Archives تیر 1399

تصویربرداری سکانس‌های باقی مانده سریال «نفوذ» به کارگردانی جواد شمقدری انجام شد.

به گزارش سینماپرس اهم اظهارات شرکت کنندگان در میز رسانه شصت و هفتمین قسمت برنامه سینمایی «هفت» در ذیل این مطلب گردآوری شده است.

منتظری در ابتدای این برنامه در پاسخ به سوأل پژمان کریمی در خصوص دلیل عدم استقبال مردم از سینماها پس از بازگشایی اظهار داشت: سازمان سینمایی مانند بسیاری از کارهای دیگرش در این زمینه نیز اهمال کاری های بسیاری انجام داد؛ بدیهی است که مردم از کرونا می ترسند و با توجه به آمار صعودی که از میزان مبتلایان و درگذشتگان این ویروس مرگبار شاهد هستیم قطعاً میزان ترس از کرونا بیشتر هم خواهد شد. نکته اینجا است که حتی بسیاری از تهیه کنندگان سینما هم مخالف بازگشایی سالن های سینما بودند. مسئولان باید بررسی کنند ببینند چرا تهیه کننده ای که سرمایه اش را برای تولید فیلمی صرف کرده و بی تردید درصدد برداشت از سرمایه اش است مخالف بازگشایی سالن های سینما است؟

وی ادامه داد: متأسفانه در سازمان سینمایی مدیریت و نظارت جدی وجود ندارد. سازمان سینمایی با اندکی تدبیر می توانست دست دوستی با سازمان صدا و سیما بدهد و از رسانه ملی درخواست آن را داشته باشد که برای بازگشایی سالن های سینما تبلیغ کند. سازمان سینمایی می توانست با انجام تدابیری به تمامی افراد علاقمند برای حضور در سالن های سینما ماسک رایگان و… در نظر بگیرد و این مسائل را از طریق رسانه ملی تبلیغ کند تا مردم بتوانند مجدداً با طیب خاطر به سالن های سینما بازگردند.

مرادی در این رابطه گفت: بیش از ۴ ماه سالن های سینما تعطیل بودند و شرایط نرمال نیست، چرا مردم باید حمله کنند که فیلم ببینند؟ فیلم جدیدی هم بعد از بازگشایی سالن ها وجود نداشت.

منتظری در پاسخ به این اظهارات گفت: همانطور که مردم تا پاساژها باز شد به آنجا هجوم بردند اگر سینما را خانه خود می دانستند و به آن علاقه داشتند از سینماها هم استقبال می کردند. البته وقتی آمارها نشان از آن دارد که ما در بهترین شرایط ممکن از جمعیت بیش از ۸۰ میلیون نفری کشورمان سالانه تنها حدود ۲-۳ میلیون نفر به سینما می روند، بدیهی است که کسی در این وانفسا از سینما استقبال نخواهد کرد. همه این ها به دلیل فقدان مدیریت صحیح در سینمای کشور است. مخاطب فیلم خوب می خواهد اما از آنجا که مدیر سینمایی دغدغه ندارد که مردم به سینما بروند فیلم خوبی هم ساخته نمی شود!

وی افزود: از سوی دیگر با افزایش نرخ بلیت های سینما بدیهی است که هر کسی هم نمی تواند به سینما برود. ای کاش مدیران سینمایی اگر واقعاً تمایل به حضور مردم در سالن های سینما دارند یک یارانه ای را در نظر بگیرند تا مردم از قبل آن یارانه بتوانند راحت تر و با صرف هزینه کمتر به سینما بروند. یکی از پیشنهاداتی که بنده در این خصوص ارائه می دهم آن است که سازمان سینمایی بودجه های زائد خود مانند گروه هنر و تجربه، مسافرت های خارجی مدیران و سینماگران به جشنواره های خارجی و… را حذف کند و از محل هزینه آن ها به مردم یارانه بدهد به نحوی که مثلاً اگر قیمت بلیت سینماها حتی به ۴۰ هزار تومان هم رسید مردم بیش از ۱۵ هزار تومان از جیب شان برای حضور در سینما صرف نکنند تا در این وانفسای اقتصادی بخش بزرگتری از مردم بتوانند به سینماها بروند.

سپس مرادی با بیان اینکه ما با توجه به امکانات و بضاعت سینمای مان سینمای خوبی داریم اظهار داشت: مگر مدیران فیلم ها را مشخص می کنند که شما از آن ها انتظار تولید فیلم خوب دارید؟ در همین سینما حداقل سالی ۱۰-۱۲ فیلم خوب تولید می شود. وقتی شما می گویید همه فیلم ها بد است یعنی فیلمی مثل «خروج» هم بد است؟

منتظری تأکید کرد: بنده باز هم تکرار می کنم ما در سینمای ایران فقدان مدیریت کارآمد داریم؛ بله این مدیران سینمایی هستند که برای سینما خط مشی تعیین می کنند. آن ها هستند که در سینما ریل گذاری می کنند و زمینه را برای تولید فیلم های خوب یا بد مهیا می کنند. بی تردید سالی ۱۰-۱۲ فیلم خوب دردی از سینمای ما درمان نمی کند در حالی که اکثر فیلم ها سرشار از لودگی و ابتذال مفرط هستند. ای کاش حداقل شاهد تولید فیلم های ضداخلاقی نباشیم که به وفور هستیم!

منتظری سپس در پاسخ به پرسش کریمی مبنی بر چگونگی ارزیابی قیمت بلیت اظهار داشت: بدیهی است در شرایطی که تمامی قیمت ها در سراسر کشور افزایش پیدا کرده باید قیمت بلیت سینماها نیز افزایش پیدا کند تا هزینه سالن داران و دست اندرکاران سینماها تأمین شود اما همانطور که پیش از این اشاره کردم بحث سر این است که دولت باید یارانه ای را برای قشر ضعیف و متوسط جامعه اختصاص بدهد تا آن ها بتوانند راحت تر به سینما بروند. بی شک تهیه بلیت ۲۰ هزار تومانی سینما برای هر خانواده ای آسان نیست! شما حساب کنید چطور یک خانواده ۴ نفره با این درآمد اندک می تواند به سینما بروند. سازمان سینمایی باید حمایت جدی از یارانه ای شدن قیمت بلیت های سینما داشته باشد به نحوی که هم مردم بیش از این از سینماها دور نشوند و هم در حق سینماداران اجحاف نشود.

مرادی گفت: آنچه به عنوان افزایش قیمت بلیت از آن یادمی شود در واقع ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده ای است که قبلاً سینمادارها تقبل می کردند و حالا قرار است مردم آن را پرداخت کنند.

منتظری سپس در خصوص ۲ فیلم سینمایی «شنای پروانه» و «خوب، بد، جلف۲» که بعد از انصراف از اکران مجدداً اکران در زمان بازگشایی سینماها را پذیرفتند گفت: متأسفانه این دلیل هم به دلیل فقدان قدرت از سوی مدیران سینمایی است. این چه وضعیتی است که تهیه کننده، سینمادار و… هرکس هرطور دوست دارد باید ساز خود را بزند؟ پس مدیریت سینما چه می کند؟ وقتی مشخص می شود فلان فیلم باید از فلان تاریخ اکران شود هیچ کس نباید جرأت و جسارت آن را داشته باشد که علیرغم نظر مدیران سینمایی زیر آن بزند. بنده این را یک نمایش و بازی می دانم. این نوع مسائل تماماً بر گردن مدیران سازمان سینمایی است که قدرت نظارت و هدایت جدی ندارند.

مرادی گفت: این هم یک نوع تبلیغ است و سینما نیاز به تبلیغ دارد.

منتظری در پاسخ به وی اظهار داشت: این تبلیغ است اما تبلیغی مبتذل! چرا باید فلان تهیه کننده اجازه این را به خود بدهد تا برای سازمان سینمایی قدرت نمایی کند؟ سازمان سینمایی در این میان چه می کند و جایگاهش چیست؟

به گزارش سینماپرس، درست سه سال بعد از تاسیس شبکه پنج بود که سریالی آنتن این شبکه را در دست گرفت و در کنار سریال هایی مثل تولدی دیگر، دوران سرکشی، داستان یک شهر، دختران و … یکی از موفق ترین سریال های زمان خود شد. حالا و بعد از حدود ۲۰ سال از پخش اولیه این سریال، شبکه پنج همزمان با احیاسازی بخش فیلم و سریال خود قصد دارد سریالی را با همین نام تهیه و تولید کند. این موضوع بهانه ای شد که به طور اجمالی به سریال ۲۰ سال پیش تلویزیون و یادآوری خاطره های نه چندان دورش بپردازیم.

** داستان دانشجوهایی که به تهران آمده بودند

داستان از این قرار بود که پنج جوان بیست و خرده ای ساله بعد از آشنایی در دوران خدمت سربازی، هر کدام در یکی از دانشگاه های تهران قبول شده بودند و تصمیم بر این گرفتند تا خانه ای را به صورت مشترک اجاره کنند. اصل قصه این بود اما در ادامه مخاطب شاهد اتفاق هایی می شد که برای زندگی شخصی و اجتماعی هر کدام از این افراد می افتاد و گاهی درگیری های این افراد با یکدیگر قصه هایی پر چالش را به تصویر می کشید.

** بازیگرانی که با «روزگار جوانی» دیده شدند

تقریبا تمامی ۵ بازیگری که در این سریال و در نقش های اصلی حاضر شدند، بعد از روزگار جوانی به محبوبیت خوبی رسیدند.

«نصراله رادش» که قبل از روزگار جوانی در ساعت خوش به محبوبیت خوبی رسیده بود، بعد از ۴ سال با حضور در نقش «حمیدرضا» پسری اهل آبادان که در رشته مدیریت تحصیل می کرد، شهرت خود را تکرار کرد.

شاید بتوان روزگار جوانی را اولین کار جدی «امین حیایی» نامید. او در این سریال و با ایفای نقش افشین که اتفاقا اهل تهران بود به شهرت رسید. «افشین» به دلیل اختلافی که با خانواده خود داشت، با دوستانش در یک خانه اجاره ای زندگی می کرد.

«بهزاد خداویسی» دو سال قبل از روزگار جوانی در نقش مصطفی دستیار پلیسی به نام امیرحسین اوصیا در سریال «سرنخ» بازی کرده بود و در آنجا شناخته شده بود. او در این سریال نقش «مجید» پسری اصفهانی را بازی می کرد که در رشته نقاشی تحصیل می کرد.

«کیهان ملکی» که قبلتر در سریال نوروز ۷۳، ‌جنگ ۳۹، پهلوانان نمی میرند و … به ایفای نقش پرداخت، با بازی در نقش «احد» روزگار جوانی و ادای لهجه آذری نقش یک پزشک را بازی کرد.

مهدی صبائی دیگر بازیگر این سریال برای اولین بار در یک سریال ظاهر شد و نقش شهریار اهل کرمانشاه را در رشته کشاورزی بازی کرد.

** سریالی دو فصلی با نویسنده های مختلف

فصل اول این سریال در سال ۷۷ به تهیه کنندگی اصغر توسلی و کارگردانی شاپور قریب و اصغر توسلی و نویسندگی اصغر فرهادی ساخته شد و فصل دو در سال ۷۸ به تهیه کنندگی و کارگردانی اصغر توسلی و نویسندگی علی اکبر محلوجیان و فرهاد نقدعلی روانه آنتن شبکه پنج سیما شد.

** اصغر توسلی و دغدغه های اجتماعی او

اصغر توسلی که در همان سالها بیشتر فعالیت می کرد، دست مایه اغلب کارهایش دغدغه های اجتماعی و نشان دادن مشکلات جوانان بود. او بعد از کارگردانی سریال روزگار جوانی به سمت ساخت سریالی با همین تم البته در حوزه دختران رفت. این سریال دختران نام داشت و به زندگی چند دختر شهرستانی در یک خوابگاه و خانه می پرداخت.

** شروع سریال با ایده ای جدید

شاید دور از ذهن باشد که سریالی قبل از تیتراژ با ایده ای جذاب شروع شود اما روزگار جوانی در فصل اول این کار را کرد و اصغر توسلی به همراه شاپور قریب قبل از اینکه تیتراژ شروع شود، قصه همان قسمت از سریال را توسط نقاشی روی کاغذ به مخاطب نشان می دادند و نریشنی با صدای اصغر توسلی توضیحاتی را برای مخاطبان سریال بیان می کرد.

** تصویر کاریکاتوری روی در اتاق

یکی دیگر از ریزه کاری هایی که در تهیه و تولید این سریال در نظر گرفته شده بود، نصب عکس کاریکاتوری هر کدام از بازیگران اصلی روی در اتاق آنها بود.

** شوخی هایی که مصائب اجتماعی را به کمدی تبدیل کرد

با اینکه روزگار جوانی به دغدغه های شخصی و اجتماعی ۵ کاراکتر در پنج نقطه ایران می پرداخت و قصه ای اجتماعی بود اما در خلال آن اغلب شوخی هایی بین بازیگران نقش های اصلی صورت می گرفت که دست مایه طنز اثر را نیز فراهم می کرد.

** محبوبیت قطعه «مثل یک رنگین کمون هفت رنگ»

یکی دیگر از آیتم هایی که این سریال را نزد مردم به محبوبیت رساند استفاده از موسیقی و خواننده در تیتراژ پایانی بود. روزگار جوانی از اولین سریال های تلویزیونی بود که خواننده تیتراژ داشت و به همین خاطر مردم با پدیده نوظهوری در آن سالها روبرو شدند و همین به جذابیت و مقبولیت آن افزود.

«محمدرضا عیوضی» خواننده قطعه «رنگین کمون» بود که با ترجیع بند «همزبونی ها اگه شیرین تره همدلی از هم زبونی بهتره» برای این سریال خوانندگی کرد و خود نیز به محبوبیت خوبی رسید.

** طاهری: حضور بازیگر اصلی نسخه قبلی «روزگار جوانی» در نسخه جدید/ به تصویر کشیدن دغدغه‌های نسل جدید

«حمید طاهری» که به تازگی نویسندگی فصل جدیدی از این سریال را با همین نام عهده دار شده است، قبل تر نگارش سریال های در جست و جوی آرامش، آرماندو و نیاز را برای تلویزیون داشته است. در حال حاضر تهیه کننده و کارگردانی برای این سریال انتخاب نشده است. طاهری که این روزها مشغول نگارش «روزگار جوانی» است، در گفت و گو با خبرنگار فارس درباره متن های این سریال گفت: به تازگی سیناپس های این سریال به پایان رسیده است و مرحله نگارش را آغاز کردیم.

وی درباره تعداد قسمت های این سریال نیز گفت: تا الان نزدیک به ۳۰ قسمت را برای «روزگار جوانی» در نظر گرفتیم اما به احتمال فراوان پتانسیل قصه آن را تا ۵۰ قسمت برساند. به شخصه این اطمینان را دارم که سریال موفقی را روانه آنتن شبکه پنج خواهیم کرد.  

این نویسنده با بیان شباهت هایی بین نسخه جدید و قدیمی این سریال نیز بیان داشت: قصه ای که ما به تصویر می کشیم ادامه داستان همان شخصیت های قبلی نیست چراکه دیگر ۲۰ سال از آن زمان می گذرد اما باید بگویم که قصه ای که در دست داریم قرابت جنسی دارد با نسخه «روزگار جوانی» در فصل یک و دو که در سال ۷۷ پخش شد.

طاهری همچنین افزود: ما در قصه مان چند جوان دانشجوی بیست ساله داریم که از شهرستان به تهران آمده اند و برای پیدا کردن کار، شغل، تحصیل و خانه و … با مشکلاتی مواجهند. تم جذابی که آن کار داشت، حضور دانشجوها در تهران و رابطه آنها با یکدیگر بود. اما خب به خاطر تغییر زمانه و شرایط جدید و تغییر سبک زندگی دهه ۷۰ و ۸۰ ای ها با دهه ۵۰ و ۶۰ ای ها ما هم باید این تغییرات را نسبت به سریالی که در دهه ۷۰ پخش شد را در قصه می گنجاندیم.

این نویسنده درباره انتخاب بازیگران این سریال نیز عنوان داشت: بالطبع باید از بازیگران جدید در بازیگری استفاده کنیم که بین رده سنی ۲۰ تا ۳۰ سال باشند و با نقش هماهنگی داشته باشند. با این کار می توانیم تعدادی بازیگر جدید را به سینما و تلویزیون کشور معرفی کنیم.

وی در پایان نیز با اشاره به حضور یکی از بازیگران اصلی «روزگار جوانی» در نسخه جدید این سریال نیز گفت: طبق صحبت هایی که انجام شده است قرار بر این است تا یکی از پنج بازیگر اصلی روزگار جوانی در نسخه جدید این سریال نیز حضور داشته باشد اما هنوز قطعی نشده که کدامیک از این دوستان در این سریال بازی می کنند.

سینماپرس: نویسنده سریال «افسانه هزار پایان» گفت: در «افسانه هزار پایان» ارجاعاتی به فیلم و سریال‌های شاخصی داشتیم که قبلا پخش و در ذهن مردم ماندگار شده اند.