلار و ۱۰۰ هزار دلار فروخته شد.

در این دوره از حراج کریستیز، ۳ اثر از حسین زنده رودی فروخته شد. یکی از آثار او که سومین اثر گران قیمت حراج بود و ۱۲۰ تا ۱۸۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده بود، با رقم ۲۱۲ هزار و ۵۰۰ دلار به فروش رفت.

دو اثر دیگر این هنرمند که ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار دلار و ۷۰ تا ۹۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده بود، به ترتیب با رقم ۱۷۵ هزار دلار و دیگری ۶۲ هزار و ۵۰۰ دلار فروخته شد.

پرویز تناولی هنرمند مجسمه ساز ایران که از سال ۲۰۰۸ تاکنون رکورددار بالاترین فروش این حراج بوده است، در این دوره نیز با یک مجسمه از مجموعه «شاعر و قفس» حضور داشت که این اثر ۸۰ تا ۱۲۰ هزار دلار قیمت گذاری شده بود و با فروش ۲۰۰ هزار دلاری توانست عنوان چهارمین اثر گران قیمت این دوره از حراج را از آن خود کند.

اثری از فرهاد مشیری با قیمت‌گذاری بین ۱۳۰ تا ۱۸۰ هزار دلار و اثری از حسین زنده‌رودی با قیمت‌گذاری بین ۱۲۰ تا ۱۸۰ هزار دلار در رتبه‌های دوم و سوم آثار گران‌قیمت این دوره از حراج قرار داشتند.

فرهاد مشیری که در دوره قبلی حراج هنری کریستیز دوبی با فروش اثری از مجموعه کوزه‌هایش به قیمت ۲۱۲ هزار و ۵۰۰ دلار در جایگاه سوم فروش حراج قرار گرفته بود، در این دوره با ۳ اثر حضور دارد.

اثر اول از مجموعه کوزه‌هایش با عنوان «رفتی تنهای تنها، ولی عشقتو نبردی» با  قیمت‌گذاری بین ۱۳۰ تا ۱۸۰ هزار دلار پیش بینی می‌شد که دومین اثر گران‌قیمت بیست و پنجمین دوره حراج کریستیز دوبی باشد که در نهایت این اثر فروخته شد.

دومین اثر این هنرمند با عنوان «کوزه طلایی»  با قیمت پایه ۸۰ تا ۱۲۰ هزار دلار در نهایت ۱۰۰ هزار دلار چکش خورد و اثر سوم او نیز با عنوان «مغز» با تخمین قیمت ۳۰ تا ۴۰ هزار دلار در نهایت ۳۱ هزار و ۲۵۰ دلار به فروش رسید.

دو اثر بدون عنوان از علی شیرازی در این دوره عرضه شده بود که یکی از آثار این هنرمند که  ۳۰ تا ۴۰ هزار دلار قیمت پایه داشت، فروخته نشد  و اثر دیگر او که  ۸ تا ۱۲ هزار دلار قیمت گذاری شده بود، ۱۱ هزار و ۲۵۰ دلار  فروخته شد.

از محمد احصایی یک اثر در این دوره عرضه شده بود که ۴۰ تا ۶۰ هزار دلار برآورد قیمت شده بود و این اثر نیز فروخته نشد. این در حالی است که وی از جمله هنرمندان پرفروش در حراج کریستیز بوده و اثری از این هنرمند در دوره قبلی این حراج به فروش بالای ۱۰۰ هزار دلار دست یافته بود.

دو اثر بدون عنوان از منوچهر یکتایی نیز که به قیمت‌های ۲۰ تا ۳۰ هزار و ۲۰ تا ۲۵ هزار دلار قیمت گذاری شده بود که هر یک با رقم ۳۷ هزار و ۵۰۰ دلار فروش رفت.

از بهمن محصص اثری با قیمت ۳۵ تا ۴۵ هزار دلار قیمت پایه عرضه شده بود که۸۷ هزار و ۵۰۰ دلار فروش رفت. مارکو گریگوریان نیز اثری با برآورد اولیه ۲۵ تا ۳۵ هزار دلار در این دوره از حراج داشت که در نهایت ۳۱ هزار و ۲۵۰ دلار فروخته شد.

تابلو «شکار سپیده دم» رضا درخشانی نیز که ۷۰ تا ۹۰ هزار دلار برآورد قیمت شده بود، به رقم ۱۱۲ هزار و ۵۰۰ دلار چکش خورد.

از ساسان بهنام بختیار اثری با عنوان «بهار ابدی» در این حراج، ۱۲ هزار و ۵۰۰ دلار چکش خورد که قیمت پایه این تابلو ۶ تا ۸ هزار دلار بود.

اثری از این هنرمند در دوره قبلی این حراج نیز عرضه شده بود که ۱۵ هزار دلار فروخته شد.

اثر ۱۰ تا ۱۵ هزار دلاری رکنی حائری زاده نیز در این دوره ۱۵ هزار دلار چکش خورد.

از میان عکاسان ایرانی نیز دو اثر در این دوره عرضه شد. عکسی از مجموعه «دختر شهر» اثر هنرمند فقید شیرین علی آبادی که ۷ تا ۱۰ هزار دلار تخمین قیمت داشت، ۵ هزار ۶۲۵  دلار فروخته شد و عکسی از زندانیان فلسطینی اثر رضا آرامش نیز که برآورد قیمت اولیه این اثر ۱۵ تا ۲۰ هزار دلار بود درنهایت ۲۳ هزار و ۱۲۵ دلار به فروش رسید.

در بیست و پنجمین دوره از حراج هنری کریستیز دوبی ۸۵ عنوان اثر از ۱۰ کشور غرب آسیا (خاورمیانه) عرضه شدند که  بیشترین آثار به هنرمندان ایران با ۱۹ اثر اختصاص داشت و در رتبه‌های بعدی به ترتیب لبنان با ۱۸ اثر، مصر با ۱۶ اثر، سوریه با ۱۳ اثر، عراق ۸ اثر، فلسطین ۷ اثر و کشورهای امارات، عمان، عربستان و الجزایر با یک اثر در این حراج حضور داشتند.

موسسه کریستیز روز گذشته ۲۲ مارچ حراج ساعت را نیز برگزار کرد و ۱۷۶ ساعت در این حراجی به فروش رسید که گران‌ترین ساعت این حراجی با قیمت ۷۱۱ هزار دلار به فروش رسید.

به گزارش سینماپرس، مستند «بانوی آینه و ابریشم» در ایام نوروز از تلویزیون پخش شد. بنا بر این گزارش، این مستند به «ثریا قاسمی» اختصاص داشت و او به بیان خاطرات و ناگفته‌هایی از زندگی‌اش پرداخت.

**ماجرای یخ خریدن‌های ثریا قاسمی

این هنرمند در این مستند خاطراتی از دوران کودکی‌ و زندگی با عموهایش گفت: ما در خانه‌ای بزرگ بودیم که حوضی بزرگ و کم عمق داشت و دورتا دور آن اتاق‌هایی بود که ما و خانواده عمویم و مادربزرگم در آنها زندگی می‌کردند. آن زمان فریزر و یخچال نبود و مردم همه چیز را تازه می‌خریدند. مرد یخ فروش که می‌آمد مادربزرگ من کاسه مسی به من می‌داد با یک سکه و می‌رفتم یخ می‌خریدم. تابستان‌ها هم خاک ذغال گوله می‌کردند و روی پشت بام می‌گذاشتند تا زمستان مصرف کنند.

وی ادامه داد: آن زمان بسیاری از کارها را خانم‌ها در خانه انجام می‌دادند. پدر و مادرم از هم جدا شده بودند و گاهی در خانه پدر و گاهی در خانه مادر زندگی می‌کردم و همین تنهایی‌ها باعث شد که من این استحکام و مدیریت وجودی را یاد بگیرم و خداوند من را در پناه خود گرفت تا خودم را سالم و محکم نگه دارم.  

ثریا قاسمی همچنین در بخش‌هایی از مستند به مدرسه دوران کودکی‌اش سری زد و از اینکه آن زمان روزی چهار بار پیاده به دبیرستان می‌رفته و می‌آمده است، سخن گفت.

**فهمیدم که نه موزیسین هستم و نه نقاش!

همچنین برای مخاطبانش گفت که در سال‌های جوانی فهمیدم که من نه موزیسین هستم نه هنرمندو  نه نقاش. فهمیدم که من می‌توانم صداپیشه و بازیگر باشم و به همین دلیل سوار شدم و به ساختمان رادیو واقع در میدان ارگ رفتم. رادیو عشق و زندگی من است. من زندگی و خواندن و تجربه کردن را در این مکان تجربه کردم. رادیو خواهر بزرگتر من است. او ۴ اردیبهشت سال ۱۳۱۹ متولد شده و من آذرماه همان سال متولد شدم. رادیو ارتش آن زمان یکشنبه ها یک برنامه داشت و چند گوینده می‌خواستند که من امتحان دادم و قبول شدم. آن زمان نامه‌هایی را که سربازی برای مادرش می‌نوشت می‌خواندم.

**بارونس کفشاتون زیر تخته…

وی همچنین درباره دوبلور شدنش نیز توضیح داد: اولین کاری که در دوبله انجام دادم، با هوشنگ لطیف بودم. من یک هفته در نیمکتی نه اتاق می‌نشستم و نگاه می‌کردم. پس از آن این جمله را گفتم (بارونس کفشاتون زیر تخته) بعد هم داستان‌های شب معروف را می‌گفتم. بعدها شبکه‌ها زیاد شد و تلویزیون آمد و آدم‌ها با تنوع بیشتری روبرو شدند اما رادیو نه فقط در ایران بلکه در تمام دنیا مانند جویباری است که همیشه روان است.

این هنرمند پیشکسوت البته از سختی‌های حضور در آثار نمایش در سال‌های دور نیز گفت: قدیم‌ترها که برخی کار تئاتر می‌کردند به مردم نمی‌گفتند چون دید خوبی به آنها نداشتند. مثلا مادر من به صاحبخانه‌مان نگفته بود که در تئاتر کار می‌کند و گفته بود در خیاط خانه کار می‌کند. از یک طریقی صاحبخانه متوجه شد که مادر من تئاتر کار می‌کند و ما را جواب کرد. ما هم نقل مکان کردیم.

**قدر آزادی‌های امروز را بدانید

او خطاب به جوان‌ها هم تصریح می‌کند: قدر آزادی‌های امروز را بدانید. خیلی راحت‌ترید و بهتان افتخار می‌کنند و در فضای مجازی نمایش‌ها می‌دهید خوب هم هست ولی در حد خودش و در حدی که به همکاران و دوستان و دیگران احترام بگذارید. تئاتر یک هنر شیک و فرهنگ یک جامعه است و من جزو آرزوهایم است که محلی که در آن تئاتر بازی می‌کنند تمیز و نظیف و خوشگل و شیک باشد و هر تسهیلاتی باشد تا مردم به راحتی تئاتر ببینند و تئاتر شهر جایی نیست که ایده آل من باشد.

همیشه دوست داشتم که سناریو را بخوانم و بازی کنم اما آن زمان فیلمنامه‌ای بازی نکردم چون یا خوب نبودند و یا دوست نداشتم و تا بعد از انقلاب به طول انجامید که بعد «خانه ابری» را به کارگردانی اکبر خواجویی کار کردم. دو کار هم با مادرم داشتم که خانه ابری و سریال در قلب من بود که البته به اندازه سریال در پناه تو دیده نشد.

**تعریف زیبای ثریا قاسمی از مرگ

ثریا قاسمی همچنین درباره مرگ مادرش (حمیده خیرآبادی) نیز اظهارداشت: به نظرم مرگ یعنی رها شدن و رفتن به سمت نور و روشنایی. وقتی مادرم فوت کردند خیلی‌ها تماس گرفتند و به من تسلیت گفتند و دلداری می‌دادند ولی من می‌گفتم که من ناراحت نیستم و دلیل آن را هم دارم. چون ایشان همیشه از خدا می‌خواستند من را ناتوان نکن و توی رختخواب ننداز. خدا هم همین کار را کرد. ما از بیمارستان آمدیم، خودشان کیفشان را باز کردند، کلید انداختند و در را باز کردند. روی تختشان نشستند و من گفتم مامان می‌خواهید دوش بگیرید. گفتند فعلا نه بگذار کمی استراحت کنم. اما چند ساعت بعد فوت کردند. این یعنی ایده‌آل برای یک فرد. این یعنی خداوند خیلی او را دوست دارد. پس این تسلیت و آه و ناله ندارد و رها شد به این زیبایی.

وی همچنین درباره فقدان آثار کمدی سخن گفت و عنوان داشت: «دختر شیرینی فروش» از جمله کارهایی بود که من دوست داشتم و آن نوع از کمدی را دوست داشتم. البته خیلی‌ها زحمت می‌کشند که کار طنز بسازند اما برخی موفق و برخی ناموفق هستند. فیلم «مارال» را هم خیلی دوست داشتم اما به دلیل اینکه فیلمبردار و کارگردان سلیقه‌های متفاوتی داشتند در زمان تولید برای ما روزهایی بسیار سختی رقم خورد. من برای این فیلم یک جایزه بزرگ در آمریکا گرفتم اما تهیه‌کننده اصلا به روی خودش نیاورد و هیچ جا هم خبری در این باره منتشر نشد.  

او همچنین در بخش دیگری از این مستند به محله سیدخندان می‌رود و از ازدواجش که در سال  ۴۹ صورت گرفته، گفت. او همچنین از شیطنت‌های فرزندانش (بنفشه، بهروز و بابک) در دوران کودکی گفت و اینکه آن روزها به مدت ۳۰ سال با اتوبوس از آنجا تا میدان ارگ برای کارش رفته و آمده است.

**عشق به سکانسی از «شب دهم»

این هنرمند پیشکسوت همچنین درباره کارهای سینمایی و تلویزیونی که انجام داده نیز گفت: عاشقانه سکانس کشته شدن پسرم در مراسم تعزیه سریال «شب دهم» را دوست دارم. برای فیلم شام آخر کاندیدای اصلی بودم ولی شخص دیگری انتخاب شد. همان زمان هیات داوران به من گفتند چون این سریال سیگار می‌کشید و ما نمی‌خواستیم که چنین چیزی در جامعه اشاعه پیدا کند تو را انتخاب نکردیم.  

وی تاکید کرد: من الان دارای درجه یک هنری از وزارت علوم هستم اما کسی نمی‌داند. برخی از ما فدای سیاست‌های فرهنگی وقت می‌شویم. وقتی فیلمنامه «ویلایی‌ها» را خواندم عاشقانه از آن خوشم آمد برای اینکه یک نگاه خوب به جنگ بود بدون اینکه ما فرم کلیشه‌ای جنگ را ببینیم پشت صحنه جنگ را می‌دیدیم که مادران و همسران و دختران چگونه در انتظار عزیزانشان هستند که برمی‌گردند یا برنمی‌گردند. این برای من یک معنای جهانی داشت چون تا وقتی که جنگ افروزان هستند و چشم طمع به کشورها می‌دوزند جنگ هم هست و وقتی که جنگ باشد مادران و دختران و زنان هم در انتظار هستند. همیشه در زمینه بازیگری از مردان صحبت می‌کنند اما همیشه ما زنان شاخصی در نسل‌های مختلف داشته‌ایم و آنها را فراموش می‌کنیم.  

او در پایان گفت: من و مادرم تمام رنج‌هایمان را فراموش می‌کنیم و تمام کسانی را که باعث رنجمان شدند می‌بخشیم.

«ثریا قاسمی» در پایان این مستند را به ۳ فرزندش و تمام کسانی که او را دوست دارند تقدیم کرد.  

مستند «آینه و ابریشم» یک قسمت از مجموعه مستند پرتره «رخ» است که در ایام نوروز از شبکه مستند پخش شد.  

سینماپرس: شب گذشته قسمتی دیگر از برنامه «برنده باش» به روی آنتن رفت که با رویدادهای متفاوتی همراه بود.

سینماپرس: از شما چه پنهان، من هنگامی که برخی قصاید جواهری را خواندم، گریستم…