مدیر فنی

«ترش و شیرین» تولید سال ۱۳۸۶ بوده و رضا عطاران کارگردانی این مجموعه را بر عهده داشته است؛ سروش صحت و محمدرضا آریان نیز نویسندگان این مجموعه طنز هستند.
داستان این مجموعه در مورد نصرت خانم است که پس از مرگ شوهرش کمر همت بسته فرزندان قد و نیم قدش را به سختی، اما آبرومندانه از آب و گل در آورده است. داستان از جایی شروع می‌شود که مهلت خانه اجاره‌ای نصرت خانم به سر آمده و او مجبور است به خانه‌ای دیگر نقل مکان کند، اما این جابجایی باعث بروز ماجرا‌هایی می‌شود که مسیر زندگی نصرت خانم و خانواده اش را تغییر می‌دهد.

مریم امیرجلالی، حمید لولایی، شهره سلطانی و رضا شفیعی جم به همراه رضا عطاران جمعی از بازیگران این مجموعه طنز را تشکیل می‌دهند.

مجموعه «ترش و شیرین» هر شب ساعت ۲۲ از شبکه تماشا به روی آنتن می‌رود و بازپخش این مجموعه در ساعات ۱۶،۱۰،۴ روز بعد از همین شبکه پخش می‌شود.

رضا راد که در نمایش موزیکال «هفت خان اسفندیار» نقش شخصیت شیرشکار را بازی می‌کند، از چگونگی شکل گیری آن گفت. او که به عنوان دستیار گروه حرکت، علی براتی را همراهی می‌کند، همچنین توضیحاتی درباره وضعیت حرکت در تئاتر ایران بیان کرد. 

 «هفت‌خان اسفندیار» یکی از داستان‌های مشهور شاهنامه اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی است که حکایت سفر پرماجرای اسفندیار رویین‌تن به قصد رهاندن خواهرانش همای و به‌آفرید از چنگ تورانیان را روایت می‌کند. این نمایش به کارگردانی حسین پارسایی محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که با همکاری بنیاد فرهنگی هنری رودکی در تالار وحدت روی صحنه می‌رود. 

 حرفه اصلی شما در تئاتر، بیشتر در زمینه حرکت است، اما می‌بینیم که در برخی از نمایش‌ها علاوه بر حضور در بخش حرکت، اجرای نقشی را نیز عهده‌دار می‌شوید. این بار نیز در «هفت خان اسفندیار» شما در نقش رییس قبیله شیرشکار ظاهر شدید. درباره این تجربه توضیح دهید.

به دلیل سابقه‌ای که با حسین پارسایی و علی براتی در کار‌های قبل داشتم نقش رییس قبیله شیرشکار به من پیشنهاد شد. نقش کوتاهی بود؛ اما آن را دوست داشتم. چون جای کار زیادی داشت. برای آنکه بتوانم این نقش را به خوبی اجرا کنم تحقیقاتی را انجام دادم تا به یک کاراکتر خاص برسم و کاری کنم در ذهن‌ها بماند. بخشی از تحقیقاتم به این صورت بود که بازی شیر‌ها را نگاه می‌کردم. صدا‌ها و اصواتی که شیر‌ها دارند را می‌شنیدم و تمرین می‌کردم تا بتوانم صدایم را به آن صدا‌ها نزدیک کنم و در نهایت به رییس قبیله شیرشکاری رسیدم که آن را بر روی صحنه تالار وحدت می‌بینید.

یعنی ایده اجرابی نقش شیرشکار برعهده خودتان بوده است؟

اصوات و حرکاتی که در شیرشکار می‌بینید طی تحقیقاتی است که انجام داده بودم و آن‌ها را با حسین پارسایی و علی براتی مطرح کردم و بعد از مشورت‌هایی که صورت گرفت، به یک تصمیم جمعی و نهایی رسیدیم. هر دو عزیز بسیار ریزبین هستند؛ لذا به هر نکته‌ای در تحقیقاتم می‌رسیدم با آن‌ها مشورت می‌کردم تا به نتیجه درست برسیم. چون تلاش بر این بود تا نشانه‌هایی از شیر در این آدم باشد و با تحقیق و مشورت به شخصیت رییس شیرشکار رسیدیم. این تمرین‌ها بیش از ۶ ماه طول کشید که همین موضوع به پخته‌تر شدن نقش کمک کرد. چون در همین مدت زمان طولانی تمرین‌های شخصی هم داشتم تا به درستی با نقش ارتباط برقرار کنم. برای خودم چالش خوبی بود تا بتوانم به نقش شیر نزدیک شوم. اصواتی که از گلویم خارج می‌کردم و تغییر صدایی که در اجرا دارم نتیجه همان چالش‌هاست که امیدوارم مورد پسند تماشاگران قرار گرفته باشد. 

 همکاری شما با حسین پارسایی به سال‌های قبل برمی‌گردد. تصمیمی که آقای پارسایی برای ورود به ادبیات کلاسیک ایرانی بعد از «بینوایان» و «اولیورتویست» داشته، موفقیت آمیز بوده است. نظر شما به عنوان فعال این حوزه در زمینه ورود به ادبیات کهن ایرانی چیست؟

قاعدتا این اتفاق بسیار مهم است. چون ظرفیت داستان‌های ایرانی برای آنکه تبدیل به موزیکال شود بسیار بالاست. می‌توان از طریق موسیقی و حرکت به ادبیات کلاسیک ایرانی پرداخت همانطور که در «هفت خان اسفندیار» این موضوع ثابت شد. اما تنها داشتن محتوای غنی، کفایت نمی‌کند و باید برای پیاده‌سازی درست چنین محتوای گرانقدری امکانات درست درنظر گرفت. البته در این میان تجربه نیز بسیار مهم است. چون ممکن است خیلی‌ها سراغ کار موزیکال آمده باشند؛ اما عدم تجربه باعث شد تا کار فاخر و ماندگاری ساخته نشود.

در آثار موزیکال یکی از ستون‌های اصلی در کنار موسیقی، طراحی حرکت است و علی براتی به عنوان طراح حرکت نشان داد که ظرفیت حرکت در نمایش تا چه میزان بالاست و باید از این پتانسیل نهایت بهره را برد. شما نیز در کنار اجرای نقش بر روی صحنه، تجربه زیادی در زمینه حرکت و حرکت موزون دارید. حرکت چقدر در ارتباط با مخاطب حائز اهمیت است؟

حرکت از تمام وجود انسان ساطع می‌شود و تنها زبان نیست. اگر قرار باشد نکته و موضوعی به تماشاچی القا شود با حرکت می‌توان از تک تک نقاط بدن بهره گرفت تا معنا و مفهوم آن کلمه و جمله را به مخاطب منتقل کرد. یکی از بزرگ‌ترین معضلات ما این است که خیلی دیر به این نتیجه می‌رسیم که حرکت مقوله مهمی حتی برای بازیگر است. به این باور سال‌های بسیار است که کشور‌های پیشرفته و پیشتاز در عرصه تئاتر و نمایش رسیده‌اند. آن‌ها به این نکته رسیده‌اند که بازیگر تنها از طریق کلام لازم نیست بازی کند؛ بلکه با بدن هم می‌توان صحبت کرد. بازیگران بزرگ این موضوع را در بازی‌های خود اثبات کرده‌اند. برای همین مهم نیست آن تماشاچی متعلق به چه کشوریست و به چه زبانی صحبت می‌کند. بازیگر با زبان بدن توانسته با مخاطب در هر نقطه‌ای از جهان ارتباط بگیرد. در نتیجه طراحی حرکت اگر در راستای داستان صورت گیرد مثل همان کاری که علی براتی طی سال‌ها تجربه‌اش به آن رسیده است، می‌تواند موفق باشد. چون مخاطب عام نیز به خوبی می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند.

در حال حاضر جایگاه طراحی حرکت در تئاتر ایران را چطور ارزیابی می‌کنید. آیا در مسیر پیشرفت است یا دارد درجا می‌زند؟

برای من جای خرسندی دارد که بیش از ۲۲ سال است با علی براتی آشنا هستم و باهم کار کرده‌ایم و بیش از ۱۸ سال می‌شود که به عنوان دستیار در کنار ایشان بوده ام. به نظر من علی براتی یکی از معدود هنرمندانی است که حرکت را به معنای واقعی درک کرده و به نمایش درآورده است. اما جای تاسف دارد که هنوز آموزش حرکت به صورت آکادمیک نیست و شرایط یادگیری در ایران به صورت تجربی رخ می‌دهد و رشته دانشگاهی ندارد. در صورتی که آموزش حرکت فقط برای کسانی که حرکت کار می‌کنند نیست بلکه هر بازیگری باید بلد باشد چگونه از حرکت در بازی‌اش بهره ببرد. این معضلی است که سال‌هاست با آن درگیر هستیم و چند سالی می‌شود که کارگردان‌ها پذیرفته‌اند حرکت نیز مانند نور، صحنه، موسیقی و… بخش جدایی‌ناپذیر و اصلی اجراست. حرکت، موسیقی و بازی سه رکن اساسی بازیگریست. کشور‌های موفق در عرصه هنر نمایش به این نتیجه رسیده‌اند ما هم باید به آن برسیم تا بتوانیم موفق باشیم.

شما همیشه در صحبت‌های خود به این نکته اشاره دارید که فعالان حوزه حرکت غریب هستند و معمولا مظلوم واقع می‌شوند.

دقیقا همینطور است. شما همین نمایش «هفت خان اسفندیار» را به تماشا بنشینید از ۲ ساعت زمان تئاتر یک ساعت و ۵۰ دقیقه‌اش بچه‌های حرکت در حال فعالیت هستند. تمام تلاش‌شان بر این است در تمام لحظاتی که بر روی صحنه هستند معنای هفت خان را به نمایش درآورند. اما چقدر درباره‌شان صحبت می‌شود؟ خیلی‌ها اصلا نمی‌دانند و نمی‌شناسند و همین نکته غریب بودن این بچه‌ها را نشان می‌دهد. جوانان با انگیزه‌ای که وارد این حوزه می‌شوند و دوست دارند زحمتی که می‌کشند دیده شود و درباره‌اش صحبت شود. چون انتظار دارند بعد از این همه سختی و تلاش دیده شوند. امیدوارم بالاخره مخاطب عام حرکت در تئاتر را بشناسد. این شناخت انگیزه‌ای می‌شود تا افراد بیشتری وارد ژانر حرکت شوند.

جواد تشکری از مجریان باسابقه رادیو و تلویزیون است که سال گذشته هم مدیریت رادیو اربعین را بر عهده داشت.

تشکری امسال هم با حکم علی بخشی زاده معاون صدا به عنوان مدیر رادیو اربعین منصوب شده است.

در حکم معاون صدا به مدیر رادیو اربعین به محور‌های مختلفی از جمله تعمیق ارزش‌ها و باور‌های دینی و تقویت اسلامی، ارتقای سطح آگاهی‌های عمومی در خصوص درس‌های عاشورا، الگوسازی مناسب از شخصیت‌های عاشورایی به ویژه برای نوجوانان و جوانان تاکید شده است.

در بخشی از این حکم نیز بر اطلاع‌رسانی و پیگیری مطالبات و امور مربوط به زائران حسینی تاکید شده است.

سریال «دکتر مرگ» با گویندگی ۲۴ نفر از گویندگان گفتار فیلم در واحد دوبلاژ اداره کل تامین و رسانه بین الملل سیما دوبله شد.

این سریال درام پزشکی محصول آمریکا در سال ۲۰۲۱ و قرار است از شبکه چهار سیما پخش شود.

مدیر دوبله این سریال افشین زی نوری است. مهناز آبادیان، شیلا آژیر، رضا آفتابی، آرزو امیربدری، ژرژ پطرسی، محمد تنهایی، امیر حکیمی، مونا خجسته، جمیله رستگاران، علی اصغر نیک رضایی، آرزو روشناس، منوچهر زنده دل، افشین زی نوری، زهرا سوهانی، ابوالفضل شاه بهرامی، مینا شجاع، ابراهیم شفیعی مهیار، پویا فهیمی، علیرضا کامیابی پور، نسرین کوچک خانی، اردشیر منظم، اسفندیار مهرتاش، علی همت مومیوند و بهمن هاشمی این اثر را دوبله کرده اند.

در خلاصه این مینی سریال هشت قسمتی آمده است: در کمال ناباوری بیمارانی که توسط دکتر کریستوفر دانچ جراحی می‌شوند یا به طور دائم معلول می‌شوند یا جان خود را از دست می‌دهند. دو نفر از همکاران دانچ که از این وقایع مشکوک شده‌اند تصمیم می‌گیرند به هر ترتیبی حقیقت ماجرا را آشکار کنند…

«دکتر مرگ»، یکی از بهترین مینی سریال‌ها به انتخاب تماشاگران و منتقدان در گونه درام و جنایی به نویسندگی پاتریک مک‌مانوس بر پایه‌ی پادکستی به همین نام ساخته شده است.

جذابیت مینی سریال «دکتر مرگ» به این است که با وجود وحشت مضاعفی که با آن شروع می‌شود تا قسمت‌های پایانی ذره‌ای از این وحشت کاسته نمی‌شود.

سریال با وجود الهام از یک ماجرای واقعی و محدودیت خیال‌پردازی، پرکشش ساخته شده است و فراز و فرود‌های هیجان‌انگیزی دارد. بازی‌ها حساب‌شده و حرفه‌ای از کار‌درآمده و در مجموع با اثر شسته‌رفته‌ای طرف هستیم که مخاطب را درگیر خود می‌سازد.

سریال در عین حال نگاهی انتقادی به کاستی‌ها و عدم کارآمدی نظام پزشکی و سلامت در آمریکا دارد و از این بُعد هم قابل توجه است. این اثر برنده جوایزی از جشنواره‌ها و جوایز آمریکایی مانند بهترین سریال و بهترین هنرپیشه‌ی مرد شده است.

واحد جستجوی اداره کل تامین و رسانه بین‌الملل و شبکه‌ی چهار، مسئولیت رصد این اثر را بر عهده داشته و پس از طی مراحل تایید و تخصیص (مشخص شدن شبکه‌ی پخش کننده)، نسخه اصلی را تهیه و تأمین کرده و اکنون پس از طی شدن روند‌های ترجمه، ویراستاری و سپس دوبله، قرار است پس از آماده سازی از شبکه‌ی چهار سیما، برای مخاطبان پخش شود.

علی عبدالعالی مدیر شبکه آموزش سیما، با حضور در استودیوی خبر ۱۰:۳۰، در تشریح مدرسه تلویزیونی مهارت گفت: ما در این مدرسه به مهارت‌هایی می‌پردازیم که هم در زندگی به کار نوجوانان و جوانان بیاید، هم بتوانند به زودی از آن مهارت کسب درآمد کنند.

وی افزود: بسیاری از مطالبی که در مدارس به دانش آموزان آموخته می‌شود، مهارت محور نیستند. بعد از اینکه بازخورد مثبت از مردم گرفتیم و در نظرسنجی مرکز تحقیقات صدا و سیما، مدرسه تلویزیونی ایرانی در اسفند ۱۴۰۱ رتبه اول اقبال عمومی را به دست آورد، ما به فکر یک تغییر افتادیم. چرا که ما هم به نوعی در مدرسه تلویزیونی ایران به محتوای کتاب‌های درسی می‌پرداختیم. برای همین در تابستان امسال به سراغ مدرسه مهارت رفته ایم.

عبدالعالی در ادامه بیان کرد: یک بخش اصلی مهارت‌هایی که در این مدرسه در تابستان به نوجوانان آموزش داده می‌شود، به هوش مصنوعی اختصاص دارد؛ مهارت هایی، چون برنامه نویسی پایتون و طراحی وب. در کنار آن برخی مهارت‌های فنی حرفه‌ای مثل آموزش تعمیر ابزارها، خیاطی و … را هم در قالب یک نمایش با حضور استادکاران مهارت خواهیم داشت.

وی افزود: برای کودکان هم با بهره گیری از عوامل برنامه مدرسه جنگلی که عروسکی است، در قالب نمایش مهارت‌هایی را که کودکان در سنین پایین‌تر نیاز دارند آموزش می‌دهیم. زمان پخش برنامه نوجوانان، ساعت ۷ شب و برنامه کودکان ساعت ۴ بعد از ظهر است. این برنامه‌ها از عید سعید غدیر خم در شبکه آموزش آغاز می‌شوند.

به گزارش سینماپرس، چند روز گذشته گزارشی درباره شهرک غزالی و جزئیاتی از آثارها و اتفاقاتی که در این مجموعه فرهنگی در حال رقم خوردن است، منتشر شد. این مجموعه زیر نظرِ رئیس مرکز تولید فنی سیما فعالیت می‌کند؛ مجموعه‌ای که وظیفه فراهم کردن امکانات و تجهیزات برای ساخت آثار تلویزیونی را برعهده دارد.

معمولاً کمتر نامی از این مجموعه به گوش می‌رسد و مخاطبان بیشتر توجه‌شان به دیگر اتفاقات سیما و مجموعه‌های ساخت برنامه و سریال است و کمتر از مراکز فنی و تولیدی رسانه ملّی باخبرند. در حالی‌ که کارهای بزرگی که در عرصه تقویت زیرساخت‌ها و تجهیزات ساخت برنامه و سریال در صدا و سیما انجام می‌شود با تلاش‌های این مرکز اتفاق می‌افتد.

چند صباحی است سیدباقر حاجی‌سیدرضی عهده‌دار مسئولیت این مرکز شده؛ با او لحظاتی به گفت‌وگو نشستیم. بحث‌مان از هزینه‌ لوکیشن‌ها به خدمات این روزهای شهرک غزالی و خود مرکز تولید فنی سیما رسید.

او در بخشی از گفت‌وگوی خود به این نکته اشاره کرد: رسالت اصلی شهرک غزالی ایجاد زیرساخت برای حوزه تولید در سینما و تلویزیون حتی پلتفرم‌هاست. همه کشورهای دنیا یک مجموعه‌ی مدیایی و شهرک رسانه‌ای دارند که ایران هم از آن مستثنی نیست. مجموعه آکساسوارها و همه‌ ادوات و وسایل قدیمی برای ساخت سریال و فیلم در داخل شهرک فراهم است.

درباره فضای هوش مصنوعی و بحث تولیدات انیمیشن و لوکیشن سلمان فارسی در شهرک غزالی نکته‌ای مطرح کرد.

او در میانِ صحبت‌هایش به راه‌اندازی پلتفرمی اشاره کرد که با عنوان تولید محتوا در زمینه تولید فنی فعالیت خواهد داشت. سیدرضی در این زمینه تأکید کرد: “مرکز تولید فنی صداوسیما در حال حاضر در حال برنامه نویسی پلتفرمی است که کل خدمات رسانه ای کشور بر روی آن سوار می‌شود. متولی آن قرار است مرکز تولید فنی سیما باشد. این حرفِ بسیار بزرگی است.

هرکس که نیروی انسانی کاربلد در این حوزه است بعد از اخذ کارت صلاحیت عضو این پلتفرم می‌شود. هر نیروی انسانی که نیاز به تجهیزات و مکان و آرایه‌های صنعت سینما و تلویزیون می‌خواهد روی این پلتفرم می‌تواند در خواست کند. نام این پلتفرم هنوز مشخص نیست اما به عنوان پلتفرم تولید محتوا قرار است شناخته شود. نسخه‌ آزمایشی این پلتفرم قرار است آخر مهرماه آماده شود. “

نکته‌ دیگری که سیدباقر حاجی‌سیدرضی رئیس مرکز تولید فنی سیما مطرح کرد ناظر بر حضور دو کشور عراق و لبنان برای ساخت برنامه بیگ پروداکشن در شهرک غزالی‌ بود؛ او به خبرنگار تسنیم گفت: چرا به کشور ایران روی می‌آورند تا سریال و فیلم بسازند؛ چون در ایران تولید ارزان است ما با دلار با آنها حساب نمی‌کنیم با ریال حساب می‌شود و از این‌ رو برای تولیدکنندگان کشورهای خارجی هم مقرون به صرفه‌تر است، البته ما هم از حضورشان استقبال می‌کنیم.

سیدرضی رئیس مرکز تولید فنی سیما به امکاناتی اشاره کرد که در شهرک غزالی فراهم است. او گفت: امکانات ما در شهرک غزالی با اختلاف از جاهای دیگر در کشور بیشتر و بهتر است. نسبت به بیرون از کشور عددها آن‌قدر بزرگتر است دوستان بیرونی‌هایش را می‌گیرند و داخلی‌هایش را داخل ایران می‌آورند و تصویربرداری کنند، چون واقعاً به‌صرفه نیست تمام امکانات، تجهیزات و آدم‌ها را با خودشان به خارج از کشور ببرند. ما اینجا در حال انجام کارهایی هستیم که شهرک مقرون به صرفه‌تر شود حتی اگر بخواهند پروژه‌ای را در تهران تصویربرداری کنند، در واقع معتقدیم شهرک از هرجایی ارزان‌تر خواهد بود.

بیشتر بخوانید

ساخت فیلم و سریال در غزالی چقدر آب می‌خورد/ چه پروژه‌هایی در شهرک سینمایی فیلمبرداری می‌شوند؟ + فیلم

شهرک سینمایی تلویزیونی ایران (غزالی) باید به سرعت راه‌های نرفته را طی کند

مشروح این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

* بگذارید از اینجا شروع کنیم خیلی در مورد شهرک‌سازی صحبت می‌شود. در ترکیه، آمریکا و صنعت سینمای‌شان شهرک‌سازی اهمیت دارد. شهرک‌ها باشند و امکانات در اختیار تولیدکنندگان قرار بگیرد کمتر مشکلاتی در این زمینه‌ها پیش می‌آید و شاهدِ هزینه‌های هنگفت در حوزه لوکیشن‌ها نخواهیم بود. یک مقدار درباره اهمیت ساخت شهرک و شکل‌گیری شهرک‌ها برای هنر هفتم کشورها صحبت کنید.

صنعت سینما و تلویزیون، صنعت پیشران است و فرهنگسازی توسط این دو مقوله اتفاق می‌افتد. شاید همان‌طور که معیشت برای همه مهم است، فرهنگ و تفکر و ایده هم قسمتی از زندگی شده و الان صنعت نمایشی و سینمایی آن‌قدر تأثیرگذاری دارد که به تغییر فرهنگ‌ها منتج می‌شود و ذائقه مردم هم تغییر می‌دهد. همچنین صحنه جنگ هم تغییر کرده به صحنه جنگ رسانه‌ای تبدیل شده است.

هر کشوری بازوی مناسبی در حوزه صنعت رسانه دارد قوی‌تر عمل می‌کند. کشورهای آمریکا و هالیوود هر اتفاق درست و نادرستی را در زمینه آثار نمایشی برای بشریت خوراک می‌کنند. مزیّت رقابتی هم به خاطر یکپارچگی امکاناتی که وجود دارد کسانی در آن شرایط و فضا کار هنری می‌کنند تولید برایشان ارزان تمام می‌شود.

این فرهنگ چند سالی است در کشورهایی که یک پله در صنعت رسانه عقب‌ترند شکل‌گرفته و در برخی از کشورها مثل کره و ترکیه شتاب گرفته است. بیشتر به این نیاز گویا پی برده‌اند و تلاش‌های جدّی‌تری کرده‌اند. ایران هم که ما داعیه‌دار فرهنگ دین‌داری و اسلامی هستیم. آزادی‌خواهی را می‌خواهیم در دنیا ترویج دهیم و بایستی با زبان این رسانه این کار اتفاق بیفتد.

به تعبیری از نان شب واجب‌تر است. تلاش‌مان را دو چندان کنیم و سرعت‌مان را زیاد کنیم. خواستگاه این امر الان در شهرک سینمایی و تلویزیونی ایران محقق شده و مهیاست و البته آرمان و ایده‌آل ما نیست. اینکه الان به روز شده و به گفته دوستان منتقد رو به رشد آن دیده می‌شود فعالیت جدّی می‌کند تا ایده‌آل فاصله داریم. باید در این زمینه هم سرعت را بالا ببریم و هم نیازمند حمایت‌های جدّی دولتمردان است.

صداوسیما نمی‌تواند همه این رسالت را به تنهایی پیش ببرد؛ جالب است بدانید در کشور عربستان، شخص بن سلمان ولیعهد تولیت شهرک‌های تلویزیونی و سینمایی را برعهده گرفته است. در برخی از کشورهای دیگر هم شخص رئیس‌جمهور و مسئولین ارشد کشوری‌شان عهده‌دار این مسئولیت‌اند.

یعنی در واقع کار باید در سطح ملی تعریف شود. یعنی مجلس باید کار جدّی کند. امروز در این فضا، با یک پیام و مدیای تقلبی و هوش مصنوعی هم آمده کار سخت‌تر شده است. یعنی یک غیرواقع را واقعی نشان دادن! پس کسی اینجا موفق است در این جنگ نابرابر بتواند خودش را به روز کند و برای به روز شدن نیاز به حمایت جدّی وجود دارد.

من جایی هم گفتم شهرک سینمایی تلویزیونی ایران (غزالی) باید به سرعت راه‌های نرفته را طی کند و فضا و زیرساختی را فراهم کند که اصحاب رسانه و هنر بتوانند در آن مشغول به فعالیت باشند.

ماجرای بازدید نمایندگان روسیه از شهرک تلویزیونی ایران

* شما در میانِ صحبت‌هایی که پیش از شروع مصاحبه با هم داشتیم به دو کشور لبنان و عراق اشاره کردید که در فضای بیگ پروداکشن شهرک غزالی مشغول به ساخت برنامه‌ برای کشورشان هستند. اتفاق خوبی است که درها به روی کشورهای دیگر برای ساخت اثر نمایشی و تلویزیونی باز است. مثلِ تولیدکنندگانی که این روزها بیشتر از لوکیشن‌های کشورهای دیگر خصوصاً ترکیه استفاده می‌کنند. این سؤال بسیاری است که به چه دلیل این اتفاق بیشتر می‌افتد به دلیل مسائل مالی است؛ با توجه به اینکه در کشور خودمان لوکیشن‌های ناب و بکر در شهرستان‌ها و شهرک‌های مختلفی وجود دارد باز این تمایل و رغبت بیشتر دیده می‌شود. اگر نگاهی به این مسئله داشته باشید؛ همچنین موضوعی که خودتان در مورد دو کشور خارجی و ساخت برنامه در شهرک غزالی اشاره کردید. برخی شهرک‌های سینمایی در کشورهای خارجی مثل ترکیه علاوه بر ایجاد فضایی برای تولید فیلم کشور خودشان، به سایر تولیدکنندگان از کشورهای دیگر این اجاره را می‌دهند؛ آیا در ایران هم چنین شرایطی وجود دارد و سوبسیدهایی هم قائل‌اند اینجا به چه صورت است؟

چندی پیش نمایندگان کشور روسیه به شهرک غزالی آمدند و بازدیدی داشتند. بسیار ابراز تمایل کردند که با ایران همکاری مشترک داشته باشند. علت آن این است خدمات در ایران ارزان است. اینکه شما اشاره کردید دوستان به ترکیه می‌روند و تولید فیلم دارند؛ دلایل مختلفی دارد.

واقعیت موضوع این است خیلی دقیق بگویم و اینکه می‌گویم یک تحلیل شخصی است. شاید می‌خواهند این چارچوب‌هایی که اینجا وجود دارد را نداشته باشند. ما معتقدیم که یک کشور ایرانی و اسلامی هستیم. باید این را دقت کنیم کجا زندگی می‌کنیم. یعنی ما نباید به خاطر منافع مادی‌مان پا روی اعتقادات‌مان بگذاریم و انسان با اعتقادات و باورهایش زنده است. ناهنجاری‌هایی که برای خانواده خودمان نمی‌پسندیم و تبدیل به یک رفتار کنیم و به عنوان یک فرهنگ در جامعه تزریق کنیم.

کسی که در این نمایش‌های خانگی و پلتفرم‌ها، تولیدی را به صورت یک فرهنگ غلط هنجارشکن در فضای‌مجازی نشر می‌دهد اگر از او بپرسید دختر و پسر خودش بیننده همین نمایش‌ها باشد حتماً مخالفت می‌کند و اعتقادی به این موضوع ندارد. اما به خاطر سود مالی و بحث‌های گیشه‌ای از این مرزها عبور می‌کند.

برای اینکه از این مرزها عبور می‌کند باید وارد محیطی شود که بدون چارچوب و قاعده‌مند و ساختارمند نباشد. درست و غلط بودن آن از نظرمن غلط است اما شاید اهل‌فن نظر دیگری داشته باشند.

اما چرا روی می‌آورند به ایران؛ چون تولید در کشور ما ارزان است. ما با آنها دلاری حساب نمی‌کنیم و همه‌چیز ریالی است. این باعث می‌شود برای آنها جذاب شود. ما هم استقبال می‌کنیم و معتقدیم صداوسیما یک برودکستر بزرگ است.

این همه تعداد شبکه در هیچ‌جا نمی‌بینید بیش از ۱۶۰ شبکه با این وسعت به عنوان یک برودکستر دوست دارد در غرب آسیا حرف برای گفتن داشته باشد. باید فضای دیپلماسی و درها باز شود و آقای جبلی خیلی روی آن تأکید دارد.

در این بازدید، رئیس صداوسیما گفتند این اتفاق بیفتد و فضا باز شود. من اعتقاد دارم مرکز تولید فنی سیما می‌تواند در غرب آسیا نقش‌آفرینی خوبی داشته باشد.

درباره سوبسید هم بگویم همین اعداد و ارقامی که با آنها حساب می‌کنیم خودش سوبسید است. همین الان یک سوله در تهران خارج از شهرک اجاره کنید باید سه برابر شهرک پول پرداخت کنید. این یعنی سوبسید؛ چون شهرک با قیمت کارشناسی دنبال این است کار اهالی فرهنگ و هنر را راه بیندازد و مسیر کار را برای آنها تسهیل کند این یعنی همان سوبسید.

شهرک باید پاتوق هنرمندان شود

* درباره آینده‌نگری و یا همان چشم‌اندازتان برای شهرک غزالی بفرمایید و به کجا می‌خواهد برسد؟

ما یک زیرساخت‌هایی در شهرک داریم و یک مجموعه‌ای از همین الان بخواهد آنها را آماده کند با صرف یک هزینه‌های چند هزار میلیاردی و صرف زمان به این نقطه خواهد رسید. پس داشته فعلی ما، برگ برنده‌مان محسوب می‌شود.

این وسعت ما را به این سمت می‌برد که یک شهرک خدمات رسانه‌ای بشویم. یعنی چه؟ یک تهیه‌کننده و اصحاب هنر وارد شهرک می‌شوند از صدر تا ذیل کار را در شهرک دسترسی پیدا کنند. الان مجموعه‌ای که یک سال راه افتاده بازارچه شهرک است و هر نوع خدماتی بخواهید در آن شهرک موجود است.

حتی الان با دفاتر جلوه‌های ویژه و طراحان دکور صحبت شده و یک تهیه‌کننده می‌آید اول یک اتاق اداری به او می‌دهیم و خط تولید صنعتی در شهرک در حوزه انیمیشن براساس هوش مصنوعی راه می‌اندازیم.

در آینده نه چندان دور یکی از ایده‌هایمان این است پاتوق هنرمندان و هنرورها را در شهرک غزالی راه بیندازیم. تفریح و گعده‌هایشان در اینجا باشد. در همین حوزه برای ایجاد وفاق بین نسل جدید با انگیزه و انتقال دانش از نسل قدیم به این عزیزان در بستر شهرک اتفاقات خوبی در حال رقم خوردن است.

در این حوزه نگاه‌مان این است شهرک این چندگانگی را به هم وصل کند. هوش مصنوعی در صنعت فیلمسازی و دکوپاژ و فیلمنامه‌نویسی فعال شده است. در این فضا اجازه می‌دهد سرعت را بیشتر کند. میزانسن‌ها و جانمایی دوربین‌ها را نیز مطرح می‌کند. من آینده خیلی جدّی را در بازی‌های رایانه‌ای توأمان با انیمیشن‌ها می‌بینم.

همه این‌ها گفتم نیاز به یک اپلیکیشن و پلتفرمی می‌خواهد. حتی کسانی که در دوردست‌ها هستند و می‌توانند به این صنعت کمک کنند خوداظهاری اتفاق بیفتد. هم آنهایی که لوکیشن می‌خواهد در اختیار قرار دهند و هم متقاضیان می‌توانند به این اپلیکیشن مراجعه کنند.

سوبسیدها به چه محتواهایی می‌رسد؟

* درباره سوبسیدها یا همان یارانه‌ها صحبت کردیم و شما اشاره کردید همین ارزان بودن امکانات و خدمات در شهرک غزالی خودش سوبسید به حساب می‌آید. اما می‌خواستم این سؤال را مطرح کنم محتوایی هست شما به آن سوبسید قائل شوید. یا نکته‌ای درباره بحث سفارش و رانت مطرح می‌کنند اساساً رانت امکان ورود به لوکیشن دادن و استفاده از شهرک دارند؟

من می‌توانم بگویم در طول این یک سالی که من حضور دارم این اتفاق نیفتاده است. کسی به من سفارش نکرده؛ ما کجا سوبسید و این تفاوت را قائل می‌شویم. سعی‌مان این است برنامه‌های خود صداوسیما و مجموعه‌هایی که می‌خواهند کار کنند. اینجا زمین، زمین صداوسیماست برای خودش تخفیفاتی قائل شویم.

بنابر تعرفه‌ای که داریم ما از خود برنامه‌سازان تلویزیون هم پول دریافت می‌کنیم. شاید برخی بگویند صداوسیماست و پول نمی‌گیرند؛ اتفاقاً پول می‌گیریم چون اینجا بحث درآمدزایی و بخش خصوصی است. خودش روی پای خودش ایستاده و اگر متکی به فضای دولتی باشد نابود می‌شود.

شهرک غزالی خودش را تقریبا می‌چرخاند و تا ایده‌آل فاصله دارد. با توافق و حمایتی که دوستان می‌کنند یک بخشی از درآمدها برمی‌گردد و خرج بهسازی و نوسازی می‌شود. آنجایی که سوبسید می‌دهیم و تسقیط و امتیاز می‌دهیم بیشتر برای برنامه‌هایی است که متولی آن صداوسیماست و ما هم باید آن را حمایت کنیم و این‌طوری نیست از این دسته و آن دسته پول نمی‌گیریم. ما می‌خواهیم زمین بازی باشیم و خودمان را وارد کادر خاصی کنیم. ما در واقع مثل یک مجموعه خدمات‌رسان عمل می‌کنیم. مگر از چارچوب خارج شود. آنجا ما مانعیم و اصول حاکم بر کشور رعایت شود.

* برای برخی این سؤال وجود دارد یک فیلم روزانه بخواهد لوکیشن بگیرد چقدر برای آن فیلم هزینه دارد؟

این خیلی فاکتور دارد. یک وقتی قسمتی از یک لوکیشن خواسته می‌شود و بخش بزرگی از آن را می‌خواهد. یا اینکه تولیدکننده‌ای دنبال لوکیشن با آکسسوار و تجهیزات است، باید ببینیم این دفترچه‌ای دارد هر تولیدکننده‌ای متناسب با درخواست‌هایی که دارد نسبت به آن ما به ازایی دارد و آن مبلغ وارد خزانه می‌شود.

چطور از لوکیشن‌ها محافظت می‌شود؟

* برخی از لوکیشن‌ها ساخته می‌شوند و خراب می‌شوند؛ پایان این لوکیشن‌ها چطور است و چطوری محافظت می‌شود؟

این هم یک گزاره اشتباه است منتقل شده؛ در یک سریالی دو دیوار خراب شود. کسی که بازدید می‌کند این به هم ریختگی به خاطر رعایت نکردن اصول نظافت یا مسائل دیگر است؛ در حالی‌که همه این‌ها به راکورد صحنه برمی‌گردد. ما زیرساخت تولید محتواییم و این ابنیه در اختیار تولید فیلم و سریال قرار بگیرد.

قرارمان با تولیدکنندگان این است که پس از تمام شدن کارشان، ابنیه را مثلِ حالت اول به ما تحویل بدهند. یک بخشی هم استهلاک است و به مرور برخی از ابنیه‌ها خراب می‌شوند.

ما الان به جدّ ابنیه‌ها را ماندگار می‌سازیم. در گذشته به دلیل برآورد و بودجه، ابنیه را پوسته می‌ساختند فرسایش باران خراب می‌کرد. یکی از طرح‌هایمان این است بناهای پرکاربرد را اگر پوسته است خراب کنیم و واقعی‌اش را بسازیم. بتوانیم این ابنیه‌ها را ماندگار کنیم و جزو رسالت‌های ما است. اما اینکه می‌گویند در حال نابود شدن است واقعیت ندارد. الان خیلی مرمت‌ها در لاله‌زار و لوکیشن‌های دیگر در حال انجام است.

نام اینجا غزالی نیست

* شهرک‌ سینمایی غزالی در مقایسه با نمونه خارجی چه تفاوت‌هایی دارد آیا استانداردی در این زمینه وجود دارد؟

اینجا شهرک ایران است و نام آن غزالی نیست. فکر می‌کنم صاحب این زمین غزالی بوده و برای رادیو و تلویزیون خریداری می‌شود. اما مقایسه این شهرک با نمونه‌های خارجی؛ حدود ۱۲ کشور را مقایسه کردم می‌توانم بگویم ما تقریباً به لحاظ زیرساختی و امکاناتی که در شهرک وجود دارد همین الان ۷۰ درصد آن را داریم.

آنها تکنولوژی‌های تجهیزاتی‌شان خیلی به روز است که ما داریم به سرعت به آن سمت می‌رویم. به لحاظ ابنیه، زیرساخت، این حجم سوله و بافت متناسب با تاریخ کشور و سطح دسترسی‌ها و نزدیک به فرودگاه، شهرک ما ۷۰ درصد آنها را بدون اغراق دارد و بقیه هم به سرعت پیش می‌رود.

تعامل سریال «سلمان فارسی» و داود میرباقری با شهرک غزالی

* سریال‌هایی مثل «سلمان فارسی» و «حضرت موسی» و از این دست سریال‌ها دغدغه‌شان همیشه لوکیشن بوده است. اما به دلیل کرونا و مشکلات دیگر، لوکیشن‌های مختلف این سریال ساخته شد و الان فصل ایران آن در شهرک غزالی در حال ساخت است. شنیدم ابراهیم حاتمی‌کیا هم می‌خواهند سریال «موسی(ع)» را در شهرک‌ها و لوکیشن‌های ایران بسازند.

آقای میرباقری کارگردان خوب و سخت‌گیری هستند. همین روحیه تعاملی که بین شهرک و تهیه‌کننده آقای طاهری اتفاق افتاده به سرعت تولید سریال «سلمان فارسی» کمک کرده است. بخش اعظم و غالب کارگاه‌ها و فرآیند ساخت این سریال در شهرک غزالی اتفاق می‌افتد.

این‌ها بعداً در شهرک می‌ماند. این تعامل هرچه بیشتر شهرک با برنامه‌ساز، برنامه‌ساز را به کار در شهرک ترغیب می‌کند. ما باید مشتری‌مدار باشیم. معتقدیم هرچه مشتری‌مدار باشیم و نیازهای برنامه‌ساز را مرتفع کنیم و دغدغه‌هایش را از او بگیریم و به تولید فکر کند هیچ‌کجایی به غیر از پیش ما نخواهد رفت.

امکانات ما در شهرک غزالی با اختلاف از جاهای دیگر در کشور بیشتر و بهتر است. نسبت به بیرون از کشور عددها آن‌قدر بزرگتر است دوستان بیرونی‌هایش را می‌گیرند و داخلی‌هایش را داخل ایران می‌آورند و تصویربرداری کنند، چون واقعاً به‌صرفه نیست تمام امکانات، تجهیزات و آدم‌ها را با خودشان به خارج از کشور ببرند.

ما اینجا در حال انجام کارهایی هستیم که شهرک مقرون به صرفه‌تر شود حتی اگر بخواهند پروژه‌ای را در تهران تصویربرداری کنند، در واقع معتقدیم شهرک از هرجایی ارزان‌تر خواهد بود.