اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی و تهیه‌کنندگی سید جمال ساداتیان از امروز توسط موسسه هنر اول و نماوا در شبکه نمایش خانگی توزیع شد.

«متری شیش و نیم» که نماینده سینمای ایران در هفتاد و ششمین جشنواره ونیز است با فروش بیش از ۲۷ میلیارد تومان توانسته عنوان پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را از آن خود کند.

پیمان معادی، پری ناز ایزدیار، فرهاد اصلانی و نوید محمدزاده بازیگران «متری شیش و نیم» هستند.

به گزارش سینماپرس، طی چند روز گذشته بحث حذف سرگروه‌های سینمایی با هدف بهبود شرایط اکران، مطرح شد و این موضوع در رسانه‌ها بازتاب خبری پیدا کرد. حالا باید دید مسئولان و سینماگران تصمیم گیرنده، چه برنامه‌ای برای این موضوع دارند و اصلاً آیا چنین کاری انجام خواهند داد؟ در مورد این موضوع  نظر چند سینماگر را در ادامه می‌خوانید:

مهرداد فرید تهیه‌کننده و کارگردان سینما درباره طرح حذف سرگروه های سینمایی گفت: در مورد حذف سرگروه‌های سینمایی نظری ندارم؛ آن چیزی که می‌دانم این است که همکارانم در شورای عالی تهیه کنندگان قرار است، طرح و ایده‌ای منسجم را به شورای عالی اکران ارائه کنند تا سازوکار اکران شکل و شمایل جدید پیدا کند.

بهمن کامیار تهیه کننده و کارگردان سینما هم گفت: فکر نمی‌کنم چنین طرحی به نتیجه برسد؛ چون تسلط بر اکران به هم می‌خورد و سینمادار تصمیم گیرنده خواهد شد.

او افزود: الان حداقل شورای صنفی نمایش وجود دارد و صرفه نظر از تخلفاتی که صورت می‌گیرد، الزاماتی ایجاد کرده و مسئولان اکران، طبق آن پیش می‌روند.

این تهیه کننده اظهار کرد: حذف سرگروه در شرایط فعلی دستور درستی نیست؛ زیرا سرگردانی اکران بدتر می‌شود و تا زمانی که ظرفیت اکران با تولیدات متناسب نشود، این اتفاق نشدنی است و فیلم‌هایی که به جایی وابسته نیستند و قدرت لابی ندارند، قربانی خواهند شد.

مهدی رحمانی کارگردان سینمای کشورمان هم درباره طرح حذف سرگروه های سینمایی گفت: اعمال چنین طرحی چیزی را تغییر نمی‌دهد؛ ما الان مجموعه های سینمایی داریم که بسیاری از آن‌ها وابستگی دولتی دارند و برخی به شکل خصوصی در قالب مال فعالیت می‌کنند؛ اما در کل برای همه این‌ها تعداد محدودی تصمیم گیرنده وجود دارد. پس با حذف سرگروه‌های سینمایی، فقط در حرف این اتفاق می افتد؛ اما رسماً چیزی عوض نمی‌شود و در نهایت به کسانی بر می‌خوریم که خودشان تولیدکننده و صاحب سالن هستند. در نتیجه اولویت اکران‌های گسترده و خوب، با فیلم‌ها و آثار تحت حمایتشان و کسانی که در گروهشان هستند، خواهد بود.

او ادامه داد: پس مجموعه سینمادارهای تولیدکننده قوی تصمیم گیرنده می شوند و آدم‌هایی که ربطی به این زنجیره ندارند، اتفاق خاصی برایشان نمی‌افتد. کما اینکه الان هم با بودن سرگروه شاهد اتفاق خاصی نیستیم.

رحمانی در پایان گفت: نکته قابل تامل اینجاست که انگار وزارت ارشاد به عنوان متولی اصلی و تصمیم گیرنده نهایی برای سینما، نمی‌خواهد به جریان پخش و اکران ورود و قوانینی درست تعیین کند. این سلب مسئولیت از خود و دوری از ورود به جریان مهم اکران، جای سوال باقی می‌گذارد که چرا ارشاد فقط در بحث تولید وارد می‌شود؟ با این اوصاف انگار خود ارشاد هم از این وضعیت (پخش و اکران) بدش نمی‌آید!

به گزارش سینماپرس، در آستانه فرارسیدن ماه محرم و سوگواری شیعیان جهان در عزای سرور و سالار شهیدان، برنامه های روتین شبکه چهار به مدت ۲ هفته متوقف می شود و ویژه برنامه های محرم در جدول پخش شبکه چهار سیما قرار می گیرد.

«مجله صبحگاهی طلوع»، «درس گفتار»، «معرفت»، «رو در رو»، «چرخ»، «پایان ناباروری»، «هنرنامه»، «مسافران کهکشان»، «زاویه»، مسابقه سینمایی «چهار، سه، دو، یک»، «حکایت دل»، «خیلی دور خیلی نزدیک»، «قصه شب»، «شب طنز» و سینمایی های پنجشنبه و جمعه ساعت ۲۰:۳۰ برنامه هایی هستند که از ۹ تا ۲۲ شهریور ماه همزمان با آغاز ماه محرم و پخش ویژه برنامه های مناسبتی این ایام به مدت ۲ هفته متوقف می شود.

«ضیافت عاشورایی»، سخنرانی های مذهبی، «حسین سید الشهدا» (ع)، «رندان تشنه لب»، «گنجینه اسرار» و … از جمله ویژه برنامه شبکه چهار سیما در ماه محرم است که اطلاعات تکمیلی تر از این برنامه ها به همراه ساعت پخش در خبرهای بعدی اعلام می شود. «شب های هنر» طبق روال هر شب ادامه دارد و با توجه به این ایام روی آنتن خواهد رفت.

به گزارش سینماپرس، در جدیدترین اخبار سینما و تلویزیون، استودیوی انیمیشن‌سازی شرکت والت دیزنی انیمیشن سینمایی کاملا جدید خود را رسما تایید و معرفی کرده است. بنا به اخبار نمایشگاه D۲۳، دیزنی از این انیمیشن تازه و ناشناخته‌ی خود با نام Raya and the Last Dragon (رایا و آخرین اژدها) پرده برداشت که قرار است در سال ۲۰۲۰ اکران شود و برای ساخت آن از فرهنگ، تمدن و مذاهب برخی از کشورهای قرارگرفته در جنوب شرق آسیا همچون تایلند، ویتنام، کامبوج، مالزی، اندونزی و لائوس الهام گرفته می‌شود. همچنین اولین تصویر و لوگوی رسمی انیمیشن Raya and the Last Dragon نیز به‌تازگی منتشر شده‌اند.

پاول بریگز و دین ویلنز وظیفه‌ی کارگردانی و ادل لیم، نویسنده‌ی فیلم Crazy Rich Asians (آسیایی‌های خرپول)، وظیفه‌ی نوشتن فیلم‌نامه‌ی انیمیشن Raya and the Last Dragon را بر عهده دارند. همچنین صداپیشگان اصلی این انیمیشن نیز معرفی شدند تا مخاطبان بفهمند کسی استیل صداپیشگی شخصیت رایا را انجام می‌دهد و آوکافینا صداپیشگی شخصیت سیسو (Sisu) را که آخرین اژدهای دنیا است، برعهده خواهد داشت.  EW گزارش داد که اتفاقات انیمیشن Raya and the Last Dragon در سرزمینی به‌نام کوماندرا (Kumandra) جریان پیدا می‌کنند؛ دنیایی شامل پنج قبیله که همگی در سرزمینی زندگی می‌کنند که توسط اژدهایی خلق شده است که مدت‌ها از نابودی او می‌گذرد. این سرزمین آخرین هدیه‌ی اژدهایان به به مردم ساکن در آن محسوب می‌شود و کوماندرا اکنون توسط یک نیروی شرور و تاریک مورد حمله گرفته است. این وسط هم رایا شخصی نیست جز یک جنگجوی تنها که در تلاش برای نجات خود و مردمانش است و تصمیم دارد هرطور که می‌شود آخرین اژدهای باقی‌مانده را پیدا کند. چون اعتقاد دارد این اژدها می‌تواند کوماندرا و ساکنین آن را نجات دهد.

انیمیشن Raya and the Last Dragon برای اکران در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰ (۵ آذر ۱۳۹۹) برنامه‌ریزی شده است.

* zoomg

به گزارش سینماپرس، محدودیت تعداد سالن‌های سینما نسبت به حجم بالای تولیدات سینمایی، مسئولان سینمایی کشور را در چند دهه اخیر واداشت تا اکران را در چارچوب‌هایی برای هر فیلم سینمایی محدود کنند تا عدالت در اکران برقرار شود. بر همین اساس سالن‌های سینما در پایتخت که قلب اقتصاد سینما در آن می‌تپد، به چندین گروه با یک سالن سینمای سرگروه تقسیم شد که هر فیلم در سالن‌های سینما یک گروه با محوریت سینمای سرگروه اکران می‌شود.

با این ملاحظات، فیلم‌های سینمایی در سالن‌های سینمای سرگروه حداکثر هشت هفته اکران می‌شوند و به طور طبیعی شمار سالن‌های سینمایی که میزبان آنها هستند، از صد و پنجاه سالن فراتر نمی‌رود. این وضعیت نیز البته با نقدهایی همراه است، چون به باور فیلمسازان، امکان برخورداری از بیش از صد سالن سینما برای اکران یک فیلم سینمایی، ظلم به دیگر فیلم‌های سینمایی است که ممکن است ارزش هنری فوق العاده‌ای داشته باشند اما از نظر صاحبان سالن‌های سینمایی فاقد ارزش تجاری کافی باشند و به واسطه جذابیت تجاری پایین‌تر، از سهم حداقلی در اکران برخوردار شوند.

به عنوان نمونه در شرایطی که شماری از فیلم‌های سینمایی بیش از ۱۳۰ سالن سینما دارند، برخی فیلم‌های سینمایی کمتر از ۵۰ سالن سینما دارند که قاعدتاً در میزان فروش آنها تأثیرگذار است. در شهرستان‌ها که اساساً این سازوکار وجود ندارد، برخی مجموعه‌های سینمایی با یک سالن سینما، عملاً یک گزینه را بیشتر در اختیار تماشاگران قرار نمی‌دهند و از این منظر تماشاگران شهرستانی به خصوص در خارج از مراکز استان‌ها، به جز فیلم منتخب صاحب سالن سینما، گزینه دیگری برای تماشا ندارند که این شرایط عادلانه نیست.

در این شرایط جریانی قوی در سینمای ایران که تأثیرگذاری ویژه‌ای در اکران دارد، به دنبال حذف همین گروه‌بندی از ساختار اکران در سینمای ایران است. پس از حذف این گروه بندی دیگر محدودیتی برای اکران یک فیلم وجود ندارد و یک فیلم می‌تواند در ۳۰۰ سالن سینما یا بیشتر بدون هیچ محدودیت قانونی اکران شود. قاعدتاً در چنین شرایطی، دیگر فیلم‌های روی پرده فرصت نفس کشیدن را ندارند و صرف اینکه به لحاظ فروش، جاذبه تجاری کمتری برای صاحبان سالن‌های سینمایی داشته باشند، سرنوشت تلخی در اکران خواهند داشت.

از این منظر، بر خلاف آنچه کوشش می‌شود این تغییرات را یک رویا برای تولید فیلم‌های باکیفیت‌تر و پرهزینه‌تر و بازگشت هزینه‌های تولید از طریق اکران وسیع‌تر بخوانند، چنین اتفاقی برای اغلب اهالی سینما می‌تواند یک کابوس باشد، چون اکثریت سینمای ایران تولیدات گرانقیمت دارای ظرفیت فروش بالا یا کمدی‌های متکی به سینمای بدنه نمی‌سازند و در صورت تغییر ماهیت و فرم اکران در سینمای ایران، بحران جدی شکل خواهد گرفت.

*تابناک

به گزارش سینماپرس، در خلاصه مستند «امیدی‌هِ» آمده، ۲۲ دی‌ماه۹۷ ویدئوی کوتاهی با این تیتر از شهر امیدیه در استان خوزستان، همه را شوکه کرد: «حمله ناجوانمردانه ماموران به خانه جانباز مدافع حرم با دستور دادستان شهر». مستند «امیدی‌هِ» روایتی است از پشت پرده‌ آن اتفاق، که هنوز برای همه مبهم است…
علاقمندان به اکران مستند «امیدی‌هِ» که به کارگردانی علی زهیری و تهیه‌کنندگی دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، تولید شده است، می‌توانند به سایت «عماریار» به نشانی Ammaryar.ir مراجعه کنند.
مستند «امیدی‌هِ» روز یکشنبه ۲۷ مردادماه با حضور حجت‌الاسلام لواسانی، امام جمعه لواسان، علی‌اکبر رائفی‌پور، مدیر مؤسسه مصاف ایرانیان، محسن مقصودی، میلاد گودرزی کارگردان و مستندساز و با حضور گروه‌های عدالت‌خواه سراسر کشور در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) رونمایی شد.

به گزارش سینماپرس، برنامه «پایش» امشب سه شنبه ۵ شهریور به بررسی موضوع «وام ازدواج و منابع قرض الحسنه بانک های کشور»، با حضور کارشناسان اقتصادی می‌پردازد.

«پایش» امشب با توجه به انحراف منابع قرض الحسنه بانک ها و پرداخت بی ضابطه این منابع برخلاف دستور العمل بانک مرکزی، موضوع منابع قرض الحسنه و وام ازدواج را محور بحث خود قرار داده است. به همین جهت محمدهادی سلیمی زاده، کارشناس اقتصادی، میهمان امشب برنامه پایش سه شنبه ۵ شهریور است تا در خصوص این موضوع صحبت می کند.

در بخش دوم برنامه نیز حجت عبدالملکی، معاون اشتغال زایی کمیته امداد، به بیان دستاوردهای و برنامه های اشتغال زایی برای محرومین می پردازد.

در بخش سوم این برنامه امشب هم، جوان موفق مردادماه معرفی خواهد شد.

«پایش» به تهیه‌کنندگی الهام پیرهادی و سردبیری محمد عنبری کاری از گروه دانش و اقتصاد شبکه یک سیما است که یک شنبه ها و سه شنبه ها، ساعت ۱۹:۴۵ با اجرای محمد دلاوری به‌طور زنده پخش خواهد شد.

به گزارش سینماپرس،  مصطفی کیایی کارگردان و  تهیه کننده سریال «هم گناه» حضور در شبکه نمایش خانگی را برای اولین بار با این سریال تجربه می کند.

محسن کیایی و علی کوچکی نویسندگان فیلمنامه این سریال هستند.

پس از معرفی گروه اول بازیگران،  شاهرخ فروتیان،  افسانه چهره آزاد،  پدرام شریفی،  روشنک گرامی،  احسان کرمی، حسین امیدی، سوگل خلیق و مارال بنی آدم، گروه دیگری از بازیگران این سریال را تشکیل می دهند و همچنین علی باقری، فروغ قجابگلو، شیرین اسماعیلی، فرانک کلانتر، محمد اعلایی، محمدرسول صفری، محمد موحدنیا و آیتک جاویدنژاد نیز در کنار آن‌ها به ایفای نقش می‌پردازند.

مهدی پاکدل نیز از جمله بازیگران «هم گناه» است که این بار تجربه مشترکی را با برادران کیایی در شبکه نمایش خانگی آغاز کرده است.

فیلمبرداری سریال «هم گناه» با معرفی ساقی حاجی‌پور به زودی آغاز می شود و وارد مرحله تولید خواهد شد.

به گزارش سینماپرس، رده‌بندی سنی فیلم‌ها در سال ۱۳۹۷ هم اجرا شده بود، اما خروجی آن رکوردشکنی «هزارپا» و اکران پرحاشیه فیلم‌هایی مثل «رحمان ۱۴۰۰» بود. اساسا ابلاغ آیین‌نامه رده‌بندی سنی فیلم‌ها توسط حسین انتظامی در چند ماه پیش، به دنبال حواشی دامنه‌داری اتفاق افتاد که در فروردین امسال برای «رحمان ۱۴۰۰» رخ داد که نهایتا کار را به توقف اکران آن کشاند. جریان معترضی که متوجه ابتذال «رحمان ۱۴۰۰» بود، راه چاره برای جلوگیری از رشد سرطانی چنین آثاری در سینمای ایران را رده‌بندی کیفی فیلم‌ها می‌دانست.

در گزارشی که روزنامه «فرهیختگان» در فروردین‌ماه امسال درباره «رحمان ۱۴۰۰» تهیه کرد، سوالی از سه نفر از اعضای شورای پروانه نمایش مطرح شد مبنی بر اینکه آیا حاضر هستند چنین فیلمی که به آن مجوز داده‌اند را همراه خانواده خود تماشا کنند یا نه؛ که هر سه نفر پاسخ منفی دادند. ضمن اینکه از آن سه عضو پرسیده شده بود که آیا با رده‌بندی سنی فیلم‌ها و رده‌بندی کیفی آنها در سینمای ایران موافق هستند و آن را قابل اجرا در ایران می‌دانند یا نه، که  اعضای پروانه نمایش پاسخ دادند رده‌بندی سنی همین الان هم در حال اجراست و نتوانسته جلوی تولید و اکران گسترده آثاری مثل «رحمان ۱۴۰۰» را بگیرد و درخصوص رده‌بندی کیفی بیشتر توضیح دادند. اما تنها مدت کمی گذشته بود که سازمان سینمایی در یک ابتکار پیش‌دستانه برای منحرف کردن توجهات از سمت خودش درخصوص گسترش ابتذال در سینمای ایران، آیین‌نامه رده‌بندی سنی فیلم‌ها را ابلاغ کرد؛ آیین‌نامه‌ای برای یک دستورالعمل اجراشده و جواب‌پس‌نداده که به همان منبع ایجاد اعتراض‌ها، یعنی تولید و اکران اثری مثل «رحمان ۱۴۰۰» منتج شده بود. مدیران فعلی سازمان سینمایی به هر شکل ممکن سعی دارند چنین القا شود که اگر وضعیت ابتذال در سینمای ایران مشاهده شد، این قضیه طبیعی و بر اثر استقبال خود مردم رخ داده است.

همچنانکه مشخص است، واژه مردم در این نوع استدلال‌ها بسیار مبهم به کار برده می‌شود و گوینده تفسیر خودش از آن را ارائه می‌دهد نه چیزی که مفهوم متفق‌القول عبارت «مردم» باشد. به‌طور مثال اگر جلوی اراذل و اوباش شهری گرفته نشود و آنها برای شهر ناامنی ایجاد کنند، می‌شود به همین سیاق استدلال کرد و گفت این وضع طبیعی است و مزاحمان امنیت اجتماعی، خود مردم هستند. به نظر نمی‌رسد که مدیریت فعلی سازمان سینمایی تا جایی که امکان برایش فراهم باشد، علاقه‌ای به خارج شدن فیلم‌های سطح‌پایین از دور نشان بدهد. این نظم فعلی سینمای ایران است که خیلی‌ها از برهم خوردنش متضرر می‌شوند و با هزار و یک اهرم اجازه هیچ نوع تغییری را نمی‌دهند. آیین‌نامه رده‌بندی سنی فیلم‌ها در سینمای ایران، بدون اصلاح بندها و مواد آن و بدون روشن شدن نقاط مبهمی که از تضاد بین بندها برمی‌خاست، در چهارم شهریورماه ۱۳۹۸ اعضای هیات‌منصفه‌اش را شناخت. در بندهای این آیین‌نامه تناقضات متعددی وجود دارد.

براساس بندهای اول تا سوم ماده ۳ از آیین‌نامه رده‌بندی سنی فیلم‌ها در سینمای ایران، گروه‌های سنی زیر ۹ سال و زیر ۱۲ سال و زیر ۱۵ سال به تفکیک از دیدن بعضی فیلم‌ها منع شده‌اند، اما این به آن معنا نیست که تماشای این فیلم‌ها برای این افراد ممنوع خواهد بود؛ بلکه صرفا به خانواده‌ها توصیه می‌شود فیلم‌ها را به کودکانی در این سنین نشان ندهند.

در ماده ۹ این آیین‌نامه آمده است: «لازم است در طول نمایش فیلم حداقل پنج نوبت، متن هشدار به صورت زیرنویس در فیلم درج شود که این زیرنویس ۳۰ ثانیه قبل از نمایش بخش‌های نامناسب گروه سنی نمایش داده شود.» این بند از آیین‌نامه بار طنز دارد، اما جدی نوشته شده است. به عبارتی اگر کودکان با والدین‌شان به سینما رفته باشند، باید قبل از رسیدن به چنین صحنه‌هایی زیر صندلی بروند و به هر طریقی از شنیدن صدای فیلم هم خودداری کنند، این در حالی است که منعی برای ورود کودکان زیر ۹ سال یا ۱۲ سال یا ۱۵ سال به سالن‌های محل نمایش چنین فیلم‌هایی بدون همراه وجود ندارد.

بند چهارم از ماده ۳ این قانون ناگهان فیلم‌هایی را مورد اشاره قرار می‌دهد که رده‌بندی سنی آنها مثبت ۱۸ است و این رده‌بندی جنبه توصیه‌ای ندارد، بلکه نمایش این فیلم‌ها برای تمام افرادی که در سنین زیر ۱۸ سال قرار دارند، ممنوع است. سازمان سینمایی در آیین‌نامه‌اش شرح داده که عنوان مثبت ۱۸ چطور و با چه حجمی باید در بیلبورد تبلیغاتی فیلم‌ها و در خود سالن‌های سینما درج شود، اما هیچ‌ نگفته که چطور از اینکه افراد زیر این سن و سال وارد سالن شده‌اند یا نه، بازرسی می‌کند. طریقه تشخیص سن افراد هم به درستی مشخص نشده است. آیا از این پس در گیشه فیلم‌ها از مخاطبان ارائه کارت ملی یا شناسنامه درخواست می‌شود؟ نکته مبهم‌تر فروش آنلاین بلیت این نوع فیلم‌هاست. آیا کسی که بلیت خریده و به سالن سینما آمده، پس از اینکه مشخص شد زیر سن مجاز برای تماشای فیلم است، بدون عودت داده شدن مبلغ بلیتش از تماشای فیلم منع می‌شود؟ اگر مبلغ بلیت به خریدار عودت داده خواهد شد، تکلیف آن صندلی که با تصور پر بودن سالن، برایش بلیت‌فروشی نشده، چه خواهد شد؟

رای‌گیری برای رده‌بندی سنی

اعضای هیات‌منصفه کمیته رده‌بندی سنی فیلم‌ها عبارتند از: مرضیه ابراهیمی، حمیدرضا ابک، اسدالله اعلایی، محمود امانی تهرانی، عماد افروغ، رضا امیرخانی، مرضیه برومند، رضا پورحسین، سمیه توحیدلو، مهدی تهرانی، مریم جلالی دهکردی، علی زرافشان، مهری زعفرانی، محمد سلگی، روح‌الله عالمی، افشین علا، مهرزاد دانش، مصطفی رحماندوست، فریدون عموزاده خلیلی، سیدعلی کاشفی خوانساری، محسن کاشانی وحید، عباس کاظمی، الهه کسمایی، میترا لبافی، جواد محقق، سیدمحمدتقی معراجی، سیدمحمدحسین نواب، مهدی نوید ادهم، وحید نیکخواه آزاد و محمدرضا وصفی.

تا ابد می‌توان در مورد صلاحیت داشتن یا نداشتن اعضای این هیات منصفه به بحث نشست، اما از نهادی که آیین‌نامه ابلاغی‌اش آنچنان ابهامات و تناقضاتی دارد، چندان نمی‌توان توقع داشت که بهترین هیات منصفه را برای اجرایی کردن آن آیین‌نامه انتخاب کند. مساله اصلی همچنان این است که رده‌بندی سنی نمی‌تواند مشکل ابتذال در سینمای ایران را حل کند و سازمان سینمایی نباید از بحث رده‌بندی کیفی آثار فرار کند. به‌طور کل مساله را می‌شود در این چند مورد صورت‌بندی کرد:

۱ مطابق بند(ج) از ماده سوم آیین‌نامه نظارت بر نمایش فیلم که در ۶۱.۲.۹ مصوب شده و در جلسه ۸۲.۵.۱۹ هیات وزیران اصلاحات نهایی روی آن انجام گرفته است، نمایش پنج نوع فیلم در سینمای ایران ممنوع است. مورد پنجم از این موارد ممنوعه، اشاره دارد به «فیلم‌هایی که از ارزش تکنیکی یا هنری نازل برخوردار بوده و تماشاگران را به انحطاط و ابتذال می‌کشانند.» و طبق این دستورالعمل، در همین حال حاضر، نمایش بسیاری از فیلم‌های سینمای ایران به‌طور کلی ممنوع است، نه‌فقط برای افراد زیر ۱۸ سال.

۲ تولیدات کودک به قدری در سال‌های اخیر سینمای ایران کم‌تعداد شده‌اند که در صورت اعمال ممنوعیت برای این طیف سنی جهت تماشای بعضی از آثار سینما، جایگزینی که مطابق سن و سال کودکان و نوجوانان باشد، در سبد محصولات فرهنگی ایران وجود ندارد. در ایالات متحده آمریکا رده‌بندی سنی فیلم‌ها جزء فاکتورهای مهم اکران به‌حساب می‌آید، اما اگر کودکان اجازه تماشای بعضی از آثار را نداشته باشند، در عوض سینمای کودک با محصولات فراوان و متنوع جایگزینی را به آنها نشان خواهد داد.

۳ رده‌بندی کیفی فیلم‌ها می‌تواند ابتذال در سینمای کودک را هم شامل شود. در حال حاضر تعداد کمی از فیلم‌های کودک در سینمای ایران تولید می‌شوند، اما سطح فنی بسیاری از آنها حتی از شوهای تلویزیونی پایین‌تر است و به لحاظ محتوایی هم تدبیر خاصی برای این مرحله از رشد فکری کودکان و نوجوانان در آنها به کار نرفته است. رده‌بندی سنی قطعا برای این نوع فیلم‌ها دردسر ایجاد نخواهد کرد، اما رده‌بندی کیفی می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی در این بخش داشته باشد.