مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، آرش قاسمی صداگذار سینما و تلویزیون که این روزها فیلم سینمایی «مصلحت» را روی پرده سینما و سریال «سوران» را در حال پخش از تلویزیون دارد، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فعالیت‌های این روزهای خود گفت: واقعیت این است که در یک سال گذشته و بعد از سریال «جیران» کار تازه‌ای نداشتم و دلیلش هم این است که اساساً این روزها تولیدات در سینما کاهش پیدا کرده و متأسفانه خیلی از پروژه‌ها یا هنوز کلید نخورده‌اند یا اگر وارد مرحله تولید شده‌اند، به بخش صداگذاری نرسیده‌اند. به همین دلیل این روزها غیر از چند فیلم کوتاه، کار دیگری را در دست ندارم.

وی درباره رونق تولید در شبکه نمایش خانگی هم گفت: حتماً ما هم دوست داریم در این عرصه کار کنیم اما مشکلی که وجود دارد این است که پلتفرم‌ها هنوز قصد ندارند در بخش‌های فنی، دستمزدها را واقعی کنند. بالاخره بچه‌های صنف صدا دوست دارند روی اعداد و ارقام مصوب پایبند باشند اما پلتفرم‌ها می‌گویند ما باید رقم همکاری را تعیین کنیم و معمولاً هم ارقام پایینی پیشنهاد می‌دهند که پذیرش آن اصلاً برای ما توجیه اقتصادی ندارد.

این صداگذار ادامه داد: این درست است که می‌گویند ارقام پرداختی از سوی پلتفرم‌ها بهتر از حوزه‌های دیگر است اما واقعیت این است که همین ارقام هم با تورم موجود هم‌خوانی ندارد. تهیه‌کنندگان و مدیران تولید برای افزایش دستمزدها در سال جدید، مقاومت زیادی می‌کنند و همین هم باعث می‌شود که باسابقه‌ترها حاضر به همکاری نشوند و آن‌ها سراغ افراد کم‌سابقه‌تر و بی‌تجربه بروند. اکثراً هم خیلی حساسیتی روی مباحث کیفی ندارند و فقط می‌خواهند کارشان راه بیفتد.

وی افزود: خیلی از هم‌کاران شناخته‌شده ما به دلیل مباحث مالی مجبور می‌شوند پیشنهادات کاری خود را رد کنند و پروژه‌ها هم سراغ افراد بی‌تجربه می‌روند. خود من هم بعد از «جیران» هیچ پروژه‌ای نگرفتم. در تلویزیون هم دو سریال «آتش و باد» و «سوران» را داشتم که پخش اولی تمام شد و دومی به تازگی روی آنتن رفته است. در کنار «سوران» هیچ کار جدی دیگری این روزها ندارم.

توجه ویژه به جزئیات صوتی و تصویری در «سوران»

قاسمی با اشاره به سریال «سوران» توضیح داد: تجربه کار در این سریال برای من بسیار خوب بود چراکه درباره آن مقطع تاریخی خود من کمتر کار کرده بودم و تجربه آن را نداشتم. کارگردان و تهیه‌کننده این پروژه هم در زمان تولید به‌گونه‌ای به جزئیات توجه کرده بودند که کار برای من به‌عنوان صداگذار بسیار ساده شده بود. آنقدر جزئیات را در تصویر به‌خوبی رعایت کرده‌اند که من هم می‌توانم مابه‌ازای صوتی آن را استفاده کنم.

وی افزود: از طرف دیگر فضای داستان «سوران» هم مربوط به منطقه کردستان است و از موسیقی و اصوات آن منطقه هم استفاده کردم و تلاش کردم بافت شنیداری همان منطقه را برای مخاطب ایجاد کنم. این موارد را نمی‌توان به‌عنوان چالش دید و به‌نظرم بیشتر جزو جذابیت‌های کار ما محسوب می‌شود. درباره «سوران» کار به‌صورتی بود که می‌توانم بگویم لااقل در تلویزیون کمتر شاهد این میزان توجه و رعایت نسبت به جزئیات بوده‌ایم. از نظر صداگذاری هم به نظرم تجربه خیلی خوبی بود که در کارنامه خودم هم کار خوبی شده، این اتفاق خوب هم محصول حضور تهیه‌کننده و کارگردان خوب است. اگر تهیه‌کننده در رعایت جزئیات با کارگردان همراهی نمی‌کرد شاید فضای سریال به این خوبی نمی‌توانست بازتاب دهنده فضای آن سال‌ها باشد.

«صدا» می‌تواند جغرافیا و تاریخ ایجاد کند

صداگذار «مصلحت» درباره تفاوت صداگذاری در فیلم‌های مربوط به مقاطع تاریخی به نسبت فیلم‌هایی که داستان روز دارند هم گفت: ما در عرصه صداگذاری می‌گوئیم صدا می‌تواند برای ما یک دوره تاریخی را ایجاد کند. این یکی از اصول کاری ما است. ما معتقدم «صدا» می‌تواند در یک فیلم جغرافیا و تاریخ ایجاد کند و ما می‌توانیم این جغرافیا و تاریخ را از طریق صدا به مخاطب فیلم القا کنیم.

وی افزود: در فیلمی مانند «مصلحت» آنچه اهمیت پیدا می‌کند این است که ما بدانیم در آن دوره تاریخی با چه صداهایی مواجه بوده‌ایم. قاعدتاً فضا صوتی در دهه ۶۰ با فضا صوتی در دهه ۱۴۰۰ متفاوت بوده است. من هم تلاشم را کردم که سراغ صداهای آن دوره بروم و این مهمترین چالش برایم بود. به‌عنوان مثال صدای بلندگوها و یا پخش مارش‌های نظامی و سرود در آن سال‌ها به تواتر به گوش می‌رسید. صدای زنگ تلفن در آن سال‌ها بسیار متفاوت از سال‌های اخیر است. حتی صدای آژیر یک آمبولانس در خیابان متفاوت از صدای آمبولانس‌های امروزی بوده است.

این صداگذار تأکید کرد: این فیلم در خیابان‌های سال ۹۹ تصویربرداری شده و ایجاد آمبیانس (صدای محیط) مناسب با دهه ۶۰ هم برای صدابردار و هم برای صداگذار یک چالش است. من در فضاسازی باید به گونه‌ای عمل می‌کردم که صدای فیلم برای مخاطب تداعی‌کننده حال و هوای دهه ۶۰ باشد.

قاسمی درباره تأثیر رویکرد محتوایی یک فیلم برای طراحی فضای صوتی آن هم گفت: طبیعتاً ما به‌عنوان صداگذار وقتی فیلمنامه را می‌خوانیم به یک فضای صوتی در ذهن خود می‌رسیم و باید آن را با کارگردان چک کنیم. اگر فیلم حال و هوای مذهبی داشته باشد، یک فضاسازی نیاز دارد و وقتی فیلم لحن سیاسی پیدا می‌کند باید این ملاحظه را در صداگذاری فیلم هم مدنظر داشته باشیم. به‌عنوان مثال می‌توانم به صدای پای بازیگران اشاره کنم که می‌تواند برای مخاطب ایجاد استرس کند. شاید در یک فیلم معمولی وقتی بازیگر به‌صورت عادی قدم می‌زند، ما صدایی برای قدم زدن‌های او نگذاریم اما وقتی قرار است فیلم فضایی پرتنش و ملتهب داشته باشد، صدا هم باید در خدمت همین فضاسازی باشد و در همین راستا ما هم صدای قدم زدن کاراکترهای را از حالت عادی بالاتر می‌بریم.

وی در پایان گفت: وقتی قرار است در لحظاتی از فیلم التهاب ایجاد کند، صداگذار با استفاده از تمهیداتی مانند صدای لولای در و تشدید صداهایی مانند صدای فیزیکی یک اسلحه و یا خیلی صداهای جزئی‌تر، تلاش می‌کند این التهاب را بیشتر به مخاطب منتقل کند.

سینماپرس: رئیس صداوسیما در مراسمی از عوامل سریال «آتش و باد» تجلیل کرد.

قاسم اورنگی، تهیه‌کننده برنامه «منحصر‌به فرد» رادیو جوان درباره سرنوشت این برنامه تخصصی که با هدف بیان نگاه‌های منحصر‌به فرد جوانان انقلابی روی آنتن می‌رفت، گفت: حدود دو ماهی می‌شود که «منحصر‌به فرد» ضبط نمی‌شود. ضبط نشدن آن هم به دلایل شخصی برمی‌گردد.

اورنگی ادامه داد: دو قسمت از برنامه در ردیف پخش هست و گفتگو با آقای آذری جهرمی هنوز از شبکه پخش نشده است. این گفتگو برای حدود دو ماه پیش بود، که صحبت‌های خوبی رد‌وبدل شد.

تهیه‌کننده برنامه «منحصر‌به فرد» درباره ادامه پخش این برنامه بیان کرد: نمی‌توانم با قاطعیت بگویم که این برنامه ادامه دارد. چون تولید برنامه‌هایی با این سبک به یکسری مسائل نیاز دارد، تا در کنار هم قرار گیرد. 

اصلاً به دنبال جنجال نبودیم

وی در پاسخ به این سوال که اگرچه برنامه «منحصر‌به فرد» با مهمانان بی‌پرده و صریح صحبت می‌کرد، ولی جنجالی در کار نبود، افزود: ما اصلاً به دنبال جنجال نبودیم. چون موضوع این برنامه درباره گفتمان انقلاب اسلامی بود. اینکه از سال ۱۳۵۷ تا الان جوانانی متولد شدند، که درحال حاضر زمان باردهی‌شان است. اکنون این جوانان به سن ۴۰ سالگی رسیدند و خیلی از آن‌ها علاوه‌بر تحصیلات بالا، دغدغه و تفکری را پی می‌گیرند. بعضی از این جوانان وزیر و معاون شدند و برخی دیگر به سطوح مدیریتی کشور دست یافتند. واقعیت این است که تعدادی از آنان دغدغه ۱۰، ۱۵ ساله را دنبال می‌کنند. یکی دغدغه حوزه آب را دارد، دیگری دغدغه حوزه زنان را دارد. مهمان دیگری در حوزه کتاب و مطالعه دغدغه دارد و. وقتی هم که مهمان برنامه را دعوت می‌کردیم، آقای مفتاح مجری – کارشناس برنامه با سیاق خودش با مهمانان صحبت می‌کرد.

دغدغه شخصی صاحب‌نظران برای ما مهم بود

تهیه‌کننده برنامه «منحصر‌به فرد» با بیان اینکه بنا نبود در این برنامه گفتگو بین مجری و مهمان شکل گیرد، توضیح داد: قرار بود مجری برنامه هدایتگر و تسهیل‌گر این گفتگو باشد، تا ما دغدغه‌های آن افراد را بشنویم. در بعضی از موارد مهمان برنامه معاون فلان وزیر بوده، ولی درباره دغدغه شخصی خود صحبت کرده است، که دغدغه‌اش برای ما مهم‌تر بود. به همین دلیل ذاتاً مهمانان را براساس مسئولیتشان را دعوت نمی‌کردیم.

برای انتخاب مهمانان ۴ سنگ محک داشتیم

به گفته وی، از ۱۲ بهمن سال ۱۴۰۰ «منحصر‌به فرد» شروع شد و آخرین پخش‌مان در اردیبهشت بود. حدود ۵۰ شخصیت به برنامه دعوت شد، که وزیر اقتصاد، معاون، سخنگوی قوه قضائیه، سخنگوی مجمع تشخیص مصلحت نظام و … بودند. به جناح افراد هم کار نداشتیم و به دنبال آن بودیم که مهمانان جوان باشند، زیر ۵۰ سال باشند، دغدغه ۱۰، ۱۵ ساله‌ای را دنبال کنند و حرفی برای گفتن داشته باشد.

برنامه‌های رادیو جوان خط‌شکنی می‌کند

اورنگی درباره سبک برنامه‌سازی در رادیو جوان که با سایر شبکه‌ها متفاوت است، گفت: از سال ۱۳۷۹ تا الان که با رادیو جوان کار می‌کنم، این فضا در برنامه‌سازی وجود داشت. از برنامه‌های خودم که «روی خط جوانی»، «پارازیت»، «جوونی به وقت فردا» و «اینجا شب نیست» بودند تا سایر برنامه‌ها خط‌شکنی وجود داشت. این خط‌شکنی هم به دلیل برنامه‌سازان جوان است. 

این برنامه‌ساز رادیویی با بیان اینکه گاهی هم همکاران در لب پرتگاه حرکت می‌کنند که یک لحظه غفلت منجر به سقوط آزاد آنان می‌شود، خاطرنشان کرد: تقریباً برای بچه‌های رادیو جوان که قدیمی بودند اتفاق افتاده که گفتند برای مدتی برنامه نسازند؛ آن هم بخاطر اینکه از برنامه‌سازشان حمایت کنند، توصیه کردند که مدتی نباشند، یا چراغ خاموش برنامه بسازند. این جسارت رادیو جوان از نیروی جوان آن نشأت می‌گیرد. وگرنه سایر شبکه‌ها هم برنامه‌ساز قدیمی و کارکشته دارند، ولی مانند رادیو جوان جسارت ندارند. 

وی با اشاره به اینکه اگر دست بنده بود آن بخش از گفت‌وگوی قبل از ضبط «منحصر‌به فرد» را روی آنتن می‌بردم، گفت: آن بخش از گفتگو‌ها برنامه را جذاب‌تر می‌کرد. اما وقتی میکروفن یا دوربین روشن می‌شود ناخودآگاه افراد آدابی را رعایت می‌کنند.

جنس گفت‌وگو‌های  «شاهد عینی» از «منحصر‌به فرد» سخت‌تر بود

اورنگی ادامه داد: من در سال ۱۳۹۲ با دکتر یامین‌پور برنامه «شاهد عینی» را ساختم که از این برنامه فعلی سخت‌تر بود. قرار بود از همه گروه‌ها، سران و چهره‌های مطرح دعوت شوند، اما نپذیرفتند. گفتگو‌هایی در برنامه «شاهد عینی» می‌شد، که در آن تاریخ برای اولین‌بار به زبان گفته می‌شد. 

 رسانه‌های معاند به دنبال نشان دادن ضعف هستند

این تهیه‌کننده با بیان اینکه اگر شما برنامه‌ای را بسازید، که یک مجموعه‌ای بهم بریزد، یا حرفی گفته شود که نتوان جمعش کرد، حسن نیست، تصریح کرد: شما برنامه می‌سازید، که گره را مشخص کنید و راهکار بیرون آمدن از مشکلات و نظرات کارشناسان را بیان کنید. تفاوت برنامه‌سازی رسانه‌های خارج از کشور با رسانه‌های داخل کشور مشخص است. آن‌ها گفتگو می‌کنند، تا ضعف را نشان دهند. همکارانم در صداوسیما بیشتر از بچه‌های ایران اینترنشنال از نظر فن آگاه، با تجربه و کار بلد هستند.

ما به دنبال مچ‌گیری نیستیم

وی افزود: ما در داخل کشور زندگی می‌کنیم و از مشکلات بیشتر خبر داریم. اما ما وارد این داستان‌ها نمی‌شویم، که بخواهیم مچ کسی را بگیریم. در همین گفتگو‌ها پیش آمده که نماینده مجلس جمله‌ای گفته، که منِ تهیه‌کننده از او خواستم جمله اش را اصلاح کند؛ نه اینکه حرف بدی بزند، بلکه به این خاطر که رادیو جوان در شهر‌های مختلف شنیده می‌شود و نمی‌دانی که مخاطبت در چه وضعیتی قرار دارد. چون برد رسانه خطرناک است.

اورنگی بیان کرد: همانطور که برنامه «منحصر‌به فرد» ضبط می‌شد، روی آنتن می‌رفت و ممیزی به آن نخورده است. مهمان برنامه کسانی بودند، که بلد بودند حرف بزنند.

درحال حاضر نمی‌توان به یکسری از موضوعات نزدیک شد

مستندساز رادیو و تلویزیون در پاسخ به این سوال که چقدر جای برنامه‌هایی مانند «شاهد عینی» و … در شبکه‌های رادیویی خالی است، بیان کرد: فضای عمومی کشور و فضای رسانه تغییر کرده است. اگر یکسری صحبت‌ها را می‌توانستیم ۱۰ سال پیش بگوییم، الان نمی‌توانیم به زبان بیاوریم؛ چراکه فضای اجتماعی جامعه تغییر کرده است. الان نمی‌توان به یکسری از موضوعات نزدیک شد؛ چون این حرف‌ها از طرف مردم، حاکمیت و رسانه پذیرش ندارد. نمی‌دانم که واقعاً جای این برنامه‌ها در شبکه خالی هست یا نه. چون باید مخاطب به این درک برسد، که آیا به این جنس برنامه‌ها نیاز دارد؟ آیا باید در همه شبکه‌ها این جنس برنامه وجود داشته باشد؟

اورنگی معتقد است رسانه‌ها بخصوص رادیو و تلویزیون کارکرد سرگرم‌کنندگی خود را فراموش کرده است و مخاطب را دانش‌آموزی فرض کرده که مجبور است هر روز راس ساعت به کلاس‌های درس رسانه گوش کند. رسانه‌ها محکوم به سرگرم کردن مخاطبشان هستند و برای این کار به آدم‌هایی نیاز دارند که اول این اصل را درک کنند، بعد توانایی اجرای آن را داشته باشند.

گفت‌وگو از نفیسه خلیلی

آرش قاسمی صداگذار سینما و تلویزیون که این روزها فیلم سینمایی «مصلحت» را روی پرده سینما و سریال «سوران» را در حال پخش از تلویزیون دارد، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فعالیت‌های این روزهای خود گفت: واقعیت این است که در یک سال گذشته و بعد از سریال «جیران» کار تازه‌ای نداشتم و دلیلش هم این است که اساساً این روزها تولیدات در سینما کاهش پیدا کرده و متأسفانه خیلی از پروژه‌ها یا هنوز کلید نخورده‌اند یا اگر وارد مرحله تولید شده‌اند، به بخش صداگذاری نرسیده‌اند. به همین دلیل این روزها غیر از چند فیلم کوتاه، کار دیگری را در دست ندارم.

وی درباره رونق تولید در شبکه نمایش خانگی هم گفت: حتماً ما هم دوست داریم در این عرصه کار کنیم اما مشکلی که وجود دارد این است که پلتفرم‌ها هنوز قصد ندارند در بخش‌های فنی، دستمزدها را واقعی کنند. بالاخره بچه‌های صنف صدا دوست دارند روی اعداد و ارقام مصوب پایبند باشند اما پلتفرم‌ها می‌گویند ما باید رقم همکاری را تعیین کنیم و معمولاً هم ارقام پایینی پیشنهاد می‌دهند که پذیرش آن اصلاً برای ما توجیه اقتصادی ندارد.

این صداگذار ادامه داد: این درست است که می‌گویند ارقام پرداختی از سوی پلتفرم‌ها بهتر از حوزه‌های دیگر است اما واقعیت این است که همین ارقام هم با تورم موجود هم‌خوانی ندارد. تهیه‌کنندگان و مدیران تولید برای افزایش دستمزدها در سال جدید، مقاومت زیادی می‌کنند و همین هم باعث می‌شود که باسابقه‌ترها حاضر به همکاری نشوند و آن‌ها سراغ افراد کم‌سابقه‌تر و بی‌تجربه بروند. اکثراً هم خیلی حساسیتی روی مباحث کیفی ندارند و فقط می‌خواهند کارشان راه بیفتد.

وی افزود: خیلی از هم‌کاران شناخته‌شده ما به دلیل مباحث مالی مجبور می‌شوند پیشنهادات کاری خود را رد کنند و پروژه‌ها هم سراغ افراد بی‌تجربه می‌روند. خود من هم بعد از «جیران» هیچ پروژه‌ای نگرفتم. در تلویزیون هم دو سریال «آتش و باد» و «سوران» را داشتم که پخش اولی تمام شد و دومی به تازگی روی آنتن رفته است. در کنار «سوران» هیچ کار جدی دیگری این روزها ندارم.

توجه ویژه به جزئیات صوتی و تصویری در «سوران»

قاسمی با اشاره به سریال «سوران» توضیح داد: تجربه کار در این سریال برای من بسیار خوب بود چراکه درباره آن مقطع تاریخی خود من کمتر کار کرده بودم و تجربه آن را نداشتم. کارگردان و تهیه‌کننده این پروژه هم در زمان تولید به‌گونه‌ای به جزئیات توجه کرده بودند که کار برای من به‌عنوان صداگذار بسیار ساده شده بود. آنقدر جزئیات را در تصویر به‌خوبی رعایت کرده‌اند که من هم می‌توانم مابه‌ازای صوتی آن را استفاده کنم.

وی افزود: از طرف دیگر فضای داستان «سوران» هم مربوط به منطقه کردستان است و از موسیقی و اصوات آن منطقه هم استفاده کردم و تلاش کردم بافت شنیداری همان منطقه را برای مخاطب ایجاد کنم. این موارد را نمی‌توان به‌عنوان چالش دید و به‌نظرم بیشتر جزو جذابیت‌های کار ما محسوب می‌شود. درباره «سوران» کار به‌صورتی بود که می‌توانم بگویم لااقل در تلویزیون کمتر شاهد این میزان توجه و رعایت نسبت به جزئیات بوده‌ایم. از نظر صداگذاری هم به نظرم تجربه خیلی خوبی بود که در کارنامه خودم هم کار خوبی شده، این اتفاق خوب هم محصول حضور تهیه‌کننده و کارگردان خوب است. اگر تهیه‌کننده در رعایت جزئیات با کارگردان همراهی نمی‌کرد شاید فضای سریال به این خوبی نمی‌توانست بازتاب دهنده فضای آن سال‌ها باشد.

«صدا» می‌تواند جغرافیا و تاریخ ایجاد کند

صداگذار «مصلحت» درباره تفاوت صداگذاری در فیلم‌های مربوط به مقاطع تاریخی به نسبت فیلم‌هایی که داستان روز دارند هم گفت: ما در عرصه صداگذاری می‌گوئیم صدا می‌تواند برای ما یک دوره تاریخی را ایجاد کند. این یکی از اصول کاری ما است. ما معتقدم «صدا» می‌تواند در یک فیلم جغرافیا و تاریخ ایجاد کند و ما می‌توانیم این جغرافیا و تاریخ را از طریق صدا به مخاطب فیلم القا کنیم.

وی افزود: در فیلمی مانند «مصلحت» آنچه اهمیت پیدا می‌کند این است که ما بدانیم در آن دوره تاریخی با چه صداهایی مواجه بوده‌ایم. قاعدتاً فضا صوتی در دهه ۶۰ با فضا صوتی در دهه ۱۴۰۰ متفاوت بوده است. من هم تلاشم را کردم که سراغ صداهای آن دوره بروم و این مهمترین چالش برایم بود. به‌عنوان مثال صدای بلندگوها و یا پخش مارش‌های نظامی و سرود در آن سال‌ها به تواتر به گوش می‌رسید. صدای زنگ تلفن در آن سال‌ها بسیار متفاوت از سال‌های اخیر است. حتی صدای آژیر یک آمبولانس در خیابان متفاوت از صدای آمبولانس‌های امروزی بوده است.

این صداگذار تأکید کرد: این فیلم در خیابان‌های سال ۹۹ تصویربرداری شده و ایجاد آمبیانس (صدای محیط) مناسب با دهه ۶۰ هم برای صدابردار و هم برای صداگذار یک چالش است. من در فضاسازی باید به گونه‌ای عمل می‌کردم که صدای فیلم برای مخاطب تداعی‌کننده حال و هوای دهه ۶۰ باشد.

قاسمی درباره تأثیر رویکرد محتوایی یک فیلم برای طراحی فضای صوتی آن هم گفت: طبیعتاً ما به‌عنوان صداگذار وقتی فیلمنامه را می‌خوانیم به یک فضای صوتی در ذهن خود می‌رسیم و باید آن را با کارگردان چک کنیم. اگر فیلم حال و هوای مذهبی داشته باشد، یک فضاسازی نیاز دارد و وقتی فیلم لحن سیاسی پیدا می‌کند باید این ملاحظه را در صداگذاری فیلم هم مدنظر داشته باشیم. به‌عنوان مثال می‌توانم به صدای پای بازیگران اشاره کنم که می‌تواند برای مخاطب ایجاد استرس کند. شاید در یک فیلم معمولی وقتی بازیگر به‌صورت عادی قدم می‌زند، ما صدایی برای قدم زدن‌های او نگذاریم اما وقتی قرار است فیلم فضایی پرتنش و ملتهب داشته باشد، صدا هم باید در خدمت همین فضاسازی باشد و در همین راستا ما هم صدای قدم زدن کاراکترهای را از حالت عادی بالاتر می‌بریم.

وی در پایان گفت: وقتی قرار است در لحظاتی از فیلم التهاب ایجاد کند، صداگذار با استفاده از تمهیداتی مانند صدای لولای در و تشدید صداهایی مانند صدای فیزیکی یک اسلحه و یا خیلی صداهای جزئی‌تر، تلاش می‌کند این التهاب را بیشتر به مخاطب منتقل کند.

در سالروز شهادت امام نهم، برنامه‌های «سخنرانی مذهبی»، «مداحی و نوحه‌سرایی» و «سخنرانی ویژه استاد رحیم پورازغدی» از شبکه دو خواهد شد و همچنین برنامه «صبحانه ایرانی» به طور ویژه به شهادت این امام همام خواهد پرداخت.

برنامه «سخنرانی مذهبی» کاری از گروه معارف اسلامی شبکه دو، دوشنبه ۲۹ خرداد ساعت ۶ صبح از حرم مطهر امام رضا (ع) با حضور حجت‌الاسلام و المسلمین عالی و موضوع «تبدیل تهدید‌ها به فرصت‌ها» روانه آنتن می‌شود. در این برنامه، حجت‌الاسلام عالی پیرامون زندگی امام جوادالائمه (ع) و یکی از خصائص آن بزرگوار که تبدیل تهدید‌ها به فرصت‌ها در زندگی‌شان بود صحبت خواهند کرد.

مجله صبحگاهی «صبحانه ایرانی» کاری از گروه اجتماعی و اقتصاد شبکه دو با اجرای المیرا شریفی مقدم، وحید رونقی، فاطمه افشاریان و جواد یحیایی علاوه بر پخش آیتم‌هایی پیرامون شهادت نهمین اختر آسمان امامت و ولایت، با حضور حجت‌الاسلام محمدمهدی طباخیان (کارشناس مذهبی برنامه) پیرامون سیره زندگی علمی و عملی آن امام همام صحبت کرده و به جنبه‌های مختلف زندگی باب الحوائج خواهند پرداخت.

در فواصل برنامه‌های شبکه، مداحی و نوحه‌سرایی از مداحان و ذاکران اهل بیت (علیهم‌السلام) حاج محمدرضا طاهری و کربلایی حسین طاهری از حسینیه چهاردهم معصوم فراجا و حسینیه شهید محلاتی میدان شهدا پخش خواهد شد.

«سخنرانی استاد رحیم پورازغدی» یکی دیگر از برنامه‌های تدارک دیده شده در گروه معارف اسلامی شبکه دو سیماست که دوشنبه ۲۹ خرداد ساعت ۱۷ روانه آنتن می‌شود. در این برنامه استاد پورازغدی در جمع دانشجویان تشکل‌های فعال نهاد دانشگاه فردوسی مشهد، پیرامون خصائص امام جواد (ع) مطالبی را عنوان خواهند کرد.