اخبار سینمایی

روز گذشته مرحله پیش‌تولید سریال الف، وی‍ژه حضرت موسی (ع) در نشست رئیس سازمان صدا و سیما با معاون سیما، رئیس مرکز سیما فیلم و تهیه‌کننده و کارگردان این سریال آغاز شد. در این جلسه همچنین گزارشی از آخرین اقدامات انجام شده در مرحله صفر پروژه و برآورد تولید سریال حضرت موسی (ع) به رئیس سازمان صداو سیما ارائه شد.

نکته عجیبی که در انتشار خبر این نشست به چشم خورد این بود که نه تنها از مرحوم فرج‌الله سلحشور به عنوان نویسنده این سریال یادی نشد بلکه به نهایی شدن نگارش ۴۴ قسمت سریال حضرت موسی (ع) از ۵۲ قسمت آن توسط حجت‌الاسلام سعید بهمن‌پور با ساختاری جذاب و قوی اشاره شده است. این در حالی است که جمال شورجه، کارگردان این سریال در تیرماه امسال گفته: «نویسنده سریال حضرت موسی (ع) مرحوم سلحشور بودند و بازنویسی را حجت الاسلام محمد سعید بهمن پور انجام می‌دهند. طرح و برنامه تلویزیون روی فیلمنامه مرحوم سلحشور نظراتی داشتند که در بازنویسی اعمال شد، اما مبنای فیلمنامه براساس طرح مرحوم سلحشور است. همچنین ایشان ۷۲ قسمت فیلمنامه را نوشته بودند و آقای بهمن پور که بازنویسی کار را انجام داده‌اند، در مراحل پایانی کار هستند که احتمالاً حدود ۵۵ قسمت می‌شود.»

حجت الاسلام بصیر سلحشور، فرزند نویسنده سریال حضرت موسی (ع) درباره این مسئله به خبرنگار «جوان آنلاین» می‌گوید: «مشخص نیست که حتی صدا و سیما قصد ساخت این سریال را داشته باشد یا نه؟ زیرا که بار‌ها از این نشست‌ها گذاشته و وعده ساخت سریال را داده است. اما درباره اینکه اسم آقای سلحشور را به عنوان نویسنده نیاورده‌اند باید بگویم که ظاهرا در جلسه اسم ایشان مطرح شده، اما کسی که این خبر را تنظیم کرده، به‌طور سهوی اسمی از ایشان نیاورده است.»

هرچند که با نیاوردن اسم مرحوم فرج‌الله سلحشوری از ارزش زحمات ایشان برای نویسندگی سریال حضرت موسی (ع) کم نمی‌شود، اما به‌نظر می‌رسد که باید سازمان صدا و سیما این مورد را در خبر خود اصلاح کند یا تهیه‌کننده این سریال، توضیحات تکمیلی درباره اینکه آقای بهمن‌پور کار ویرایش فیلمنامه را انجام داده‌اند را ارائه کند.

کمال تبریزی که در کارنامه سینمایی‌اش دوتا از بهترین کمدی‌های تاریخ سینما ثبت شده عوض پیشرفت پس از دو دهه به جایی رسیده که از روی کمدی‌های شبه سیاسی مسعود ده نمکی کپی برداری می‌کند. گویی قراردادی نانوشته وجود دارد تا راهی را که ده نمکی در سینمای ایران آغاز کرد کمال تبریزی و عده‌ای دیگر تقلیدوار و البته آماتوروار ادامه دهند. دنباله‌روی از این جنس و گرایش در سینمای کمدی طی یک دهه اخیر تبدیل به الگویی شده که درگیشه جواب خود را پس داده است، هر چند این الگوپذیری به نظر می‌رسد بیشتر ناآگاهانه صورت می‌گیرد، اما تاثیرپذیری آن غیرقابل انکار است؛ یک فیلمنامه تقریباً بی‌سروته کمدی که تظاهر به هجو فضای سیاسی کشور و جریان معیوب بالا آمدن سیاستمداران بی‌ریشه، تندرو‌های سیاسی و انقلابی‌نما‌های فرصت طلب دارد، اما این فقط در حد یک ژست باقی می‌ماند.

مارموز یک ایده نسبتاً خوب را که در صورت پرداخت مناسب می‌توانست تصویر دقیق و درستی از بخشی از پهنه سیاسی کشور به دست دهد با یک فیلمنامه دم دستی خراب کرده است چراکه اساساً قصد نویسنده و فیلمساز نقد دلسوزانه و بی‌طرفانه از برخی کجروی‌های سیاسی نبوده است. اشکال کار هم این است که کمال تبریزی خود در بروز و ظهور برخی رفتار‌های سیاسی احساسی و بعضاً خشونت آمیز دارای سابقه است و در سابقه‌اش حمله به یک بازیگر صرفاً به جرم بازی در فیلمی که او را خوش نیامده دیده می‌شود. او تعصب شدید و غیرقابل انکاری در حمایت از یک گرایش سیاسی در کشور دارد و هر از گاهی مانند خروس بی‌محل در محافل سینمایی این تمایلات را بروز می‌دهد. طبیعی است که از او نمی‌توان توقع ساخت فیلمی بی‌طرفانه داشت، اما تبریزی می‌توانست دست کم با کنترل حب و بغض‌های درونی‌اش اثری منصفانه‌تر بسازد؛ اثری که تنها بر تخریب بنا نشده باشد و در آن بر پارامتر‌های فرهنگی سازنده به سود ترمیم معایب سیاسی تأکید شده باشد. او می‌توانست به جای پریشان کردن بیش از پیش ذهن مخاطب درباره همه چیز و همه کس فیلمی بسازد که نتیجه‌اش صرفاً دمی خندیدن بی‌حاصل نباشد.

مارموز قطعاً در گیشه به سرعت صفر‌های فروش خود را بالا خواهد برد، چون موقعیت‌های خنده دار زیادی دارد، اما هرگز اثری به یادماندنی و تاثیرگذار در سینمای کمدی لقب نخواهد گرفت.

مجموعه «مینو» به کارگردانی امیر مهدی پوروزیری در قالب یک مثلث عاشقانه (عزیز، مینو و رضا) نگاهی دارد به روزهای آغازین جنگ تحمیلی و سال‌های پر تنش و پر آشوب جنوب. نویسندگان به خوبی یک درام عاشقانه پر احساس را با فضای اجتماعی گره زده‌اند، آن هم در شرایطی که جامعه امروز هم مانند آن روزها درگیر خطرها و دسیسه‌های خارجی است. بخشی از جذابیت مجموعه به فضای عاشقانه آن است که از همان قسمت اول، برای مخاطب روشن می‌شود. رضا (عباس غزالی) و مینو (مهدیه نساج) با وجود علاقه‌ای که به یکدیگر دارند، موانعی بسیار برای ازدواج بر سر راه خود می‌بینند. ماجرای قدیمی بین پدرشان، عاملی است که پیوند آن‌ها را به تأخیر انداخته است. ورود عزیز به داستان بعد دیگری می‌دهد. او قرار است آرامش زندگی رضا و مینو و خرمشهر را به آشوب تبدیل کند. یکی از امتیازهای اصلی مجموعه فضای باورپذیری است که از دهه ۶۰ و خرمشهر آن روزها خلق کرده است. فضاهای داخلی و خارجی به خوبی و با سلیقه طراحی شده و طراحی لباس و صحنه قابل توجه است. کمتر عنصری است که به چشم بیاید و ذهن مخاطب را از قصه دور کند.

حضور عباس غزالی در نقش اصلی یک مجموعه پس از مدت‌ها، جذابیت بعدی «مینو» برای تماشاست. غزالی از آن دست بازیگرانی است که حضورش در یک نقش آن را تماشایی می‌کند. در «مینو» او نقش یک عاشق آرام در عین حال مستقل و مقتدر را بازی می‌کند؛ نقشی که از پرسوناژش دور است، اغلب او را در نقش جوان عاصی و با بازی برون‌گرایانه به یاد می‌آوریم، اما او در این نقش و در فضای رئال پذیرفتنی و دوست داشتنی است؛ عاشقی که قطعاً در مسیر داستان تبدیل به شخصیتی قوی‌تر خواهد شد. نام مینو می‌تواند یک نشانه و نماد باشد؛ کنایه‌ای از یک عشق آسمانی و حتی اشاره‌ای به وطن که همچون بهشت، مأمن امن و آرامش است. بازیگران نقش‌های مکمل به ویژه زوج محمود پاک نیت و پروانه معصومی باورپذیر و واقعی بازی می‌کنند. فضایی که کارگردان مد نظر داشته به زندگی بسیاری نزدیک است، این جنس نگاه در بازی پاک نیت و معصومی و روابطشان که آمیخته‌ای از مهر و تنش است متبلور شده و به قصه، رنگ داده است.

اگر در سال‌های گذشته، روایت قصه‌های مربوط به سال‌های جنگ بسیار سخت و گاه ناممکن می‌شد با سریال‌هایی از جنس «مینو» می‌توان امیدوار بود که فضای تازه‌ای در این ژانر به وجود بیاید؛ فضایی که فقط روی روابط انسانی متمرکز نیست، علاوه بر نمایش حال و عواطف مردمی که در آن روزها زندگی می‌کردند، به موضوع‌های اجتماعی اطراف آن‌ها از جمله وقوع جنگ، خیانت و… هم اشاره دارد. مجموعه‌هایی شبیه «مینو» یا «کیمیا» (که البته ضعیف‌تر از «مینو» بود) تلاش می‌کنند وجوه تصویری آن دوران را هم بازسازی کنند. لباس‌ها، معماری، اتومبیل‌ها و جزئیات صحنه و… این مشق کردن‌ها به هر حال نتیجه خواهد داد و از نظر ساختار تصویری، دکور و وسایل صحنه به خلق نمونه‌هایی دست خواهیم یافت که به واقعیت آن روزها نزدیک‌تر باشند.

نمی‌شود به مجموعه «مینو» اشاره کرد و یک نکته مهم را از نظر دور داشت؛ اینکه نام یک کاراکتر زن روی مجموعه‌ای با حال و هوای جنگ است، این یک امتیاز محسوب می‌شود. نقش مهم زنان در سال‌های دفاع در ادبیات داستانی و دنیای تصویر، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ساخت آثاری با مهر زنان و تاثیر جنگ بر زندگی فردی و اجتماعی آنها، ادای دین به قشری است که معمولاً در جهان جنگی نیفروخته‌اند، پیام‌آور صبح و نیکی بوده‌اند، اما درگیر بازی‌های مردانه شده‌اند. گیلانه (گیلانه)، الفت (شیار ۱۴۳)، مینو (برج مینو) و… تصاویری پراکنده از زنانی هستند که زندگیشان با جنگ گره خورده است. مینو در «مینو» قرار است یک قرائت تازه باشد از بانوانی که جوانی و عشق را در همنشینی با جنگ، به گونه‌ای دیگر تجربه کردند. ترانه تیتراژ پایانی سریال «مینو» با اجرای پراحساس مازیار فلاحی در ذهن می‌ماند و حتی سال‌ها پس از پایان این مجموعه بسیار شنیده خواهد شد و عشق مینو و رضا را به یاد می‌آورد.

*روزنامه جوان

به گزارش سینماپرس، مجموعه تلویزیونی حوزه استحفاظی به تهیه کنندگی مهران مهام این روزها در مرحله انتخاب کارگردان و بازیگران است.

از آنجایی که بهرامیان مشغول انجام مراحل پس از تولید سریال «از یادها رفته» به تهیه کنندگی علی اکبر تحویلیان برای ماه رمضان ۹۸ است از کارگردانی این سریال کناره‌گیری کرد. پیش از این نیز علی ملاقلی‌پور یکی از گزینه‌های کارگردانی این سریال بود.

«حوزه استحفاظی» با مضمونی طنز و در ۱۵ قسمت برای شبکه سه سیما در دست تولید است.

داستان این سریال را که یکی از گزینه‌های شبکه سه برای پخش در نوروز ۹۸ است، «امیرعباس پیام» نوشته که پیش‌از این نگارش فیلمنامه سریال‌هایی نظیر «آنام» و «مامور بدرقه» را در کارنامه خود دارد.

از مهران مهام مجموعه «بی همگان» که ملودرامی اجتماعیست در ۵۰ قسمت توسط علیرضا کاظمی پور و سعید جلالی در حال نگارش است.

به گزارش سینماپرس؛ برنامه گفت‌وگو محور و جدید «خط امان» که نگاهی جذاب به ابعاد و مسائل مختلف مهدویت دارد، قرار است در ۱۷ قسمت ۳۰ دقیقه‌ای و در روزهای جمعه مهمان نگاه گرم مخاطبان شبکه قرآن و معارف سیما باشد.

تاریخچه بحث محدویت از زمان حضرت ابراهیم(ع)، آیات قرآن درباره امام مهدی (عج)، دلایل عقلی اثبات امام زمان، فطرت، منجی در مسیحیت، منجی در یهود و… از جمله موضوعاتی است که در این برنامه با حضور آیت‌الله امامی کاشانی به آنها پرداخته خواهد شد.

«خط امان» به تهیه‌کنندگی علی مهام و اجرای حسن سلطانی، کاری از گروه علوم قرآنی شبکه قرآن و معارف سیماست که جمعه‌ها حوالی ساعت ۱۳:۳۰ به روی آنتن این شبکه می‌رود.

به گزارش سینماپرس، در دومین برنامه از دور جدید سینماتک، فیلم سینمایی «مریم» اثر کارگردان مطرح سوری «باسل الخطیب» روی پرده می‌رود.

این فیلم داستان سه زن به نام مریم است در سه مقطع تاریخ حساس سوریه در صد سال اخیر است که در سه اپیزود تولید شده است. این سه زن روایتگر اثرات جنگ های جهانی اول در سال ۱۹۱۸، جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷  و بحران کنونی سوریه بر جامعه، زنان و مردم این کشور است.

این فیلم فردا (سه شنبه ۲۷ آذر) از ساعت ۱۷:۳۰ در سالن سوره حوزه هنری پخش می‌شود و حضور برای عموم آزاد است.

«مریم» که نخستین فیلم از سه گانه باسل الخطیب از جنگ سوریه است، در سال ۲۰۱۲ ساخته شد اما در همان سال‌ها مورد تحریم جشنواره‌های منطقه همچون جشنواره دبی و جشنواره‌های بین‌المللی از جمله کن قرار گرفت.

باسل الخطیب کارگردانی سوری ـ فلسطینی درباره تحریم این فیلم در جشنواره کن می‌گوید: فیلم «مریم» را برای جشنواره کن فرستادم؛ آنها برای من نامه‌ای فرستادند که در آن آمده بود فیلم از ارزش هنری بالایی برخوردار است و فیلمی است که در جهان عرب چنین چیزی ندیده‌اند اما برخی قوانین غیرهنری اجازه نمی‌دهد فیلمی سوری که توسط وزارت فرهنگ این کشور تهیه شده باشد در این جشنواره اکران شود.

وی افزود: با روشنی تمام و وضوح کامل مدیران جشنواره موضع سیاسی خود درباره حوادث سوریه را بیان کردند و از یاد بردند که هنر زبانی جهانی است و این در حالی بود که آنان فیلم‌های هنرمندان معارض سوری را که در خارج از کشور تولید شده بود، پذیرفته بودند.

دور جدید سینماتک تهران با همکاری مرکز مطبوعات و انتشارات حوزه هنری و پایگاه الامه(پایگاه مطالعات بین الملل جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی) وابسته به دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی برگزار می شود.

در این دور جدید که با عنوان «سینمای قریب» آغاز به کار کرده، با محوریت سینمای مستند و داستانی جهان عرب است و در آن آثار تحسین شده و دیده نشده سینمای مصر، سوریه و فلسطین عرضه می‌شود.

از اتفاقات این دوره از جشنواره که با حمایت خیرین انجام شد، می‌توان به اعطای هدایایی از قبیل نوشت‌افزار تحصیلی، لوح فشرده برنامه‌های کودک، اسباب‌بازی و جانمازهای طراحی شده باب طبع کودکان به تمامی دانش‌آموزان روستایی حاضر در جشن ‌اشاره کرد. همچنین در این جشنواره، کتاب «پایی که جا ماند»، در حضور نویسنده کتاب معرفی و به حاضران اهدا شد.

برگزاری این جشنواره بسیار کم هزینه اما با مشارکت بالای مردمی، یادگار سردار شهید مدافع حرم سعید سیاح طاهری است. 

به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، انجمن مطبوعات خارجی هالیوود روز دوشنبه ۱۷ دسامبر اعلام کرد که جف بریجز جایزه افتخاری «سیسیل بی. دمیل» هفتاد و ششمین دوره گلدن گلوب را در روز ۶ ژانویه ۲۰۱۹ دریافت خواهد کرد.

جف بریجز سابقه بازی در فیلم‌های «لبوفسکی بزرگ»، «دل دیوانه»، «شهامت واقعی» و «بیکرهای شگفت انگیز» را در پرونده کاری دارد. او برای فیلم «دل دیوانه» جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را بدست آورده است.

ماهر تانتا رییس انجمن مطبوعات خارجی هالیوود در بیانیه ای اعلام کرد: انجمن مطبوعات خارجی هالیوود بسیار خوشحال است که جایزه سیسیل بی. دمیل سال ۲۰۱۹ را به جف بریجز اهدا می کند، ما مشتاقانه منتظر تجلیل او هستیم.

بریجز اولین بار در سال ۱۹۸۴ برای بازی در فیلم «استارمن» نامزد جایزه گلدن گلوب شد.

از دریافت کنندگان پیشین این جایزه می توان به جورج کلونی، رابرت دنیرو، آدری هپبورن، هریسون فورد، جودی فاستر، سوفیا لورن، مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ اشاره کرد.

هفتاد و ششمین دوره مراسم گلدن گلوب روز یکشنبه ۶ ژانویه ۲۰۱۹ در هتل بورلی هیلتون کالیفرنیا برگزار می شود.

به گزارش سینماپرس، تیزر مستند «هاشمی زنده است» به کارگردانی علی طادی در آستانه رونمایی منتشر شد.

مستند «هاشمی زنده است» برای نخستین بار سه‌شنبه ۲۷ آذر ماه از ساعت ۱۴ تا ۱۶ در دانشگاه امیرکبیر به نمایش درمی‌آید.

این مستند ۱۰۰ دقیقه‌ای برشی از زندگی آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی از آغاز مبارزات سیاسی تا درگذشت اوست. «هاشمی زنده است» اولین کار بلند کارگردان آن محسوب می‌شود و در مرکز مستند سفیرفیلم تهیه شده است.