اخبار سینمایی

سینماپرس: محمود سالاری معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حکمی حمیدرضا اردلان را به عنوان دبیر شانزدهمین جشنواره موسیقی جوان منصوب کرد.

سینماپرس: عنایت بخشی گفت: خدا را شاکرم که بار دیگر زنده هستم تا ولادت یکی از انسانهای نیک روزگار و تاریخ را به چشم ببینم، همواره گفته و می گویم که من مرید اهل بیت (ع) هستم و هر روز بر ارادتم بر ایشان افزوده می شود.

سینماپرس: محمدتقی فهیم منتقد سینما و مستند ساز: پنج نهاد از ۹۰ هزار تا ۴۰۰ هزار یورو پول گذاشته‌اند و این فیلم را ساخته‌اند. لابی هم کرده‌اند. فیلم هم فیلم نیست. این یک پیام تلگرافی درباره توهین به آدم‌ها است. فقط اسمش را فیلم نگذارند برای هر کاری که می‌خواهند بکنند!

به گزارش سینماپرس،

نشست مشترک هیئت مدیره، مدیرعامل، رؤسا و نمایندگان اصناف خانه سینما با محمد خزاعی رئیس سازمان سینمایی کشور شامگاه روز دوشنبه 9 خرداد 1401 در باغ‌ زیبا(تهران) برگزار شد.

در این نشست که توسط کامران ملکی مشاور امور اصناف رئیس سازمان سینمایی اداره می‌شد، مدیرعامل خانه سینما، اعضای هیات مدیره، رؤسا و نمایندگان صنوف، رئیس سازمان سینمایی و کلیه معاونین وی حضور داشتند. همچنین، در بخش اول این نشست سید مجید پوراحمدی مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیرعامل «صندوق اعتباری هنر» و مسلم کریمی، معاون «صندوق اعتباری هنر» در جلسه حضور پیدا کرده و با حاضران به گفتگو نشست.

معاون توسعه و مدیریت منابع، معاون ارزشیابی و نظارت، معاون فناوری نوین و مطالعات سینمایی، مشاور رئیس و مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، مدیرعامل موسسه سینماشهر، رئیس مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم، مدیر کل دفتر نظارت بر تولید فیلم، مدیرکل دفتر نظارت بر مراکز و مشاغل، مدیرکل حراست سازمان سینمایی و مدیرکل امور اداری و پشتیبانی سازمان سینمایی در این نشست رئیس سازمان سینمایی را همراهی کردند.

در بحرانی‌ترین شرایط مدیریت سینما را قبول کردم

محمد خزاعی در این نشست پس از گوش سپردن به مشکلات و دغدغه‌های حُضار گفت: ما همه عضو صنف‌های مختلف سینما هستیم و همه افرادی که اینجا نشسته‌اند از دوستان قدیمی من هستند. این نکته کار مرا هم سخت و هم آسان می‌کند.

وی ادامه داد: روزی که سازمان سینمایی به من سپرده شد مشکلات ناشی از بحران کرونا در اوج خود به سر می‌برد، دو سال متوالی سینما با شرایط سخت و بحران تعطیلی روبرو بود. حوزه فرهنگ بویژه، سینما با مشکلات عدیده‌ای روبرو بوده که مهم ترین آنها پیامدهای کرونا و خسارت‌های اقتصادی گسترده ناشی از آن، رکود و تعطیلی سینماها، روند ناموزون تولیدات، مشکلات معیشتی خانواده سینما و همکاران سینمایی، محدودیت منابع و اعتبارات، چالش فیلم‌های تولید شده از قبل از جمله این‌مشکلات‌است.

خزاعی گفت: من به عنوان عضوی از صنوف سینمایی از قبل مشکلات و مطالبات آن را می شناختم و همواره این مسائل مطرح بوده است. اما در دوره‌ای که در آن به سر می‌بریم بحران کرونا و تشدید تحریم‌ها و شرایط اقتصادی فضای جدیدی را ایجاد کرده مضافا اینکه با یک رکود اساسی در بحث مخاطب هم، مواجه هستیم.

وی اظهار داشت: دولت سیزدهم با رویکرد عدالت محوری و گفتمان انقلابی بر سر کار آمده و سازمان سینمایی به عنوان یکی از بازوهای اجرایی برای تحقق این اهداف مسئولیت و رسالتی دارد. قطعا تحقق این اهداف به رشد فرهنگ عمومی و اعتلای سینما منجر می شود. از این رو، ما باید خواسته‌های بر حق اهالی سینما را در مجرای این سیاست‌ها پیگیری کنم. اما متاسفانه، دائماً در فضای سینما هیاهویی وجود دارد که مانع می‌شود.

پای فیلم‌هایی که از ما مجوز گرفته باشند می‌ایستیم

رئیس سازمان سینمایی گفت: در طول این مدت کوتاه که از ریاست من بر سازمان سینمایی می‌گذرد هر روزی که من برای رفع مشکل و یا اجرای سیاستی پیش‌قدم شدم فضای منفی بر علیه سیاست‌های سازمان شکل گرفته و مهم‌تر از آن، از همان ابتدا، جوسازی وحشتناکی مبنی بر توقیف و عدم‌اکران برخی فیلم‌ها و جریان سازی رسانه‌ای در این زمینه شکل گرفت که کار را برای بنده و همکارانم سخت می‌کرد.

خزاعی گفت: این در حالی بود که اکثر فیلم‌ها برای ساخت و اکران مسیرشان را طی می کردند و مجوز می گرفتند و مشکلات دو سه فیلم مسئله دار را هم برای اکران حل کردیم. اگر با آن فضا و ذهنیت می بود قطعا، دو سه فیلم مسئله دار مشکلات شان حل نمی شد و در جدول جشنواره فجر و بعد اکران عمومی قرار نمی‌گرفتند.

وی ادامه داد: به دلیل ورود بسیاری از نهادها و تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای آنها سینما با چالش‌هایی روبرو بوده و هست. برای این که حقوق سینماگران پایمال نشود بارها با بسیاری از این نهادها گفتگو کردیم. همنیجا در جمع شما تاکید می‌کنم که ما تا آخر پای فیلم‌هایی که از ما مجوز دریافت کرده‌ باشند، ایستاده‌ایم.

رابطه بین سازمان سینمایی و خانه سینما عمیق است

رئیس سازمان سینمایی گفت: من به عنوان یک سینماگر، مدیریت سینما را پذیرفتم تا بتوانیم راحت‌تر به خواسته‌های خانواده سینما برسیم. این فرصت فرصت خوبی است تا با هم به گفتگو بنشینیم و مشکلات را حل کنیم. خوشبختانه در دولت هم آمادگی، زمینه و زیرساخت‌ها موجود است. تنها نیاز است که ما این خواسته‌ها را تبدیل به لوایح اجرایی کنیم تا بتوانیم آنها را پیگیری کنیم. از همان روزهای اول به دلیل اهمیت و احترامی که برای صنوف قائل بودم رابطی را میان سازمان و خانه ‌سینما قرار داده‌ام تا بتوانیم تقریباً به صورت روزانه با اصناف مختلف در ارتباط باشیم.

وی اضافه کرد: ما به صنوف قدرتمند نیاز داریم. صنوف باید پیگیر مطالبات صنفی و تخصصی باشند. ما از صنوفی که کار سیاسی می کنند و نه صنفی حمایت نمی کنیم. وظیفه ما در سازمان سینمایی حمایت از اصنافی است که در جهت راهبرد صنفی و سینمایی فعال هستند، نه صنوفی که با انگیزه‌های سیاسی و منافع غیرصنفی تلاش می کنند.

خزاعی با بیان اینکه تعامل ما با صنوفی خواهد بود که کار صنفی و فرهنگی می کنند و در جهت رشد و رونق سینمای ایران حرکت می کنند نه آن‌هایی که با انگیزه‌های فردی، غیرفرهنگی و برای نیات و منفعت‌های شخصی دست به کار سیاسی می زنند.

وی یادآور شد: اخیرا، تعداد معدودی از سینماگران بیانیه‌ای را امضا کردند که الان، مدعی شدند آن را نخوانده بودند. از این رو، از همه صنوف و همکاران می خواهم اطلاعیه‌ها و بیانیه‌ها را مطالعه کنند تا دردسرساز نشود.

وی ادامه داد: خوشبختانه با اندک اختلاف سلیقه‌هایی که در برخی مسائل وجود دارد، من رابطه بین سازمان‌ سینمایی و خانه سینما را رابطه ‌عمیقی می‌بینم و فاصله‌ای نمی‌بینم. اما از زمان حضور من در سازمان و علیرغم میل من به حل این مشکلات در قالب جلسات هم‌اندیشی، همواره حواشی جلودار این نوع همفکری‌ها شده است. حواشی که از درون خود ما می‌جوشد و متاسفانه رسانه‌ها هم به آن دامن می‌زنند. از حواشی پیرامون فیلم «گشت ارشاد»، «جشنواره فجر»، اکران «لامینور» و … و این حواشی هر روز این گونه جلسات را به تاخیر انداخته است.

رئیس سازمان سینمایی گفت: به دلیل پاندمی کرونا، بحران‌های اقتصادی جهان ما در دوره ی جدید و با شرایطی متفاوت به سر می‌بریم. راه‌حل عبور از این بحران همدلی و همگرایی است. اگر به این موضوع دقت نکنیم این فرصت به وجود آمده از بین می‌رود و تنها مشکلات ست که باقی می‌ماند. امروز مدیری بر سر کار است که به دلیل ارتباط با سینما مشکلات را می‌شناسد. به دلیل آنکه وزیر ارشاد یکی از چهره‌های نزدیک و مورد قبول شخص رئیس جمهوری است، به این واسطه اعتباری هم در دولت برای ما وجود دارد. باید در این فضای جدید به جای حاشیه‌سازی مشکلات اساسی را حل کنیم.
خزاعی گفت: برخی به اسم کار صنفی با انگیزه‌های گوناگون دوست دارند کار سیاسی کنند طبیعی است چوب بی تدبیری این افراد معدود را سینما می‌خورد. حاشیه سازی‌های جورواجور و بیانیه نویسی‌ها و خوداظهاری‌های بعضی‌ها، فضا و ذهینتی را ایجاد می‌کند که طیف‌های مختلف اجتماعی نگاهی دیگر به جامعه سینمایی و صنفی داشته باشند.

وی اضافه کرد: درست زمانی که ما باید نگرش اذهان‌عمومی و مسئولین را نسبت به سینما درست کنیم به یکباره جنبش me too راه می‌افتد که امنیت شغلی و روانی و آبروی اجتماعی و خانوادگی بسیاری از سینماگران را دچار خطر کرده است. هنوز این مشکل حل نشده از طرف چند تا سینماگر بیانیه تند سیاسی منتشر می‌شود و همه این اتفاق‌ها امنیت روانی مدیریت را هم از سینما می‌گیرد. معتقدم این حاشیه‌ها راهبردها را قفل می‌کند و ضررش را خود سینما می‌بیند. اگر حواشی را کنار بگذاریم با تعامل و تکامل به رشد و رونق سینما می‌رسیم.

وی اظهار داشت: شما از بنده به عنوان همکار خودتان انتظاراتی دارید. تردید نکنید که قصد من همراهی شما است، اما نمی‌دانم در یک فضای آشفته و پرچالش توقع چه اتفاقاتی را دارید؟ من از صنوف هستم که در این جایگاه قرار گرفتم. این یک فرصت است که امروز رخ داده و باید از آن کمال بهره را ببریم.

رئیس سازمان سینمایی گفت: همه برنامه‌ها و اقدامات در سازمان با تکیه به سه محور کلیدی: ” قانون گرایی، استانداردسازی و عدالت محوری” با رویکرد ” خانواده، اخلاق و امید” راهبری می‌شوند.

وی افزود: ایجاد کارگروه فرهنگ و هنر که شخص رئیس‌جمهور ریاست آن را بر عهده دارد، احیای شورای عالی سینما که 2 ماه است از آغاز به کار آن می‌گذرد، شورای عالی هنر که بعد از 12 سال تعطیلی دوباره در دولت جدید احیاء شده است اتفاقات مهم در حوزه فرهنگ و هنر است. بازنگری و واکاوی و تدوین آئین نامه‌های جدید شوراهای ساخت و نمایش و پیگیری تایید آن‌ها از مجاری ذیصلاح، شروع فصل نوین حمایت از فیلم‌های هنری و تجربی، کلیه بدهی‌های فیلمسازان کوتاه، مستند و حرفه‌ای از سال 98، طراحی برنامه‌های کلان پنجساله معاونت‌ها و موسسات، بازنگری در مدیریت سمفا، ایجاد کارگروه سینما و تلویزیون برای شناسایی ظرفیت‌ها و تعاملات جدید، تشکیل میز مشترک سینما و اقتصاد به منظور تبادل نظر و توسعه همکاری‌ها در حوزه اقتصاد با وزیر اقتصاد و دارایی، رایزنی‌های گسترده برای تبیین جایگاه سینماگران کشور به عنوان گنجینه و سرمایه‌های انسانی، ملی راهبردی برای جذب منابع اقتصادی و پشتوانه‌های اعتباری بیشتر، و …. از جمله اقدامات انجام شده در ماه‌های گذشته بوده و همگی فرصت‌هایی هستند تا بتوانیم مسائل کلان مشکلات اساسی سینما حل کنیم.

خزاعی گفت: ما باید همگرایی ایجاد کنیم. در این قضیه منافع مشترک مطرح است. اما متاسفانه امروز برخی صرفا در پی منافع و مشکلات شخصی شان هستند. یک نفر که خواسته شخصی‌اش به دلایل مختلفی برطرف نمی‌شود آن را به یک صنف تعمیم می‌دهد و با بروز بیانیه‌های نادرست این همگرایی‌ها از بین می‌رود. این برخوردها و جوسازی‌ها، برای سینما هم، خروجی نخواهد داشت.

پاسخ خزاعی به موضوع ساترا، شهرک سینمایی دیجیتال و ….

وی در بخش دیگری در صحبت‌هایش با اشاره به پیگیری برخی از پرونده‌های اخلاقی در «شورای اخلاق حرفه‌ای سینما» گفت: متاسفانه، بسیاری از اصناف در مسئله me too سکوت کردند و بیانیه‌ای صادر نکردند تا به این واسطه بتوانیم امنیت شغلی و حرفه‌ای اعضایمان را تامین کنیم. بسیاری از مباحثی که در این زمینه مطرح می‌شوند مسائلی حقوقی و قانونی هستند که ابراز و بیان آنها آسیب‌های جدی در پی دارند که باید برای آن فکری کرد.

رئیس سازمان سینمایی درباره واگذاری «ساترا» به سازمان صدا و سیما هم گفت: واگذاری «ساترا» به صدا و سیما در نتیجه اشتباهات عملکردی تهیه‌کنندگان صورت گرفت و نباید به این سازمان واگذار می‌شد. «ساترا» بدون شک ظرفیت جدیدی برای سینمای ایران بود که به دلیل زیاده‌روی برخی از افراد از دست رفت البته این موضوع به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارجاع داده شده و در آنجا قابل پیگیری است.

خزاعی درباره کاهش تعداد صدور پروانه ساخت در شورا نیز توضیح داد: این قضیه بیشتر ناشی از سختگیری‌های فنی و کیفی است. به اعتقاد یکی از نمایندگان خود خانه سینما در شورای ساخت بسیاری از این فیلم‌ها دارای فیلمنامه‌های با کیفیت نیستند و سطح نازلی دارند و اعضای شورا معتقدند با تولید این آثار مشکل می‌شود که آنها را اکران کرد.

وی درباره تاسیس شهرک سینمایی دیجیتال هم گفت: ما مسائل سخت‌افزاری این حوزه را به موسسه «سینماشهر» محول کرده‌ایم و حضور موسسات و شرکت‌های دانش‌بنیان در این زمینه برای ما در اولویت قرار دارد. ما حتی برخی سوله‌ها را در هشتگرد برای ایجاد این شهرک در نظر گرفته‌ایم.

رئیس سازمان سینمایی درباره استفاده از ظرفیت بودجه‌های فرهنگی سایر وزارتخانه‌ها در خصوص حوزه سینما گفت: اخیراً مصوب شد که این منابع که مقدار آن 2 درصد است به کارگروه فرهنگ و هنر برگردد و از این مجرا خرج شود. این رقم 2 درصد بودجه قابل اعتنایی است که می‌تواند شرایط تولید را در موسسات سینمایی بیشتر کند. از طرفی بودجه سازمان که سالها تنها 10 درصد افزوده می‌شد امسال تا 80 درصد افزایش پیدا کرد. خوشبختانه هیچکدام از سازمان‌ها و نهادهای زیر مجموعه سازمان امروز بدهکار نیستند. موجودی این سازمان‌ها امروز کافی است و بودجه‌ها در بخش تولید هم 3 برابر شده است.

خزاعی درباره اکران فیلم مستند و کوتاه هم گفت: ما خوشبختانه پاتوقی را برای این نوع اکران‌ها در تهران و شهرستان‌ها ایجاد کردیم. بحث جشنواره‌های منطقه‌ای در حوزه فیلم و عکس دوباره احیاء شد.

وی درباره مشکلات آموزشگاه‌های سینمایی هم گفت: یکی از مشکلاتی که کمتر به آن اشاره می‌شود بحث ساماندهی به آموزشگاه‌های سینمایی است که بسیار بی‌برنامه است. ما طی صحبت‌هایی که با معاون توسعه فناوری و مطالعات سینمایی داشتیم قرار را بر این گذاشتیم که طرح درس این آموزشگاه‌ها مشخص و استادان ان درجه‌بندی شوند تا بر اساس تخصص استانداردسازی در این زمینه صورت بگیرد.

خزاعی در پایان ضمن تاکید دوباره بر همگرایی میان اصناف و سازمان سینمایی، پیشنهاد تصویب قانون قراردادهای تیپ در خانه سینما را قابل بررسی دانست.

رئیس سازمان سینمایی با اشاره به ضرورت تقویت اقتصاد و توسعه اشتغال در سینما خاطر نشان کرد: در مجموعه‌سازمان سینمایی هم همکاران ملزم شدند روی این موضوع به صورت جدی تر برنامه ریزی کنند و قطعا، صنوف می‌توانند با همفکری و ارائه راهکارهای پیشنهادی هم افزایی داشته باشند.

هیچ گفتگویی بر مبنای حذف شکل نمی‌گیرد

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما هم در این نشست بیان کرد: رابطه خانه سینما و سازمان سینمایی یک رابطه برادرانه و همدلانه و رفیقانه است. اما آیا این به این معنا است که همه برنامه‌ها و سیاست‌های خانه سینما و سازمان سینمایی مورد تایید است؟

وی ادامه داد: ما در شرایط ویژه‌ای مثل همیشه قرار داریم اما کی‌ می‌شود به آرامش رسید؟ مبنا در این مورد بر گفتگو است. در هیچ گفتگویی قرار بر حذف نیست. یک بازی مشترک است. ما درباره حیثیت سینما فارغ از دیدگاه سیاسی حرف می‌زنیم. گفتگویی سازنده که در یک زمین مشترک بنا می‌کنیم که این زمین مشترک متعلق به آینده است.

مدیرعامل خانه سینما گفت: خانه سینما به لحاظ حقوقی امروز در یک موقعیت تثبیت‌شده قرار دارد و این برای ما ایجاد مسئولیت می‌کند. اگر گمان کنیم خانه سینما در یک سوی جاده و سازمان سینمایی در سوی دیگر قرار دارد اشتباه کرده‌ایم. ما به هم نیاز بنیادی داریم. ما اگر امروز از احترام متقابل دست بکشیم نمی‌توانیم توقع احترام داشته باشیم. ما زیر نور پروژکتور هستیم و مردم ما را می‌بینند.

شاهسواری گفت: فضای فعلی کشور در عرصه فرهنگی در وضعیتی است که اگر درباره آن تعامل نکنیم غیر ممکن است که بتوانیم از آن به سلامت عبور کنیم. خطر بزرگی است که در کنار ما بال‌بال می‌زند. اگر نظام فرهنگی کشور دچار انسداد شود و تولیدات فرهنگی به هر بهانه‌ای متوقف شود مصیبتی است که بازگشت به شرایط قبلی را ناممکن می‌کند.

وی اظهار داشت: در تحلیل‌های خانه سینما ما داریم دچار یک بیکاری مفرط در این عرصه می‌شویم. امروز نیروهای خلاق اماده کار هستند و فضای حرفه‌ای مهیا است اما با مشکل در صدور مجوز مواجه هستیم.

مدیرعامل خانه سینما گفت: من این موضوع را از باب منافع‌شخصی نمی‌گویم بلکه این صحبت از باب کمک به منافع ملی است. برای داشتن سکو در فضای جهانی. این فضای مشترک با قبول مسئولیت مشترک می‌تواند به منصه ظهور برسد و فرصت‌هایی را فراهم کند.

حسن مصطفوی به نمایندگی از صنف مدیران تولید در این جلسه حذف اسامی مدیران تولید از پروانه ساخت را موجب ایجاد مشکلات جدی در عرصه تولید دانست و در ادامه به تبعات جنبش me too برای خانواده سینما اظهار نگرانی کرد.

وی همچنین با اشاره به نامه بیش از 4000 نفر از سینماگران برای واگذاری «ساترا» به وزارت ارشاد گفت: با احیاء دوباره این موضوع اشتغال‌آفرینی گسترده‌ای در عرصه سینما رخ خواهد داد.

کامیاب امین عشایری هم به نمایندگی از صنف طراحان سینمایی به مسئله سخت افزاری و توسعه‌ی زمینه‌ای اشاره کرد و گفت: یکی از نیازهای اولیه صنعت سینما ایجاد شهرک سینمایی دیجیتال و زیرساخت‌های مربوط به آن است.

علیرضا حسینی از صنف تهیه‌کنندگان مستند هم به مسکوت ماندن طرح مستندنگاری ملی اشاره کرد و گفت: نگاه سیاسی برای جذب آدم‌ها متاسفانه موجب طرد بسیاری از چهره‌های جوان از سینمای مستند می‌شود.

پیروز کلانتری از صنف کارگردان‌های مستند نیز، در این نشست ضمن تشکر از رئیس سازمان سینمایی برای پیگیری آزادی دو تن از مستندسازان از زندان گفت: متاسفانه حساسیت‌های موجود در فضای سیاسی در رابطه با مستندسازان به طور اخص از سوی سازمان‌ها و نهادها به ما منتقل نمی‌شود و این برای ما مشکل‌ساز شده است.

محمدرضا عرب از کانون کارگردانان سینما هم با اشاره به آسیب‌های جنبش me too برای خانواده سینما و نسبت آن به سناریوی غرب مبنی بر طرح «هزار خنجر» علیه ایران، پیشنهاد احیاء دوباره موسسه رسانه‌های تصویری را عنوان کرد و گفت:یک پیشنهاد دیگر ایجاد ورکشاپ برای پیشکسوتان سینما در سراسر کشور با حمایت سازمان سینمایی است.

دانش اقباشاوی هم از صنف دستیاران کارگردان گفت: از سال 1389 بحث قراردادهای تیپ در خانه سینما مطرح است اما هیچگاه به نتیجه نرسیده و شبیه یک عفونت شده است. ما به واسطه این قرارداد به نوعی داریم قانونگذاری می‌کنیم و قانون در برابر هرج و مرج قرار دارد.

علی سرتیپی هم به نمایندگی از پخش‌کنندگان سینما در این نشست گفت: اگر فکری به حال سینماها، پلتفرم‌های پخش و .. نکنیم قطعاً تا چند ماه آینده سینمای ما به نوعی به چالش خواهد خورد و کاملاً ورشکسته خواهد شد.

آتیلا پسیانی هم به نمایندگی از صنف بازیگران، بیکاری را مهم‌ترین عامل آسیب‌زننده به جامعه سینمایی دانست و پیشنهاد ایجاد یک مدرسه سینمایی به منظور بهبود شرایط تولید در عرصه سینما را عنوان کرد.

ایجاد پروژه‌های اقتصادی توسط صندوق اعتباری هنر

در بخش دیگر این نشست هم سید مجید پوراحمدی مدیرعامل «صندوق اعتباری هنر» پس از شنیدن مشکلات متعدد سینماگران در بحث‌های مختلفی چون بیمه، اخذ وام، دریافت مستمری و … گفت: ما از مدت‌ها پیش پیگیر و علاقمند به برگزاری این جلسه بودیم اما متاسفانه این دیدار به تاخیر افتاد.

وی در ادامه به پرداخت سهم بیمه هنرمندان اشاره کرد و گفت: بیش از 60 درصد از سهم بیمه حرفه‌ها و مشاغل را در صندوق اعتباری هنر پرداخت می‌کنیم. در حال حاضر برای هر هنرمند 425 هزارتومان سهم بیمه پرداخت می‌شود که 45 هزار نفر از 90 هزار عضو صندوق شامل آن می‌شوند و اخیراً هم 1660 نفر را معرفی کردیم که از لحظه معرفی ما شروع به پرداخت این سهم می‌کنیم.

مدیرعامل صندوق اعتباری هنر گفت: با توجه به مشکلاتی که بسیاری از هنرمندان درباره پرداخت سهم بیمه به ما منتقل کردند این نکته وجود دارد که متاسفانه قواعد تامین اجتماعی مربوط به خودش است و نهادهای دیگر نمی‌توانند در آن دخالتی داشته باشند. ما ماهانه 10 میلیاردتومان به تامین اجتماعی پرداخت می‌کنیم که این رقم به 18 میلیارد خواهد رسید. ما مذاکراتی را با بیمه صورت داده‌ایم تا بتوانیم 18 درصد سهم پرداختی را به 28 درصد برسانیم.

پوراحمدی درباره عضوگیری صندوق هم گفت: زمانی که من به صندوق اعتباری هنر آمدم 15 هزار نفر تقاضای در صف داشتیم و حدود 20 هزار نفر هم به سامان ورود پیدا کرده بودند از آبان تا آذر سال گذشته حدود پنج هزار نفر به این اعضا اضافه شده‌اند. ما در این لحظه هیچ تقاضایی را نداریم که بررسی نشده باشد. حتی اگر فردی اطلاعات ناقصی گذاشته باشد.

وی ادامه داد: به دلیل بروز مشکل در قوانین بانکی از اول اسفندماه صدور هنر کارت متوقف شده بود. اما ما توزیع بیش از 3 هزار هنر کارت را آغاز کردیم و هفته پیش حدود 1800 هنر کارت دیگر به دست ما رسیده که آن را بزودی توزیع خواهیم کرد. ما در بحث هنر کارت هیچ رسیدگی از قبل مانده نداریم.

مدیرعامل صندوق اعتباری هنر با اشاره به بحث پالایش و بروزرسانی اعضاء صندوق، این اتفاق را امری ضروری دانست و گفت: ما در پی برنامه‌ریزی پروژه‌هایی در حوزه اقتصاد هنر هستیم. این پالایش به این منظور صورت می‌گیرد تا بتوانیم در پروژه‌های خود هنرمندان فعال را درگیر کنیم وگرنه هیچ فردی در این پالایش‌ها از صندوق حذف و یا مستمری آن قطع نشده است.
پوراحمدی با اشاره به عضویت دائمی اعضای بالای شصت سال در صندوق گفت: حتی اگر ما درباره این هنرمندان تاکید داریم تا مدارکشان را بروز کنند این را به نفع مدیریت بهتر خودمان می‌دانیم و در پس این اتفاق مسئله حذف و اضافه‌ای وجود ندارد.

وی انتقال بحث بیمه هنرمندان از بیمه سرمد به بیمه دانا را به منظور رفاه حال هنرمندان دانست و گفت: بیمه دانا قوی‌ترین بیمه درمانی در سطح کشور است ما با این بیمه امروز 9 هزار مرکز طرف قرارداد داریم و در مورد بیمه تکمیلی ما شعباتی را برای پاسخگویی معرفی کرده‌ایم.

سینماپرس : تیزر فیلم سینمایی «سلفی با دموکراسی»به کارگردانی علی عطشانی و با بازی : پژمان بازغی، پولاد کیمیایی، کوروش تهامی، سیما تیر انداز، آتیلا پسیانی، دنیا مدنی، با حضور امیرعباس گلاب، قاسم زارع، نیما شاهرخ شاهی، مهدی صبایی و مرتضی تهرانی منتشر شد.

به گزارش سینماپرس، مراسم نکوداشت عبدالله تربیت مترجم کتاب‌های سینمایی و منتقد سینما سه‌شنبه ۱۰ خرداد در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان برگزار شد.

در ابتدای این مراسم که اجرای آن بر عهده سحر عصرآزاد بود، هوشنگ گلمکانی روی صحنه آمد و گفت: هر وقت در چنین مراسم‌هایی حضور پیدا می‌کنم و صحبت می‌کنم بعدش یکی دوتا از دوستان گلایه می‌کنند که چرا چنین حرف‌هایی زدی، می‌خواهم چیزهایی فارغ از این کلیشه‌ها بگویم. او یک زبان‌دان، مترجم توانا، دارای اطلاعات عمومی بالا و … بود اگر بخواهم توضیح بیشتری برای کسانی که او را نمی‌شناسند بدهم باید بگویم کلمه اسلوموشن را با نوع حرکات آقای تربیت تعریف می‌کردند. همیشه خیلی آرام بود. ژن او همین گونه بود این خصلت حتی در کار کردنش هم بود. در آذر سال ۴۷ اولین مطلب او و آخرینش در اسفند سال ۷۵ منتشر شد. بعد از آن به مدت ۲۵ سال هیچ چیزی ننوشت، ترجمه نکرد و این حسرتی برای ما بود.

وی با بیان اینکه آقای تربیت ۸۸ مقاله و ۵ کتاب دارد، اظهار کرد: همیشه یکی از حسرت‌های من کم‌کاری او بود. کلاً یک آدم دوست‌داشتنی و هیبت او شبیه بانکداران فیلم‌های وسترن بود. همیشه آدم جدی بود ولی گاهی بدون دلیل بدخلق می‌شد به، طوری که باید سعی می‌کردیم دم‌پرش نشویم.

گلمکانی توضیح داد: خوی و خصلت او اینگونه بود که خیلی با کسی نمی‌جوشید، یکی دو بار به دلایل نامعلوم و مبهم با من قهر کرد، البته در آشتی کردن هم خودش پیش‌قدم می‌شد اما هر چه از او خاطره دارم حتی اخم‌ها و ایرادهایش برای من خوش و آموزنده بود.

سپس عباس یاری پشت تریبون قرار گرفت و گفت: رابطه من و آقای تربیت خیلی نزدیک بود، شاید به فاصله هر هفته یا دو هفته یک بار با هم تماس تلفنی داشتیم. او همیشه اولین کسی بود که تولدم را تبریک می‌گفت. آقای تربیت هیچ کجا نمی‌رفت اما دو بار به خانه من آمد. گاهی اوقات به شوخی به آقای تربیت می‌گفتم تو مثل شخصیت ای‌تی فیلم اسپیلبرگ هستی، انگار از سیاره پر از دانش، ادب و عشق آمدی و اینجا جا مانده‌ای چون با هیچکس ارتباطی نداری و این شانس ماست که با تو آشنا شده‌ایم. پوسته ظاهری آقای تربیت تلخ بود ولی در درون او موجی از عشق وجود داشت.

وی افزود: افسوس می‌خورم که خیلی از ماها به او نزدیک نشدیم، البته این اتفاق درباره من رخ نداد. یادم است به خاطر کرونا در بیمارستان بستری بودم و لحظاتی فکر می‌کردم دیگر آخرش است، زنگ زدم و به او گفتم من دیگر رفتنی هستم اما دیدم حالش بد شد به نحوی که از گفتنش پشیمان شدم. وقتی هم که او فوت کرد ما خیلی تلاش کردیم پیکر او در قطعه نام‌آوران دفن شود اما این اتفاق رخ نداد. برای او آرزوی آرامش می‌کنم. یاد و خاطره او در دل ما هست.

در ادامه ویدیویی از خسرو دهقان که امکان حضور پیدا نکرده بود، پخش شد که در این ویدیو بیان کرده بود: «حیف که او را از دست دادیم، او بیماری خاصی نداشت احتمالاً با بی‌توجهی و بدشانسی از بین ما رفت. مرگ او هم خیلی خاص بود، همسایه‌ها یکی دو روز بعد از فوتش متوجه این موضوع شده بودند. آقای تربیت یک آدم منزوی بود، با کسی ارتباط چندانی نداشت، من با نیم قرن سابقه دوستی با او، حتی نمی‌دانستم کجا زندگی می‌کند. بعید می‌دانم غیر از اطرافیان نزدیکش کسی به خانه او رفته باشد. انزوای او شخصی بود، هیچوقت ازدواج نکرد، سفر خارجی نرفته و حتی ایران‌گردی و تهران‌گردی هم نکرده بود. طرح این موضوعات به معنای حسن و عیب نیست صرفاً برای ترسیم شخصیت اوست. من از سال ۴۵ تا زمان فوتش با او دوست بودم اما هیچوقت درباره زندگی خصوصی خود چیزی نمی‌گفت، چون یک شخصیت درونگرا و آرامی داشت، بدون جنجال بود. با جهان اطراف خود ارتباط نداشت، به ندرت خانه کسی می‌رفت، آقای تربیت مترجم بود اما یادم نمی‌آید که مطلب اورجینالی نوشته باشد، او یک مترجم بالفطره بود. غیر از زبان انگلیسی، زبان فرانسه هم می‌دانست.»

در ادامه احمد طالبی‌نژاد بیان کرد: اولین آشنایی من با آقای تربیت اینگونه بود که قبل از انقلاب برنامه‌ای با نام «بعد از ظهرهای خوب» پخش می‌شد که روزی من به این برنامه رفتم و آقای تربیت را آنجا دیدم. آقای تربیت آن موقع در ماهنامه سینما می‌نوشت ولی آشنایی جدی من با او با کتاب «فیلم به عنوان فیلم» صورت گرفت که البته بعد از خواندنش هیچی از آن کتاب نفهمیدم بعد هم یک کتاب دیگر از او خواندم که باز هم از آن چیزی نفهمیدم. آقای تربیت متعلق به نسلی است که این نسل با نظریه‌های سینما عاشق سینما شده بود آن موقع کتاب هم زیاد منتشر نمی‌شد وقتی من این دو کتاب را از او می‌خواندم همان حسی به من دست می‌داد که کتاب «واقعیت‌گرایی فیلم» نوشته فریدون رهنما را خواندم. این کتاب را هم وقتی خواندم نفهمیدم، انگار جایی از کار گیر داشت. وقتی در مجله فیلم شروع به کار کردم این کتاب را بدون توجه به پانویس‌ها خواندم که دیدم کتاب سختی نیست. همین‌جا باید بگویم فریدون رهنما یک غلط در سینمای ایران است که هم فیلم و هم کتاب بدی دارد. کتاب «واقعیت‌گرایی فیلم» او در حد یک کار دانشجویی است. کتاب آقای تربیت هم چنین حال و هوایی دارد و نمی‌شود با آن ارتباط برقرار کرد که آن هم به خاطر نخبه‌گرایی است. با این حال تاثیر نخبه‌گرایی او بر نسل ما زیاد است.

وی افزود: گاهی سر کلاس‌ها به این دو کتاب اشاره و توصیه می‌کنم که بچه‌ها بخوانند، اما دیدگاه‌هایی که در این کتاب‌ها مطرح شده است، در این دورانی که دوران فوران دیجیتال است، خیلی کاربرد ندارد چون جوان‌ها سینما را گونه دیگری می‌بینند و جور دیگری فیلم می‌سازند. بنابراین نظریه‌ها دیگر کاربرد ندارد. با این حال باید بگویم در آن دوران ما این کتاب‌ها را دستمان می‌گرفتیم و پُز می‌دادیم و در واقع این کاری برای شوآف بود.

طالبی‌نژاد مطرح کرد: باید به شخصیت و منش آقای تربیت اشاره کنم که یک جور محافظه‌کاری ذاتی در وجودش بود. یادم است یک سالی «اجاره‌نشین‌ها» را در سینما بهمن می‌دیدیم. به یکباره وسط فیلم، تهران بمباران شد. سالن سینما لرزید و همگی به بیرون رفتیم بعد که سر و صدا خوابید سه چهارم جمعیت به سالن برگشتیم اما تربیت نیامد فردایش که او را دیدم به من گفت جانم را برداشتم و فرار کردم. او به همین اندازه محافظه‌کار بود. آقای تربیت حتی از آسانسور استفاده نمی‌کرد چون وحشت داشت بمب بخورد و نتواند حرکت کند. یا مثلاً خانه ما اکباتان بود شب‌ها وقتی می‌خواستیم به خانه برگردیم آقای تربیت حوالی انقلاب پیاده می‌شد و ما هرگز نفهمیدیم خانه او کجاست. این یکی از کنجکاوی‌های ما بود که بدانیم در کجا زندگی می‌کند اما آقای تربیت هر روز سر یک چهار راه پیاده می‌شد تا ما نفهمیم کجا زندگی می‌کند. این خصلت‌های آقای تربیت برای برخی برخورنده بود اما واقعاً ما او را خیلی دوست داشتیم.

سعید قطبی‌زاده در ادامه نشست به روی صحنه آمد و بیان کرد: الان متوجه شدم که آقای تربیت در زمانی آخرین مطلب خود را در مجله فیلم نوشته که من تازه در آنجا شروع به کار کرده بودم. باید بگویم او فردی از یک نسل دیگر بود. من در سال‌هایی که افتخار کار در مجله فیلم داشتم هیچ‌وقت آقای تربیت را ندیدم. یک بار زنده‌یاد مهرابی به من گفت آقای تربیت یک روز قرار بود به مجله فیلم بیاید ما منتظر بودیم که بیاید، از پنجره دیدم او در کوچه است و منتظر بودیم او بعد از ده دقیقه برسد، اما چند ساعت گذشت و نیامد. آقای مهرابی نگران و پیگیر شده بود که چرا آقای تربیت به داخل مجموعه نیامد وقتی با او تماس گرفته و علت را جویا شده بود، آقای تربیت گفته بود کوچه یخبندان بود و من به خانه برگشتم.

قطبی‌زاده مطرح کرد: یادم است در یک دوره جشنواره فیلم فجر ما در سینما استقلال در سالن نشسته بودیم و آقای تربیت با همان وجنات همیشگی آمد اما وقتی دید جا نیست از سالن سینما بیرون رفت و من این موضوعات را از دور می‌دیدم.

وی با نقل خاطره‌ای دیگر از عبدالله تربیت بیان کرد: یک بار آقای تربیت را در ایستگاه اتوبوس امیرآباد دیدم او خیلی اتوبوس سوار بود شاید فکر می‌کرد اگر تاکسی سوار شود او را می‌دزدند. ما در اتوبوس با یک‌دیگر صحبت کردیم، او خیلی هم آرام صحبت می‌کرد به نحوی که هر جمله‌اش ده دقیقه طول می‌کشید.

این منتقد توضیح داد: من درباره آدم‌ها اهل اغراق نیستم اما آقای تربیت برای من شخصیت خیلی دوست‌داشتنی بود. شخصیت او از آثارش برایم ارزشمندتر بود. ما افسوس می‌خوریم که کمی نویسندگان ما کم‌کارند، با این میزان تسلط چرا چنین نویسنده‌ای باید این تعداد اثر داشته باشد. این سوال است برایم که چرا کتاب‌های بیشتری ترجمه نکرد. خیلی‌ها اندازه آقای تربیت نیستند ولی آثار زیادی دارند با این حال آقای تربیت که حرف زدنش یک کلاس درس است، آثار کمی دارد.

وی با بیان اینکه در منزل ایشان در رشت دست‌نوشته‌هایی دارد که به نظرم باید زمینه چاپشان فراهم شود، عنوان کرد: بعضی از آدم‌ها به شکل غریبی زندگی و مرگشان شبیه هم است. مثلاً برخی سخت زندگی می‌کنند و سخت جان می‌دهند بعضی‌ها هم مثل آقای تربیت آرام زندگی می‌کنند و آرام از دنیا می‌روند. او انقدر متواضع بود که در جمعی که ما حرف می‌زدیم او سکوت می‌کرد. زمانی وارد مجله فیلم شدم که آدم‌هایی با تیپ‌های مختلف می‌دیدم؛ با آدم‌های پر مدعا، پر حرف، پر افاده و البته نازنین مواجه می‌شدم. گاهی منتقد خود را علامه دهر می‌داند، همین موضوع شرایط سختی را برای آنها ایجاد می‌کند مثلاً فکر می‌کنند در مرکز جهان هستند. با این حال همیشه سعی کردم فروتنی را از آقای تربیت یاد بگیرم. برخی هر تریبونی پیدا می‌کنند حرف می‌زنند و مدام منم منم می‌کنند ولی تربیت حتی در مراسم بزرگداشت خود کم‌حرف بود.

سپس محمدمهدی فخری‌زاده روی صحنه آمد و گفت: آقای تربیت شخصیت چند بُعدی نداشت بلکه آرام و خلوت‌گزین بود هرچند دوستان گفتند او کم‌کار بود اما باید بگویم تربیت در بیست سال اخیر عنوان ۴۰ هزار فیلم را با کنکاش عجیب خود ترجمه کرد. هر وقت هم به دفتر ما می‌آمد ساکی داشت که چیزهای ارزشمندی در آن بود. یکبار به ما می‌گفت دارم کتابخانه خودم را خلوت می‌کنم به همین ترتیب گاهی می‌دیدیم به یکباره یک کتاب به زبان فرانسه از کیفش درمی‌آورد و به ما می‌داد؛ در واقع هیچ‌وقت این ساک او خالی نبود.

وی گفت: آقای تربیت ناراحتی‌هایی هم داشت مثلاً تابستان کمتر از خانه بیرون می‌آمد. بعدها فهمیدیم که دلیل این امر این بوده که در تیر و مردادماه به دلیل گرما نمی‌توانست کت بپوشد به خاطر همین از خانه بیرون نمی‌آمد. او در این دنیا خیلی آرامش داشت، مرد فاضل و خوبی بود. بسیار باهوش بود به‌طوری که تولد همه را به یاد داشت. او یک دایرةالمعارف سیار در سینما و البته زبان بود، حافظه عجیب او من را شگفت‌زده کرده بود؛ یادش گرامی باد.

سپس مهناز تربیت پشت تریبون قرار گرفت و گفت: با توجه به علاقه شدیدی که به ایشان از بچگی داشتم باید بگویم او گیلانی اصیل نبود؛ در واقع پدربزرگم از مهاجران باکو بود. عبدالله تربیت شخصیتی عجیب، جالب و جذاب داشت. علاقه ایشان به کتاب و سینما وصف‌ناشدنی بود. یادم است ما بچه بودیم و سالی یک بار او را می‌دیدیم انقدر علاقه به او داشتیم که وقتی برادرم کاری از من می‌خواست می‌گفت فکر کن این کار را عمو از شما خواسته است. عمو همیشه کتاب به ما هدیه می‌داد، انقدر آرام صحبت می‌کرد که هر کلمه‌اش تاثیرگذار بود.

مهناز تربیت اظهار کرد: ما دست‌نوشته‌هایی از عمو پیدا کرده‌ایم و اگر بشود حتماً چاپ می‌کنیم. من سعی کردم مجموعه کتاب‌های او را به عنوان یک گنجینه به کتابخانه‌های مرکزی شهر بسپارم. ضمن اینکه قرار است تالار مرکزی هنر رشت، افتتاح شود و بانیان این تالار قسمتی را به کتاب‌های عبدالله تربیت اختصاص داده‌اند. او کتاب‌های زیادی به زبان‌های مختلف داشت مثلاً قرآن را به هفت زبان داشت.

مهناز تربیت در ادامه متنی را که رضا یکرنگیان به این مراسم ارسال کرده بود، خواند که در بخشی از این متن آمده بود: «عبدالله تربیت چند وجه مهم داشت؛ مثل تسلط به زبان‌های مختلف، تحصیلات آکادمیک، ترجمه کتاب، دقت فراوان برای انتخاب مقاله برای ترجمه، دقت در انتخاب اسم و…. تربیت در به اختیار گذاشتن دانسته‌های خود به دیگران گشاده دست بود و حافظه قوی داشت؛ تربیت افسانه‌ای نیک شد.»

رضا سهرابی منتقدی بود که در این مراسم حضور نداشت، اما یادداشتی برای این مراسم ارسال کرده بود که در بخشی از این یادداشت آمده بود: … روزی که درگذشت عبدالله را شنیدیم یک از بدترین روزهای زندگی من بود. یکی دو هفته قبلش با او تلفنی صحبت کرده بودم و تاکید کرده بود با او بیشتر تماس بگیرم. در طول ۴۷ سالی که از ایران دور هستم با او ارتباط داشتم ابتدا با نامه و بعد تلفنی هر گاه به ایران می‌آمدم به دیدار او می‌رفتم. نیم قرن با او دوست بودم آشنایی ما در یک دفتر مجله سینمایی رخ داد. از او یادداشتی خوانده بودم. عبدالله فقط یک دوست نبود بلکه نمونه‌ای از یک انسان خون گرم و خوب بود که امروزه این خصلت‌ها نایاب هستند. او حتی در آخرین روزهای زندگی خود در حال یادگیری بود کاش انسان‌هایی مثل او کم‌یاب نبودند.

سینماپرس: معاون گردشگری شرایط صدور ویزای ایران را برای شرکت‌کنندگان در جام‌جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر که قصد سفر به ایران را دارند، تشریح کرد.

سینماپرس: شورای صدور پروانه ساخت در جلسه اخیر خود، با ساخت یک فیلم‌نامه سینمایی و ۲ فیلم‌نامه غیر سینمایی داستانی موافقت کرد.

سینماپرس: انجمن سینمای جوانان ایران به‌منظور تکریم ارادت قلبی ایرانیان به ساحت مقدس حضرت امام رضا (ع) و با هدف به تصویر کشیدن این امر، پویشی فراگیر و سینمایی راه‌اندازی می‌کند.