سینماپرس: تهیهکننده سریال «سوران» گفت: متاسفانه اکثر مدیران سینمایی کشور ما با حوزه فرهنگ و هنر ارتباطی ندارند. به همین دلیل برای حفظ موقعیتشان جسارت به خرج نمیدهند و به این سمت حرکت نمیکنند.
به گزارش سینماپرس، نشست سریال تلویزیونی «سوران» که اثری اقتباسشده از کتاب «عصرهای کریسکان» است، روز چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت در محل غرفه مجمع ناشران انقلاب اسلامی در سیوچهارمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران برگزار شد. در این نشست، مجتبی فرآورده تهیهکننده سریال و مینو خانی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی، منتقد و مترجم حضور داشتند.
در ابتدای این نشست مجتبی فرآورده تهیهکننده سریال «سوران» گفت: زمانی که ساخت این سریال به من پیشنهاد شد، کتاب «عصرهای کریسکان» را مطالعه کردم و میتوانم با صراحت بگویم که این کتاب، نثر بسیار خوب و قصه نابی دارد.
وی افزود: برای به تصویر کشیدن سریال، ما نمیتوانستیم از تمام کتاب اقتباس کنیم و تنها بخشهای از آن را استفاده کردیم. ظرفیت کتاب همان چیزی هست که ما در «سوران» نشان دادیم و بزودی خواهید دید. اگر بخواهیم نگاه جدیدی داشته باشیم، بیشک میتوان آن را در قالب مدیوم سینما به کار برد.
تهیهکننده سریال «سوران» در بخش دیگر این نشست درباره دیگر آثار اقتباسی خود بیان کرد: فیلم سینمایی «۲۳ نفر» ماقبل از اقتباس بود؛ زیرا قبل از آن که کتابش نوشته شود، ما تصمیم به ساختن فیلم در قالب مدیوم سینما گرفته بودیم. در واقع، اول مستندی از آن ۲۳ نفر ساخته و سالهای بعد از آن کتابش نوشته شد.
وی تاکید کرد: نویسنده «عصرهای کریسکان» کیانوش گلزارراغب است که با روی گشاده، به ما اجازه داد تا برای اقتباس از این کتاب، تغییراتی در فیلمنامه ایجاد کنیم. البته وفاداری به کتاب کار سختی است؛ در واقع باید به روح محتوا متعهد ماند اما نمیتوان به جزییات یک متن بسیار وفادار بود. ما فیلم و سریال را برای مخاطب عام میسازیم و تغییراتی هم که ایجاد میکنیم برای این است که روایت به ذهن مخاطب نزدیکتر شود.
فرآورده توضیح داد: باید به سازمان سینمایی سوره دست مریزاد بگویم که پای اقتباس را به حوزه تصویری به ویژه تلویزیون باز کرده است. از زمانی که سینما هنر هفتم شد، آثار اقتباسی بسیاری ساخته شدند. برای ساخت یک اثر اقتباسی، باید به قابلیتهای متن و سوژه توجه کرد تا ببینیم پتانسیل آن وجود دارد یا خیر.
تهیهکننده سریال «سوران» با اشاره به اینکه مدیران سینمایی مقصر نپرداختن به زندگی اشخاص بزرگ تاریخ هستند، توضیح داد: متاسفانه اکثر مدیران سینمایی کشور ما با حوزه فرهنگ و هنر ارتباطی ندارند. به همین دلیل برای حفظ موقعیتشان جسارت به خرج نمیدهند و به این سمت حرکت نمیکنند.
وی با بیان اینکه ساخت هر اثری سختیهای خودش را دارد، عنوان کرد: برای ساخت سریال «سوران» کردستان نرفتیم و در لوکیشنهای دیگری سریال را فیلمبرداری کردیم. قصه سریال مرتبط به ۴۵ سال پیش است و ما هم تلاش کردیم فضا را شبیه به سردشت کنیم تا از نظر مکانی مشکلی نداشته باشیم. از نظر من «سوران» سریالی نیست که بتوان به راحتی از کنارش عبور کرد و در واقع اثر سادهای نیست.
تهیهکننده سریال «سوران» در پایان سخنان خود درباره استقبال مخاطبان از آثار اقتباسی سینمای انقلاب خاطرنشان کرد: باید بدانیم فیلم «غریب» زمانی جلوه خواهد کرد که در کنار فیلم «فسیل» اکران شود. در تولید و اکران باید تعادل را رعایت کرد. نباید به گونهای شود که ما فقط فیلم دفاع مقدسی تولید و یا فقط فیلم گیشهای اکران کنیم. از نظرم در ارایه کارهای اقتباسی باید تنوع و تعادل را هم رعایت کرد وگرنه اثر مهم مانند شعلهای میماند که خیلی زود خاموش میشود.
در ادامه نشست، مینو خانی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی، با اشاره به معنای اقتباس مطرح کرد: زمانی که ما از اقتباس حرف میزنیم، منظورمان بهرهبرداری از یک اثر هنری به صورت تصویری است. اقتباس آزاد در واقع به معنای برداشت از یک متن ادبی است اما اقتباس وفادار یعنی برداشتی کاملا متعهدانه به یک متن ادبی و به تصویر کشیدن تمام و کمال آن.
وی اضافه کرد: اثر ادبیای که براساس پژوهش و یا واقعیت نوشته شده باشد، دارای اعتبار است. زمانی که واژه داریم، امکان تصویرسازی به مخاطب میدهیم یعنی مسیر ادبیات، واژه و تجسم است. در حالی که مسیر مدیوم سینما و یا تلویزیون، از واژه عبور میکند و به تصویر میرسد.
به گفته این استاد دانشگاه، یکی از رازهای موفقیت سینمای غرب به ویژه در ابتدای مسیر، اقتباس از آثار ادبی بود. زمانی که آمریکاییها موفقیت اروپاییها را دیدند، آنها هم به همین سمت حرکت کردند که نتایج مثبتی برایشان رقم خورد.
وی اضافه کرد: فیلم «بر باد رفته» یکی از شاخصترین آثار اقتباسی جهان است. در زمان ساخت این فیلم، کسی نگران نبود که چون مخاطب داستان را میداند، پس فیلم را هم نمیبیند. این دیدگاه اشتباهی است که برخی میگویند مردم از آثار اقتباسی استقبال نمیکند.
این مترجم در ادامه درباره آثار تاریخی تشریح کرد: اگر اثر اقتباسی، تاریخی باشد بسیار اثرگذار خواهد بود؛ زیرا به مخاطب آگاهی میدهد. متاسفانه این اتفاق کمتر رخ میدهد و پرسش اصلی اینجاست که چرا برای ساخت آثار تصویری به سراغ اشخاص تاریخی که میتوانند الگو برای جوانان ما باشند، نمیرویم؟ چرا از بزرگان تاریخ معاصرمان استفاده نمیکنیم؟
این عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی تاکید کرد: هر اثری میتواند جذاب باشد، به شرایط آنکه فرم و محتوای آن درست باشد. در نتیجه داستان جذاب میتواند با ساخت بد، هدر رود. ضمن این که باید توجه کرد آیا هر داستانی قابلیت به تصویر کشیده شدن را دارد یا خیر.
این منتقد در پایان خاطرنشان کرد: به نظر میرسد که به گنجینه پرارزش افراد موثر در ۸ سال جنگ تحمیلی ایران و عراق توجهی نمیشود. در جنگ، انسانها با همه وجوهشان ظهور و بروز پیدا میکنند به همین دلیل میتوان وجههای زیبا از انسانیت را به تصویر کشید که مخاطب هم استقبال خواهد کرد. برای مثال داستان فیلم سینمایی «غریب» در سال ۱۳۵۸ رقم میخورد در حالی که میبینیم «غریب» همچنان برای امروز معنا و مفهوم و همچنین حرف دارد.
سریال «سوران» به کارگردانی سروش محمدزاده، نویسندگی عباس ریاحی و تهیهکنندگی مجتبی فرآورده با اقتباسی آزاد از کتاب «عصرهای کریسکان» نوشته شده و به تولید رسیده و قرار است تابستان امسال روی آنتن رسانه ملی برود.
