مدیر فنی

پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در اختتامیه دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک در جمع خبرنگاران به سوالاتی از جمله اختلاف دستمزد رادیویی‌ها با تلویزیونی‌ها، تولیدات مجموعه‌های نمایشی و … پاسخ داد.

رئیس سازمان صداوسیما در پاسخ به سوال باشگاه خبرنگاران جوان مبنی‌بر اینکه طبق وعده داده شده بودجه امسال معاونت صدا با شخص شما بسته می‌شود، تا ناتراز بودن دستمزد رادیویی‌ها با تلویزیونی رفع شود، گفت: بازنگری جدی در حوزه پرداخت‌های رادیو و ایجاد عدالت در دریافت و پرداخت در رادیو جزو اولویت‌هایمان قرار دادیم.

جبلی ادامه داد: خبر خوشی که به شما می‌دهم این است که ما از معاون صدا خواهش کردیم به صورت ویژه به پیشکسوتان رادیو توجه کند. ظرف روز‌های آینده خبر‌های خوبی در حوزه پیشکسوتان رادیو خواهید شنید.

وی در پاسخ به این سوال که آیا نرخ‌های رادیویی‌ها در مقایسه با تلویزیونی‌ها عادلانه می‌شود، تصریح کرد: برای کل رادیو به سمت عادلانه شدن دستمزد‌ها حرکت می‌کنیم. برای پیشکسوتان رادیو هم خبر‌های خوبی را خواهید شنید.

رئیس رسانه ملی درباره شایعاتی همچون ادغام شبکه کودک و شبکه امید توضیح داد: اخبار دقیق را روابط عمومی سازمان صداوسیما اطلاع‌رسانی خواهد کرد. برای ما ساختار و سازوکاری اصالت ندارد. آنچه برای ما مهم است حوزه تحولی در محتوا و رویکرد است. اگر تحول در محتوا و رویکرد نیاز به تغییر ساختار داشته باشد، حتماً این اتفاق می‌افتد.

جبلی با بیان اینکه در ساختار سیما سه ساختار جدید ایجاد کردیم، بیان کرد: این سه ساختار شامل سیمرغ، فیلمنامه و برنامه‌های کوتاه بودند. در جای دیگر دو شبکه را کم کردیم. یعنی برای رسیدن به هدف تحول هر ساختاری که نیاز باشد، تغییر می‌کند. حال این تغییر می‌تواند کم یا زیاد باشد.

وی درباره ساخت مجموعه‌های نمایشی خاطرنشان کرد: همچنان سیما فیلم متولی ساخت مجموعه‌های نمایشی و سریال‌هاست؛ بنابراین هیچ تغییری در ساخت مجموعه‌های نمایشی ایجاد نشده است. حوزه مرکز سیمرغ هم متولی تولید برنامه‌های سیتکام، تله‌تئاتر و … است، تا این گونه‌ها را احیا بخشد.

رئیس سازمان صداوسیما با بیان اینکه شاید ظرف هفته‌های آینده اولین تولیدات سیمرغ را ببینیم، بیان کرد: سیمرغ ساختار جدید است. یعنی چند هفته نمی‌شود که ساختمانی برای آن درنظر گرفته شده است. اما سیمرغ، فیلمنامه و برنامه‌های کوتاه حتماً به کیفی و کمی شدن تولیدات کمک خواهند کرد.

خبرگزاری مهر-گروه هنر-زهرا منصوری: درست در همین سال‌هایی که سینمای ایران به‌واسطه قهر مخاطبان سایه سنگین رکود حاکم بر گیشه‌ها را تجربه می‌کند و فرآیند عرضه محصولات نمایشی در آستانه ورود به دورانی تازه به‌واسطه فراگیر شدن بسترهای عرضه جدید در فضای مجازی قرار دارد، «سینمای کوتاه ایران» انگیزه بالایی برای یافتن مخاطبانی تازه برای خود دارد.

«فیلم کوتاه» یکی از محصولات بصری مهم و جریان‌ساز در دنیای جدید محسوب می‌شود و به همین دلیل دیگر به‌سختی می‌توان تولیدات این حوزه را نادیده گرفت.

به همین منظور سرویس هنر خبرگزاری مهر قصد دارد با سرفصل ثابت «هر هفته یک فیلم کوتاه در مهر» به معرفی بخشی از تولیدات «سینمای کوتاه ایران» در قالب گفتگو با عوامل این آثار بپردازد.

فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» بیست و چهارمین فیلم‌کوتاهی است که در قالب این سلسله گفتگو میزبان کارگردانش بودیم.

«جاده موج می‌زند» سوژه‌ای تلخ درباره دختری دارد که گذشته‌ای سیاه داشته و حالا در واکنش به آنچه در کنار پدرش در دوران کودکی تجربه کرده است، تصمیم به انتقام از دیگران گرفته است.

آنچه می‌خوانید حاصل گفتگوی خبرگزاری مهر با عاطفه صالحی نویسنده و کارگردان و حامد بقاییان مدیر فیلمبرداری فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» است.

* فیلم «جاده موج می‌زند» ایده و اجرای جذاب و سینمایی دارد. برای شروع از شکل‌گیری ایده فیلم و نسبت آن با کارنامه فیلم‌سازی‌تان تا به امروز بگویید.

عاطفه صالحی: پیش از این فیلم سه فیلم کوتاه داستانی ساخته بودم که یکی از آن‌ها هم یک فیلم ۱۰۰ ثانیه‌ای بود. وجه اشتراک همه این آثار با همین فیلم هم این است که کاراکتر اصلی در تمام آن‌ها یک زن است و به موضوعی زنانه می‌پردازند. فیلم قبلی‌ام درباره خانم بارداری بود که در آستانه زایمان متوجه ابتلایش به سرطان سینه می‌شود. در فیلم «جاده موج می‌زند» هم دست روی موضوعی گذاشتم که به نظر می‌رسد موضوعی ممنوعه در سینمای ایران به حساب می‌آید. احتمالاً به همین دلیل هم بود که فیلم در جشنواره فیلم کوتاه تهران هم پذیرفته نشد و تا به امروز تنها در چند جشنواره خارجی حضور داشته است.

* از چه نظر احساس می‌کنید سوژه فیلم‌تان ممنوعه است، صرف پرداختن به ماجرای تن‌فروشی که پیش‌تر هم در سینمای ایران مصادیقی داشته است!

صالحی: به زعم برخی از دوستان مسئول، ما در کشورمان اساساً چنین پدیده‌ای نداریم! به همین دلیل هم نسبت به، به تصویر کشیدن آن حساسیت دارند.

* اتفاقاً در فیلم شما و با توجه به پایان‌بندی، به نظر می‌رسد تم اصلی «انتقام» است و اینگونه نیست که این کاراکتر به معنای مرسوم و برای کسب درآمد به‌دنبال تن‌فروشی باشد. از این منظر فکر نمی‌کنم فیلم‌تان از منظر سوژه و داستان با ممیزی مواجه شود.

صالحی: فیلم کوتاه که برای عرضه و نمایش نیازی به پروانه نمایش ندارد، مگر اینکه بخواهیم آن را در پلتفرم‌ها عرضه کنیم و از آنجایی که «جاده موج می‌زند» در مرحله پخش جهانی است، هنوز برای عرضه پلتفرمی آن اقدام نکرده‌ایم. پس تا امروز اقدامی برای دریافت مجوز این فیلم نکرده‌ایم و تنها نکته‌ای که برای خودم جالب بود، رد شدن این فیلم در جشنواره فیلم کوتاه تهران بود و این اتفاق هم شاید به دلیل فیلترهای سخت‌گیرانه این جشنواره بود.

* ولی در دوره اخیر جشنواره فیلم کوتاه تهران، واقعاً شاهد نمایش فیلم‌های آوانگارد و غیرمنتظره‌ای از نظر محتوا و مضمون بودیم و چندان هم در پذیرش آثاری با محتوای خاص سخت‌گیرانه عمل نکرده بودند.

صالحی: در هر حال این فیلم پذیرفته نشد و وقتی یکی از عوامل ما با یکی از داوران جشنواره صحبت کرد، متوجه شدیم که اتفاقاً آن‌ها خیلی هم کار را پسندیده بودند اما گویا در جمع‌بندی نهایی رأی آن‌هایی که موضوع فیلم را دوست نداشتند، بیشتر بوده است. با توجه به روایت فیلم، برداشت‌های مختلفی از کاراکتر اصلی می‌شود و برخی احساس می‌کنند او یک قاتل سریالی است و با همه همین کار را می‌کند و برخی دیگر متوجه شباهت طعمه جدید با پدرش می‌شوند و این برداشت را می‌کنند که شاید در گذشته اتفاقی افتاده و او حالا قصد انتقام دارد. از نگاه خودم نشانه‌های فیلم درباره دلیل تصمیم این دختر مشخص است اما خیلی از مخاطبان برداشت‌های دیگری دارند.

* در بخشی از فیلم کاراکتر اصلی درباره گذشته سخت و ماجرای جدایی پدرش از مادرش صحبت می‌کند و می‌تواند نشانه‌ای باشد برای رسیدن به انگیزه انتقام او در پایان فیلم. این گذشته چقدر برای خود شما در فرآیند پرداخت این شخصیت موضوعیت داشت؟

صالحی: بالاخره سرنوشت این آدم با تصمیمی که پدرش گرفته بود، تغییر کرده است و حالا با فردی مواجه شده است که او را به یاد پدرش می‌اندازد. حتی در جایی از فیلم می‌بینیم که او تصمیم می‌گیرد از راننده جدا شود و برود اما ناگهان نظرش تغییر می‌کند.

* یکی از امتیازات فیلم شما در مقایسه با فیلم‌های اجتماعی دیگری که بعضاً سوژه‌های تلخی هم دارند، این است که بیش از حرف زدن و شعار دادن، قصه تعریف می‌کند. چقدر به‌صورت آگاهانه نسبت به این مورد ملاحظه داشتید؟ این اصالت قصه‌گویی برای خودتان هم موضوعیت داشت؟

صالحی: بله اساساً این فیلم اقتباسی از داستان کوتاهی است که پیش‌تر خودم نوشته بودم و البته در آن پدر نقشی نداشت و این دختر از فرد دیگری انتقام می‌گیرد. در فرآیند تبدیل این قصه به فیلمنامه آن را تغییر دادم. وقتی شما داستان می‌نویسید، حتماً چند لایه را در پرداخت شخصیت‌ها مدنظر قرار می‌دهید و از این منظر فک می‌کنم اقتباسی بودم این فیلم کمک کرده است به برداشتی که شما از این زاویه از آن داشته‌اید و احساس می‌کنید بیش از شعار دادن، دارد قصه می‌گوید.

* گره و جرقه اصلی نگارش آن داستان که بعدها آن را تبدیل به این فیلم کردید چه بود؟

صالحی: همسر من راننده ترانزیت است و روزی برایم تعریف کرد که در منطقه‌ای مشخص در مسیر جاده، هر گاه کنار می‌زند و توقف می‌کند، خانمی به شیشه ماشینش ضربه می‌زند و این کار را با همه تریلی‌ها انجام می‌دهد تا کسی در را به رویش باز کند و با او همراه شود. این اتفاق چند بار برای همسرم تکرار شده بود و وقتی این خاطره را برایم تعریف کرد، احساس کردم به جهان این زن‌ها پرتاب شده‌ام و همین اتفاق تبدیل به جرقه‌ای برای نوشتن این قصه شد. این زن‌ها واقعاً وجود دارند و اتفاقاً یکی از دوستانم که در وزارت بهداشت کار می‌کند، مطالعات و پژوهش‌های کاملی درباره این افراد دارد که نتایج آن‌ها را در اختیار ما هم گذاشت. وجود چنین زنانی واقعیت دارد و اتفاقاً وزارت بهداشت در مواردی، خدماتی هم به برخی گروه‌های آن‌ها ارائه می‌دهد تا مراقبت صورت بگیرد اما برخی ترجیح می‌دهند این گروه‌ها را نادیده بگیرند.

بقاییان: یک بار به خانم صالحی به‌شوخی گفتم ای کاش این فیلم را یک بار دیگر بسازیم و جزییات دقیق‌تری که در فیلمنامه وجود دارد را در آن لحاظ کنیم. دقیقاً درباره همین جزییات بود که مسئولان برلین درباره فیلم نکته داشتند و فیلم از پذیرش نهایی بازماند

* جناب بقاییان، یکی از برگ‌برنده «جاده موج می‌زند» تصویربرداری باکیفیت و سینمایی آن است. چگونه به این زبان تصویری و فضای بصری برای یک فیلم کوتاه رسیدید؟ واقعاً امکانات فیلم کوتاه در اختیار داشتید یا امکانات حرفه‌ای و سینمایی بود؟

حامد بقاییان: این فیلم با دوربین دی‌اس‌ال‌آر ساخته شده که یکی از دوربین‌های عکاسی ساخت کمپانی سونی است. تصمیم مهمی که برای این فیلم گرفتیم و خانم صالحی هم با آن موافقت کرد این بود که فیلم را با دو دوربین تصویربرداری کنیم و تلاش کنیم فضای بین کاراکترها در خلوتی که میان آن‌ها شکل می‌گیرد، تقطیع نشود. حتی سکانس‌های خارج از کابین تریلی هم با دو دوربین فیلمبرداری شده است و فکر می‌کنم این تصمیم خیلی به فیلم کمک کرده است. همسر خانم صالحی، علی صالحی، هم به دلیل شغلش که رانندگی بود و هم به دلیل همراهی‌اش با عوامل و اینکه ماشین خودش را در اختیار ما قرار داده بود، سهم بسیاری در شکل‌گیری این کار داشت. او بازیگران را در حین رانندگی هدایت می‌کرد و این همراهی خیلی به ما کمک کرد.

من هم در مورد فیلمبرداری سعی کردم خیلی زیسته به داستان نگاه کنم و به فضای بصری فیلم برسم. دکوپاژ خانم صالحی هم به‌گونه‌ای بود که دوربین از پشت سر، آرام‌آرام و مرحله به مرحله به تمام رخ بازیگران اشراف پیدا می‌کرد و در نهایت و در سکانس انتهایی هم دوباره به پشت سر بازیگر برمی‌گردیم. این کلیت هویت بصری فیلم بود.

فیلم در حال حاضر حس و حالی دارد که به‌خصوص در نمایش پرده‌ای مخاطب را با خود به حس و حال جاده و زیست خاص رانندگان ترانزیتی می‌برد. به همین دلیل هم خیلی فیلم روان و راحتی از کار درآمده است. امکانات‌مان هم در حد و اندازه توان سینمای کوتاه بود اما با مشورت‌ها و تصمیم‌گیری‌هایی که داشتیم، شاید کارمان به‌خصوص در زمینه کارگردانی، با حضور همزمان دو دوربین سخت‌تر شد اما خروجی بهتری داشت. کنترل همه اتفاقات در یک کابین، واقعاً دشوار بود. گاهی حتی خانم صالحی برای کارگردانی به فضای کمپرسی بالای کابین و یا جای خواب بالای آن می‌رفت! مجموع این شرایط کار را خیلی سخت می‌کرد.

* تصویربرداری دو دوربینه احتمالاً فقط برای بازیگران کار را راحت‌تر کرده بود که لااقل در زمینه حفظ راکورد مشکل چندانی نداشتند.

صالحی: بله در عین اینکه برای آن‌ها استرس هم داشت چرا که یکی از آن‌ها در هر صحنه باید رانندگی می‌کرد و هر دو آن‌ها هم اولین‌بارشان بود این جنس رانندگی را تجربه می‌کردند. شاید شوهرم در حد یک یا دو ساعت با هر کدام از آن‌ها تمرین کرده بود. البته در همه پلان‌ها همسرم پشت صندلی راننده حضور داشت تا اتفاقات را مدیریت کند!

بقاییان: واقعاً، کار کار دشواری بود و قطعاً معتقدم فیلمنامه از فیلم قوی‌تر است. توان ما واقعاً محدود بود و اگر توان و امکانات بیشتری داشتیم می‌توانستیم به خیلی از جزییات درون فیلمنامه هم بپردازیم. البته با همین شرایط هم فیلم، فیلمی است که شخصاً خیلی آن را دوست دارم و در میان کارهایی که در این سال‌ها کرده‌ام، همه جا گفته‌ام که به این کار علاقه ویژه‌ای دارم.

* درباره انتخاب بازیگران که اتفاقاً حضور خیلی تأثیرگذاری هم در فیلم دارند، بیشتر توضیح می‌دهید.

صالحی: نفیسه زارع خودش کارگردان است و بازیگری را هم تجربه کرده است. در سریال «می‌خواهم زنده بمانم» هم ایفای نقش داشت. روزبه اختری هم پیش‌تر هم تجربه بازی در سریال داشته و هم تئاتر کار کرده است. ما این فیلم را در دوران کرونا کار کردیم. دقیقاً در زمانی که حتی ترددهای جاده‌ای هم ممنوع شده بود! آن زمان در یزد زندگی می‌کردیم و فیلم را هم در جاده‌های اطراف یزد ساختیم. تا پیش از شروع کار با بازیگران از طریق ویدئوکال در ارتباط بودیم و فرآیند تمرین‌های اولیه‌مان به‌صورت مجازی بود.

* تا کنون در بازخوردهایی که از مخاطبان داشته‌اید کسی درباره شباهت‌های مضمونی فیلم با فیلمی مانند «خانه دختر» صحبتی نکرده است؟

صالحی: نه. البته واقعیت این است که فیلم هنوز در ایران دیده نشده است که بخواهد مخاطب گسترده‌ای داشته باشد و آن‌ها بخواهند نسبت به شباهت‌های فیلم با آثار دیگر اظهارنظر کنند. اکران‌های فیلم تا به امروز همه در جشنواره‌های خارجی بوده است. اما در میان دوستان نزدیک و برخی اعضای خانواده‌ها که دیده‌اند، کسی به این مورد اشاره نکرده است. شاید اگر افراد بیشتری فیلم را ببینند به چنین بازخوردهایی هم برخورد کنیم.

صالحی: من اینگونه فیلم می‌سازم که گویی از ابتدا نمی‌دانم چه موضوعی را قرار است مطرح کنم! ابتدا کاراکتر در ذهن من شکل می‌گیرد و بعد برای او قصه می‌نویسم. شاید همین قصه‌ام اصلاً به این سمت نمی‌رفت که در دل آن یک معضل اجتماعی هم مطرح شود. اینگونه نیست که برای فیلم ساختن با خودم بگویم خب می‌خواهم بروم سراغ نشان دادن زنان تن‌فروش!

بقاییان: یکی از نکاتی که بد نیست بدانید این است که فیلم کوتاه «جاده موج می‌زند» تا مراحل نهایی پذیرش در جشنواره برلین هم پیش رفته بود. از آن جایی که در جشنواره برلین دوره هفتادم، به‌عنوان فیلمبردار با فیلم کوتاه «بادبادک‌ها» حضور داشتم، با خانمی که مسئول پذیرش فیلم‌های کوتاه است، آشنایی پیدا کرده بودم و از او شنیدم که مسئولان برلین فیلم «جاده موج می‌زند» را خیلی دوست داشته‌اند و صرفاً به دلیل برخی نکات جزیی از پذیرش نهایی بازماند.

صالحی: حتی ایمیل هم زده بودند که درباره فیلم سوالاتی را بپرسند و با پخش‌کننده ارتباط گرفته بودند.

بقاییان: یک بار به خانم صالحی به‌شوخی گفتم ای کاش این فیلم را یک بار دیگر بسازیم و جزییات دقیق‌تری که در فیلمنامه وجود دارد را در آن لحاظ کنیم. دقیقاً درباره همین جزییات بود که مسئولان برلین درباره فیلم نکته داشتند و فیلم از پذیرش نهایی بازماند.

* در فضای فیلمسازی اجتماعی، شاید جریانات غالبی هستیم که یا گرفتار کلیشه‌ها و شعارزدگی‌ها می‌شوند یا به ورطه فیلمسازی براساس سلیقه جشنواره‌های خارجی می‌افتند و حاصل کارشان شمایل یک تلخ‌انگاری اغراق‌شده را پیدا می‌کند که به‌سختی می‌توان قصه را از دل آن نجات داد. به‌عنوان یک فیلمساز که در این حوزه دغدغه دارید، در مرحله طراحی داستان و کارگردانی، برای خودتان چه ملاحظاتی دارید که به این ورطه‌ها نیفتید و اثرتان در مواجهه با مخاطب، در عین تلنگر زدن، آن تلخی اغراق‌شده را به او تحمیل نکند؟

صالحی: من اینگونه فیلم می‌سازم که گویی از ابتدا نمی‌دانم چه موضوعی را قرار است مطرح کنم! ابتدا کاراکتر در ذهن من شکل می‌گیرد و بعد برای او قصه می‌نویسم. شاید همین قصه‌ام اصلاً به این سمت نمی‌رفت که در دل آن یک معضل اجتماعی هم مطرح شود. اینگونه نیست که برای فیلم ساختن با خودم بگویم خب می‌خواهم بروم سراغ نشان دادن زنان تن‌فروش! ماجرا اینگونه پیش می‌رود که با خودم می‌گویم کاراکتری دارم که ممکن از هر شرایطی داشته باشد.

* این حرف بسیار مهمی است. فیلمسازی به‌خودش و فیلمش ضربه می‌زند که از ابتدا می‌خواهد یک موضوع یا مضمون را در فیلمش برجسته کند!

صالحی: خودم هم هر وقت خواسته‌ام برای حضور در برخی جشنواره‌های فیلمنامه‌نویسی که غالباً موضوعی هستند، براساس یک موضوع متنی را بنویسم، اصلاً موفق نشده‌ام و حاصل کار معمولاً بد می‌شود. به نظرم درستش این است که ابتدا شخصیت یک داستان در ذهن‌ت شکل بگیرد. لااقل من اینگونه می‌توانم کار کنم و نمی‌دانم دیگران چه می‌کنند. استاد داستان‌نویسی من مهدی ربی است که همه‌جا از او یاد می‌کنم. ایشان به ما یاد داده است که چگونه یک شخصیت را بسازیم و چگونه برایش قصه بنویسیم. اتفاقاً خیلی هم مخالف شعار دادن در یک قصه است. همین پایه و اساس داستان‌نویسی حتماً در نوشتن فیلمنامه و فیلم‌سازی به من کمک می‌کند.

سعید امیرسلیمانی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون به دلیل عارضه قلبی در بیمارستان بستری است و قرار است تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

معمای شاه , شبی از شب ها , تبریز در مه , پدرخوانده , فرار بزرگ و … از جمله فیلم‌هایی است که این بازیگر پیشکسوت در آن ایفای نقش کرده است.

مجموعه تلویزیونی شش قسمتی «مامان اشتباه می‌کند» در اداره کل تامین و رسانه بین‌الملل سیما دوبله و آماده پخش شد.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، این مجموعه تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۸ فرانسه است و با هنرمندی ۲۷ نفر از گویندگان گفتار فیلم برای پخش از شبکه پنج سیما آماده شده است.

مدیر دوبلاژ این سریال رزیتا یاراحمدی است که به همراه ارغوان افراسیاب، مهرخ افضلی، دانیال الیاسی، ناهید امیریان، فاطمه برزویی، محمدرضا حسینیان، شراره حضرتی، امیر حکیمی، مونا خجسته، زویا خلیلی آذر، شیرین روستایی، آرزو روشناس، منوچهر زنده دل، لادن سلطان پناه، مسعود سلطانی، شایان شامبیاتی، ابوالفضل شاه بهرامی، پریا شفیعیان، خشایار شمشیرگران، محمد صادقیان، بهروز علیمحمدی، میلاد فتوحی، شروین قطعه ای، امیرصالح کسروی، اکبر منانی، غلامرضا مهرزادیان، نازنین یاری این سریال را دوبله کرده است.

در خلاصه این سریال آمده است: وقتی یک پسر بچه سه و نیم ساله به روانشناس مدرسه می‌گوید که مادرش مامان واقعی او نیست ….

تا ساعاتی برگزیدگان دومین دوره مستند رادیویی پژواک با حضور پیمان جبلی رئیس سازمان رسانه ملی، وحید جلیلی قائم مقام سازمان صداوسیما و علی بخشی‌زاده معاون صدای سازمان تقدیر می‌شوند.

هیئت داوران از بخش‌های مختلف، ۴۲ برگزیده معرفی خواهد کرد که از آن‌ها تقدیر خواهد شد. طبق گفته‌های حمیدرضا افتخاری دبیر دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک درباره وضعیت استخدام برگزیدگان این دوره از جشنواره، هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده است؛ این تصمیم با رئیس سازمان صداوسیماست. او در دوره گذشته این فرصت را به برگزیدگان جشنواره دادند. فکر می‌کنم از ۸ نفر ۴ نفر آن‌ها استخدام رسمی شدند. 

دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک به قول برگزارکنندگانش از فردای اختتامیه دوره اول کار خود را شروع کرد، تا قالب مستندسازی را در رادیو احیا کند و جان دوباره به این قالب برنامه‌سازی ببخشد. 

این دوره از جشنواره کار رسمی خود را از ۲۶ مهر در دو بخش مردمی و حرفه‌ای آغاز کرد و تا اوایل بهمن دریافت آثار ادامه داشت. در مجموع از تعداد ۷۰۰ و خورده‌ای اثر ۵۹۰ مستند به مرحله انتخاب آثار راه یافتند. از این تعداد هم ۴۳۷ اثر در بخش حرفه‌ای و ۱۵۳ اثر در بخش مردمی بودند.

با این حال داوری انتخاب آثار تا ۲۰ اسفند ادامه داشت. اواخر اسفند آثار راه یافته به مرحله نهایی معرفی شدند. ۳۰ فرودین بود که داوری نهایی مستند‌های رادیویی انجام شد. ۴ اردیبهشت همزمان با سالگرد تاسیس رادیو اسامی نامزد‌های دریافت جایزه معرفی شدند. امروز ۱۸ اردیبهشت هم در مرکز همایش‌های صداوسیما برگزیدگان نهایی دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک معرفی خواهند شد.

طبق گفته حمیدرضا افتخاری دبیر دومین جشنواره رادیویی پژواک، جوایز درنظر گرفته شده در بخش برگزیده ۱۵ میلیون تومان، در بخش ساختاری ۱۲ میلیون تومان و در بخش‌های دیگر حدود ۸ میلیون و ۱۲ میلیون تومان است. برای بهترین اثر جشنواره هم ۲۰ میلیون تومان تعلق می‌گیرد.

پیش از این علی بخشی‌زاده معاون صدای سازمان صداوسیما درباره آثار راه یافته به دبیرخانه جشنواره گفته بود، بسیار خوشحال کننده است که در بین آثار راه یافته به مرحله نهایی تعداد زیادی اثر از مراکز استا‌ن‌ها و معاونت برون مرزی مشاهده می‌شود. این استقبال نشان‌دهنده گسترش مستند رادیویی در سراسر رسانه‌های صداپایه دارد.

دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک در مرکز همایش‌های صداوسیما با حضور پیمان جبلی رئیس سازمان صداوسیما، علی بخشی‌زاده معاون صدای سازمان، شاهید مظفری قائم مقام معاون صدا، مدیران شبکه‌های رادیویی، پیشکسوتان و گویندگان رادیو و شرکت‌کنندگان جشنواره در حال برگزاری است.

در این مراسم حمیدرضا افتخاری دبیر دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک گفت: جشنواره با حمایت معاونت صدا یک هفته بعد از اختتامیه اولین دوره جشنواره رادیویی کار خود را آغاز کرد.

افتخاری ادامه داد: در مهر فراخوان جشنواره اعلام شد تا بهمن آثار به دبیرخانه راه یافت. نزدیک به ۷۳۴ اثر به دبیرخانه رسید که از این تعداد ۵۹۰ اثر دارای شرایط داوری بودند. در نهایت ۱۲۹ اثر به مرحله نهایی راه یافتند. در ۴ اردیبهشت نامزد‌های دریافت جایزه معرفی شدند. 

دبیر دومین دوره جشنواره رادیویی پژواک افزود: جشنواره اول با هدف احیای قالب مستند شروع به کار کرد. با وجود گذشت یک دوره از برگزاری جشنواره بخش عمده‌ای از هدف یعنی احیای گونه مستند محقق شد. شورای سیاست‌گذاری جشنواره تصمیم گرفت آثار پخش شده از رادیو و آنتن‌های رادیو را به رقابت دعوت کند. 

وی با بیان اینکه آثار قابل عرضه در این دوره نشان می‌دهد که در این مدت توانستیم احیای گونه مستند را محقق کنیم، بیان کرد: با برگزاری ۲۷ کارگاه آموزشی با آثاری مواجه هستیم که به گواه داوران قابلیت رقابت با آثار بین‌المللی را دارد.

بعد از اجرای نمایش طنزگونه با محوریت مشکلات قرارداد‌ها، برگزیدگان بخش‌های مختلف جشنواره با حضور داوران از جمله اکبر منانی، بهروز رضوی، علیرضا جاویدنیا، ماندانا اصلانی و غلامعلی پیرایرانی معرفی شدند. 

نامزدهای مردمی بخش مدافعان امنیت 

برگزیده «مستندان بدون مرز» از مجتبی نوروزپور 

برگزیده نامزدهای مردمی بخش حوادث تروریستی 

«حسام حسام بهشت» از جواد باغ شیخی 

نامزدهای مردمی بخش مستند روایی 

مستند «روایت کرونا شب عملیات» از محمدرضا آقازاده 

نامزدهای مردمی بخش مستند گزارشی

برگزیده مستند «شوق پرواز» از زهرا میرشکاری

برگزیده و بهترین اثر جشنواره به مستند «مهره جدید» از اکبر دست‌رنج 

در ادامه یادی از علی‌اصغر نادرپور و از او تقدیر شد که در گذشته به عنوان گزارشگر موضوعات روستایی را دنبال می‌کرد و بار گزارشگری را به عهده داشت. 

همچنین نامزدهای بخش روایی اعلام شدند 

مستند روایت کرونا، شب عملیات از محمدرضا آقازاده 

بخش روایی

مستند بلندی‌های قمطره از مریم یوسفی از مرکز آذربایجان غربی 

بخش روایی

پرواز ۲۱ ۴۷ از سعید بارانی برای رادیو پیام 

نامزدهای بخش گویندگی

فاطمه آل‌عباس برای مستند سفر حجمی درخت زمان از رادیو ایران 

امین ضیایی برای مستند سرب خاک برای رادیو گفت‌وگو 

نامزدهای بخش صدابرداری 

مریم امینی بابت مستند رنج و گنج از استان ایلام 

نامزدهای بخش نویسندگی

سیده فاطمه علیقلی شعار بابت مستند سرب داغ از رادیو گفت‌وگو 

نامزدهای بخش گزارشگری 

هیئت داوران علاوه‌بر جایزه دو دیپلم افتخار اهدا می‌کند 

محمدرضا قضاتلو بابت گزارش آرایشگرد از رادیو جوان 

فاطمه رفیعی بابت گزارش داردون از صدای مرکز چهارمحال و بختیاری 

جایزه گزارشگر برگزیده

مینا رهروان بابت مستند آق‌قیون از گلستان

در نهایت از لوح فشرده مستند رادیویی به زبان آدمیزاد با دستان معاون صدای رسانه ملی تقدیر شد.

نشست فراکسیون قرآن، عترت و نماز مجلس شورای اسلامی با جمعی از مدیران سازمان تبلیغات اسلامی و رسانه ملی و نیز عوامل سه برنامه پرمخاطب قرآنی صدا و سیما؛ «محفل»، «زندگی پس از زندگی» و «دلآرام» با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین نصرالله پژمانفر، رئیس و جمعی از اعضای این فراکسیون، حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، محسن برمهانی، معاون سیما و جمعی از مدیران سازمان تبلیغات اسلامی و صدا و سیما برگزار شد.

 حجت‌الاسلام علی تقی‌زاده، رئیس سازمان دارالقرآن کریم ضمن ارائه گزارشی از اقدامات این سازمان گفت: تکالیف حاکمیتی در فضای شورای توسعه فرهنگ قرآنی بر عهده سازمان دارالقرآن گذاشته شده است که مهم‌ترین آن بحث آموزش همگانی قرآن کریم است و ما بزرگ‌ترین دستگاه بعد از آموزش و پرورش در آموزش همگانی قرآن کریم هستیم.

وی گفت: در حال حاضر ۹ هزار مؤسسه و خانه قرآنی در کشور وجود دارد و حدود ۲۰ هزار جلسه خانگی قرآن در کنار هزاران فعال قرآنی داریم که بزرگ‌ترین شبکه مردمی قرآن در کشور را شکل می‌دهند. علاوه بر این موارد، دبیرخانه حفظ تخصصی و حفظ عمومری را در راستای دغدغه مقام معظم رهبری برای تربیت ۱۰ میلیون حافظ راه‌اندازی و طی هفته گذشته آزمون حفظ تخصصی قرآن کریم را با حضور ۱۰ هزار نفر در سراسر کشور برگزار کردیم. برای اولین بار حضور اتباع غیر ایرانی را از ۱۰ کشور مختلف در این آزمون داشتیم.

تقی‌زاده تصریح کرد: به دلیل مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی این آزمون استعداد این را دارد که بتواند به برگزیدگان خودش مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری اعطا کند و از این جهت یک ویژگی خاص است. حدود ۳۰۰ مجوز مؤسسه و خانه قرآن جدید در سال ۱۴۰۲ داشتیم.

رئیس سازمان دارالقرآن کریم ادامه داد: نکته‌ای که در سال‌های اخیر تأکید ویژه‌تری نسبت به آن شده است رویکردی است که باید سازمان دارالقرآن به سمت تدبر و تفسیر قرآن مباحث شکل پیدا کند و این رویکرد جدید نیاز به اقتضائات و حمایت‌های مسئولان دارد. دغدغه جهاد تبیین دغدغه دیگری است که در سازمان دارالقرآن دنبال می‌شود.

تقی‌زاده افزود: فرصتی که بعد از برنامه محفل و زحماتی که توسط سایر بزرگواران شکل گرفته است، یک اقبال عمومی به فضای قرآن است و اگر نهاد‌های بالادستی مانند مجلس که وظیفه نظارت دارد، در این موضوع یک پیگیری جدی کند و در برنامه هفتم توسعه که یکی از فرصت‌های پیش‌رو است، برخی از زیرساخت‌های حقوقی آن را فراهم کند. همچنین فرصت خوبی برای نظارت و پیگیری نسبت به برخی از تکالیف نهاد‌های مسئول در قبال فضای قرآنی است. امروز که اقبال خوبی نسبت به این برنامه شده است می‌تواند اتفاقات خوبی را در حوزه آموزش قرآن شکل دهد.

در ادامه این نشست احمد ابوالقاسمی، قاری بین‌المللی و داور برنامه قرآنی محفل گفت: سال گذشته از وزارت آموزش و پرورش با بنده تماس گرفتند و اعلام کردند که می‌خواهند طرح جدیدی را برای آموزش روخوانی قرآن کریم در مدارس داشته باشند، بنده خطاب به آن‌ها گفتم، جامعه‌ای که هنوز انگیزه‌ای برای آموزش قرآن ندارد و قرآن‌خوان‌های آن قرآن نمی‌خوانند ما چرا باید به قرآن‌دان‌ها اضافه‌کنیم؟

وی افزود: ما باید به قرآن‌خوان‌ها اضافه کنیم. یعنی ما اگر انگیزه قرآن خواندن را در مردم احیا کنیم که برنامه محفل تا حدودی این کار را کرد، خود مردم یاد می‌گیرند و به دنبال این می‌روند که قرآن را بدانند و بخوانند و برای آن هزینه کنند. 

قاری بین‌المللی کشورمان تصریح کرد: در روایات و احادیث داریم کسی که روزانه ۵۰ آیه از قرآن کریم نخواند، از غافلان است. قرآن اگر ۶ هزار آیه در ۶۰۰ صفحه داشته باشد، در هر صفحه ۱۰ آیه خواهیم داشت و هر ۵ صفحه ۵۰ آیه می‌شود. روزانه ۵ صفحه خواندن قرآن بیشتر از ۱۵ دقیقه وقت ما را نمی‌گیرد و اگر هر فردی در طول عمرش روزانه ۱۵ دقیقه قرآن بخواند و حفظ کند در ۵۰ سال حافظ کل قرآن می‌شود. ما بستر استفاده از این موضوع را نداریم. شرایط امروز به گونه‌ای است که اگر حافظ قرآن برای کسی قرآن بخواند، شنونده هم درکی از قرآن ندارد.

وی ادامه داد: صدا و سیما باید انگیزه قرآن‌خواندن را در جامعه ایجاد کند. خود بنده هرجا برای تدریس قرآن می‌روم، اعلام می‌کنم که من به شما قرآن‌خواندن یاد نمی‌دهم، ولی به شما ثابت می‌کنم که اگر قرآن نخوانید زندگی‌تان تباه می‌شود.

محسن برمهانی، معاون سیما نیز در بخشی از این نشست ضمن قدردانی از برگزاری و تشکیل این نشست و احتمام مجلس به موضوعات و برنامه‌های قرآنی به ارائه آماری از مخاطبان برنامه‌های معارفی و قرآنی صدا و سیما در ماه مبارک رمضان اشاره کرد و گفت: این آمار نشان می‌دهد تصوری که از جامعه در جنگ شناختی از سوی دشمن ایجاد شده است، خنثی شود. بر همین اساس بینندگان برنامه‌های افطار ۴۱ درصد، بینندگان برنامه‌های سحر ۲۲ درصد، بینندگان برنامه‌های شب قدر تلویزیون ۵۰ درصد، بینندگان ترتیل‌خوانی ۳۲.۸ درصد که نشان می‌دهد یک سوم مردم ایران در ماه مبارک رمضان قرآن خوانده‌اند. بینندگان برنامه‌های جهان اسلام ۱۲.۵ درصد، برنامه‌های عید فطر ۳۳ درصد، بینندگان سخنرانی‌های ماه مبارک رمضان ۳۱.۶ درصد، بینندگان مناجات و ادعیه ۳۲.۲ درصد بوده است.

وی در بخش دیگری به آمار برنامه‌های پرمخاطب سیما هم اشاره و اظهار کرد: برنامه زندگی پس از زندگی ۲۶.۷ درصد، برنامه محفل ۱۹.۷ درصد بود. البته آقای موزون سال‌هاست که بر روی برندینگ برنامه زندگی پس از زندگی کار و تلاش کرده‌اند تا جای خودش را در مخاطب پیدا کند. برنامه محفل نیز برای سال اول خود و رسیدن به این آمار قطعا بسیار موفق بوده است.

عباس موزون، کارگردان و پژوهشگر ایرانی و مجری برنامه زندگی پس از زندگی نیز در این برنامه ضمن قدردانی از توجه مجلس به برنامه‌های معارفی و قرآنی سیما، گفت: همه ما برای یک هدف اینجا جمع شده‌ایم و آن قدردانی از معارف دینی و قرآنی است.

وی افزود: سال اول که این برنامه پخش شد، روزنامه‌ها آن را یک پدیده نامیدند و این نگاه پدیده‌ای به این موضوع هدف ما نیست. خواهش ما این است که برای گفتمان‌سازی آمده‌ایم. چهار سال است که بنده مجری این برنامه هستم و در سکوی مجری کار کارشناسی نمی‌توانم انجام دهم، بنابراین ۲۵ سال کتب علما را ورق زدم تا به چیز‌هایی که در این برنامه به آن‌ها اشاره می‌شود پی ببرم، اما در برنامه هم اجازه بیان آن را ندارم.

موزون ادامه داد: در بیرون برنامه هم حوزه علمیه، دانشگاه‌های مختلف و مراکز گوناگون بنده را دعوت می‌کنند تا برنامه را به نقد بکشند و ما را در جایگاه متهم قرار می‌دهند و شروع به پاسخ سؤالات آن‌ها می‌کنیم. چهار سال است که در این رابطه سکوت کرده‌ام. بزرگی می‌گوید این‌ها کشف و دیگری می‌گوید شهود است، اما براساس فرامیش امام خمینی (ره) این‌ها احتضار است.

بعد از این سخنان برخی از نمایندگان مجلس به ارائه پیشنهاد و نظرات خود در خصوص ارائه هرچه بهتر برنامه‌ها و فعالیت‌های قرآنی پرداختند.

تلاوت حامد شاکرنژاد از سوره مبارکه کوثر و تقدیر از جمعی از مدیران سازمان تبلیغات اسلامی و رسانه ملی و نیز عوامل سه برنامه پرمخاطب قرآنی صدا و سیما؛ «محفل»، «زندگی پس از زندگی» و «دلآرام» با اهدای لوح یادبود پایان بخش این نشست بود.

سینماپرس: نسخه مرمت شده اولین فیلم داستانی سینمای صامت چین با عنوان «عشق کارگری» در سومین هفته فیلم چین در بنیاد سینمایی فارابی رونمایی و اکران می شود.

به گزارش سینماپرس، رضا بنفشه خواه در گفت وگو با ایرنا و در توضیح خاستگاه هنرپیشگی در جامعه امروز ایران بیان کرد: امروز بهترین راه و مکان برای هنرپیشه شدن دانشگاه و مسیر آکادمیک است چون هنروران در کلاس های موسسات آزاد توقعاتی دارند که بعید است این آموزشگاه ها کاری انجام بدهند و یا آنان را به جایی معرفی کنند.

بازیگر سریال پهلوانان نمی‌میرند (حسن فتحی ۱۳۷۳) ادامه داد: البته بعضا این آموزشگاه ها هنرورانشان را به آدم های سینماگر معرفی می کنند اما هیچ وقت پیش نمی آید که این رویه به شکلی عمومی اثرگذار باشد یعنی آن هنرور هزینه ای می کند به این امید که آموزشگاه او را به پروژه ای معرفی کند اما نتیجه ای نمی گیرد. مگر آموزشگاه هایی که خودشان تولید داشته باشند و از این سرمایه و هنروری خودشان استفاده کنند.

وی افزود: بازیگری تفاوتی با سایر مشاغل دارد به این صورت که مثلا شخصی که لیسانس حقوق می گیرد یا وکیل دعاوی می شود یا در دادگستری استخدام می شود، دیگری لیسانس حسابداری می گیرد و حسابدار می شود، دیگری مهندسی عمران می خواند و وارد بازار کار ساخت و ساز و امثال آن می شود اما بازیگری به چند چیز نیاز دارد که عبارتند از: فیزیک ظاهری، استعداد، دانش، تجربه و در نهایت شانس.

هنرپیشه سریال ماجراهای آقای خیرخواه (امیر سماواتی ۱۳۶۵) تصریح کرد: به همین دلیل است که می بینید گاهی آدمی که هیچ آموزشی برای بازیگری ندیده است، در یک مجلس عروسی یا عزا توسط کارگردانی کشف می شود آن هم صرفا به دلیل ظاهرش و تازه پس از آن می رود آموزش می بیند و نقشی را هم بازی می کند.

بنفشه خواه با تاکید بر این که برای بازیگری صرف علاقه شخصی کافی نیست، اظهار داشت: در بازیگری اولین کسی که متوجه می شود این کاره نیست خود شخص است. بازیگری صرفا موضوع علاقه نیست چون من هم علاقه دارم که رئیس جمهور آمریکا شوم اما علاقه کافی نیست بلکه نیاز به تحصیلات، مطالعه، تجربه و پیگیری دارد و همه این ها هست. من زمانی که به هنرکده هنرپیشگی رفتم در بادی امر حدود ۶۵ نفر بودیم اما در انتها فقط ۱۱ نفر باقی مانده بودیم.

بازیگر فیلم سینمایی اجاره نشین‌ها (داریوش مهرجویی۱۳۶۵) گفت: به همین دلیل است که عده ای به دانشگاه می روند و بازیگری هم می خوانند اما لزوما بازیگر نمی شوند.

وی ادامه داد: در ۵۰ سال گذشته چند هزار نفر از کلاس های دانشگاه (هنرهای زیبا، دراماتیک، دانشگاه هنر و آموزشگاه های خصوصی) بیرون آمدند و ما امروز چند بازیگر مطرح داریم؟ چندهزار نفر بیرون آمده اند اما به سراغ سایر مشاغلی چون دبیری و غیره رفته اند.

بازیگر فیلم سینمایی مردی که زیاد می‌دانست (یدالله صمدی ۱۳۶۳) یادآور شد: این آدم ها قطعا برخوردار از آن ۵ مولفه ای که بیان شد نبوده اند. مثلا کسی که استعدادی نداشته و صرفا عشق داشته یا آدمی که استعداد و عشق را داشته اما شانس نداشته است.

اسپانسر-بازیگر؛ آسیب جدید فیلم‌سازی

بنفشه خواه در ادامه با توضیح جذابیت بازیگری برای بسیاری از افراد، گفت: بازیگری جذابیت کاذبی دارد که آدم ها فکر می کنند اگر یک فیلم بازی کنند ناگهان چهره و شناخته شده می شوند. از سوی دیگر عده ای سودجو وارد این عرصه شده اند که می گویند اسپانسر-بازیگر یعنی به شما می گویند در ازای بازی در فلان نقش ۵۰ میلیون هم بدهید.

وی خاطرنشان کرد: و این شکلی از کلاه برداری است که من اصلا موافق آن نیستم. حتی دو سه نفر را می شناسم که سرمایه گذاری کردند و پول هنگفتی دادند و نقش اول را هم بازی کردند اما نه آن فیلم فروش رفت و نه دیگر پیشنهادی به آنان شد.

بازیگر مجموعه تلویزیونی پشت کنکوری‌ها (پریسا بخت‌آور ۱۳۸۳) گفت: نمی دانم چرا سوپراستار پیشکسوت نداریم؛ البته آدم هایی چون جمشید مشایخی و علی نصیریان جزو پیشکسوتانی بوده اند که مردم برای دیدن بازی آنان به سینما می رفتند.

بنفشه خواه در انتها و در پاسخ به این پرسش که چرا این روزها کم کار شده است، گفت: یکی دو فیلمنامه را ایمیلی برایم فرستادند، خواندم و نپسندیدم چون دوست نداشتم و نقشی که پیشنهاد کرده بودند به دردم نمی خورد پس قبول نکردم که در این کارها حضور داشته باشم.