مدیر فنی

به گزارش سینماپرس رکود شدید گیشه و متعاقب آن رکود شدید در تولید باعث افزایش بیکاری و خانه نشینی بخش اعظمی از اهالی سینما شده و هیچ یک از دستگاه و نهادهای فرهنگی، سینمایی و صنفی نیز تدبیری برای رفع معضلات معیشتی سینماگران ندارند! این در حالی است که سال ها قبل به ویژه در دولت دهم همواره بسته های کمک معیشتی به صورت اهدای ارزاق و کالا و مبالغ نقدی به اهالی سینما اعطا می شد تا بخشی از معضلات زندگی آن ها برطرف شود اما در دولت جدید علیرغم همه وعده ها فقط چند بار به صورت محدود برخی مبالغ ناچیز به هنرکارت واریز شده که کفاف تأمین معاش زندگی سینماگران را نمی دهد. اهالی سینما اتفاق نظر دارند که اگر دغدغه جدی از سوی مسئولان سینمایی در سازمان سینمایی و خانه سینما وجود داشته باشد آن ها می توانند با رایزنی کاری کنند که بسته های کمک معیشتی به اشکال مختلف مانند بن خرید کالا از فروشگاه های زنجیره ای به صورت فصلی و… به تمامی سینماگران تعلق بگیرد اما بی دغدغه بودن و بی توجه بودن مسئولان نسبت به وضعیت بغرنج اهالی سینما مانع از این اتفاق شده است.

در همین راستا با ۵ تن از سینماگران کشور از صنوف مختلف سینمایی گفتگو داشتیم؛ خانم ها و آقایان: پیمان عباسی، گلچهره دانش، راحله نعمت زاده، داود توحیدپرست و محسن فاضلی در این باره با ما گفتگو کردند که ماحصل نظرات ایشان برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی در ذیل نقل شده است.

پیمان عباسی فیلمنامه نویس مطرح در خصوص مطالبات صنفی اهالی سینما در آستانه سال نو گفت: مدیران فرهنگی و سینمایی گویا عملا هیچ نقشی برای رفع بحران معیشت سینماگران ندارند؛ آن ها در ظاهر سر پست های شان هستند اما هیچ کاری برای ما نمی کنند! آن ها با کارها و تصمیمات خود باعث شده اند تا هیچ چیز سر جای خودش نباشد! آن ها مرتب حرف می زنند و وعده های زیبا می دهند اما در عمل هیچ قدمی برای رفع بحران مالی و معیشتی ما سینماگران برنمی دارند؛ در این وانفسا چه کسی باید به فریاد ما برسد؟ آنقدر بی توجهی به سینماگران فزونی گرفته که گاهی احساس می کنم می خواهند نسل ما منقرض شود! این فاجعه بار است که برای ۵ میلیون تومان وام ۴۷ نفر از اعضای کانون فیلمنامه نویسان در صف هستند اما فقط به ۱۵ نفر از آن ها این وام را می دهند. این ۵ میلیون تومان با این تورم وحشتناک قرار است چه دردی از زندگی ما درمان کند؟

گلچهره دانش عضو شورای مرکزی انجمن منشیان صحنه و عضو انجمن صنفی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینما نیز در گفتگو با سینماپرس خاطرنشان کرد: فقر، بیماری، بیکاری، بی پولی و بود و نبود ما برای هیچ یک از مدیران اهمیتی ندارد! ما اگر کمی برای مدیران فرهنگی و سینمایی اهمیت داشتیم اینطور به حال خودمان رها نمی شدیم و حداقل برایمان به صورت مستمر بسته های کمک معیشتی و… در نظر گرفته می شد! خانه سینما که عنوان جامعه اصناف سینمای کشور را با خود به یدک می کشد باید در سطح کلان رایزنی کند تا همه اهالی سینما بتوانند از امکانات و خدمات حداقلی بهره مند شوند. دولت باید به میدان بیاید و تبعیض در سینما را از بین ببرد. این وظیفه مدیران سینمایی است که با نهادهای دیگری از جمله شهرداری و… رایزنی کنند با آن ها مذاکره کنند و برای اهالی سینما به صورت ماهانه و مستمر سبدهای کالای رایگان و… در نظر بگیرند.

راحله نعمت زاده عضو انجمن چهره پردازان سینما در این راستا خاطرنشان کرد: یاد دوران احمدی نژاد به خیر که مدیران سینمایی به فکر سینماگران بودند و به هر مناسبتی برای آن ها عیدی و آذوقه و هدیه در نظر می گرفتند! چرا دیگر خبری از این اتفاقات نیست؟ الآن با این تورم فزاینده اهالی سینما بیش از گذشته به این هدایا و کمک ها نیاز دارند اما دریغ و افسوس که کسی رسما به فکر ما سینماگران نیست و همه به حال خود رها شده ایم! قبلا هر چند ماه یک بار و به مناسبت های مختلف حداقل مبلغ یک میلیون تومان در این هنر کارت شارژ می شد تا هنرمندان بتوانند این مبلغ هرچند ناچیز و اندک را به زخم زندگی خود بزنند؛ چرا الآن ماه ها است هیچ پولی در این هنر کارت واریز نشده؟ چرا دیگر مانند دوران احمدی نژاد از عیدی و آذوقه و سکه و… خبری نیست؟ چرا به فکر هنرمندان نیستند و حداقل ها را از هنرمندان دریغ کرده اند؟ بی تردید در حال حاضر با این تورم موجود ما بیش از پیش نیازمند این مبالغ کمک معیشتی به صورت واریز مستمر هستیم!

داود توحیدپرست کارگردان سینما در خصوص مطالبات صنفی اهالی سینما در آستانه سال نو گفت: گویا مدیران سینمایی در خواب زمستانی هستند و تدبیری برای رفع معضلات معیشتی ما ندارند و این در حالی است که اهالی سینما در اوج گرفتاری و گرسنگی به سر می برند! پرسش اینجا است که نقش وزیر ارشاد، رئیس سازمان سینمایی، مدیران خانه سینما و مسئولان صندوق اعتباری هنر برای رفع مشکلات مالی و معیشتی ناشی از بیکاری سینماگران چیست؟ چرا آن ها کمترین تدبیری را اندیشه نمی کنند تا حداقل بخشی از مشکلات اقتصادی سینماگران برطرف شود؟ برای برخی رسانه ها که مجیزگوی مدیران شده اند متأسفم! من نمی دانم این افراد خبرنگار هستند یا خبر نهار!؟ چطور مشکلات عمده سینما و سینماگران را نمی بینند و چشم خود را روی حقایق بسته اند و مشغول مشت و مال دادن تن مدیران هستند!؟

محسن فاضلی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در گفتگو با سینماپرس متذکر شد: در حال حاضر درد بخش اعظمی از اهالی سینمای کشور بیکاری و خانه نشینی دائمی و مفرط است؛ این وظیفه مدیران و سیاست گذاران سینمایی است که تدبیر ویژه برای رفع بحران مادی و معیشتی از زندگی هنرمندان داشته باشند؛ مدیران سازمان سینمایی و خانه سینما باید تدبیری داشته باشند تا حداقل هر ۳ ماه یک بار به سینماگران بن خرید کالا تعلق بگیرد و این کار تنها نیازمند داشتن دغدغه از سوی آن ها است. ما نیازمند آن هستیم که جدا از واریز مبالغ کمک معیشتی به صورت مستمر از سوی صندوق اعتباری هنر، بتوانیم دسترسی به بن خرید کالا و ارزاق داشته باشیم. واقعا برای مسئولان کاری ندارد که از دولت بخواهند این بن کالا را به سینماگران بدهند. فروشگاه های زنجیره ای نظیر رفاه و اتکا دولتی هستند و مسئولان می توانند ترتیبی بدهند تا حداقل هر فصل یک بار اهالی سینما بتوانند مبلغ قابل توجهی را به صورت بن دریافت کرده و بخشی از مایحتاج زندگی خود را از این فروشگاه ها خریداری کنند.

کارگردان فیلم سینمایی «معکوس» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: پرسش اصلی بنده این است که چرا مسئولان به جای خصوصی سازی سینما را هر روز دولتی تر از قبل می کنند؟ در جشنواره ای که گذشت اغلب فیلم ها دولتی بودند و تولیدات بخش خصوصی در این مجموعه چندان جایی نداشتند؛ چرا باید وضعیت سینمای ما به اینجا برسد؟ چرا دولت که وظیفه اش تنها سیاست گذاری و نظارت است در زمینه تولید دخالت می کند؟ به خود بنده چند کار از سمت فارابی پیشنهاد شد که تولید آن ها را نپذیرفتم.

کیمیایی در همین زمینه گفت: همه فیلم ها در یک دایره عقیدتی هستند و طیف دیگری در سینما نیست! در واقع وضعیت سینما را این گونه می توان تشریح کرد که خودمان به خودمان جایزه می دهیم، خودمان به خودمان بودجه می دهیم و خودمان همه اداره سینما را در دست گرفته ایم!

وی ادامه داد: معضلات سینما به یکی دو مسأله ختم نمی شود؛ سینما جزیره جدا از جامعه نیست و قطعاً هرچه در جامعه انعکاس پیدا می کند به سینما نشت می کند. سینما به دلیل اینکه یک رسانه است بیشتر مورد توجه قرار می گیرد و گاهی به دلیل حرف هایی که در آن زده می شود محاکمه نیز می شود.

کیمیایی سپس با بیان اینکه مشکل اصلی مردم باید حل شود تا سینما حالش خوب شود و حداقل به روال شکننده گذشته اش برگردد تصریح کرد: سینما حداقل تا همین چند ماه قبل زنده بود و نفس می کشید؛ فیلم های متعددی در آن اکران می شدند اما رفته رفته از این پدیده هم فاصله گرفتیم. میزان تولید در سینما به شدت پایین آمد و در عوض قیمت تولید بسیار بالا رفت.

این سینماگر با انتقاد شدید از افزایش بی رویه نرخ بلیت سینماها متذکر شد: یکی از دلایل مهمی که مردم به سینما نمی روند به دلیل شرایط سخت اقتصادی است؛ سینما وسیله ای برای سرگرمی و تفریح مردم است؛ عموم مردم به سینما به عنوان یک ابزار سرگرمی نگاه می کنند تا ابزاری فرهنگی و فرهنگ ساز از این رو باید حال شان خوب باشد و شرایط اقتصادی شان ایجاب کند که بتوانند به سینما بروند و وقتی حال شان بد است و درگیر معضلات عدیده اقتصادی هستند قطعاً دور سینما را خط می کشند.

بازیگر فیلم های سینمایی «شمعی در باد» و «خفه گی» تأکید کرد: یک خانواده اگر بخواهد در یک شب تعطیل به سینما برود با احتساب رقم بلیت، رفت و آمد و یک ساندویچ ناچیز باید پول بسیار زیادی را هزینه کند از این رو ترجیح می دهد که در خانه اشتراک پلتفرم بخرد و به تماشای سریال های نمایش خانگی بنشیند و این یکی از دلایل مرگ سینما در کشور ما است.

وی در همین راستا خاطرنشان کرد: رسانه های تصویری در مقابل سینمای شکننده که روز به روز هم قوی تر می شود در حال عرض اندام کردن هستند؛ این اتفاق نیازمند تدبیر و درایت ویژه از سوی متولیان سینمایی است که هنرهفتم را نجات دهند اما متأسفانه آن ها تنها دست روی دست گذاشته و نظاره گر این اتفاق اند.

کیمیایی با بیان اینکه مدیران مرتب وعده های شیرین در رابطه با آینده درخشان سینما می دهند اظهار داشت: اهالی سینما رسماً هیچ نشانی از این وعده های شیرین اما دست نیافتنی را در زندگی شان نمی بینند. امیدوارم مدیران به وعده های شان وفا کنند اما تا امروز که چنین اتفاقی رخ نداده است.

این بازیگر مطرح سینمای کشور یکی دیگر از معضلات اساسی سینما حضور باندهای مافیایی به ویژه در حوزه پخش دانست و در این باره گفت: مافیای بزرگ پخش که سالن های متعدد سینما را خریداری کرده و پخش فیلم و تبلیغات را در اختیار دارد سینما را به انحصار خود درآورده؛ این مافیا نگاه سیاسی به سینما و ورزش دارد و فضا را به شدت سنگین کرده است.

بازیگر سریال های تلویزیونی «ششمین نفر» و «مرگ تدریجی یک رویا» خطاب به مدیران کلان وزارت ارشاد و سازمان سینمایی گفت: اگر می خواهیم سینما پویا باشد باید نسل های گذشته و امروز را آشتی دهیم تا همه به هم متصل شوند. امروز همه از هم جدا شدیم؛ دیگر هم را نمی بینیم. این وضعیت برای سینما و تئاتر خطرناک است. سینمای ما روزگاری در جهان بسیار مطرح بود و دیده می شد اما کم کم این اتفاق نیز در حال از بین رفتن است.

وی در پایان این گفتگو افزود: بنده معتقدم باید شرایط سخت اجتماعی و اقتصادی برطرف شود تا سینما و کنسرت ها و ارکستر سمفونیک ها و تئاتر ها کار کنند و موضوعات فرهنگی راه بیفتد و حال خوب را به مردم برگرداند تا تولیدات فرهنگی بتواند مردم را به سمت خود جذب کند.

عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: ما آنقدر رسوم، فرهنگ، آیین و سنن زیبا و ارزشمند در دین و ملیت مان داریم که هر یک از آن ها می تواند دستمایه تولید ده ها فیلم قرار گیرد؛ این وظیفه سینما، تلویزیون، رادیو، تئاتر و… است که در ترویج این آیین و رسوم نقش جدی ایفا کند.

وی ادامه داد: مسئولان فرهنگی باید در این راستا کوشا باشند؛ ما باید آیین و رسوم ارزشمند و فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی را حتی در آثار سینمای دفاع مقدس مان نیز ببینیم. به تصویر کشیدن آثار باستانی، تولید فیلم های تاریخی، پرداختن به مقولات فرهنگی مختلف از جمله توجه به قومیت های گوناگون کشور در سینما بسیار اهمیت دارد.

گیتی با بیان اینکه ما باید از معماری ایرانی، فرهنگ ایرانی، غذاهای ایرانی و سنت های ایرانی برای تولید فیلم ها و سریال های جذاب و متنوع بهره برداری مطلوب داشته باشیم اظهار داشت: اگر رغبتی در بین مسئولان فرهنگی و هنری کشور وجود داشته باشد قطعاً این اتفاق رخ خواهد داد در غیر این صورت ما تنها باید در حسرت این اتفاق بمانیم.

این منتقد سینما سپس با اشاره به فیلم سینمایی «مهمان مامان» به کارگردانی داریوش مهرجویی یادآور شد: شما این فیلم زیبا را ببینید که چگونه فرهنگ ایرانی را به زیباترین شکل به تصویر می کشد؛ در این فیلم همه آدم ها علیرغم اختلاف ها و تضادهای شان کنار هم می ایستند، نوع دوستی می کنند، وحدت آفرینی می کنند و اتفاقات خوبی را رقم می زنند! چرا نباید این فرهنگ زیبا و ارزشمند در سینمای ما توسعه پیدا کند و دیده شود؟ چرا باید نهایتاً به یکی دو فیلم بسنده کرد؟ چرا به جای این همه فیلم های سیاه چنین آثاری ساخته نمی شوند؟

وی خاطرنشان کرد: ما باید فرهنگ مان را احیاء کنیم و قطعاً جایی جز سینما و تلویزیون نمی تواند در احیای این فرهنگ موثر واقع شود. مثلاً سنت زیبای سیزده به در که شاید نمونه آن در هیچ جای دنیا وجود نداشته باشد چرا نباید در فیلم های ما وجود داشته باشد؟

گیتی متذکر شد: جشن سده، چهارشنبه سوری و مراسم های زیبای آن مانند قاشق زنی و… چرا در فیلم های ما نیست؟ همین عید سعید نوروز و سفره هفت سین زیبای آن چرا در فیلم های ما چندان مورد توجه نیست؟ قرآن به عنوان کتاب آسمانی ما که برکت این سفره است و ایرانیان سال را با این کتاب آسمانی تحویل می کنند، چرا مدیران فرهنگی به این نکات بی توجهند و همین اتفاقات را در آثار به تصویر نمی کشند؟

این منتقد سینما در پایان این گفتگو افزود: بین فرهنگ و سنت های زیبا، غنی و ارزشمند ایرانی- اسلامی هیچ تضادی وجود ندارد و مدیران وزارت ارشاد، سازمان سینمایی، سازمان صدا و سیما و… باید به اهمیت پرداختن به آیین و سنن و فرهنگ ملی و دینی واقف باشند و اجازه ندهند بدخواهان و دشمنان فرهنگ خود را وارد کشور ما کنند و جوانان ما را به سمتی هدایت کنند که هیچ ارتباطی با دین و ملیت ما ندارد.