مدیر فنی

به گزارش سینماپرس، شصت و نهمین جلسه نقد و بررسی ادبیات معاصر افغانستان با حضور عارف جعفری مدیر خانه ادبیات افغانستان در تهران، مصطفی رحماندوست و هادی خورشاهیان (از شاعران و نویسندگان کودک و نوجوان) به بررسی آثار حسن نوروزی اختصاص داشت.

این جلسه با حضور نوجوانان افغانستانی که از کرج برای دیدار با مصطفی رحماندوست به سالن اوستا حوزه هنری آمده بودند آغاز شد. عارف جعفری در این جلسه با یادآوری اینکه شعر کودک در افغانستان هنوز نوپاست و حسن نوروزی جزو اولین کسانی است که روی این موضوع کار کرده به این جلسه رسمیت بخشید.

خورشاهیان که دیگر سخنران این جلسه بود به بررسی ادبیات کودک و نوجوان بویژه آثار نوروزی پرداخت.

وی آشنایی‌اش با داستان افغانستان را به واسطه محمد امان وارسته معرفی کرد و گفت: کتاب «بازی سرنوشت» این نویسنده از آثاری است که همه هم نسلان من آن را خوانده‌اند. من همچنین شعر افغانستان را با محمدکاظم کاظمی شناختم. من با ادبیات کودک افغانستان آشنا نبودم تا اینکه دو کتاب حسن نوروزی که سال گذشته چاپ شد را مطالعه کردم.

این نویسنده و شاعر کودک و نوجوان با بیان اینکه اولین کتاب کودک و نوجوان افغانستان برای ما غریبه نیست خاطره‌ای از محمد کاظم کاظمی را بازگو کرد که وی برای هر یک از ۵۰ غزل خورشاهیان حدود ۹ صفحه یادداشت نوشته بوده و همین امر نشانگر اهمیت نقد آثار برای فعالان این حوزه است.

تنوع قالب اشعار، آزادی اندیشه می‌دهد

وی در ادامه اظهار کرد: من تنوع قالب و وزن آثار حسن نوروزی را دوست داشتم و احساس می‌کردم تنوع قالب اشعار وی به کودک آزادی اندیشه فرمی می‌دهد. شعرهای ما به طبیعت خیلی نزدیک است و اینکه نوروزی درباره طبیعت می‌گوید، طبیعت آرمانی است، طبیعتی است که در محیط پیرامونمان است و ما با آن آشنا هستیم. در شعر حسن نوروزی این مبحث مشخص است که این شاعر یا حتی مخاطبش در جایی زندگی می‌کند که دود و بوق ممتد در آن وجود دارد، اما طبیعتی هم در اطرافش وجود دارد.

فضای شهر در آثار کودک و نوجوان ناامیدکننده است

خورشاهیان با بیان اینکه شاید وظیفه ما بهتر نشان دادن جهان به کودکان نباشد، ولی به عنوان والدین تلاش میکنیم جهان کودکان جهان بهتری باشد گفت: فضای طبیعت در آثار حسن نوروزی بسیار خوب است، فضای شعری که درباره زندگی بچه‌های ماست که عموما در شهر زندگی می‌کنند، یک فضای ناامیدکننده است و همه شهر را بد نشان می‌دهیم در حالی که می‌توان این موقعیت زندگی را بهتر نشان داد. بچه‌های ما به جبر در آپارتمان زندگی می‌کنند پس این فضا را بهتر نشان دهیم و در اشعارمان هم به این نکته توجه کنیم.

وی همچنین تاکید کرد: شعر نوروزی شعر روانی است و وی در آن از فرهنگ خود استفاده کرده است. شعر نوروزی، شعر معیار کودک است و معیار تصویرگری کتاب وی بسیار خوب است.

مصطفی رحماندوست نیز در بخش بعدی این جلسه گفت: زمان زیادی از آشنایی من با حسن نوروزی می‌گذرد. قبل از شیوع ویروس کرونا ما دور هم جمع می‌شدیم و شعرهای هم را می‌خواندیم و آن‌ها را نقد می‌کردیم، اما بعد این جلسه در فضای مجازی ادامه پیدا کرد و من هم از این اتفاق بسیار راضی هستم چراکه از شهرستان‌ها و کشورهای مختلف هم در این جلسه شرکت می‌کنند و این خیلی خوب است.

وی ادامه داد: من شعر کودک تاجیکستان را خیلی خوب خوانده‌ام و بارها به این کشور سفر کرده ام و در دانشگاه دوشنبه حضور پیدا کرده‌ام از آنجا دکترای افتخاری گرفته‌ام، اما درباره شعر کودک افغانستان فکر میکردم کم خوانده‌ام و وقتی برای این جلسه با من تماس گرفته شد سعی کردم کمبود سوادم را با خواندن جبران کنم، اما بعد فهمیدم که کم دانستنم از ادبیات افغانستان زیاد نیست.

شعر افغانستان هنوز پانگرفته

وی خطاب به حاضران در این نشست با بیان اینکه شعر تاجیکستان تا قبل از فروپاشی شوروی در فضای ابرآلود بود، اما شعر افغانستان هنوز پانگرفته و شما هر کاری کنید همان کار می‌شود گفت: من خود را در اینکه شعر کودک چارپاره باشد بیشتر مقصر میدانم و بعد سعی کردم این اتفاق را جبران کنم و پیش از من محمود کیانوش (نویسنده و شاعر کودک) این کار را کرده بود.

بچه‌ها باید از زندگی لذت ببرند

این شاعر کودک تاکید کرد: من برای آوردن وزن جدید در شعر کاری نکردم بلکه همان وزن‌های عروضی خودمان است، اما عشق بچه‌ها، بازی‌شان و قصه‌هایشان را دوست داشتم و آن‌ها روی من تاثیر گذاشتند. میخواهم بگویم بچه ها، بازی‌شان، عشق‌شان، رقص‌شان و فولکلور را جدی بگیرید، چون ارتباط بچه‌های شما ارتباطشان با کشور مبدا قطع شد به فولکلور رو آوردند.

وی ادامه داد: اینکه دست روزگار باعث شده بچه‌های افغانستانی گوشه خیابان زندگی کنند تقصیر آن‌ها نیست و حتی اگر بچه‌های ما در چادر، حتی اگر در خانه ۴۰ متری زندگی می‌کنند باید از همان زندگی هم لذت ببرند.

وی با اشاره به کتابش که برای تجلیل از شب و زیبایی‌های شب است پیشنهاد داد: ما باید از گرفتاری بچه‌ها چیزی برای لذت بردنشان و شادی درآوریم و به آن‌ها بگوییم که زندگی زیباست. آنچه باعث می‌شود به بچه‌ها بگوییم زندگی زیباست این است که ما دنیایشان را به رسمیت بشناسیم و برای این امر باید خود را فراموش کنیم.

جای خالی نگاه امیدساز و زندگی‌بخش

وی اعلام کرد: جای نگاه شاد، امیدبخش و زندگی‌ساز در شعرهای محمدحسین محمدی و رجایی را در آثار شاعران معاصر افغانستانی کم است.

رحماندوست در ادامه خاطره به آتش کشیده‌شدن ۱۰ هزار عنوان کتاب کتابخانه کودک در کابل توسط طالبان را بازگو کرد و سپس اهمیت کتاب و کتابخانه کودکان را یادآور شد.

اهمیت توجه به ادبیات فولکلور و طنز

این نویسنده کودک و نوجوان همچنین خطاب به نویسندگان و شاعران کودک و نوجوان افغانستانی تاکید کرد: در آثار شما دو چیز کم است اول توجه به ادبیات فولکلور و دوم طنزهای بسیار شیرین داستان‌ها افغانستان. افغانستان ادبیات فولکلور بسیار قوی دارد، اما شما به آن توجه چندانی ندارید و از سوی دیگر شخصیت و کاراکترهایی از جنس ملانصرالدین در داستان و ادبیات افغانستان زیاد است بنابراین به طنز هم بپردازید و امید و شادی و لذت از آنچه داریم را به بچه‌ها منتقل کنید و به نوستالژی و بیان اینکه چه بودید و چه شد، نپردازید.

بچه‌ها باید با حقیقت‌های تلخ کنار بیایند

وی در ادامه گفت: من کتابی درباره طلاق و مرگ دیده بودم که آن را به دوستان توصیه می‌کردم و می‌خواستم درباره طلاق و مرگ شعر بگویند و داستان بنویسند، چون یک چهارم زندگی‌ها به طلاق منجر می‌شود و یک چهارم افراد دچار طلاق عاطفی می‌شوند؛ بنابراین بچه‌ها باید با این حقیقت کنار بیایند. به نظر من می‌شود تلخی‌ها و آنچه به نظرمان تلخی است مثل گرسنگی‌ها، بی خانمان‌هاطلاق و حتی اعدام را به شکل دیگری دید طوریکه بچه‌ها امید به زندگی داشته باشند.

حسن نوروزی، آلوده به محاوه‌گویی نشده است

وی در بخش دیگری سخنانش، حسن آثار نوروزی را عدم آلودگی به محاوره‌گویی دانست و افزود: به اعتقاد من محاوره‌گویی، ادبیات نیست و، چون ما نمی‌توانیم صمیمانه شعر بگوییم و مخاطب را جذب کنیم، سراغ محاوره می‌رویم.

رحماندوست با اشاره به گسترش واژگان در آثار نویسنده‌ای، چون محمدحسین هیکل بیان کرد: بعضی کلمات برای فارسی زبانان بوده و جو جغرافیا ما را از هم جدا کرده، اما بیایید با هم آشتی کنیم و آن‌ها را به هم بیاموزیم. سعی کنید فارسی محاوره و متداول حرف بزنید؛ فارسی ادبی که اشتراکات زیادی با افغانستان دارد خیلی به دردمان می‌خورد؛ بخصوص که فارسی افغانستان مورد هجوم سیاسی هم قرار گرفته است.

همزبانی مقدمه همدلی

وی با اشاره به کتاب «همدلی و همزبانی: کندوکاوی درباره ادبیات کودک و نوجوان افغانستان» اثر حسن نوروزی، همزبانی را مقدمه همدلی معرفی کرد و اظهار کرد: اگر زبانمان مشترک نباشد نمی‌توانیم دل‌هایمان را به هم نزدیک کنیم و هم‌زبانی باید وجود داشته باشد تا همدلی ایجاد شود.

این نویسنده و شاعر کودک و نوجوان با بیان اینکه گاه شعر باید معنی داشته باشد، گاه شعر باید امید داشته باشد، گاه باید شادی ببخشد و گاه نیز باید فقط بازی داشته باشد، با خواندن شعری که به گفته خودش فقط بازی داشت به سخنانش پایان داد.

حسن نوروزی در بخش دیگر این نشست با یادآوری اینکه از دهه ۸۰ شاگرد مصطفی رحماندوست بوده، به جلساتی که با حضور بزرگان عرصه ادبیات معاصر افغانستان در حوزه هنری مشهد برگزار می‌شد اشاره کرد و سه شعر که برای قشر نوجوانان سروده را برای حاضران خواند.

در بخش پایانی این جلسه نصرالله اکبری نکاتی از کتاب «همدلی و همزبانی» حسن نوروزی را مطرح و در ادامه اظهار کرد: کودکان بیشتر مجذوب آهنگین بودن شعر و مفاهیم می‌شوند و با استعاره آشنایی چندانی ندارند، ولی کتاب چاپ شده تصویرگری و طراحی جالبی دارد.

سینماپرس: اسماعیلی درباره حواشی مربوط به لغو برخی کنسرت‌ها گفت: یک جریان سیاسی در کشور به‌دنبال بزرگ‌نمایی برخی مشکلات که گاهی طبیعی و در اجراها پیش می‌آید، هست تا اقشار مختلف مردم را در این موضوع مقابل هم قرار دهند.

زهره صفوی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فعالیت‌های اخیر خود توضیح داد: بعد از حضور در سریال «آکتور» که چند روزی در آن ایفای نقش داشتم، در سریال دیگری به کارگردانی محمد احتشامی در اصفهان حضور داشتم اما در حال حاضر نزدیک به ۲۰ روزی می‌شود که در منزل هستم و کاری ندارم.

وی با اشاره به اینکه بیشتر از سمت سریال‌های تلویزیونی سفارش کار داشته است، گفت: خودم علاقه‌مند به کار در سینما و تئاتر هم هستم و کار هم کرده‌ام اما بیشتر پیشنهادها پیش‌تر از سمت کارهای تلویزیونی بود که تولیدات تلویزیونی هم اخیراً کمتر شده است. در حال حاضر بیشتر از تولیدات شبکه نمایش خانگی پیشنهاد دارم و آن‌ها را قبول می‌کنم. دو سه سالی می‌شود که سریال تازه‌ای در تلویزیون پیشنهاد نداشته‌ام. متأسفانه تولیدات نمایشی تلویزیون خیلی کم شده و مردم بیشتر برای اذان و اخبار سراغ تلویزیون می‌روند و لابه‌لای آن هم مدام تبلیغات فرش و فروشگاه لوازم خانگی می‌بینند!

این بازیگر باسابقه گفت: زمانی پیشنهادهای خوبی برای ایفای نقش‌های خوب داشتیم اما گویی این روزها دیگر فیلمنامه‌نویسی نداریم که بتواند شخصیت‌هایی مانند مادربزرگ و پدربزرگ و حتی خاله و عمه را براساس سنت‌هایی که در خانواده‌های قدیمی داشته‌ایم بنویسد. همه بازیگران فیلم‌ها و سریال‌های شده‌اند دختران و پسران جوان. فیلمنامه خوب باید آنقدر محکم باشد که مخاطب پای آن بنشیند؛ مانند «پدرسالار»، «شور زندگی» و خیلی کارهای دیگر.

برای مردم سوال است که چرا دیگر بازی نمی‌کنم

صفوی درباره مواجهه خود با مردم در کوچه و خیابان گفت: همین دیروز در خیابان بود و به سمت خانه‌ام که در شهرک است می‌رفتم. جایی مردم جمع شده بودند، یکی از آن‌ها می‌گفت خانم صفوی خدا شما را حفظ کند که سالیان سال با همین روسری که روی سر دارید مهمان خانه‌های ما بودید. او می‌گفت نمی‌دانید چقدر ما شما را دوست داریم و برایش سوال بود که چرا دیگر بازی نمی‌کنم. من هم پاسخ دادم دیگر کاری نیست که برای آن به ما مراجعه بشود، دور، دور دخترها و پسرهای جوان است!

وی در پاسخ به اینکه مردم او را با کدام نقش‌ها و سریال‌ها بیشتر به یاد می‌آورند، توضیح داد: سریال‌هایی مثل «رستگاران» را به یاد دارند که در آن نقش خواهر آتیلا پسیانی را ایفا می‌کردم که از آن شازده‌های خشن بود! کارهای زیاد دیگری مثل «جدال با سرنوشت» را هم مردم به یاد دارند. خیلی سریال‌ها و نقش‌ها را مردم به یاد دارند که شاید خودم نامشان را به یاد نیاورم. بالاخره بالای ۷۰ سال است که مشغول کار هستم و در سینما، تئاتر و تلویزیون نقش‌های متعددی را بازی کرده‌ام. زمانی بود که مردم هم خیلی بیشتر وقتی نقش‌آفرینی‌های ما را می‌دیدند، از ما استقبال می‌کردند.

این بازیگر باسابقه گفت: این روزها وقتی مردم ما را می‌بینند خیلی خوشحال می‌شوند و می‌خواهند تجدید خاطره کنند. گاهی هم که سراغ می‌گیرند که چه کارهایی انجام می‌دهم، می‌گویم در شبکه نمایش خانگی نقش‌هایی بازی کرده‌ام. جالب اینکه برخی افراد بیشتر من را از روی صدایم می‌شناسند! گاهی کسی ناگهان از پشت‌سرم می‌گوید خانم صفوی سلام! وقتی می‌گویم تو که مرا ندیده بودی، می‌گوید از روی صدای شما شناختم! مردم بیشتر لحن صدا و چهره مادرانه‌ام را دوست دارند. همه بازیگران در کار خود خوب و دوست‌داشتنی هستند اما بالاخره هر کسی ویژگی‌های خاص خودش را هم دارد.

وی با اشاره به اینکه در طول این سال‌ها کمتر نقش منفی پذیرفته است گفت: غیر از سریال «رستگاران» که کاراکتر خشک و خشنی را ایفا می‌کردم، بیشتر نقش‌هایی که داشته‌ام معمولاً مادرانه و مثبت بوده است. به‌طور خاص خیلی نقش مادران شهدا را ایفا کرده‌ام. از همان مقطع سال‌های ابتدایی بعد از انقلاب، بسیاری از نقش‌های مادر شهید در فیلم‌ها و سریال‌ها را من بازی می‌کردم و این نقش‌ها را هم خیلی دوست داشتم. گاهی مانند مادران شهید، گریه می‌کردم. همه این شهیدان عزیزان ما بودند.

از ورود به بازیگری پشیمانم، دخترم هم!

این بازیگر که تجربه بازی مشترک با دخترش زهرا اویسی را هم داشته است، درباره حضور فرزندش در حرفه بازیگری گفت: او در حال حاضر کار وکالت را دنبال می‌کند و اگر پیشنهاد بازی هم داشته باشد، بازیگری را هم همچنان دنبال می‌کند. واقعیت این است که زهرا ۳ سالش بود که او را وارد دنیای بازیگری کردیم و فکر می‌کنم اشتباه بود چرا که او هنوز هم بابت این اشتباه از من گله‌مند است! می‌گوید مادر این چه کاری بود که ما را به سمت آن بردید؟ او بچه بود که در فیلم «کیمیا» در کنار مرحوم خسرو شکیبایی بازی کرد و بعدها در سنین مختلف نقش‌های دیگری را هم بازی کرد.

وی در ادامه گفت: اگر بخواهید حس واقعی‌ام را به بازیگری بدانید می‌گویم اگر امکانش بود که باردیگر متولد شوم و زندگی کنم، هرگز سراغ بازیگری نمی‌رفتم. پشیمانی بسیار زیادی دارم و با وجود تمام خاطراتی که داشته‌ام می‌گویم این حرفه خوب نیست. اینکه در یک شغل به‌واسطه پیری و جوانی و یا چاقی و لاغری، آینده‌ات تحت‌تأثیر قرار بگیرد، یعنی حرفه ماندگاری نیست. مدام هم دست روی دست می‌آید! خانم‌های پیر را با گریم جوان می‌کنند و آن یکی بازیگر جوان را با گریم پیر می‌کنند تا بتواند نقش مادر را بازی کند! من از ورود به بازیگری پشیمانم و دخترم هم همین گله را از من دارد. خیلی از بازیگران بابت ورود به این حرفه، همین حس را دارند.

خبرگزاری مهر را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 پیکرِ اسماعیل سلطانیان بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون در قطعه هنرمندان بهشت زهرا  روز جمعه به خاک سپرده شد. 

سیدعباس عظیمی مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت، جلیل فرجاد، کوروش سلیمانی، سعید حاج میری، سیدرحیم حسینی و مهوش وقاری و جمعی از دوستان و همکاران این هنرمند حضور داشتند. 

این هنرمند پیشکسوت در ردیف ۱۵۶ قطعه ۱۶ آرام گرفت. 

اسماعیل سلطانیان، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون بامداد ۲۴ خردادماه در سن ۶۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.

مراسم یادبود این هنرمند فقید شنبه، ۲۷ خرداد از ساعت ۱۳ الی ۱۴:۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب برگزار می‌شود.

اسماعیل سلطانیان سال ۱۳۳۳ در کرمانشاه متولد شد و فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر‌های دراماتیک بود. او فعالیت هنری را از سال ۱۳۴۹ با تئاتر به عنوان نویسنده، بازیگر و کارگردان آغاز کرد و همزمان در سال ۱۳۴۹ در مرکز آموزش هنر‌های دراماتیک کرمانشاه یک دوره شش‌ماهه را زیر نظر آتش تقی‌پور گذراند.

سلطانیان فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۴ با بازی در فیلم «شکار شکارچی» آغاز کرد. همچنین در طول جنگ نیز چند تئاتر در جبهه‌ها روی صحنه برد.

از دیگر آثار سلطانیان می‌توان به بازی در سریال‌های «پایتخت ۲» «یوسف پیامبر»، «مرد هزارچهره»، «ستایش» و «قورباغه» اشاره کرد.

این‌روز‌ها شبکه یک سیما سریال «سوران» را روی آنتن می‌برد، که با اقتباس از کتاب «عصر‌های کریسکان» خاطرات و اسارت امیر سعید‌زاده، جوان کرد انقلابی را به تصویر می‌کشد، که در التهابات دهه ۵۰ منطقه کردستان از سوی گروهک‌های معاند اسیر می‌شود.

نقطه شروع این سریال ۱۸ قسمتی هم‌گام با کتاب اقتباس شده از آغاز فعالیت‌های سعید‌زاده در راه مبارزه با رژیم شاهنشاهی شروع می‌شود و به موازات ترسیم فعالیت مبارزان انقلابی، فعالیت‌های حزب کومله هم نشان می‌دهد. سکانس قسمت ۴ این سریال نشان می‌دهد که چگونه کومله مسجد‌های شهر سردشت را غارت می‌کند، تا مانع اقامه نماز شود. 

در بخشی از کتاب «عصر‌های کریسکان» که روایتگر روز‌های بعد از انقلاب است آمده: «پادگان ارتش غارت می‌شود و گروهان ژاندارمری به تصرف سازمان‌ها و احزاب در می‌آید. یا باید طرفدار احزاب مخالف انقلاب باشی و از آن‌ها حمایت کنی، یا باید بی‌طرف بمانی و دم نزنی تا در امان باشی […]».

«فعالیت گروهک‌ها روزافزون شده و جوانان را مسلح می‌کنند. دموکرات در میدان شهر میتینگ می‌گذارد و کومله در پارک شهر فعال است. انواع و اقسام گروه‌ها و سازمان‌های جدید تاسیس می‌شوند و در سطح شهر دفتر و مقر دایر می‌کنند. کومله، دموکرات، خبات، رنجبران، طوفان، سربداران، رزگاری، مجاهدین خلق؛ هر کدام دفتر و دستکی دایر کرده و مردم را دور خودشان جمع کرده و مجلس مجادله و رقص و آواز راه می‌اندازند. گاهی وقت‌ها مجادلاتشان به درگیری فیزیکی می‌انجامد و به دفاتر یکدیگر تعرض می‌کنند. کومله با خبات، طوفان با دموکرات، سربداران با رنجبران، دسته دسته و گروه گروه جلسه و میتینگ گذاشته و با هم مناظره کرده و مردم تماشاگرند».

اثر نمایشی باید مخاطبان از پیش موجود را حفظ کند

مینو خانی، نویسنده، منتقد و پژوهشگر حوزه سینما با بیان اینکه اثر نمایشی باید مکمل اثر ادبی اقتباس شده باشد، گفت: این مکمل بودن به این معناست که باید هر دو اثر به ارتقای یکدیگر کمک کنند. وقتی اثر ادبی مخاطبان خود را پیدا کرده و قرار است تصویری شود، مخاطبان از پیش موجودی دارد. به همین دلیل تعدادی از افراد می‌دانند داستان درباره چیست و آن را در بُعد نمایشی دنبال می‌کنند. اثر نمایشی باید مخاطبان از پیش موجود را حفظ کند، تا مخاطب بتواند به اثر اقتباسی اعتماد کند. 

خانی به سه نوع اقتباس به نام‌های اقتباس آزاد، اقتباس وفادارانه و اقتباس لفظ به لفظ اشاره کرد و افزود: هرچه اقتباس از نوع اول به سمت نوع سوم حرکت کند، وابستگی به متن ادبی بیشتر می‌شود. مسئله اینجاست ابزار کار نمایشی و تصویری با اثر مکتوب متفاوت است. بیشتر اوقات تغییر و تحول و کم و زیاد شدن‌ها در اثر نمایشی طبیعی است.

 «سوران» از نوع اقتباس وفادارانه است

این منتقد سینما در پاسخ به این سوال که اقتباس این سریال از نوع وفادارانه است؟ گفت: بله، چون به‌طور مشخص به یک مقطع تاریخی می‌پردازد. 

وی با بیان اینکه صاحب اثر باید به منبعی که از آن الهام گرفته وفادار باشد، بیان کرد: وقتی در تیتراژ از واژه براساس استفاده می‌شود، یعنی از اقتباس وفادارانه استفاده شده است. باید به‌گونه‌ای به منبع اصلی وفادار بود، که واژه براساس زیر سوال نرود.

بخش‌هایی از کتاب «عصر‌های کریسکان» به تصویر کشیده شده است

خانی درباره سریال «سوران» و اقتباس از کتاب «عصر‌های کریسکان» گفت: بخش‌هایی از این کتاب در سریال «سوران» منبع الهام صاحب اثر بوده، که در فیلمنامه آورده شده است. مجتبی فرآورده تهیه‌کننده این سریال پیشنهاد کرده آن بخش از کتاب که وجه نمایشی ندارد، برای ساخت اثر سینمایی مناسب است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط‌عمومی پروژه، فیلمبرداری فیلم کوتاه «آز» به نویسندگی و کارگردانی رسول کریمی از اواسط خردادماه در دو لوکیشن تهران و ورامین آغاز و پس از ۶ روز فیلمبرداری به پایان رسید.

«آز» یک درام اجتماعی با موضوع طمع و قدرت انتقام طبیعت با الهام از حدیث نبوی پیامبر اسلام (ص) است. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «دست انتقام روزگار توسط دختربچه‌ای به نام اَبرا اقدام به تنبیه افراد طمع‌کار می‌کند.»

فاطمه مرتاضی، شهرام مردان، سامان اصغری، مژده محمدی، الیا مقدم، محمد خانی، رضا حصاری، صالح محمد صالح مزینانی، مهدی شاه‌محمدی، بازیگران خردسال: آیلین جاهد و هلنا ایزدی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.

دیگر عوامل این فیلم عبارتند از تهیه کننده و کارگردان و نویسنده: رسول کریمی،، مشاور کارگردان: امید کاوه آهنگر، مدیر فیلمبرداری: امیر رحمانی، صدابردار: امید قربانی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: سهیلا شریفان، دستیاران فیلمبرداری: صالح نیکجو، علی حق گو، مدیر تولید: شهرام مردان، گریم: فروغ خدادادی، طراح لباس و صحنه: دنیا دانش زاده، دستیار لباس و صحنه: آنا امینی، منشی صحنه: مهسا جمالی، تدوینگر: پدرام میرعلی، عکاس: ریحانه معمارباشی، فیلمبردار پشت صحنه: عاطفه گوهری، هلی شات: احمد معتمدی فهیم، مدیر پشتیبانی و تدارکات: علیرضا باقری نژاد، دستیار تدارکات: اسماعیل جعفری عادل، مدیر روابط عمومی: فاطیما موسوی.

هادی آفریده مستندساز در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تازه‌ترین فیلم مستند خود با عنوان «هولاین در ایران» از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، گفت: مستند «هولاین در ایران» درباره یک معمار اتریشی است که در دهه ۵۰ برای معماری داخلی خانه تاریخی قوام‌السلطنه و تبدیل آن خانه به موزه آبگینه به ایران دعوت می‌شود. از آن جایی که اغلب آثاری که در موزه آبگینه هستند به دوران باستان مربوط می‌شوند هولاین برای فهم بهتر فرهنگ و تاریخ ایرانی، پیدا کردن خاستگاه سفال‌ها و خوانش معماری ایرانی شروع به سفر در سراسر کشور ایران می‌کند و بیشتر سفر او مربوط به استان فارس و شهر شیراز می‌شود.

او ادامه داد: ماجرای ساخت این مستند به روزهایی برمی‌گردد که من در خانه پشتی موزه آبگینه زندگی می‌کردم. آن زمان مدیر وقت موزه آقای حمید وکیل‌باشی بود که با او دوستی نیز داشتم. یادم است که در جریان روزمرگی‌هایم روزی از موزه با من تماس گرفتند و خبر از پیدا کردن چیزی عجیب در جریان مرمت کف‌پوش‌های موزه دادند. من هم به آن‌جا رفتم.

رازهایی که با شیشه دارو فاش شد

آفریده گفت: در جریان مرمت کف‌پوش‌های موزه شیشه دارویی پیدا می‌شود که زیر کف‌پوش‌ها دفن شده بود. درون شیشه دارو یادداشت‌هایی از شرح روند مرمت ساختمان نوشته شده بود و ماوقع را توضیح می‌داد. درست در همان لحظه با خودم گفتم که این ماجرا یک «تایتانیک پلان» است. یعنی فیلمی که با یک اتفاق خاص شروع شده و در ادامه حادثه مشروح وقایع شرح داده می‌شود.

این کارگردان ادامه داد: من همواره به موضوعات مربوط به بافت تاریخی شهرها اهمیت می‌دهم و این موضوع برایم تبدیل به موقعیت مناسبی شد که به آن توجه کنم و درواقع دغدغه شخصی‌ام هم بود.

او درباره روند تحقیق و پژوهش برای ساخت این مستند گفت: برای ساخت این اثر تحقیق و پژوهش بسیاری صورت گرفت و در روند پژوهش‌ها اسناد و اطلاعات بسیاری به‌دست آمد که برای نخستین بار در فیلم منتشر می‌شود، همچون خاطرات دست‌نویس هولاین از روند معماری خانه قوام‌السلطنه به همراه عکس‌های پژوهشی گروه اتریشی و آلمانی در دهه ۵۰ در روند پژوهش به ایران رسید که در فیلم گنجانده شده، جالب است بدانید که هولاین معماری بسیار بزرگ بوده و توانسته است جایزه بزرگ معماری که ارزشی هم‌ارز با جایزه اسکار در دنیای سینما را دارد از آن خود کند.

روایت اول شخص معمار اتریشی در «هولاین در ایران»

این کارگردان درباره ساختار مستند بیان کرد: ساختار «هولاین در ایران» ترکیبی است. روایتی اول شخص از زبان هولاین که با توجه به دست‌نوشته‌هایش گفته می‌شود و همین‌طور روایتی سوم شخص از کارگردان ساختار اثر را شکل می‌دهد. امیدوارم این مستند به درستی و در وقت مناسب دیده شود و ارزش فیلم با خود فیلم سنجیده شود نه با حواشی آن یا روابط کارگردان.

عوامل این مستند عبارتند از پژوهشگر و کارگردان: هادی آفریده، گوینده گفتار فیلم: مهناز افضلی – شهرام درخشان، فیلمبردار: رضا تیموری، صدابردار: شاهین پورداداشی، صداگذار: مهرشاد ملکوتی، آهنگساز: حمیدرضا آفریده، مشاور پژوهشی پروژه: حمید وکیل باشی، ارد عطارپور، عکاس: روشنک اهرابی، مدیرتولید: اعظم صادقی منفرد، مدیر تولید شیراز: علی آریان فرد، دستیار فیلمبردار: سهیل صباحی.

به گزارش خبرنگار مهر، در سومین شماره از مجموعه «نمایش‌های شنیدنی با مهر» قسمت سوم از نمایش رادیویی «پرونده پلیکان» به کارگردانی ایوب آقاخانی منتشر می‌شود. این نمایش رادیویی بر اساس رمان مطرح جان گریشام تولید و پخش شده است. در سال ۱۹۹۳ فیلم سینمایی «پرونده پلیکان» نیز بر اساس همین رمان با کارگردانی آلن جی پاکولا و با حضور بازیگرانی چون جولیا رابرتس، دنزل واشنگتن و سام شپارد ساخته شد که از فیلم‌های موفق سینمای جهان شناخته می‌شود.

یکی از ویژگی‌های نمایش رادیویی «پرونده پلیکان» حضور ۳ نسل از هنرمندان شناخته شده و حرفه‌ای عرصه بازیگری و رادیو است که با حضور خود اثری به یادماندنی را در عرصه نمایش‌های رادیویی رقم زده‌اند.

ایوب آقاخانی علاوه بر کارگردانی نمایش رادیویی «پرونده پلیکان» که در دهه ۹۰ تولید و پخش شده است، کار تنظیم و پرداخت نمایشی برای رادیو را هم عهده‌دار بوده است.

بازیگران این قسمت به ترتیب ورود به صحنه عبارتند از رؤیا فلاحی، ایوب آقاخانی، مجید حمزه، علی‌اصغر دریایی، بهزاد فراهانی، امیر منوچهری، بهرام ابراهیمی و شیما جان‌قربان.

محمدرضا قبادی‌فر افکتور، فرزاد شریفی صدابردار و فرشاد آذرنیا تهیه‌کننده از دیگر عوامل این نمایش رادیویی هستند.

در این قسمت با مدت زمان ۲۲ دقیقه و ۵۰ ثانیه، توماس کالاهان استاد حقوق که پیگیر پرونده قتل ۲ قاضی دموکرات آمریکایی بود طی بمب‌گذاری در خودرو به قتل می‌رسد. داربی شا با گاوین ورهیک وکیل اف بی آی که دوست کالاهان بود تماس می‌گیرد؛ کسی که کالاهان پرونده‌ای که داربی شا درباره قتل ۲ قاضی تهیه‌کرده بود و عنوان «پرونده پلیکان» روی آن گذاشته شده، در اختیارش قرار داد. شا از ورهیک این پرسش را می‌پرسد که او پرونده را در اختیار چه کسانی قرار داده است.

رئیس جمهور آمریکا به دنبال جزئیات بیشتری از پرونده پلیکان است زیرا هم نام و هم عکسی از او نیز در این پرونده قید شده است. رئیس جمهور بسیار نگران این موضوع است که مطبوعات از ماجرا خبردار شوند و به آن بپردازند و به گفته خود «مطبوعات رئیس جمهور را به صلیب بکشند».

داربی شا با گاوین ورهیک تماس تلفنی می‌گیرد و از اینکه کسی او را تعقیب می‌کند هراسان است.

اطلاعاتی از کاخ سفید به بیرون درز پیدا کرده و گرانتام خبرنگار آن‌ها را در روزنامه «واشنگتن» منتشر کرده است. فلچر کول رئیس ستاد ریاست‌جمهوری افرادی را اجیر می‌کند تا هم گرانتام را زیر نظر داشته باشند و هم پیرمرد خدمتکاری که در کاخ سفید فعالیت می‌کند و این اطلاعات را به گرانتام داده، حذف کنند.

داربی نیز از طریق دوست صمیمی خود در دانشگاه این شایعه را پخش می‌کند که یک ترم مرخصی گرفته و در شهر دیگری ساکن شده تا به این صورت خطر به قتل رسیدن خود را کم کند.

با هم سومین قسمت «پرونده پلیکان» را بشنویم.

صابر امامی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «کاپیتان» به کارگردانی محمد حمزه‌ای از فیلم‌های رونمایی‌شده در جشنواره چهل‌ویکم فیلم فجر که به تازگی پروانه نمایش خود را از سازمان سینمایی دریافت کرده است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره برنامه‌ریزی برای اکران عمومی این فیلم گفت: با توجه به اینکه قصد داریم فیلم در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان هم حضور داشته باشد اکران فیلم را باید به فصل پاییز و همزمان با بازگشایی مدارس موکول کنیم. با توجه به دریافت پروانه نمایش هم مقدمات این اتفاق را پیگیری می‌کنیم.

وی افزود: به دو دلیل فکر می‌کنم فصل پاییز زمان مناسبی برای اکران «کاپیتان» باشد. یکی بحث بازگشایی مدارس است که می‌تواند زمینه‌ساز حضور دانش‌آموزان در مدارس باشد و نکته دیگر هم مفاهیم انسانی خود فیلم است که باعث شده خیلی نیاز به تمرکز بر زمان‌های خاص مانند نوروز یا عید فطر برای اکران نداشته باشیم و فیلم در هر مقطعی می‌تواند با مخاطب ارتباط برقرار کند.

تهیه‌کننده «کاپیتان» با اشاره مجدد به برنامه‌ریزی برای حضور این فیلم در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: این فیلم برای مخاطبان کودک و نوجوان فیلم مناسبی است اما در عین حال برای همه اعضای خانواده فیلم جذابی است و به همین دلیل هم همه اعضای یک خانواده می‌توانند از تماشای آن لذت ببرند و هم مخاطبان دغدغه‌مند سینما می‌تواند با تماشای آن احساس رضایت کند.

امامی ادامه داد: درست است که فیلم از بیماری کودکان صحبت می‌کند اما پیام اصلی آن امید و زندگی است. به تعبیری بستر روایت داستان فیلم این بیماری است و به‌شدت فیلم امیدبخش و نشاط‌آوری است. معتقدم فیلم ما جزو معدود فیلم‌هایی است که شاید در فرآیند تبلیغات مخاطب با ناراحتی‌هایش مواجه شود اما به محض تماشای فیلم احتمالاً آن را به دیگران هم توصیه می‌کند.

وی افزود: در واقع شخصیت‌های اصلی فیلم بچه‌هایی هستند که در بیمارستان دوران بیماری خود را در کنار یکدیگر سپری می‌کنند اما آخرین چیزی که به آن فکر می‌کنند، این بیماری است. آن‌ها در تلاش هستند تا زندگی را تجربه کنند و این درس را به بزرگ‌ترها و پدرومادر خودشان هم می‌دهند.

تهیه‌کننده «کاپیتان» درباره تغییر نسخه اکران عمومی فیلم نسبت به آنچه در جشنواره فجر به نمایش درآمده بود هم گفت: با تصمیم خودمان فیلم را نسبت به نسخه جشنواره فجر کوتاه کردیم. براساس بازخوردهایی که در موعد نمایش جشنواره‌ای داشتیم آن را حدود ۱۰ دقیقه کوتاه‌تر کردیم اما نسخه‌ای که برای دریافت پروانه نمایش ارائه کردیم، بدون هیچ اصلاحیه‌ای مجوز دریافت کرد.

این تهیه‌کننده سینما در پایان درباره دیگر فعالیت‌های خود هم توضیح داد: در حال حاضر مشغول کار بر روی دو فیلمنامه هستیم که یکی از آن‌ها فضایی مرتبط با کودکان و نوجوانان دارد و امیدواریم زودتر به مرحله تولید برسد. کار دیگر هم محتوایی اجتماعی دارد. پروژه اول با توجه به اتمام نگارش فیلمنامه به مرحله تولید نزدیک‌تر است و در حال مذاکره برای تولید آن با یک کارگردان فیلم‌اولی هستیم.