اخبار سینمایی

به گزارش سینماپرس، مهوش وقاری بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون در گفتگو با مهر، درباره تازه‌ترین فعالیت‌های هنری خود توضیح داد: در حال حاضر کار خاصی را در دست ندارم و تنها چند پیشنهاد داشته‌ام و به‌قول معروف آن‌ها را در آب نمک نگه داشته‌اند و هنوز قطعی نشده است. حتی چند پروژه فیلمنامه هم ارسال کرده‌اند اما نمی‌دانم به چه دلیلی پروژه‌ها اینگونه متوقف می‌ماند. درباره این پروژه‌هایی هم که پیشنهاد داشته‌ام، فعلاً خبری نشده است.

وی ادامه داد: در مقطعی به دلیل بیماری همسرم (زنده‌یاد محسن قاضی‌مرادی) از کار فاصله گرفتم و اینگونه نبود که این فاصله گرفتن خودخواسته باشد. بیشتر زمانم را وقف پرستاری از همسرم می‌کردم و می‌خواستم زمان بیشتری در کنارش باشم و همین شرایط باعث شد که مدتی نتوانم فعالیت داشته باشم. امروز هم این دوره کم‌کاری پشیمان نیستم. واقعاً دوست داشتم فعالیت حرفه‌ای داشته باشم اما مهمتر برایم این بود که احساس می‌کردم با زمانی که صرف می‌کنم دارم به آدم دیگری زندگی می‌بخشم و این برایم ارزش داشت.

بعد از مدتی بی‌کاری انگار دوباره مبتدی می‌شوی!

وقاری درباره دل‌تنگی‌اش برای فعالیت هنری گفت: کار ما به‌گونه‌ای است که وقتی مشغول به کار هستیم، مدام تجربه کسب می‌کنیم و همین باعث می‌شود که دلهره و اضطراب‌مان هم نسبت به کاری که انجام می‌دهیم کمتر شود اما وقتی برای مدتی کار نمی‌کنیم، انگار اعتماد به نفس خودت را از دست می‌دهی و وقتی تصمیم مجدد برای شروع به کار می‌گیری، حالت یک فرد مبتدی را پیدا می‌کنی.

این بازیگر درباره حضور پررنگ‌تر خود در کارهای تلویزیونی به نسبت کارهای سینمایی توضیح داد: من کار در هر دو حوزه را دوست دارم و خیلی برایم تفاوتی ندارد اما معمولاً در این سال‌ها پیشنهادهای تلویزیونی بیشتری به نسبت پیشنهادهای سینمایی داشته‌ام. از طرف دیگر ما جزو گروهی هستیم که با تلویزیون شناخته شدیم و جزو اولین گروه‌هایی بودیم که در سال‌های بعد از انقلاب آغاز به کار کردیم و از این منظر تلویزیون برایمان حکم خانه را داشت و دارد.

مهوش وقاری همراه با زنده‌یاد محسن قاضی‌مرادی

فکر نمی‌کنم برای همسرم کار ویژه‌ای کرده‌ام

وی درباره واکنش‌های مردم در کوچه و خیابان نسبت به خود هم گفت: واقعاً حس خوبی دارم و مردم به من خیلی لطف دارند. برایم عجیب است که به نظرم می‌رسد آن روزهایی که بیشتر کار می‌کردم شاید کمتر از این روزها که کم‌کار شده‌ام مورد لطف مردم قرار می‌گرفتم. نمی‌دانم دلیلش چیست. شاید این توجه به دلیل جنس همراهی‌ام با همسرم باشد. البته من از نظرم خودم کار ویژه‌ای برای همسرم نکردم اما گویی این مراقبت از همسر برای مردم اتفاق ویژه‌ای بوده است. وقتی با من مواجه می‌شوند جلو می‌آیند و بابت این همراهی تا آخرین روزها از من تشکر می‌کنند. این حس مردم به من برای خودم جالب است که احساس می‌کنند من فداکاری ویژه‌ای کرده‌ام اما خودم چنین حسی ندارم.

وقاری درباره اینکه مردم با کدام نقش‌هایش بیشتر او را به یاد می‌آورند، گفت: از آنجایی که سال‌هاست کار تازه‌ای نداشته‌ام مردم بیشتر خودم را به جا می‌آورند و اظهار لطف می‌کنند. به نظر می‌رسد شرایط زندگی شخصی‌ام برایشان جالب‌تر بوده است چرا که بلافاصله هم از محسن (قاضی‌مرادی) یاد می‌کنند و تلاش می‌کنند به سبک خودشان به من تسلی بدهند.

این بازیگر درباره شرایط گروه‌های تولید برای دعوت به همکاری هم گفت: دوره ما اینگونه نبود که این اندازه شاهد باندبازی در گروه‌های مختلف باشیم. الان هم درست نمی‌بینم که خودم بخواهم درخواست حضور در یک پروژه را داشته باشم. واقعاً هم می‌توان گفت گله‌مندیم. این بخشی از بی‌رحمی شغل بازیگری است. اینکه وقتی مدت کوتاهی دیده نمی‌شوی، انگار حذف شدی و دیگر وجود نداری. اینکه برایم ارزشمند است این است که مردم ما را فراموش نمی‌کنند اما آن‌ها که همکاران ما هستند و باید دعوت به کار کنند گویی فراموش کرده‌اند که ما هم هستیم!

به گزارش سینماپرس، علیرضا اسماعیلی مدیرکل حوزه ریاست و مشاور اجرایی سازمان سینمایی پیام محمد خزاعی رییس سازمان سینمایی به این دوره از جشنواره قرائت کرد:

عرض سلام به هموطنان خونگرم و با صفای استان بوشهر و سلام یه همه هنرمندان، سینماگران، میهمانان، استادان، داوران و دست‌اندرکاران جشنواره منطقه‌ای خلیج فارس، متاسفانه سعادت حضور در جمع خوب شما عزیزان را نداشتم اما وظیفه می‌دانم مراتب تشکر و قدردانی خودم را از برگزاری این جشنواره ابراز کنم.

برگزاری این رویداد سینمایی در آستانه روز ملی خلیج فارس حاوی مفاهیم و اشارات مضاعفی است تا سینما به مثابه پرنفوذترین رسانه به بازروایی خلیج همیشه فارس و تاریخ پر فراز و نشیب آن از دور زمان تا امروز جدی‌تر بپردازد و در این راستا، نقش شما جوانان فیلمساز در ثبت بزنگاه‌های تاریخ این سرزمین پرافتخار و تمامیت ارضی این مرز و بوم بسیار خطیر است.

سینمای جوان بدون شک، طلیعه‌ای نوید بخش، پر دامنه و اثرگذار در چشم انداز امروز و فردای سینمای ایران است که می‌تواند فصل تازه و روشنی را در ساحت هنر هفتم پدید آورد.

سازمان سینمایی به عنوان یار دیرین خانواده نجیب سینما بیش از همیشه به جایگاه جوانان فیلمساز و ظرفیت‌های بی‌بدیل سینمای استان‌ها، آگاه و همواره در تلاش است تا همه ظرفیت‌های موجود را به کار گرفته و زمینه را برای ظهور و بروز استعدادها و خلاقیت نسل نوجو، با انرژی، باانگیزه و تازه به میدان آمده مهیا سازد. امروز شاهد شکل‌گیری نشانه‌های «جریان سومی در سینما» هستیم که نسل جوان و متعهد؛ و آگاه به ضرورت‌های ملی و جهانی آن را نمایندگی می‌کند. جریان نوظهوری که با تکیه بر میراث گذشتگان و بزرگان، ادبیات، زبان و افق‌های فکری و فرهنگی خاص خودش را دارد و به منافع ملی و هویت تاریخی این سرزمین دلبسته است.

باید به جریان سوم و گفتمان جدید سینما احترام بگذاریم و آن‌ها را باور کنیم. این جریان سوم، رهیافتی کاملا تازه و ویژه به سینمای ما اضافه خواهد کرد که مدل رفتاری‌اش شبیه دیگران نیست. موج سوم فیلمسازان جوان، نوعی از فیلمسازی را پیشنهاد می‌دهد که در صورت‌بندی سینمای ما به شدت تازه است. ترکیبی قواره مند، جسورانه، باشکوه و امروزی از سینمای اجتماعی که هم مطالبه‌گر و پرسش‌گر است و هم فرازها و شایستگی‌های فرهنگی جامعه‌ای را که در آن زیست می‌کند، نادیده نمی‌گیرد. با شناختی که از استعداد و خلاقیت جوانان و سینمای استان‌ها پیدا کرده‌ام، می‌توانم این نوید را بدهم که آینده این سینما بسیار روشن و امیدوار کننده است.

سازمان سینمایی با رویکرد عدالت‌محوری تحولات زیادی را در حوزه احیای سینمای استان‌ها پیش رو دارد و طرح‌های بسیاری از سوی این سازمان در عرصه‌های مختلف تولید، آموزش و زیرساخت و فیلمسازی در حال پیگیری و تحقق است که بخش بزرگی از آن را به زودی رونمایی خواهیم گرد.

شایسته می‌دانم از تلاش های استاندار محترم استان، مدیریت ارشاد استان و همکارانم در انجمن سینمای جوانان به خاطر برگزاری جشنواره منطقه‌ای خلیج فارس قدردانی نمایم.

در سفری که به این استان داشته‌ام با همه وجودم، فقدان امکانات اساسی سینما را در کنار غنای چشم‌گیر نیروی انسانی مستعد لمس کردم و امیدوارم با یاری دستگاه‌های اجرایی استان، بخش‌های خصوصی و استاندار پرتلاش و زحمتکش بتوانیم شرایط مناسب استفاده از ظرفیت سینماها را برای مردم خوب این استان فراهم آوریم. شک ندارم که لیاقت استان بوشهر با توجه به تاریخ درخشان و پرافتخارش در نبرد با استعمار و جایگاهش در دوران دفاع مقدس و نیز، نقش آن در حراست از این سرزمین به مراتب در سینما بیش از این‌هاست.

به گزارش سینماپرس، نهم اردیبهشت ماه سالروز فوت نادر طالب‌زاده، چهره رسانه‌ای شناخته شده کشور است. کارگردان و مستندسازی که فعالیت‌های رسانه‌ای‌اش در سطح بین‌المللی اثرگذاری زیادی داشت و به واسطه تسلطش بر زبان انگلیسی و تحصیل در آمریکا شناخت خوبی بر دنیای غرب داشت.

طالب‌زاده دارای مدارک تحصیلی کارشناسی ادبیات انگلیسی از دانشگاه راندولف میکن و کارشناسی ارشد کارگردانی سینما از دانشگاه کلمبیا بود، اما پس از تحصیل و در همان ماه‌های ابتدایی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به ایران بازگشت و فعالیت هنری خود را در صدا و سیما از سال ۱۳۵۹ با ساخت فیلم‌های مستند آغاز کرد. فعالیتی‌ که با شهید آوینی پیوند خورد و تا زمان شهادت او به ویژه بعد از پایان جنگ ادامه‌دار شد.

اگر بخواهیم نگاهی اجمالی به زندگی این مستندساز داشته باشیم، چند موضوع بیش از بقیه رخ‌نمایی می‌کند؛ یکی از این اتفاقات توجه ویژه او به مستندسازان جوان بود. در سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۸۰ که مستندسازی در ایران آرام آرام در حال پوست‌اندازی و پیدا کردن سر و شکل جدید با آدم‌های غیرتکراری بود، نادر طالب‌زاده نقش به‌سزایی در معرفی مستندسازان جوان آن روزها داشت، فیلمسازانی که این روزها اسم و نامی برای خود پیدا کردند و توانستند جریان جدیدی از مستندسازی در ایران را رقم بزنند.

حمایت حاج نادر از مستندسازان جوان در سال‌های اخیر هم ادامه داشت و او به عنوان یکی از ارکان اصلی برگزاری جشنواره عمار نقش به‌سزایی در پاگرفتن این جشنواره داشت. علاوه براین، او از بسیاری از فیلم‌های مستندی که در فضای عدالت‌طلبی و توسط کارگردانان جوان ساخته شده بودند، حمایت کرد تا دلگرمی برای مستندسازان کم نام و نشان کشور باشد.

یکی دیگر از بخش‌های مهم در زندگی کاری نادر طالب‌زاده، فعالیت‌های رسانه‌ای او در سطح بین‌المللی بود. طالب‌زاده فرنگ را با همه رنگ و لعابش در روزهای جوانی دیده بود و سینمای مستند را با تعاریف جدید و به روزشده‌اش بلد بود. او از ۱۶ سالگی که قصد کرد به آمریکا برود، به‌مدت ۱۰ سال و تا ۲۶ سالگی در آمریکا زندگی کرد که ماحصل آن مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی سینما از دانشگاه کلمبیا بود.

از سویی دیگر، ارتباط خوبی با فیلمسازان و اندیشمندان غربی داشت و همین موضوع به او کمک می‌کرد تا بتواند در سطح بین‌المللی اثرگذار عمل کند. برگزاری کنفرانس افق نو یکی از دستاوردهای نادر طالب‌زاده بود که به دلیل حضور برخی چهره‌های مشهور در آن، سرصدای زیادی در فضای رسانه‌ای ایران و جهان به پا کرد.

گفت‌وگوهای او با چهره‌های تأثیرگذار غربی در برنامه‌های تلویزیونی رسانه ملی، یکی از نقاط طلایی در مواجهه به شبهه‌افکنی و فعالیت رسانه‌های غربی بود. برای مثال، در روزهایی که ماجرای «نمی‌توانم نفس بکشم» جرج فلوید در آمریکا با سانسور گسترده رسانه‌های خبری آمریکایی روبه‌رو بود، لایوهای زنده او با افرادی در قلب واشنگتن، فلوریدا و نیویورک روایتگر اتفاقات جنجالی در آمریکا بود.

“آمریکا، شمارش معکوس”، “ساعت ۲۵”، “ما آنجا بودیم” و … مستندهایی از نادر طالب‌زاده‌اند که از فروپاشی آمریکا سخن می‌گویند.

به بهانه اولین سالگرد درگذشت نادر طالب‌زاده مروری بر ۲ مستند درباره این چهره رسانه‌ای داریم. یک مستند کوتاه که از زبان خود او ساخته شده و بخش‌هایی مهم از زندگی او را روایت کرده است.

*تسنیم

به گزارش سینماپرس، در پی انتشار برخی مطالب خلاف واقع در فضای مجازی در خصوص قطع بیمه تامین اجتماعی اعضا از سوی خانه موسیقی ایران، واحد بیمه و عضویت این نهاد توضیحاتی را منتشر کرد.

به گزارش خانه موسیقی ایران، این توضیحات به شرح زیر است:

«یکی از مطالبات جدی خانه موسیقی از ابتدای تاسیس تا کنون، بیمه شدن همه هنرمندان حوزه موسیقی بوده و همواره در این زمینه از هیچ کوششی فروگذار نکرده است.

این‌ نهاد به عنوان حامی اهالی صنف، هیچ دخالتی در قطع بیمه هنرمندان موسیقی نداشته و حتی در صورت قطع بیمه از سوی سازمان تامین اجتماعی، تمام تلاش خود را در راستای برقراری مجدد بیمه هنرمندان این حوزه بکار برده است.

خوشبختانه همه اعضای متقاضی این نهاد که دارای شرایط قانونی بوده‌اند از سوی خانه موسیقی به صندوق اعتباری هنر معرفی و بیمه آنها برقرار شده است.

پس از برقراری بیمه طبق قوانین سازمان تامین اجتماعی عدم پرداخت حق بیمه از سوی بیمه شده به مدت حداکثر سه ماه موجب قطع بیمه از سوی آن سازمان می‌گردد و خانه موسیقی و صندوق اعتباری نقشی در قطع بیمه اعضا ندارند.

لازم به ذکر است در سال‌های اخیر بسیاری از هنرمندان و اعضای خانه موسیقی که با قطع بیمه مواجه شدند به خانه موسیقی مراجعه کرده و توسط خانه موسیقی به صندوق اعتباری هنر برای برقراری مجدد بیمه معرفی شده‌اند.»

به گزارش سینماپرس، گروه انتخاب بخش مسابقه فیلم‌های مستند جشنواره متشکل از محسن قیصری از مستندسازان شاخص سینمای ایران که عمده آثارش فیلم‌ها و مجموعه‌های مستند با موضوع ۸ سال دفاع مقدس است و از سال ۵۹ همزمان با شروع جنگ تحمیلی با حضور در مناطق جنگی این آثار را تهیه و تولید کرده، مهدی فیوضی کارگردان، فیلمنامه‌نویس، بازیگر و تهیه‌کننده سینمای ایران که آثاری همچون نفوذی، محرمانه تهران و جشن تولد را در کارنامه سینمایی او به چشم می خورد و سعید الهی کارشناس حوزه فرهنگ و رسانه تحلیلگر سینما که در طول سال‌های اخیر تهیه کنندگی آثار مستندی همچون ۲۲/۲۲، سایه‌های سمی و زومرهای ایرانی را بر عهده داشته از میان ۲۰۹ عنوان مستند ارسال شده به دبیرخانه جشنواره، آثار منتخب خود را برای حضور دردو بخش اصلی و بخش ویژه انتخاب کردند.

گروه انتخاب بخش فیلم‌های مستند از میان فیلم‌های ارسال شده به جشنواره، ۲۴ فیلم را برای حضور در بخش مسابقه اصلی و ۱۹ عنوان فیلم مستند را نیز برای حضور در بخش مسابقه ویژه مستند معرفی کردند.

آثار بخش ویژه از میان تولیدات بنیاد شهید و امور ایثارگران در سراسر کشور و یا تولید شده از سوی خانواده معظم شهدا و ایثار گران بوده و دارای مضامینی با عنوان حجاب و عفاف، نماز و نیایش و آثار مرتبط با مضامین تولید دانش بنیان است.

طبق اعلام دبیرخانه جشنواره، اسامی فیلم‌ها روز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ماه از طریق رسانه‌های عمومی اعلام می‌شود و بر روی سامانه رسمی جشنواره نیز قرار می‌گیرد.

مرحله نهایی نخستین جشنواره بین‌المللی و پنجمین جشنواره ملی فیلم و فیلمنامه ایثار با دبیری فرهاد مختاری از ۲۸ اردیبهشت تا سوم خرداد ماه امسال از سوی اداره کل امور هنری معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری شهرداری مشهد و استانداری خراسان رضوی در مشهد مقدس برگزار می‌شود.