اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، متن پیام محمدعلی کشاورز که به مناسبت روز ملی هنرهای نمایشی برابر با هفتم فروردین ۹۸ نگاشته است، به این شرح است:
 «هنر تئاتر مثل نسیم روح‌بخش بهاری، نوید عشق و امید این زندگی است. تئاتر خوشبختی را برای ما رقم می‌زند. من خدا را برای داشتن این موهبت بزرگ شاکر هستم. حالا که به گذشته فکر می‌کنم احساس خوشبختی می‌کنم. برای داشتن آن‌چه ثروت این زندگی است. یکی از سرمایه‌های بزرگ من هنر تئاتر است. با این هنر لحظه‌های شیرین و غمگین را تجربه کردم. با این هنر در برابر من آئینه‌ای جلوه شده که لحظات واقعی این حیات را در آن می‌بینم.
با هنر تئاتر قصه بلند این زندگی، برای من روایت شیرینی شده که در جوانی سال‌های دور را تجسم کرده و حالا گذشته را مثل یک آسمان آبی پشت کوه‌های بلند می‌بینم. شوق آفتاب و شور چیدن ستاره و درک دریا و حس پرواز، همه و همه رویایی است که در جهان صحنه با تمام جان جویا شدم. این‌ها خیال نبود بلکه لحظه‌های شیرین بود که من با نفس و نگاهم حس کردم. جادوی بزرگ زندگی که معنی تئاتر را برای من زنده کرد.

من پر از خاطرات این لحظه‌های زندگی هستم. نقالی و مجلس تعزیه و تخت حوضی و عروسک‌های خیال‌انگیز خیمه‌شب بازی تجسم هنر ایرانی است که یادگار دور روزگار مردمان من است. شادی و غم زندگی را در صحنه‌های تئاتر دیدم. جایی که در تاریکی سالن نمایش با یک واقعه و صحنه، جهان دیگر را تجربه کردم. من بارها آدم دیگری شدم. اسم دیگری داشتم. شخصیت‌های دیگر را زندگی کردم. اشخاصی که دوست داشتم و یا دوست نداشتم اما امکان بودن آن‌ها را پیدا کردم. این فرصت بزرگی بود تا حسرت‌ها و رویای زندگی را در کالبد دیگری جست‌وجو کرده و معنای بودن را با جسم و رفتار و کلمات دیگری کشف کنم. این‌ها سرمایه بزرگ زندگی من، محمدعلی کشاورز است.
من برای زندگی این جهان بسیار خوشبخت و پرافتخار بودم که توانستم هنر تئاتر را داشته باشم. لحظات شیرین زندگی من مدیون این هنر بوده و کف‌زدن و نگاه مهربان و احترام مردم ستایش من نیست. مردم مرا برای هنر بزرگ و جاودان زندگی تشویق کرده تا حالا با افتخار «روز ملی هنرهای نمایشی» را جشن بگیریم.
من، محمدعلی کشاورز عضو کوچک خانواده تئاتر روز ملی هنرهای نمایشی را در تقارن با نوروز باستانی تبریک عرض کرده و برای هنرمندان و جوانان و علاقه‌مندان و مخاطبان مهربان که سرمایه بزرگ این هنر هستند بهترین را آرزو دارم. این روز نوروزِ نمایش است که لحظات همه ما را بر صحنه بزرگ زندگی می‌سازد. همراه با نوروز ایرانی و در آستانه نوشدگی و زایش طبیعت، نیک‌ترین پندار را برای مردمان پاک دیارمان بر صحنه‌های پویای نمایش سرزمین مهر، جان می‌بخشیم. باشد که چراغ این خانه  به همت و همراهی اهالی‌اش از هر سن و سیاق هر سال و هر روز پر فروغ‌تر گردد.
«روز ملی هنرهای نمایشی» را به تمام اهل این سرای مهر شادباش می‌گویم و از پروردگار توانا نیک‌ترین فرداها را برای این هنر شریف و مردمان پاک‌سرشت میهن آرزومندم.»

به گزارش سینماپرس، این قطعه با شعری از سنایی غزنوی و با آهنگی از محسن چاوشی ساخته شده است. میکس و مسترینگ این اثر را هم خودِ چاوشی انجام داده است. همخوان این قطعه علی چراغی است. این اثر از محصولات موسسه فرهنگی هنری ماوا است.

در ادامه می‌توانید قطعه‌ی «ملکا» را بشنوید یا دانلود کنید.

رادیو زمانه که از آمستردام و با حمایت دستگاه جاسوسی هلند علیه کشورمان برنامه پخش می‌کند، یادداشت یکی از اعضای گروهک تروریستی منافقین را منتشر کرده است. طنز روزگار این است که نویسنده با وجود سابقه عضویت در این سازمان تروریستی، بدون هیچ استنادی، نظام حاکم بر ایران را بی‌رحم توصیف کرده است؛ آن هم به‌خاطر مجازات کسانی که حداقل اتهامشان، بمب‌گذاری، ترور و قتل‌عام شهروندان و مردم عادی است!
ایرج مصداقی که قبلا نیز مطالبی برای رادیوی دستگاه جاسوسی هلند تهیه کرده بود، از جمله اعضای سابق گروهک منافقین است که با پرداختن به محاکمه و مجازات تروریست‌ها، سعی در پرونده‌سازی علیه ایران دارد.
وی همواره مدعی است که در سال ۶۷ تنها زندانیانی توانستند از اعدام نجات یابند که با جمهوری اسلامی همکاری کردند. اما این سؤال مطرح است که اگر تنها «همکاری با جمهوری اسلامی» دلیل تبرئه و آزادی زندانیان و رهایی از اعدام بوده، خود وی چگونه اعدام نشده و هم‌اکنون با گذرنامه عادی جمهوری اسلامی به هر نقطه دنیا سفر می‌کند؟
 مصداقی در پاسخ به این پرسش جدی، همیشه گفته است:«نمی‌دانم چه شد»!

این مستند که در سال ۲۰۱۶ توسط مستندساز معروف، «آدام کورتیس» ساخته شده، نشان می‌دهد چگونه روالی که در سال ۱۹۷۵ با حاکمیت بانکدارها بر مدیریت شهری به دلیل بدهی عظیم مدیران شهری به بانک‌ها، در سطح محدود شهرها اتفاق افتاد از سال ۲۰۱۶ به ریاست جمهوری کلان تاجرانی مانند «دونالد ترامپ» بر کل سیاست آمریکا انجامید و تئوری جانشینی سرمایه‌داران و بانکداران به جای سیاستمدارها را جامه عمل پوشاند. به نظر آدام کورتیس در فیلم مستند «فراتر از روال عادی»، این پیش‌زمینه فروپاشی ایالات متحد آمریکا به نظر می‌رسد.

فیلم مستند «فراتر از روال عادی» در برنامه هفته گذشته «عصر» در شبکه افق توسط نادر طالب‌زاده و حسن عباسی نیز مورد بررسی قرار گرفت. در این برنامه حسن عباسی گفت که اگر ما می‌گفتیم آمریکا به دلیل حاکمیت بلامنازع سرمایه‌داران بانکی به جای سیاستمدارها در حال فروپاشی است، به ما می‌گفتند که توهم توطئه داریم ولی حالا آدام کورتیس و شبکه BBC چنین واقعیتی را به صورت فیلم مستند نشان می‌دهند.

عباسی از نشانه‌های چنین اضمحلالی در ایالات متحده آمریکا، «رویکرد همینی که هست» در ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، نظامی و حتی اقتصادی و همچنین پدیده های مردم ناامید و خودکشی افسارگسیخته سربازان  و بحران بدهی‌های دولت و بیمه‌ها و بحران محیط زیست و …را نام برد که در صحنه امروز آمریکا بیش از همیشه خود را نشان می‌دهد.

حادثه تروریستی نیوزیلند، در کدام منطقه از جهان اتفاق افتاده است؟ آیا از منظر برخی سلبریتی‌های حامی تروریست‌های پ. ک. ک، کومله، دموکرات و… آنچه در دو «مسجد نور» و «مسجدلینوود» در «کرایست‌چرچ» نیوزلند اتفاق افتاد حادثه تروریستی محسوب می‌شود؟ آیا مناطق جغرافیایی که در آن مسلمانان از ناحیه تروریسم افراطی لطمه و صدمه می‌بینند، بخشی از جغرافیای سلبریتی‌ها محسوب می‌شود؟ اگر جغرافیا در موضع گیری انواع و اقسام سلبریتی‌ها به عنوان شاخصه مهمی شناخته شود، آیا نیجریه، میانمار، چین بخشی از جغرافیایی انسانی آنان محسوب می‌شود؟

چرا سلبریتی‌ها اعلام تنفر و انزجار نمی‌کنند؟ آیا غیر از محدوده خوش آب و هوای لواسان و خانه‌های ویلایی سعادت‌آباد و شهرک غرب، نیوزیلند بخشی از جغرافیای کره زمین به شمار می‌رود؟

در جغرافیای مورد حمایت سلبریتی‌ها، اروپا و آمریکا اولویت دارد و مناطق مسلمان‌نشین در حیطه حمایت‌های آنان نیست، چون اغلب آنان فرزندانش را در اروپا و آمریکا به دنیا می‌آورند و قدر مسلم حمایت از کشتار مسلمانان، در هر کجای جهان مورد حمایت آنان نیست؟ سلبریتی‌ها از کشته‌شدن تروریست‌ها رنجور می‌شوند، افرادی که قلب مردم ایران یا مسلمانان را نشانه بگیرند.

آئین و جغرافیا که برای جماعت مذکور اهمیت چندانی ندارد، اما آیا آنان جان ستانی افراطی از سایر انسان‌ها احساسات بسیار ظاهراً رقیقشان را تحریک نمی‌کند. احساسات بازیگر شناخته شده‌ای مثل «هانیه توسلی» آنقدر رقیق است که برای مرگ گربه‌اش (نغمه) یک عزاداری جانانه در فضای مجازی برگزار می‌کند، گویی گرفتن مراسم، سوم و هفت و چهلم برای نغمه از واجب‌ترین آئین‌های عزاداری است.

مسلمانانان در این حادثه کشته شده‌اند، بهاره رهنما که اسلام نوینی را در فضای مجازی به مخاطبانش معرفی کرده چرا در این رابطه سکوت می‌کند؟

این حادثه از منظر بهاره رهنما، ترانه علیدوستی، مهناز افشار، حمید فرخ‌نژاد، ستاره اسکندری، امیر حسین صدیق، امیر مهدی ژوله، محراب قاسمخانی عملیات تروریستی هست یا نیست؟

ملکه بسیاری از سلبریتی‌ها (الیزابت) به دلیل این واقعه عمیقاً ناراحت شده است. مقتدای جهان اولی آنها (دونالد ترامپ) آنرا کشتاری وحشیانه توصیف کرده است و با اینکه این دو درباره این حادثه تروریستی موضع گرفته‌اند، سلبریتی‌های جهان اولی نسبت به این موضوع، در صفحات مجازی‌اشان که از هر تروریستی حمایت می‌کنند، چرا در قبال این حادثه خاموش‌اند؟

چرا حمید فرخ‌نژاد نمی‌تواند اظهار نظر کند؟ ممکن است با مشکلات اقامتی در آمریکا مواجه شود؟ از سوی دیگر همه سلبریتی‌ها مقتدایی دنیایی دارند. قطعاً فرخ‌نژاد منتظر است که شیخ راشد آل مکتوم که دنیاساز خوبی است، این حوادث را محکوم کند و او به تاسی از این شخصیت، موضعی اتخاذ کند.

خانم مهناز افشار که صاحب رساله دکترای سبک زندگی جهان اولی‌ها در فضای مجازی جهان سومی هستند با وجود اینکه ملکه الیزابت و ترامپ این حادثه را محکوم کرده‌اند، هیچ اظهار نظری در این رابطه نکرده‌اند. ژوله نیز که مختصص پیش‌گویی در همکاری با مهران مدیری است، چرا چیزی نمی‌گوید؟ مگر عمل تروریست، نقض قاعده جهان آزاد نیست؟ نقش دموکراسی نیست؟

راستی دین مورد تأیید سلبریتی‌ها، جغرافیایی برجسته مطلوبشان، قواعد انسانی مورد پذیرششان، نگره اومانیستی‌شان چیست؟ اصلاً بر اساس کدام نقشه راه، کدام سلوک و روش انسانی مورد تأیید آنان است؟

به گزارش سینماپرس؛ سال‌هاست که هنرهای نمایشی ایران در انحصار طیف خاصی از هنرمندان بوده و دیدگاه‌های متفاوت و مستقل از این طیف، کمتر فرصت خودنمایی پیدا کرده است. تئاتر ایران حدود دو دهه به جولانگاه شبه روشنفکران غربزده تبدیل شده و آنها نمایش‌هایی با مضامین دور از دغدغه‌ها، مسائل و آرمان‌های عموم مردم را روی صحنه می‌برند. در نتیجه، «تئاتر» به هنری دور از مردم تبدیل شده است. همچنانکه نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) نشان می‌دهد بیش از ۸۸ درصد مردم ایران، حتی یک بار هم پای خود را به تالارهای تئاتر نگذاشته‌اند!

این نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد که ۳۰ درصد ایرانی‌ها نیز تاکنون سینما نرفته‌اند. بر اساس این نظرسنجی، ۲۲ درصد پاسخگویان اعلام کرده‌اند که آخرین باری که به سینما رفته‌اند کمتر از یک سال پیش بوده و ۱۰/۴ درصد اعلام کرده‌اند آخرین بار بین ۱ تا ۳ سال پیش بوده که به سینما رفته‌اند. ۳۷/۵ درصد از پاسخگویان هم گفته‌اند از آخرین باری که به سینما رفته‌اند، حداقل بیش از ۳ سال می‌گذرد.

این مرکز درباره تئاتر رفتن مردم ایران هم نظرسنجی کرده است که بر اساس آن، ۸۸/۶درصد مردم تاکنون به تئاتر نرفته‌اند! همچنین نتایج نظرسنجی ملی اسفندماه ایسپا نشان می‌دهد: ۶/۳ درصد مردم هر چند سال یک بار به تئاتر می‌روند. ۳/۱ درصد پاسخگویان اعلام کرده‌اند سالی یک بار به تئاتر می‌روند، ۱/۳ درصد از پاسخگویان اعلام کرده‌اند هرچند ماه یک بار به تئاتر می‌روند. ۰/۵ درصد هم اعلام کرده‌اند هر ماه یک بار می‌روند و ۰/۲ درصد گفته‌اند هر ماه چند بار به تئاتر می‌روند.

*کیهان

صحنه اختتامیه جشنواره جام‌جم طوری چیده شده بود که صورت‌ها و مجری‌های خوش چهره به عنوان برندهای رسانه‌ ملی معرفی شوند. اما ستاره‌های واقعی سیما افرادی نظیر سید ضیا الدین دری هستند که در سال ۱۳۹۷ دار فانی را وداع گفت. متاسفانه جشنواره جام جم سیما، مهمترین مولف فقیدش را در نخستین سال کوچ به عالم باقی نادیده گرفت. به نظر می‌رسد، ماموریت اصلی مدیران ارشد برای تقدیر از او به حضور در مراسم ختمش بسنده کرده‌اند. حتی آنطور که شنیده شده، برخی از مدیران میانی، از پرداخت برآوردهای مالی سریال سنجرخان و پرداخت حقوق فیلمنامه سریال به خانواده ایشان امتناع می‌کنند.

دری بزرگ مردی بود که علیه جریان فراماسونری در طول چهل سال انقلاب فیلم ساخت و با همه کارشکنی‌های علیه کشف حجاب رضاخانی سریال خوش رنگی را در قاب سیما نشاند، با کیف انگلیسی شکوه سینما را وارد جریان تلویزیون کرد، همان کاری بیست سال بعد HBO و نت فلیکس دارند انجام می‌دهند. آیا این همه ماندگاری و تاثیر، شایسته یک تقدیر کوچک در جشنواره جام جم سیما نبود؟

در چهل سالگی انقلاب سید‌ضیا‌الدین دری غایب بزرگ جشنواره جام جم سیما بود تا سلبریتی‌های نورسیده عرض اندام کنند. دری آرزو داشت جشن چهل سالگی انقلاب را ببیند اما در چهل سالگی انقلاب در جشنواره جام‌جم نادیده‌اش گرفتند.  

مردی که خدمات بزرگی را به تلویزیون ارائه داده است و با کیف انگلیسی مخاطبان سیما را در دهه هفتاد، به این رسانه بازگرداند، در نخستین جشن تلویزیون، پس از فقدانش، چرا جشنواره جام جم، آیین تجلیلی، از این ستاره از دست رفته‌ برگزار نکرد؟ آیا مدیران رسانه ملی ضیاالدین دری را از شایستگان سیما نمی‌دانستند؟ یا اینکه جریان گلزاری، چنان قابل اعتنا شده که یک تقدیر کوچک از سید ضیا، جشنواره جام جم را مخدوش می‌کند؟

 آیا این جشن، عرصه تجلیل از ستاره‌ها فیک (سلبریتی‌هایی) بود که امروز توسط مدیران نورسیده سیما، در دایره سرمایه‌های ملی گنجانده شده‌اند؟ آیا تفکر و اندیشه سیدضیاالدین دری که نگاهی معقولانه و انقلابی به تاریخ معاصر داشت، از سرمایه‌های همیشه ماندگار سیما محسوب نمی‌شد؟

 آیا برای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی تجلیل از ضیاالدین دری و خانواده محترمش، مسئله‌اش نبود؟

جشنواره جام جم و نحوه جمع آوری آرا نشان می‌دهد ما با جشنی سلبریتی‌پرور مواجه بودیم که مطابق با پیش‌بینی‌های آقای دری پیش‌می‌رود. دقیقا پیش بینی ایشان صحیح بود. می‌گفت سلبریتی‌ها را به رسانه ملی می‌آورند و بعد از مطرح شدن هر کدام از آنها با استفاده از این خوب رویان بدون اندیشه، سرگرمی منهای تفکر را در این رسانه به مخاطبان حقنه خواهند کرد، من تا زنده‌ام با همه وجود در مقابل این تفکر خواهم ایستاد و کپی‌های آمریکایی تولید شده در سیما، زمانی آغاز شد که سیدضیاالدین دری در میان ما نبود.

روح شاد و خاطره‌اش گرامی که تمام پیش‌گویی‌ درست و واقعی بود.

*تسنیم

به گزارش سینماپرس، رحمتی در ابتدای این نشست درباره همکاری با شبکه کودک برای ساخت مستند گردشگری عنوان کرد: گردش با خانواده یکی از اتفاقی است که هنوز ظرفیت‌های آن به تصویر درنیامده است و ما سعی کردیم این ظرفیت را نمایش دهیم و که با همکاری شبکه کودک این همکاری شکل گرفت.

وی ادامه داد: اگرچه در ایام نوروز سفر در سبد خانواده هاست اما هنوز لذت سفر با خانواده و دورهمی‌ها را کمتر داریم. البته ما در ایام راهیان نور در نظر داشتیم حضور خانواده‌ها را هم به نوعی به تصویر بکشیم. با این حال امیدوارم این مستند شروع خوبی بین کانال نهال و مرکز بسیج باشد.

سرشار نیز در ادامه بیان کرد: امروز سومین سالگرد پخش رسمی شبکه کودک است و ما از این بابت هم خوشحال هستیم. این مجموعه جزو کارهای باکیفیت ماست و نشان‌دهنده این است که تیم سازنده متخصص است و مخاطبش را هم خوب می‌شناسد.

وی درباره اهمیت روی کارهای کودک اظهار کرد: سرمایه‌گذاری ما در این سن روی کودکان باعث می‌شود که آینده بهتری داشته باشیم.

در ادامه سمیه کاظم بیگی مدیر کانال نهال نیز در سخنانی گفت: من بیش از سه سال است که بر اساس منظومه فکری و تربیتی شبکه به فکر تغییر هستیم. ما در این کانال با کودک ۶ تا ۱۲ سال مواجه هستیم که همه تغییرات در ذهن ناخودآگاه او شکل می‌گیرد.

کاظم بیگی اضافه کرد: بحث گردشگری یکی از موضوعات مهم است که با سبک زندگی ارتباط پیدا می‌کند. ما در این سه سال به دنبال قالبی برای اهداف مورد نظرمان بودیم تا بتوانیم سبک زندگی موردنظر را پیاده کنیم.

وی تصریح کرد: این مجموعه با همت و توجه بسیج و محمد سرشار برای انگاره سازی و پیاده کردن الگوی سبک زندگی انقلابی و اسلامی خواهد بود.

حسن حبیب‌زاده تهیه‌کننده مستند نیز گفت: دو ماه است که به شدت درگیر هستیم برای تولید کار با دو خانواده طی ۱۰ روز سفر رفتیم. ما تجربه‌ای از ابتدای سال داشتیم که سفر با خانواده بود و با خانواده‌ها به پنج سفر رفتیم و شرطمان هم این بود که خانواده‌ها کودک داشته باشند.

وی در توضیحاتی گفت: مستندهای ایرانگردی و سفر در تلویزیون زیاد تولیدشده است اما جای خالی خانواده‌ها در این آثار حس می‌شد و حس می‌کردم این خلا را باید پر کرد. قرار شد محوریت این مستندها در کنار خانواده، روی کودک باشد و رده سنی ۵ و ۶ سال تا ۱۱ سال را در نظر بگیریم.

حبیب‌زاده در پایان سخنانش گفت: این کار به نوعی شاخه‌ای از رئالیتی شو محسوب می‌شود. ما برای این منظور حدود ۶۰ خانواده را لیست کردیم سپس تست‌هایی گرفتیم و درنهایت دو خانواده انتخاب و سفر با آنها انجام شد. سفر با خانواده و مخصوصاً کودک بسیار سخت است. اکنون بخشی از تدوین کار انجام شده است تا بتوانیم آن را به نوروز ۹۸ برسانیم و اگر شرایط مهیا باشد تولید این کار را ادامه می‌دهیم.

این مستند که با مشارکت شبکه کودک و مرکز بسیج صداوسیما ساخته شده است در ایام نوروز از کانال نهال پخش می‌شود و در پایان جلسه با حضور مدیران و عوامل پوستر آن رونمایی شد.

*مهر

به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، پیتر جکسون کارگردان «ارباب حلقه‌ها» امروز شنبه با صدور اطلاعیه‌ای نوشت او و دیگر شهروندان نیوزیلند «در عشق و حمایت‌مان برای برادران و خواهران مسلمان‌مان متحد می‌ایستیم». این اطلاعیه پس از حملات تروریستی به دو مسجد در شهر «کریست‌چرچ» که تاکنون ۴۹ کشته به جای گذاشته منتشر شد.

جکسون که خود اهل نیوزیلند است، نوشت: نیوزیلندی‌ها نابود شده‌اند. دل ما با همه آن‌هایی است که در این ماجرای سرشار از نفرت آسیب دیده‌اند. نیوزیلندی‌ها در ابراز عشق و علاقه و حمایت از برادران و خواهران مسلمان یکپارچه هستند. ما هر کاری باید بکنیم انجام می‌دهیم تا کمک کنیم آنها از این تراژدی وحشتناک بهبود یابند.

پیش از این ماجرا نیوزیلند به عنوان سرزمین هابیت‌ها شناخته می‌شد که موجوداتی افسانه‌ای هستند و در قصه جی. آر. آر تالکین تصویر شده بودند. پیتر جکسون در سه‌گانه «ارباب حلقه‌ها» به آن‌ها جان بخشید.

این فیلم کشور نیوزیلند را به نقطه قابل توجهی در سراسر جهان بدل کرد و توریست‌های زیادی را از گوشه و کنار جهان به آنجا کشاند تا از لوکیشن‌های «ارباب حلقه‌ها» بازدید کنند.

دیروز تایکا واتیتی کارگردان فیلم «ثور: رگناروک» نیز که از نیوزیلند است، اعلام کرد؛ «ترور بر دیدگاه‌های مردم کشورش تأثیر نمی‌گذارد».

وی نوشت: از فهمیدن اینکه چنین ماجرایی می‌تواند در وطنم اتفاق بیفتد احساس می‌کنم می‌خواهم بمیرم. همه وجود و عشقم با مردم «کریست‌چرچ» است، با قربانیان، با خانواده‌ها، با جامعه مسلمان و همه آنهایی که این جزایر را به عنوان خانه خود انتخاب کرده‌اند. این ما نیستیم.

در حمله تروریستی به دو مسجد النور و لینوود در شهر «کریست‌چرچ» که دیروز انجام شد تاکنون ۴۹ تن کشته شده‌اند. «کریست چرچ» بزرگ‌ترین شهر جنوبی نیوزیلند است. یک مرد استرالیایی ۲۸ ساله راست افراطی با دیدگاه‌های ضد مسلمان و ضد مهاجر به احتمال دست داشتن در این ماجرا دستگیر شده است.

*مهر