X

اخبار سینمایی

دفتر سینمایی

«کتاب تهران» به شبکه پنج سیما می‌آید – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: برنامه «کتاب تهران» با هدف معرفی کتاب‌های خواندنی در موضوعات مختلف، به زودی روی آنتن شبکه پنج سیما می‌رود.

به گزارش سینماپرس، در راستای ترویج فرهنگ کتابخوانی و مرور خواندنی‌های بازار کتاب تولید برنامه «کتاب تهران» در شبکه پنج سیما کلید خورده که در قالب یک مجله کتاب‌خوانی، کتاب‌هایی با موضوعات مختلف مذهبی، تاریخی، تربیت فرزند، شعر و ادبیات فارسی، هنری و… معرفی می‌شوند.

در این برنامه به نویسنده، ناشر، فروشنده و اقشار مختلف مردم از کودک و خردسال تا بزرگسالان پرداخته می‌شود و تلاش می‌شود در «کتاب تهران» سبک جدیدی از معرفی کتاب رقم خورد.

برنامه «کتاب تهران» به تهیه کنندگی مهدی بخشی و کارگردانی سجاد مشحون در گروه شهرستان‌های شبکه پنج سیما تولید شده است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

دبیر ستاد صیانت: صاحبان فیلم‌های قاچاق شده هنوز هیچ شکایتی نکرده‌اند! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: دبیر ستاد صیانت از آثار سینمایی سازمان سینمایی گفت:در ماجرای قاچاق فیلم‌ها ما حامی و سمت سینماگران هستیم و قطعا مجرمان سرقت‌ فیلم‌ها را شناسایی کرده و برخورد انضباطی می‌کنیم.

به گزارش سینماپرس، جعفر انصاری‌فر دبیر ستاد صیانت از آثار سینمایی سازمان سینمایی شامگاه جمعه ۳ شهریور ماه در دوازدهمین برنامه رادیویی «سینماگرام» حضور یافت و گفت: یکی از دغدغه‌های وزارت فرهنگ‌و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی همواره مبارزه با قاچاق محصولات فرهنگی‌و هنری بوده است؛ در کنار آن همیشه فرهنگسازی عدم استفاده غیرقانونی از آثار نیز پیگیری شده است. با توجه به اینکه عرضه آثار سینمایی پیش از این عمدتا به صورت فیزیکی بود، نسخه قاچاق در قالب سی دی معمولا در فروشگاه‌ها توزیع می‌شد که با پیگیری‌ها و نظارت‌ها از توزیع این محصولات جلوگیری صورت می‌گرفت. در ادامه این صیانت گسترده‌تر شد و به ستاد صیانت از آثار فرهنگی و هنری در وزارت ارشاد گسترش یافت اما دوباره به ستاد صیانت از آثار سینمایی تغییر نام پیدا کرد.

دستورالعمل جدید ستاد صیانت از آثار سینمایی تدوین شده است

وی افزود: از سال گذشته مسئولیت این ستاد به من سپرده شد به جهت اینکه ما تغییر محیط از فیزیکی به سایبری را شاهد هستیم، نیاز بود ستاد از روال گذشته به روز تر و کارآمدتر شود و برای بالا بردن ضربب امنیت محصولات اقداماتی انجام شود، امروز ما با موضوع سرقت مواجه هستیم نه قاچاق زیرا در واقع یک سارق مال حرامی را با پخش غیرقانونی فیلم از آن خود کرده است. لذا آیین نامه تغییراتی کرد و چکش کاری شد و چند وقت قبل دستورالعمل اجرایی را تقدیم وزیر محترم کردیم، با ابلاغ این دستورالعمل بسیاری از مشکلات حل می‌شود و می توان فضا را مدیریت کرد.

انصاری‌فر خاطرنشان کرد: ستاد صیانت در حال پوست اندازی از فضای فیزیکی به فضای سایبر است. در حال حاضر فضای مجازی بستر اصلی قاچاق فیلم‌هاست و نیاز است روزآمدی داشته باشیم.

وی در بخش دیگری از سخنانش تصریح کرد: سازمان سینمایی حامی سینماگران است اما اساسا فلسفه وجودی این ستاد حفاظت از سرمایه انسانی و سینمایی است. من دو سال مدیرکل پژوهش سازمان سینمایی بودم و باید بگویم دست کم در ۸ سال گذشته موردی که وزارت ارشاد منشا نشر یک فیلم بوده باشد نداریم البته شاید پیش از آن بوده باشد اما اینکه بخواهیم اتهام بزنیم این اقدام سازمان یافته بوده حرفی خنده دار است و چنین تصوری را اصلا نباید مطرح کرد و این حرف را امروز کسانی مطرح می‌کنند که نگاهشان ملی نیست.

دبیر ستاد صیانت از آثار سینمایی عنوان کرد: در دوران گذشته نسخه دی وی دی فیلم‌ها بازبینی می‌شد اما در موارد اخیر تاکید جدی به لابراتوارها شده است تا فیلم حتما واترمارک نسخه بازبینی داشته باشد تا اگر احیانا تخلفی صورت گرفت قابل پیگیری باشد، هک dcp در سازمان سینمایی امکان پذیر نیست و حتما بیرون از سازمان اتفاق افتاده است، من محکم می گویم که قطعا در داخل سازمان نبوده و نیست اگر قرار است ما حامی سینماگران باشیم این جنس حرف‌ها اعتماد را از ما سلب می‌کند.

انصاری فر درباره سه فیلم اخیر قاچاق شده «تفریق»، «بی رویا» و «ارادتمند؛ نازنین، بهاره تینا» عنوان کرد: در ارتباط با این اتفاق به سرعت ما اقدامات لازم را درباره دو فیلم «تفریق» و «بی رویا» شروع کردیم البته لازم است از سوی صاحبان آثار شکایت صورت بگیرد که هنوز شکایتی نشده است. کارگردان فیلم «ارادتمند نازنین بهاره تینا» نیز خود پیش از این چند باری مطرح کرده بود فیلمش را پخش می‌کند، طبق قانون کسی که متضرر شده است باید شکایت کند اما ما منتظر نماندیم و بلافاصله اقدام کردیم در حال حاضرشکایت حقوقی به دادستان کل کشور و رونوشت آن به دادستان تهران داده و قول داده شده مجرمان ماجرا شناسایی ‌شوند.

وی درباره اقدام پیشگیرانه سازمان سینمایی از قاچاق فیلم‌ها عنوان کرد: یکی از مشکلات ما دفاتر فیلم‌ها و لابراتوارهاست و باید سطح دسترسی به فیلم‌ها مشخص شود که چه کسانی به فیلم‌ها دسترسی دارند و اسامی شان اعلام شود و این اقدام می‌تواند بازدارنده باشد که در دستورالعمل جدید ستاد صیانت آورده شده است. طرح های انضباطی هم داریم که اجرای همه این‌ها منوط به همکاری همه سینماگران است. به نظرم مراقبت اصلی را صاحبان فیلم‌ها وظیفه دارند انجام بدهند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر» فراخوان داد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: فراخوان چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری مهدی حامد سقایان، منتشر شد.

به گزارش سینماپرس، فراخوان چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری مهدی حامد سقایان برای برگزاری در بهمن ۱۴۰۲، منتشر شد.

نمایش‌های صحنه‌ای، تئاتر خیابانی، تئاتر ملل، تئاتر دانشجویی، مسابقه نمایشنامه‌نویسی، نمایش‌های تلویزیونی، رادیو تئاتر، مسابقه و نمایشگاه عکس و پوستر تئاتر، پژوهش و کارگاه‌های آموزشی بخش‌های چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر هستند.

متن فراخوان جشنواره تئاتر فجر به این شرح است:

«نمایش‌های صحنه‌ای

الف: مسابقه تئاتر ایران

ستاد جشنواره به‌منظور امکانِ گزینش آثار برترِ نمایشی از سراسر کشور، نمایش‌های منتخبِ این مسابقه را از چند درگاهِ مختلف خواهد پذیرفت.

الف-۱: تولیدات تازه تئاتر ایران

– آثار متقاضی در این بخش می‌بایست از تازه‌های تولید بوده و تا پیش‌ازاین، هیچ اجرای عمومی و یا حضور در جشنواره‌های دیگر نداشته باشند.

– برای شرکت در بخش تولیدات تازه، متقاضیان باید تا تاریخ ۱۴۰۲/۷/۵ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری نمایشنامه و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

– اعلام نتایجِ ارزیابیِ نمایشنامه‌های ارسالی تا ۲۵ مهر ۱۴۰۲.

– ارزیابی نمایش‌ها از ۱۰ تا ۳۰ آذر ۱۴۰۲.

– اعلام نتایج نهایی تا ۵ دی‌ ۱۴۰۲.

– در بخشِ تولیدات تازه، ستاد جشنواره با در نظر گرفتن اولویتهای اعلام‌شده و تأکید بر کیفیت هنریِ نمایش‌ها تا سقف ۱۰ اثر را انتخاب کرده و به آثار منتخب تا حداکثر ۸۰۰ میلیون ریال، کمک‌هزینه پرداخت خواهد نمود.

الف-۲: مرور تئاتر ایران

به‌ منظور معرفی و ارائه بهترین آثار اجراشده در تالارهای نمایش سراسر کشور در فاصله زمانی ۱۰ دی‌ ۱۴۰۱ تا ۱۰ آذر ۱۴۰۲، ستاد جشنواره زمینه را برای اجرای این نمایش‌ها در جشنواره تئاتر فجر فراهم می‌سازد.

– متقاضیان می‌توانند حداکثر تا تاریخ ۱۱ آذر ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری فیلم اجرا و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

تذکر: آثار برگزیده جشنواره‌های ملیِ تئاتر که در فاصله زمانی یکم بهمن ۱۴۰۱ تا ۱۰ آذر ۱۴۰۲ برگزار شده‌اند، با معرفی دبیرانِ آن جشنواره‌ها، می‌توانند متقاضی حضور در بخشِ مرورِ جشنواره تئاتر فجر باشند.

– نمایش‌های برگزیده برای شرکت در این بخش، توسط هیئت انتخابِ آثارِ چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر تا ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۲ اعلام خواهند شد.

– سقف پذیرش اثر در این بخش ۱۲ نمایش است و به نمایش‌های منتخب تا حداکثر ۵۰۰ میلیون ریال کمک‌هزینه پرداخت خواهد شد.

الف-۳: برگزیدگان جشنوارههای تئاتر مناطق کشور

آثار برگزیده جشنواره‌های تئاتر منطقه‌ای کشور با معرفی اداره کل هنرهای نمایشی در این بخش حضور خواهند داشت. به این نمایش‌ها تا حداکثر ۵۰۰ میلیون ریال، کمک‌هزینه پرداخت خواهد شد.

تذکر: آثار نمایشی که در جشنواره‌های تئاتر استان‌های کشور شرکت کرده باشند مجاز به ارسال مستقیم همان اثر برای حضور در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نخواهند بود.

جوایز بخش مسابقه تئاتر ایران:

– چهره‌آرایی، طراحی لباس، موسیقی و صدا، طراحی نور و طراحی حرکت: برای تقدیر، هر یک ۱۰۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۲۰۰ میلیون ریال.

– بازیگری زن، بازیگری مرد، طراحی صحنه، نمایشنامه‌نویسی و تهیه‌کنندگی: برای تقدیر، هر یک ۲۰۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۳۰۰ میلیون ریال.

– کارگردانی: برای تقدیر، ۵۰۰ میلیون ریال و رتبه برگزیده یک میلیارد ریال.

– جایزه ویژه هیأت‌داوران (نمایش برگزیده) : یک میلیارد ریال.

ب: بخش مهمان

در این بخش، دبیر جشنواره تا سقف ۱۰ اثر را از میان نمایش‌های اجراشده و یا تولیدِ جدیدِ هنرمندان کشور برای حضور در جشنواره دعوت خواهد کرد. احتمال دارد که یک یا چند اثر با نظر دبیر، از این بخش به بخش مسابقه جشنواره راه یابند.

* توجه: بنا بر اعلامِ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نمایش‌هایی که با موضوع حکیم نظامی گنجوی نگارش و اجرا شوند، به‌طور ویژه موردحمایت قرار خواهند گرفت. جزییات متعاقباً اعلام خواهد شد.

تئاتر خیابانی

با توجه به قابلیت‌های آثاری که در فضای باز و هر نوع نمایش که خارج از صحنه‌های تماشاخانه‌ها اجرا می‌شوند و همچنین برقراری ارتباط تئاتر خیابانی با عموم مخاطبان و تأثیراتِ این آثار در انتقال مفاهیم و ایجادِ شور و نشاط عمومی؛ ستاد جشنواره پذیرای آثار این‌ گونه نمایشی با شرایط زیر خواهد بود:

الف – مسابقه تئاتر خیابانی

ستاد جشنواره به‌منظور امکانِ گزینش آثار برتر از سراسر کشور، آثار منتخبِ مسابقه تئاتر خیابانی را از چند درگاهِ مختلف خواهد پذیرفت:

الف-۱: تولیدات تازه تئاتر خیابانی

در این بخش، ستاد جشنواره پذیرای آن دسته از نمایش‌های خیابانی از سراسر کشور خواهد بود که برای چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر تولید شده و پیش‌ از این، هیچ اجرای عمومی و یا حضور در جشنواره‌های دیگر را تجربه نکرده باشند.

– در این بخش ستاد جشنواره با در نظر گرفتن اولویت‌های اعلام‌شده و تأکید بر کیفیت هنریِ نمایش‌ها تا سقف ۱۰ اثر را انتخاب کرده و به آثار منتخب، حداکثر تا مبلغ ۳۰۰ میلیون ریال، کمک‌هزینه پرداخت خواهد نمود.

– متقاضیان در بخشِ تولیدات تازه تئاتر خیابانی می‌توانند حداکثر تا تاریخ ۳۰ آبان‌ ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری فیلمِ اجرا و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

الف-۲: برگزیدگان جشنوارههای تئاتر خیابانی ایران

به‌منظور معرفی و ارائه بهترین آثار برگزیده جشنواره‌های اجراشده در سراسر کشور در فاصله زمانی ۱۰ دی‌ ۱۴۰۱ تا ۱۰ آذر ۱۴۰۲، با معرفی دبیرانِ آن جشنواره‌ها، می‌توانند متقاضی حضور در این بخش باشند.

– متقاضیان می‌توانند حداکثر تا تاریخ ۱۱ آذر ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری فیلم اجرا و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

– نمایش‌های برگزیده برای شرکت در این بخش، توسط هیأت انتخابِ آثارِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر تا ۵ دی‌ ۱۴۰۲ اعلام خواهند شد.

– سقف پذیرش در این بخش، ۵ اثر خواهد بود و به آثار منتخب حداکثر تا مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال کمک‌هزینه پرداخت خواهد شد.

الف-۳: برگزیدگان جشنواره‌های تئاتر خیابانیِ مناطق

آثار برگزیده بخش خیابانی در جشنواره‌های تئاتر منطقه‌ایِ کشور با معرفی اداره کل هنرهای نمایشی در این بخش حضور خواهند داشت.

– سقف پذیرش در این بخش، ۱۲ اثر خواهد بود و به آثار منتخب حداکثر تا مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال کمک‌هزینه پرداخت می‌شود.

ب: چشم‌انداز

بخش تئاتر خیابانی و خارج از صحنه، با هماهنگی دبیر جشنواره، متناسب با تنوع و تکثرِ انواع گونه‌های اجراییِ این بخش و همچنین با در نظر گرفتن توانمندی بالا و دامنه گسترده هنرمندانِ ارجمند در سراسر کشور، می‌کوشد تا رویکردهای اجرا (پرفورمنس)، بینارشته‌ای، محیطی و … را در بخشِ چشم‌انداز فعال نماید.

– شرایط ثبت‌نام و جزییات از طریق وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به اطلاع خواهد رسید.

جوایز بخش مسابقه تئاتر خیابانی:

– چهره‌آرایی و طراحی لباس: برای تقدیر، هر یک ۸۰ میلیون ریال.

– طراحی فضا و موسیقی: برای تقدیر، هر یک ۱۰۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۱۵۰ میلیون ریال.

– بازیگری زن، بازیگری مرد، طراحی ایده و کارگردانی: برای تقدیر، هر یک ۱۵۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۲۰۰ میلیون ریال.

تئاتر ملل

ستاد جشنواره بر پایه تجربیات پیشین و در راستای ارتقای سطح کیفی آثار نمایشی هنرمندان کشور و ایجاد امکان معرفی دوسویه توان و تجربه هنریِ گروه‌های نمایشی ایران و سایر کشورهای جهان در نظر دارد تا تعدادی از آثارِ نمایشی دارای ویژگی‌های مورداشاره را از دیگر کشورهای جهان دعوت نماید.

گاه‌شمار:

آخرین ‌مهلت برای ارسال آثار در این بخش، ۱۵ آبان‌ ۱۴۰۲ است. متقاضیان باید با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری لینک کاملِ اجرا و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

مسابقه تئاتر دانشجویی

به‌ منظور به ثمر نشستن تولیدات تئاتری دانشجویانِ سراسر کشور و ایجاد امکان ارائه این آثار، ستاد جشنواره در این دوره، مسابقه تئاتر دانشجویی را برگزار می‌کند.

آثار متقاضی در این بخش می‌بایست از تازه‌های تولید (اعم از پایان‌نامه و سایر آثار) ‌ بوده و تا پیش‌ازاین، هیچ اجرای عمومی و یا حضور در جشنواره‌های دیگر نداشته باشند.

شرایط و ضوابط عمومی متقاضیان شرکت در بخش تئاتر دانشجویی

– متقاضیِ شرکت‌کننده در این بخش باید دانشجو یا دانش‌آموخته یکی از مراکز آموزش عالی سراسر کشور باشد. دانش‌آموختگان نباید بیش از یک‌سال‌ونیم از فراغت از تحصیل آنان گذشته باشد و باید حداکثر تا پیش از خرداد ۱۴۰۱ فارغ‌التحصیل شده باشند.

– دبیرخانه جشنواره، کارگردان را متقاضی و صاحب اثر می‌داند و تقاضای حضور در جشنواره هم باید توسط کارگردان ارائه شود.

– متقاضی-دانشجو صرفاً می‌تواند در یکی از بخش‌های جشنواره به‌عنوان کارگردان حاضر باشد. (به ‌غیر از بخش‌های نمایشنامه‌نویسی، پژوهش و عکس و پوستر.)

– برای حضور در جشنواره هیچ تمایزی میان دانشجویان رشته تئاتر و دیگر رشته‌ها نیست.

– بخشِ تئاتر دانشجویی بیشتر بر کارهای خلاق و ایده‌های اجراییِ نوین و تجربی تأکید دارد، اما نمایش‌های متقاضی را فارغ از سبک و شیوه اجرا مورد ارزیابی قرار خواهد داد.

– تمامی متقاضیان در هنگام ثبت‌نام، ملزم هستند گواهی اشتغال به تحصیل و یا تصویر مدرک دانشآموختگی، مجوز نویسنده، مترجم و یا ناشرِ اثر پیشنهادی خود را در وبگاه جشنواره بارگذاری نمایند. (بدیهی است بدون داشتن اصل این مدارک، امکان ارزیابی اثر برای متقاضی وجود ندارد.)

– پس از اعلام نتایج اولیه، هرگونه تغییر در شرایط درخواستی (نام نمایش، تعویض کارگردان، درخواست کارگردانی مشترک و …) تنها با هماهنگی و موافقت دبیرخانه امکان‌پذیر است.

– درصورتی‌که ۲ کارگردان به‌صورت مشترک اثری را به دبیرخانه پیشنهاد دهند، هر ۲ باید شرایط عمومی شرکت در جشنواره و شرایط اختصاصی این بخش را دارا باشند.

– تکمیل و تأیید فرم جشنواره به‌منزله آگاهی و پذیرش قوانین و رعایت تمامی مقررات جشنواره است.

– تمامی آثار متقاضی، در صورت پذیرفته شدن در بخش مسابقه تئاتر دانشجویی، در چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، می‌بایستی ماهیت دانشجویی (از جنبه عوامل اجراییِ اصلی) خود را حفظ کنند.

– ستاد برگزاری به هر یک از آثار منتخب تا حداکثر ۳۰۰ میلیون ریال کمک‌هزینه پرداخت خواهد نمود.

گاه‌شمار:

– متقاضیان باید تا تاریخ اول آذر ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری فیلم نمایش و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

– اعلام نتایج نهایی تا اول دی‌ ۱۴۰۲.

جوایز بخش مسابقه تئاتر دانشجویی:

– چهره‌آرایی، طراحی لباس، موسیقی و صدا، طراحی نور و طراحی صحنه: برای تقدیر، هر یک ۷۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۱۰۰ میلیون ریال.

– بازیگری زن، بازیگری مرد، نمایشنامه‌نویسی و کارگردانی: برای تقدیر، هر یک ۱۵۰ میلیون ریال و رتبه‌های برگزیده هر یک ۲۰۰ میلیون ریال.

– جایزه ویژه هیأت‌داوران (نمایش برگزیده) : ۵۰۰ میلیون ریال.

مسابقه نمایشنامه‌نویسی

ستاد جشنواره به‌منظور کمک به تقویت جریان نمایشنامه‌نویسی کشور و ترغیب و تشویق نمایشنامه‌نویسانِ پیشکسوت و جوان در سراسر ایران، مسابقه نمایشنامه‌نویسی تئاتر فجر را برگزار می‌نماید.

ضوابط شرکت در مسابقه:

– موضوع این مسابقه آزاد است.

– آثار متقاضی نمی‌بایست تا پیش‌ازاین، چاپ‌شده و یا در سایرِ مسابقاتِ نمایشنامه‌نویسی حائز رتبه شده باشند.

– هر متقاضی می‌تواند حداکثر ۳ نمایشنامه را برای حضور در مسابقه ارائه نماید.

– متقاضیان برای شرکت در مسابقه نمایشنامه‌نویسی می‌توانند حداکثر تا تاریخ ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری نمایشنامه و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

* توجه: بنا بر اعلامِ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نمایشنامه‌هایی که با موضوع حکیم نظامی گنجوی نگارش شوند، به‌طور ویژه موردحمایت قرار خواهند گرفت. جزییات متعاقباً اعلام خواهد شد.

جوایز:

بر اساس نظر هیئت‌داوران به آثار برگزیده جوایزی به شرح زیر تقدیم خواهد شد:

رتبه اول: مبلغ ۴۰۰ میلیون ریال.

رتبه دوم: مبلغ ۳۰۰ میلیون ریال.

رتبه سوم: مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال.

تقدیر: یک انتخاب، مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال.

ممکن است طبق نظر هیئت‌داوران مجموع رقم جوایز به نحو دیگری به برگزیدگان تقدیم شود.

مسابقه نمایش‌های تلویزیونی

ستاد برگزاریِ چهل‌ و دومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، به‌منظور حمایت از تولید و پخشِ نمایش‌های تلویزیونی، در نظر دارد تا مسابقه نمایش‌های تلویزیونی را با شرایط زیر برگزار نماید:

شرایط حضور:

– تمامی آثاری که از آذر سال ۱۳۹۹ تا اول آبان‌ ۱۴۰۲ تولید و از یکی از شبکه‌های سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و یا یکی از درگاه‌ها یا شبکه‌های خانگی پخش‌ شده‌اند، می‌توانند در این مسابقه شرکت نمایند.

– دبیرخانه جشنواره، تهیه‌کننده یا کارگردانِ هنری را صاحب اثر می‌داند و تقاضای حضور در جشنواره هم باید توسط یکی از این ۲ ارائه شود.

– متقاضیان برای شرکت در مسابقه نمایش‌های تلویزیونی می‌توانند حداکثر تا تاریخ ۱۵ آبان‌ ۱۴۰۲ با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری فیلمِ نمایش‌ِ تلویزیونی و ارسال مستنداتِ پخش نمایش تلویزیونی دریکی از شبکه‌های بازگفته، اقدام نمایند.

– اعلام نتایج ارزیابی: ۱۵ آذر ۱۴۰۲.

– آثارِ منتخب در روزهای ۲۵ و ۲۶ دی‌ ۱۴۰۲، در یکی از سالن‌هایِ شهر تهران، به نمایش درخواهند آمد. جزئیاتِ برنامه‌های این بخش متعاقباً اعلام خواهد شد.

جوایز بخش مسابقه نمایش‌های تلویزیونی:

به برگزیدگان بر اساس رأی هیئت‌داوران در زمینه‌های چهره‌آرایی، موسیقی، تدوین، تصویربرداری، طراحی صحنه، بازیگری زن، بازیگری مرد، ‌نویسندگی، کارگردانی هنری، کارگردانی تلویزیونی و تهیه‌کنندگی، جوایزی اهدا خواهد شد.

مسابقه رادیو تئاتر

شرایط حضور:

– صرفاً آثاری که در یک سال اخیر تولید شده و پیش‌تر در هیچ جشنواره‌ای شرکت نداشته‌اند، می‌توانند متقاضی حضور در بخشِ رادیو تئاتر باشند.

– دبیرخانه جشنواره، کارگردان را صاحب اثر می‌داند و تقاضای حضور در جشنواره هم باید توسط کارگردان ارائه شود.

– هر نمایش می‌بایست به شکل تک‌قسمتی بوده و مدت‌زمان آن حداقل ۳۰ و حداکثر ۴۵ دقیقه باشد.

– جشنواره صرفاً میزبان یک اثر از هر کارگردان خواهد بود.

– آثارِ منتخب در صورت برخورداری از کیفیت مطلوب فنی و محتوایی، از شبکه‌های رادیویی پخش خواهند شد.

– آثار انتخاب‌شده می‌بایست به‌صورت زنده و در حضورِ مخاطبان، در قالب رادیوتئاتر همراه با موسیقی و افکت در زمانِ برگزاری جشنواره اجرا شوند و داوری نیز بر اساس همان اجرا انجام می‌شود.

– ظرفیت پذیرش آثار در این بخش حداکثر ۱۰ نمایش رادیویی است.

– به گروه‌های راه‌یافته به جشنواره تا سقفِ ۱۰۰ میلیون ریال، کمک‌هزینه پرداخت خواهد شد.

جوایز:

– رتبه برتر برای نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی، بازیگری زن و بازیگری مرد و تهیه‌کنندگی: هر یک ۱۰۰ میلیون ریال.

– رتبه برتر برای صدابرداری، طراحی صدا و افکت زنده:

هر یک ۷۰ میلیون ریال.

گاه‌شمارِ بخش رادیو تئاتر:

– آخرین ‌مهلت ارائه آثار و ثبت تقاضا: ۱۵ آذر ۱۴۰۲.

– اعلام فهرست آثار راه‌یافته به جشنواره: ۳۰ آذر ۱۴۰۲.

– تاریخ برگزاری بخش رادیو تئاتر: سه‌شنبه ۲۷ تا جمعه ۲۹ دی‌ ۱۴۰۲.

نحوه ثبت درخواستِ حضور و ارسال آثار به جشنواره:

متقاضیان می‌توانند با مراجعه به وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری نمایش رادیویی و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.

مسابقه و نمایشگاه عکس و پوستر تئاتر

در راستای توجه بیشتر به تأثیرات متقابل هنرهای تجسمی و هنرهای نمایشی و تقویت این همراهی و هم‌افزایی، ستاد چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، مسابقه و نمایشگاه عکس و پوستر تئاتر را برگزار می‌نماید.

فراخوان تخصصیِ هر یک از بخشهای فوق، متعاقباً اعلام خواهد شد.

پژوهش

سمینار بین‌المللی چهل‌ و دومین دوره جشنواره تئاتر فجر (۲۳ و ۲۴ دی‌ماه ۱۴۰۲)

موضوع سمینار: جشنواره تئاتر فجر؛ گذشته، حال، آینده

پس از گذشت چهل‌ و یک دوره از جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، اکنون ضرورت دارد تا با نگاهی تحلیلی و پژوهشگرانه شاخصه‌ها و ابعاد جشنواره از نظر کمی و کیفی مورد ارزیابی و بررسی قرار گیرد. در این راستا، تمرکز اساسی در سمینارِ پژوهشیِ این دوره، بر آسیب‌شناسیِ ساختارها و کارکردهای جشنواره تئاتر فجر از آغاز تا به امروز و ارائه راهکارهایی برای ارتقای سطح کمی و کیفی آن در آینده است.

بخش‌های سمینار:

الف- مقالات پژوهشی

ب- ایده‌های نو

الف – بخش مقالات

محورهای اصلی مقالات پژوهشی:

– بررسی ساختار، سیاست‌گذاری، مدیریت، بودجه و برنامه‌ها (در بخش‌های اصلی و جنبی) در ادوار مختلف جشنواره تئاتر فجر.

– ارزیابی تأثیرات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و هنریِ جشنواره تئاتر فجر در ایران.

– مقایسه جشنواره تئاتر فجر با دیگر جشنواره‌های تئاتری در جهان.

– آینده‌پژوهی جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر.

نحوه ارسال مقالات:

پژوهشگران می‌بایست ابتدا چکیده مقالات خود را تا حداکثر ۳۰۰ کلمه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند و در صورت پذیرشِ عنوان و چکیده از طرفِ داوران، در مرحله بعد، اصل مقالات خود را با حدود ۵۰۰۰ کلمه در دو فرمت Word و PDF در وبگاهِ چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر بارگذاری نمایند.

گاه‌شمار:

– آخرین مهلت ارسال چکیده: ۵ آبان‌ ۱۴۰۲.

– اعلام نتایج چکیده‌ها: ۱۵ آبان‌ ۱۴۰۲.

– آخرین‌ مهلت ارسال اصل مقالات: ۱۰ آذر ۱۴۰۲.

– اعلام نتایج مقالات پذیرفته‌شده: ۲۳ آذر ۱۴۰۲.

* لازم به ذکر است تعدادی از مقالات منتخب در این بخش (حداکثر تا ۱۰ مقاله)، با نظر هیأت‌داوران برای ارائه در قالب سخنرانی و چاپ در کتاب پژوهشیِ سمینار در نظر گرفته خواهند شد.

ب- ایده‌های نو:

در این بخش، علاقه‌مندان و پژوهشگران می‌توانند طرح‌ها و ایده‌های بدیع خود را پیرامون نحوه طراحی، سازمان‌دهی و برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با ارائه چکیده، مطرح سازند. در این راستا، ایده‌پردازان می‌بایست عنوان و خلاصه طرح پیشنهادی خود را حداکثر در ۵۰۰ کلمه‌ در ۲ فرمت Word و PDF به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

گاه‌شمار:

– آخرین مهلت ارسال چکیده: یکم آذر ۱۴۰۲.

– اعلام نتایج چکیده‌ها: ۱۰ آذر ۱۴۰۲.

لازم به ذکر است تعدادی از چکیده‌های منتخب در بخش ایده‌ها با نظر هیأت داوران در کتاب پژوهشی سمینار به چاپ خواهد رسید.

حق‌التألیف:

– بخش مقالات: به هر یک از مقالات برگزیده در این بخش تا سقف مبلغ ۱۵۰ میلیون ریال اهدا خواهد شد.

– بخش ایده‌ها: به هر یک از ایده‌های برگزیده تا سقف مبلغ ۷۰ میلیون ریال اهدا خواهد شد.

کارگاه‌های آموزشی

ستاد برگزاری چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، در نظر دارد تا مجموعه‌ای از کارگاه‌های آموزشی را با حضورِ استادان و هنرمندانِ برجسته ایرانی و غیر ایرانی، در ایامِ برگزاریِ جشنواره برپا نماید. برنامه کارگاه‌ها، اسامیِ استادان و نحوه ثبت‌نام در کارگاه‌ها متعاقباً اعلام خواهد شد.

شرایط و ضوابط عمومی

– متقاضی حضور در جشنواره با ثبت اثر و ارائه مدارک، خود را ملزم به رعایت ضوابطِ جشنواره خواهد کرد.

– ستاد برگزاری جشنواره، کارگردان اثر در تولیدات نمایشی، نویسنده مقاله یا ایده‌پرداز در بخش پژوهشی و نویسنده نمایشنامه در بخش نمایشنامه‌نویسی را به‌ عنوان صاحب اثر و متقاضیِ حضور در جشنواره به شمار ‌آورده و تمامی مسئولیت‌های مادی و معنوی را بر عهده ایشان می‌داند. بدیهی است در صورت اثبات خلاف ادعای متقاضی در مورد مالکیت اثر، مسئولیت کاملِ این موضوع بر عهده ایشان خواهد بود.

– در بخش‌های نمایشی (اجرایی) ارائه مجوز نویسنده، یا ناشر (در صورت داشتن صلاحیت اعطای مجوز) الزامی است.

– تاریخ‌های اعلام‌شده در فراخوان تمدید نخواهد شد و شایسته است هنرمندانِ ارجمند در بازه‌های زمانیِ اعلام‌شده، نسبت به ثبت تقاضا و بارگذاری کامل مدارک و یا ارسال آن‌ها اقدام نمایند.

– در بخش‌های نمایشی، از هر کارگردان صرفاً یک اثر در بخش نهاییِ جشنواره امکان حضور خواهد داشت.

– کمک‌هزینه آثارِ حاضر در جشنواره، بر اساس ضوابطی همچون تعدادِ نفرات، حجم دکور، بُعد مسافت از شهرِ تولیدِ اثر و… تعیین می‌شود.

– آثاری که پیش‌از این در جشنواره‌های تئاتر فجر حضور داشته‌اند، تنها در صورت تغییر کارگردان و گروه اجرایی می‌توانند در این دوره از جشنواره نیز حضور پیدا کنند.

– ستاد برگزاری جشنواره با توجه به مشکلات پیش‌بینی‌نشده درباره برنامه‌ریزی و تنظیم جدول اجراهای جشنواره، صرفاً متعهد به هماهنگیِ حضور هر بازیگر حداکثر در ۲ نمایش خواهد بود.

– در بخش مرورِ نمایش‌های صحنه‌ای، تأییدیه اجرا در تهران با بارگذاریِ پروانه اجرا، صادره از شورای ارزشیابی و نظارت بر نمایش و در شهرستان‌ها با تأییدیه اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و درج لینک خبر پورتال استانیِ «ایران تئاتر» قابل‌پذیرش خواهد بود.

– فیلم یا نسخه تصویری ارسالی از نمایش‌های متقاضی، می‌بایست از کیفیت مناسب برای ارزیابی برخوردار باشد. در صورت هرگونه نقص و نامناسب بودنِ کیفیت صوتی و تصویریِ نسخه ارائه‌شده، مسئولیتی بر عهده دبیرخانه جشنواره نخواهد بود. همچنین دبیرخانه جشنواره، محدودیت ویژه‌ای برای بهره بردن از چند دوربین و زاویه در تصویربرداری نمایشها لحاظ نمی‌کند؛ اما توصیه می‌شود برای تهیه نسخه تصویری نمایش، متقاضیانِ گرامی به شرایطی که بتواند خصلت‌های تئاتری اثر را بیشتر نشان دهد توجه فرمایند.

– تعیین زمان، مکان و تعداد اجرای نمایشها بر عهده ستاد برگزاری جشنواره و بر اساس امکانات موجود خواهد بود.

– اسکان و پذیرایی از گروه‌های شهرستانیِ پذیرفته‌شده، بر عهده ستادِ برگزاریِ جشنواره خواهد بود.

– ستاد برگزاری جشنواره، مسئولیتی در قبال ساخت‌وساز دکور، دوخت لباس، تأمین سیستم صوتی و چاپ اقلامِ تبلیغیِ نمایش‌ها نخواهد داشت و صرفاً خدمات معمولِ نصب دکور و آماده‌سازی صحنه را ارائه خواهد داد.

– فرآیند اجرای عمومیِ نمایش‌های تولیداتِ تازه تئاتر ایران، با هماهنگی مدیران تماشاخانه‌ها و اداره‌کل هنرهای نمایشی قابل‌اجرا خواهد بود.

– در صورت توافق با بسترهای شبکه‌های مجازیِ (پلتفرم‌هایِ) ارائه تصویریِ آثار نمایشی، نمایش‌های منتخبِ جشنواره هم‌زمان با برگزاری، با هماهنگی کارگردان اثر روی این بسترها (پلتفرم‌ها) نمایش داده خواهد شد.

– متقاضیان محترم برای شرکت در بخش‌های مختلف جشنواره، می‌توانند با مراجعه به بخش ثبت‌نام در وبگاهِ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نسبت به ثبت تقاضا، بارگذاری و ارسال سایر مدارک اقدام نمایند.»

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

چنانچه بازیگری پشیمان شود و از رفتار خود ابراز ندامت کند و به اصول قبلی بازگردد، با تصمیم مراجع ذی صلاح می‌تواند فعالیت کند – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: روح الله سهرابی مدیرکل اداره نظارت بر نمایش فیلم سازمان سینمایی به ارایه توضیحاتی درباره ادامه فعالیت بازیگران هنجارشکن پرداخت.

به گزارش سینماپرس، سی‌امین قسمت از برنامه «نقد سینما» شب گذشته ۳ شهریور ماه با موضوع «تنهایی» روی آنتن شبکه چهار سیما رفت.

اولین بخش «نقد سینما» به میز سینمای ایران اختصاص داشت که محمد صابری روزنامه‌نگار سینمایی میزبان سیدمرتضی فاطمی کارگردان فیلم سینمایی «بی‌مادر» شد.

سیدمرتضی فاطمی ابتدا بیان کرد: همیشه به این فکر می‌کردم که روزی باید فیلم بسازم و هدفم این بود که تجربه‌های زیسته‌ام را در قالب بزرگ‌تر و پُرمخاطب‌تر با دیگران به اشتراک بگذارم. منتظر فرصتی بودم که این کار را انجام دهم و زمان کرونا بهترین فرصت بود که از سکوت و تنهایی بهره ببرم و در خلوت خود متمرکز بنویسم.

وی ادامه داد: این فیلم محصول زیسته من است. این اثر از یک فلسفه‌ای تبعیت می‌کند و دنبال بیان مطالبی نبود که مخاطب پس بزند؛ اینکه انسان‌ها مجموعه ای از بیچارگان هستند که مجبورند کُنش کنند. من در فیلمم آدم بد ندارم و در اجرا و تدوین تلاش کردم به روایت وفادار باشم.

کارگردان «بی‌مادر» با بیان اینکه نگاه پست مدرنی به حقیقت و زندگی دارد، تصریح کرد: از نظر من انسان بین ۲ جبر تولد و مرگ قرار گرفته است. همچنین ژنتیک، زیست‌جهان، جغرافیا و …‌. دست انسان نیست اما به این معنا نیست که انسان اختیار ندارد. نگاه من این است که یک چیزهایی در هر حال دست آدم نیست اگر این اتفاق به فیلم ضربه می‌زند که اشتباه است اما اگر نه، یعنی من درست رفتم. «بی‌مادر» در ۶ ماه اخیر در ۴ جشنواره حضور داشته که در سه رویداد جایزه برده است. اما نظر من این است که این نگاه کار می‌کند و در خارج از ایران بیشتر طرفدار دارد.

فاطمی درباره معنادار بودن رنج کاراکترها مطرح کرد: ما در سینما قرار نیست به چیزی پاسخ بدهیم بلکه باید سوالی را طرح کنیم و با صدای بلند بپرسیم، مثلا اینکه انسان‌ها تا کجا باید به قرارها و قول‌هایشان پایبند باشند؟ من دنبال معنادار بودن و پاسخ نبودم اما معتقدم کاراکتر «مهروز» معنای بزرگی را به مخاطب می‌دهد.

وی در ادامه گفت: نزدیک به ۷ دقیقه از فیلم «بی‌مادر» در ایام جشنواره کوتاه شد و ما برای اولین بار صحنه زایمان طبیعی را در سینمای ایران می‌بینیم. همکاری‌های بسیاری برای این اتفاق رخ داد چون اگر نمی‌دیدیم، برخی سکانس‌ها شاید معنایی پیدا نمی‌کرد.

فاطمی یادآور شد: تنهایی یک بحران و آسیب دنیای مدرن است که به غلط ترویج و تبلیغ می‌شود. من به شدت تنهایی را می‌پسندم؛ اما معادل کردن واژه تنهایی با انزوا، همان چیزی است که انسان مدرن از آن رنج می‌برد. از نظر من انسان در جزیره انسان نیست و در اجتماع تبدیل به انسان می‌شود اما نیاز به خلوت دارد. افراد باید بدانند جز خودشان و نزدیک‌ترین دوستان و خویشاوندان قرار نیست کسی باری از دوش کسی بردارد و آنجاست که انسان با تنهایی مواجه می‌شود.

در ادامه محمد صابری اظهار کرد: حس من نسبت به «بی‌مادر» دوگانه است. من سه بار فیلم را دیدم و در هر نوبت این اثر در لحظاتی من را درگیر کرد. «بی مادر» از منظر فیلم اول یک فیلمساز نقاط قوت و ضعفی دارد. این اثر به لحاظ نماهای بصری یکی از بهترین فیلم‌اولی‌هاست و از مسعود سلامی به عنوان فیلمبردار جز این انتظار نمی‌رفت که تلاش کرد فیلم تماشایی شود. همچنین موسیقی نیز تاثیرگذار بوده است.

وی یادآور شد: اما آنجا که بناست رابطه علت و معمولی بین کاراکترها شکل بگیرد، از نظر من اتفاق نیفتاده است و احساس مخاطب را چندپاره و دچار گسست می‌کند. این جهانی که خلق شده به جهت علت و معلولی یک‌پارچه نیست و تصمیم کاراکترها متکی بر شخصیت‌شان نیست. همین باعث احساس دوگانگی مخاطب می‌شود.

همچنین امیررضا مافی میزبان برنامه عنوان کرد: به نظر می‌رسد که کارگردان «بی‌مادر» معتقد است که ما در جهانی زندگی می‌کنیم که جبر بر ما مستولی است و شخصیت‌ها بنا بر جبر حاکم رفتارهایی انجام می‌دهند. این جبر در قیاس با اختیار باید دیده شود و بنا بر نگاه پست‌مدرن کارگردان باید دید که سویه بعد از جبر برای او اختیار است؟

ادامه فعالیت بازیگران هنجارشکن منوط به تایید مراجع ذی‌صلاح است

در ادامه برنامه روح الله سهرابی مدیرکل اداره نظارت بر نمایش فیلم سازمان سینمایی درباره دستورالعمل اکران و نمایش فیلم‌هایی که بازیگرانشان کشف حجاب کردند، گفت: اخیرا مصاحبه‌ای از قول بنده منتشر شده است که در آن کلیتی از قوانین و مقررات وزارت ارشاد را گفتم. به دلیل ضرر و زیان و خسارت عمده‌ای که به بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان آثار به واسطه عدم رعایت اخلاق حرفه‌ای و تبعیت از قوانین و موازین رسمی کشور از سوی برخی بازیگران و عوامل وارد شده است، طی جلسات مرتبطی که با مدیران سینمایی داشتیم گفتم که باید مسیر پیشرو را برای فعالان این اثر روشن کنیم تا هم از اتفاقات مشابه ماه‌های اخیر مراقب کنیم و هم آثاری را که در شرایط قبل از این اتفاقات و رفتارهای هنجارشکنانه عده‌ای تولید شده است، اکران کنیم.

وی ادامه داد: طبق اعلام و دستور مقام عالی وزارت و به تبع آن رئیس سازمان سینمایی امیدواریم و تلاش می‌کنیم در روند طبیعی، آثاری که ماقبل از رفتارهای هنجارشکنانه تولید شده است، وارد چرخه اکران شوند. با این روش امنیت سرمایه را نیز می‌توانیم تضمین کنیم.

مدیرکل اداره نظارت بر نمایش فیلم سازمان سینمایی مطرح کرد: درباره بازگشت بازیگران هنجارشکن و یا عاملان متخلفی که اقدام به قانون‌شکنی کرده اند، باید مراجع ذی صلاح تصمیم بگیرند. پیش‌تر هم وزیر ارشاد و رئیس سازمان سینمایی گفتند که مسیر، مسدود و بن بست نیست و چنانچه بازیگری پشیمان شود، از رفتار خود ابراز ندامت کند و به اصول قبلی بازگردد، با تصمیم مراجع ذی صلاح می‌تواند فعالیت کند. البته در این مسیر فقط سازمان سینمایی تصمیم گیر صفر تا صد نیست. چراکه برخی اقدامات خارج از قاعده سینما و هنر اتفاق افتاده، شکل قضایی، حقوقی، امنیتی و … به خود گرفته است و تصمیم‌گیری صرفا در سازمان سینمایی انجام نمی‌شود و در فضایی فراتر اتفاق می‌افتد.

فیلم سینمایی «بو ترسیده» سوژه این هفته میز نقد سینمای جهان در برنامه «نقد سینما» با حضور آرش خوشخو و محمدرضا مقدسیان بود.

آرش خوشخو ابتدا اظهار کرد: «بو ترسیده» در دسته فیلم‌هایی است که به مخاطب احساس ترس و ناامنی می دهد، تمدن معاصر را ناقص می‌داند و پشت رفاه زندگی امروزی اضطراب نشان می‌دهد. این موضوع در سینمای امروز سابقه بسیار دارد که بهترین آن «پرندگان» هیچکاک است. این اثر به مخاطب جهان‌بینی نمی‌دهد و مجموعه‌ای از کابوس‌های مرد معاصر است. این اثر با وجود آنکه کار پُرزحمتی بوده است، من را راضی نکرد.

وی ادامه داد: این فیلم برای بیان مساله تنهایی خود را دست بالا می‌گیرد و بیشتر زمان مخاطب را تلف می‌کند و از راه سختی با مخاطب ارتباط می‌گیرد. سازنده این اثر داستان خود را جدی گرفته است و می‌خواهد همه نشانه‌ها را در فیلم بگذارد. این باعث می‌شود مخاطب پس بزند.

این منتقد سینما یادآور شد: ناگفته نماند ارتباط مادر و پسر و ضربه‌ای که رفتار سلطه‌جویانه مادر به پسر زده در سینما بسیار مطرح شده است اما نمی‌توان از «بو ترسیده» به عنوان اثری خوب یاد کرد.

در ادامه محمدرضا مقدسیان اظهار کرد: در نوبت اول تماشای فیلم برایم سخت بود اما زمانی که دوباره تماشا کردم، چیزی که برایم رقم زد این بود که این اثر حوصله می‌طلبد. ما در این فیلم بحث‌های اجتماعی را به شکل بیرونی و نمادین می‌بینیم. در این میان قصد دارم به این مطلب اشاره کنم که واژه تنهایی و مفهوم آن اضطراب‌آفرین است، یعنی احتمال اینکه ما در مقابل خطر بی‌دفاع باشیم، بیشتر است.

وی مطرح کرد: همه کسانی که درباره روانشناسی رشد صحبت می‌کنند، می‌گویند که ریشه شکل‌گیری شخصیت و احساس امنیت در دنیا به دوران کودکی و ارتباط با مادر بازمی‌گردد.

این منتقد سینما مطرح کرد: باید به علاقه‌مندان سینمای جهان گفت که اگر حوصله دارید این فیلم را تماشا کنید. ناگفته نماند که هر جا «بو» می‌ترسد، دنیا را ترسناک می‌بیند.

امیررضا مافی نیز عنوان کرد: «بو ترسیده» قصد دارد حرف زیاد بزند اما اگر می‌خواست کمتر حرف بزند و روی یک موضوع تکیه می‌کرد، می‌توانست اثر بهتری خلق کند.

در ادامه «نقد سینما» میز گفتگوی ویژه با موضوع «تصویر تنهایی در سینمای ایران» با حضور بابک خواجه‌پاشا نویسنده و کارگردان سینما برپا شد.

خواجه‌پاشا ابتدا بیان کرد: ما از لحاظ بیولوژیک به روابط اجتماعی نیاز داریم اما جامعه مدرن باعث از دست دادن این روابط اجتماعی شده و اولین دلیل آن ترس است. هنرمندانی که روشن‌فکر به معنای درست آن هستند یعنی پیشتر را می‌بینند، درد تنهایی را حس می‌کنند و بر اساس آن فیلم می‌سازد. شاید یکی از دلایلی که ما ورود نکردیم این است که هنوز تنها نشدیم و درد را حس نکردیم.

وی ادامه داد: درد تنهایی، درد بزرگی است و سال‌ها می‌توان درباره آن فیلم ساخت اما متاسفانه به آن دقت نمی‌کنیم. اگر از من بپرسند که چگونه می‌توان شخصیت تنها را نشان داد، می‌گویم باید رابطه شخصیت را با خود و دیگران واکاوی، کشف و بررسی کرد.

کارگردان «در آغوش درخت» بیان کرد: درام براساس قهرمان، فیلمنامه و مضمون شکل می‌گیرد اما مضمون و شخصیت در مساله تنهایی با هم عجین می‌شوند و شخصیت باید چنان تنها باشد که مضمون را به دوش بکشد. این اتفاق به سختی در فیلمنامه رخ می‌دهد. در این مسیر فیلمنامه‌نویس باید جرات این کار را داشته باشد و سرمایه‌گذار هم نباید به از دست دادن گیشه فکر کند.

خواجه‌پاشا توضیح داد: ما در فیلم سینمایی «خیلی دور خیلی نزدیک» با تنهایی روبرو هستیم که منجر به رشد می‌شود. اما در فیلم سینمایی «شعله ور»، دردِ تنهایی منجر به گارد می‌شود. در حقیقت کسانی که در سینمای حمید نعمت‌الله تنها هستند، برای دیگران خطر دارند و این مساله آسیب‌زا است.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«بک تو بلک» درسالن اصلی باقی می‌ماند/ «سوسمار» به چارسو می‌آید – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: تالارهای نمایشی مجموعه تئاتر شهر میزبان ۷ اثر جدید نمایشی می‌شوند.

به گزارش سینماپرس، در دور جدید اجراهای مجموعه تئاتر شهر، هفت نمایش در تالارهای اصلی، چهارسو، قشقایی، سایه و کارگاه نمایش روی صحنه هستند.

در تالار اصلی اجرای نمایش «بک تو بلک» به نویسندگی و کارگردانی سجاد افشاریان در ساعت‌های ۱۸ و ۲۰:۳۰ با مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۲۰۰، ۱۵۰ و ۱۰۰ هزار تومان از ۲۶ مرداد آغاز شده و در آن سجاد افشاریان، نیکو بستانی و مهدی زندیه به عنوان بازیگر حضور دارند.

تالار چهارسو نیز با ۲ نمایش «چخفته» به کارگردانی اشکان پیردل زنده ساعت ۱۸:۱۵ با مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۱۱۰ هزار تومان و «سوسمار» به نویسندگی حمید جبلی و کارگردانی رحمت امینی از ۶ شهریور ساعت ۲۰:۱۵ با مدت زمان یک‌ ساعت و قیمت بلیت ۱۲۰ هزار تومان، میزبان علاقه‌مندان است.

در نمایش «چخفته» رومینا فرمانی، فرزانه محمدحسین، یگانه منصوری، سارا زارعی، امیرحسین فروتن، سارا عزیزی، کیارش زرین، سیاوش کریما، محمدعلی الحمد و محمدعلی براتی به عنوان بازیگر حضور دارند.

همچنین بهار مشیری، ابوذر ساعدی، فرزانه برهمن، عرفان معصومی و نوید جهانزاده به عنوان بازیگر در نمایش «سوسمار» ایفای نقش می‌کنند.

تالار قشقایی نیز از روز دوشنبه ۶ شهریور میزبان نمایش «شبیه خون» به نویسندگی سهراب حسینی و کارگردانی محمد حاتمی با مدت زمان ۷۰ دقیقه، قیمت بلیت ۱۳۰ هزار تومان و ساعت اجرای ۱۸:۱۵ خواهد بود. در این نمایش محمد حاتمی و صدف محسنی به عنوان ۲ بازیگر نمایش حضور دارند.

در تالار سایه از روز جمعه ۳ شهریور ۲ نمایش جدید «کسی برای یک گوریل غمگین کاری نمی‌کند» به نویسندگی و کارگردانی مجید شکری و «آوینیون» به نویسندگی و کارگردانی حسن معینی به صحنه رفته‌اند.

نمایش «کسی برای یک گوریل غمگین کاری نمی‌کند» ساعت ۱۸ با مدت زمان ۷۵ دقیقه قیمت بلیت ۱۰۰ هزارتومان و بازی مجید شکری، ‌ مرتضی دلداده، سارا رضایی و بنیامین صیادی‌نیا روی صحنه است.

نمایش جدید دیگر تالار سایه با عنوان «آوینیون» ساعت ۲۰ و مدت زمان ۹۵ دقیقه و قیمت بلیت ۱۱۰ هزارتومان از ۳ شهریور شروع به اجرا کرده و در آن عبدالحمید گودرزی، ‌ امیر جوشقانی، ملیحه بقایی و سعید عساکره به عنوان بازیگر حضور دارند.

کارگاه نمایش مجموعه هم تا ۱۰ شهریور میزبان نمایش «شازده کوچولو ۲۰۲۳» نوشته آنتوان اگزوپری و کارگردانی نیما گودرزی خواهد بود. در این نمایش که ساعت ۱۹:۴۵، با مدت زمان یک ساعت و قیمت بلیت ۷۰ هزار تومانی روی صحنه است، محمدصادق اسدی، شاهین بامداد، مریم تولایی، الهام زارعی و نیما گودرزی ایفای نقش می‌کنند. همچنین حسین مسافرآستانه به عنوان مدیر پروژه در این نمایش حضور دارد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

حواسم به تمام جزییات هست و ورود می‌کنم/بلیت خانم «نغمه ثمینی» را شخصا می‌دهم که به ایران بیایند! – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مدیر کل هنرهای نمایشی با تایید اینکه برخی مداخله‌ها در کار این اداره وجود دارد، تاکید می‌کند که تا به حال اجازه نداده کسی در امور تئاتر دخالت کند.

به گزارش سینماپرس، مدیر کل هنرهای نمایشی در گفتگوی نسبتا مفصل خود با ایسنا با بیان این که نقد در ذات تئاتر وجود دارد، گفت: مسئولان باید برای برطرف کردن معضلات جامعه از زاویه دید هنرمندان، اقدام کنند نه اینکه جلوی اجرای آن تئاتر را بگیرند یا ندیده، درباره آن اظهار نظر کنند. او همچنین نکاتی را درباره اداره تئاتر، کناره گیری تعدادی برخی هنرمندان از اجرای نمایش، حضور روحانیون در شورای نظارت و ارزشیابی و … تشریح کرد.

این گفتگو پیش از انتقال جشنواره تئاتر کودک و نوجوان از همدان به یزد انجام شده است.

می‌دانیم در شرایط خاصی فعالیت می‌کنید و وضعیت کشور از نظر اجتماعی و اقتصادی دشوار است. اخیرا آقای سالاری در جلسه کانون کارگردانان نکته‌ای دردناک را اعلام کردند مبنی بر این که سال گذشته ۴ نماینده مجلس بدون دیدن نمایش «مخاطب» خواستار تعطیلی آن بودند. این مساله نشان می‌دهد که قوای سه گانه به اندازه کافی با هم تعامل ندارند و پرسش این است که به عنوان یکی از زیرمجموعه‌های دولت چقدر اختیار عمل دارید و می‌توانید پای تصمیم‌های خود بایستید؟

به صورت طبیعی این فشارها وجود دارد ولی نکته مهم این است که سکاندار مرکز هنرهای نمایشی از عقل و خرد برخوردار است و ۳۰ سال معلمی تئاتر کرده و آنقدر قدرت تشخیص دارد که خوب را از بد تمیز بدهد. من هم یک انسانم که کشورم برای تحصیلم سرمایه‌گذاری کرده و حالا به من اعتماد کرده و پست مدیریتی داده و باید به مدیر مجموعه به عنوان کسی که دارای خرد و قدرت تشخیص و تصمیم‌گیری است، احترام بگذاریم و اختیار هم بدهیم که این کار را هم کرده‌اند اما این مداخله‌ها وجود دارد. تاکنون نظرات غیر کارشناسی در حوزه نمایش در انجام امور این اداره پذیرفته نشده، والا اینکه پیشنهادهایی را که در جهت پیشرفت تئاتر کشور باشد، گوش می‌کنیم و اگر قابل استفاده باشد، بهره‌مند می‌شویم. اگر اشتباهی هم صورت گرفته، با آن برخورد کرده‌ایم. تلاش ما بر این است که به هنرمندان تئاتر کمک کنیم چراکه از منظر هنری، جامعه را موشکافی می‌کنند و مسئولان باید برای برطرف کردن معضلات جامعه از زاویه دید هنرمندان، اقدام کنند نه اینکه جلوی اجرای آن تئاتر را بگیرند یا ندیده، درباره آن اظهار نظر کنند. حتی در جامعه‌ای که رو به پسرفت هم باشد، چنین چیزی دیده نمی‌شود. بله این اتفاق از سوی چند نفر از نمایندگان محترم مجلس افتاد و آقای سالاری (معاون هنری) حقیقتا پای این کار ایستاد و خود آقای وزیر هم پیگیر بود و وقتی سخنان ما را شنید، اقناع شد. اساسا نمایش دیدن، آداب و رسومی دارد. قرار نیست نمایش به به و چه چه داشته باشد. تئاتر کارکردی دارد. یا در این کشور کارکرد آن را برایشان روشن کنیم تا بدانند انتقاد در ذات تئاتر است و اگر نمایشی نقدی داشته باشد، نه تنها نباید ناراحت شویم بلکه باید تشکر هم بکنیم چون در جهت اصلاح ما کاربرد دارد. بنابراین این موارد هست ولی اداره کل هنرهای نمایشی کار خود را می‌کند و ما هم قانون داریم و بر مبنای دستورالعمل شورای عالی انقلاب فرهنگی عمل می‌کنیم. شاید برخی از دوستان با بندهایی که درباره تئاتر در شورای عالی انقلاب فرهنگی آمده، آشنا نیستند، اینها مواردی قانونی است که هیچ کس هم نمی‌تواند آن را تغییر بدهد.

مثلا نمایندگان مجلس معمولا در جشنواره‌ها، تئاتر می‌بینند. معمولا هم مراقبت می‌کنیم که چه کاری ببینند، یعنی به اندازه کافی این رفت و آمد به تئاتر و آشنایی با کلیت آن وجود ندارد. به همین دلیل می‌بینیم گاهی چنین مشکلاتی به وجود می‌آید. چه برنامه‌ای دارید که تعامل بیشتر و مشکلات، کمتر شود؟

دقیقا یکی از مشکلات فعلی جامعه ما این است که تعاملات‌و هم گرایی کم است. البته ما مشغول رایزنی با دیگر وزارتخانه‌ها هستیم. مثلا درباره جشنواره تئاتر فجر با وزارت امور خارجه، سازمان فرهنگی ارتباطات و … در حال رایزنی هستیم. تمام تلاش‌مان برای افزایش این هم‌افزایی‌هاست. نمایندگان مجلس را هم دعوت می‌کنیم که تشریف می‌آورند و اغلب هم از افزایش بودجه تئاتر دفاع می‌کنند ولی انتظار می‌رود مسئولان کشور از رده بالا تا پایین، حوزه هنر را رها نکنند و آن را در سبد مصرف کالای خود بگذارند. چه اشکالی دارد که رییس جمهوری یا معاون اول ایشان به تئاتر شهر بیایند و نمایش ببینند. این نشان‌گر درک و توان فرهنگی کشور است که مسئولان درجه یک آن تئاتر می‌بینند. در آلمان که من درس تئاتر خوانده و کار تئاتر کرده‌ام، اگر صدر اعظم، تئاتر نبیند، از مسئولیت خود خلع می‌شود چون تنها با تئاتر دیدن است که می‌تواند بودجه درستی برای این هنر تعریف یا از آن دفاع کند. نظر گرفتن از مشاوران هنری در قیاس با تجربه عملی تئاتر دیدن، بسیار متفاوت است. در هفته دولت از همه دولتمردان انتظار داریم در سبد مصرفی خود تئاتر را هم بگذارند. تمام قد از آنان استقبال می‌کنیم و برایشان فرش قرمز می‌اندازیم. اگر مسئولان رده بالا تا دیگر رده‌ها به تماشای تئاتر بیایند، متوجه کاربرد و تاثیر آن در کشور می‌شوند و درمی‌یابند که چرا کشورهای توسعه یافته این چنین بر تئاتر سرمایه‌گذاری می‌کنند چون نه تنها به تقویت سینما و دیگر رسانه‌ها منجر می‌شود، بلکه با رشد تئاتر، ناهنجاری‌ها و تخلف در جامعه از بین می‌رود. اینکه در سوییس کمترین تخلف صورت می‌گیرد، به این دلیل است که هنر نمایش بیشترین تولید را در این کشور دارد.

با وجود مراوداتی که با دوستان مجلس وجود دارد ولی ظاهرا تلاش‌شان برای ارتقای بودجه تئاتر خیلی جدی نیست.

تا زمانی که تئاتر به سازمان تبدیل نشود که ردیف بودجه مستقل داشته باشد، این اقدامات بی‌نتیجه است. جمعیت تئاتر ۹ میلیون است. سالی ۲هزار اثر تولید می‌کنیم. بودجه تئاتر نسبت به حوزه سینما بسیار ناچیز است. به این دلیل که سینما سازمانی است که بودجه مجزا دارد. متاسفانه برخلاف دیگر کشورها، هنوز تئاتر در کشور ما شغل محسوب نمی‌شود. تا زمانی که دولتمردان ما تشکیلات تئاتر را به سازمان تبدیل نکنند، این مشکلات وجود دارد. قبل از مدیریت دکتر منتظری، همه، خواهان افزایش بودجه بوده‌اند. الان بهسازی زیرساخت‌های تئاتر بالای ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد. در این وضعیت همه هم از سراسر کشور متوقع هستند. اغلب شهرهای ما حتی همین کرج، سالن تخصصی تئاتر ندارند.

و متاسفانه همین بودجه اندک هم صرف یکسری جشنواره می‌شود که مدام هم در حال افزایش هستند. مثلا امسال جشنواره تئاتر «مباهله» اضافه شد که تازه سه روز قبل از برگزاری، دبیر آن معرفی شد.

ما به این جشنواره‌ها هیچ کمکی نمی‌کنیم. به برخی از آنها مانند مرصاد یا اندیمشک معمولا رقمی حول و حوش ۱۰ میلیون تومان کمک می‌کنیم. بیشترین بودجه ما صرف همان جشنواره‌های فجر و عروسکی، آیینی سنتی و … می‌شود. دولت باید به چند جشنواره‌ای که متعلق به خود اوست مانند جشنواره فجر که در جشن پیروز انقلاب برگزار می‌شود، بودجه مجزا اختصاص بدهد و بودجه آنها را در دل بودجه تئاتر تعریف نکند. یعنی مجلس باید بودجه جداگانه‌ای برای جشنواره های بین‌المللی به خصوص جشنواره تئاتر فجر در نظر بگیرد. الان تجمیع این بودجه‌ها در بودجه کلی تئاتر کشور، ما را گرفتار می‌کند. هرچند با برگزاری این جشنواره‌ها، بچه‌های تئاتری درگیر کار می‌شوند و مسئولان استان‌ها هم توجهی می‌کنند و سالنی تجهیز می‌کنند و بودجه‌ای در نظر می‌گیرند. البته به جشنواره «مباهله» ریالی کمک نکردیم بلکه در یزد چند شرکت خصوصی پای کار آمدند. می‌دانید که فعالان تئاتر خیابانی چون فروش بلیت ندارند، خیلی در مضیقه‌اند مگر اینکه برخی سازمان‌ها به آنان سفارش کار بدهند که آن هم یک کار سفارشی است.

در ایران ما تئاتر به عنوان شغل محسوب نمی‌شود. پیش از انقلاب اداره تئاتر داشته‌ایم که هم از نظر ساختار اداری، کارمند داشته و هم از نظر تاریخی جایی ارزشمند برای ماست که بزرگان تئاتر کشورمان در آن فعالیت کرده و در استخدام آن بوده‌اند ولی الان نه تنها آن ساختار کارمندی وجود ندارد، بلکه ساختمان اداره تئاتر هم رها شده است. تکلیف این اداره چیست؟

رها نشده. نقشه کار را کشیده‌ایم و به معاونت عمرانی وزارتخانه هم داده‌ایم که قیمت‌گذاری کرده‌اند. به موسسه توسعه هنر هم ارایه داده‌ایم. یک فرد خصوصی هم حاضر است قراردادی ببندد و طبق نظرات ما ساختمان را بسازد و به مدت ۱۰ سال از آن بهره‌برداری کند. نگاه ما این است که اداره تئاتر دو سالن اجرا، کافی‌شاپ و استراحتگاهی برای گروه‌ها داشته باشد. منتظریم که یا وزارتخانه دست به کار شود و اگر شرایطش را ندارد اجازه بدهد شرکت خصوصی وارد کار شود.

ضرب‌الاجلی هم برایش تعیین کرده‌اید؟

قرار بود تا پایان سالی که گذشت، به نتیجه برسد. می‌گویند شرایط خوبی نداریم و سازمان‌ برنامه و بودجه؟ تکلیف مسائل را روشن نکرده. به هر حال برای اداره تئاتر سه تا طرح داریم؛ صندوق توسعه هنر، دفتر طرح‌های عمرانی و بخش خصوصی. چون دیدم به نتیجه نمی‌رسم، سراغ بخش خصوصی رفتم زیرا آن ساختمان برای همه هنرمندان قابل احترام است و عمری پای آن گذاشته‌اند.

در این مدت، پاکسازی تئاتر شهر اتفاق افتاد ولی بعد از ساعاتی، دوباره دستفروش‌ها مستقر می‌شوند.

خوشبختانه با همراهی میراث فرهنگی مساله حریم در حال پیگیری است. امیدواریم با مجوزی که از میراث گرفته‌ایم، با بخش عمرانی وزارتخانه کار را شروع کنیم. بودجه‌اش را هم وزیر جداگانه کنار گذاشته‌اند که بتوانیم به سرعت کار را شروع کنیم. دوستان شهرداری و اعضای شورای شهر با وجود همه تلاش‌های خود برای پاکسازی تئاتر شهر قرار بود اول فکری برای استقرار دستفروشان کنند تا معیشت آنان به خطر نیفتد ولی متاسفانه هنوز مکانی پیدا نکرده‌اند. گفته‌اند ساختمانی مشابه پارکینگ پروانه نزدیک تئاتر شهر پیدا کرده‌اند. ولی در هر حال، ایجاد حریم تئاتر شهر برای حفظ آن ساختمان و بنایی که ثبت شده، ضروری است.

از بین رفتن این ساختمان که نماد تئاتر کشور است، جبران‌ناپذیر خواهد بود. نمی‌دانم بر چه اساسی در دوره مدیریت های قبلی در شهرداری، این حصار را برداشتند. در کشورهای دیگر دولتمردان به این ساختمان‌ها توجه و احترام ویژه‌ای دارند. آقای وزیر هم پیگیر است ولی متاسفانه این همگرایی و هم‌افزایی در کشور ما وجود ندارد و به همین دلیل هزینه‌های زیادی متحمل می‌شویم. اگر شهرداری و ارشاد و بهزیستی، راه آهن و … هم‌افزایی داشته باشند، چقدر بودجه تئاتر کشور ارتقا پیدا می‌کند ولی الان این همه دستگاه‌های موازی داریم که اگر هزینه‌ همه آنها در یک سازمان تجمیع می‌شد و همان سازمان برنامه‌ریزی می‌کرد، حال و روزمان این نبود. فرانسه، آلمان، ایتالیا، حتی سنگاپور و مالزی، ویتنام و هندوستان و … یک تشکیلات دارند که برای همه برنامه‌ریزی می‌کند نه اینکه ۵۰ دستگاه کنار هم موازی کاری کنند که این وضعیت گرفتاری در پی دارد. از نحوه برنامه‌ریزی، استراتژی، نظارت و … بگیر تا اینکه هر دستگاهی برای برگزاری جشنواره خودش چندین میلیارد هزینه می‌کند. اگر همه اینها بخشی از یک جشنواره بزرگ‌تر باشند، چقدر به تئاتر کشور کمک می‌شود. مثلا چه ایرادی دارد که جشنواره تئاتر فجر به مدت یک ماه برگزار شود و مابقی بودجه و برنامه‌ریزی تئاتر صرف تولید اثر و ارتقای این هنر و بهسازی و تجهیز زیرساخت‌ها شود. متاسفانه آنقدر جشنواره داریم که هنوز جشنواره این دستگاه تمام نشده، یکی دیگر شروع می‌شود. هرچند خداوند به کشور ما همه جور نعمتی بخشیده اما به ما هم خرد و هوشی داده که فکر کنیم و بهترین راه استفاده از این بودجه را پیدا کنیم. با همه این مشکلات، تلاش‌مان را می‌کنیم و در فاصله هفته دولت سال گذشته تا امسال مجوز بیش از ۴ هزار نمایش در سراسر کشور صادر شده است. هرچند برخی از مسئولان اشتباه‌هایی دارند، اما برخی از بچه‌های تئاتر هم قدردان بخش خصوصی نیستند و گاهی رفتارهایی می‌کنند که تهیه‌کننده خصوصی پشیمان می‌شود و هزینه‌اش را در خطر می‌بیند. از زمانی که آمده‌ام اجازه تعطیلی نمایشی را نداده‌ام الا اینکه کسی لجاجت کرده باشد. گاهی که مشکلی بوده، از کارگردان خواسته‌ام برطرف کند و کارش را روی صحنه ببرد. بالاخره ما هم قوانینی داریم و اگر خواهان رشد تئاتر هستیم، باید به آنها پایبند باشیم.

باعث خوشحالی است که در سراسر کشور ۴ هزار نمایش مجوز اجرا گرفته‌اند و تئاتر در همه استان‌ها به حیات خود ادامه می‌دهد ولی با وجود این رشد کمی، همچنان جای بسیاری از هنرمندان شاخص ما خالی است.

واقعیت این است که همه هنرمندان را دعوت به کار کرده‌ایم. با این دغدغه به آقای طاهری مسئولیت مدیریت تئاتر شهر را دادم که هنرمندان تئاتر و پیشکسوتان را به کار دعوت کنند. پیشکسوتانی داریم که خوشبختانه سرپا هستند و می‌توانند کار کنند. ما نیز شرایط اقتصادی را فراهم می‌کنیم. ناگفته نماند که باید صداقت داشته باشیم. هنوز نتوانسته‌ایم شرایط اقتصادی ایده‌آل را ایجاد کنیم. با این حال دوستان مجلس بودجه‌ای در نظر گرفته‌اند و قولی هم به من داده‌اند و آقای وزیر و آقای سالاری هم پیگیر هستند. اگر این بودجه تا پایان این ماه محقق شود، تمام هنرمندان برجسته ما می‌توانند با بودجه خوب کار تولید کنند. در این شکل، انجمن نمایش شبیه تهیه‌کننده می‌شود و قرارداد می‌بندد و بعدا فرایند بازگشت مالی را طراحی می‌کنیم. الان مشکل، مسائل اقتصادی است نه اینکه هنرمندان نخواهند کار کنند. کمترین هزینه تولید یک تئاتر بین ۳ تا ۴ میلیارد است. بسیاری از هنرمندان نمی‌توانند با فروش گیشه این رقم را برگردانند. در کشورهای پیشرفته کمپانی‌های تئاتر کاملا حساب‌شده کار می‌کنند و کارگاه‌های دوخت لباس و دکور و سیستم تولید دارند ولی متاسفانه در ایران سیستم نداریم. وقتی پروسه تولید این چنین سخت است، هنرمندان ترجیح می‌دهند سراغ سینما بروند که مناسبات مالی‌اش مشخص و پروسه تولیدش تعیین‌شده است. خود من با این وضعیت نمی‌توانم کار کنم. کسی که تئاتر کار می‌کند، جهاد کرده است. بخصوص که مخاطب هم مهم است. فضای تبلیغاتی کم است، تلویزیون و سازمان زیباسازی شهر تهران همراه مناسبی با گروه‌ها ندارند. هزینه‌های اینها درصدهای مالی می‌خواهد که با گیشه مالی تئاتر اصلا جور در نمی‌آید. با این وصف، محصول هنری را کجا باید عرضه کرد.

درباره مخاطب و ضعف اطلاع‌رسانی گفتید. یکی از مشکلات ما این است که مخاطب خود را در تئاتر و رسانه‌های ما نمی‌بیند. تئاتر اجتماعی ما سال‌هاست که تضعیف شده. وقتی مردم دغدغه‌ها و مسائل خود را در تئاتر نمی‌بینند، چرا باید برای دیدن آن هزینه کنند؟

مشکل از ما نیست. خود من سر کلاس، بحث مخاطب‌شناسی را مطرح می‌کنم. کارگردان‌های جوانی که الان فعال شده‌اند، مخاطب خود و نیازهایش را نمی‌شناسند. این به دلیل گسست نسلی است. بسیاری از هنرمندان نسل میانه الان کار نمی‌کنند و در دانشگاه نیز تدریس ندارند. اگر هم چنین باشد، وظیفه من به عنوان تولیدکننده این است که نیاز مخاطب را تامین کنم. انگیزه کارگردان جوان باید از انتخاب متن مشخص باشد اما کارگردان‌های جوان ما فقط احساس خود را ملاک می‌دانند و به نیاز تماشاگر بی‌توجه‌اند. همین چند شب پیش نمایشی در تئاتر شهر دیدم. یک ساعت و نیم تفکر کردم که ارتباط این نمایش با فرهنگ خودمان را بفهمم. ملغمه‌ای درست کرده بود که فقط اجرایی روی صحنه ببرد. بخشی از این مشکل به سیستم آموزشی ما برمی‌گردد. وقتی شما در کمپانی‌های معتبر دنیا کار می‌کنید، دو پیوست اقتصادی و فرهنگی مطالبه می‌کنند. ضرورت اجرای آن نمایش باید مشخص باشد. در آلمان، مساله روز کشور را وارد نمایشنامه کلاسیک «تاجر ونیزی» کردند. کدام یک از کارگردانان ما این جسارت را دارند. کارگردان‌های بسیار فهیمی داریم که به هر دلیلی کار نمی‌کنند. اما الان از میان کارهایی که روی صحنه است، کدام نمایشی است که ذهن شما را درگیر کند. این اجراها همه پتانسیل تئاتر ما که نیستند. ما بسیاری از سرمایه‌های هنری‌مان را از دست داده‌ایم در حالیکه باید آنان را جذب می‌کردیم. درست است ولی باید پالسی هم از جانب شما باشد. البته ناگفته نماند که برای فصل جدیدمان اتفاقات خوبی رخ می‌دهد و گروه‌های خوبی در تئاتر شهر نوبت اجرا دارند. همه اینها به پول برمی‌گردد نه اینکه به کارگردان پول بدهیم بلکه باید بستر و زمینه کار را فراهم کنیم. بحث سرمایه‌ها مطرح شد و لزوم پایبندی به قانون.

چه قانونی وجود دارد که اسم خانم نغمه ثمینی به عنوان یکی از سرمایه‌های مهم نمایشنامه‌نویسی ما در تئاتر ممنوع است. سریال ایشان در شبکه نمایش خانگی با مخاطب فراگیرتر از تئاتر پخش شده. به زودی کتاب نمایشنامه تازه‌اش هم در کتابفروشی‌ها عرضه می‌شود. این وضعیت متناقض، سردرگمی ایجاد می‌کند که چگونه اسم ایشان در نمایش خانگی و کتاب ممنوع نیست ولی در تئاتر ممنوع است؟ همین متن ایشان که مجوز اجرا نگرفته، به چاپ رسیده است. شما که از خودتان تصمیم نمی‌گیرید. حتما ابلاغیه‌ای به شما رسیده. این ابلاغیه از طرف کجاست؟

نکته درستی است. البته دنبال حل کردن این مساله هستیم. با خودشان هم تماس گرفتیم که تشریف بیاورند ایران و با دوستان صحبت کنند تا اگر سوءتفاهمی پیش آمده، برطرف شود. ایشان فعلا گرفتار دانشگاه است و بعد از آن قرار است بیاید. این موضوع برای ما مهم است چون ایشان نویسنده قابل احترامی است. به دوستان گفته‌ام حتی بلیت ایشان را شخصا می‌دهم که به ایران بیایند و مساله را حل کنند. ایشان سرمایه کشور من است و نمی‌خواهم از دست برود یا قهر کند. ایشان هم پذیرفته که بیاید. این مشکل حل خواهد شد و چندان هم پیچیده نیست.

در ادامه همین بحث، قبلا صحبتی داشتیم که قرار نیست امکانات دولت در اختیار یکسری از هنرمندان قرار بگیرد. الان فرمودید که دولت باید برای هنرمندان زمینه‌سازی کند تا خودشان کار کنند که رویه درستی است. این محدودیت‌ها الان به چه صورت است؟

اینکه مثلا فلان هنرمند نتواند در تالار وحدت کار کند. اصلا چنین نیست ولی وضعیت تالار وحدت و بنیاد رودکی با ما متفاوت است. خودشان تصمیم می‌گیرند چه نمایشی اجرا شود. قبلا اداره کل برای تالارهای وحدت، فردوسی و حافظ تصمیم‌ می‌گرفت اما الان سالن فردوسی همین طور بی‌استفاده مانده. شاید بتوان مدیریت سالن را به یک شخص داد ولی بستن درِ آن اشتباه است. چرا گروه‌های عروسکی نباید در آن کار کنند؟ اینجا قرار نیست برای کار کردن یا کار نکردن کسی تصمیم‌گیری کند. شاید در گذشته چنین بوده ولی الان قرار نیست چنین باشد. با کسی عقد اخوت نداریم. امکانات باید در اختیار همه گروه‌ها قرار بگیرد. شعار دولت سیزدهم عدالت فرهنگی است. در حوزه ما بحث تبعیض نیست. شاید بخش خصوصی تمام سرمایه خود را به یک گروه بدهد ولی ما چنین نمی‌کنیم.

رویه کار در تالار وحدت چگونه است؟

بنیاد رودکی شورایی دارد که اگر کار را بپذیرد، برای دریافت مجوز، متن را به شورای نظارت ما ارایه می‌دهد.

در حال حاضر شورای نظارت به جایی رمزآلود تبدیل شده که همه چیزش در هاله‌ای از ابهام است. اگر مشکلی برای گروهی پیش بیاید، نمی‌دانیم از طریق چه کسی در شورا می‌توانیم پیگیری کنیم؟

این گونه نیست. اگر هم مشکلی پیش آمد با خود من مستقیما در میان بگذارید چون آنها زیرمجموعه ما هستند و نمی‌توانند راسا پاسخ بدهند زیرا بر اساس قوانین و از نظر سیستم اداری، چنین کاری نمی‌توانند بکنند. اگر من نتوانم پاسخگو باشم، شما را به آنان وصل می‌کنم. زمانی که شورای نظارت مستقیما پاسخ می‌داد، به این دلیل بوده که مدیران قبلی، کارها را به شخصی دیگری تفیض می کردند. قصد بی‌احترامی ندارم ولی احتمالا مشغله‌های دیگری داشتند که خود را خیلی درگیر نمی‌کردند اما من حواسم به تمام جزییات هست و ورود می‌کنم چون تئاتر، شغل و علاقه من است و مویم را در آن سپید کرده‌ام.

شما خودتان متخصص تئاتر هستید و در این جایگاه قرار گرفته‌اید ولی برای بچه‌های تئاتری این پرسش هست که چرا در شورای نظارت که جایی تخصصی است، دوستان حوزه علمیه باید حضور داشته باشند؟

لطفا دستورالعمل شورای عالی انقلاب فرهنگی را بخوانید که نوشته فردی که به مسائل دینی و اسلامی، فقهی و شرعی آشناست، حضور داشته باشد. برعکس ما کسی را انتخاب کرده‌ایم که در کنار تحصیلات حوزوی، درس تئاتر خوانده و در کنار سواد حوزه، رسانه را هم می‌شناسد. شاید باورتان نشود بعضی نمایش‌ها را که دوستان تئاتری رد کرده بودند، این دوستان تایید کرده‌اند چون آنها یک درک هنری هم داشته‌اند. حضور این دوستان جزو قوانین است ولی در انتخاب فرد، کسانی را انتخاب کرده‌ایم که لیسانس و فوق لیسانس تئاتر دارند و کنارش درس حوزوی خوانده‌اند. حتی یکی از این دوستان، برایش سئوال بود که اگر لازم است، لباس معممی نپوشد که مخالفت کردم و گفتم اجازه بدهید هنرمندان شما را به عنوان یک شخص حقیقی و حقوقی در این موضع ببینند. بنابراین حضور این دوستان، جزو دستورالعمل‌های شورای عالی انقلاب فرهنگی است که در سال‌های گذشته کسی به آن توجه نمی‌کرده و کسی هم پیگیر نبوده است. ولی یک بار ممکن است سازمان بازرسی پیگیر ماجرا شود. اگر این دوستان صبغه نمایشی نداشتند، حتما دچار مشکل می‌شدیم. در ماجرای نمایش «مخاطب»، همین دو نفر آدم روحانی به قدری پای این کار ایستادند و به آقای سالاری گفتند اگر این کار تعطیل شود، ما می‌رویم ولی کسی این مطالب را نمی‌داند. به هر حال این دوستان به سیاست، اجتماع، فقه و … آشنایی دارند. مختصات جامعه را می‌شناسند و آگاه هستند که قرار نیست در تئاتر مدام به به و چه چه کنیم چون بالاخره جامعه مسایلی هم دارد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

غبطه می‌خورم که چرا بهایی که به پروژه‌های «شبکه نمایش خانگی» داده می‌شود در «تلویزیون» نیست – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: مهوش صبرکن، بازیگر باسابقه تلویزیون که حضورش در سریال «پس از باران» در نقش «خانم بزرگ» هنوز از خاطر بسیاری نرفته است از نحوه برخورد با هنرمندان در زمینه بحث مالی گله‌مند است.

به گزارش سینماپرس، او که مدت‌هاست در تلویزیون حضور ندارد دلیل این دیده نشدن را ابتدا کمبود متن‌های خوب می‌داند و سپس مشکلات مالی که همواره هنرمندان را آزار می‌دهد.

مهوش صبرکن در گفت‌وگویی با ایسنا در توضیح این مساله می‌گوید: مدتی قبل به خاطر پروژه‌هایی که با آنها کار کردم، مشکلاتی برایم پیش آمد و سر پرداخت‌ها و قسط‌های آخر کارم خیلی اذیت شدم و درگیری زیادی داشتم تا پولم را نقد کنم. طی این مدت هم پیشنهاد داشتم ولی بنا به دلایلی قسمت نشد همکاری کنم، مدتی سفر و درگیر کارهای شخصی‌ام بودم. فعلاً هم کاری برای تلویزیون ندارم. برای شبکه نمایش خانگی هم تا به حال تجربه همکاری نداشتم اما در کل یا متن‌های خوبی برای تلویزیون نداریم یا کارها اکثراً در شهرستان هستند و برایم مقدور نیست کار کنم؛ البته من کارِ شهرستان قبول می‌کنم ولی متأسفانه مبالغی که پیشنهاد می‌دهند آنقدر کم است که به سختیِ کارش نمی‌ارزد؛ به همین خاطر عطایش را به لقایش می‌بخشیم.

دستمزدها در شأن هنرمندان نیست

این بازیگر حرف‌هایش را درباره فضای کاری در شبکه نمایش خانگی اینگونه ادامه می‌دهد: کارها در تلویزیون زیاد نیستند و بیشتر به سمت شبکه نمایش خانگی رفته‌اند. آنجا هم یکسری ارتباطاتی وجود دارد که گروه‌ها خودشان با خودشان کار می‌کنند. من هم ترجیح می‌دهم فعلاً استراحت کنم. به نظرم اول از همه کاری که پیشنهاد می‌شود باید خوب باشد و بعد اینکه مبلغی که پیشنهاد می‌دهند گاهی در شأن هنرمندان نیست که برایشان ارزش داشته باشد تا تندرستی، سلامت و آرامششان را پای کار بگذارند. به هر حال کار ما سختی زیادی دارد. فعلا ترجیحم این است استراحت کنم تا ان‌شاءالله ببینیم در آینده خدا چه می‌خواهد.

این بازیگر سپس به مشکلات بودجه‌ای در شبکه نمایش خانگی اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد: در شبکه نمایش خانگی پیشتر مشکل بدقولی در پرداخت‌ها وجود نداشت اما متاسفانه آنجا هم جدیدا باب شده که باعث تاسف است؛ به عنوان مثال برای من هنرمند با سن و سالی که دارم کاری که انجام می‌دهم باید به سختی‌هایش بیارزد. تهیه‌کنندگان هم اکثرا نگاه به جیب خودشان می‌کنند که کار برایشان دربیاید، به این توجه نمی‌کنند که هنرمند چقدر سابقه دارد یا چه رزومه کاری دارد، آیا پیشکسوت است یا خیر.

غبطه می‌خورم از این همه تفاوت بین شبکه نمایش خانگی و تلویزیون!

صبرکن در ادامه همین صحبت‌هایش در پاسخ به اینکه حضور در تلویزیون را ترجیح می‌دهد یا شبکه نمایش خانگی؟ خاطرنشان می‌کند: من بازیگرم و مدیوم برایم فرقی ندارد؛ حالا چه شبکه نمایش خانگی و چه تلویزیون. آن‌قدر در این سال‌ها برای تلویزیون کار کردیم و ارادت خودمان را به تلویزیون نشان داده‌ایم که نیازی به ثابت کردنش نیست اما تا به حال برایم تجربه بازی در شبکه نمایش خانگی پیش نیامده است ولی برای همسرم آقای پاک‌نیت پیش آمده و اولین کارش هم سریال «شهرزاد» بود. به هر حال ما بازیگریم و برایمان فرقی نمی‌کند کجا کار می‌کنیم. اگر درخواست داده شود، به تفاهم برسیم و متن را دوست داشته باشیم کار می‌کنیم. اما من به عنوان کسی که سال‌هاست در عرصه سینما تئاتر تلویزیون کار کرده‌ام، در اینجا غبطه می‌خورم که چرا بهایی که به پروژه‌های شبکه نمایش خانگی داده می‌شود در تلویزیون نیست.

محمود پاک نیت و مهوش صبرکن در سریال «پس از باران»

بازیگر سریال‌های «کهنه سوار»، «پس از باران»، «روزگار خوش حبیب آقا»، «یوسف پیامبر»، «پنجمین خورشید» و «جراحت» در تکمیل همین بحث تصریح م‌ کند: چرا همین نویسنده‌ها برای صداوسیما نمی‌نویسند، چرا همین کارگردان‌ها کارهایی که انقدر مخاطب دارند را برای تلویزیون نمی‌سازند البته ناگفته نماند در شبکه نمایش خانگی هم سریال‌های ضعیف داریم ولی اکثراً مخاطب دارند. چرا همان‌ها در تلویزیون ارائه داده نمی‌شوند، آیا علتش پوشش و گریم است که من می‌گویم خیر. به نظرم این‌ها بهانه است چون قصه حرف اول و اصلی را می‌زند. وقتی یک قصه خوب به جای شبکه نمایش خانگی به صداوسیما بیاید قطعا اتفاقات خوبی می‌افتد.

همه بازیگران همین آب و خاکیم اما …

مهوش صبرکن به صحبت‌هایش اضافه می‌کند: ما یک عمر است که کار کرده‌ایم و خداراشکر سریال‌های خوبی هم برای تلویزیون ساخته‌ایم که مخاطب داشته‌اند؛ بنابراین نمی‌توانیم بگوییم بنا به دلایلی از جمله ممیزی، سریال‌های شبکه نمایش خانگی برای تلویزیون مناسب نیستند. حیف است که این همه انرژی و توان نویسنده‌ها صرفا به سمت شبکه نمایش خانگی سوق داده شود؛ چراکه مجبورند و نیازهای مالی‌شان در آنجا برطرف می‌شود. این یک واقعیت است و چیزی نیست که پنهانش کنیم. حتی کارگردان‌ها و بازیگرانمان هم همین طور؛ در حالی که همه ما برای این مملکت کار می‌کنیم و بازیگرانِ همین آب و خاکیم و یک رسانه ملی هم داریم که قطعا دست‌اندرکاران رسانه ملی هم این را می‌دانند.

مهوش صبرکن در پایان به ایسنا می‌گوید: واقعاً افسوس می‌خورم که چرا باید تا این حد بین این دو فضا (شبکه نمایش خانگی و تلویزیون) تفاوت باشد. در حالی که هر دو برای یک مملکت و یک فرهنگ برنامه می‌سازند. همه بچه‌های خودمان هستند، همه از همین سرزمین‌اند اما این همه تفاوت برای من یک معماست. امیدوارم روزی برسد این تفاوت‌ها برداشته شود و تلویزیون به همان دوره طلایی‌اش برگردد.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

گالری پردیس سینمایی ملت میزبان «سوی آن» می‌شود – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: نمایشگاه عکس «سوی آن» با حضور جمعی از عکاسان با سابقه­ی مطبوعات و سینما، در گالری پردیس سینمایی ملت گشایش می‌یابد.

به گزارش سینماپرس، به مناسبت اربعین سرور و سالار شهیدان، نمایشگاه گروهی عکس با عنوان «سوی آن» عصر روز یکشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۲ از ساعت ۱۷ تا ۲۰ در نگارخانه پردیس سینمایی ملت گشایش می‌یابد.

این نمایشگاه با تعداد ۴۰ اثر از ۶ نفر از عکاسان با سابقه مطبوعات و سینما، با موضوع: محرم و مراسم های آیینی و مذهبی آن، به تماشا گذاشته خواهد شد.

ساتیار امامی، میلاد پیامی، مهدی قاسمی، ابوالفضل نسائی، علی نیک رفتار و محمدحسن هندی از عکاسان حاضر در این نمایشگاه هستند.

بازدید از این نمایشگاه تا پایان روز شنبه ۲۵ شهریورماه ‌از ساعت ۱۱ تا ۱۹ ادامه دارد.

علاقمندان برای تماشای این آثار می‌توانند به نگارخانه ملت به نشانی: خیابان ولیعصر (عج)، ابتدای بزرگراه هاشمی رفسنجانی (نیایش)، روبروی بزرگراه کردستان، پردیس سینما گالری ملت، طبقه منفی ۲ مراجعه کنند

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

«کلود روئیز پیکاسو» درگذشت – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: «کلود روئیز پیکاسو» ‌ کوچکترین پسر «پابلو پیکاسو» ‌ که مدیریت میراث ارزشمند این هنرمند نامدار اسپانیایی را بر عهده داشت، درگذشت.

به گزارش سینماپرس و به نقل از گاردین، ‌ «کلود روئیز پیکاسو» ‌ پسر «پابلو پیکاسو»، هنرمند اسپانیایی در سن ۷۶ سالگی در سوئیس درگذشت.

وکیل «کلود» که خبر درگذشت او را روز پنج‌شنبه اعلام کرد، درباره علت درگذشت فرزند پیکاسو اطلاع‌رسانی نکرد.

«کلود پیکاسو»، عکاس و فیلمسازی بود که اداره میراث پدرش را از ۱۹۸۹ تا جولای سال گذشته بر عهده داشت. جولای سال گذشته بود که «کلود» این مسوولیت را به خواهر کوچکترش، ‌ «پالوما» ‌ محول کرد.

«کلود» ‌ حدود یک سال به عنوان دستیار با «ریچارد اودان»، عکاس مشهور همکاری کرد و تجربه کار با «تایم لایف»، «ووگ» و مجله آمریکایی «ستردی ریویو» ‌ را داشت. در سال ۲۰۱۱، او جایزه «لژیون دونور»، بالاترین نشان افتخار فرانسه را به پاس فعالیت هنری و اداره میراث و بنیاد پدرش دریافت کرد.

کوچکترین پسر «پیکاسو» درگذشت
پیکاسو و کلود

«پابلو پیکاسو» چهار فرزند داشت. «کلود» و «پالوما» فرزند این هنرمند و «فرانسواز ژیلو»، نقاش و نویسنده فرانسوی بودند که ماه ژوئن در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. «پائول» پسر بزرگتر «پیکاسو» ‌ و یک رقصنده باله در سن ۱۹۷۵ میلادی درگذشت. «مایا» ‌ که فرزند «پیکاسو» ‌ و یک مدل فرانسوی بود نیز در سال ۲۰۲۲ درگذشت.

پس از آن که «ژیلو»، ‌ «پیکاسو» ‌ را ترک کرد، ارتباط این هنرمند اسپانیایی با «پالوما» ‌ و «کلود» ‌ قطع شد.

در سال ۱۹۷۰ میلادی بود که کلود ۲۲ساله در فرانسه دادخواستی را تنظیم کرد که به عنوان پسر برحق و وارث پدرش شناخته شود. در نهایت دادگاه به نفع او و «پالوما» رای دارد و این دو خواهر و برادر یک سال پس از درگذشت «پیکاسو» ‌ در سال ۱۹۷۳ میلادی به وارثان او تبدیل شدند.

میراث و دارایی‌های «پیکاسو» یکی از غنی‌ترین‌ها در جهان هنر محسوب می‌شود. زمانی که «پیکاسو» ‌ در سن ۹۱ سالگی و در سال ۱۹۷۳ میلادی درگذشت، بیش از ۴۵,۰۰۰ اثر از خود به جای گذاشت که در بین آن‌ها ۱,۸۸۵ نقاشی، ۱,۲۲۸ مجسمه، ۷,۰۸۹ طراحی، ۳۰,۰۰۰ چاپ، ۱۵۰ دفترچه طراحی و ۳,۲۲۲ اثر هنری سرامیکی وجود دارد. او همچنین میلیون‌ها پوند پول از خود به جای گذاشت. در آن زمان ارزش دارایی‌هایی او در مجموع به ۶۵۰ میلیون پوند می‌رسید.

از آنجایی که «پیکاسو» ‌ وصیت‌نامه‌ای از خود به جای نگذاشته بود، مراحل انحصار وراثت او ۶ سال طول کشید. در نهایت توافق شد که آثار هنری «پیکاسو» بین «کلود»، «پالوما»، «مایا» و دو نفر از نوه‌های او یعنی «مارینا» ‌ و «برنارد» ‌ تقسیم شود.

در سال ۱۹۸۹ میلادی، «کلود» مسئولیت اداره اموال «پیکاسو» ‌ که شامل مدیریت حق کپی‌رایت و بازتولید می‌شد را برعهده گرفت.

«پیکاسو» ‌ با وجود ۸۰ سال فعالیت هنری در سبک‌های مختلف و خلق بیش از ۲۰,۰۰۰ اثر هنری، بی‌شک یکی از مشهورترین نام‌های هنر غرب است. نقش او در شکل‌گیری «کوبیسم» ‌ به اندازه‌ای کافی است که نام او را در کتاب‌های تاریخ ماندگار کند، ‌ اما «پیکاسو» ‌ کارنامه پربارتری از خود به جای گذاشت. او در هنر کلاسیک به تسلط رسید و سپس با تغییر آن به سبکی جدید، ‌ تازه و مدرن رسید. «گرنیکا» از مشهورترین آثار هنری او محسوب می‌شود.

پابلو پیکاسو در سال ۱۸۸۱ میلادی متولد شد. والدین او هنرمند بودند و پدر پیکاسو از همان دوران کودکی تکنیک‌های رسمی طراحی را به او آموخت و پیکاسو در سن هشت سالگی توانست به مهارت کامل در خلق نقاشی‌های رنگ روغن دست پیدا کند. از سال ۱۸۹۷، نقاشی‌های پیکاسو از سبک واقع‌گرایانه فاصله گرفت. نقاشی‌هایی همچون «لولا، ‌ خواهر هنرمند» ‌ بدون شک تحت تأثیر «ادوارد مونک» نقاش اکسپرسیونیست و «تولوز-لوترک» نقاش پست امپرسیونیست خلق شده‌اند و علاقه روزافزون پیکاسو را به تجربه سبکی آزادتر و آوانگارد نشان می‌دهد. «پیکاسو» ‌ پس از عبور از دوره «آبی» و «رز» به سراغ نقاشی‌های انتزاعی و سپس کوبیسم رفت.

کوبیسم ژانری است که موضوعات مورد نظر و اشیا را در قالب اشکالی با زاویه‌های شکسته‌شده به تصویر می‌کشد. «پیکاسو» ‌ و «ژرژ براک» از پیشگامان سبکی بودند که به یکی از مهم‌ترین جنبش‌های هنری تبدیل شد.

پیکاسو با فاصله گرفتن تدریجی از انتزاع کوبیسم، در سال ۱۹۱۷ سبک نئوکلاسیک را دنبال کرد. این تغییر اندکی پس از اولین بازدید هنرمند از ایتالیا رخ داد، جایی که او از طبیعت گرایی موجود در نقاشی های رنسانس ایتالیا الهام گرفت. از سال ۱۹۲۵ او فعالیت در سبکی را آغاز کرد که به عنوان سبک «سورئال» ‌ شناخته می‌شد.

پیکاسو پس از دوره سوررئالیستی و تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۳ به نقاشی کردن ادامه داد. با این حال، برخلاف کارهای قبلی او، آثار هنری که در این دوران خلق می‌شدند در سبک خاصی دسته‌بندی نمی‌شوند، زیرا هر کدام عناصر متفاوتی از دوره‌های گذشته او را در برمی‌گیرند.

موزه پیکاسو، ‌ موزه ملی مرکز هنر رینا سوفیا و موزه هنر مدرن(MoMA) از بهترین مکان‌ها برای تماشای آثار این هنرمند به شمار می‌روند.

مشاهده خبر از سایت منبع

دفتر سینمایی

جایزه «عکس ۵» از پوستری با عنوان «روز ملی سینما» رونمایی کرد – اخبار سینمای ایران و جهان

سینماپرس: جایزه «عکس ۵» در اقدامی جالب از پوستری با عنوان روز ملی سینما در گالری لانژ دیان رونمایی کرد.

به گزارش سینماپرس، آیین رونمایی از پوستر روز ملی سینما با حضور جمعی از اهالی سینما، فرهنگ و هنر؛ تهمینه میلانی، محمد نیک بین، ستاره اسکندری، امیرحسین صدیق و علیرضا صمدی جمعه (سوم شهریور) در گالری لانژ دایان برگزار شد.

طیبه مونسان مجری این برنامه سخنان خود را با یادی از ابراهیم گلستان به عنوان یکی از شاخص‌ترین و تاثیرگذارترین افراد در حوزه تصویر، فرهنگ و هنر معاصر آغاز کرد.

طیبه مونسان به نقل از آیدین آغداشلو در کتاب «سال‌های آتش و برف» گفت: همیشه ابراهیم گلستان را معلم خود فرض کرده‌ام هر چند که به عمد و از روی نیت معلمی مرا نکرده است. به من نیاموخته است به قصد اما از او بسیار آموخته‌ام به سعی. هر اشاره‌اش دلیل راهی شده برایم اپرا را از جمله‌ای که گفته، بوستان سعدی را از بیتی که خوانده، نقاشی اسفندیار و سیمرغ آن شاهنامه مصور را از تورقی که کرده، همینگوی را از ترجمه‌ای و قابلیت معاصر شدن نثر کهن پیچیده و فاخر فارسی را از قصه‌هایی که نوشته است.

در ادامه مهدی شادی زاده دبیر جشنواره بین‌المللی جایزه «عکس ۵» بیان کرد: از آنجایی روز ملی سینما یکی از برنامه‌های خاص در همه جای دنیا محسوب می‌شود ما سعی کردیم برای آغاز این مراسم در روز ۲۱ شهریور برای احترام به این روز خاص یک پیشواز فرهنگی داشته باشیم و برای نخستین بار پوستر این رویداد فرهنگی با حضور تعدادی از هنرمندان رونمایی شود.

سپس بهداد نجفی عضو شورای سیاستگذاری این جشنواره تاکید کرد: فعالیت‌های هنری بین رشته‌ای علاوه بر ایجاد هم‌افزایی موثر بر خلاقیت و نوآوری در فعالیت‌های گوناگون به رشد و توسعه عمومی فرهنگ و هنر در سطح جامعه کمک چشمگیری می‌کند. با رویکرد مطالعه و بررسی این موضوع امسال در رویداد بزرگداشت روز ملی سینما به تعامل، همپوشانی و تاثیر متقابل هنرهای تجسمی و سینما و موضوع تخصصی تاثیر نقاشی بر موج نو سینمای ایران نیز پرداخته می‌شود.

در ادامه زهره حسنی طراح پوستر اظهارداشت: پوستر به عنوان وسیله‌ای برای برقراری ارتباط، باید مبتنی بر فرهنگ و زبان آن جامعه باشد. طراح پوستر باید با توجه به پیام و موضوع آن بهترین شیوه تاثیرگذاری را تشخیص داده و برای آن راه حل بصری تجویز کند. حتی گاهی باید فراتر رفته و دست به خلاقیت بزند و در این مسیر نوآوری نماید.

وی افزود: برای طراحی پوستر در درجه اول باید شناخت کافی از مخاطب هدف خود داشته باشیم. پوستر باید نظر مخاطبان هدف را به خود جلب و پیام و اطلاعات مورد نظر را با دقت و سرعت به آنها منتقل کند. در این راستا اطلاعات باید بر اساس اهمیتشان رده‌بندی شود. پوستر باید در عین جذابیت، زیبایی و رعایت تمامی اصول طراحی گرافیک پیام کاملی در زمینه جشنواره به مخاطب برساند و گویا باشد.

حسنی بیان کرد: معناسازی با اشیاء در تاریخ سینما سابقه‌ای دیرینه دارد. استفاده از اشیا در فیلم‌های سینمایی در وهله اول به عنوان لوازم و عناصر طراحی صحنه و در وهله دوم برای انتقال معانی است. زمانیکه به سینمای یاسوجیرو اوزو پرداخته می‌شود از دو مورد سخن به میان می‌آید یکی قاب‌بندی‌های تصاویر و دیگری حضور پررنگ اندیشه «ذن» در صحنه‌های مختلف فیلم‌هایش. در این پوستر با وجود اطلاعات ضروری زیاد و دو زبانه بودن آن سعی شده با چیدمان و ترکیب بندی مناسب تا حد ممکن از شلوغی بصری پرهیز شود.

این طراح پوستر گفت: یکی از ویژگی‌های طراحی گرافیک ژاپن نیز همین نکته است که از نمادهای ساده و آرامش‌بخش استفاده می‌شود و همواره سعی می‌شود از پیچیده به نظر رسیدن طرح دوری شود. طراحی گرافیک ژاپنی چارچوب خاصی دارد و بسیار تمیز و حساب شده بوده و هر نمادی که هدف مشخصی نداشته باشد از طراحی حذف می‌شود.

همچنین علی فروغی مدیر موسسه فرهنگی هنری دیدنگار گفت: حفظ و بقای هر فرهنگی به واسطه مجموعه‌ای از فعالیت‌ها و ابزارهای فرهنگی در هر جامعه‌ای امکان پذیر است. در این میان سینما اگر نگوییم بهترین اما یکی از موثرترین ابزارهایی است که به نهادینه‌سازی و انتشار فرهنگ جامعه کمک می‌کند.

مراسم روز ملی سینما ۲۱ شهریور با همکاری جشنواره بین‌المللی جایزه «عکس ۵»، گالری لانژ دیان و مجموعه دیدنگار در خانه هنرمندان برگزار می‌شود.

عوامل جشنواره عبارتند از: لیلی گلستان شورای سیاست‌گذاری، مهدی شادی زاده دبیر جشنواره و شورای سیاستگذاری، بهداد نجفی اسدالهی شورای سیاستگذاری، علیرضا شادی‌زاده شورای سیاست گذاری، زهره حسنی مشاور هنری و طراح گرافیک، پریسا پارسا عکاس، غزاله سعادتی مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه.

مشاهده خبر از سایت منبع