نمایشگاهی برای نیم قرن هنرمندی بهرام دبیری
نمایشگاه «به آینده سپرده شد» با هدف مرور ۵۰ سال فعالیت هنری بهرام دبیری در موزه هنرهای معاصر برگزار خواهد شد.
مدیر فنی
«ترامپ» به معنای واقعی منفور است/ در مسابقه «ترامپیسم» تلاش داریم این چهره را در شکلهای مختلفی که دیده شده و میشود نشان دهیم – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: مسعود شجاعی طباطبایی دبیر سومین مسابقه کارتون و کاریکاتور تراپیسم از جزئیات بیشتر این رویداد هنری گفت.
به گزارش سینماپرس، سید مسعود شجاعی طباطبایی دبیر سومین دوره جشنواره کارتون و کاریکاتور تراپیسم در پاسخ به این سوال که آیا از خود کشور آمریکا ارسال اثر داشتیم؟ گفت: در دو دوره قبل برخی از هنرمندان بسیار مطرح و شاخصِ عرصه کارتون و کاریکاتور شرکت کردند. ما از آمریکا هم شرکت کننده داشتیم. در حال حاضر شما اتفاقاتی که در آمریکا رخ میدهد را میبینید. تظاهرات دهها میلیونی مردم آمریکا نشان میدهد که ترامپ به معنای واقعی منفور است، حال چه در کشور خودش و چه در دیگر کشورها نگاه تحقیر آمیزی که به دیگران دارد.
وی با اشاره به سفر دوحه و رفتاری ترامپ گفت: در هرحال ما در مسابقه ترامپیسم تلاش داریم این چهره را در شکلهای مختلفی که دیده شده و میشود نشان دهیم.
شجاعی طباطبایی عنوان کرد: هنر کارتن و کاریکاتور به واسطه اینکه یک هنر، بسیار بینالمللی است و زبان بینالمللی مطرح میشود، جزء اتفاقات واکنش سریع محسوب شود. تلاش داریم از این رسانه به عنوان یک ابزار بهره ببریم. حال حاضر در جنگ رسانه هستیم و از جنگ رسانه در کارتون و کاریکاتور بهره میگیریم.
گرشا رضایی برای «یوز» خواند
نماهنگ «مادر» با صدای گرشا رضایی همزمان با ادامه اکران انیمیشن «یوز» منتشر شد.
اگر بخواهیم در «فیلم کوتاه» دنبال انتقال «هویت ایرانی» باشیم به انحراف میرویم/ «فیلم کوتاه» از پس انعکاس «هویتهای ملی» بر نمیآید/ «فیلمهای تجربی» ما بسیار ضعیفاند – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: «احمد الستی» با بیان این مطلب که اگر بخواهیم در فیلم کوتاه دنبال انتقال هویت ایرانی باشیم، به انحراف میرویم، گفت: جشنواره فیلم کوتاه تهران در افزایش تعداد فیلمها بسیار مؤثر بوده، اما در کیفیت نه. کیفیت، محصول یک فرایند فرهنگی است و جشنواره بهتنهایی کافی نیست. به نظر من فرهنگ اجتماعی ما عمیقاً نزول کرده و این یکی از علتهای ضعف محتوایی فیلمهای ماست.
دکتر «احمد الستی» سینماگر، پژوهشگر، مترجم، منتقد و استاد دانشگاه تهران در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس در مورد معضلات
سینمای کوتاه اظهار داشت: چیزی که خیلی خوشحالکننده است این است که علاقهمندان به تولید فیلم کوتاه در ایران روزبهروز در حال افزایشاند. این اتفاق بسیار خوشایند است. فقط مطلبی هست و آن اینکه باید تناسبی ایجاد کنیم بین تعداد فیلمهای داستانی در نسبت با مستند، تجربی و انیمیشن. این تعادل به هم خورده و گرایش اکثر فیلمسازان جوان ما به سوی فیلم داستانی است. در حال حاضر تعداد فیلمهای داستانی به نسبت دیگر گونهها بسیار بیشتر است.
وی افزود: این اشکال عمدهای نیست، فقط باید به این نکته توجه کنیم که این گرایش باعث میشود فرصت تولید برای فیلمهای تجربی کمتر شود. دلیلش هم این است که، ملاحظه بفرمایید، چقدر در دانشگاههایمان فیلم تجربی تدریس میشود؟ وزارت علوم چرا این موضوع را پیشنهاد نمیکند؟ به هیچ وجه. خب این خودش یک اشکال است و در نتیجه فیلمهای تجربی ما بسیار ضعیفاند. من چون داور بخش فیلم تجربی جشنواره بودم، با اطمینان خاطر میگویم بسیاری از این فیلمها آثار ضعیفی بودند.
او ادامه داد: بنابراین ما باید برای تدریس انواع فیلم کوتاهی که کمتر به آنها پرداخته میشود، برنامهریزی و طراحی کنیم. مثلاً اکنون بیشترین تولید مربوط به فیلمهای داستانی است، بعد از آن مستند، سپس انیمیشن و در آخر فیلم تجربی.
این استاد دانشگاه در مورد علت افت کیفیت فیلمنامه در آثار سینمای کوتاه تصریح نمود: به طور کلی ما از نوشتن فیلمنامه فیلم کوتاه بهره زیادی نبردهایم. با اینکه در سالهای اخیر کتابهای بسیاری درباره فیلم کوتاه، مخصوصاً فیلمنامه فیلم کوتاه، ترجمه شده، اما هنوز به آن درجه نرسیدهایم که مختصات فیلم کوتاه، بهویژه فیلم داستانی کوتاه، را درست بیاموزیم و به علاقهمندان و فیلمسازان منتقل کنیم.
وی تاکید کرد: این ضعف وجود دارد و بهسادگی هم قابل حل نیست، مگر اینکه اساساً بدانیم فیلم کوتاه امروز در جهان چه میکند، چگونه باید آغاز شود، چگونه باید به پایان برسد، کجا داستان شروع میشود و نقطه دراماتیک آن کجاست. این موارد را ما در بسیاری از فیلمهایمان آشفته میبینیم.
الستی با اشاره به نقش انجمن سینمای جوان در تحقق این افول بیان کرد: تلاشی که میشود، بهجاست، اما باید گفت این یک فرآیند زودبازده نیست. نیاز به تداوم، زمان و مدرسینی دارد که با حوصله زیاد این مختصات را به جوانان بیاموزند. فعلاً زمان میخواهد. درست است که استقبال خوبی از جشنوارهها میشود و فیلمهای زیادی تولید میکنیم، اما واقعیت این است که در ارتباط با کیفیت فیلمهایمان هنوز کار زیادی در پیش داریم.
وی افزود: تا ما برسیم به اینکه فیلم کوتاه شامل چه مختصاتی است، کشورهایی که فیلمهای عالی کوتاه تولید میکنند، خیلی جلوتر رفتهاند. آنها خودشان را کشیدهاند بالا و وارد مرحلههای تازهای شدهاند. نگاه فیلم کوتاه در قرن بیستویکم به طرز حیرتانگیزی جلو رفته و واقعاً دارد کار میکند. ما تلاش کردیم به آنها برسیم، اما حالا آنها دوباره خودشان را جلو کشیدهاند؛ به نظر میرسد حدود بیست سال از ما جلوترند.
استاد دانشگاه ایالتی تگزاس در دالاس با بیان این مطلب که باید به یاد داشت که در فرم باید محتوا را هم جا داد؛ اظهار داشت: نمیشود صرفاً دلخوش کرد به اینکه تماشاگر دنبال فرم است. اینطور نیست. فرم بهتنهایی ما را دلخوش میکند، اما اندیشهورزی کجاست؟ نباید اشتباه کنیم؛ فیلم کوتاه میتواند ایدهپردازی کند، اما در زمانی بسیار کوتاه باید ایده را منتقل کند. نمیشود فقط با فرم به هدف رسید.
وی درخصوص تاثیر جشنواره فیلم کوتاه تهران در تحقق این امر تصریح نمود: جشنواره فیلم کوتاه تهران در افزایش تعداد فیلمها بسیار مؤثر بوده، اما در کیفیت نه. کیفیت، محصول یک فرایند فرهنگی است و جشنواره بهتنهایی کافی نیست. به نظر من فرهنگ اجتماعی ما عمیقاً نزول کرده و این یکی از علتهای ضعف محتوایی فیلمهای ماست.
وی متذکر شد: در ایدهپردازی بسیار ضعیف عمل میکنیم. باید جامعه را بالا بکشیم تا بتواند اندیشهورزی کند. بچهها در فرم خوب کار میکنند و موفق هم هستند، اما آیا در اندیشهورزی هم موفقاند؟ متأسفانه باید بگویم که ما در این زمینه با جهان پیش نرفتهایم.
این استاد برجسته سینما در ادامه گفت و گو در مورد فقدان هویت ایرانی در روح غالب آثار فیلم کوتاه تولید شده سال های اخیر، اظهار داشت: به نظر من اصلاً ارتباطی ندارد. فیلم کوتاه را نباید به جستجوی هویت ایرانی نسبت داد. فیلم کوتاه فقط میخواهد ایدهای را منتقل کند. اگر بخواهیم در فیلم کوتاه دنبال انتقال هویت ایرانی باشیم، به انحراف میرویم، چون این هدف فیلم کوتاه نیست.
وی افزود: فیلم کوتاه قرار است فکر کوتاه، موجز و مختصر را منتقل کند، نه اینکه بار فرهنگی و ملی را به دوش بکشد. البته اگر کسی خواست چنین کاری بکند، اشکالی ندارد، اما نباید انتظار عمومی باشد. فیلم کوتاه از پس انعکاس هویت های ملی بر نمیآید.
«احمد الستی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: در هر کشوری همینطور است، مگر اینکه فیلمی مشخص درباره موضوعات نمادین ملی ساخته شود؛ مثلاً درباره پرچم مکزیک یا لباس سنتی تایوان. اما در حالت عادی، فیلم کوتاه چنین کارکردی ندارد و قرار نیست داشته باشد.
روایت تصویری ۴۰ سال عشق حسن مشکینفام
در آیینی فرهنگی از کتاب دوجلدی «سالهای عکاسی» اثر حسن مشکینفام رونمایی شد؛ روایتی تصویری از ۴۰ سال زیستن در میان نور و سایه، و ثبت چهرههایی که فرهنگ و هنر این سرزمین را جان بخشیدهاند.
فروش فراتر از انتظار گردنبند «دالی»
گردنبند سوررئالیستی خیرهکننده اثر «سالوادور دالی» در یک حراجی واقع در پاریس به قیمتی فراتر از پیشبینیها فروخته شد.
بزرگترین مشکل ما در سینما «فیلمنامه» است/ فیلمهای امروز حس و حال ندارد و به شکلی «بیروح» است/ «فیلمسازان» به دنبال آن هستند تا به نوعی «تکنیک فیلمسازی» خود را به رخ بکشند تا اینکه بیشتر به محتوا و متن بپردازند – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: جعفر دهقان با بیان این مطلب بزرگترین مشکل ما در سینما فیلمنامه است، گفت: تا زمانی که فیلمنامهنویس خوب و متن خوب نداشته باشیم نمیتوانیم به آن سینمای متعالی دست پیدا کنیم.
به گزارش سینماپرس، جعفر دهقان بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون که وی را با بازی در آثاری چون «یوسف پیامبر»، «مردان آنجلس» و «یتیمخانه ایران» به یاد میآورند در حاشیه برگزاری چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران در گفتگو با مهر درباره این جشنواره و مسیر فعلی سینمای ایران عنوان کرد: من نمیگویم که سینمای ایران در مسیر افول قرار دارد، من میگویم که تفکر فیلمسازان امروز ما با تفکر فیلمسازان دهههای گذشته زمین تا آسمان متفاوت شده است. با اینکه فیلمسازان ما از امکانات و تجهیزات بهروزتری نسبت به گذشته برخوردارند فیلمهای امروز حس و حال ندارد و به شکلی بیروح است. شاید فیلمسازان به دنبال آن هستند تا به نوعی تکنیک فیلمسازی خود را به رخ بکشند تا اینکه بیشتر به محتوا و متن بپردازند.
مشکل سینمای ما فیلمنامه است
وی ادامه داد: بزرگترین مشکل ما در سینما فیلمنامه است. تا زمانی که فیلمنامهنویس خوب و متن خوب نداشته باشیم نمیتوانیم به آن سینمای متعالی دست پیدا کنیم. نمیدانم با اتفاقاتی که دارد رخ میدهد آیا آینده سینمای ما بهتر خواهد شد یا نه؟ آیا میتواند از سینمای دهه شصت و هفتاد با این وضعیت بهتر شود؟ من بعید میدانم اما پیشنیاز ساخت یک فیلم بلند یقیناً همین فیلمهای کوتاه است. فیلمهای کوتاه سبب میشود تا فیلمسازان خوبی رشد بکنند. این فیلمهای کوتاه باعث میشود تا فیلمسازان جوان بیایند و اندیشههای نو را به سینمای ما تزریق کنند. دنبال تکنیکهای خاص، جلوههای ویژه عجیب و دوربینهای آن چنانی نباشید، با همین موبایل هم میتوان فیلم خوب ساخت. باید این «تکنیکزدگی» را از خودمان دور کنیم و به «احساس»، «لطافت» و «روح انسانها» توجه کنیم.
دهقان درباره فیلمهای به تکرار افتاده اجتماعی بیان کرد: این مسیر اشتباه است و بر میگردد به تفکرات خود فیلمسازان امروز ما. فیلمهای کمدی حتی یک لبخند هم بر لب من نمیآورند و احساس میکنم که به گونهای به شعور من توهین میکنند. سینمای کمدی این نیست که ما یک فیلمی بسازیم و بازیگر هر آنچه که میپسندد بگوید تا هر طور که شده از تماشاگرش خنده بگیرد. این غلط است، سینمای کمدی باید سینمای موقعیت باشد و در همان لحظه طنز اتفاق بیفتد، نه اینکه بازیگر با دستمزدهای چند میلیاردی بیاید و تنها ادا در بیاورد. شاید این مشکل به تفکر آن فیلمساز یا تهیهکنندهای بازگردد که سرمایهای را آورده است و به فکر بازگشت آن است. در این سینما هنوز یک فیلم کمدی خوب بر پایه موقعیت ساخته نشده است. همینطور اینکه اگر مقداری نقد در یک فیلم وجود داشته باشد آن را تبدیل به یک فیلم اجتماعی نمیکند. ما هنوز مفهوم طنز و اجتماع و کار فرهنگی را به طور دقیق نمیدانیم. وقتی به اینها فکر کنیم و درست در بیابیمشان خیلی از مشکلات حل میشود.
اگر قصهای را باور ندارید یا دوستش ندارید آن را نسازید
این بازیگر کهنهکار در رابطه با وضعیت امروز سریالسازی در پلتفرمها و تلویزیون گفت: تلویزیون باید در نگرش و دید خود تغییراتی نسبت به ساختار سریالها به وجود بیاورد. من فکر میکنم که بیننده شبکه نمایش خانگی امروز خیلی بیشتر از تلویزیون است. نمیخواهم بگویم که کارهای تلویزیون ضعیف است اما شاید به دلیل سانسورها و اتفاقاتی که میافتد، حالا گرایش بیشتر به سمت شبکه نمایش خانگی رفته است. به هر حال ما همه فرزندان این مرز و بوم هستیم و چه شبکه نمایش خانگی و چه تلویزیون باید برای ارتقای فرهنگ کشورمان تلاش کنیم.
دهقان در پایان با بیان توصیههایی خطاب به جوانان عنوان کرد: هنرمندان و جوانان باید اول خودشان را درست کنند. باید اول به خودشان برگردند و به باورهای خودشان نگاه کنند. اگر چیزی را باور ندارند به سمت ساخت آن نروند. من خودم به عنوان یک بازیگر تا به نقشی باور نداشته باشم یا آن را دوست نداشته باشم، نمیپذیرمش. فیلمساز هم باید همینطور باشد. اگر قرار است تا قصهای را کار بکند باید آن را دوست داشته باشد و جزو باورهایش باشد تا بتواند تأثیرگذار باشد. هنرمندان باید اول به خودشان بازگردند.
استادی که پاککن را ممنوع کرد!
در نکوداشت محمود فرشچیان جمعی از هنرمندان، استادان و شاگردان او درباره جنبههای عرفانی و زیباییشناسانه آثارش سخن گفتند و از این هنرمند فقید به عنوان «نماد پیوند میان هنر، ایمان و عشق» یاد کردند.
«دبیر شورای عالی امنیت ملی» از اهالی رسانه برای «حفظ انسجام ملی» و «دفع خطرات از کشور» یاری طلبید – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: دبیر شورای عالی امنیت ملی در پیامی بر نقش رسانهها در حفظ انسجام ملی و سد کردن راه گسترش دو قطبیهای کاذب در کشور تاکید کرد.
به گزارش سینماپرس، «علی لاریجانی» دبیر شورای عالی امنیت ملی در پیامی خطاب به مدیران رسانهها نوشت: «برای دفع خطرات از کشور سرافرازمان ایران دو نکته مهم است: یکی تقویت نیروهای مسلح، این مورد با ما و مهمتر حفظ انسجام ملی و سد کردن راه گسترش دو قطبیهای کاذب تا مسیر توسعه ملی فراهم گردد. پیگیری و کمک درباره این موضوع با شما اهالی معزز رسانهها»
