اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، بنیاد سینمایی فارابی در دومین سال برگزاری محفل عاشورایی سینمای ایران (سینماتکیه) نخستین رویداد «ایده‌پردازی سینمای عاشورایی» را برگزار می‌کند.

نخستین رویداد «ایده‌پردازی سینمای عاشورایی» ‬ با توجه به اهمیت رویدادهای تاریخ اسلام، لزوم حفظ ارزش‌های اخلاقی و فرهنگی جامعه و انتقال آن به نسل‌های بعدی ‌در دو بخش «ایده فیلمنامه عاشورایی»، «ایده پردازی شخصیت عاشورایی» با محوریت ٧ نفر از اصحاب حضرت اباعبدلله الحسین علیه السلام برگزار می‌شود.

مسلم ابن عقیل، جون ابن حوی، زهیر ابن قین بجلی، اُمِّ‌وَهَب بنت عبد، مسلم بن عوسجه، حر ابن یزید ریاحی و حبیب ابن مظاهر ۷ شخصیت ویژه حادثه کربلا هستند که نخستین رویداد ایده‌پردازی عاشورایی با محوریت این نفرات پذیرای طرح و فیلمنامه خواهد بود.

فراخوان نخستین رویداد «ایده‌پردازی عاشورایی»

بنیاد سینمایی فارابی در دومین سال برگزاری محفل عاشورایی سینمای ایران (سینماتکیه) نخستین رویداد «ایده‌پردازی عاشورایی» را برگزار می‌کند.

نخستین رویداد «ایده‌پردازی عاشورایی» با توجه به اهمیت رویدادهای تاریخ اسلام، لزوم حفظ ارزش‌های اخلاقی و فرهنگی جامعه و انتقال آن به نسل‌های بعدی ‌در دو بخش «ایده فیلمنامه عاشورایی»، «ایده پردازی شخصیت عاشورایی» برگزار می‌شود.

بخش‌های رویداد ایده‌پردازی عاشورایی در سینما

رویداد ایده‌پردازی عاشورایی در دو بخش ایده فیلمنامه و ایده پردازی کاراکتر با محوریت شخصیت‌های زیر برگزار می‌شود:

– مسلم ابن عقیل

– جون ابن حوی

– زهیر بن قین بجلی

– اُمِّ‌وَهَب بنت عبد

– مسلم بن عوسجه

– حر ابن یزید ریاحی

– حبیب ابن مظاهر

۱. ایده فیلمنامه عاشورایی

منظور از «ایده» طرح اولیه فیلمنامه است که شخصیت اصلی و کشمکش اصلی آن ‌تعریف شده باشد و دارای آغاز، میانه و پایان باشد و می‌تواند به مثابه یک ایده مناسب برای فیلم ‌داستانی نوشته شده باشد. ‌

۲. ایده پردازی شخصیت عاشورایی

منظور از طراحی شخصیت عاشورایی، طراحی شخصیت بر اساس واقعیت در فیلم سینمایی است.

معرفی شخصیت‌های عاشورایی

*مسلم ابن عقیل

حضرت مسلم (ع) در واپسین لحظه‌های زندگی نیز در جنگ با آنان که چشمان شب گرفته خود را به روی آفتاب عاشورا بسته بودند، در لحظه‌های آن جنگ نابرابر، در کوچه‌های غربت زده کوفه، آنگاه که دشمن از یورش بی امان او آسیب پذیرفت، از عبیدالله بن زیاد (لعنة الله علیه) درخواست نیروی کمکی کردند. عبیدالله در پاسخ گفته بود: «من شما را برای جنگ با یک نفر فرستاده‌ام تا او را دستگیر کنید؛ اما شما از من نیروی کمکی می‌خواهید؟ تعداد زیادی از سربازان خود را فرستاده‌ام و سرباز دیگری نمانده. شما لشکر مرا کمرشکن کردید!» آنان در پاسخ گفته بودند: ای امیر! آیا نمی‌دانی که ما را به سوی شیری هژَبر (پهلوان) و غرّان و شمشیری ستبر و برّان که در دست پهلوانی سترگ است و از برترین خاندان می‌باشد، فرستاده‌ای؟ عبیدالله به قدری از جنگاوری حضرت مسلم (ع) شگفت زده شده بود که گویا لشکری به کوفه حمله کرده است.

*جون ابن حوی

شب عاشورا جون در چادر امام حسین (ع) بود و شمشیر او را آماده می‌کرد. روز عاشورا امام حسین (ع) جون را از رفتن به میدان بازداشت ولی او خطاب به امام گفت: به خدا سوگند هرگز از شما جدا نمی‌شوم تا خون من با خون شما درآمیزد. او از کسانی است که پس از شهادتش، امام حسین (ع) بر بالینش او آمد و برایش دعا کرد.

* زهیر بن قین بجلی

پیرو اهل بیت نبود. سالی که امام حسین (ع) مراسم حج را ناتمام گذاشت و راهی کربلا شد، زهیر با امام حسین (ع) آشنا شد. او دوست نداشت با امام دیداری داشته باشد، ولی به خاطر اصرار همسرش و یادآوری حرف سلمان، پیش امام رفت و شیفته امام شد. او در شب عاشورا، هنگامی که امام حسین (ع) اجازه رفتن به وی داد، اظهار کرد: «لا و الله لا یکون ذلک ابداً ا اترک ابن رسول الله (ص) اسیرا فی ید الاعداء و انجو انا!؟ لا ارانی الله ذلک الیوم.» نه به خدا سوگند، هرگز چنین نخواهد بود. آیا فرزند رسول خدا را در دست دشمنان اسیر بگذارم و خود را نجات دهم!؟ خدای آن روز را به من نشان ندهد.

* اُمِّ‌وَهَب بنت عبد

روز عاشورا هنگامی که همسرش به میدان رفت او نیز می‌خواست راهی میدان شود، ولی امام حسین (ع) به او اجازه نداد. او در روز عاشورا هنگامی که خون‌های چهره همسرش را پاک می‌کرد، با ضربه رستم، غلام شمر بن ذی‌الجوشن به شهادت رسید.

* مسلم بن عوسجه

آن مرد شریف، عابد، اهل مروت، سخاوت و اسب سواری شجاع به هر طریقی خود را به کربلا رساند و به امام ملحق شد و در شب عاشورا، بعد از این‌که امام حسین بیعت خود را از یاران برداشتند و اذن به ترک نبرد دادند، هر یک از یاران به ابراز وفاداری پرداختند؛ یکی از آنها مسلم بود که در کلماتی شورانگیز اعلان داشت: «اگر از شما دست برداریم به چه چیز نزد خدای متعال نسبت به ادای حق شما تعذر بجوییم؟ نه به خدا سوگند چنین نمی‌کنم. به خدا سوگند شما را تنها نمی‌گذاریم تا خدای تبارک و تعالی بداند که ما از شما در غیبت رسول الله (ص) حفاظت کردیم. به خدا سوگند اگر بدانم که کشته می‌شوم و بعد زنده می‌گردم و سپس سوزانده می‌شوم و بعد از آن زنده می‌گردم و با من هفتاد بار چنین کنند، دست از شما بر نمی‌دارم تا روح من از برای شما از بدنم خارج شود.

* حر ابن یزید ریاحی

هنگامی که حرّ از لشکر کوفه جدا شد و خود را به امام (ع) رساند و عرض کرد: آیا می‌توانم توبه کنم؟ امام پاسخ مثبت داد و نامش را پرسید. او گفت: من حر بن یزید هستم. امام فرمود: «تو حقیقتاً حرّ (آزاده) هستی، همان‌گونه که مادرت تو را حر نامید».

* حبیب ابن مظاهر

صبح عاشورا، امام حسین (ع) حبیب بن مظاهر را فرمانده جناح چپ نیروهای خویش ساخت، با آن سن زیاد همچون یک قهرمان شمشیر می‌زد، و ۶۲ نفر از افراد دشمن را کشت اما به وقت شهادت امام حسین (ع) خود را به بالین او رساند و فرمود: «اَحْتَسِبُ نَفْسی و حماة اَصحابی» پاداش خود و یاران حامی خود را، از خدای تعالی انتظار می‌برم.

ایده‌های برگزیده:

ایده‌های پذیرفته‌شده بعد از به گزینی توسط هیات انتخاب به رویداد راه یافته و مدت ۱۱ دقیقه، زمان به ایده پرداز اختصاص می‌یابد تا در روز برگزاری ایده خود را به داوران ارائه دهد.

در هر بخش به سه ایده برگزیده تندیس و جایزه سینمایی «ایده پردازی برتر عاشورایی» تعلق خواهد گرفت.

نحوه ثبت نام و ارسال آثار: ‌

– برای ثبت‌نام به نشانی https://evnd.co/۴ycXJ مراجعه کرده و از بخش ثبت‌نام نسبت به تکمیل فرم آن اقدام کنید.
– همچنین لینک ثبت‌نام در وب‌سایت بنیاد سینمایی فارابی «www.fcf.ir» قابل مشاهده است.
– اگر امکان ارسال اثر به صورت اینترنتی فراهم نبود، اثر را روی DVD کپی کرده و نام و نام خانوادگی، نام اثر را روی DVD نوشته و آن را به دبیرخانه «سینما تکیه» ارسال کنید.
– DVD می‌بایست پیش از اتمام مهلت اعلام شده به دبیرخانه رسیده باشد.

گاه شمار:

اعلام فراخوان: ۲۴ خرداد ماه
پایان مهلت ارسال آثار: شنبه ۱۵ تیر ماه
افتتاحیه: سه شنبه ۲۷ تیر ماه
اختتامیه: سه شنبه ۳ مرداد ماه

* نشانی دبیرخانه نخستین رویداد ایده پردازی عاشورایی: تهران، خیابان جمهوری، خیابان سی تیر، شماره ۵۹، بنیاد سینمایی فارابی

سینماپرس: دبیرخانه سومین جشنواره فیلم و عکس «مادر» اعضای هیات انتخاب این جشنواره را معرفی کرد.

سینماپرس: مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی ضمن تشریح تدابیر انجام شده برای مقابله با هنجارشکنی و حفظ شئونات از حمایت قانونی از برنامه‌های هنری دارای مجوز سخن گفت.

سینماپرس: بازیگر فیلم سینمایی «نهنگ عنبر» گفت: در سینما برخی لاکپشت هستند و آرام می‌روند و شرح وظایفشان را به درستی انجام می‌دهند، برخی اما گوزن‌اند پر از شاخ و گیر و حاشیه؛ این آدم‌ها از شخصیت هنری خودشان و شرح وظایفی که دارند عدول و انتخاب و مسئولیت خودشان را فراموش می‌کنند.

به گزارش سینماپرس، شصت و نهمین جلسه نقد و بررسی ادبیات معاصر افغانستان با حضور عارف جعفری مدیر خانه ادبیات افغانستان در تهران، مصطفی رحماندوست و هادی خورشاهیان (از شاعران و نویسندگان کودک و نوجوان) به بررسی آثار حسن نوروزی اختصاص داشت.

این جلسه با حضور نوجوانان افغانستانی که از کرج برای دیدار با مصطفی رحماندوست به سالن اوستا حوزه هنری آمده بودند آغاز شد. عارف جعفری در این جلسه با یادآوری اینکه شعر کودک در افغانستان هنوز نوپاست و حسن نوروزی جزو اولین کسانی است که روی این موضوع کار کرده به این جلسه رسمیت بخشید.

خورشاهیان که دیگر سخنران این جلسه بود به بررسی ادبیات کودک و نوجوان بویژه آثار نوروزی پرداخت.

وی آشنایی‌اش با داستان افغانستان را به واسطه محمد امان وارسته معرفی کرد و گفت: کتاب «بازی سرنوشت» این نویسنده از آثاری است که همه هم نسلان من آن را خوانده‌اند. من همچنین شعر افغانستان را با محمدکاظم کاظمی شناختم. من با ادبیات کودک افغانستان آشنا نبودم تا اینکه دو کتاب حسن نوروزی که سال گذشته چاپ شد را مطالعه کردم.

این نویسنده و شاعر کودک و نوجوان با بیان اینکه اولین کتاب کودک و نوجوان افغانستان برای ما غریبه نیست خاطره‌ای از محمد کاظم کاظمی را بازگو کرد که وی برای هر یک از ۵۰ غزل خورشاهیان حدود ۹ صفحه یادداشت نوشته بوده و همین امر نشانگر اهمیت نقد آثار برای فعالان این حوزه است.

تنوع قالب اشعار، آزادی اندیشه می‌دهد

وی در ادامه اظهار کرد: من تنوع قالب و وزن آثار حسن نوروزی را دوست داشتم و احساس می‌کردم تنوع قالب اشعار وی به کودک آزادی اندیشه فرمی می‌دهد. شعرهای ما به طبیعت خیلی نزدیک است و اینکه نوروزی درباره طبیعت می‌گوید، طبیعت آرمانی است، طبیعتی است که در محیط پیرامونمان است و ما با آن آشنا هستیم. در شعر حسن نوروزی این مبحث مشخص است که این شاعر یا حتی مخاطبش در جایی زندگی می‌کند که دود و بوق ممتد در آن وجود دارد، اما طبیعتی هم در اطرافش وجود دارد.

فضای شهر در آثار کودک و نوجوان ناامیدکننده است

خورشاهیان با بیان اینکه شاید وظیفه ما بهتر نشان دادن جهان به کودکان نباشد، ولی به عنوان والدین تلاش میکنیم جهان کودکان جهان بهتری باشد گفت: فضای طبیعت در آثار حسن نوروزی بسیار خوب است، فضای شعری که درباره زندگی بچه‌های ماست که عموما در شهر زندگی می‌کنند، یک فضای ناامیدکننده است و همه شهر را بد نشان می‌دهیم در حالی که می‌توان این موقعیت زندگی را بهتر نشان داد. بچه‌های ما به جبر در آپارتمان زندگی می‌کنند پس این فضا را بهتر نشان دهیم و در اشعارمان هم به این نکته توجه کنیم.

وی همچنین تاکید کرد: شعر نوروزی شعر روانی است و وی در آن از فرهنگ خود استفاده کرده است. شعر نوروزی، شعر معیار کودک است و معیار تصویرگری کتاب وی بسیار خوب است.

مصطفی رحماندوست نیز در بخش بعدی این جلسه گفت: زمان زیادی از آشنایی من با حسن نوروزی می‌گذرد. قبل از شیوع ویروس کرونا ما دور هم جمع می‌شدیم و شعرهای هم را می‌خواندیم و آن‌ها را نقد می‌کردیم، اما بعد این جلسه در فضای مجازی ادامه پیدا کرد و من هم از این اتفاق بسیار راضی هستم چراکه از شهرستان‌ها و کشورهای مختلف هم در این جلسه شرکت می‌کنند و این خیلی خوب است.

وی ادامه داد: من شعر کودک تاجیکستان را خیلی خوب خوانده‌ام و بارها به این کشور سفر کرده ام و در دانشگاه دوشنبه حضور پیدا کرده‌ام از آنجا دکترای افتخاری گرفته‌ام، اما درباره شعر کودک افغانستان فکر میکردم کم خوانده‌ام و وقتی برای این جلسه با من تماس گرفته شد سعی کردم کمبود سوادم را با خواندن جبران کنم، اما بعد فهمیدم که کم دانستنم از ادبیات افغانستان زیاد نیست.

شعر افغانستان هنوز پانگرفته

وی خطاب به حاضران در این نشست با بیان اینکه شعر تاجیکستان تا قبل از فروپاشی شوروی در فضای ابرآلود بود، اما شعر افغانستان هنوز پانگرفته و شما هر کاری کنید همان کار می‌شود گفت: من خود را در اینکه شعر کودک چارپاره باشد بیشتر مقصر میدانم و بعد سعی کردم این اتفاق را جبران کنم و پیش از من محمود کیانوش (نویسنده و شاعر کودک) این کار را کرده بود.

بچه‌ها باید از زندگی لذت ببرند

این شاعر کودک تاکید کرد: من برای آوردن وزن جدید در شعر کاری نکردم بلکه همان وزن‌های عروضی خودمان است، اما عشق بچه‌ها، بازی‌شان و قصه‌هایشان را دوست داشتم و آن‌ها روی من تاثیر گذاشتند. میخواهم بگویم بچه ها، بازی‌شان، عشق‌شان، رقص‌شان و فولکلور را جدی بگیرید، چون ارتباط بچه‌های شما ارتباطشان با کشور مبدا قطع شد به فولکلور رو آوردند.

وی ادامه داد: اینکه دست روزگار باعث شده بچه‌های افغانستانی گوشه خیابان زندگی کنند تقصیر آن‌ها نیست و حتی اگر بچه‌های ما در چادر، حتی اگر در خانه ۴۰ متری زندگی می‌کنند باید از همان زندگی هم لذت ببرند.

وی با اشاره به کتابش که برای تجلیل از شب و زیبایی‌های شب است پیشنهاد داد: ما باید از گرفتاری بچه‌ها چیزی برای لذت بردنشان و شادی درآوریم و به آن‌ها بگوییم که زندگی زیباست. آنچه باعث می‌شود به بچه‌ها بگوییم زندگی زیباست این است که ما دنیایشان را به رسمیت بشناسیم و برای این امر باید خود را فراموش کنیم.

جای خالی نگاه امیدساز و زندگی‌بخش

وی اعلام کرد: جای نگاه شاد، امیدبخش و زندگی‌ساز در شعرهای محمدحسین محمدی و رجایی را در آثار شاعران معاصر افغانستانی کم است.

رحماندوست در ادامه خاطره به آتش کشیده‌شدن ۱۰ هزار عنوان کتاب کتابخانه کودک در کابل توسط طالبان را بازگو کرد و سپس اهمیت کتاب و کتابخانه کودکان را یادآور شد.

اهمیت توجه به ادبیات فولکلور و طنز

این نویسنده کودک و نوجوان همچنین خطاب به نویسندگان و شاعران کودک و نوجوان افغانستانی تاکید کرد: در آثار شما دو چیز کم است اول توجه به ادبیات فولکلور و دوم طنزهای بسیار شیرین داستان‌ها افغانستان. افغانستان ادبیات فولکلور بسیار قوی دارد، اما شما به آن توجه چندانی ندارید و از سوی دیگر شخصیت و کاراکترهایی از جنس ملانصرالدین در داستان و ادبیات افغانستان زیاد است بنابراین به طنز هم بپردازید و امید و شادی و لذت از آنچه داریم را به بچه‌ها منتقل کنید و به نوستالژی و بیان اینکه چه بودید و چه شد، نپردازید.

بچه‌ها باید با حقیقت‌های تلخ کنار بیایند

وی در ادامه گفت: من کتابی درباره طلاق و مرگ دیده بودم که آن را به دوستان توصیه می‌کردم و می‌خواستم درباره طلاق و مرگ شعر بگویند و داستان بنویسند، چون یک چهارم زندگی‌ها به طلاق منجر می‌شود و یک چهارم افراد دچار طلاق عاطفی می‌شوند؛ بنابراین بچه‌ها باید با این حقیقت کنار بیایند. به نظر من می‌شود تلخی‌ها و آنچه به نظرمان تلخی است مثل گرسنگی‌ها، بی خانمان‌هاطلاق و حتی اعدام را به شکل دیگری دید طوریکه بچه‌ها امید به زندگی داشته باشند.

حسن نوروزی، آلوده به محاوه‌گویی نشده است

وی در بخش دیگری سخنانش، حسن آثار نوروزی را عدم آلودگی به محاوره‌گویی دانست و افزود: به اعتقاد من محاوره‌گویی، ادبیات نیست و، چون ما نمی‌توانیم صمیمانه شعر بگوییم و مخاطب را جذب کنیم، سراغ محاوره می‌رویم.

رحماندوست با اشاره به گسترش واژگان در آثار نویسنده‌ای، چون محمدحسین هیکل بیان کرد: بعضی کلمات برای فارسی زبانان بوده و جو جغرافیا ما را از هم جدا کرده، اما بیایید با هم آشتی کنیم و آن‌ها را به هم بیاموزیم. سعی کنید فارسی محاوره و متداول حرف بزنید؛ فارسی ادبی که اشتراکات زیادی با افغانستان دارد خیلی به دردمان می‌خورد؛ بخصوص که فارسی افغانستان مورد هجوم سیاسی هم قرار گرفته است.

همزبانی مقدمه همدلی

وی با اشاره به کتاب «همدلی و همزبانی: کندوکاوی درباره ادبیات کودک و نوجوان افغانستان» اثر حسن نوروزی، همزبانی را مقدمه همدلی معرفی کرد و اظهار کرد: اگر زبانمان مشترک نباشد نمی‌توانیم دل‌هایمان را به هم نزدیک کنیم و هم‌زبانی باید وجود داشته باشد تا همدلی ایجاد شود.

این نویسنده و شاعر کودک و نوجوان با بیان اینکه گاه شعر باید معنی داشته باشد، گاه شعر باید امید داشته باشد، گاه باید شادی ببخشد و گاه نیز باید فقط بازی داشته باشد، با خواندن شعری که به گفته خودش فقط بازی داشت به سخنانش پایان داد.

حسن نوروزی در بخش دیگر این نشست با یادآوری اینکه از دهه ۸۰ شاگرد مصطفی رحماندوست بوده، به جلساتی که با حضور بزرگان عرصه ادبیات معاصر افغانستان در حوزه هنری مشهد برگزار می‌شد اشاره کرد و سه شعر که برای قشر نوجوانان سروده را برای حاضران خواند.

در بخش پایانی این جلسه نصرالله اکبری نکاتی از کتاب «همدلی و همزبانی» حسن نوروزی را مطرح و در ادامه اظهار کرد: کودکان بیشتر مجذوب آهنگین بودن شعر و مفاهیم می‌شوند و با استعاره آشنایی چندانی ندارند، ولی کتاب چاپ شده تصویرگری و طراحی جالبی دارد.

سینماپرس: اسماعیلی درباره حواشی مربوط به لغو برخی کنسرت‌ها گفت: یک جریان سیاسی در کشور به‌دنبال بزرگ‌نمایی برخی مشکلات که گاهی طبیعی و در اجراها پیش می‌آید، هست تا اقشار مختلف مردم را در این موضوع مقابل هم قرار دهند.

زهره صفوی بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فعالیت‌های اخیر خود توضیح داد: بعد از حضور در سریال «آکتور» که چند روزی در آن ایفای نقش داشتم، در سریال دیگری به کارگردانی محمد احتشامی در اصفهان حضور داشتم اما در حال حاضر نزدیک به ۲۰ روزی می‌شود که در منزل هستم و کاری ندارم.

وی با اشاره به اینکه بیشتر از سمت سریال‌های تلویزیونی سفارش کار داشته است، گفت: خودم علاقه‌مند به کار در سینما و تئاتر هم هستم و کار هم کرده‌ام اما بیشتر پیشنهادها پیش‌تر از سمت کارهای تلویزیونی بود که تولیدات تلویزیونی هم اخیراً کمتر شده است. در حال حاضر بیشتر از تولیدات شبکه نمایش خانگی پیشنهاد دارم و آن‌ها را قبول می‌کنم. دو سه سالی می‌شود که سریال تازه‌ای در تلویزیون پیشنهاد نداشته‌ام. متأسفانه تولیدات نمایشی تلویزیون خیلی کم شده و مردم بیشتر برای اذان و اخبار سراغ تلویزیون می‌روند و لابه‌لای آن هم مدام تبلیغات فرش و فروشگاه لوازم خانگی می‌بینند!

این بازیگر باسابقه گفت: زمانی پیشنهادهای خوبی برای ایفای نقش‌های خوب داشتیم اما گویی این روزها دیگر فیلمنامه‌نویسی نداریم که بتواند شخصیت‌هایی مانند مادربزرگ و پدربزرگ و حتی خاله و عمه را براساس سنت‌هایی که در خانواده‌های قدیمی داشته‌ایم بنویسد. همه بازیگران فیلم‌ها و سریال‌های شده‌اند دختران و پسران جوان. فیلمنامه خوب باید آنقدر محکم باشد که مخاطب پای آن بنشیند؛ مانند «پدرسالار»، «شور زندگی» و خیلی کارهای دیگر.

برای مردم سوال است که چرا دیگر بازی نمی‌کنم

صفوی درباره مواجهه خود با مردم در کوچه و خیابان گفت: همین دیروز در خیابان بود و به سمت خانه‌ام که در شهرک است می‌رفتم. جایی مردم جمع شده بودند، یکی از آن‌ها می‌گفت خانم صفوی خدا شما را حفظ کند که سالیان سال با همین روسری که روی سر دارید مهمان خانه‌های ما بودید. او می‌گفت نمی‌دانید چقدر ما شما را دوست داریم و برایش سوال بود که چرا دیگر بازی نمی‌کنم. من هم پاسخ دادم دیگر کاری نیست که برای آن به ما مراجعه بشود، دور، دور دخترها و پسرهای جوان است!

وی در پاسخ به اینکه مردم او را با کدام نقش‌ها و سریال‌ها بیشتر به یاد می‌آورند، توضیح داد: سریال‌هایی مثل «رستگاران» را به یاد دارند که در آن نقش خواهر آتیلا پسیانی را ایفا می‌کردم که از آن شازده‌های خشن بود! کارهای زیاد دیگری مثل «جدال با سرنوشت» را هم مردم به یاد دارند. خیلی سریال‌ها و نقش‌ها را مردم به یاد دارند که شاید خودم نامشان را به یاد نیاورم. بالاخره بالای ۷۰ سال است که مشغول کار هستم و در سینما، تئاتر و تلویزیون نقش‌های متعددی را بازی کرده‌ام. زمانی بود که مردم هم خیلی بیشتر وقتی نقش‌آفرینی‌های ما را می‌دیدند، از ما استقبال می‌کردند.

این بازیگر باسابقه گفت: این روزها وقتی مردم ما را می‌بینند خیلی خوشحال می‌شوند و می‌خواهند تجدید خاطره کنند. گاهی هم که سراغ می‌گیرند که چه کارهایی انجام می‌دهم، می‌گویم در شبکه نمایش خانگی نقش‌هایی بازی کرده‌ام. جالب اینکه برخی افراد بیشتر من را از روی صدایم می‌شناسند! گاهی کسی ناگهان از پشت‌سرم می‌گوید خانم صفوی سلام! وقتی می‌گویم تو که مرا ندیده بودی، می‌گوید از روی صدای شما شناختم! مردم بیشتر لحن صدا و چهره مادرانه‌ام را دوست دارند. همه بازیگران در کار خود خوب و دوست‌داشتنی هستند اما بالاخره هر کسی ویژگی‌های خاص خودش را هم دارد.

وی با اشاره به اینکه در طول این سال‌ها کمتر نقش منفی پذیرفته است گفت: غیر از سریال «رستگاران» که کاراکتر خشک و خشنی را ایفا می‌کردم، بیشتر نقش‌هایی که داشته‌ام معمولاً مادرانه و مثبت بوده است. به‌طور خاص خیلی نقش مادران شهدا را ایفا کرده‌ام. از همان مقطع سال‌های ابتدایی بعد از انقلاب، بسیاری از نقش‌های مادر شهید در فیلم‌ها و سریال‌ها را من بازی می‌کردم و این نقش‌ها را هم خیلی دوست داشتم. گاهی مانند مادران شهید، گریه می‌کردم. همه این شهیدان عزیزان ما بودند.

از ورود به بازیگری پشیمانم، دخترم هم!

این بازیگر که تجربه بازی مشترک با دخترش زهرا اویسی را هم داشته است، درباره حضور فرزندش در حرفه بازیگری گفت: او در حال حاضر کار وکالت را دنبال می‌کند و اگر پیشنهاد بازی هم داشته باشد، بازیگری را هم همچنان دنبال می‌کند. واقعیت این است که زهرا ۳ سالش بود که او را وارد دنیای بازیگری کردیم و فکر می‌کنم اشتباه بود چرا که او هنوز هم بابت این اشتباه از من گله‌مند است! می‌گوید مادر این چه کاری بود که ما را به سمت آن بردید؟ او بچه بود که در فیلم «کیمیا» در کنار مرحوم خسرو شکیبایی بازی کرد و بعدها در سنین مختلف نقش‌های دیگری را هم بازی کرد.

وی در ادامه گفت: اگر بخواهید حس واقعی‌ام را به بازیگری بدانید می‌گویم اگر امکانش بود که باردیگر متولد شوم و زندگی کنم، هرگز سراغ بازیگری نمی‌رفتم. پشیمانی بسیار زیادی دارم و با وجود تمام خاطراتی که داشته‌ام می‌گویم این حرفه خوب نیست. اینکه در یک شغل به‌واسطه پیری و جوانی و یا چاقی و لاغری، آینده‌ات تحت‌تأثیر قرار بگیرد، یعنی حرفه ماندگاری نیست. مدام هم دست روی دست می‌آید! خانم‌های پیر را با گریم جوان می‌کنند و آن یکی بازیگر جوان را با گریم پیر می‌کنند تا بتواند نقش مادر را بازی کند! من از ورود به بازیگری پشیمانم و دخترم هم همین گله را از من دارد. خیلی از بازیگران بابت ورود به این حرفه، همین حس را دارند.

خبرگزاری مهر را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 پیکرِ اسماعیل سلطانیان بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون در قطعه هنرمندان بهشت زهرا  روز جمعه به خاک سپرده شد. 

سیدعباس عظیمی مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت، جلیل فرجاد، کوروش سلیمانی، سعید حاج میری، سیدرحیم حسینی و مهوش وقاری و جمعی از دوستان و همکاران این هنرمند حضور داشتند. 

این هنرمند پیشکسوت در ردیف ۱۵۶ قطعه ۱۶ آرام گرفت. 

اسماعیل سلطانیان، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون بامداد ۲۴ خردادماه در سن ۶۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.

مراسم یادبود این هنرمند فقید شنبه، ۲۷ خرداد از ساعت ۱۳ الی ۱۴:۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب برگزار می‌شود.

اسماعیل سلطانیان سال ۱۳۳۳ در کرمانشاه متولد شد و فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر‌های دراماتیک بود. او فعالیت هنری را از سال ۱۳۴۹ با تئاتر به عنوان نویسنده، بازیگر و کارگردان آغاز کرد و همزمان در سال ۱۳۴۹ در مرکز آموزش هنر‌های دراماتیک کرمانشاه یک دوره شش‌ماهه را زیر نظر آتش تقی‌پور گذراند.

سلطانیان فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۴ با بازی در فیلم «شکار شکارچی» آغاز کرد. همچنین در طول جنگ نیز چند تئاتر در جبهه‌ها روی صحنه برد.

از دیگر آثار سلطانیان می‌توان به بازی در سریال‌های «پایتخت ۲» «یوسف پیامبر»، «مرد هزارچهره»، «ستایش» و «قورباغه» اشاره کرد.

این‌روز‌ها شبکه یک سیما سریال «سوران» را روی آنتن می‌برد، که با اقتباس از کتاب «عصر‌های کریسکان» خاطرات و اسارت امیر سعید‌زاده، جوان کرد انقلابی را به تصویر می‌کشد، که در التهابات دهه ۵۰ منطقه کردستان از سوی گروهک‌های معاند اسیر می‌شود.

نقطه شروع این سریال ۱۸ قسمتی هم‌گام با کتاب اقتباس شده از آغاز فعالیت‌های سعید‌زاده در راه مبارزه با رژیم شاهنشاهی شروع می‌شود و به موازات ترسیم فعالیت مبارزان انقلابی، فعالیت‌های حزب کومله هم نشان می‌دهد. سکانس قسمت ۴ این سریال نشان می‌دهد که چگونه کومله مسجد‌های شهر سردشت را غارت می‌کند، تا مانع اقامه نماز شود. 

در بخشی از کتاب «عصر‌های کریسکان» که روایتگر روز‌های بعد از انقلاب است آمده: «پادگان ارتش غارت می‌شود و گروهان ژاندارمری به تصرف سازمان‌ها و احزاب در می‌آید. یا باید طرفدار احزاب مخالف انقلاب باشی و از آن‌ها حمایت کنی، یا باید بی‌طرف بمانی و دم نزنی تا در امان باشی […]».

«فعالیت گروهک‌ها روزافزون شده و جوانان را مسلح می‌کنند. دموکرات در میدان شهر میتینگ می‌گذارد و کومله در پارک شهر فعال است. انواع و اقسام گروه‌ها و سازمان‌های جدید تاسیس می‌شوند و در سطح شهر دفتر و مقر دایر می‌کنند. کومله، دموکرات، خبات، رنجبران، طوفان، سربداران، رزگاری، مجاهدین خلق؛ هر کدام دفتر و دستکی دایر کرده و مردم را دور خودشان جمع کرده و مجلس مجادله و رقص و آواز راه می‌اندازند. گاهی وقت‌ها مجادلاتشان به درگیری فیزیکی می‌انجامد و به دفاتر یکدیگر تعرض می‌کنند. کومله با خبات، طوفان با دموکرات، سربداران با رنجبران، دسته دسته و گروه گروه جلسه و میتینگ گذاشته و با هم مناظره کرده و مردم تماشاگرند».

اثر نمایشی باید مخاطبان از پیش موجود را حفظ کند

مینو خانی، نویسنده، منتقد و پژوهشگر حوزه سینما با بیان اینکه اثر نمایشی باید مکمل اثر ادبی اقتباس شده باشد، گفت: این مکمل بودن به این معناست که باید هر دو اثر به ارتقای یکدیگر کمک کنند. وقتی اثر ادبی مخاطبان خود را پیدا کرده و قرار است تصویری شود، مخاطبان از پیش موجودی دارد. به همین دلیل تعدادی از افراد می‌دانند داستان درباره چیست و آن را در بُعد نمایشی دنبال می‌کنند. اثر نمایشی باید مخاطبان از پیش موجود را حفظ کند، تا مخاطب بتواند به اثر اقتباسی اعتماد کند. 

خانی به سه نوع اقتباس به نام‌های اقتباس آزاد، اقتباس وفادارانه و اقتباس لفظ به لفظ اشاره کرد و افزود: هرچه اقتباس از نوع اول به سمت نوع سوم حرکت کند، وابستگی به متن ادبی بیشتر می‌شود. مسئله اینجاست ابزار کار نمایشی و تصویری با اثر مکتوب متفاوت است. بیشتر اوقات تغییر و تحول و کم و زیاد شدن‌ها در اثر نمایشی طبیعی است.

 «سوران» از نوع اقتباس وفادارانه است

این منتقد سینما در پاسخ به این سوال که اقتباس این سریال از نوع وفادارانه است؟ گفت: بله، چون به‌طور مشخص به یک مقطع تاریخی می‌پردازد. 

وی با بیان اینکه صاحب اثر باید به منبعی که از آن الهام گرفته وفادار باشد، بیان کرد: وقتی در تیتراژ از واژه براساس استفاده می‌شود، یعنی از اقتباس وفادارانه استفاده شده است. باید به‌گونه‌ای به منبع اصلی وفادار بود، که واژه براساس زیر سوال نرود.

بخش‌هایی از کتاب «عصر‌های کریسکان» به تصویر کشیده شده است

خانی درباره سریال «سوران» و اقتباس از کتاب «عصر‌های کریسکان» گفت: بخش‌هایی از این کتاب در سریال «سوران» منبع الهام صاحب اثر بوده، که در فیلمنامه آورده شده است. مجتبی فرآورده تهیه‌کننده این سریال پیشنهاد کرده آن بخش از کتاب که وجه نمایشی ندارد، برای ساخت اثر سینمایی مناسب است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط‌عمومی پروژه، فیلمبرداری فیلم کوتاه «آز» به نویسندگی و کارگردانی رسول کریمی از اواسط خردادماه در دو لوکیشن تهران و ورامین آغاز و پس از ۶ روز فیلمبرداری به پایان رسید.

«آز» یک درام اجتماعی با موضوع طمع و قدرت انتقام طبیعت با الهام از حدیث نبوی پیامبر اسلام (ص) است. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «دست انتقام روزگار توسط دختربچه‌ای به نام اَبرا اقدام به تنبیه افراد طمع‌کار می‌کند.»

فاطمه مرتاضی، شهرام مردان، سامان اصغری، مژده محمدی، الیا مقدم، محمد خانی، رضا حصاری، صالح محمد صالح مزینانی، مهدی شاه‌محمدی، بازیگران خردسال: آیلین جاهد و هلنا ایزدی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.

دیگر عوامل این فیلم عبارتند از تهیه کننده و کارگردان و نویسنده: رسول کریمی،، مشاور کارگردان: امید کاوه آهنگر، مدیر فیلمبرداری: امیر رحمانی، صدابردار: امید قربانی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: سهیلا شریفان، دستیاران فیلمبرداری: صالح نیکجو، علی حق گو، مدیر تولید: شهرام مردان، گریم: فروغ خدادادی، طراح لباس و صحنه: دنیا دانش زاده، دستیار لباس و صحنه: آنا امینی، منشی صحنه: مهسا جمالی، تدوینگر: پدرام میرعلی، عکاس: ریحانه معمارباشی، فیلمبردار پشت صحنه: عاطفه گوهری، هلی شات: احمد معتمدی فهیم، مدیر پشتیبانی و تدارکات: علیرضا باقری نژاد، دستیار تدارکات: اسماعیل جعفری عادل، مدیر روابط عمومی: فاطیما موسوی.