اخبار سینمایی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی و سمعی بصری، شورای پروانه نمایش فیلم‌های غیر سینمایی در جلسه اخیر با صدور پروانه نمایش ۸ عنوان فیلم داستانی بلند «فرشته مزاحم» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمد کریمی، «ژیوار» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مریم امینی، «سگ کش» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین نصیری، «بچه‌های دشت» به تهیه‌کنندگی عباس مسعودی و کارگردانی اسماعیل مسعودی، «هم پا» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی اصغر مظاهری، «تفریح» به تهیه‌کنندگی مشترک محمدرضا رحمانیان‏ و محمدرضا صابری و کارگردانی محمدرضا صابری، «زخم کهنه» به تهیه‌کنندگی مشترک مرتضی حسینی ‏و فلور نظری و کارگردانی مجتبی اسدی پور و «سگ دست» به تهیه‌کنندگی افسانه شکاری و کارگردانی تقی علی آبادی موافقت کرد.

همچنین ۱۱ اثر مستند «شراب ربانی» به تهیه‌کنندگی مشترک فرزین رضائیان‏ و حسین حضرتی و کارگردانی فرزین رضائیان، «شمشیر داموکلس» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی امین کریمی، «ذوالفقار» به تهیه‌کنندگی مهدی اکبری و کارگردانی ناصر طاهریان، «رویای من» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهدی خطیبی، «رنج و رنگ» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمد سجاد آقاجانی، «آرگوس» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی یاسر شاهسواری، «مؤذن خوش صدا» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی علی براری، «نگاهی نو» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی حسین نصیری، «رخصت پهلوان» و «مادرم زهرا» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمد کریمی و «برفآب» به تهیه‌کنندگی مشترک احمد آزاد و عابدین رستمی و کارگردانی احمد آزاد پروانه نمایش آثار غیر سینمایی سازمان سینمایی را اخذ کردند.

در این شورا برای ۱۳ اثر داستانی کوتاه «نشنیدن» به تهیه‌کنندگی نسا کربلایی و کارگردانی احمد صمیمی، «صد و هجده» به تهیه‌کنندگی مهدی عظیمی میرآبادی و کارگردانی محمدرضا جنت‌خواه، «هیما» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سجاد باغ شیخی، «یک مورد» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی وحید آبرود، «تنگه» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مقداد جلالی، «جِنُک» به تهیه‌کنندگی مهدی میرحسینی و کارگردانی حامد غنی، «سیاهسنگ» به تهیه‌کنندگی مازیار هاشمی و کارگردانی محمد لطفیان، «کلاس اول صبح» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی علی میرزایی، «راش» به تهیه‌کنندگی مهدی اکبری و کارگردانی مهدی تقی پور، «بی منطق» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهدی اکبری، «حصار تن» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی ناصر عباسی، «بانوی خیال» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی یاسر شاهسواری و «به حکم شاه» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سجاد باغ شیخی پروانه نمایش صادر شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، امور پخش و توزیع انجمن سینمای جوانان ایران همزمان با آغاز فصل بهار، دو بسته فیلم کوتاه را برای نمایش آنلاین در پلتفرم‌های هاشور و تیوال از ابتدای فصل بهار ۱۴۰۲ به صورت اشتراکی و فروشی در دسترس مخاطبان فیلم کوتاه قرار داده است و این دو بسته تا پایان بهار ۱۴۰۲ ادامه خواهند داشت.

بسته «فروشی»

این بسته فیلم کوتاه که شامل چهار فیلم کوتاه «بی‌ریختی» ساخته محمد رحمتی، «سایکو» ساخته مصطفی داوطلب، «سفید پوش» ساخته رضا فهیمی، «لالایی» ساخته جاوید سبحانی است را به صورت فروشی، در دسترس مخاطبان هر دو پلتفرم قرار می‌دهد.

«بی‌ریختی» به کارگردانی و نویسندگی محمد رحمتی و به تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران، میلاد کفایی و سمانه بهزادپور تهیه و تولید شده است و بازیگرانی چون میلاد کفایی، سمانه بهزادپور، شاهین نعمتی، غزاله روغنی، علی صادقی، حسین میری و مهدی حسینی‌نیا در آن نقش آفرینی کرده‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «زنی زندانی که باردار است، در روز دادگاهی خود، بعد از جلسه دادگاه، برای بلعِ مواد مخدر و انتقال آن به زندان، همراه دو تن از ماموران زندان وارد خانه‌ای شده‌اند.»

«سایکو» به نویسندگی و کارگردانی مصطفی داوطلب و تهیه‌کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران- دفتر خرم‌آباد و مصطفی داوطلب تهیه و تولید شده است و رضا عموزاد، رویا حسینی و محمد نریمان نیز به عنوان بازیگر در این فیلم کوتاه نقش آفرینی کرده‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «زن و مردی در کنار خیابان منتظر ماشین هستند، بعد از سوار شدن زن و مرد شروع به دعوا کردن می‌کنند و در میانه راه راننده عصبانی می‌شود و او نیز در دعواهای آن‌ها دخالت می‌کند.»

«سفید پوش» به کارگردانی و نویسندگی رضا فهیمی و تهیه‌کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران و رضا فهیمی تهیه و تولید شده است و امیرعلی رزاقی، محمدعرفان صادقی، بهزاد دورانی، سید محمدرضا حسینی‌کرمانی، فاطمه رادمنش، فرزانه ابوالهادی، احمد دهقان رحیمی، ربابه حسن‌شاهی، الهام فاتحی، ریبوار ویسی، سودا ویسی نیز بازیگران این فیلم کوتاه هستند.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «پیرزن قالب پنیری را که خود درست کرده است، به احمد پسربچه ده ساله می‌دهد تا احمد پنیر و پیغام پیرزن را به پدرش برساند.»

«لالایی» به نویسندگی و کارگردانی جاوید سبحانی و تهیه‌کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران و رضا سبحانی تهیه و تولید شده است.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «مادری تنها در جستجوی راهی برای غلبه بر ترس‌های شبانه‌اش است.»

بسته «اشتراکی»

این بسته فیلم کوتاه در بازه زمانی نامحدود، چهار فیلم کوتاه «اینجا جایی برای فرود نیست» ساخته، «دو آل پا» ساخته محمدرضا مرادی، «سقف کاذب» ساخته محسن نجفی مهری و «ضد ضربه» ساخته عادل تبریزی را به صورت اشتراکی، در دسترس مخاطبان هر دو پلتفرم هاشور و تیوال قرار داده است.

«اینجا جایی برای فرود نیست» به نویسندگی و کارگردانی رضا جمالی و تهیه‌کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران- دفتر اردبیل، رضا جمالی تهیه و تولید شده است.

«دو آل پا» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا مرادی و تهیه‌کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران و محمدرضا مرادی در ژانر فانتزی و اقتباسی تهیه و تولید شده است.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «جوانی در بیابان‌های ایران به دنبال موجودی افسانه‌ای ست که با پیرمردی عجیب رو به رو می‌شود. او قبول می‌کند که در قبال دریافت گنجی به پیرمرد کمک کند که کتاب مقدس قبیله شان را پیدا کنند. سختی این مسیر آن است که جوان باید مرکب پیرمرد باشد!»

«سقف کاذب» به نویسندگی محسن نجفی مهری و فاطمه درباری و کارگردانی محسن نجفی مهری، در انجمن سینمای جوانان ایران تهیه و تولید شده است.

محمدرضا غفاری، سوگل خلیق، علیرضا استادی، بابک بهشاد و محسن صادقی در این فیلم کوتاه بازی کرده‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «زوج جوانی که به تازگی ازدواج کرده‌اند باعث آسیب رساندن به ساختمان‌شان شده‌اند و در کشمکش گفتن حقیقت و یا پنهان کردم آن هستند که با مشکلات بزرگ‌تری مواجه می‌شوند.»

«ضد ضربه» به نویسندگی و کارگردانی عادل تبریزی و تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان ایران، میلاد طاری و عادل تبریزی تهیه تولید شده است و برخی از عوامل شناخته شده سینمای کوتاه مانند آرمان فیاض به عنوان مدیر فیلم‌برداری، عماد خدابخش، تدوینگر، پیام آزادی، آهنگساز و سامان شهامت، صدابردار، در این پروژه فعالیت حضور داشته‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم کوتاه آمده است: «چراغ هیچکس تا صبح نمی‌سوزد.»

اکران آنلاین به صورت اشتراکی به این معناست که مخاطبان فیلم کوتاه با داشتن حق اشتراک پلتفرم‌های هاشور و تیوال می‌توانند این فیلم‌ها را تماشا کنند و فیلم‌هایی که به صورت فروشی اکران آنلاین می‌شوند، با هزینه بسته‌ای ۲۴ هزار تومان و هر فیلم ۸ هزار تومان در پلتفرم‌های هاشور و تیوال قابل تماشاست.

امور پخش و توزیع انجمن سینمای جوانان ایران تاکنون بالغ بر ۲۶۰ فیلم کوتاه را که در انجمن سینمای جوانان ایران تولید شده‌اند، به صورت اشتراکی و برخی فروشی در پلتفرم‌های هاشور، تیوال و فیلیمو اکران آنلاین کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای بیتافیلم، فیلم سینمایی «رؤیای کاغذی» به کارگردانی علی عطشانی و سرمایه‌گذاری و تهیه‌کنندگی صدرا درودیان همایونی و کسری درودیان همایونی در چهل و سومین حضور بین‌المللی خود، برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم «کلاه سیاه» مجارستان شده است.

جشنواره فیلم «کلاه سیاه» مجارستان جشنواره‌ای یک ماهه است که به فیلم‌هایی از سراسر جهان اختصاص دارد.

این جشنواره با هدف نمایش آثاری از استعدادهای تازه فیلمسازان بدون توجه به سن یا موضوع برگزار می‌شود و با نوآوری و خلاقیت، کار فیلمسازان در سراسر جهان را برجسته می‌کند.

هدف این جشنواره نمایش و حمایت از آثاری است که پتانسیل واقعی فیلمساز را نشان می‌دهند و قصد دارد فضایی ایجاد کند که در آن خلاقیت‌ها نگران تمام معیارهایی نباشند که هالیوود ایجاد کرده است.

جشنواره «کلاه سیاه» مجارستان جوایز خود را به بهترین فیلم کوتاه، بهترین فیلم بلند، بهترین انیمیشن، بهترین فیلم مستند، بهترین فیلم تجربی، بهترین موزیک ویدئو، بهترین فیلم علمی تخیلی / فانتزی، بهترین فیلم ترسناک، بهترین فیلم درام، بهترین فیلم کمدی، بهترین کارگردان، بهترین فیلمبرداری، بهترین آهنگ اصلی، بهترین طراحی صدا، بهترین جلوه‌های ویژه، بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن اهدا می‌کند.

فیلمنامه «رؤیای کاغذی» را جابر قاسمعلی براساس ایده‌ای از علی عطشانی نوشته و کامران تفتی، مینا وحید، زینب (نگار) ملاکی و امیرحسین رضازاده نقش‌های اصلی این فیلم را ایفا کرده‌اند.

مجید مهین دوست و نازیلا باباپور از دیگر بازیگران این فیلم هستند.

عوامل فیلم سینمایی «رؤیای کاغذی» عبارتند از کارگردان: علی عطشانی، سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده: صدرا درودیان همایونی و کسری درودیان همایونی، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، تدوین: علی عطشانی، مدیر تولید: سعید دلاوری، طراح چهره‌پردازی: امید گلزاده، چهره‌پرداز: فرزانه زردشت، فائزه سادات موسوی، طراح صحنه ولباس: آبتین برقی، طراح لباس: ملیکا سادات اسماعیلی، مدیر صدابرداری: مسعود شاهوردی، امور بین‌الملل و زیرنویس: امیدعلی چوگانی، مدیر تدارکات: امیر جهانبخش، محمود الوندی، موسیقی متن: شهاب شرفی، صداگذاری و ترکیب طراحی صدا: سید محمود موسوی‌نژاد، عکاس: محمد طالبی، دستیار تدوین: احسان اکبری، گروه تهیه کنندگان: مهدی منصوری، حسین بلاش، احسان ولی پورزند، پخش‌کننده بین‌المللی: امریکن برایتلایت فیلم پروداکشنز، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، با توجه به فرارسیدن شب‌های قدر و ایام سوگواری شهادت حضرت امیرالمومنین علی (ع) برنامه اکران سینماها دستخوش تغییراتی خواهد شد. لذا طبق مصوبه سازمان سینمایی و مطابق با سالیان گذشته به احترام شب‌های قدر سینماها از ساعت ۱۹ تعطیل خواهد بود.

در ایام ضربت خوردن و شهادت حضرت علی (ع) روزهای نوزدهم و بیست و یکم ماه مبارک سینماها به طور کامل تعطیل خواهند بود اما روز بیستم ماه مبارک نمایش آثار غیرکمدی از جمله فیلم‌های «غریب»، «بچه های طوفان» و «ملاقات خصوصی» امکان‌پذیر خواهد بود تا مخاطبان علاقه‌مند به آثار دفاع مقدس، اجتماعی و کودک و نوجوان بتوانند به تماشای آثار مورد علاقه خود بنشینند.

از روز بیست و دوم ماه مبارک شرایط اکران به حالت قبل برخواهد گشت و آثار کمدی و غیرکمدی در کنار هم اکران خواهند شد.

به گزارش خبرنگار مهر، مستند «برای پس از مرگم» درباره شخصیتی است که شاید برای مخاطب عام و گسترده شناخته شده نباشد، اما برای بسیاری آشنا و محبوب است. علی صفایی حائری روحانی و متفکری است که زندگی‌اش فرازهای جالبی دارد، از جمله پیوندش با هنر و هم‌نشینی‌اش با اهالی سینما.

رد پای او در سینمای داستانی ایران وجود دارد و «برای پس از مرگم» نخستین مستندی است که بر او، آموزه‌های اخلاقی و زیست و زمانه‌اش تمرکز کرده است.

همزمان با اکران عمومی و آنلاین مستند «برای پس از مرگم» که این روزها با استقبال علاقه‌مندان نیز همراه شده است به گفتگو با عبدالرضا نعمت‌الهی کارگردان این مستند پرداخته‌ایم.

* از اینجا شروع کنیم که چرا علی صفایی حائری؟ در میان روحانیون یا چهره‌های مشهور و محبوب حتی جنجالی، علی صفایی حائری، کمتر شناخته شده یا دست کم برای طیف خاصی شناخته شده است. چه شد که برای مستندسازی سراغ او رفتید؟

آقای صفایی را از ده دوازده سال پیش می‌شناختم، سخنرانی‌هایش را گوش داده بودم و از او خوشم می‌آمد. گذشته از حال و هوا و نگاه و سیر و سلوک متفاوتش، زندگی خودش هم برایم بسیار جذاب و پرکشش بود. تجربه‌ها و دردسرهایی که کشیده و سرسختی‌اش در مواجهه با مشکلات برایم عجیب بود. فکر می‌کردم می‌شود مستندی درباره‌اش ساخت و نتیجه‌اش شد «برای پس از مرگم».

* برای بررسی درباره او اسناد و مدارک وجود داشت؟ چقدر جامعه حوزه و دانشگاه از او می‌دانند؟

کتاب‌های زیادی از ایشان به جا مانده، صوت و تصویر جلسات سخنرانی‌هایشان هم کم نیست. نوشته‌های ایشان مخاطبان متنوعی دارد از نسل‌های مختلف اما فکر می‌کنم به خصوص در فضای دانشگاهی، روز به روز توجه و اقبال به نوشته‌های ایشان بیشتر می‌شود. درباره مشکلات و محدودیت‌هایی که برای ایشان به‌وجود آمد هم، به جز نوشته‌ای با عنوان «برای پس از مرگم» که نام فیلم ما هم از آن گرفته شده، صوت پنج ساعته جلسه او با جامعه مدرسین حوزه علمیه قم هم موجود است اما همه اینها برای طرحی که در ذهن داشتم کافی نبود، به همین دلیل روایت فیلم را با خاطرات شفاهی دوستان و آشنایان و مرتبطین با ایشان پیش بردم.

* جالب است که طیف متنوعی از شخصیت‌ها را در فیلم گرد هم آوردید. سینمایی‌ها، دانشگاهی‌ها، زنان، معممین. این به فیلم وجهی چند صدایی بخشیده است. همه شاگردان و اطرافیان او تمایل به صحبت داشتند یا در این مسیر گرفتار مشکلاتی شدید؟

بله، در واقع فکر می‌کردم برای توضیح دادن سبک و سلیقه آقای صفایی، برای توضیح دادن منشش در ارتباط با آدم‌ها، باید این طیف گسترده را تا جایی که یک فیلم مستند ظرفیتش را داشته باشد گرد هم آوردم. همه آنها البته همکاری نکردند. چند نفری بودند که نپذیرفتند، یا اول گفتند می‌پذیریم ولی بعد پای حرفشان نایستادند.

* با توجه به آنچه بر علی صفایی گذشته، در مسیر ساخت فیلم نگران بروز مشکل یا جریانی علیه فیلم نبودید؟

از پیش از شروع ساخت فیلم، از همان دوره پیش‌تولید، فکر می‌کردم کسانی این روایت از علی صفایی را نپسندند یا اذیتمان کنند. برای همین اولویتم در انتخاب سرمایه‌گذار برای فیلم هم، جایی بود که اسم و رسم حرفه‌ای داشته باشد و پای کار و تبعات احتمالی‌اش بایستد. فکر می‌کردم مرکز گسترش بهترین سرمایه‌گذار برای چنین طرحی خواهد بود. در دوره نمایش فیلم در جشنواره شانزدهم حقیقت، حواشی‌ای برای فیلم ایجاد شد که نگذاشتیم دامنه‌دار شود. با صحبت و گفتگو حلش کردیم. گروهی از آقایان ایرادهایی به فیلم داشتند و می‌خواستند بخش‌هایی از آن حذف شود. من پیشنهاد دادم چیزی از فیلم حذف نکنیم و در عوض با توضیح بیشتر، جلوی سو برداشت‌هایی که آنها نگرانش بودند را بگیریم. در نتیجه نسخه بعد از جشنواره (آنچه الان در حال اکران است) پنج دقیقه طولانی‌تر شد.

* چرا تصاویر از علی صفایی در فیلم کم است؟ تصاویر کم بود یا شما ترجیح دادید ساختار فیلم را بر این موضوع استوار کنید که از زبان دیگران پرتره علی صفایی ساخته شود و در چشم مخاطب شکل بگیرد.

تصاویر آقای صفایی که به‌طور کلی زیاد نیست اما از آنجا که روایت فیلم، متمرکز بود بر جلسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در سال ۱۳۶۱، تصمیم گرفتم بیشتر از عکس‌های جوانی ایشان استفاده کنم و این محدودترم می‌کرد. در واقع می‌خواستم عکس‌های واقعی و تصاویر بازسازی‌شده هارمونی بیشتری با هم داشته باشند و خب بازسازی‌ها هم مربوط به سال ۶۱ بود، یعنی مقطع سی و یکی دو سالگی آقای صفایی.

* می‌دانید که بسیاری از سینماگران که در فیلم شما هم هستند متأثر از او بودند. در فیلم‌های رضا میرکریمی یا منوچهر محمدی اگر روحانی هست، اشاره‌ای به علی صفایی است. این فیلم‌ها را دیده‌اید؟ فیلم‌هایی مثل «طلا و مس».

بله آن فیلم‌ها را دیده‌ام، دقیقاً همینطور است. آن جنس روحانیتی که در این فیلم‌ها می‌بینیم رنگ و بویی از علی صفایی دارد. البته نه اینکه همان باشد، ولی کاملاً متأثر است.

* ساختار روایی فیلم، از ابتدا این طور طراحی شد یا به مرور به این نتیجه رسیدید که فیلم را بر اساس گفتگوها پیش ببرید؟

نه، از ابتدا همینطور طراحی‌اش کرده بودم. می‌خواستم نریشن نداشته باشد، با خاطرات شفاهی پیش برود و راویان متعدد و متنوعی داشته باشد، بحث‌ها توی هم دوخته شوند و ذره‌ذره شکل بگیرند و کامل شوند.

* کارگردان فیلم، موضعی درباره قهرمان اثرش دارد؟ شما احساس یا عاطفه‌ای نسبت به او دارید یا علی صفایی صرفاً برای‌تان یک سوژه بوده است. یک سوژه کمتر دست یافتنی و گم‌شده در تاریخ معاصر؟

نمی‌شود موضع نداشت. من به سوژه‌ام تعلق خاطر داشتم که رفتم سراغش، او را دوست داشتم. منتها وقتی تصمیم می‌گیرید درباره کسی فیلم مستند بسازید نمی‌توانید به قواعد کارتان پشت کنید. نمی‌توانید تصمیم بگیرید به نفع او از چیزی چشم بپوشید، این خلاف تعهد فیلمسازی مستند آن هم در ارتباط با سوژه و مقطعی است که به هر حال جنبه تاریخی پیدا کرده، در همین مدتی که فیلم به نمایش درآمده است، نظرات مختلفی شنیده‌ام؛ عده‌ای از موضع فیلم درباره مرحوم آقای مشکینی خوششان نیامد، یا فکر می‌کردند خوب نیست اسمی از آقای مکارم آورده شود. بعضی‌ها اینکه مرحوم مصباح طرفدار آقای صفایی بوده را دوست نداشتند! بعضی دیگر فکر می‌کردند می‌شود تکذیبیه دفتر آقای منتظری را نیاورد یا بهتر است به آقای معادی‌خواد فرصت ندهیم از خودش دفاع کند. یا مثلاً سراغ آقای محمود علیزاده نرویم. خب این‌جوری نمی‌شود فیلم مؤثر ساخت. نمی‌شود با این همه ملاحظه‌کاری و سیاست‌زدگی روایت دقیق ارائه داد. من سعی کردم اسیر دلبستگی خودم نشوم، مصلحت‌سنجی‌های بیهوده را کنار بگذارم و خودم را به مسیر فیلم بسپارم.

* فیلم شما، برای مخاطب خاصی ساخته شده؟ به نظرم «برای پس از مرگم» می‌تواند برای دوستداران، منتقدان او و حتی آنانی که علی صفایی را نمی‌شناسند، جذاب باشد.

من دو گروه مخاطب برای فیلم در نظر داشتم. گروه اول که به‌نظرم مخاطبان اصلی فیلم‌اند، کسانی هستند که اسمی از آقای صفایی به گوششان خورده یا او را کم و بیش می‌شناسند. کاری که «برای پس از مرگم» با این دسته می‌کند این است که به شناختشان از این آدم عمق می‌دهد، بُعد می‌دهد. آنها را با جنبه‌هایی از زندگی او آشنا می‌کند که معمولاً در موقع بحران برای یک قهرمان فرصت بروز پیدا می‌کند. و بحران در اینجا، همین مصائبی است که بر این شخصیت وارد شده است. گروه دوم کسانی هستند که اصلاً او را نمی‌شناسند. به گمانم «برای پس از مرگم» طعمی از خاص بودن و متفاوت بودن یک عالم دین، یک روحانی را می‌تواند به این دسته از مخاطبان بچشاند. و اگر این آشنایی، به یک دوستی ادامه‌دار بیانجامد بهترین اتفاق ممکن است.

* جایی، بر اساس مصلحت یا توصیه از گفتن حقایق درباره او و سرنوشتش کوتاه آمدید؟

ابداً مصلحت‌سنجی نکردم. سعی کردم روایت مستند و صادقانه‌ای ارائه دهم. توصیه‌هایی البته بود که خوشبختانه به هیچ‌یک گوش ندادم!

* بازسازی صحنه دادگاه بسیار خوب است. ایده این بخش و استفاده از صدای علی صفایی از کجا آمد و چطور شکل گرفت؟

خب من از ابتدا تصمیم داشتم از صوت آن جلسه در فیلم استفاده کنم. می‌خواستم آن صدا از ابتدا تا انتها در کنار روایت مصاحبه‌شوندگان جلو بیاید. یعنی تقریباً هر هفت هشت دقیقه، بخشی از آن شنیده شود. به‌نظرم رسید می‌توانم به‌جای استفاده از عکس‌های آرشیوی، این موقعیت را بسازم. منتها نمی‌خواستم این بازسازی به چشم بیاید، به رخ کشیده شود و حواس مخاطب را در تطبیق جزئیات پرت کند. برای همین موقعیت خلوتی طراحی کردم که کمی فضاسازی کند و کمک کند به بهتر شنیده شدن صدای آن جلسه.

* ابتدای فیلم و صحبت‌های آقای عسگرپور درباره مرگ علی صفایی، یکی از جذابیت‌های فیلم است که تعلیق خوبی هم به وجود می‌آورد. چرا این شروع را انتخاب کردید؟

اشاره به مرگ آقای صفایی را به دو دلیل گذاشتم در همان افتتاحیه فیلم، یک اینکه نمی‌خواستم نقطه عطف پایانی فیلمم مرگ آقای صفایی باشد، تصمیم داشتم با جمع‌بندی آدم‌ها از آقای صفایی، فیلم را برسانم به خاطره نشان دادنِ تنهایی کبوترها در آسمان و بعد جمله‌ای که بیژن بیرنگ می‌گوید و فیلم را همانجا تمام کنم. دوم اینکه از آنجا که فیلم متمرکز بود بر طرح شایعات و ابهامات پیرامون ایشان، می‌خواستم با سوال کردن درباره مشکوک بودن یا نبودن فوت ایشان، حجم شایعات پیرامون او را در همان شروع فیلم برجسته کنم؛ اینکه این شایعات آنقدر زیاد بوده که حتی برخی تردید دارند مرگ او طبیعی بوده باشد. (که البته قرائن نشان می‌دهد مرگ طبیعی است.)