مدقالچی: خانه سینما همواره تیشه به ریشه سینماگران زده و هیچ کاری برای آن ها انجام نداده است – اخبار سینمای ایران و جهان
سینماپرس: نصرالله مدقالچی دوبلور پیشکسوت سینما و تلویزیون گفت: خانه سینما همواره تیشه به ریشه سینماگران زده و هیچ کاری برای آن ها انجام نداده است! بنده هیچ ابایی از بیان حقایق ندارم و جلوی خود مدیران قبلی خانه سینما هم می گویم که آن ها جز ضربه به بدنه صنوف کار دیگری انجام ندادند! ما امروز امیدواریم که با تغییرات جدی که در مدیریت این نهاد حاصل شده بتوانیم اندکی شاهد توجه به زندگی و وضعیت وخیم معیشتی هنرمندان باشیم آن ها باید بدانند که ملزم و موظف هستند به امور زندگی و معیشتی هنرمندان رسیدگی کنند و نباید بیش از این نسبت به وضعیت بغرنج هنرمندان بی تفاوت باشند.
دوبلور فیلم های سینمایی «محمد رسول الله (ص)» و «پدر خوانده» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: متأسفانه نه تنها خانه سینما برای هنرمندان کاری انجام نمی دهد که سایر نهادها و دستگاه های ذیل وزارت ارشاد نیز گام مثبتی برای بهبود وضعیت زندگی هنرمندان برنمی دارند.
وی ادامه داد: موسسه هنرمندان پیشکسوت ماهانه مبلغ ۱۵۰ هزار تومان به چهره های پیشکسوت و برجسته هنری این مرز و بوم می دهد که معادل یک سیر گوشت می شود! آیا این رقم در شأن هنرمندان مطرح این کشور است؟
مدقالچی در همین راستا با بیان اینکه مبلغی که به هنرمندان دارای مدرک درجه یک هنر داده می شود تنها معادل یک کلیو و هفتصد و پنجاه گرم گوشت است تصریح کرد: آیا این شایسته است هنرمندی که به زعم خود مدیران ارشد فرهنگی و هنری کشور مدرک درجه یک هنری دارد تنها ماهانه مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان مستمری بگیرد؟ آیا اگر این هنرمند در خارج از کشور هم بود همین مبلغ را می گرفت یا ماهانه چندین هزار یورو به او مقرری می دادند؟
این دوبلور پیشکسوت و برجسته متذکر شد: آقایانی که در رأس امور نشسته اند و برای هنرمندان تصمیم گیری می کنند برای یک بار هم که شده باید از خودشان بپرسند که ما چه داشتیم و برای فرهنگ و هنر این کشور چه کرده ایم که توانسته ایم مدرک درجه یک هنری بگیریم؟ درست است که مدرک ما ارزش معنوی دارد اما آیا این مدرک باید برای ما ارزش و آورده ریالی هم داشته باشد یا خیر؟
وی در پایان این گفتگو تأکید کرد: نمی دانم چرا کسی به فکر چگونگی امرار معاش و وضعیت وخیم زندگی هنرمندان نیست؟ متأسفانه ما نه در زمان حیات مان مواهبی داریم و نه بعد از مرگ مان آرامش! متأسفانه کسی به فکر خانواده هنرمندانی که می میرند نیست و هیچ دستگیری از آن ها نمی شود! یعنی خانواده های ما آدم نیستند؟ یعنی زن و بچه ما نباید زندگی کنند؟ من امیدوارم هرچه سریع تر تدبیری جدی برای بهبود اوضاع و شرایط صورت گیرد و مدیران و مسئولان دستگاه ها و نهادهای فرهنگی و هنری تدبیری عاجل برای بهبود وضعیت زندگی هنرمندان داشته باشند.
